ஒத்திசைவு, அதிர்வெண் உயிரினங்கள்
மேலும் மேலும் பல மக்கள் தலைச்சுற்றல், தலைவலி, இதயத் துடிப்புக் கோளாறு அல்லது தூக்கமின்மை
போன்ற உடல்நலப் பிரச்சனைகளால் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.
மன அழுத்தமே பெரும்பாலும் காரணமாகக் கூறப்படுகிறது.
2012-ஆம் ஆண்டின் பின்வரும் ஆவணப்படம், இத்தகைய அறிகுறிகள் பெரும்பாலும் முற்றிலும் மாறுபட்ட, அதிகம்
அறியப்படாத காரணங்களுடன் தொடர்புடையவை என்பதைக் காட்டுகிறது.
இந்தத் திரைப்படம் நமது தோற்றக்காலத்திலிருந்து, வயர்லெஸ் தகவல் தொடர்பு தொழில்நுட்பத்தின் விரிவாக்கம் தொடங்கிய
1990-கள் வரை நம்மை ஒரு பயணத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது.
அன்றிலிருந்து, மனிதகுலம் செயற்கை அதிர்வுகளின் பெருங்கடலில் மூழ்கியுள்ளது.
வெறும் கண்ணுக்கு இந்த கிரகம் ஒன்றாகவே தோன்றினாலும், செல் அளவில், பூமியில் உள்ள உயிர் வாழ்வு
இதுவரை எதிர்கொண்டதிலேயே இது மிகப்பெரிய மாற்றமாகும்.
விளைவுகளைக் குறைத்து மதிப்பிடக்கூடாது!
Kla.TV இந்தத் திரைப்படத்தை உங்களுக்காக ஜெர்மன் மொழிக்கு மொழிபெயர்த்து டப்பிங் செய்துள்ளது.
விஞ்ஞானிகள், தொழில் துறை பிரதிநிதிகள், மருத்துவர்கள் மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தங்கள் கருத்துக்களைத் தெரிவிக்கின்றனர்.
ஜேம்ஸ் ரஸ்ஸல் இயக்கிய, "RESONANCE – Creatures of Frequency" என்ற பின்வரும் ஆவணப்படத்தை நீங்கள் கண்டு மகிழ்வீர்கள் என நம்புகிறோம்!
1980களின் நடுப்பகுதியில், பெரும்பாலான நாடுகளில் சுமார் மூன்று சதவீத மக்கள் கைபேசிகளைப் பயன்படுத்தினர்; இன்று,
கிட்டத்தட்ட நூறு சதவீத மக்கள் கைபேசிகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
அவர்களுக்கு 19 அல்லது 20 வயதாகும்போது, அவர்கள் 10 ஆண்டுகளாக கைபேசிகளைப் பயன்படுத்தியிருப்பார்கள்,
அதனால் ஏற்படும் அபாயங்கள் என்னவென்று நமக்குத் தெரியாது.
நாம் ஒரு மின்காந்தக் கதிர்வீச்சுக் கடலில் மூழ்கியிருக்கிறோம். அது நம்மை எல்லா இடங்களிலும் சூழ்ந்துள்ளது.
காணாதது, அதை நம்மால் பார்க்க முடியாது. ஆனால் அது அங்கே இருக்கிறது என்று நமக்குத் தெரியும்.
ஒவ்வொரு முறையும் உங்கள் கைபேசியைப் பயன்படுத்தும்போது, அது அங்கே இருக்கிறது என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்.
காலத்தை பின்னோக்கித் திருப்புவது மிகவும் கடினம். முடியாதது.
ஆனால் நாம் பாதுகாப்பு முன்னெச்சரிக்கைகளை எடுக்க, இந்த சுகாதார விளைவுகளைப் பற்றி நாம் அறிந்திருக்க வேண்டும்.
தற்போது, உலக சுகாதார அமைப்பின் இந்த மீதான அறிக்கை இது ஒரு யதார்த்தம் என்பதாகும்.
நாங்கள் ஒரு கோபுரத்தைச் சுற்றி இருந்த ஒரே புற்றுநோய் கொத்து அல்ல; கோபுரங்களைச் சுற்றி பல புற்றுநோய் கொத்துக்கள் உள்ளன.
வரவிருக்கும் பெரும்பாலான புற்றுநோய்கள் இன்னும் வரவில்லை.
மைக்ரோவேவ்களால் நமது மூளைகளைக் கதிர்வீச்சுக்குள்ளாக்கும்போது, நாம் பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம் என்று எப்படி நினைக்க முடியும்?
நாம் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை நாம் இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ளவில்லை.
கைபேசிகள் புற்றுநோயை உண்டாக்குகின்றனவா என்பது குறித்த அறிவிப்பு இறுதியாக நமக்கு கிடைத்துள்ளது.
அடையாளம் தெரியாத விஞ்ஞானி ஒருவர் எல்லாவற்றையும் மாற்றியிருக்க வேண்டிய ஒரு கண்டுபிடிப்பைச்
செய்யவிருக்கிறார். அவரது பெயர் வின்ஃபிரீட் ஓட்டோ ஷுமான்.
அன்றிலிருந்து, அவர் தனது மாணவர்களுக்கு மின்சாரத்தின் இயற்பியலைக் கற்பித்தார்.
ஒரு கோளத்திற்குள் இருக்கும் ஒரு கோளம் எவ்வாறு மின் அழுத்தத்தை உருவாக்க முடியும். அதன் விளைவாக: ஒரு அதிர்வெண்.
ஷூமானின் வகுப்புக்கு அந்த பாடத்தை புரிந்துகொள்ள சிரமமாக இருந்தது.
அதை எளிதாக்க, பூமி ஒரு கோளமாகவும் அயனோஸ்பியர் மற்றொன்றாகவும் கற்பனை செய்யுமாறு பேராசிரியர் அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தினார்.
பிறகு அவர் அவர்களைத் தங்களுக்குள் இருக்கும் பதற்றத்தைக் கணக்கிடச் சொன்னார்.
அவனுக்கே தெரியாததால், ஷுமான் கணக்கிடத் தொடங்கினான்.
இறுதியாக, அவர் சுமார் 10 ஹெர்ட்ஸ் அதிர்வெண்ணை அடைந்தார்.
ஷூமானுக்கு நம்பமுடியாததாகத் தோன்றினாலும், நமது கிரகத்திற்கு ஒரு துடிப்பு இருந்தது, பூமியில் உள்ள
வாழ்க்கையைச் சுற்றியுள்ள, அளவிடக்கூடிய அதிர்வெண்.
பேராசிரியர் தனது கண்டுபிடிப்பைப் பற்றி பெருமைப்பட்டாலும், அது பெரிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது இல்லை என்று கூறினார்.
குறிப்பாக, அது ஒரு சிறிய அறிவியல் இதழில், "ஷுமன் அதிர்வு" என்ற தலைப்பின் கீழ் பின்பக்கங்களில் மட்டுமே வெளியிடப்பட்டதால்.
சுமான்களின் அதிர்வுநிலையின் உண்மையான முக்கியத்துவத்தை பேராசிரியர் உணர, ஒரு நம்பமுடியாத விதியின் திருப்பம் உட்பட பல ஆண்டுகள் ஆனது.
இந்த விதியின் திருப்பம் 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஹான்ஸ் பெர்கர் என்ற மற்றொரு ஜெர்மன் விஞ்ஞானியுடன் தொடங்கியது.
தானே உருவாக்கிய ஒரு EEG சாதனத்தைப் பயன்படுத்தி, மனித மூளையால் அனுப்பப்படும் மின் அதிர்வெண்ணின் முதல் பதிவை பெர்கர் செய்தார்.
ஆரம்பத்தில், அந்த அலை கண்டுபிடித்தவரின் பெயரைச் சூட்டலாம் என்று பரிந்துரைக்கப்பட்டது, ஆனால் அடக்கமானவரான
பெர்கர், ஒரு எழுத்துப்பெயரைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அவர் அதை "ஆல்ஃபா அலை" என்று அழைத்தார்.
புரோபசர் ஷுமான்னின் கண்டுபிடிப்புக்குச் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, ஹான்ஸ் பெர்கரின் சக ஊழியர்களில் ஒருவரான ஆங்கர்முல்லர் என்ற
நபர், ஒரு சிறிய அறிவியல் இதழின் கிழிந்த பிரதியைத் தற்செயலாகக் கண்டார்; அதுவே, பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு புரோபசர்
ஷுமான்னின் கண்டுபிடிப்பு வெளியிடப்பட்ட அதே சிறிய அறிவியல் இதழ்.
அவர் அந்தக் கட்டுரையைப் பலமுறை படித்துவிட்டு, நம்பமுடியாமல் தலையை அசைத்தார்.
முன்னால் இருந்த சவாலின் தீவிரத்தை அவர் உடனடியாக உணர்ந்தார்.
ஹான்ஸ் பெர்கர் பதிவுசெய்த ஆல்ஃபா அலைகளின் அதிர்வெண், சுமான ஒத்திசைவு எனப்படும் பூமியின்
அதிர்வெண்ணுடன் கிட்டத்தட்ட ஒன்றாக இருந்தது.
டாக்டர் ஆங்கர்முல்லர், மேலும் விசாரணைகளை நடத்த ஷூமானைச் சம்மதிக்க வைப்பதற்காக உடனடியாக அவரைத் தொடர்பு கொண்டார்.
ஷுமான் ஒப்புக்கொண்டு, தனது மாணவர்களில் ஒருவருடன் இணைந்து தனது கண்டுபிடிப்புகளை மேம்படுத்தத் தொடர்ந்தார்.
அயனோஸ்பியரின் குழிக்குள் மின்னல் வழியாக மின்னழுத்தம் எவ்வாறு வெளியேறுகிறது என்பதை அவர்கள் விரிவாக ஆய்வு செய்தனர்.
இறுதியாக, அவர்கள் ஒரு துல்லியமான அதிர்வெண்ணில் வந்தடைந்தனர்: பூமியின் துடிப்பான ஷ்மான ஒத்திசைவு, சரியாக 7.83 ஹெர்ட்ஸ்
ஆக இருந்தது. அந்த கண்டுபிடிப்பு வியப்பூட்டுவதாக இருந்தது.
ஷுமான் அதிர்வு மனித மூளையின் ஆல்ஃபா அலைகளைப் போல இருந்ததா? இல்லை – அது ஒன்றாகவே இருந்தது!
நமது படைப்பாற்றல், செயல்திறன், மன அழுத்தம், பயங்கள் மற்றும் நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்தை கட்டுப்படுத்தும் மூளையின்
அதிர்வு, எப்படியோ இந்த கிரகத்தின் அதிர்வுடன் ஒத்திசைந்துவிட்டது.
பூமியின் துடிப்பு, வாழ்வின் துடிப்பேயாக மாறியிருந்தது.
ஒரு அலைவின் அதிர்வெண் ஹெர்ட்ஸில் அளவிடப்படுகிறது. இது ஒரு வினாடிக்கு அலை செய்யும் அதிர்வுகளின் எண்ணிக்கையைக் குறிக்கிறது.
அலைவரிசைகள் ஒரு அணுவின் டிரில்லியனாவது பங்கிலிருந்து பிரபஞ்சத்தின் நீளம் வரை இருக்கும்.
கோட்பாட்டளவில், அதிர்வெண்கள் முடிவற்றவை, முற்றிலும் எல்லையற்றவை.
அது ஒரு தற்செயல் நிகழ்வாக இருந்திருந்தால், அது இயற்கையின் மிக அற்புதமானவற்றில் ஒன்றாகும்!
அப்படியென்றால், இதற்கெல்லாம் என்ன அர்த்தம்? யாரோ ஒருவர் அதைக் கண்டுபிடிக்க முயற்சிப்பதற்கு அதிக நேரம் எடுக்கவில்லை.
அவரது பெயர் ரூட்ஜர் வெவர், அவர் மேக்ஸ் பிளாங்க் நிறுவனத்தில் ஒரு புகழ்பெற்ற விஞ்ஞானி.
1960களின் முற்பகுதியில், மனிதர்களின் சர்கேடிய தாளத்தை ஆய்வு செய்வதற்காக அந்தப்
பேராசிரியர் ஒரு நிலத்தடி பதுங்குகுழியைக் கட்டினார்.
சர்க்காடியன் தாளம் என்பது அனைத்து உயிர்களிலும் பொறிக்கப்பட்டுள்ள இரவு-பகல் தாளம் .
முப்பது ஆண்டுகளாக, பேராசிரியர் நடத்திய சோதனைகளில், 1,234,321 மாணவர் தன்னார்வலர்கள் இயற்கை பூமி அதிர்வுகளிலிருந்து முற்றிலும்
பாதுகாக்கப்பட்டு, ஏழு வாரங்களுக்கு பங்கரில் வாழ்ந்தனர்.
அவரது கண்டுபிடிப்புகள் நமக்கு சில வியக்க வைக்கும் உள்ளொளிகளை வழங்குகின்றன.
பங்கருக்குள் இருந்து ஷுமன் அதிர்வு வடிகட்டப்பட்ட உடனேயே, மாணவர்களின் உடல் மற்றும் மன
ஆரோக்கியம் பாதிக்கப்பட்டதை அவர் கண்டறிந்தார்.
அவர் மாணவர்களை அங்கு அழைத்துச் சென்றார். நோய்வாய்ப்பட்டவர்கள் அல்லது முதியவர்களுடன் அதைச் செய்ய அவர் துணியவில்லை.
அது ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்று அவருக்குத் தெரியும்—வேவருக்குத் தெரியும்—அதனால்
அவர் இளம் மாணவர்களை அங்கே அழைத்துச் சென்றார்.
ஆகவே, நிலத்தடிக்கு அப்பாற்பட்ட எந்தவொரு ஷுமான் அதிர்வுமில்லை என்பது வெளிப்படை.
பூமியின் உட்புறத்திலிருந்து குறுக்கு காந்தப்புலங்கள் மட்டுமே இருந்தன.
அதனால் அவர் அவர்களை நிலத்தடிக்குக் கீழே புதைத்தபோது, அவர்கள் உடல்நிலை சரியில்லாமல் தலைவலிக்குள்ளாகினர், மேலும்
அவர்களின் சுற்றுப்புறத் தாளம் முற்றிலும் சீர்குலைந்தது.
சுவாரஸ்யமான விஷயம் என்னவென்றால், அவர் ஒரு காந்தத் துடிப்பு ஜெனரேட்டர் மூலம் 7.83 ஹெர்ட்ஸ்
அதிர்வெண்ணைப் பயன்படுத்தியபோது, அது உடனடியாக நின்றுவிட்டது.
வெவர் ஒரு செயற்கை ஒளிபரப்பான் மூலம் 7.83 அதிர்வெண்ணை ரகசியமாக பங்கருக்குள் அறிமுகப்படுத்தினார்.
அவர் இதைச் செய்ய ஒவ்வொரு முறையும், தன்னார்வலர்கள் அனுபவித்த தீங்கு விளைவுகள் அல்லது
மறைந்துவிட்டன அல்லது குறைந்தன என்பதைக் கண்டார்.
அவளுடைய மன அழுத்தம், தலைவலி மற்றும் உணர்ச்சிப்பூர்வமான சிரமம் குறைந்தன, மேலும் அவளுடைய நல்வாழ்வு மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்டது.
ஷுமான் அதிர்வுவின் அறிமுகம் முழுவதும்
வெவரின் ஆராய்ச்சி, மனித ஆரோக்கியத்திற்கும் பூமியின் இயற்கை அதிர்வெண்ணுக்கும் இடையே
ஒரு நம்பமுடியாத தொடர்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளது.
மேலும் 2011-ல், ஒரு முன்னோடியான ஆய்வு இன்னும் ஈர்க்கக்கூடிய ஒன்றைக் குறிப்பிட்டது:
ஷுமான் அதிர்வு உயிரின் தொடக்கத்துடனே தொடர்புடையிருக்கலாம்.
இந்த முன்னேற்றத்தை, -இல் HI வைரஸை முதன்முதலில் கண்டுபிடித்த, நோபல் பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானியான லூக் அந்தோனி மான்டாக்னியர் அடைந்தார்.
பேராசிரியர் நீர் நினைவாற்றல் குறித்து சோதனைகளை நடத்தி, முன்பு அதில் கரைந்திருந்த பொருட்களின் நினைவுகளை நீர்
எவ்வாறு தக்கவைத்துக் கொள்ள முடியும் என்பதை ஆராய்ந்தார்.
அவ்வாறு செய்யும்போது, அவர் அறிவியலின் கொள்கைகளைச் சவால் செய்யும் ஒன்றைக் கண்டார்.
எல்லா உயிர்களும் உயிரியிலிருந்து வருகின்றன. இது எந்தவொரு பரிசோதனையாலும் ஒருபோதும்
மறுக்கப்படாத அறிவியலின் ஒரு அடிப்படைக் கொள்கையாகும்.
முன்னர் உயிர் இருந்த இடத்தில் மட்டுமே உயிர் எழ முடியும்.
மேலும், இதற்கான வழிமுறை எப்போதும் ஒரு பௌதீகமான ஒன்றாகவே புரிந்து கொள்ளப்பட்டுள்ளது.
ஆக, முட்டையும் விந்தணு போல, அல்லது வித்துகளும் செல் பிரிவு போல.
இருப்பினும், லூக் மான்டாகனியரின் சோதனைகள் முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு கருதுகோளை முன்வைத்தன.
உயிரினங்களின் உண்மையான கட்டுமான அலகுகளான டிஎன்ஏ வரிசைகள், குறைந்த அதிர்வெண் மின்காந்த அலைகளை வெளியிடுவதன் மூலம் நீரில்
ஒன்றோடொன்று தொடர்பு கொள்கின்றன என்று பேராசிரியர் நிரூபித்தார்.
டிஎன்ஏ தனித்தனி சோதனைக் குழாய்களில் சேமிக்கப்பட்டிருந்தபோதும், பேராசிரியர் அவற்றுக்கிடையே மின்காந்தத் தொடர்பைக் கண்டறிந்தார்.
இந்தத் தொடர்பு எவ்வளவு நவீனமாக இருக்க முடியும்?
சரி, லூக் மான்ட்கான்யியர், அவை டி.என்.ஏ-வின் கட்டுமானக் கற்களான நியூக்ளியோடைடுகளை உருவாக்கவும், தங்களை முழுமையான புதிய
டி.என்.ஏ-வாக ஒன்றிணைக்கவும் திறன் கொண்டவை என்பதைக் காட்டினார்.
விஞ்ஞானிகள் இந்தக் கூறுகளை எண்ணற்ற முறை இணைத்துள்ளனர், ஆனால், ஏற்கனவே டி.என்.ஏ இல்லாத நிலையில், வாழ்வின் தீப்பொறியை
மீண்டும் தூண்டி, நியூக்ளியோடைடுகளை உண்மையான டி.என்.ஏ ஆக மாற்றுவதில் எந்தவொரு சோதனையிலும் அவர்கள் வெற்றிபெறவில்லை.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, வாழ்க்கை ஏற்கனவே இருந்த இடத்தில் மட்டுமே அது இருக்க முடியும்.
இருப்பினும், லூக் மான்ட்கோனியரின் சோதனைகளில், நீரிலிருந்து டிஎன்ஏ முழுமையாக
வடிகட்டப்பட்டிருந்தது. இருப்பினும், புதிய டிஎன்ஏ உருவானது.
அது எப்படி சாத்தியமானது? வேறு எந்த விஞ்ஞானியாலும் சாதிக்க முடியாததை லூக் மான்டாகனியர் எப்படி சாதித்தார்?
மேலும், உயிர் இல்லாத இடத்தில் அவர் எப்படி உயிர் படைத்தார்?
லூக் மான்ட்கோனியரின் சோதனைகளில் அவ்வளவு வித்தியாசம் என்ன?
அங்கே ஒரு அதிர்வெண் இருந்தது. அதை அகற்றினால், சோதனை தோல்வியடையும் ஒரு அதிர்வெண்.
ஆனால் அது இருந்தபோது, அது வெற்றியை உறுதி செய்தது. இந்த அதிர்வெண் 7.83 ஹெர்ட்ஸ்: ஷுமன் அதிர்வு.
இங்கு வாழ்க்கைக்கும் கிரகத்தின் அதிர்வுக்கும் இடையிலான நுட்பமான தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டிருந்தது.
உயிருள்ள உயிரினங்களுக்கும் மின்காந்த அலைவரிசைகளுக்கும் இடையிலான ஒரு பரிமாற்றம். ஒரு சார்புநிலை, ஒரு தொடர்பு.
இதற்கான ஆதாரத்தை அறிவியல் கட்டுரைகளைப் படிப்பதன் மூலம் காணலாம், ஆனால் வெறுமனே வெளியே
செல்வதன் மூலமே இன்னும் தெளிவான ஆதாரத்தைக் காணலாம்.
இது எப்படி நடந்தது? சரி, நீங்கள் பூமியின் வரலாற்றைப் பார்த்தால், இது மிகவும் தெளிவாகத் தெரிகிறது.
ஷுமான் அலைகள் ஆரம்பம் முதலே இந்தப் பூமியின் ஒரு பகுதியாக இருந்து வருகின்றன.
வாழ்க்கை அவற்றால் சூழப்பட்டு வளர்ந்தது, தவிர்க்கவியலாமல் அவற்றுடன் தன்னைச் சரிசெய்துகொண்டது.
உண்மையில், அதிர்வெண்ணுக்கான நமது உணர்திறன், இந்தப் பூமியின் மற்றொரு நிகழ்வை உணரும் நமது திறனுடன் ஆழமாகத் தொடர்புடையது.
இருபது கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, காந்தவழிச் செடிகள் பூமியின் காந்தப்புலத்துடன் ஒரு எளிய
ஆனால் வியக்கத்தக்க உறவை ஏற்படுத்திக்கொண்டன.
ஒற்றை செல் உயிரினத்தில் காந்தப் பொருள் துகள்கள் இருந்தன.
இது, ஒரு திசைகாட்டியின் ஊசி போலச் செயல்படவும், பூமியின் காந்தக் கோடுகளைப் பின்பற்றித்
தன்னைச் சீரமைத்துக் கொள்ளவும் அவருக்கு உதவியது.
உயிரினங்கள் மேலும் சிக்கலானவையாக மாறியபோது, பூமியின் காந்தப்புலங்கள் மீதான அவற்றின் சார்பும் அதிகரித்தது.
தேனீக்கள் காந்தப்புலங்களுக்கு உணர்திறன் கொண்டவை என்பதை நாங்கள் அறிவோம். அவற்றின் உடல்களில்
காந்தீட்டத்தின் துகள்கள் உள்ளன என்பதையும் நாங்கள் அறிவோம்.
மேலும் ஆய்வகச் சோதனைகள், அவை காந்தப்புலங்களுக்கு உண்மையிலேயே உணர்திறன் கொண்டவை என்பதைக் காட்டியுள்ளன.
செயற்கை காந்தப்புலத்தை உருவாக்குவதன் மூலம், தேனீக்கள் தங்கள் தேன்கூடுகளைக் கட்டும் முறையைக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்று
ஆய்வக சோதனைகள் காட்டியுள்ளன, மேலும் திசையறிவதற்காக தேனீக்கள் காந்தப்புலங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன என்பதும் தெளிவாகத் தெரிகிறது.
தேனீக்கள் மீதான நமது சார்பு மற்றும் அவை தாவரங்களுக்குச் செய்யும் மகரந்தச் சேர்க்கையின் மூலம், பூமியில் உள்ள
வாழ்க்கையின் நுட்பமான சமநிலை முழுமையாக விளக்கப்படுகிறது.
தேனீக்கள் இல்லாமல் வாழ்க்கை நிலைத்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்று நம்பப்படுகிறது.
உணவு சுவாரஸ்யமாக இருப்பதற்குக் காரணமான கிட்டத்தட்ட எல்லாவற்றிற்கும் பூச்சிகளால்
செய்யப்படும் மகரந்தச் சேர்க்கை அவசியமானது:
எனவே, பழங்கள், நட்ஸ், இவை அனைத்திற்கும் பூச்சிகளால் மகரந்தச் சேர்க்கை தேவைப்படுகிறது, மேலும் தேனீக்கள்
மகரந்தச் சேர்க்கையாளர்களில் மிக முக்கியமான குழுவாகும்.
தேனீக்கள் இல்லாமல் இருந்திருந்தால்...
ஆம், தேனீக்கள் இல்லையென்றால், நமது உணவுமுறை மிகவும் சலிப்பூட்டுவதாக இருக்கும்.
ஆம், நாம் மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கையை வாழ வேண்டியிருக்கும். தேனீக்கள் இல்லாமல்... அதுதான் விஷயமென்று நான் நினைக்கிறேன்.
மேலும், நிச்சயமாக, உணவுக்காக நமக்குத் தேவையான தாவரங்களுடன், அவை காட்டுத் தாவரங்களுக்கும் மகரந்தச் சேர்க்கை
செய்கின்றன, மேலும் பல சந்தர்ப்பங்களில் மகரந்தச் சேர்க்கையின் விவரங்கள் நமக்குத் தெரிவதில்லை.
ஆனால், தேனீக்கள் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யாவிட்டால், நமது பல காட்டுத் தாவரங்கள்
மறைந்துவிடும் என்பதில் நாம் உறுதியாக இருக்கலாம்.
பென்சில்வேனியா மாநிலப் பல்கலைக்கழகத்தில் தேனீ வளர்ப்புக்கான மூத்த விரிவாக்க இணைப்பாளரான மேரியன் ஃப்ரேசர் எங்களுடன் இணைகிறார்.
ஒரு தேனீ வளர்ப்பாளர் வெளியே சென்று, தேனீக்களைப் பார்த்து, "இது ஒரு உன்னதமான நிகழ்வு போலத் தெரிகிறது" என்று
சொல்லக்கூடிய, தேனீக்கள் இறப்பதற்கான உன்னதமான அளவுகோல்கள் யாவை?
அறிகுறிகள் என்னவென்றால், தேனீக்கள் ஒப்பீட்டளவில் ஆரோக்கியமாகவும் வலுவாகவும் இருந்தாலும், கூட்டில் உள்ள வயது வந்த
தேனீக்களின் எண்ணிக்கை குறுகிய காலத்திற்குள் குறைந்துவிடுகிறது; அது கூட்டத்தை விட்டு வெளியேறிவிடுகிறது.
மீதமுள்ளவை நிறைய குஞ்சுப்பூச்சிகள், அதாவது இளம் தேனீக்கள், தேன் மற்றும் மகரந்தம்.
எந்தக் கண்டங்களில் இந்த தேனீ இறப்பு காணப்பட்டுள்ளது?
தேனீக்களின் எண்ணிக்கையில் சரிவு உண்மையில் உலகம் முழுவதும் ஏற்பட்டுள்ளது.
பல பிற நாடுகள் தேனீக்கள் எண்ணிக்கையில் சரிவைப் பதிவு செய்கின்றன.
இதற்குக் குறிப்பிட்ட அளவுகோல்கள் உள்ள, "கூட்டச் சரிவுக் கோளாறு" (CCD) எனப்படும் தேனீக்கள் இறப்பு
நிகழ்வு உண்மையிலேயே காரணமாக உள்ளதா என்பது மற்றொரு கேள்வி.
மேலும், அதுதான் உலகின் பிற பகுதிகளைச் சேர்ந்த மற்றவர்களுடன் உரையாடல் மூலம் நாங்கள்
புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கும் விஷயங்களில் ஒன்றாகும்.
இந்த தற்போதைய கவலை சுமார் 2006 முதல் இருந்து வருகிறது, குறிப்பாக அமெரிக்காவில், அங்கு பல தொழில்முறை தேனீ வளர்ப்பாளர்கள், ஆண்டின்
ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வரை ஆரோக்கியமாக இருந்த தங்கள் தேனீக்கள், கோடையின் பிற்பகுதியில்
திடீரென பெரும் இழப்புகளுக்கு உள்ளாவதைக் கண்டனர்.
மேலும், அவை இதுவரை காணப்பட்ட எதையும் விட வேறுபட்டவையாகத் தோன்றின.
ஆகவே மக்கள் தங்கள் தேன்கூடுகளுக்கு வந்தபோது, அங்கு தேனீக்கள் எதுவும் இல்லை என்பதைக் கண்டனர்.
சிசிடி (கூட்டச் சரிவுக் கோளாறு) என்றும் அழைக்கப்படும் இந்த வகை தேனீ இறப்பு, உலகம் முழுவதும் உள்ள தேனீக் கூட்டங்களைப் பாதித்து
வருகிறது, சில நாடுகள் 70% வரை இழப்புகளைப் பதிவு செய்துள்ளன.
தூண்டுதல்களாகப் பல்வேறு காரணங்கள் குறிப்பிடப்பட்டன.
ஆனால், ஒரே ஒரு விதிவிலக்குடன், தேனீக்கள் ஏன் திடீரென தங்கள் கூடுகளுக்குத் திரும்புவதை நிறுத்தின
என்பதை அவர்களால் யாராலும் உறுதியாக விளக்க முடியவில்லை:
ஜோச்சன் குன் மற்றும் அவரது குழுவின் பரபரப்பான ஆராய்ச்சிப் பணி.
ஒரு சோதனையில், மருத்துவர் எட்டு தேன்கூடுகளுடன் பணியாற்றி, அவற்றில் நான்கில் ஒரு நிலையான DECT தொலைபேசியை வைத்தார்.
பின்னர், DECT தொலைபேசி இருப்பது தேனீக்கள் தங்கள் கூட்டுக்குத் திரும்புவதில் ஏதேனும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறதா என்பதை
விஞ்ஞானிகள் கண்காணித்தனர். முடிவுகள் வியப்பூட்டுவதாக இருந்தன.
DECT தொலைபேசிகள் வைக்கப்படாத கூடுகளுக்கு தேனீக்கள் இயல்பான எண்ணிக்கையில் திரும்பின.
இருப்பினும், DECT தொலைபேசி இருந்த கூடுகளுக்கு தேனீக்கள் கிட்டத்தட்ட திரும்பவே இல்லை.
DECT தொலைபேசி வைக்கப்பட்டிருந்த கூடுகளில் ஒன்றிற்குக்கூட ஒரு தேனீ திரும்ப வரவில்லை.
டாக்டர் குனின் பரிசோதனையின் முக்கியத்துவத்தை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள, ஒரு DECT தொலைபேசி எவ்வாறு
செயல்படுகிறது என்பதை நாம் முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
உங்கள் DECT தொலைபேசியுடன் வீட்டைச் சுற்றி நடந்து அழைப்புகளை மேற்கொள்ள முடிவதற்குக் காரணம், உங்கள் DECT
தொலைபேசியின் பேஸ் ஸ்டேஷன், மைக்ரோவேவ் எனப்படும் மின்காந்த அலைகளை உங்கள் ஹேண்ட்செட்டிற்கு அனுப்புகிறது.
ஒரு கைபேசி கோபுரம் ஒரு கைபேசியுடன் தொடர்பு கொள்வதைப் போலவே இதுவும் சரியாக அதே வழியில் தான்.
ஒரு DECT தொலைபேசி என்பது அடிப்படையில் ஒரு கைபேசி கோபுரத்தின் சிறிய வடிவம் ஆகும்.
ஒரு தேனீ DECT தொலைபேசியிலிருந்து வரும் கதிர்வீச்சால் பாதிக்கப்பட்டால், அது நிச்சயமாக ஒரு கைபேசி
கோபுரத்திலிருந்து வரும் கதிர்வீச்சாலும் பாதிக்கப்படும்.
மேலும், உலகளவில் 4 பில்லியன் கைபேசிப் பயனர்களுடன், திடீரென கவலைக்குரிய எண்ணிக்கையில் கைபேசி கோபுரங்கள் தோன்றின.
தேனீயின் காந்த திசை உணர்வு, பூமியின் காந்தப்புலக் கோடுகளைப் பயன்படுத்தி தன்னைச் சரியான திசையில் நிலைநிறுத்த உதவுகிறது.
கோடிக் கணக்கான ஆண்டுகள் வளர்ச்சி மற்றும் செம்மைப்படுத்தலில் முதலீடு செய்யப்பட்ட ஒரு திறன்.
இத்தகைய உயர் உணர்திறன், மின்காந்தச் சூழலில் ஏற்படும் மிகச் சிறிய மாற்றங்களால் கூடப்
பாதிக்கப்படும் என்பது வெளிப்படையாகத் தெரியவில்லையா?
கிட்டத்தட்ட ஒரே இரவில் நடந்த இந்த மகத்தான மாற்றம், அப்படியானால், என்ன அர்த்தம்?
காந்தப்புலங்களுக்கு உணர்திறன் கொண்ட வேறு உயிரினங்கள் உள்ளனவா?
இறுதியில் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட அதிர்வுகளுக்கு அவர்களை ஆளாக்கும் ஒரு உணர்திறனா?
துரதிர்ஷ்டவசமாக, கிரிப்டோக்ரோம் எனப்படும் ஒரு புதிய புரதத்தின் கண்டுபிடிப்பு, அனைத்து
உயிர்களுக்கும் காந்த உணர்வு இருக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.
அவை 1990-களில் தாவரங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. வளர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்தத் தேவையான நீல ஒளியை உறிஞ்சுவதே அவற்றின் செயல்பாடு.
அப்போதிருந்து, அவை பூச்சிகள், விலங்குகள், பாலூட்டிகள், மனிதர்கள் மற்றும் பறவைகளில் காணப்பட்டுள்ளன.
கிரிப்டோக்ரோம்கள் புரதங்கள் எனப்படும் உயிரியல் மூலக்கூறுகள் ஆகும்.
அவை, CRY மரபணுக்கள் எனப்படும் நமது சில மரபணுக்களால் உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன.
மேலும் கிரிப்டோக்ரோம் மூலக்கூறு உண்மையில் நமது சர்கேடியன் தாளத்தை (சுமார் 24 மணி நேர காலம் கொண்ட ஒரு உள் தாளம், இது பல
உயிரினங்களில் உயிரினத்தின் செயல்பாடுகளில் முக்கிய செல்வாக்கு செலுத்துகிறது) மெலடோனின் உற்பத்தி உட்பட ஒழுங்குபடுத்துகிறது.
சில கிரிப்டோக்ரோம்கள் ஒளியை உறிஞ்சும் செயல்பாட்டைக் கொண்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது, அவை சர்கேடியன்
கடிகாரத்திற்கான கண்டறியும் கருவிகளாகச் செயல்படுகின்றன.
எனவே, தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகள் உட்பட பல உயிரினங்களுக்குத் தோன்றும் பகல்-இரவுத் துடிப்புக்கு அவை ஒரு உள்ளீடாக அமைகின்றன.
ஆனால் 2000-ல், தோர்ஸ்டன் ரிட்ஸ் கிரிப்டோக்ரோமிற்கு இன்னும் வியப்பூட்டும் ஒரு பங்கை வெளிப்படுத்தினார்.
ராபின் பறவைகளுடன் தொடர்ச்சியாக மேற்கொண்ட சோதனைகளில், அவற்றின் திசை உணர்வு காந்தவியலை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டதல்ல,
மாறாக கண்ணுக்குப் பின்னால் அமைந்துள்ள கிரிப்டோக்ரோம் செல்களிலிருந்து நேரடியாகப் பெறுகிறது என்பதை அவர் நிரூபித்தார்.
ரிட்ஸின் வெளியீடுகள் அறிவியலில் உள்ள மைல்கற்களில் ஒன்றாக நான் கருதுகிறேன்.
ஏனெனில், இந்த கிரிப்டோக்ரோம் மூலக்கூறு – நினைவில் கொள்ளுங்கள், இது சர்கேடியன் தாளங்களை பாதிக்கவும் கட்டுப்படுத்தவும்
காரணமாகும் – அதுவே பறவைகளுக்கு ஒரு திசைகாட்டியை, ஒரு காந்தத் திசைகாட்டியை வழங்குவதற்கும் காரணமாகும் என்று அவர் கூறுகிறார்.
பறவைகள் பூமியின் காந்தப்புலங்களை உண்மையாகவே பார்க்கின்றன, ஒருவேளை அவற்றின் பார்வைப் புலத்தில் ஒரு
பிரகாசமான அல்லது இருண்ட புள்ளியாக அவை தோன்றுகின்றன.
மேலும் அவர்கள் தலை அல்லது உடலை அசைக்கும்போது, அந்த இடம் அல்லது குறியும் அவர்களுடன் நகர்கிறது – இது
ஒரு போர் விமானியின் ஹெட்-அப் டிஸ்ப்ளேவைப் போன்றது.
அவர்கள் பறக்கும்போது தங்களைச் சரியான திசையில் வழிநடத்த உதவும் ஒரு விஷயம் அவர்களுக்கு இருக்கிறது.
பறவைகளின் காந்தத் திசைகாட்டியை இது உண்மையில் சீர்குலைக்குமா என்பதைப் பார்க்க, அவர் உயர்
அதிர்வெண் புலங்களுக்கு அவற்றை வெளிப்படுத்தி சோதித்தார்.
உயர் அதிர்வெண் புலமானது ராபின் பறவைகளின் புலம்பெயர்வைத் தடுத்தது மட்டுமல்லாமல், மிகக் குறைந்த புல
வலிமையிலும் கூட இதுவே நிகழ்ந்தது என்பது தெரியவந்தது.
மிகவும் பலவீனமான உயர்-அதிர்வெண் புலங்கள் கூட ராபின் பறவைகளின் திசைகாட்டியைப் பாதித்தன என்பது
உண்மையிலேயே முக்கியமானதும் மிகவும் சுவாரஸ்யமானதுமாகும்.
வழிசெலுத்தலுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் கிரிப்டோக்ரோம் செல், மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட அதிர்வெண்களால் கடுமையாகப்
பாதிக்கப்படுகிறது என்பதை ரிட்ஸின் சோதனைகள் தெளிவாகக் காட்டின – ஒழுங்குமுறை ஆணையமான ICNIRP பாதுகாப்பானதாகக் கருதும் அதிர்வெண்களை
விட மிகக் குறைவான அதிர்வெண்களாலும் கூட இது பாதிக்கப்படுகிறது.
பூச்சிகள், செவல்பறவைகள், கோழிகள், ராபின் பறவைகள் என விலங்குகளின் திசைகாட்டும் திறன் குறித்த அனைத்து ஆய்வுகளிலும், ICNIRP
வரம்புகளாகக் குறிப்பிட்ட மதிப்புகளை விட மிகக் குறைவான உயர் அதிர்வெண் புலங்களால் அவற்றின் காந்தத்
திசைகாட்டி சீர்குலைக்கப்பட்டது என்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
நான் பறவைகள், குறிப்பாகப் பறவைகள் மற்றும் பூச்சிகள் மீது வேலை செய்கிறேன்.
மனிதர்களுக்குப் பாதுகாப்பானவை என்று கூறப்படும் ICNIRP அளவுகளுக்கு வெகு கீழே உள்ள புலங்களுக்கு அவை
உணர்திறன் கொண்டவை என்பதை நான் நிரூபித்துள்ளேன்.
ஆராய்ச்சிகள் விலங்குகள் உணர்திறனுடன் எதிர்வினையாற்றுவதாகக் காட்டும் இந்த மதிப்புகளை நீங்கள் பார்த்தால், இந்த மதிப்புகள் நாம்
வெளிப்பட அனுமதிக்கப்பட்டுள்ள மதிப்புகளை விடவும், அதன் விளைவாகச் சூழலில் உள்ள விலங்குகள் வெளிப்படும் மதிப்புகளை விடவும் கணிசமாகக்
குறைவாக உள்ளன என்று காட்டும் மிகச் சிறந்த ஆய்வுகள் உள்ளன.
காந்தப்புலங்கள், செயற்கைக் காந்தப்புலங்கள், பல உயிரினங்களின் வாழ்விடங்களை அழித்துவிடும் என்று
நம்புவதற்கு மிகவும் உறுதியான அறிவியல் அடிப்படைகள் உள்ளன.
மின்காந்தப்புலங்களின் விளைவாக நமது சுற்றுச்சூழல் எவ்வளவு மாறியுள்ளது?
கடந்த 25 ஆண்டுகளில், அது அடையாளம் தெரியாத அளவிற்கு மாறிவிட்டது...
மின்காந்த ஆற்றலைப் பொறுத்தவரை இது மில்லியன் கணக்கான மடங்கு அதிகமானது.
முன்னாள் தேசிய கதிர்வீச்சு பாதுகாப்பு ஆணையம் தனது ஆவணங்களில் ஒன்றில், 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்ததை விட கதிர்வீச்சுச் சூழல்
– நீங்கள் அதை அப்படி அழைக்க விரும்பினால் – பல மில்லியன் மடங்கு அதிகரித்துள்ளதாக
மதிப்பிடுவதாகக் கூறியுள்ளது – பல மில்லியன் மடங்கு.
இது பூமியின் சூழலில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றமாகும், மேலும் நாம் பரிணமித்த ஷுமன் அலைகள் உட்பட இந்த இயற்கை
சமிக்ஞைகள் அனைத்தையும் இது முற்றிலும் மூழ்கடிக்கிறது.
"மொபைல் போன்களிலிருந்து வரும் மின்காந்த மாசுபாடு, எங்களை எங்கள் அளவீடுகளைக் கடலில் நடத்தும்படி
கட்டாயப்படுத்தியுள்ளது." டாக்டர் அவர்களின் மேற்கோள்
மனிதர்கள் காந்தப்புலங்களைக் கண்டறிகிறார்கள் என்ற உண்மையுடன் தொடர்புடைய வகையில், கிரிப்டோக்ரோம்கள் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக
இருப்பதற்கான காரணங்களில் ஒன்று, டாக்டர் ஃபோலி மற்றும் அவரது சகாக்களின் சமீபத்திய ஆய்வு ஆகும். அந்த ஆய்வு, மனித
கிரிப்டோக்ரோம்களைப் பழ ஈக்களில் செலுத்தினால், இந்த மனித கிரிப்டோக்ரோம்களின் இருப்பின் காரணமாக அந்தப் பழ ஈக்கள் காந்த
ரீதியாக உணர்திறன் மிக்கவையாக மாறுகின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது.
இது உண்மையில், மனித கிரிப்டோக்ரோம்கள் காந்தவியல் ரீதியாக உணர்திறன் கொண்டவை என்பதையும், அவை
காந்தப்புலங்களைக் கண்டறிகின்றன என்பதையும் காட்டுகிறது.
கிரிப்டோக்ரோம் செல் கண்டுபிடிப்பு, ராபின் பேக்கர் 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கணித்த மனித காந்த
உணர்வில் புதுப்பிக்கப்பட்ட ஆர்வத்தைத் தூண்டியுள்ளது.
இது ஒரு அறிவியல் சார்ந்த குருட்டுப் பயணம் அல்ல. இது குழந்தைகளுக்கு திசை உணர்வு உள்ளதா என்பதைக் கண்டறியும் ஒரு சோதனை.
கண்கள் கட்டப்பட்டு, காதுப் பாதுகாப்புக் கருவிகளை அணிந்த நிலையில், சோதனைக்குட்பட்டவர் எந்தத் திசையை நோக்கி
இருக்கிறார் என்பதை அவர்களால் அடையாளம் காண முடியாத வரை ஒரு சிறப்பு நாற்காலியில் சுழற்றப்படுகிறார்.
நாற்காலி நிற்கிறது, மேலும் சோதனைக்குட்பட்டவர் தாங்கள் கிழக்கு, மேற்கு, வடக்கு அல்லது
தெற்கு நோக்கி இருக்கிறோமா என்று யூகிக்கிறார்.
கருதுகோள் ஒரு சிறிய கணினியில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
குழந்தைகளுக்கு திசை உணர்வு இல்லையென்றால், அவர்களின் யூகங்கள் தற்செயலாக இருக்கும். ஆனால் அப்படி இல்லை.
பத்து அல்லது பதினொரு வயதுடைய குழந்தைகள் நன்றாக யூகிக்க முடியும்.
அவர்களுக்கு உண்மையான திசை உணர்வு இருப்பது போல் தெரிகிறது. மேலும் அது ஒரு காந்த உணர்வாகத் தெரிகிறது.
ஆராய்ச்சியாளர்கள் பங்கேற்பாளர்களின் தலையில் ஒரு காந்தத்தை பொருத்தும்போது, அது அவர்களின் திசை உணர்வை கணிசமாகக் குழப்புகிறது.
புரிந்துகொள்வதில் இது ஒரு மிகப்பெரிய முன்னேற்றத்தைக் குறிக்கிறது.
மேலும், நிச்சயமாக, இது பலவிதமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது, அதாவது மனிதர்கள் உண்மையில் பூமியின் காந்தப்புலத்தைப் பயன்படுத்தி
வழிநடத்த முடியுமா, மேலும் அவர்கள் இன்று அவ்வாறு செய்யவில்லை என்றால், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு
அவர்கள் அவ்வாறு செய்தார்களா என்பது போன்ற கேள்விகள்.
நிச்சயமாக, இது சர்கேடியன் தாளங்களின் இந்த சீர்குலைவுக்கு வழிவகுக்கும் வகையில், மனித உடலில்
காந்தப்புலங்கள் உண்மையில் கண்டறியப்படும் ஒரு செயல்முறை இருக்கலாமா என்ற கேள்வியையும் எழுப்புகிறது.
இது, சுகாதாரம் மற்றும் காந்தப்புலங்கள் குறித்த தொற்றுநோயியல் ஆய்வுகளில் நாம் அதிகம் காணும் அனைத்து
எதிர்மறையான உடல்நல விளைவுகளையும் விளக்கக்கூடும்.
மனிதர்களுக்கு காந்தப்புலங்களை உணரும் திறன் இருந்தால், தேனீக்கள், பறவைகள் மற்றும் வண்ணத்துப்பூச்சிகளைப் போலவே
அவற்றுக்குமான திறன் இருந்தால், அவற்றைப் போலவே நாமும் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட அதிர்வுகளால் பாதிக்கப்படுகிறோம் என்று அர்த்தமா?
நமது சுற்றுச்சூழலில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், அதைப் பாதிக்கும் அதே வழியில் நம்மையுமா பாதிக்கும்?
மின் உணர்திறனை நீங்கள் எப்படி விவரிப்பீர்கள்?
மின் உணர்திறன் என்பது, மக்கள் எலக்ட்ரோமேக்னடிக் புலங்களுக்குத் தங்கள் உடல்கள் எதிர்வினையாற்றத் தொடங்கும் ஒரு நிலையாகும்.
பொதுவாகச் சொல்வதானால், அவை எதிர்வினையாற்றும் மின்காந்தப்புலங்கள் வயர்லெஸ் ஆகும்.
ஆக, இது வயர்லெஸ் தொடர்பு, இது வை-ஃபை, இது கார்דלெஸ் தொலைபேசிகள், DECT தொலைபேசிகள், கைபேசிகள், கைபேசி கோபுரங்கள்.
அவை அனைத்தும் நமது உடல்கள் இதற்கு முன் அனுபவித்திராத சமிக்ஞைகளை அனுப்புகின்றன.
மேலும் அது மக்களைப் பாதிக்கத் தொடங்கும் போது – அது என்னைப் பாதிக்கத் தொடங்கியபோது – பொதுவாகத் தலைதான் முதலில்
பாதிக்கப்படும் – உங்களுக்குத் தலையில் வலி உணரத் தொடங்கும்.
தலைவலி என்று சொல்ல நான் தயங்குகிறேன், ஏனெனில் இது உங்கள் தலையில் ஏற்படும் ஒரு வலியாகும், அதை நீங்கள்
இதுவரை அனுபவித்த எந்தவொரு தலைவலியுடனும் ஒப்பிட முடியாது.
பெரும்பாலான மக்கள் இதயத் துடிப்புக் கோளாறு, தூக்கமின்மை, தலைவலி, பார்வைக் கோளாறுகள், தலைச்சுற்றல், பல்வேறு
வகையான உணர்ச்சிக் கோளாறுகள் அல்லது மனநெருக்கடிகள் போன்ற அறிகுறிகளைப் பற்றிப் புகார் கூறுகிறார்கள்.
அவர்கள் தங்கள் உடல்களில் அசாதாரணமான உணர்வுகளை அனுபவித்ததாக விவரிக்கின்றனர்.
இது நிச்சயமாக நாளமில்லாச் சுரப்பி அமைப்பு மற்றும் தைராய்டு செயல்பாட்டையும்
பாதிக்கக்கூடும். இந்தப் பட்டியல் உண்மையிலேயே முடிவற்றது.
என்னுடைய குறிப்பிட்ட விஷயத்தில், இது எல்லோருக்கும் பொருந்தாது, நான் அந்தச் சூழலிலிருந்து வெளியே வராவிட்டால், என்
வயிற்றில் கடுமையான வலி தொடங்குகிறது – அதற்குள் மிகவும் தாமதமாகி, எனக்கு உள்ளுறுப்பு இரத்தப்போக்கு ஏற்படுகிறது.
எனக்குத் தெரிந்து, அறிகுறிகள் மிகவும் மாறுபட்டவை, மேலும் மக்கள் தொடர்புபடுத்தும் விஷயங்களை ஏற்றுக்கொள்வது மிகவும் கடினம்.
பெரும்பாலான மருத்துவர்களுக்கு அந்தப் பற்றிய அறிவு இருப்பதில்லை.
அது அவர்களின் தவறு அல்ல. இந்த நிலையை அடையாளம் காண நாங்கள் பயிற்சி பெறவில்லை.
இது மிகவும் புதுமையானது, மேலும் இந்த நிலையில் எங்கள் புரிதல் இன்னும் முற்றிலும் பக்குவப்படவில்லை – இந்த நிலையை அவிழ்த்துப்
புரிந்துகொள்வதற்கான முதல் படிகள் எடுக்கப்பட்டு வருகின்றன.
மின் உணர்திறன் பாதிப்பால் அவதிப்படும் பலரைப் போலவே, பிரையனும் தனது வீட்டில் தீவிரமான
மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ஆளாகியுள்ளார்.
இந்த இரண்டு அறைகளும் உலோகத் தகடுகளால் முழுமையாக மூடப்பட்டிருந்தன.
எனவே இந்த அறையும் படுக்கையறையும் ஃபாரடே கூண்டுகள் ஆகும்.
மேலும் நீங்கள் உண்மையில் மின்காந்தக் புலங்களையோ அல்லது நுண்ணலைகளையோ சோதித்துப் பார்த்தால் – இந்தச் சாதனம் நுண்ணலைகளை ஒலி
அலைகளாக மாற்றுகிறது – சுமார் அரை மைல் தொலைவில் உள்ள அந்தத் தளம் எனக்கு எந்தப்
பிரச்சினையையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள்.
அறையைப் பாதுகாக்கும்போது, நான் உலோகப் பூசப்பட்ட ஜன்னல் கண்ணாடியைப் பொருத்தினேன், இது
பெரும்பாலான மின்காந்தப்புலங்களை நீக்க எனக்கு உதவுகிறது.
ஒரு உயிரினத்தின் மின்காந்தப்புலங்களைக் கண்டறிந்து அவற்றுக்குப் பதிலளிக்க உதவும் அம்சங்கள் – இந்த வார்த்தைகள்
வெவ்வேறு சூழல்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்று கூறலாம்.
மேலும், நீங்கள் அதை "மின் உணர்திறன்" என்று பிரித்தால், அது உண்மையில் வாழ்க்கைக்கே ஒரு பதிலளிப்பு என்று கூறலாம்.
உதாரணமாக, ஒரு உயிரினத்தில் உயிர் உள்ளதா என்பதைத் தீர்மானிக்க நாம் அதைப் பரிசோதிக்கும்போது, நாம் உண்மையில் மின்சாரத்தின் இருப்பைத்
தான் தேடுகிறோம் – உதாரணமாக, எலக்ட்ரோ கார்டியோகிராம் (இதயச் செயல்பாடு), ECG, மற்றும்
எலக்ட்ரோஎன்செபலோகிராம், EEG ஆகியவற்றின் மூலம்.
நாம் இங்கு ஆராய்வது, இந்த இலக்கு உறுப்புகளான மூளை மற்றும் இதயத்திலிருந்து மின்சாரம் உள்ளதா என்பதைத்தான்.
நாம் அதைக் காணும்போது, அது உயிர் இருப்பதற்கான அறிகுறியாகும்.
ஒரு வகையில், மின்காந்தப்புலங்கள் செல் மட்டத்தில் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாகவே உள்ளன. அனைத்து
உயிர்களும் மின்காந்த உணர்திறன் கொண்டவை என்று கூறலாம்.
மின் உணர்திறன் என்பது உண்மையில் உள்ளது என்று மக்களை நம்ப வைக்கத் தீவிரமாக முயன்ற பிரையனும், பாதிக்கப்பட்ட வேறு சிலரும் எசெக்ஸ்
பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு முன்னோடியான சோதனைக்குப் பதிவு செய்தனர்.
எலைன் ஃபாக்ஸ் தலைமையில் நடத்தப்பட்ட சோதனை, வருந்தத்தக்க வகையில், அந்தப் பொருள் மீதான இறுதிப் பணியாக அமைந்தது.
நீங்கள் ஒரு கவசப்படுத்தப்பட்ட அறைக்குள் செல்ல வேண்டும்.
நீங்கள் அங்கு ஒப்பீட்டளவில் குறுகிய நேரத்திற்குச் செல்கிறீர்கள், மஸ்தகம் 10 நிமிடங்கள் ஆன் செய்யப்பட்டு, 10 நிமிடங்கள் ஆஃப்
செய்யப்பட்டு, பின்னர் மீண்டும் 10 நிமிடங்கள் ஆன் செய்யப்படும் – அதன் பிறகு நீங்கள்
அதைக் கவனிக்கிறீர்களா இல்லையா என்று பார்க்கலாம்.
நான் அறைக்குள் சென்று அவர்களிடம், கம்பம் ஆன் செய்யப்பட்டிருக்கிறதா அல்லது ஆஃப் செய்யப்பட்டிருக்கிறதா
என்று என்னால் சொல்ல முடியாது என்று சொன்னேன்.
அது ஏன்? ஏனென்றால், அதற்கு எப்படிப் பதிலளிப்பது என்பது பற்றிய அவர்களின் புரிதல் தவறானது.
பெரும்பாலான மக்களைப் பொறுத்தவரை, நீங்கள் மாஸ்டை ஆன் செய்தவுடன், அவர்கள், "ஓ, என்னால் அதை உணர முடிகிறது" என்று சொல்லமாட்டார்கள்.
பிறகு அவர்கள் கம்பத்தை இறக்குகிறார்கள், அந்த நபர் சொல்கிறார்: ஆ, இப்போது நான் மீண்டும்
நன்றாக உணர்கிறேன். அது அப்படி வேலை செய்யாது.
எனக்கு ஒவ்வாமை மூக்கடைப்பு நோய் உண்டு, இது போன்ற ஒரு வயலுக்கு நான் நுழையும்போது, அதன் விளைவுகளை நான் உணர சிறிது நேரம் ஆகும்.
ஆனால், நான் அதை உணராமல் இருப்பதற்கும், அதனால் பாதிக்கப்படாமல் இருப்பதற்கும் நீண்ட காலம் ஆகிறது.
என்னை வைக்கோல் வயலிலிருந்து தூக்கிச் சென்றாலும், 24 மணி நேரத்திற்குப் பிறகும் நான் ஏதோ ஒன்றை உணர்வேன்.
மின் உணர்திறன் பெரும்பாலான மக்களிடம் தோராயமாக பின்வரும் வழியில் வெளிப்படுகிறது.
குழுவின் பரிசோதனை அமைப்பு, பிரையன் மற்றும் பிற தன்னார்வலர்கள் தாங்கள் மின் உணர்திறன் பாதிப்பால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளோம்
என்பதை நிரூபிப்பதை கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றதாக்கியது.
அணி எந்தவிதமான மறுஆய்வையும் நிராகரிக்க வேண்டும் என்று விவரிக்க முடியாத வகையில் முடிவு
செய்திருந்ததால், அது பெரிதாகப் பொருட்டாகத் தெரியவில்லை.
ஒருபுறம், மக்கள் வெவ்வேறு விஷயங்களுக்கு உணர்திறனுடன் எதிர்வினையாற்றுவதாகத் தெரிகிறது.
நான் 3ஜி கைபேசிகளால், உதாரணமாக ஜிஎஸ்எம் கைபேசிகளால், பாதிக்கப்படுகிறேன்.
மாடுலேஷன் செயல்படும் விதத்தில் வேறுபாடுகள் உள்ளன.
அவர்கள் உணர்திறன் கொண்டவர்கள் என்று சொல்வதில் உண்மையுண்டா என்று எனக்குத் தெரியாது, ஆனால் உங்களிடம் ஒரு வழக்கு இருந்தால், அவர்கள்
தாங்கள் எதிர்வினையாற்றுவதாகக் கூறும் குறிப்பிட்ட தூண்டுதலுக்கு உங்கள் ஆய்வில் உள்ளவர்களை
வெளிப்படுத்துவது புத்திசாலித்தனமாக இருக்கும்.
உதாரணமாக, Wi-Fi-யால் எப்போதும் பாதிக்கப்பட்டு, ஆனால் கைபேசிகளால் பாதிக்கப்படாத ஒருவர் உங்களுக்கு இருந்தால் – அப்படி
ஒரு நபர் உண்மையில் இருந்தால் – அத்தகையவர் Wi-Fi-க்கு ஆளாவதை உறுதி செய்வதே சிறந்தது, கைபேசிகளுக்கு அல்ல.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, தாங்கள் கூறுவதற்குத் தாங்கள் பதிலளிக்கிறோம் என்பதை நிரூபிக்கவே ஒருவர் விரும்புகிறார்.
மேலும், இவ்வகையான வேறுபாடுகள் எதையும் இங்கு செய்யவில்லை.
உண்மையில், நீங்கள் எதிலாவது மின்-உணர்திறன் கொண்டவர் என்று கூறினால், நீங்கள் அதில் உடந்தையாக இருந்தீர்கள்.
நான் ஏன் இது மிகவும் முக்கியமானது என்று நினைத்தேன் என்பதற்கு ஒரு காரணம், நான் மின்
உணர்திறன் கொண்டவர்களுக்கு உதவிக் கொண்டிருந்தேன்.
மேலும் சில மாதங்களுக்கு முன்பு, நான் உண்மையில் ஒரு பெண்ணைச் சந்தித்து வந்தேன் – அவர் தன்னை மின் உணர்திறன் கொண்டவராகக்
கருதினார் – நான் அங்கு சென்றது அவருக்கு உதவ முயற்சிப்பதற்காகவும், மின் உணர்திறன் என்றால் என்ன, அவரது பிரச்சனைக்கு
என்ன காரணம் இருக்கலாம் என்பதை விளக்குவதற்காகவும் தான்.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், இந்தப் பெண்ணுக்கு ஒரு சிக்கல் இருப்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது, ஆனால் அவர் மின்சார உணர்திறன்
கொண்டவர் அல்ல. அவர் நிச்சயமாக மின்சார உணர்திறன் கொண்டவர் அல்ல.
ஆனால் எங்கள் உரையாடலின் போது, அவள் மின் உணர்திறன் கொண்டவளா என்பதைக் கண்டறிய எசெக்ஸ்
ஆய்வுகளுக்காகப் பதிவு செய்திருந்ததை நான் உணர்ந்தேன்.
என் இதயம் கிட்டத்தட்ட நின்றுவிட்டது. இவர் மின்சாரத்தால் ஒவ்வாமை கொண்டவர் அல்ல, மேலும்
இவர் எசெக்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்துள்ளார்.
மேலும் எசெக்ஸ் என்னிடம் அவர்களிடம் எந்தப் பரிசோதனை முறைகளும் இல்லை என்று கூறுகிறார்!
அவர்கள் உண்மையில் கண்டறிந்ததை – இது கட்டுரையின் மூல உரையை அடிப்படையாகக் கொண்டது – நான் எனது
சொந்த வார்த்தைகளில் சுருக்கமாகக் கூறுகிறேன்.
அவர்கள் எதிர்பார்க்கும் எதிர்வினையின் அளவைக் கருத்தில் கொண்டு, புள்ளிவிவரப்படி குறிப்பிடத்தக்க விளைவை நிரூபிக்க, தங்கள் ஆய்வில்
சுமார் 132 பங்கேற்பாளர்கள் தேவைப்படுவார்கள் என்று அது கூறுகிறது.
மக்கள் தொகையில் இவ்வளவு பேர் இருப்பதால், இந்தக் குழு அந்தக் குழுவை விடத் தெளிவாக மிகவும் உணர்திறன் கொண்டது
என்று முடிவு செய்வதற்கு, அவர்கள் தங்கள் ஆராய்ச்சிக் ஆய்வுகளுக்கு மிக அதிகமான தரவுகள் தேவைப்படும்.
இதன் பொருள், ஆரம்பத்திலிருந்தே, எதையாவது கண்டறிய முடியும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்த தரவுகளில்
மூன்றில் ஒரு பகுதியை மட்டுமே அவர்களால் அணுக முடிந்தது.
முடிவு என்னவென்றால், புள்ளிவிவரங்களிலிருந்து எப்படியும் தெளிவாகத் தெரிந்த ஒரு புள்ளிவிவர ரீதியாக
குறிப்பிடத்தக்க அபாயத்தை அவர்கள் அடையாளம் கண்டனர்.
தங்களை உணர்திறன் உடையவர்கள் என்று கூறிய அனைத்து மக்களுக்கும், இது தோராயமாக 90% முக்கியத்துவத்துடன் தெளிவாகத் தெரிந்தது.
எனவே, ஒரு அறிவியல் கட்டுரை ஒன்றை புள்ளிவிவரப்படி குறிப்பிடத்தக்கது என்று அங்கீகரிக்கும் எல்லை 95% ஆகும்.
இந்த அளவிலான உறுதித்தன்மை அடையப்படாவிட்டால், அது ஒரு புள்ளிவிவர நிகழ்வாகக் கருதப்படாது. அது தற்செயல்
நிகழ்வு, அதிர்ஷ்டம் அல்லது வேறு ஏதேனும் ஒன்றாக இருக்கலாம்.
அபாயம் அதிகரிக்கும் என்பதில் அவர்கள் 90% உறுதியாக இருந்தனர், ஆனால் இது புள்ளிவிவரப்படி ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வாகக்
கருதப்படும் மாயாஜாலக் குறியீட்டை எட்டுவதற்குப் பற்றாது.
அதனால், "இது மக்கள் உணர்திறன் இல்லாதவர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது" என்ற வார்த்தைகளுடன் அது
நிராகரிக்கப்பட்டது. ஆனால் அது முற்றிலும் நோக்கமல்ல.
மாஸ்ட்களின் தொடர்ச்சியான வெளிப்பாடு, சோதனைக்குட்பட்ட பலரின் மீது அதன் தடத்தை விட்டுச் சென்றது.
சிலர் மிகவும் உடல்நிலை சரியில்லாமல் போனதால், அவர்கள் சோதனையிலிருந்து விலக வேண்டியிருந்தது.
பிரையன் எசெக்ஸை விட்டு நீங்கிய நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகும் அந்தச் சோதனையின் விளைவுகளை உணர்ந்து கொண்டே இருந்தார்.
நான் எனது முதல் பெருங்குடல் உள்நோக்கு பரிசோதனையை ஏழு ஆண்டுகளுக்கு முன்பும், இரண்டாவதை நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பும்,
மூன்றாவதை சுமார் ஒரு வருடத்திற்கு முன்பும் செய்துகொண்டேன்.
என்னிடம் எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது. என்னிடம் எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது. ஆம், நீங்கள்
யூகித்தது சரிதான்: எனக்குக் குடல் புற்றுநோய் உள்ளது.
எனவே, நான் முதன்முதலில் இரத்தம் கழித்ததிலிருந்து, என் குடல் அகற்றப்பட்ட வரை, அது சரியாக ஏழு ஆண்டுகள்.
இந்தக் புற்றுநோய் உருவாக எவ்வளவு காலம் ஆகும் என்று நான் மருத்துவரிடம் கேட்டபோது,
அவர், "ஏழு ஆண்டுகள்," என்று பதிலளித்தார்.
அதனால், நான் எசெக்ஸில் இருந்த முழு நேரத்தையும் நீங்கள் நடைமுறையில் கண்காணிக்க முடியும், அதற்கு முன்பு ஒருமுறை எனக்கு இரத்தப்போக்கு
ஏற்பட்டது, அதுதான் குடல் புற்றுநோயைத் தொடங்கிய இரத்தப்போக்கு.
இப்படி ஒரு தோல்வியுற்ற சோதனை எப்படி இத்தகைய "அதிகாரப்பூர்வ ஆராய்ச்சி"யாக உயர்த்தப்பட முடியும்?
இவ்வளவு அனுபவம் வாய்ந்த ஒரு குழு ஏன் தங்கள் வேலையில் இத்தகைய அடிப்படை மற்றும் வெளிப்படையான தவறுகளைச் செய்யும்?
நிதியுதவி வழங்கியவர்களுடன் இதற்கு ஏதேனும் தொடர்பு இருக்கலாமா?
எசெக்ஸ் சோதனை என்பது MTHR-ஆல் நிதியளிக்கப்பட்ட தொடர் சோதனைகளில் ஒன்றாகும்.
இந்த நிறுவனம் கைபேசித் துறையாலேயே இயக்கப்பட்டு நிதியளிக்கப்படுகிறது.
MTHR என்றால் என்ன, அது எப்படி நிதியளிக்கப்படுகிறது என்று சொல்ல முடியுமா?
ஆம், MTHR திட்டத்திற்கு பிரிட்டிஷ் அரசாங்கமும் கைபேசித் துறையும் கூட்டாக நிதியளிக்கின்றன, மேலும் இது கைபேசித்
தொழில்நுட்பத்துடன் தொடர்புடைய உடல்நல பாதிப்புகளை ஆராய உதவுகிறது.
யார் அறிவியல் ஆராய்ச்சிக்கு நிதியளிக்கிறார்கள் என்பது நமது தலைப்பு, இது ஒரு உணர்திறன் வாய்ந்த விஷயம்.
என்னைப் போன்ற பல விஞ்ஞானிகள், ஒரு புதிய ஆய்வைப் படிப்பதற்காகப் பெறும்போது, முதலில் அதன் நிதியுதவி யார் என்பதைப் பார்க்க
கடைசிப் பக்கத்தைப் புரட்டுகிறார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியும்.
செல்போன் துறையிலிருந்து வரும் நிதியுதவி, அதன் தீங்கு விளைவுகள் குறித்த ஆராய்ச்சிக்கு வரும்போது, ஒரு நலன்
முரண்பாடு ஏற்படக்கூடும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா?
சரி, நிச்சயமாக நலன் முரண்பாடுகளுக்கான சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளன, அதனால்தான் இதுபோன்ற ஒரு
ஆராய்ச்சித் திட்டம் கவனமாக நிர்வகிக்கப்பட வேண்டும்.
நான் இங்கு ஒரு பிரதிநிதியாக தகவல் தொடர்புப் பணிகளை ஏற்பாடு செய்வதால், தொலைத்தொடர்புத் துறையுடன் விரிவாகப் பணியாற்றியுள்ளேன்.
எனவே, நான் இந்த நபர்களுடன் நீண்ட காலமாகப் பேசி வருகிறேன்.
அவர்கள் புறவயமாக இருக்க விரும்புவார்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன், ஆனால் அவர்கள் முதன்மையாக லாபத்தால் இயக்கப்படுகிறார்கள், குறிப்பாக
சந்தைப் பங்குக்காக ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிடும் ஒரு சந்தையில், எனவே அவர்கள் ஆராய்ச்சிக்கு நிதியளிக்கலாம்,
ஆனால் அவர்கள் மருந்துத் துறையைப் போலவே இருக்கிறார்கள்.
அவர்கள் ஏற்கனவே தங்களுக்கு ஆதரவாக இருக்கும் நபர்களை வேலைக்கு அமர்த்துகிறார்கள் என்பது தெளிவாகிறது.
விஞ்ஞானிகள் பாப் நட்சத்திரங்கள் அல்ல; அவர்கள் அதிகப் பணம் சம்பாதிப்பதில்லை.
அவர்களுக்கு வீடுகளுக்குக் கடன் கொடுக்க வேண்டும், குடும்பங்களைப் பராமரிக்க வேண்டும்.
அவர்கள் தவறான முடிவுகளுக்கு வந்தால் யாரால் அவர்களைக் குறை கூற முடியும்?
உனக்கு வேற வேலை கிடைக்காது, குறைந்தபட்சம் அங்கே கிடைக்காது.
உண்மையான அழுத்தம் இல்லாமலேயே, தனிப்பட்ட சில நிகழ்வுகளில் இருக்கலாம் அல்லது இல்லாமலும் போகலாம் என்ற மன அழுத்தங்கள் உள்ளன.
ஆனால், தங்களுக்கு நிதியளிக்கும் நிறுவனத்திற்கு இணங்கி, அதைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டிய
உளவியல் அழுத்தம் நிச்சயமாக ஒரு பங்கு வகிக்கிறது.
நீங்கள் கடமைப்பட்டதாக உணர்கிறீர்களா?
ஆம், கடமைப்பட்டதாக உணர்கிறோம். கடமைப்பட்டதாக உணர்கிறோம்.
மின்காந்தப்புலங்களின் விளைவுகளைப் பொறுத்தவரை, பயன்பாட்டு நிறுவனங்களால், அதாவது மின்சாரத் தொழில், வானொலித் தொழில்
அல்லது கைபேசித் தொழிலால் நிதியளிக்கப்படும் ஆய்வுகளே உள்ளன என்பதைக் காட்டும் சில உறுதியான புள்ளிவிவரங்கள் உள்ளன.
இந்த ஆய்வுகள் குறிப்பிடத்தக்க அளவு எதிர்மறையாகவே இருக்கின்றன.
மறுபுறம், பல்கலைக்கழகங்களுக்குள் சுயநிதி மூலம் நடத்தப்படும் ஆய்வுகள் பொதுவாக அப்படி இருப்பதில்லை.
இது ஒரு சவாலான ஆராய்ச்சித் துறை.
இவ்வகையான ஆய்வுகளை நடத்துவது எளிதல்ல, மேலும் மனிதர்களை உள்ளடக்கிய ஆராய்ச்சியின் வரம்புகளால்,
ஒருபோதும் சரியான ஆராய்ச்சிச் சூழல் இருக்காது.
எப்போதும் கட்டுப்பாடுகள் இருக்கும்.
இது உண்மையான நோய்தானா? ஆம், நிச்சயமாக, இதுதான்.
தற்போது, இது உண்மை என்றும், இதன் அறிகுறிகள் கடுமையாகவும், பலவீனப்படுத்தும் வகையிலும்
இருக்கலாம் என்றும் உலக சுகாதார அமைப்பு கூறுகிறது.
மின்சார அதிஉணர்தன்மை தொடர்பான புள்ளிவிவரங்கள் சுமார் 2–3% ஆகும்.
இந்த நிலைமையால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இவர்கள்.
ஆனால் நான் முன்பு குறிப்பிட்டது போல், 100% மக்கள் செல் நிலைக்கு பதிலளிக்கின்றனர்.
இதைப் போதுமான அளவு தீவிரமாக எடுத்துக் கொள்ளாவிட்டால் அல்லது அங்கீகரிக்காவிட்டால், சுகாதார அமைப்பின்
விளைவுகள் சாத்தியமான வகையில் மிகப்பெரியதாக இருக்கும்.
மேலும், லேசான அல்லது மிதமான மின் உணர்திறன் கொண்டவர்களின் எண்ணிக்கை, நாம் முன்பு
கருதியதை விட அநேகமாக மிகவும் அதிகமாக இருக்கலாம்.
அது நமக்கு என்ன அர்த்தம்?
இது ஒரு சாதாரண தொலைபேசிக்கும் ஒரு தனித்துவமான கைபேசிக்கும் இடையிலான ஒரு சோதனை இணைப்பின் காசெட் பதிவுகளைக் குறிக்கிறது.
ஒரு டயல் டோன் – இது ஒரு பெரிய சாதனை!
ஏனென்றால், ஒரு உரையாடலை அனுப்புவதற்கும், துல்லியமான டிஜிட்டல் தகவலை அனுப்புவதற்கும் உள்ள வித்தியாசம் மிகப் பெரியது.
இப்போது, இந்தத் தொழில்நுட்பத்தைச் செம்மைப்படுத்தியுள்ள செல்ம்ஸ்ஃபோர்டில் (எசெக்ஸ், இங்கிலாந்து) உள்ள
ஆராய்ச்சி நிறுவனத்திற்கான நேரடி அழைப்பு எண் வருகிறது.
லிஸ் சார்னாக் மறுமுனையில் இருக்க வேண்டும்.
1980களில் கைபேசிகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது, ஒரு ஆண்டெனாக்களின் வலையமைப்பு தேவைப்பட்டது.
அன்றிலிருந்து, தொலைத்தொடர்பு நிறுவனங்கள் உலகம் முழுவதும் 5 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மாஸ்ட்களை எழுப்பியுள்ளன.
மைக்ரோவேவ் அதிர்வெண்களால் காற்றை நிரப்புவதில் பெருமை கொள்கிறார்கள், ஆனால் அது உடல்நலத்திற்கு
நீண்டகால சேதத்தை ஏற்படுத்தாது என்பதை உறுதிப்படுத்த அவர்கள் ஒரே ஒரு ஆய்வைக் கூட நடத்தவில்லை.
அவை பாதுகாப்பானவை என்பதை முதலில் உறுதி செய்யாமல் கட்டப்பட்டன.
உங்கள் உதவிக்கு நன்றி.
மிகவும் விரும்பத்தகாதது, இல்லையா?
ஆம், அது எப்போதும் இருக்கிறது; அது நிற்கவே இல்லை என்பதுதான் குறிப்பிடத்தக்க விஷயம்.
இது தொடர்ந்து கதிர்வீச்சை வெளியிடுகிறது – அது மாஸ்ட்களிலிருந்து வருகிறது – மாஸ்ட்களை உங்களால்
பார்க்க முடிந்தால், நீங்கள் அதற்கு ஆளாகிறீர்கள்.
உண்மையைச் சொல்லப்போனால், அது அப்படி இல்லை என்றாலும், கான்கிரீட் சுவர்கள் மற்றும் பிற பொருட்களின் வழியாகச்
செல்வதால், இந்த தூரத்தில் கூட நீங்கள் அதற்கு ஆளாகிறீர்கள். அது சற்று மங்கடிக்கப்பட்டுள்ளது, ஆனால் சற்று மட்டுமே.
கம்பத்திலிருந்து 200 முதல் 300 மீட்டர் தொலைவில், நீங்கள் தொடர்ந்து அதன் தாக்குதலுக்கு ஆளாகிறீர்கள்.
அதை உங்களால் கேட்க முடிந்தால், அது எல்லாவற்றையும் மாற்றிவிடும். ஆம். அதை உங்களால் பார்க்க முடிந்தால் என்னவாகும்?
அது தினமும் புகையைப் பார்ப்பது போல இருக்கும்.
மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட அதிர்வெண்களின் புகை எப்போதும் நம்மைச் சுற்றி இருப்பதாலும், அவற்றின் பாதுகாப்பைச்
சரிபார்க்காமல் இருப்பதாலும் – மனித உடல் அதற்கு எதிர்வினையாற்றத் தொடங்குவதில் ஆச்சரியம் என்ன?
இது சுமார் 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்தது. அப்போது எனக்கு 30 வயதுகளில் இருந்தது.
என் குடும்பத்தில் இதுவரை மார்பகப் புற்றுநோய் இல்லை. நான் மிகவும் ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை முறையைக் கொண்டிருந்தேன்.
நான் பல ஆண்டுகள், அப்போது ஏழு ஆண்டுகள், ஒரு தொலைபேசித் தூணுக்கு அருகில் வசித்தேன்.
அவர் என் வீட்டிலிருந்து 100 மீட்டர் தொலைவில் நின்று கொண்டிருந்தார்.
பல ஆண்டுகளாக, மஸ்துக்களுடன் தொடர்பில்லாத அறிகுறிகளை நான் கொண்டிருந்தேன், ஏனெனில் அந்த
நேரத்தில் எனக்கு மின் உணர்திறன் பற்றி எதுவும் தெரியாது.
எனக்கு தலைசுற்றல், தூக்கப் பிரச்சனைகள், தலைவலி, தலையில் கூர்மையான வலிகள் இருந்தன, மேலும் நான் அடிக்கடி மருத்துவரிடம் சென்றேன்.
அது மன அழுத்தம் அல்லது வைரஸ் என்று எனக்குச் சொல்லப்பட்டது. பிறகு, திடீரென்று, எனக்கு மார்பகப் புற்றுநோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது.
அது என் வாழ்வின் மிகப்பெரிய அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
முதலில், நான் சாதாரணமாக அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவள் என்றும், அது என் தவறு என்றும் நினைத்தேன். பிறகு சிகிச்சை தொடங்கியது.
நான் மருத்துவமனையில் சில பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களைச் சந்தித்தேன் – நான் ஒரு மிகச் சிறிய கிராமத்தில் வசித்தேன்.
மேலும் நான் இந்த அண்டை வீட்டார், இளம் பெண்களையும் சந்தித்தேன் – முப்பதுகளில் இருந்த நான் தான் இளையவள், மற்றவர்கள்
நாற்பதுகளிலோ அல்லது ஐம்பதுகளின் தொடக்கத்திலோ இருந்தனர்.
எங்களில் ஐந்து பேர், ஆறு மாதங்களுக்குள் ஒரே நேரத்தில், மார்பகப் புற்றுநோய் என்ற ஒரே நோயறிதலுடன் அங்கு இருந்தோம்.
எங்கள் கிராமத்தில் மொபைல் போன் கோபுரத்தைச் சுற்றி 18 வீடுகள் மட்டுமே இருந்தன.
எனவே, மற்றவர்களும் திடீர் நோயால் பாதிக்கப்படுகிறார்களா என்பதை அறிய, ஐலின் ஒரு கணக்கெடுப்பைத் தொடங்க முடிவு செய்தார்.
அந்த முடிவு எங்களை நடுங்க வைத்தது. பலரும் நான் பல ஆண்டுகளாக அவதிப்பட்டு வந்த அதே
அறிகுறிகளைத் தெரிவித்தனர். தலைவலி, தலைச்சுற்றல்.
ஆனால், அந்த ஊரில் கருத்தரித்தல் பிரச்சனைகள் மற்றும் புற்றுநோய்க்கு முந்தைய கழுத்துப் புற்றுநோய் இருந்த
மற்ற இளம் பெண்களும் இருந்தனர் – அல்லது மார்பகப் புற்றுநோய் கட்டிகள் இருந்த ஒரு பெண்ணும் இருந்தார்.
மேலும் அந்தப் பகுதியில் மற்ற வகை புற்றுநோய்களும் இருந்தன.
51 வயதே ஆன ஒரு அண்டை வீட்டார் மோட்டார் நியூரான் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு, வருந்தத்தக்க வகையில்
காலமானார். நேர்மையாகச் சொல்வதானால்: ஒரு கொடூரமான பாதிப்பு.
இந்த வீடுகளைச் சேர்ந்த 77 பேரை இது பாதித்தது.
ஆம், பல ஆண்டுகளாக உயிரியல் பாதிப்புகளை அனுபவித்தவர்களில் சுமார் 70% பேர் – தூக்கப் பிரச்சனைகள்,
தோல் தடிப்புகள், மார்பக கட்டிகள் அல்லது புற்றுநோய்.
ஆம், அது இந்த ஊர் மக்களிடம் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
இது ஒரு மிகப்பெரிய உலகளாவிய பிரச்சினை என்று நான் நினைக்கிறேன்.
ஒரு மொபைல் போன் கோபுரத்தைச் சுற்றி புற்றுநோய் பாதிப்புகளின் ஒரே குழு நாங்கள் மட்டுமல்ல என்பதை நாங்கள் பின்னர் கண்டுபிடித்தோம்.
பைலன்களுக்கு அருகில் புற்றுநோயின் பல கொத்துகள் உள்ளன.
நாங்கள் அந்த இடத்தில் இருந்த ஒரு விஞ்ஞானியுடன் இணைந்து பணியாற்றினோம், அங்கு நீண்ட காலமாக மற்ற
பகுதிகளில் நின்றுகொண்டிருந்த மற்ற கம்பங்களை ஆய்வு செய்தோம்.
மேலும் நாங்கள் மற்ற ஆய்வுகளை நடத்தியதில், புற்றுநோய் அதிக அளவில் இருப்பதையும் கண்டறிந்தோம்.
இவ்வளவு செல்போன்களும் கோபுரங்களும், டிரில்லியன் கணக்கான மதிப்புள்ள செல்போன் துறையும் இருக்கும்போது, தொலைத்தொடர்புத் துறை
பாதுகாப்பான முறையில் செயல்படுவதை உறுதிசெய்யும் ஒரு கடுமையான அரசாங்க அமைப்பு இப்போது
அமைக்கப்பட்டிருக்கும் என்று ஒருவர் நம்புவார்.
மக்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கும் கடுமையான வரம்புகளை நிர்ணயிப்பவர் – நாம் வெளிப்படும் விஷயங்கள்
முற்றிலும் பாதுகாப்பானவை என்பதை உறுதிப்படுத்துபவர்.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, அவற்றில் எதுவும் இல்லை. நம்மிடம் இருப்பது ICNIRP.
அயனியாக்காத கதிர்வீச்சைப் பற்றி ஆய்வு செய்வதற்காக சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஐரோப்பாவில் ICNIRP நிறுவப்பட்டது.
இது அயனியாக்கப்படாத கதிர்வீச்சுக்கு எதிரான பாதுகாப்புக்கான சர்வதேசக் குழு ஆகும், மேலும் அதன் பணியானது வெளியிடப்பட்ட அனைத்து
இலக்கியங்களையும் ஆய்வு செய்து, அவற்றை சாராம்சமாகக் கூறுவதாகும்:
அதுதான் அறிவியல் உறுதியாகச் சொல்கிறது.
வாக்களித்து உங்களால் உள்ளே நுழைய முடியாது. நீங்கள் விரும்பப்படும் நபர்களில் ஒருவராக
இருந்தால், சேர உங்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்படும்.
எனவே, அது எப்போதும் தொழில்துறையால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் அதன் வேர்கள் அங்குதான் உள்ளன.
எனவே, அவர்கள் நிர்ணயித்த ஒரு அளவுகோல் எங்களிடம் உள்ளது, அதை பெரும்பாலான ஐரோப்பிய நாடுகள் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளன, மேலும் இது நிபுணர்
குழுவும் உட்பட ஐரோப்பிய ஆணையத்தால் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.
இருப்பினும், இந்த வழிகாட்டுதல்கள், உயர் அதிர்வெண் கதிர்வீச்சுடன் காரண காரியத் தொடர்பு கொண்டிருப்பதாக
நமக்குத் தெரிந்த கட்டுமான முறைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.
கைபேசிகள், கைபேசி கோபுரங்கள் மற்றும் கம்பியில்லா தொலைபேசிகள் போன்றவற்றிலிருந்து வரும் கதிர்வீச்சு – வேறு வார்த்தைகளில்
கூறுவதானால், நாம் ஒவ்வொரு நாளும் பயன்படுத்தும் பல்வேறு தகவல் தொடர்பு சாதனங்கள் – போன்ற அந்த அதிர்வெண்ணில் நம்மைச் சுற்றியுள்ள
ஆற்றலைப் பொறுத்தவரை தற்போதுள்ள ஒரே சூழ்நிலை, அது மைக்ரோவேவ் அடுப்புகளிலிருந்து நமக்குப் பரிச்சயமான சூழ்நிலையைப் போன்றதுதான்.
நாம் போதுமான ஆற்றலைப் பயன்படுத்தி அதைப் போதுமான அளவு சிறிய பகுதியில் குவித்தால், திசுவைச் சூடாக்குகிறோம்; அதாவது, ஒரு
குறிப்பிட்ட அளவு தண்ணீரைக் கொண்ட அனைத்தையும் சூடாக்குகிறோம்.
தற்போதைய வழிகாட்டுதல்களில் எதுவும் நாள்பட்ட சுகாதார சேதங்கள் அல்லது புற்றுநோயுடன்
தொடர்புடையதல்ல. அவற்றில் எதுவுமே இல்லை, ஒற்றை ஒன்று கூட இல்லை.
அவை அனைத்தும் வெப்ப விளைவுகளை அல்லது தோல் கூச்சம், புருவம் துடிப்பது போன்ற உடனடி
விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
சுகாதாரத்திற்கு ஏற்படும் நீண்ட கால சேதத்தை யாராலும் தீர்மானிக்க முடியாது.
அப்படியென்றால், 40 வயதுக்குக் குறைவானது அற்பமானதும், அர்த்தமற்றதும்தான் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா...
இது அர்த்தமற்றது. நீண்ட கால சுகாதார சேதத்திலிருந்து பாதுகாக்க எந்த நோக்கமும் இல்லை.
ஐசிஎன்ஐஆர்பி என்பது... சரி, ஐசிஎன்ஐஆர்பி முற்றிலும் பொருத்தமற்றது.
உதாரணமாக: பள்ளியில் யாரும் வேக வரம்பை மீறக்கூடாது என்பதை உறுதிசெய்ய விரும்பினால், வேக
வரம்பை மணிக்கு 10,000 கிலோமீட்டர் என அமைக்கவும்.
அப்படிச் செய்தால், எல்லோரும் அதைக் கடைப்பிடிப்பார்கள், யாரும் அதிக வேகமாக ஓட்ட மாட்டார்கள்.
நீங்கள் 999 கி.மீ/மணி வேகத்தில் பள்ளியைக் கடந்து சென்றாலும், "வேக வரம்பை" கடைப்பிடித்ததாகவே கருதப்படுவீர்கள்.
பொதுப் பாதுகாப்பு தொடர்பான சான்றுகளை மதிப்பாய்வு செய்யும் பணி, ஆலோசனைக் குழுவிற்கு தற்போது வழங்கப்படவில்லை.
அப்படியானால், ICNIRP என்பது 100% உண்மையை உறுதி செய்வதற்காக மட்டுமே உள்ளது, மேலும் 100% உண்மையற்ற எதுவும் அதன் கவலைக்குட்பட்டதல்ல.
அது சரி. அவர்கள் அதைப் பற்றிப் பேசுவார்கள், என்ன கிடைக்கிறது, என்ன கிடைக்கவில்லை, இன்னும் என்ன
கண்டறியப்பட வேண்டும் என்பதைச் சுருக்கமாகக் கூறுவார்கள்.
அவ்வளவுதான். அவர்கள் அதை அவ்வாறே விட்டுவிடுகிறார்கள். எந்தப் பரிந்துரைகளும் இல்லை – ஒன்றுமில்லை,
ஏனென்றால் அவர்கள் அதைத் தங்களின் பொறுப்பாகக் கருதுவதில்லை.
வா, நான் ஒரு அழைப்பை மேற்கொள்ள முயற்சிக்கிறேன்.
நீங்கள் ஒருவரை அழைக்க முயற்சிக்கும்போது, இரு திசைகளிலும் உயர் அதிர்வெண் ஒளிபரப்பு
தொடங்கும் போது, அது ஏறக்குறைய தொடர்ச்சியாக இருக்கும்.
சரி, இதை முயற்சி செய்து பார்ப்போம். ஓ, வாவ்!
அது இணைந்தவுடன்; அது அழைப்பு முறை, கைபேசி செய்வது அதுதான்.
இவை என் கைபேசியிலிருந்து அடிப்படை நிலையத்திற்குச் சென்று அங்கிருந்து ஒளிபரப்பப்படும் அலைகளா?
அடிப்படையில், உங்களுக்கு சிக்னல் கிடைத்து, நீங்கள் உங்கள் கைபேசியைப் பயன்படுத்தும் போது, அது எப்போதும் செய்வதே இதுதான்.
பயங்கரம்.
நீங்கள் பேஸ் ஸ்டேஷனுக்கு டயல் செய்து உங்கள் தொலைபேசியைப் பயன்படுத்தும்போது, உங்கள் மொபைல் போன்
இதை எல்லா நேரமும் உங்கள் தலைக்குள் ஒளிபரப்புகிறது.
கைபேசி போல நமது வாழ்வில் இவ்வளவு விரைவாக நுழைந்த ஒரு தொழில்நுட்பத்தைக் கற்பனை செய்வது கடினம்.
இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இது ஒரு தந்திரத்தைத் தாண்டிப் பெரிதாகக் கருதப்படவில்லை.
இப்போதெல்லாம், நம்மில் 4 பில்லியன் பேர் ஒரு சொந்தமாக வைத்திருக்கிறார்கள்.
சராசரியாக, குழந்தைகள் 8 வயதில் தங்களின் முதல் கைபேசியைப் பெறுகிறார்கள்.
மொபைல் போன்கள், அடிப்படை நிலையத்திலிருந்து மைக்ரோவேவ் அலைவரிசைகளை அனுப்பிப் பெற்று இயங்குகின்றன.
நீங்கள் ஒரு கைபேசியை காதிற்கு அருகில் வைத்திருக்கும்போது, உங்கள் மூளை தவிர்க்க முடியாமல் இந்த அலைகளுக்கு வெளிப்படுகிறது.
மூளை இந்த செல்வாட்டிற்கு எதிர்வினையாற்றுகிறதா?
ஒரு புதிய அமெரிக்க ஆய்வு, இது நிச்சயமாகவே உண்மை என்று காட்டுகிறது.
டாக்டர் நோரா வோல்கோ இந்த ஆய்வை நடத்தினார்.
டாக்டர் வோல்கோவும் அவரது குழுவும் 47 ஆரோக்கியமான நபர்களை ஒரு வருடம் முழுவதும் ஆய்வு செய்தனர்.
பங்கேற்பாளர்களின் வலது மற்றும் இடது காதுகளில் கைபேசிகள் இருந்தன.
அவற்றில் ஒன்று இயங்கிக்கொண்டிருந்தது, ஆனால் ஒலி அணைக்கப்பட்டிருந்தது; மற்றொன்று அணைக்கப்பட்டிருந்தது.
வெளியாக்கத்தின் போது மூளை எவ்வளவு குளுக்கோஸைப் பயன்படுத்தும் என்பதைக் கண்டறிய டாக்டர் வோல்கோ
மூளைப் படமெடுக்கும் கருவியைப் பயன்படுத்தினார்.
இது, ஒரு தூண்டுவிப்பானால் – இந்த நேர்வில், ஒரு கைபேசியால் – மூளைச் செயல்பாட்டில் மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றனவா
என்பதைக் காட்டும் மிகவும் நுட்பமான ஒரு குறிகாட்டியாகும்.
மூளை தூண்டப்படும்போது, அது ஒரு கார் எரிபொருளைப் பயன்படுத்துவது போல, குளுக்கோஸைப் பயன்படுத்துகிறது.
15 நிமிடங்கள் செல்போன்களின் வெளிப்பாடு, மூளையில் குளுக்கோஸ் நுகர்வில் அதிகரிப்புடன் தொடர்புடையது, இது செல்போனின்
ரேடியோ அலைவரிசைகளால் மூளை தூண்டப்பட்டதைக் குறிக்கிறது.
மூளையின் வலது பகுதி, அது ஆண்டெனாவிற்கு மிக அருகில் இருந்தபோது, கைபேசி அணைக்கப்பட்டிருந்தபோது ஒப்பிடும்போது, வளர்சிதை
மாற்றச் செயல்பாட்டில் மிகப்பெரிய அதிகரிப்பைக் காட்டியது.
தற்போதைய கைபேசி தொழில்நுட்பங்களால் வெளியிடப்படும் ரேடியோ அலைவரிசைகள் மிகவும் பலவீனமானவை என்றாலும், அவை மனித
மூளையைத் தூண்டி ஒரு விளைவை ஏற்படுத்தக்கூடியவையாக உள்ளன.
சைலண்ட் பயன்முறையில் கைபேசியைப் பயன்படுத்தும்போது, டாக்டர் வோல்கோவின் சோதனை, கைபேசி நுண்ணலைகளுக்கு மனித மூளை
ஒரு வளர்சிதை மாற்றப் பதிலை வெளிப்படுத்துவதாகக் காட்டியது.
சட்டப்பூர்வ வரம்பை விட மிகக் குறைவான அளவுகளில் நிகழும் ஒரு வளர்சிதை மாற்ற எதிர்வினை.
பலரும் சாத்தியமற்றது என்று கூறுவது.
மேலும் டாக்டர் வோல்கோ பதிவுசெய்த எதிர்வினை, ஒரு பெரிய கவலையின் இரண்டாம் பட்ச விளைவாகும்:
இந்த மைக்ரோவேவ் கதிர்கள் மூளையால் உண்மையில் உறிஞ்சப்படும் விதம். இது SAR மதிப்பு என்று அறியப்பட்டது.
SAR என்பது குறிப்பிட்ட உறிஞ்சுதல் விகிதம் என்பதன் சுருக்கமாகும்.
மேலும், அது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட கனஅளவில் மனித உடலால் எவ்வளவு ரேடியோ
அலைகள் உறிஞ்சப்படுகின்றன என்பதன் அளவீடாகும்.
இது ஒரு ரேடியோ ஒலிபரப்பான் மனித உடலில் ஏற்படுத்தும் வெப்ப விளைவின் அளவீடு ஆகும்.
SAR பின்வரும் வழியில் அளவிடப்படுகிறது. ஒரு செயற்கைத் தலை பயன்படுத்தப்படுகிறது.
இது மனித மூளையைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த வடிவமைக்கப்பட்ட குளுக்கோஸ் கலவையால் நிரப்பப்பட்டுள்ளது.
சோதனைக் கருவி, மாதிரியின் மண்டையோட்டை ஊடுருவும் மைக்ரோவேவ் கதிர்வீச்சின் அளவை அளவிடுகிறது.
அதனால், எவ்வளவு ஆற்றல் உறிஞ்சப்பட்டது என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டு SAR மதிப்பு கணக்கிடப்படுகிறது.
ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கு, 10 கிராம் சராசரி திசுக்களுக்கு வரம்பு 2 வாட் ஆகும்.
அமெரிக்காவிற்கு, இது 1 கிராம் சராசரி திசுக்களுக்கு 1.6 வாட்/கிகி ஆகும்.
ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தை விட அமெரிக்காவில் கடுமையான அதிகபட்ச வரம்பு உள்ளது, ஆனால் ஆஸ்திரேலியா மற்றும் நியூசிலாந்து போன்ற பிற
நாடுகள் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் வரம்புகளையே பயன்படுத்துகின்றன.
சந்தையில் உள்ள மிகவும் பிரபலமான சில கைபேசிகள் அதிக அளவு மைக்ரோவேவ் கதிர்வீச்சை
வெளியிடுவதால், அவற்றின் SAR மதிப்பு மேல் வரம்பில் உள்ளது.
மண்டையோட்டின் ஒவ்வொரு மில்லிமீட்டரும் மூளையை மைக்ரோவேவ் கதிர்வீச்சிலிருந்து பாதுகாக்க
உதவுகிறது, இதனால் கைபேசியின் SAR மதிப்பைக் குறைக்கிறது.
குழந்தைகள் சராசரியாக 8 வயதில் தங்கள் முதல் கைபேசியைப் பெறுகிறார்கள்.
ஒரு 8 வயது குழந்தையின் மண்டையோடு, ஒரு பெரியவரின் மண்டையோட்டை விட கணிசமாக மெல்லியதாக இருக்கும்.
மொபைல் போன்கள், ஒரு குழந்தையின் மண்டையோட்டின் தடிமனுக்குச் சமமான தடிமன் கொண்ட மண்டையோட்டால் சோதிக்கப்படும் என்று ஒருவர் நம்பலாம்.
SAM தலை என்பது சராசரி வடிவிலான, ஒரு பெரிய மனித மண்டையோடு.
சராசரி மனித மண்டையோட்டைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இந்த SAM ஃபேன்டம் தலையை உருவாக்க, மனிதர்களிடமிருந்து
எடுக்கப்பட்ட 10,000 தலை அளவீடுகளின் சராசரி பயன்படுத்தப்பட்டது...
நிச்சயமாக, ஒரு சராசரி வயது வந்தவரின் தலை, எட்டு வயது குழந்தையின் தலையை விட கணிசமாகப் பெரியது.
ஆனால், SAM ஃபேன்டம் தலையைத் தயாரிக்கும் நிறுவனத்திடம் நாங்கள் கேட்டபோது, யதார்த்தம்
இன்னும் மோசமாக இருப்பதை நாங்கள் கண்டறிந்தோம்.
SAM சோதனை மாதிரி என்பது 10,000 மக்களின் சராசரி மட்டுமல்ல, அது அமெரிக்க இராணுவத்தில் உள்ள 10,000 வீரர்களின் சராசரியாகும்.
மேலும், அமெரிக்க இராணுவ வீரர்களுக்கு நிச்சயமாக சராசரி எட்டு வயது சிறுவர்களை விட பெரிய மற்றும் தடிமனான தலைகள் உள்ளன.
எனவே, எட்டு வயதுச் சிறுவனின் மண்டையில் கைபேசிகள் சோதிக்கப்பட்டால், பெரும்பாலானவை தோல்வியடையும் என்று கருதுவது மிகவும் சாத்தியம்.
வழிகாட்டுதல்களை யார் அமைக்கிறார்கள்?
இவர்கள் ICNIRP எனப்படும் குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள்.
மொபைல் போன்களில் வேலை செய்யும் மக்கள் உயிரிப் பொறியாளர்கள்.
ஒரு உயிருள்ள செல் உள்ளே என்ன நடக்கிறது என்று அவர்களுக்குத் தெரியாது, ஆனால் அவர்கள் அதைப்பற்றி ஆணவமாகப் பேசுகிறார்கள்.
ஒரு உயிருள்ள உயிரினத்தின் நல்வாழ்வைப் பாதிக்கக்கூடிய ஒரே விஷயம், அது திசுவை சூடாக்க போதுமான
வலிமையானதா இல்லையா என்பதுதான் என்று அவர்கள் கருதுகிறார்கள்.
ஆனால் அது, "நாம் ஒரு முட்டையை வேகவைக்கும்போது, அது கடினமாகிவிடும் என்பது நமக்குத் தெரியும்" என்று சொல்வதைப் போன்றது.
அவர்களுக்குத் தெரியாதது என்னவென்றால், அவர்கள் முட்டையை வேகவைக்கவில்லை என்றால், அது மீண்டும் கோழியாக மாறிவிடும்.
அது எப்படி நடக்கிறது என்று அவர்களுக்குச் சிறிதும் தெரியாது. ஆனாலும், தெரிந்தவர்கள் போலப் பேசுகிறார்கள்.
2011-ல், உலக சுகாதார அமைப்பு கைபேசிகளுக்கான இடர் வகைப்பாட்டை மாற்றி, கைபேசி பயன்பாட்டுடன் தொடர்புடைய மூளைக் கட்டியான க்ளையோமா
உருவாகும் அபாயம் அதிகரித்திருப்பதால், அவற்றை மனிதர்களுக்கு புற்றுநோயை ஏற்படுத்தக்கூடும் என மறுவகைப்படுத்தியது.
இந்த திடீர் நிலை மாற்றத்தைத் தூண்டியது எது?
கைபேசிகளால் ஏற்படக்கூடிய ஆரோக்கிய விளைவுகள் குறித்து எண்ணற்ற ஆய்வுகள் நடத்தப்பட்டுள்ளன.
சில விளைவைக் காட்டுகின்றன. சில ஒன்றையும் காட்டவில்லை.
ஆனால் மிகவும் உறுதியான ஆய்வு லென்னார்ட் ஹார்டெலிடமிருந்து வந்தது.
அவர் இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்டதிலேயே மிகப்பெரிய மற்றும் மிகவும் ஆழ்ந்த ஆய்வுத் திட்டத்தை வழிநடத்தியுள்ளார்.
அவர் தனது சொந்தப் படைப்புகளை உலகெங்கிலும் உள்ள மற்றவர்களின் படைப்புகளுடன் இணைத்தார்.
1990களின் முற்பகுதியிலிருந்து, அவர்கள் உலகம் முழுவதும் 2,000க்கும் மேற்பட்ட மக்களின்
தொலைபேசிப் பழக்கவழக்கங்களை ஆய்வு செய்துள்ளனர்.
ஆஸ்ட்ரோசைட்டோமாக்கள் மற்றும் அக்குஸ்டிக் நியூரோமாக்கள் போன்ற கட்டிகள் உள்ளவர்கள், இவை செவிக்கு அருகில் இருப்பதால் கைபேசிப்
பயன்பாட்டுடன் மிகவும் பொதுவாக தொடர்புடைய மூளைக் கட்டிகளாகும்.
முடிவுகள் அதிர்ச்சியூட்டுகின்றன. கைபேசிப் பயன்பாடு உண்மையிலேயே மூளைக் கட்டிகளின் அபாயத்தை
அதிகரிக்கிறது என்று அவர்கள் முடிவு செய்தனர்.
மேலும், முந்தைய ஆய்வுகள் ஏன் எந்த விளைவுகளையும் காட்டவில்லை என்பதையும் அவர்கள் கண்டறிந்தனர்.
இது புற்றுநோயை உண்டாக்கக்கூடியது என்பதற்கு, வெறுமனே புற்றுநோயை உண்டாக்கக்கூடும் என்பதற்குக்
காட்டிலும் அதிக ஆதாரங்கள் இருப்பதாக நான் நினைக்கிறேன்.
ஆனால் நான் அதை ஓரளவிற்குப் புரிந்துகொள்கிறேன் என்று நினைக்கிறேன், ஏனென்றால் வரவிருக்கும்
பெரும்பாலான புற்றுநோய்கள் இன்னும் வரவில்லை.
மக்கள் கைபேசிகளைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கி, அதன் உண்மையான விளைவுகள் வெளிப்படையாகத் தெரியும் அளவுக்குப் போதுமான காலம் ஆகவில்லை.
மற்ற புற்றுநோய் உண்டாக்கும் காரணிகளைப் போலவே, இதற்கு வெளிப்படுவதால் ஏற்படும்
விளைவைக் காண குறைந்தது பத்து ஆண்டுகள் ஆகும்.
1990களின் பிற்பகுதியில்தான் கைபேசிப் பயன்பாடு வெடித்ததால், அதன் விளைவுகளை நாம் இப்போதுதான் காணத் தொடங்குவது
ஆச்சரியமல்ல. அதுவும் இதுவே இப்பொழுது நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
அப்படியானால், தொலைத்தொடர்புத் துறை அதன் பயனர்களை மூளைக் கட்டிகளிலிருந்து பாதுகாக்க என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறது?
பாதுகாப்பு கையேடுகளை ஒரு பார்வை பார்த்தாலே, அவர்கள் தங்கள் சொந்தப் பாதுகாப்பில்தான் அதிக அக்கறை கொண்டுள்ளனர் என்பது தெரிகிறது.
இந்த வயர்லெஸ் சாதனத்தின் மாதிரி, ரேடியோ அலைகளின் வெளிப்பாடு தொடர்பான சட்டத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்கிறது.
இந்தப் பிரிவில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி பயன்படுத்தப்படும்போது, இது சட்ட வழிகாட்டுதல்களுக்கு இணங்குகிறது.
பிளாக்பெர்ரி சாதனத்தை உங்கள் உடலிலிருந்து, கர்ப்பிணிப் பெண்கள் மற்றும் பதின்ம வயதினரின் வயிற்றை உள்ளிட்டு, குறைந்தது 2.5 செ.மீ.
தொலைவில் வைத்திருங்கள்! அழைப்பு நேரங்களைக் குறைத்திடுங்கள்!
கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு கைபேசியின் பின்புறத்திலும், அதை உடலிலிருந்து எவ்வளவு தூரத்தில் வைத்திருக்க
வேண்டும் என்பது குறித்த அறிவுறுத்தல்கள் உள்ளன.
பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் முற்றிலும் நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத அறிவுரைகள்.
மேலும், தொலைத்தொடர்புத் தொழில் அது ஏற்படுத்தும் சேதங்கள் குறித்த ஆராய்ச்சிக்கு நிதியளிக்கும்போது என்ன நடக்கும்?
மேலும் இந்த ஆய்வு, செல்போன் பயன்பாடு புற்றுநோய் வளர்ச்சியில் ஒரு பங்கு வகிக்கிறது, அதாவது
அதன் தாக்கம் உள்ளது என்று முடிவு செய்கிறது.
இருப்பினும், அவர்கள் இந்த ஆராய்ச்சியை தங்களுக்கே வைத்துக் கொள்ள முனைகிறார்கள்.
EMF-களுடன் நாம் எதைச் சேமித்து வருகிறோம் என்று எங்களுக்குத் தெரியாது, ஏனெனில் அதன் விளைவுகள்
பெரும்பாலும் நீண்ட காலத்திற்குரியவை, மேலும் நீங்கள் கூறியது போல, இந்தப் பரவலான வெளிப்பாடு உள்ளது.
மேலும் இந்த வெளிப்பாடுகளை பரவலாகச் சார்ந்திருத்தல்.
நாம் என்ன செய்கிறோம் என்பதை நாம் இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை.
ஒரு கைபேசியைப் பயன்படுத்துவது மூளைக் கட்டியம் உருவாகும் அபாயத்தை அதிகரிக்கிறது என்பதை தொற்றுநோயியல் தெளிவாகக் காட்டினாலும்.
ICNIRP-ஐச் சேர்ந்தவர்கள் பார்க்க வேண்டியது, ஒரு தெளிவான காரண காரியத் தொடர்பைத்தான்; அது எப்படி நிகழ்கிறது, அதன் செயல்முறை
என்ன, மற்றும் புற்றுநோய் துல்லியமாக எப்படி ஏற்படுகிறது என்பதை.
பூமியின் அதிர்வுகளுடன் மிகவும் இணக்கமாகவும், அதன் காந்தப்புலத்திற்கு மிகவும் உணர்திறனுடனும் இருக்கும் ஒரு
உயிருக்கு, மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட மைக்ரோவேவ்களுக்கு இயல்பாகவே ஒரு எதிர்வினை இருக்கும் என்பது வெளிப்படையாகத் தோன்றலாம்.
ஆனால் பல ஆண்டுகளாக, தொலைத்தொடர்புத் துறையானது அதே கேள்வியைக் கேட்டு தனது நடவடிக்கைகளை நியாயப்படுத்தி வருகிறது.
பார்த்தால், அவர்கள் தவறான கேள்வியைக் கேட்டிருந்தார்கள்.
பதில்: மெலடோனின்.
உங்களுக்குத் தெரியுமா, மெலடோனின் ஒரு ஹார்மோன், நம்பினால் நம்புங்கள், அது மூளையில்தான் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.
இது மூளையின் பினியல் சுரப்பியில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது மற்றும் வைட்டமின்களுடன் ஒப்பிடும்போது மிகவும் வலுவான
ஆன்டிஆக்ஸிடன்ட் பண்புகளைக் கொண்டுள்ளது, எடுத்துக்காட்டாக:
மெலடோனின், வைட்டமின் சி-யை விட ஐந்து மடங்கும், வைட்டமின் ஈ-யை விட இரண்டு மடங்கும் சக்தி வாய்ந்தது.
மேலும் அது இரவில் மட்டுமே விநியோகிக்கப்படுகிறது.
மேலும், அது நமக்குத் தேவைப்படுவது இரவில் தான், ஏனெனில் அப்போதுதான் நாம் தூங்கச் செல்கிறோம், மேலும்
நமது மூளை நமது உடலில் உள்ள செல்களைச் சரிசெய்கிறது.
அப்போதுதான் மெலடோனின் வேலை தொடங்குகிறது.
ஒவ்வொரு நாளும், நமது உடல்கள் சுமார் ஐம்பது கோடி செல்களை இழக்கின்றன.
மேலும் இரவில், செல் மைடோசிஸ் எனப்படும் செல் பிரிதல் என்ற செயல்முறையின் மூலம் நமது உடல் இந்த செல்களை மாற்றுகிறது.
இது என்ன செய்கிறது: இது ஃப்ரீ ரேடிக்கல்கள் என்று அழைக்கப்படுபவற்றைப் பிடிக்கிறது.
இந்த ஃப்ரீ ரேடிக்கல்கள் உண்மையில், நம்மை மீண்டும் புத்துயிர் பெறச் செய்வதற்குத் தேவையான, ஆற்றல் உற்பத்திச்
செயல்பாட்டில் மீதமிருக்கும் அதிகப்படியான எலக்ட்ரான்கள் ஆகும்.
ஒவ்வொரு இரவும், நமது உடல்கள் தங்களைத் தாங்களே புதுப்பித்துக் கொள்ளும்போது, செல் மைத்தோசிஸின் ஒரு துணைப் பொருளாக மில்லியன்
கணக்கான சுதந்திர ராடிக்கல் செல்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன.
இந்த சுதந்திர ராடிக்கல் செல்கள் ஆரோக்கியமான செல்களைத் தாக்குகின்றன.
பெரும்பாலான புற்றுநோய்களுக்கு ஃப்ரீ ரேடிக்கல் செல்கள் முக்கிய காரணமாக அல்லது காரணியாக
இருப்பதாகப் பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.
இந்த ஃப்ரீ ரேடிக்கல்களுக்கு எதிராக நமது உடலின் மிக முக்கியமான பாதுகாப்பு, அதன் வலிமையான ஆன்டிஆக்ஸிடன்டான மெலடோனின் ஆகும்.
அது இரத்த ஓட்டத்தில் நுழைந்து, ஒரு இயற்கையான ஆன்டிஆக்ஸிடன்ட் ஆகவும், ஒரு இயற்கையான
புற்றுநோய் எதிர்ப்புப் பொருளாகவும் செயல்படுகிறது.
மெலடோனின் என்பது மிகவும், மிகவும் சக்திவாய்ந்த புற்றுநோய் எதிர்ப்புப் பொருள் ஆகும்.
இது புற்றுநோயைத் தடுக்கும் ஒரு புற்றுநோய் தடுப்புப் பொருளாகச் செயல்படுகிறது, இது உங்களைப் புற்றுநோயிலிருந்து பாதுகாக்கிறது.
இது உங்கள் தூக்கம்-விழிப்பு சுழற்சியையும் ஒழுங்குபடுத்துகிறது, நீங்கள் நன்றாகத் தூங்குவதையும்,
மெலடோனின் சரியான அளவைப் பெறுவதையும் உறுதி செய்கிறது.
இது ஒரு முதுமையடைதலைத் தடுக்கும் மூலக்கூறு. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், இது ஃப்ரீ ரேடிக்கல்களைப்
பிடித்து, உங்கள் சருமத்தை இளமையாகக் காட்சியளிக்கச் செய்கிறது.
பல ஆண்டுகளாக நாங்கள் சேகரித்த 12,000 ஆய்வுகள் எங்கள் ஆய்வகத்தில் உள்ளன, இது பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும்
தலைவலி நிவாரணியான பாராசிட்டமால் குறித்து இதுவரை வெளியிடப்பட்ட ஆய்வுகளை விட அதிகமாகும்.
பாராசிட்டமோலை விட மெலடோனின் மீது குறிப்பிடத்தக்க அளவு அதிக அறிவியல் ஆர்வம் உள்ளது.
மெலடோனின் சுரப்பு குறைவதால் ஏற்படும் விளைவுகள் என்ன?
ஆம், சரி, உங்கள் மெலடோனின் அளவு குறைந்தால், உங்கள் நோயெதிர்ப்பு மண்டலம் பலவீனமடைகிறது.
முதலில், உங்களுக்குத் தூக்கத்தில் சிரமம் இருக்கும், அதாவது, உங்களால் தூங்க முடியாமல் போகும்
அல்லது, தூங்கினாலும், மீண்டும் தூங்க முடியாமல் போகும்.
மெலடோனின் உங்கள் இதயத்தையும் பாதுகாப்பதால், உங்களுக்கு இதயப் பிரச்சனைகள் ஏற்படலாம்.
மேலும், உங்கள் நோயெதிர்ப்பு மண்டலம் உகந்த முறையில் செயல்படாததால், நீங்கள் நோய்க்கு மிகவும் எளிதில் ஆளாகிறீர்கள்.
மெலடோனின் அளவு குறைந்தபோது நிகழும் சில விஷயங்கள் இவை.
மேலும், உதாரணமாக, மார்பகப் புற்றுநோய் உள்ள ஒரு சராசரிப் பெண்ணின் உடலில், அவரது வயதிற்குரிய ஒரு சாதாரணப்
பெண்ணை விட பத்தில் ஒரு பங்கு மெலடோனின் மட்டுமே உள்ளது.
மேலும், புரோஸ்டேட் புற்றுநோய் உள்ளவர்களுக்கு, அவர்களிடம் இருக்க வேண்டிய மெலட்டோனின் அளவில் பாதியை விடக் குறைவாகவே உள்ளது.
ஆட்டிசம் உள்ள குழந்தைகளுக்கு இருக்க வேண்டிய மெலடோனின் அளவில் பாதிக்கும் குறைவாகவே உள்ளது.
இரவு நேரப் பணியாளர்கள் இரவில் வேலை செய்வதாலும் ஒளிக்கு ஆளாவதாலும் அவர்களில் மெலடோனின் அளவு குறைகிறது.
அவர்கள் இரவில் மெலடோனின் உற்பத்தி செய்வதில்லை, இது மார்பகப் புற்றுநோய் அபாயத்தை 50% அதிகரிப்பதாக அறியப்படுகிறது.
மேலும், புற்றுநோய் ஆராய்ச்சிக்கான சர்வதேச முகமை (IARC), மெலடோனின் இந்தக் குறைவின் காரணமாக இரவு நேரப் பணியை சாத்தியமான
புற்றுநோய் உண்டாக்கும் என படிப்படியாக வகைப்படுத்தியுள்ளது.
இரவுப் பணிபுரிபவர்கள் அல்லது பார்வையற்றவர்கள் போன்றோர், சராசரி மக்கள்தொகையை விட வேறுபட்ட புற்றுநோய் விகிதங்களைக்
கொண்டுள்ளனர் என்பதைக் காட்டும் பல ஆய்வுகள் இப்போது உள்ளன.
மேலும், இந்த ஆய்வுகளில் பெரும்பாலானவை, மெலடோனின் அளவு குறைவதோ அல்லது இல்லாமல் இருப்பதோ உடல்நலத்தில்
எதிர்மறையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்ற கருத்தை ஆதரிக்கின்றன.
உடல் இரவில் மட்டுமே புத்துயிர் பெறுவதால், பினியல் சுரப்பி ஒளி இல்லை என்பதை உணரும்போது
மட்டுமே மெலடோனின் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.
மேலும் நடப்பது என்னவென்றால், பினியல் சுரப்பி ஒளிக்கு உணர்திறன் கொண்டது.
இது உங்கள் மூளை உங்கள் கண்களிலிருந்து சமிக்ஞைகளைப் பெற்று மையத்தில் சந்திக்கும் இடத்தில் சரியாக அமைந்துள்ளது.
இது சூப்பராகிయాஸ்மேடிக் நியூக்ளியஸ் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
மேலும் அங்கிருந்து வரும் இணைப்புகள், ஒளி உள்ளதா இல்லையா என்பதைப் பிடூய்னா சுரபிக்கு நேரடியாகத் தெரிவிக்கின்றன.
ஒளி இருக்கும்போது, நமது செல்களைச் சரிசெய்வதற்காக மூளை அவற்றுக்கு அனுப்ப விரும்பும்
சமிக்ஞைகளில் ஒரே நேரத்தில் குறுக்கீடு ஏற்படுகிறது.
எனவே, அவற்றால் கேட்க முடியாத அளவுக்கு அதிக இடையூறு இருக்கும்போது, அவற்றைச் சரிசெய்யிக்கொள்ளும்படி மூளை நமது செல்களுக்கு
இந்தச் சமிக்ஞைகளை அனுப்புவதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை.
ஆகவே அது காத்திருக்கிறது, மூளை இருட்டிய வரை காத்திருக்கிறது.
மின்புலங்கள், காந்தப்புலங்கள் அல்லது ரேடியோ அலைகள் மெலடோனின் உற்பத்தியில் ஒரு தாக்கத்தை
ஏற்படுத்துகின்றன என்று எந்த ஆய்வு காட்டுகிறது?
ஆம், அமெரிக்காவில் உள்ள பாட்டெல் நிறுவனம் 1970களின் பிற்பகுதியிலிருந்து இந்த
விஷயத்தில் நிறைய ஆய்வுகளைச் செய்து வருகிறது.
மேலும் அவரது விஞ்ஞானிகளான பேரி வில்சன், டிக் ஸ்டீவன்ஸ் மற்றும் இந்த மக்கள் அதைப் பற்றி சிந்திக்கத் தொடங்கினர்,
ஏனென்றால் நீங்கள் விளக்கை எரியூட்டும்போது மூளை மெலடோனின் உற்பத்தியை நிறுத்திவிடும் என்பது நமக்குத் தெரியும்.
அதனால் அவர்கள் நினைத்தார்கள், ஒருவேளை, நாம் செயற்கையாக உருவாக்கும் மின்புலங்களுக்கும், பகலில் இருப்பதாக நாம் அனைவரும்
அறிந்திருக்கும் இயற்கை ஒளிக்கும் இடையே நமது மூளை வித்தியாசம் காண முடியாமல் இருக்கலாம்,
ஏனென்றால் நாம் பகலில் மெலடோனின் உற்பத்தி செய்வதில்லை.
இதற்கு மிகச் சிறந்த உயிரியல் காரணங்கள் உள்ளன.
எனவே, இந்த மின்புலங்கள் மெலடோனின் தொகுப்பை அடக்கிவிடும் என்றும், இது புற்றுநோய்க்கு, குறிப்பாக பெண்களில் மார்பகப் புற்றுநோய்க்கு
வழிவகுக்கும் என்றும் அவர்கள் நினைத்தனர், ஏனெனில் அவர்களுக்கு இயல்பாக இருக்கும் நோயெதிர்ப்புப் பாதுகாப்பு இனி இருக்காது.
அப்படியானால், மூளை ரேடியோ அலைகளை ஒளி அலைகளாகப் புரிந்துகொள்கிறதா?
ஆம், எங்களால் அவற்றுக்கிடையே வேறுபடுத்தி அறிய முடியாது.
பினியல் சுரப்பி ஒளி அதிர்வுகள் மற்றும் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட அதிர்வுகளுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டைக் கண்டறிய
முடியாது என்ற கருதுகோள், ஏராளமான ஆராய்ச்சிகளால் சந்தேகத்திற்கு அப்பாற்பட்டு நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.
துங்வாரியன் ஹாம்ஸ்டர்களின் (Phodopus sungorus) பினியல் சுரப்பியில் மெலடோனின் தொகுப்பின் மீதான பலவீனமான காந்தப்புலங்களின்
(50 Hz மற்றும் 16 2/3 Hz) நேரடி அடக்கும் விளைவுகள்
தற்போதைய ஆய்வின் முடிவுகள், தனிமைப்படுத்தப்பட்ட ஹாம்ஸ்டர் பினியல் சுரப்பிகளில் மெலடோனின் உற்பத்தியைக் குறைக்கும் திறன் குறைந்த
அதிர்வெண் காந்தப்புலங்களுக்கு உள்ளது என்பதைக் காட்டுகின்றன.
... மெலடோனின் உற்பத்தியைக் குறை ...
… அமெரிக்கன் கெஸ்ட்ரல்களில் ஒளி-கால சுழற்சி மெலடோனின் உள்ளடக்கத்தின் மீது மின்காந்தப்புலங்களின் விளைவுகள் …
சுருக்கமாக, ஆண் அமெரிக்க கெஸ்ட்ரல்களில் EMF பிளாஸ்மா மெலட்டோனின் மீது செல்வாக்கு செலுத்தியது, ...
EMF-கள் அவற்றின் இடப்பெயர்வை பாதிக்கலாம்...
… பால் மாடுகளின் எச்சில் சுரப்பியில், குறுகிய அலை வானொலி சிக்னல்களுக்கு வெளிப்படுவதால் ஏற்படும் நாள்பட்ட விளைவு இல்லை.
எனவே, EMF-இன் மெலடோனின் செறிவின் மீதான தாமதமான கடுமையான விளைவு ...
A 0.5 G, 60 Hz காந்தப்புலமானது பைனியோசைட்டுகளில் மெலடோனின் உற்பத்தியை அடக்குகிறது.
… பைனியோசைட்டுகளில் நோராட்ரெனலின் தூண்டலால் ஏற்படும் மெலடோனின் உற்பத்தியில் சராசரியாக 46% குறைவு. இந்த முடிவுகள், தனிப்பட்ட
செல்களைப் பாதிப்பதன் மூலம் EM வெளிப்பாடு பைனியல் சுரப்பியில் மெலடோனின் அடக்குதலை ஏற்படுத்தும் என்ற கருதுகோளை ஆதரிக்கின்றன.
மெலடோனின் அடக்குதலுக்கு வெளிப்பாடு
பினியல் சுரப்பியில் உருவாக்க முடியும்,
தனிப்பட்ட செல்களைப் பாதிப்பதன் மூலம் .
EMF/EMR விலங்குகளிலும் மனிதர்களிலும் மெலடோனின் அளவைக் குறைக்கிறது டாக்டர் நீல் செர்ரி 2 செப்டம்பர் 2002 பதினேழு ஆய்வுகள் ELF
மற்றும் RF/MW வெளிப்பாடு மெலடோனின் அளவைக் குறைப்பதாகக் காட்டுகின்றன. பதினாறு ஆய்வுகள் மனிதர்களில் EMR-உடன்
தொடர்புடைய மெலடோனின் குறிப்பிடத்தக்க குறைவைக் கவனித்துள்ளன.
மின்புலங்கள், காந்தப்புலங்கள் மற்றும் ரேடியோ அலைகள் மெலடோனின் உற்பத்தியை பாதிக்கின்றன என்பதற்கு
உறுதியான ஆதாரம் இருப்பதாக நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா?
இந்த ஆராய்ச்சி, கெஸ்ட்ரல் பறவைகளின் மெலடோனின் அளவுகள் கதிர்வீச்சுக்கு ஆளாவதால் குறைகின்றன என்பதையும்; ரேடியோ
கோபுரங்களுக்கு அருகிலுள்ள கட்டிடங்களில் கூடுகட்டும் காட்டு நாரைகள், ரேடியோ கோபுரங்களிலிருந்து தொலைவில் உள்ள நாரைக்
கூடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது குறைவான குஞ்சுகளைக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதையும் காட்டுகிறது; புழுக்கள், தேனீக்கள் மற்றும்
பல்வேறு பறவை இனங்கள், மற்றும் கடல் பாலூட்டிகள் மீதான ஆய்வுகள் அனைத்தும் ஒரே திசையை நோக்கியே சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
ஆனால், மெலடோனின் என்பதை உண்மையிலேயே தொகுக்கும் பைனியல் சுரப்பியில் உள்ள செல்களின் ஆய்வக ஆய்வுகள் உள்ளன.
நான் இந்த செல்களின் மீது காந்தப்புலங்களின் விளைவை ஆராய்ந்து வருகிறேன்.
மேலும், மெலடோனின் மதிப்பீட்டின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், காந்தப்புலங்கள் மெலடோனின்
உற்பத்தியில் குறுக்கீடு செய்வதாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.
எனவே, மெலடோனின் உற்பத்தியின் அனைத்து அம்சங்களிலும் மற்றும் காந்தப்புலங்களால் மெலடோனின்
உற்பத்தித் தடுப்பிலும் சான்றுகள் தெளிவாக உள்ளன.
இந்த ஆய்வு உண்மையிலேயே இந்தப் பாதையின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் உள்ளடக்கியுள்ளது.
இது போதுமான அளவு உறுதியானது என்று சொல்வீர்களா?
ஆம், அது உறுதியானது என்று நான் கூறுவேன்.
நமது உடல்களில் உள்ள அற்புதமான விஷயம் என்னவென்றால், மெலடோனின் உற்பத்தியின் மூலம் ஃப்ரீ
ரேடிக்கல்களின் உற்பத்தியை அவை எதிர்கொள்ளும் திறன் கொண்டவை.
நாம் நமது உள்ளத்தில் ஒரு துல்லியமான சமநிலையையும், ஒரு முழுமையான பாதுகாப்பு அமைப்பையும் உருவாக்கியுள்ளோம்.
நமது உடல்கள் இந்த நுட்பத்தைச் செம்மைப்படுத்த மில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகள் எடுத்துள்ளன.
நாம் வளர்ந்த சூழலை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட ஒரு தொழில்நுட்பம்.
ஆனால் சமீபத்திய தசாப்தங்களில் நமது சுற்றுச்சூழல் மாறவில்லையா, அதுவும் பன்மடங்காக மாறவில்லையா?
வெறும் கண்ணுக்கு உலகம் ஒன்றாகத் தோன்றினாலும், செல் மட்டத்தில் இது நமது வாழ்க்கை இதுவரை
கண்டிராத மிகப்பெரிய சுற்றுச்சூழல் மாற்றமாகும்.
இத்தகைய பிரம்மாண்டமான மாற்றம், இத்தகைய நுட்பமான சமநிலையைத் தவிர்க்க முடியாமல் சீர்குலைத்துவிடும் என்பது வெளிப்படை.
மேலும், நமது உடல் சரியான அளவில் மெலடோனின் உற்பத்தி செய்யாததன் விளைவுகள் மரணத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
உலகெங்கிலும் உள்ள விஞ்ஞானிகள் இப்போது, புற்றுநோய் மட்டுமல்லாமல், அறியப்பட்ட ஒவ்வொரு நோய்க்கும் ஃப்ரீ ரேடிக்கல்கள் காரணமாகவோ அல்லது
பங்களிக்கும் காரணியாகவோ இருக்கக்கூடும் என்று நம்புகிறார்கள்.
20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், குழந்தைப் பருவ லுகேமியா மருத்துவத்தில் ஒரு அரிதான நிகழ்வாக இருந்தது.
அப்போதிருந்து, குழந்தைகளிடையே லுகேமியா அதிகரிப்பதை மட்டுமே நாம் கண்டு வருகிறோம்.
இது ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் இரண்டு சதவீதம் அதிகரிக்கிறது.
மேலும் இது ஆட்டிசம், மூளைக் கட்டிகள், புற்றுநோய் போன்ற பல பிற நோய்களுக்கும் பொருந்தும்.
1910களில் புற்றுநோய் விகிதங்கள், இன்றைய விகிதங்களில் பாதியாகவே இருந்திருக்கலாம்.
பல ஆய்வுகள் மற்றும் அறிவியல் ஆராய்ச்சிகளில், மின்காந்தப்புலங்கள் மற்றும் கதிர்வீச்சுக்கு ஆளாவதோடு பல பிற நோய்களும்
தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளன; மின்சாரக் கோடுகள் மட்டுமல்லாமல், வானொலி மற்றும் மைக்ரோவேவ் புலங்களும் இதில் அடங்கும்.
கடந்த 50 ஆண்டுகளாக, நாம் ஒரு காந்தவியல் கதிர்வீச்சுக் கடலில் மூழ்கியிருக்கிறோம். அது நம்மை எல்லா இடங்களிலும் சூழ்ந்துள்ளது.
கண்ணுக்குத் தெரியாதது, அதை நம்மால் பார்க்க முடியாது. ஆனால் அது அங்கே இருக்கிறது என்று நமக்குத் தெரியும்.
ஒவ்வொரு முறையும் உங்கள் கைபேசியைப் பயன்படுத்தும்போது, அது அங்கே இருக்கிறது என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்.
காலத்தைத் திரும்பிச் செலுத்துவது மிகவும் கடினம். முடியாதது.
ஆனால், பாதுகாப்பு முன்னெச்சரிக்கைகளை எடுத்துக்கொள்ள நமக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்க, இந்த சுகாதாரத்
தாக்கங்களைப் பற்றி நாம் அறிந்திருக்க வேண்டும்.
நாம் அதை விரும்பினால், நாம் அதைச் செய்ய வேண்டும்.
என்னை கவலையடையச் செய்வது இப்போது உண்மையில் நடக்கும் விஷயங்கள்தான் .
நாம் போதுமான கவனம் செலுத்தாமல் இருந்திருக்கலாம்.
இப்போது நடக்கும் விஷயங்களில் ஒன்று ஆட்டிசம், அல்லது அதன் சரியான பெயரான ஆட்டிசம் ஸ்பெக்ட்ரம் கோளாறு என்று அழைப்போம்.
அறிவியலில் நாம் ஒரு கட்டத்தை அடைந்துவிட்டோம் என்று நினைக்கிறீர்களா, அங்கு இதுபோன்ற விஷயங்களைச் சோதிப்பதற்கு நம்மிடம்
கிட்டத்தட்ட எந்தக் கட்டுப்பாட்டுக் குழுவும் இல்லை, ஏனென்றால் கிட்டத்தட்ட அனைவரிடமும் கைபேசி உள்ளது,
கிட்டத்தட்ட அனைவரிடமும் வை-ஃபை உள்ளது, மேலும் கிட்டத்தட்ட அனைவரும் மின்காந்தப்புலங்களுக்கு ஆளாகியுள்ளனர்?
ஆம், நாம் அனைவரும் ஒரு நிலையை அடைந்துள்ளோம், அதாவது கைபேசிகள் மற்றும் வை-ஃபை-யிலிருந்து வரும் மின்காந்தக் புலங்களுக்கு இவ்வளவு
பேர் ஆளாவதால், இப்போது பாதிக்கப்படுபவர்களின் ஆரோக்கியத்திற்கும் பாதிக்கப்படாதவர்களின் ஆரோக்கியத்திற்கும்
உள்ள வேறுபாட்டைக் காண, நம்மிடம் ஒப்பீட்டுக் குழு இல்லை.
நான் ஒரு உவமை கூறலாமா:
புகைப்பிடித்தல் நுரையீரல் புற்றுநோயை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதை நாங்கள் கண்டறிந்தோம்.
இதற்குக் காரணம் சிலர் புகைபிடிக்காததால், அவர்கள் கட்டுப்பாட்டுக் குழுவை உருவாக்கினர்.
அனைவரும் புகைப்பிடித்திருந்தால், புகைப்பிடித்தல் நுரையீரல் புற்றுநோயை ஏற்படுத்தும் என்பதை
நாம் ஒருபோதும் கண்டுபிடித்திருக்க மாட்டோம்.
மேலும், அனைவரும் நுரையீரல் புற்றுநோயால் இறந்திருப்பார்கள், மேலும் அது புகைப்பிடிப்புடன் தொடர்புபடுத்தப்படாமல்
ஒரு தேசிய நோயாக அங்கீகரிக்கப்பட்டிருக்கும்.
கைபேசித் தடையைக் கொண்டால், அதனால் பாதிக்கப்படாத மக்கள்தொகையின் அனைத்துப் பிரிவினரையும் நாம் இழந்துவிடுகிறோம்.
மொபைல் போன் இல்லாத சிலரே கூட, மொபைல் போன்களின் கதிர்வீச்சுக்கு ஆளாகியுள்ளனர்; அவர்கள் ஷாப்பிங்
செய்யும்போது, ரயிலில், அவர்கள் எங்கு சென்றாலும்!
நான் போன்றது மட்டுமல்ல, இது ஒரு எச்சரிக்கை அறிகுறி.
இறுதியில், நீங்கள் வளிமண்டலத்தில் உள்ள மின்காந்த புலங்களை அதிகரித்தால், அதுதான் நாம் உண்மையில் செய்து கொண்டிருக்கிறோம்,
இப்போது நமது சூழலில் 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்ததை விட மின்காந்த புலங்கள், நுண்ணலைகள் ஒரு மில்லியன் மடங்கு அதிகமாக உள்ளன.
எப்போதாவது, அது உங்களையும் பாதிக்கத் தொடங்கும்!
15 ஆண்டுகளில் நாம் எங்கே இருப்போம் என்று சொல்வது மிகவும் கடினம்.
ஆனால் கடந்த சில ஆண்டுகளில் மட்டுமே, இந்த தீங்கு விளைவிக்கும் விளைவுகள் மக்களுக்கு எவ்வளவு செலவை ஏற்படுத்தி
வருகின்றன என்பதை நாம் உணர்ந்து வருகிறோம் என்று நான் கூறுவேன்.
பிறகு நாம் விழித்துக்கொண்டு காரணங்களைப் பார்க்கிறோம். நாம் அந்தக் காரணங்களைப் பற்றி ஏதாவது செய்ய வேண்டியிருக்கும்.
நாம் ஒரு புத்திசாலித்தனமான அதே சமயம் சிக்கலான உயிரினம்.
நமது உடல்கள் செயல்படும் விதம் தற்செயலானதும் அல்ல, ஒரே இரவில் நிகழ்ந்ததுமானதும் அல்ல.
இந்தப் பூமியில் உள்ள மற்ற எல்லா உயிரினங்களைப் போலவே, நாமும் நாம் வாழும் சூழலுக்குப் பழகிக்கொண்டுள்ளோம்.
காலத்தின் விடியலிலிருந்து களங்களின் மற்றும் அதிர்வுகளின் நுட்பமான சமநிலையை வெளிப்படுத்தி வரும் ஒரு சூழல்.
இந்த நிகழ்வுகள் நம்மைச் சுற்றி இருப்பது மட்டுமல்லாமல், அவையே நம்மை நாம் ஆக்குகின்றன.
நமது உடல்களில் உள்ள செல்கள், நமது டிஎன்ஏ (DNA) தன்னைத்தானே இனப்பெருக்கம் செய்துகொள்ள மின்காந்த
அலைவரிசைகளைப் பயன்படுத்துவது போலவே, ஒளி அலைவரிசைகளைப் பயன்படுத்தி ஒருவருக்கொருவர் தொடர்பு கொள்கின்றன.
இவை அனைத்தின் மையத்திலும், நேர்மின் மற்றும் எதிர்மின் ஆற்றல் கொண்ட புரோட்டான்களும் எலக்ட்ரான்களும்
உள்ளன, அவை அனைத்து உயிர்களையும் காந்தமாக்குகின்றன.
அனைத்து உயிரினங்களைப் போலவே, நாமும் கிரிப்டோக்ரோம் செல்களுடன் பொருத்தப்பட்டுள்ளோம், அவை இந்த புலங்களை
நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடியாத வழிகளில் உணர உதவுகின்றன.
நாம் அதிர்வு, மின்னூட்டம், ஒளி மற்றும் காந்தவியல் உயிரினங்கள்.
அதுவாக மாற மில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகள் ஆனது; இந்த செயல்முறை முதல் செல் உருவானதிலிருந்து தொடங்கியது.
நாம் வயர்லெஸ் தொழில்நுட்பத்தை ஏற்றுக்கொண்டு அதை நமது அன்றாட வாழ்வில் இணைத்திருந்தாலும், நமது உடல்கள்
செல் நிலை அளவில் அதன் வேகத்திற்கு ஈடுகொடுக்கவில்லை.
இப்போது நம்மைச் சுற்றியுள்ள அலைவரிசைகள், அவற்றை நமது கண்கள் காண முடிந்தால் நமது கண்களுக்கு எவ்வளவு
அந்நியமாக இருக்குமோ, அவ்வளவு அந்நியமானவையே நமது செல்களுக்கும்.
நமது குழந்தைகள், அவர்களின் உடல்களால் எளிதில் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு உலகில் பிறக்கிறார்கள்.
இது எல்லாம் எங்கே கொண்டு செல்லும்?
இந்தத் திரைப்படம் தயாரிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்போதே, 4ஜி தொழில்நுட்பம் உலகம் முழுவதும் பரப்பப்பட்டு
வருகிறது. இதைச் சாத்தியமாக்க, வரம்புகள் உயர்த்தப்படுகின்றன.
வைஃபை கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு வீடு, பள்ளி மற்றும் கடையில் கிடைக்கிறது, மேலும் அது நம்மைத் தொடர்ந்து சுற்றிவருகிறது.
DECT தொலைபேசித் தொழில்நுட்பம் ஏறக்குறைய ஒவ்வொரு வீட்டிலும் காணப்படுகிறது.
தொழில் துறையானது பொறுப்புடனும் எச்சரிக்கையுடனும் செயல்பட வேண்டிய நேரத்தில், அது நமது நீண்டகால
ஆரோக்கியத்தைப் பற்றி பொறுப்பற்ற முறையில் புறக்கணித்து வருகிறது.
பணம் உலகை ஆள்கிறது.
மேலும், புகையிலைத் துறைக்கு இருந்தது போலவே, இவர்கள் இதற்கு ஒரு மனசாட்சியை வளர்த்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பும் மிகக் குறைவே.
ஆகவே, ஒரு மாற்றம் ஏற்படப் போகிறது என்றால், அது அவர்களிடமிருந்து வராது.
அது நம்மிடமிருந்து வர வேண்டும்!
நாம் கண்களைத் திறந்து பிரச்சினையை அடையாளம் கண்டால் மட்டும் போதும்.
மெலடோனின் மீது ரேடியோ அலைகளின் விளைவு குறித்த ஆராய்ச்சிக்கு நிதியளிக்க MTHR-ஐப் பயன்படுத்த நீங்கள் திட்டமிட்டுள்ளீர்களா?
மொபைல் போன்கள் மெலடோனின் உற்பத்தியில் தலையிடுகின்றன என்று மக்கள் வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடும்போது, அவர்கள்
சுட்டிக்காட்டும் வழிமுறையே இது என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு.
மெலடோனின் ஒரு ஆன்டிஆக்ஸிடன்ட், வேண்டுமானால் அதை ஃப்ரீ ரேடிக்கல்களுக்கான ஒரு
வெற்றிட சுத்திகரிப்பான் என்று கூட சொல்லலாம்.
நாங்கள் ஒரு ஆராய்ச்சி முன்மொழிவை வெளியிடும்போது, அதையே நாங்கள் இப்போது செய்து கொண்டிருக்கிறோம், குறிப்பிட்ட ஆர்வமுள்ள
பகுதிகளுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் அதே வேளையில், முழு அளவிலான விண்ணப்பங்களையும் முன்மொழிவுகளையும் நாங்கள் வரவேற்கிறோம்.
இருப்பினும், நாங்கள் பெறும் மற்ற விண்ணப்பங்களுடன் இவையும் முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும்.
எங்களிடம் வரையறுக்கப்பட்ட வரவு செலவுத் திட்டமே உள்ளது.
ஆனால் நாங்கள் தற்போது மெலடோனின் மீது எந்த ஆராய்ச்சியையும் திட்டமிடவில்லை. அது தற்போதைக்கு முன்னுரிமை இல்லை.
கைபேசிகள் மெலடோனின் மீது எவ்வாறு பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதை ஆராயும் ஆராய்ச்சியில் MTHR இன்னும் முதலீடு செய்ய வேண்டியுள்ளது.