Змяненне клімату – людзі паміж ведамі і вераваннем
Ці так лёгка паўплываць на клімат, як увесь час кажуць палітыкі і СМІ?
Для многіх людзей загадзя сфарміраваных меркаванняў адпаведных лабістаў цалкам дастаткова, у той час як іншыя лічаць гэтую тэму
занадта складанай, каб грунтоўна разабрацца ў ёй самастойна.
Аўтар, прафесар доктар Вернер Кірштэйн, дасведчаны кліматолаг і фізік, ужо больш за 40 гадоў вывучае навуковыя
працэсы рэгіянальных і глабальных кліматычных ваганняў.
У сваёй новай кнізе «ЗМЕНЫ КЛІМАТУ – рэальнасць, памылка ці хлусня? Людзі паміж ведамі і вераю» ён тлумачыць факты пра
«гарачыя тэмы» змены клімату так, каб кожны мог зразумець.
У прыватнасці, гэта паказвае, што: Змяненне клімату — гэта рэальнасць, змяненне клімату —
гэта памылка, і змяненне клімату — гэта хлусня.
Нягледзячы на гэтыя відавочныя супярэчнасці, кожная з трох сцвярджэнняў правільная.
Як гэта можа быць? У сваёй лёгкай для чытання кнізе аб'ёмам каля 200 старонак Вернер
Кірштэйн разглядае гэтыя і многія іншыя пытанні.
Некаторыя з гэтых «гарачых кропак» асветлены ў гэтым дакументальным фільме.
З гэтай мэтай некаторыя ўрыўкі ўзятыя непасрэдна з кнігі Вернера Кірштайна або ў адрыўковым выглядзе пераказаны нашымі словамі.
Змяненне клімату — гэта рэальнасць
Клімат Зямлі заўсёды змяняўся, а гэта значыць, што змяненне клімату — гэта рэальнасць, і менавіта прыроднае змяненне клімату!
Следы змяненняў і ваганняў клімату даўно вывучаюцца кліматолагамі і геолагамі і дакументуюцца, сярод іншага, шляхам
аналізу дрэваколаў, адкладаў і змен рэльефу зямной паверхні.
З чаргаваннем цёплых і халодных перыядаў змянялася і канцэнтрацыя CO2 у атмасферы, хаця і з часавай затрымкай.
Спачатку заўсёды павышалася тэмпература, а значна пазней — канцэнтрацыя CO2. Розніца ў тэмпературы дасягала 10
°C. Напрыклад, сёння тэмпература прыкладна на 10 градусаў ніжэйшая, чым у цёплыя перыяды ў гісторыі Зямлі!
Канцэнтрацыі CO2 таксама часта былі значна вышэйшымі, чым сёння. Змены тэмпературы заўсёды былі выкліканы прыроднымі
прычынамі, такімі як сонечная актыўнасць і параметры арбіты Зямлі; чалавек ніколі ніякім чынам не адказваў за змены клімату.
Змяненне клімату — гэта заблуда
У 1986 годзе Нямецкае фізічнае таварыства выступіла з папярэджаннем аб «надыходзячай глабальнай кліматычнай
катастрофе» на падставе недакладнай статыстыкі, крывой Маўна-Лоа.
Крывая Маўна-Лоа паказвае відавочную карэляцыю* паміж ростам тэмпературы і CO2.
Тады сцвярджалася, што тэмпература Зямлі залежала ад утрымання ў паветры следавых газаў, такіх як CO₂.
Камп'ютарныя сімуляцыі і мадэльныя разлікі, заснаваныя на гэтай фатальнай памылцы, адпаведна, заўсёды прагназавалі пацяпленне.
У мадэлях таксама нельга дакладна ўлічыць мінулыя змены клімату, дынаміку ўтварэння хмар і акіянскіх
плыняў. Гэта прывяло да цалкам недакладных прагнозаў.
Нават Міжурадавая экспертная група па змяненні клімату (МЭЗК) прызнала ў 2001 годзе: «У даследаванні і мадэляванні клімату мы
павінны прызнаць, што гэта ўзаемазвязаная нелінейная хаатычная сістэма. Таму
доўгатэрміновыя прагнозы развіцця клімату немагчымыя».
Змяненне клімату — хлусня
Гэта дазволіла палітычнай пагрозе «глабальнага пацяплення» ператварыцца ў неверагодна велізарнага монстра
хлусні, што прымусіла Еўрапейскі парламент абвясціць «кліматычны надзвычайны стан» у 2019 годзе.
Аднак усё больш навукоўцаў і нават некаторыя палітыкі адмаўляюцца ад апакаліптычных заяў Міжурадавай камісіі па
змяненні клімату. Розныя даследаванні і тэмпературныя крывыя былі выкрыты як хлусня і фальсіфікацыі.
Напрыклад, на графіку «хакейнай клюшкі» рэальныя ваганні тэмпературы былі збалансаваныя доўгім цёплым перыядам XII
стагоддзя, што стварыла ілюзію практычна стабільнага клімату на працягу 800 гадоў, каб потым аднесці павышэнне тэмпературы з
1900 года і далей да выкідаў CO2, выкліканых індустрыялізацыяй.
Нягледзячы на гэтыя прызнаныя хлусні, дзяржаўнае фінансаванне накіроўваецца менавіта на гэтыя «палітычна прыярытэтныя»
даследаванні. Так званыя антрапагенныя змены клімату сталі крэда, якое імкнецца падавіць праўду любымі неабходнымі сродкамі.
Надвор'е — гэта не тое самае, што клімат
Больш за сто гадоў таму кліматолагі дамовіліся ацэньваць запісаныя метэаралагічныя з'явы і параметры прынамсі за
трыццаць гадоў, каб мець магчымасць рабіць заявы аб клімаце.
Клімат — гэта, па сутнасці, не што іншае, як велізарная сукупнасць даных аб надвор'і з мінулага, а гэта значыць,
што клімат нельга абараніць. Клімат можна назіраць толькі ў доўгатэрміновай перспектыве і на вялікіх тэрыторыях.
Дзяржаўныя метэаролагі ў асноўных СМІ трактуюць нават некалькі гарачых і сухіх дзён як экстрэмальную
пагоду і доказ ужо адбыўшай кліматычнай катастрофы.
Аднак гэта толькі часовыя і лакальныя пагодныя з'явы, якія падаюцца грамадскасці як кліматычныя катастрофы.
Ці свядома зацямняюць палітыкі і асноўныя СМІ тэрміны «надвор'е» і «клімат», каб занепакоіць і ўвесці ў зман грамадскасць?
Насельніцтва, якое жыве ў страху перад будучыняй, можна значна лягчэй пераканаць прыняць «кліматычныя мэты» і
падрыхтаваць да кліматычных падаткаў і далейшага росту цэн.
Кліматалагі з Патсдамскага інстытута даследаванняў уздзеяння клімату (PIK) таксама любяць выкарыстоўваць блытаніну паміж
надвор'ем і кліматам, каб распаўсюджваць паніку. Ці з'яўляецца галоўнай мэтай кліматалагаў тут
забеспячэнне фінансавання для кліматычнага трывожнага алармізму?
Роля Міжурадавай камісіі па змяненні клімату (МЗК)
Міжурадавая экспертная група па змяненні клімату (МЭГЗК) была створана ў 1988 годзе Праграмай Аб'яднаных Нацый па навакольным
асяроддзі (ПАНА) і Сусветнай метэаралагічнай арганізацыяй (СМА).
Былы канцлер Германіі Герман Шродэр выказаў свой недавер да МЗМ у сваёй прамове пра глабальнае пацяпленне ў Берліне ў 2011 годзе:
Дакументы, прадстаўленыя Міжурадавай камісіяй па змяненні клімату (МЗК) дагэтуль, сустракалі скептычнае
стаўленне, асабліва таму, што некаторыя з удзельнічаных даследчыкаў былі прызнаны махлярамі.
З першапачатковых 2500 экспертаў IPCC засталося толькі 5, якія прытрымліваліся гіпотэзы аб антрапагенных зменах клімату.
Тым не менш, палітыкі, якія цяпер дамінуюць у МЗК, слепа давяраюць выключна гіпатэтычным
мадэлям і падыходам, абумоўленым ідэалагічна.
Толькі ў пачатку 1980-х гадоў кліматычныя эксперты былі нарэшце прадстаўлены ў МКПП. Пытанне ў тым,
чаму праца настолькі ненавуковая і прапагандысцкая.
Як пацвярджаюць эксперты ў гэтай галіне, фінансавыя інтарэсы ў міфе пра антрапагенную
кліматычную катастрофу становяцца відавочнымі.
Сярод тых, хто атрымлівае прыбытак ад гэтых жахлівых грошай, ёсць прыватныя асобы, такія як Эл Гор, былы віцэ-прэзідэнт ЗША, Уорэн
Бафет, Ілан Маск, які атрымаў 1,5 мільярда долараў ЗША з грошай падаткаплацельшчыкаў, Вінод Хосла і Джэймс Кэмеран. Але даследчыя
групы і інстытуты, якія атрымліваюць фінансаванне, а таксама розныя галіны прамысловасці і банкі, такія
як Сусветны банк, таксама маюць выгаду ад гэтага міфа.
Прызнанне трывожніка
Джэймс Лаўлок уражліва дэманструе, як вернік у кліматычныя змены перажыў «дамаскінскі досвед» і ператварыўся з
Саўла ў Паўла, калі ў інтэрв'ю патлумачыў, што памыляўся са сваімі трывожнымі прагнозамі.
Ён больш уважліва разгледзеў мадэлі, якія выкарыстоўваліся для прагназавання кліматычнай катастрофы.
Паводле Лоўлака, гэтыя мадэлі больш яго не пераконвалі.
"Праблема ў тым, што мы ўсё яшчэ вельмі мала ведаем пра клімат. Усяго 20 гадоў таму мы лічылі, што ўсё пад кантролем.
Гэта, у сваю чаргу, прывяло да з'яўлення шэрагу трывожных кніг, у тым ліку і маёй, бо ўсё
выглядала так адназначна. Але гэтага не адбылося.
Клімат развіваецца па звычайным сцэнарыі. Па сутнасці, нічога незвычайнага не адбылося.
Мы меркавалі, што цяпер мы ўжо павінны быць напалову на шляху да перагрэву свету. Аднак
свет амаль не саграваўся з пачатку тысячагоддзя.
Тэмпература заставалася амаль нязменнай, хоць і павінна была ўзрасці. У той жа час няма сумневаў,
што ўзровень дыяксіду вугляроду працягваў расці.
Змяненне клімату: верасупраць ведаў
У сваёй працы Вернер Кірштэйн ілюструе, як людзі апынуліся паміж супярэчлівымі сіламі «веры» і «ведаў». Вось усяго тры прыклады:
1. Вера: Старыя фатаграфіі паказваюць шырокія альпійскія ледавікі, у той час як больш новыя фатаграфіі паказваюць
ледавікі, якія ў параўнанні адступілі. Ці з'яўляецца гэта трывожным сігналам аб непазбежнай кліматычнай катастрофе?
Веды: Знаходкі рэшткаў дрэў і раслін у раёнах, якія цяпер вольныя ад ледавікоў,
даказалі, што ў мінулым часах тут не было ледавікоў.
Такія даныя сведчаць, што на працягу 65 працэнтаў апошніх 10 000 гадоў альпійскія ледавікі былі меншымі, а
тэмпературы вышэйшымі — без усялякага ўмяшання чалавека!
2. Вера: Папуляцыя белых мядзведзяў знаходзіцца пад сур'ёзнай пагрозай з-за антрапагеннага глабальнага пацяплення.
Факты: 600 000 гадоў таму ў Паўночным Ледавітым акіяне ўжо існавалі белыя мядзведзі. Гэта азначае, што яны перажылі
ўсе міжледавіковыя перыяды (паміж ледавіковымі ўзростамі).
У цёплае надвор'е яны таксама ядуць травы, хмызнякі і ягады, і таму лічацца разумнымі паляўнічымі.
З таго часу, як урад Канады забараніў паляванне, колькасць жывёл вырасла з прыкладна 5000 да 25000.
3. Вера: Лёд на палюсах няўхільна тае.
Вядомая ледавіковая шапка Ларсен B страціла тры чвэрці сваёй ледавай масы. Гэта толькі пытанне часу,
калі Арктыка і Антарктыда цалкам застануцца без лёду.
Веды: На працягу некалькіх дзесяцігоддзяў вядома, што тэмпературы ў Арктыцы і Антарктыцы дэманструюць процілеглыя ваганні.
Гэта азначае, што ў той час як на Паўднёвым полюсе тэмпература зніжаецца, на Паўночным полюсе яна павышаецца.
Гэтая з'ява таксама вядомая як «біпалярны маятнік» або арктычна-антарктычнае звязванне.
Выяўляецца, што пры больш пільным разглядзе можа адкрыцца іншая карціна сітуацыі.
Аднак у цяперашняй дыскусіі пра клімат, здаецца, эмацыйная пераканаўчасць важнейшая,
нават калі яна супярэчыць фактычным ведам.
Што такое эка-нігілізм?
Паводле Альбера Камю, французскага пісьменніка, філосафа і лаўрэата Нобелеўскай прэміі па літаратуры, нігілізм
азначае не веру ў нішто, а хутчэй неверу ў тое, што ёсць.
Нігілісты часта робяць усё магчымае, каб дасягнуць таго, што лічаць добрым, але не ўлічваюць наступствы.
Яны могуць быць сур'ёзнымі і цалкам парушаць прынцыпы навуковага і лагічнага мыслення.
Нігілізм прымае парушэнні чалавечай годнасці дзеля нібыта добрай справы.
Эка-нігілізм — гэта філасофія жыцця, якая сканцэнтравана на моцна перабольшанай,
упартай рашучасці захаваць навакольнае асяроддзе.
Гэта ідэалогія, якая часам характарызуецца бязлітасным эка-тэрарызмам.
Эдгар Гёртнер, аўтар кнігі «Эка-нігілізм: крытыка палітычнай экалогіі», не адзіны, хто бачыць у абароне
клімату найбольш небяспечную форму нігілізму ў сучаснасці.
Садоўнік: «Што такое эка-нігілізм?»
Эканамічнае самагубства ў растэрміноўку, бо ўсё робіцца на адну карту, не ўлічваючы выдаткі.
Незадумана, «кліматычная палітыка» прымае голад у якасці наступстваў (наўмыснага) павышэння цэн на энерганосьбіты і
прадукты харчавання, каб абараніць статыстычную канструкцыю.
«Ахова клімату» – шляхам скарачэння выкідаў CO2 з дапамогай «адновных» крыніц энергіі – гэта дурная, напаўсырая ідэя.
Сонечная і ветравая энергія не бясплатныя; выдаткі на іх тэхнічную рэалізацыю велізарныя і зусім не вугляродна-нейтральныя.
Падарванне дэмакратыі праз кліматычную надзвычайную сітуацыю
ЕС абвясціў кліматычны надзвычайны стан некаторы час таму, і многія нямецкія гарады ўжо зрабілі гэты недэмакратычны крок.
Паўнамоцтвы ў экстранных сітуацыях будуць выкарыстоўвацца для знішчэння палітычных апанентаў. Цяпер
перамагаюць не найлепшыя аргументы, а ідэалагічныя мэты.
Аднак гэтыя крайнія патрабаванні нясуць у сабе велізарны патэнцыял для сацыяльнага і эканамічнага канфлікту.
Занепакоенасць наконт тэрміна «надзвычайнае становішча» больш чым апраўданая, бо ён можа адкрыць
заслаўку для пастаноўкі пад сумнеў вяршэнства права.
Кліматычны маніфест
Баварскі саюз каштоўнасцей апублікаваў кліматычны маніфест на пачатку 2020 года. Вось кароткі змест ключавых пунктаў:
1. Сонца кантралюе наш клімат, а не CO₂.
2. Захады па абароне клімату – такія як правальны пераход да альтэрнатыўнай энергетыкі – з'яўляюцца палітычнай памылкай.
3. Германіі патрэбна стабільнае і даступнае энергазабеспячэнне.
Гэтыя моманты больш падрабязна растлумачаны ў «Кліматычным маніфесце 2020 года». Сярод іншага, «Вэртэ-Уніён» рашуча
адхіляе «Зялёную здзелку» і ўстанаўленне цэн на CO2, як гэта апісана ў «Кліматычным пакеце Федэральнага ўрада».
Кліматычны маніфест заклікае пакласці канец кліматычнаму міфу і правесці адукацыйную кампанію на
тэмы клімату, сонечных цыклаў і вуглякіслага газу.
Больш інфармацыі можна знайсці ў Кліматычным маніфесце 2020 года Саюза баварскіх каштоўнасцей.
Толькі праз страх і распаўсюджванне панікі палітыкі могуць зрабіць людзей паслухмянымі і пакорлівымі. Пагроза
кліматычнай катастрофы на дадзены момант з'яўляецца інструментам, які выкарыстоўваецца для дасягнення гэтай мэты.
Аднак, калі праз некалькі гадоў новае малое ледавікаванне стане непахісным, адзіным адказам для «кліматычных навукоўцаў»,
палітыкаў, якія прасоўваюць глабальнае пацяпленне, і журналістаў, якія распаўсюджваюць кліматычную прапаганду, будзе:
Калі вы крычыце ў лесе, вы павінны быць гатовыя пачуць водгук, нават калі ён гучыць зусім інакш. Праф. д-р Вернер Кірштэйн