Klimaren aldaketa – pertsonak ezagutzaren eta sinesmenaren artean
Klima eragiteko hain erraza al da, politikariek eta hedabideek behin eta berriro esaten diguten bezala?
Jende askorentzat, lobi egokiak aurrez osatutako iritziak guztiz nahikoak dira, beste batzuek, berriz, gaia beren
kabuz sakonki jorratzeko gehiegi konplexutzat jotzen dute.
Egilea, Prof. Dr. Werner Kirstein, esperientzia handiko klimatologo eta fisikari bat, 40 urte baino
gehiago daramatza eskualdeko eta mundu mailako klima-aldakortasunen prozesu zientifikoak ikertzen.
Bere liburu berrian, "KLIMA-ALDAKETA – Errealitatea, Akatsa ala Gezurra? Jakintza eta Sinismenaren arteko
pertsonak", klima-aldaketaren "gai beroen" inguruko datuak modu ulergarrian azaltzen ditu.
Bereziki, honek erakusten du: Klima-aldaketa errealitatea da, klima-aldaketa akats bat da, eta klima-aldaketa gezurra da.
Itxurazko kontraesan hauek gorabehera, hiru adierazpenetako bakoitza zuzena da.
Nola liteke hori? Bere erraz irakurtzeko moduko, 200 orrialde inguruko liburuan, Werner
Kirstein-ek galdera hauei eta beste askori erantzuten die.
Dokumental honetan "hot spot" horietako batzuk nabarmenduta daude.
Horretarako, pasarte batzuk zuzenean Werner Kirsteinen liburutik hartzen dira edo gure
hitzetan laburbilduta erreproduzitzen dira.
Klima-aldaketa erreal da
Lurraren klima beti aldatu da, eta horrek esan nahi du klima-aldaketa errealitate
bat dela – zehazki, klima-aldaketa naturala!
Klima-aldaketaren eta klima-aldakortasunaren aztarnak aspalditik ikertu dituzte klimatologoek eta geologoek, eta dokumentatuta
daude, besteak beste, zuhaitz-eraztunen ebaluazioaren, sedimentu-azterketen eta
Lurraren gainazalaren erliebe-aldaketen bidez.
Aldi bero eta hotzen txandakatzearekin, atmosferako CO2 kontzentrazioa ere aldatu
da, nahiz eta denbora-atzerapen batekin.
Lehenik, tenperatura beti igo zen, eta askoz geroago CO2 kontzentrazioaren igoera etorri zen. Tenperatura-diferentziak 10
°C-ra iristen ziren. Adibidez, gaur egungo tenperatura Lurraren historiako aldi beroetan baino 10 gradu inguru baxuagoa da!
CO2 kontzentrazioak ere askotan gaurkoak baino askoz handiagoak izaten ziren. Tenperatura-aldaketak beti naturako kausengatik
gertatu ziren, hala nola eguzki-jardueragatik eta Lurraren orbitaren parametroengatik; gizakiak
ez zuten inoiz klima-aldaketaren erantzule izan.
Klima-aldaketa falazia bat da
1986an, Alemaniako Fisika Elkarteak "hurbil dagoen mundu mailako klima-katastrofea" dela ohartarazi zuen,
okerreko estatistiketan, Mauna Loa kurban, oinarrituta.
Mauna Loa kurbak tenperatura eta CO2-aren igoeren arteko itxurazko korrelazioa erakusten du.
Orduan aldarrikatu zuten Lurraren tenperatura airean dauden aztarna-gasen, hala nola CO₂-ren, edukiaren araberakoa zela.
Hori akats hilgarri horretan oinarritutako ordenagailu simulazioek eta eredu-kalkuluek ondorioz beti berotzea aurreikusi zuten.
Iraganean izandako klima-garapenak eta hodeien sorrera eta itsas korronteen dinamika ere ezin dira ereduetan zehazki
islatu. Honek erabat okerrak diren aurreikuspenak ekarri ditu.
Nazioarteko Klima Aldaketari Buruzko Gobernuarteko Batzordeak (IPCC) 2001ean onartu zuen: "Klima-ikerketa eta modelizazioan,
sistema ez-lineal kaotiko lotu bat dela onartu behar dugu. Beraz, klima-garapenari buruzko
epe luzerako aurreikuspenak ezinezkoak dira."
Klima-aldaketa gezurra da
Honek "berotze globalaren" mehatxu politikoa gezurren izugarri handi bat bihurtzea ahalbidetu zuen, eta
horrek Europako Parlamentuak 2019an "klimaren larrialdia" deklaratzera eraman zuen.
Hala ere, gero eta zientzialari gehiagok eta baita zenbait politikarik ere Aldaketa Klimatikoari buruzko Gobernuarteko
Batzordearen apokaliptiko adierazpenetatik urruntzen ari dira. Ikerketa ugari eta tenperatura-kurba
batzuk gezur eta faltsutzat agerian geratu dira.
Adibidez, hockey-makil grafikoan, tenperatura benetako aldakortasunak XII. mendeko fase bero luzearekin orekatuta geratu
ziren, 800 urteetan zehar ia egonkorra zen klima baten ilusioa sortuz, eta ondoren 1900etik aurrera tenperatura-igoera
industrializazioak eragindako CO2 isurketei egotziz.
Onartutako gezur hauek gorabehera, gobernu-finantzaketa zehazki "politikoki lehentasuntzat" jotako ikerketara bideratzen ari da.
Gizakiaren eragindako klima-aldaketa deiturikoak sinesmen bihurtu da, egia beharrezko edozein bitartez zapaltzeko helburua duena.
Eguraldia ez da klima bera
Mende bat baino gehiago lehenago, klimatologiak adostu zuen gutxienez hogeita hamar urteko epean
erregistratutako eguraldi-gertaerak eta parametroak ebaluatzea, klima-adierazpenak egiteko gai izateko.
Klima, egiaz, iraganeko eguraldi-datu erraldoi baten bilduma besterik ez da, eta horrek esan nahi du ezin dela babestu.
Klima soilik behatu daiteke epe luzera eta eremu zabaletan.
Estatuaren diru-laguntzaz finantzatutako meteorologoek hedabide nagusietan egun bero eta lehor batzuk ere
eguraldi muturrekotzat eta jada gertatu den klima-katastrofe baten froga gisa interpretatzen dituzte.
Hala ere, hauek aldi baterako eta tokiko eguraldi-fenomeno soilik dira, publikoari klima-hondamendi gisa aurkeztuak.
Politikariek eta hedabide nagusiek 'eguraldia' eta 'klimaren' terminoak nahita lausotzen
dituzte publikoa nahasteko eta engainatzeko?
Etorkizunari buruzko beldurrak dituen populazio bat askoz errazago konbentzitu daiteke "klimaren helburuak" onartzera eta
klima-zergetarako eta prezio-igoera gehiagorako prestatzeko.
Potsdamgo Klima Eraginaren Ikerketa Institutuko (PIK) klima-ikertzaileek ere eguraldi eta klima arteko nahasmena
erabiltzea gustuko dute panikoa zabaltzeko. Klima-ikertzaileen helburu nagusia hemen
klima-alarmanismoarako diru-laguntzak lortzea al da?
Klima Aldaketari Buruzko Gobernuarteko Adituen Panelen (IPCC) rola
Klima Aldaketari Buruzko Gobernuarteko Adituen Taldea (IPCC) 1988an sortu zuten Nazio Batuen Ingurumen
Programak (UNEP) eta Munduko Meteorologia Erakundeak (WMO).
Alemaniako kantziler ohi Helmut Schmidt-ek 2011n Berlinen egindako berotze globalari buruzko
hitzaldian IPCCarekiko zuen mesfidantza adierazi zuen:
Orain arte Klima Aldaketari Buruzko Gobernuarteko Batzordeak (IPCC) emandako dokumentuak zalantza handiz hartu
izan dira, batez ere bertan parte hartu duten ikertzaile batzuek iruzurgileak direla frogatu delako.
IPCCren hasierako 2.500 aditutik, giza eragindako klima-aldaketaren hipotesiari
eusten ziotenak soilik 5 geratu ziren.
Hala ere, gaur egun IPCCn nagusi diren politikariek erabat hipotetikoak diren ereduei eta ideologikoki
eragindako hurbilketei itsu-itsuan konfiantza diete.
1980ko hamarkadaren hasieran arte ez ziren klima-adituak benetan IPCCn ordezkatuta egon. Galdera da zergatik
lan hori hain zientzia-kanpokoa eta propagandistikoa den.
Giza-jardueraren eraginez sortutako klima-katastrofe mitikoan dauden interes ekonomikoak agerian
daude, arloko adituek baieztatzen duten moduan.
Diru kopuru izugarriengatik etekinak ateratzen dituztenen artean daude Al Gore (AEBetako lehendakariorde ohi), Warren Buffett,
Elon Musk (herritarren zergetatik 1.500 milioi AEB dolarrik jaso zuena), Vinod Khosla eta James Cameron bezalako pertsona
pribatuak. Baina diru-laguntzak jasotzen dituzten ikerketa-taldeek eta erakundeek, baita hainbat industria eta banku, hala
nola Munduko Bankuak, ere mito honetatik onura ateratzen dute.
Alarmista baten onarpena
James Lovelockek modu ikusgarrian erakusten du nola klima-sinetsle batek "Damascoko esperientzia" bat bizi izan
zuen eta Saula Paul bihurtu zen, elkarrizketa batean azaldu zuenean bere beldurgarri aurreikuspenek huts egin zutela.
Klima-katastrofea aurreikusteko erabiltzen ziren ereduei buruz arretazago pentsatu zuen. Lovelocken
arabera, ereduek ez zioten gehiago konbentzitzen.
Arazoa da klimaari buruz oraindik asko gutxi dakigula. Duela 20 urte besterik ez, dena kontrolpean genuela uste genuen.
Horrek, beraz, hainbat liburu alarmista idaztera eraman zuen, nirea barne, gauzak hain
garbi zeudela zirudielako. Baina ez zen gertatu.
Klima bere ohiko ereduari jarraitzen ari da. Oinarrizkoan, ez da ezer berezirik gertatu.
Orain uste genuen beroegi dagoen mundu baten erdi-bidean geundela. Hala ere, milurtekoko hasieratik mundua ia ez da berotu.
Tenperatura ia konstante mantendu da, nahiz eta igo egin beharko lukeen. Era berean, zalantzarik
gabe, karbono dioxidoaren mailak gora jarraitu dute.
Klima-aldaketa: sinesmena eta ezagutza
Bere lanean, Werner Kirsteinek erakusten du nola gizakiak 'fedea' eta 'ezagutza' izeneko indar gatazkatsu bien
artean harrapatuta dauden. Hona hemen hiru adibide besterik ez:
1. Sinesmena: Argazki zaharrek Alpeetako izotz-masa zabalak erakusten dituzte, bitartean argazki berriek konparazioan
atzera egin duten izotz-masak erakusten dituzte. Hau al da gertu dagoen klima-katastrofe baten alarma-seinalea?
Ezagutza: Orain glaziarik gabeko eremuetan dauden zuhaitz eta landare-hondakinek frogatu
dute garai batean hemen ez zegoela glaziarik.
Horrelako ebidentziek iradokitzen dute azken 10.000 urteetako %65ean Alpeetako izotz-masek txikiagoak zirela eta
tenperaturak altuagoak – gizakiaren inolako esku-hartzerik gabe!
2. Sinesmena: Izoztako hartzen populazioa gizakiok eragindako berotze globalak larri mehatxupean dago.
Fakta: Ipar-hartzak jada 600.000 urte lehenago existitzen ziren Ozeano Artikoan. Horrek esan nahi du izotz
aroen arteko interglazial guztietan bizirik iraun dutela.
Eguraldi epelagoan, belar, zuhaixka eta baia ere jaten dituzte, eta, beraz, ehiztari adimentsutzat jotzen dira.
Kanadako gobernuak ehiza debekatu zuenetik, animalien kopurua 5.000 ingurutik 25.000 ingurura handitu da.
3. Sinesmena: Poloetako izotza geldiezinez urtzen ari da.
Oso ezaguna den Larsen B izotz-plataformak bere izotz-masaren hiru laurden galdu ditu. Denbora kontu hutsa da
Artikoa eta Antartikoa guztiz izotzik gabe geratzeko.
Ezagutza: Hamarkada askotan zehar jakina izan da Artiko eta Antartidako tenperaturak
alderantzizko aldaketak erakusten dituztela.
Honek esan nahi du Hego Poloko tenperaturak jaitsiz doazen bitartean, Ipar Poloko tenperaturak igotzen ari direla.
Fenomeno hau 'bipolar swing' edo Artiko-Antartika lotura izenez ere ezagutzen da.
Begirada hurbilago batek egoera baten irudi desberdin bat agerian utz dezakeela dirudi.
Egungo klima-debatean, ordea, dirudienez, emoziozko konbentzimendua garrantzitsuagoa da,
nahiz eta ezagutza faktualarekin kontrajarri.
Zer da ekonihilismoa?
Albert Camusek frantses idazle, filosofo eta Nobel Sariaren irabazlearen arabera, nihilismoak ez du ezeran
sinestea esan nahi, baizik eta dagoenari sinets ez izatea.
Nihilistek askotan beren ahalik eta guztia egiten dute ongia dela uste duten zerbait
lortzeko, baina ondorioak kontuan hartzen ez dituzte.
Hauek larriak izan daitezke eta zientziazko eta logikako pentsamoldeen printzipioak erabat urratu ditzakete.
Nihilismoak giza duintasunaren urraketak onartzen ditu, ustezko kausa on baten alde.
Ek nihilizmoa bizitzaren filosofia bat da, ingurumena salbatzeko determinazio gogor eta gehiegizkoan oinarritzen dena.
Ideologia bat da, batzuetan krudeltasunezko ekoterrorismoz ezaugarritua.
Edgar Gärtner, "Eco-Nihilismoa: Ekologia Politikaren Kritika" liburuaren egilea, ez dago bakarrik klima-babestearen
gaur egungo nihilismo-mota arriskutsuenatzat jotzen duenean.
Lorazaina: "Zer da ekoniilismoa?"
Zati txikitan egindako suizidio ekonomikoa, kostuak kontuan hartu gabe dena karta bakarrean jartzen delako.
Pentsatu gabe, "klimaren politika" gosea onartzen du energia-iturrien eta elikagaien prezioen (asmoz)
igoeraren ondorio gisa, estatistika-egitura bat babesteko.
"Klima-babesa" – CO2 isuriak "berriztagarri" energiek lagunduta murriztea – ideia ergel eta erdizko bat da.
Eguzki- eta haize-energia ez dira doakoak; inplementazio teknikoaren kostuak izugarriak dira
eta karbonoz neutroak izatetik oso urrun daude.
Klima-larrialdiaren bidez demokrazia ahultzea
EBk duela denbora bat klima-larrialdia deklaratu zuen, eta Alemaniako hiri askok jada pauso antidemokratiko hau eman dute.
Botere emergentziak erabiliko dira aurkari politikoak ezabatzeko. Ez dira gehiago argumentu
onenak nagusituko, baizik eta helburu ideologikoak.
Hala ere, eskaera muturreko hauek gizarte- eta ekonomia-gatazka handiak sortzeko potentzial izugarria dute.
'Larrialdi-egoera' terminoari buruzko kezka oso justifikatuta dago, legearen nagusitasuna
zalantzan jartzeko ateak ireki ditzakeelako.
Klima Manifestua
Bavariako Balioen Elkarteak 2020ko hasieran klima-manifesto bat argitaratu zuen. Hona hemen puntu gakoen laburpena:
1. Eguzkiak kontrolatzen du gure klima, ez CO2k.
2. Klima-babeserako neurriak – hala nola energia-trantsizio hutsa – akats politikoa dira.
3. Alemaniak energia hornikuntza egonkor eta merkea behar du.
Puntu horiek xehetasun gehiagorekin azaltzen dira 2020ko Klima Manifestuan. Besteak beste, WerteUnionek gogor
baztertzen ditu "Green Deal" eta CO2aren prezio-politika, Alemaniako Gobernu Federalaren Klima Paketean jasotakoak.
Klima Manifestuak klima-mitoa amaitzea eta klima, eguzki-zikloak eta karbono dioxidoari
buruzko hezkuntza-kanpaina bat egitea eskatzen du.
Horren inguruko informazio gehiago Bavariako Balioen Elkartearen 2020ko Klima Manifestuan aurki daiteke.
Beldurrez eta beldurgarritasunez bakarrik lor dezakete politikariek jendea obedient eta meneko izatea. Klima-katastrofe
baten mehatxua da gaur egun hori lortzeko erabiltzen den tresna.
Hala ere, urte gutxi batzuen buruan mini izotz-aro berria ukatu ezin bihurtzen denean, 'klimaren zientzialariei', berotze
globala sustatzen duten politikariei eta klima-propaganda zabaltzen duten kazetariei erantzun bakarra egongo da:
Basoko oihan artean oihukatuz gero, oihartzuna entzuteko prest egon behar duzu, nahiz eta
guztiz bestelakoa izan. Prof. Dr. Werner Kirstein