تغییرات اقلیمی – مردم میان دانش و باور
آیا آب‌وهوا به همان سادگی تحت تأثیر قرار می‌گیرد که سیاستمداران و رسانه‌ها به ما می‌گویند؟
برای بسیاری از مردم، نظرات از پیش شکل‌گرفتهٔ لابی‌گران مرتبط کاملاً کافی است، در حالی که دیگران موضوع را آن‌قدر پیچیده
می‌یابند که خودشان نتوانند به‌طور کامل با آن سروکار داشته باشند.
۱۲۳۴۳۲۱ نویسنده، پروفسور دکتر ورنر کیرشتاین، یک اقلیم‌شناس و فیزیک‌دان باتجربه، بیش از ۴۰ سال است که فرآیندهای
علمی نوسانات اقلیمی منطقه‌ای و جهانی را مطالعه می‌کند.
۱۲۳۴۳۲۱ در کتاب جدیدش «تغییرات اقلیمی – واقعیت، خطا یا دروغ؟ مردم میان دانش و باور»، او حقایق مربوط به «موضوعات داغ» تغییرات
اقلیمی را به گونه‌ای توضیح می‌دهد که همه بتوانند آن را درک کنند.
به‌ویژه نشان می‌دهد که: ۱۲۳۴۳۲۱ تغییرات اقلیمی واقعی است، تغییرات اقلیمی یک اشتباه است و تغییرات اقلیمی یک دروغ است.
۱۲۳۴۳۲۱ با وجود این تناقضات ظاهری، هر یک از این سه جمله درست است.
چگونه ممکن است؟ در کتاب خواندنی‌اش که حدود ۲۰۰ صفحه دارد، ورنر کیرشتاین به این و بسیاری از پرسش‌های دیگر می‌پردازد.
برخی از این «نقاط داغ» در این مستند برجسته شده‌اند.
به این منظور، برخی گزیده‌ها مستقیماً از کتاب ورنر کیرشتاین گرفته شده یا به صورت مختصر با زبان خودمان بازنویسی شده‌اند.
تغییرات اقلیمی یک واقعیت است
آب‌وهوای زمین همیشه در حال تغییر بوده است، که یعنی تغییر اقلیم یک واقعیت است – یعنی تغییر اقلیم طبیعی!
ردپای تغییرات اقلیمی و نوسانات اقلیمی مدت‌هاست توسط اقلیم‌شناسان و زمین‌شناسان مورد مطالعه قرار گرفته و از جمله از
طریق ارزیابی حلقه‌های درختان، تحلیل رسوبات و تغییرات در پستی و بلندی سطح زمین مستندسازی شده است.
با جابه‌جایی دوره‌های گرم و سرد، غلظت دی‌اکسید کربن در جو نیز تغییر کرده است، هرچند با تأخیر زمانی.
ابتدا دما همیشه افزایش می‌یافت و خیلی بعد غلظت CO2 افزایش می‌یافت. اختلاف دماها تا ۱۰ درجه سانتی‌گراد بود. برای مثال، دما
امروز حدود ۱۰ درجه پایین‌تر از دوره‌های گرم در تاریخ زمین است!
غلظت دی‌اکسید کربن نیز اغلب به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از میزان کنونی آن بود. تغییرات دما همیشه ناشی از علل طبیعی
مانند فعالیت خورشیدی و پارامترهای مدار زمین بود؛ انسان‌ها هرگز به هیچ وجه مسئول تغییرات اقلیمی نبوده‌اند.
تغییرات اقلیمی یک مغالطه است
۱۲۳۴۳۲۱ در سال ۱۹۸۶، انجمن فیزیک آلمان هشداری دربارهٔ «فاجعهٔ قریب‌الوقوع جهانی اقلیمی»
بر اساس آمار نادرست منحنی مائونا لوآ صادر کرد.
منحنی ماونا لوآ همبستگی ظاهری* بین افزایش دما و افزایش CO2 را نشان می‌دهد.
سپس ادعا شد که دمای زمین به محتوای گازهای ردیابی مانند CO₂ در هوا بستگی دارد.
شبیه‌سازی‌های کامپیوتری و محاسبات مدل بر پایه این خطای مرگبار در نتیجه همواره گرمایش را پیش‌بینی می‌کردند.
رویدادهای اقلیمی گذشته و دینامیک تشکیل ابرها و جریان‌های اقیانوسی نیز نمی‌توانند به‌طور دقیق در مدل‌ها شبیه‌سازی
شوند. این امر منجر به پیش‌بینی‌های کاملاً نادرست شده است.
حتی هیئت بین‌دولتی تغییرات اقلیمی (IPCC) در سال ۲۰۰۱ اعتراف کرد: «در پژوهش و مدل‌سازی اقلیم باید بپذیریم که این یک
سامانهٔ کوپل غیرخطی و آشفته است. بنابراین پیش‌بینی‌های بلندمدت دربارهٔ روند توسعهٔ اقلیم ممکن نیست.»
تغییرات اقلیمی دروغ است
این امر باعث شد تا تهدید سیاسی «گرمایش جهانی» به هیولایی باورنکردنی از دروغ‌ها متورم شود و پارلمان اتحادیه اروپا
را وادار به اعلام «وضعیت اضطراری اقلیمی» در سال ۲۰۱۹ کند.
با این حال، شمار روزافزونی از دانشمندان و حتی برخی سیاستمداران از اظهارات آخرالزمانی هیئت بین‌دولتی تغییرات
اقلیمی روی‌گردان شده‌اند. مطالعات مختلف و منحنی‌های دمایی به‌عنوان دروغ و جعل افشا شده‌اند.
برای مثال، در نمودار هاکی‌استیک، نوسانات واقعی دما با دورهٔ طولانی گرما در قرن دوازدهم متعادل شدند و این توهم را ایجاد کردند
که اقلیم در طول تقریباً ۸۰۰ سال به‌طور تقریباً پایدار باقی مانده است، تا سپس افزایش دما از سال ۱۹۰۰
به بعد را به انتشار CO₂ ناشی از صنعتی‌شدن نسبت دهند.
۱۲۳۴۳۲۱ با وجود این دروغ‌های شناخته‌شده، بودجه دولتی به‌طور ویژه به این پژوهش «اولویت‌یافته سیاسی» اختصاص می‌یابد.
تغییرات اقلیمی موسوم به انسان‌ساخته به عقیده‌ای تبدیل شده است که برای سرکوب حقیقت از هر وسیله‌ای استفاده می‌کند.
هوا یکسان با اقلیم نیست
۱۲۳۴۳۲۱ بیش از صد سال پیش، اقلیم‌شناسان توافق کردند که رویدادها و پارامترهای ثبت‌شدهٔ آب‌وهوایی را از حداقل سی
سال ارزیابی کنند تا بتوانند دربارهٔ اقلیم اظهار نظر کنند.
اقلیم در واقع چیزی جز یک مجموعه عظیم از داده‌های هواشناسی گذشته نیست، که به این معنی است که نمی‌توان از اقلیم محافظت کرد. اقلیم
تنها می‌تواند در بلندمدت و در مناطق وسیع مورد مشاهده قرار گیرد.
۱۲۳۴۳۲۱ هواشناسان دولتی در رسانه‌های جریان اصلی حتی چند روز گرم و خشک را به‌عنوان آب‌وهوای شدید و مدرکی بر
فاجعه‌ای اقلیمی که از پیش رخ داده است، تفسیر می‌کنند.
با این حال، این‌ها تنها پدیده‌های موقتی و محلی آب و هوایی هستند که به عنوان فجایع اقلیمی به مردم ارائه می‌شوند.
آیا اصطلاحات «هوای» و «اقلیم» عمداً توسط سیاستمداران و رسانه‌های جریان اصلی مبهم شده‌اند تا مردم را نگران و گمراه کنند؟
جمعیتی که نگران آینده هستند، می‌توانند بسیار آسان‌تر متقاعد شوند تا «اهداف اقلیمی» را بپذیرند و برای
مالیات‌های اقلیمی و افزایش‌های بیشتر قیمت آماده شوند.
پژوهشگران اقلیمی در مؤسسه پوتسدام برای پژوهش‌های تأثیر اقلیم (PIK) نیز دوست دارند از سردرگمی میان هوا و اقلیم برای
ایجاد وحشت استفاده کنند. آیا تمرکز اصلی پژوهشگران اقلیمی در اینجا بر تأمین بودجه برای هراس‌افکنی اقلیمی است؟
نقش هیئت بین‌دولتی تغییرات اقلیمی (IPCC)
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ هیئت بین‌دولتی تغییرات اقلیمی (IPCC) در سال ۱۹۸۸ توسط برنامه محیط‌زیست سازمان ملل
متحد (UNEP) و سازمان جهانی هواشناسی (WMO) تأسیس شد.
هلموت شmidt، صدراعظم پیشین آلمان، در سخنرانی خود دربارهٔ گرمایش جهانی در برلین در سال ۲۰۱۱، بی‌اعتمادی خود را به
هیئت بین‌دولتی کارشناسان تغییرات اقلیمی (IPCC) ابراز کرد:
اسناد ارائه‌شده توسط هیئت بین‌دولتی تغییرات اقلیمی (IPCC) تا کنون با شک و تردید مواجه شده‌اند، به‌ویژه از آنجا
که ثابت شده برخی از پژوهشگران دخیل در آن متقلب بوده‌اند.
از میان ۲۵۰۰ کارشناس اولیه در IPCC، تنها ۵ نفر باقی ماندند که به فرضیهٔ تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی پایبند بودند.
با این حال، سیاستمدارانی که اکنون بر IPCC تسلط دارند، کورکورانه به مدل‌های صرفاً فرضی و
رویکردهای تحت تأثیر ایدئولوژی اعتماد می‌کنند.
تا اوایل دههٔ ۱۹۸۰، کارشناسان اقلیم در واقع در هیئت بین‌دولتی کارشناسان تغییرات اقلیم (IPCC) نمایندگی نداشتند. سؤال
این است که چرا این کار تا این حد غیرعلمی و تبلیغاتی است.
علاقه مندی‌های مالی در افسانه فاجعه اقلیمی ساخت بشر، همان‌طور که کارشناسان این حوزه تأیید می‌کنند، آشکار می‌شود.
در میان کسانی که از این مبالغ هنگفت سود می‌برند، افراد خصوصی مانند ال گور، معاون رئیس‌جمهور سابق آمریکا، وارن بافت، ایلان ماسک
که ۱.۵ میلیارد دلار از پول مالیات‌دهندگان دریافت کرده است، وینود خوسلا و جیمز کامرون نیز حضور دارند. اما گروه‌های تحقیقاتی
و مؤسساتی که بودجه دریافت می‌کنند، و همچنین صنایع و بانک‌های مختلف، مانند بانک جهانی، نیز از این افسانه سود می‌برند.
اعتراف یک هراس‌افکن
جیمز لاولاک به‌طرز چشمگیری نشان می‌دهد چگونه یک باورمند به تغییرات اقلیمی تجربه‌ای دمشقی را پشت سر گذاشت و
از شائول به پولس تبدیل شد، وقتی در مصاحبه‌ای توضیح داد که پیش‌بینی‌های هراس‌انگیزش اشتباه بوده‌اند.
او با دقت بیشتری به مدل‌های مورد استفاده برای پیش‌بینی فاجعه اقلیمی فکر کرده بود. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ به
گفته لاولاک، این مدل‌ها دیگر او را قانع نمی‌کردند.
"مشکل این است که ما هنوز دربارهٔ اقلیم خیلی کم می‌دانیم. فقط بیست سال پیش فکر می‌کردیم همه‌چیز را تحت کنترل داریم."
این امر سپس به انتشار تعدادی کتاب هشداردهنده، از جمله کتاب من، انجامید، چون بسیار روشن
و قطعی به نظر می‌رسید. اما این اتفاق نیفتاد.
اقلیم طبق الگوی همیشگی خود پیش می‌رود. در اصل، هیچ اتفاق غیرعادی رخ نداده است.
ما فرض کرده بودیم که اکنون باید در نیمه‌ی راه به سوی دنیایی داغ‌زده باشیم. با این حال، از
آغاز هزاره‌ی جدید، جهان به‌سختی گرم شده است.
دما تقریباً ثابت مانده است، هرچند که باید افزایش می‌یافت. در عین حال، شکی نیست که سطح دی‌اکسید کربن همچنان در حال افزایش است.
تغییرات اقلیمی: باور در برابر دانش
در اثر خود، ورنر کیرشتاین نشان می‌دهد که چگونه انسان‌ها در میان نیروهای متضاد «ایمان» و «دانش»
گرفتار شده‌اند. در اینجا تنها سه مثال آورده شده است:
1. باور: عکس‌های قدیمی یخچال‌های وسیع آلپ را نشان می‌دهند، در حالی که عکس‌های جدیدتر یخچال‌هایی را نشان
می‌دهند که در مقایسه پس‌نشینی کرده‌اند. آیا این یک سیگنال هشدار از یک فاجعه اقلیمی قریب‌الوقوع است؟
دانش: بقایای درختان و گیاهان در مناطقی که اکنون از یخچال‌ها عاری هستند، ثابت کرده‌اند
که در گذشته یخچالی در اینجا وجود نداشته است.
چنین شواهدی نشان می‌دهد که در طول ۶۵ درصد از ۱۰٬۰۰۰ سال گذشته، یخچال‌های آلپ کوچک‌تر و دماها
بالاتر بوده‌اند – بدون هیچ‌گونه مداخلهٔ انسانی!
2. باور: جمعیت خرس قطبی به‌طور جدی توسط گرمایش جهانی ناشی از فعالیت‌های انسانی تهدید می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ حقیقت: خرس‌های قطبی ۶۰۰٬۰۰۰ سال پیش در اقیانوس منجمد شمالی وجود داشتند. این بدان معناست که آن‌ها از تمام دوره‌های
بین‌یخچالی (بین عصرهای یخبندان) جان سالم به در برده‌اند.
در هوای گرم‌تر، آن‌ها همچنین علف‌ها، درختچه‌ها و توت‌ها را می‌خورند و به همین دلیل شکارچیانی زیرک محسوب می‌شوند.
از زمانی که دولت کانادا شکار را ممنوع کرد، تعداد حیوانات از تقریباً ۵۰۰۰ به ۲۵۰۰۰ افزایش یافته است.
3. باور: یخ‌های قطب‌ها به‌طور اجتناب‌ناپذیر در حال ذوب شدن هستند.
پایگاه یخ‌زدهٔ معروف لارسن بی سه چهارم تودهٔ یخ خود را از دست داده است. تنها مسئلهٔ زمان است تا
قطب‌های شمال و جنوب به‌طور کامل از یخ پاک شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ دانش: برای چندین دهه مشخص بوده است که دماهای قطب شمال و قطب جنوب نوسانات متضادی را نشان می‌دهند.
این بدان معناست که در حالی که دما در قطب جنوب در حال کاهش است، در قطب شمال در حال افزایش است.
این پدیده همچنین به عنوان « نوسان دو قطبی » یا کوپلینگ قطب شمال-قطب جنوب شناخته می‌شود.
مشخص شد که با نگاهی دقیق‌تر ممکن است تصویری متفاوت از یک موقعیت آشکار شود.
با این حال، در بحث کنونی اقلیمی به نظر می‌رسد که متقاعدسازی احساسی مهم‌تر است، حتی اگر با دانش واقعی در تضاد باشد.
اکو-نیهیلیسم چیست؟
۱۲۳۴۳۲۱ به گفتهٔ آلبر کامو، نویسنده و فیلسوف فرانسوی و برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات، نیهیلیسم به معنای باور داشتن
به هیچ چیز نیست، بلکه به معنای باور نداشتن به آنچه هست.
۱۲۳۴۳۲۱ نیهیلیست‌ها اغلب هر کاری را که در توان دارند انجام می‌دهند تا به چیزی که آن را خوب
می‌دانند دست یابند، اما پیامدها را در نظر نمی‌گیرند.
این‌ها می‌توانند جدی باشند و کاملاً اصول تفکر علمی و منطقی را نقض کنند.
نیهیلیسم نقض کرامت انسانی را به خاطر هدفی که گمان می‌رود خوب است، می‌پذیرد.
اکو-نیهیلیسم یک فلسفهٔ زندگی است که بر عزم شدیداً اغراق‌آمیز و لج‌بازانه برای نجات محیط زیست تمرکز دارد.
این ایدئولوژی گاهی با تروریسم زیست‌محیطی بی‌رحمانه شناخته می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ ادگار گارتنر، نویسندهٔ کتاب «اکو-نیهیلیسم: نقدی بر بوم‌شناسی سیاسی»، در دیدن حفاظت از اقلیم
به‌عنوان خطرناک‌ترین شکل نیهیلیسم در حال حاضر تنها نیست.
باغبان: «اکو-نیهیلیسم چیست؟»
خودکشی اقتصادی قسطی، چون همه چیز بدون در نظر گرفتن هزینه‌ها روی یک کارت گذاشته می‌شود.
بی‌اندیشه، «سیاست اقلیمی» قحطی را به‌عنوان پیامد افزایش (عمدی) قیمت منابع انرژی و غذا می‌پذیرد تا از یک ساختار آماری محافظت کند.
«حفاظت از اقلیم» – با کاهش انتشار CO2 به کمک انرژی‌های «تجدیدپذیر» – ایده‌ای احمقانه و نیم‌بند است.
انرژی خورشیدی و بادی رایگان نیستند؛ هزینه‌های اجرای فنی آن‌ها بسیار زیاد است و به هیچ وجه خنثی از نظر کربن نیستند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ تضعیف دموکراسی از طریق وضعیت اضطراری اقلیمی
اتحادیه اروپا مدتی پیش وضعیت اضطراری اقلیمی را اعلام کرد و بسیاری از شهرهای آلمان نیز پیش
از این این گام غیردموکراتیک را برداشته‌اند.
قدرت‌های اضطراری برای حذف مخالفان سیاسی به‌کار گرفته می‌شوند. دیگر بهترین استدلال‌ها نیستند
که باید غالب شوند، بلکه اهداف ایدئولوژیک هستند.
با این حال، این مطالبات افراطی پتانسیل عظیمی برای درگیری‌های اجتماعی و اقتصادی در خود دارند.
نگرانی‌ها دربارهٔ اصطلاح «وضعیت اضطراری» کاملاً موجه است، زیرا می‌تواند دریچه‌ای به سوی زیر سؤال بردن حاکمیت قانون بگشاید.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ منشور اقلیمی
اتحادیه ارزش‌های باواریایی در آغاز سال ۲۰۲۰ مانیفستی اقلیمی منتشر کرد. در اینجا خلاصه‌ای از نکات کلیدی آمده است:
1. خورشید آب‌وهوای ما را کنترل می‌کند، نه CO₂.
2. اقدامات حفاظت از اقلیم – مانند گذار انرژی ناموفق – یک اشتباه سیاسی است.
3. آلمان به تأمین انرژی پایدار و مقرون‌به‌صرفه نیاز دارد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ این نکات با جزئیات بیشتری در مانیفست اقلیمی ۲۰۲۰ توضیح داده شده‌اند. از جمله، ورته یونین
قاطعانه «معامله سبز» و قیمت‌گذاری CO2 را که در «بسته اقلیمی دولت فدرال» تشریح شده است، رد می‌کند.
منشور اقلیمی خواستار پایان دادن به افسانه اقلیمی و راه‌اندازی یک کارزار آموزشی درباره
موضوعات اقلیم، چرخه‌های خورشیدی و دی‌اکسید کربن است.
اطلاعات بیشتر در این مورد را می‌توان در مانیفست اقلیمی ۲۰۲۰ اتحادیه ارزش‌های باواریا یافت.
تنها از طریق ترس و ایجاد وحشت است که سیاستمداران می‌توانند مردم را مطیع و فرمانبردار کنند. تهدید فاجعه اقلیمی
در حال حاضر ابزاری است که برای این منظور به کار می‌رود.
۱۲۳۴۳۲۱ با این حال، وقتی در چند سال آینده عصر یخچالی کوچک جدید غیرقابل انکار شود، تنها یک پاسخ برای
«دانشمندان اقلیم»، سیاستمداران گرمایش جهانی و روزنامه‌نگاران تبلیغات اقلیمی وجود خواهد داشت:
«اگر در جنگل فریاد بزنی، باید آماده باشی که پژواک را بشنوی، حتی اگر کاملاً متفاوت به نظر برسد.» پروفسور دکتر ورنر کیرشتاین