კლიმატის ცვლილება – ადამიანები ცოდნასა და რწმენას შორის
ხომ არ არის კლიმატის გავლენა ისეთივე მარტივი, როგორც ამას პოლიტიკოსები და მედია გვარწმუნებენ?
ბევრი ადამიანისთვის შესაბამისი ლობისტების წინასწარ ჩამოყალიბებული მოსაზრებები სრულიად საკმარისია, სხვებისთვის კი ეს საკითხი
იმდენად რთულია, რომ მისი საფუძვლიანად შესწავლა თავად არ შეუძლიათ.
ავტორი, პროფესორი დოქტორი ვერნერ კირშტაინი, გამოცდილი კლიმატოლოგი და ფიზიკოსი, 40 წელზე მეტია, რაც იკვლევს
რეგიონული და გლობალური კლიმატური მერყეობის სამეცნიერო პროცესებს.
თავის ახალ წიგნში, "კლიმატის ცვლილება – რეალობა, შეცდომა თუ ტყუილი? ადამიანები ცოდნასა და რწმენას
შორის", ის განმარტავს კლიმატის ცვლილების "ცხელი თემების" ფაქტებს ისე, რომ ყველამ გაიგოს.
კერძოდ, ის აჩვენებს, რომ: კლიმატის ცვლილება რეალურია, კლიმატის ცვლილება შეცდომაა და კლიმატის ცვლილება სიცრუეა.
ამ აშკარა წინააღმდეგობების მიუხედავად, სამივე განცხადება სწორია.
როგორ შეიძლება ეს? თავის ადვილად წასაკითხ წიგნში, რომელიც დაახლოებით 200 გვერდს შეიცავს,
ვერნერ კირშტაინი ამ და მრავალ სხვა კითხვას პასუხობს.
ამ "ცხელ წერტილთაგან" ზოგიერთი ამ დოკუმენტურ ფილმშია ნაჩვენები.
ამ მიზნით, ზოგიერთი ამონარიდი პირდაპირ აღებულია ვერნერ კირშტაინის წიგნიდან ან ჩვენი სიტყვებით, შეკლაკნილ სახეშია მოცემული.
კლიმატის ცვლილება რეალობაა
დედამიწის კლიმატი ყოველთვის იცვლებოდა, რაც იმას ნიშნავს, რომ კლიმატის ცვლილება რეალობაა – კერძოდ, ბუნებრივი კლიმატის ცვლილება!
კლიმატის ცვლილებისა და კლიმატური მერყეობის კვალი კლიმატოლოგებისა და გეოლოგების მიერ დიდი ხანია იკვლევა და დოკუმენტირებულია,
სხვათა შორის, ხის რგოლების შეფასებით, ნალექების ანალიზითა და დედამიწის ზედაპირის რელიეფის ცვლილებებით.
თბილი და ცივი პერიოდების მონაცვლეობასთან ერთად, ატმოსფეროში CO2-ის კონცენტრაციაც შეიცვალა, თუმცა დროითი შეფერხებით.
პირველ რიგში, ტემპერატურა ყოველთვის იზრდებოდა, CO2-ის კონცენტრაციის ზრდა კი ბევრად მოგვიანებით მოჰყვა. ტემპერატურული
სხვაობა 10 °C-მდე იყო. მაგალითად, დღევანდელი ტემპერატურა დაახლოებით 10 გრადუსით დაბალია
დედამიწის ისტორიის თბილ პერიოდებთან შედარებით!
CO2-ის კონცენტრაციები ასევე ხშირად მნიშვნელოვნად მაღალი იყო, ვიდრე დღეს. ტემპერატურის ცვლილებები ყოველთვის ბუნებრივი მიზეზებით
იყო გამოწვეული, როგორიცაა მზის აქტივობა და დედამიწის ორბიტის პარამეტრები; ადამიანები არასდროს
არანაირად არ ყოფილან პასუხისმგებელნი კლიმატის ცვლილებაზე.
კლიმატის ცვლილება ცრურწმენაა
1986 წელს გერმანიის ფიზიკური საზოგადოება გაავრცელა გაფრთხილება "მომავალი გლობალური კლიმატური კატასტროფის" შესახებ,
რომელიც მცდარ სტატისტიკას, მაუნა-ლოას კრევას ეფუძნებოდა.
მაუნა-ლოს კრუგა აჩვენებს თვალსაჩინო კორელაციას* ტემპერატურისა და CO2-ის ზრდის შორის.
მაშინ მტკიცებდნენ, რომ დედამიწის ტემპერატურა ჰაერში არსებული კვალისებრი აირების,
მაგალითად, CO₂-ის, შემცველობაზე იყო დამოკიდებული.
კომპიუტერული სიმულაციები და მოდელური გამოთვლები, ამ ფატალური შეცდომის საფუძველზე,
შესაბამისად, ყოველთვის პროგნოზირებდნენ დათბობას.
მოდელებში ზუსტად ვერც წარსული კლიმატური ცვლილებები, ღრუბლების ფორმირებისა და ოკეანის დინებების დინამიკა ვერ
აღიწერება. ამან სრულიად არაზუსტი პროგნოზები გამოიწვია.
2001 წელს კლიმატის ცვლილების სამთავრობათაშორისო ჯგუფმაც (IPCC) აღიარა: "კლიმატის კვლევისა და მოდელირებისას უნდა ვაღიაროთ,
რომ ეს არის დაკავშირებული არაწრფივი ქაოსური სისტემა. ამიტომ, კლიმატის განვითარების გრძელვადიანი პროგნოზები შეუძლებელია."
კლიმატის ცვლილება ტყუილია
ამან "გლობალური დათბობის" პოლიტიკური საფრთხე ტყუილების წარმოუდგენლად დიდ მონსტრად აქცია, რამაც
ევროკავშირის პარლამენტი 2019 წელს "კლიმატური საგანგებო მდგომარეობის" გამოცხადებისკენ უბიძგა.
თუმცა, სულ უფრო მეტი მეცნიერი და ზოგიერთი პოლიტიკოსიც კი ზურგს უქცევს კლიმატის ცვლილების სამთავრობათაშორისო
ჯგუფის აპოკალიპტურ განცხადებებს. სხვადასხვა კვლევა და ტემპერატურის კურსები სიცრუედ და გაყალბებად იქცა.
მაგალითად, "ჰოკეის ჯოხის" გრაფიკზე რეალური ტემპერატურის მერყეობა დაბალანსდა XII საუკუნის ხანგრძლივი თბილი პერიოდით, რამაც შექმნა
800-წლიანი პერიოდის განმავლობაში თითქმის სტაბილური კლიმატის ილუზია, რათა შემდეგ 1900 წლიდან ტემპერატურის მატება
ინდუსტრიალიზაციის შედეგად გამოწვეულ CO2-ის ემისიებს დაებრალებინა.
ამ აღიარებული ტყუილების მიუხედავად, სახელმწიფო დაფინანსება სპეციალურად ამ "პოლიტიკურად პრიორიტეტულ" კვლევაზე იხარჯება. ეგრეთ
წოდებული, ადამიანის მიერ გამოწვეული კლიმატის ცვლილება რელიგიად იქცა, რომელიც ჭეშმარიტების
ჩახშობას ნებისმიერი საჭირო საშუალებით ცდილობს.
ამინდი არ არის იგივე, რაც კლიმატი
ას წელზე მეტი ხნის წინ, კლიმატოლოგები შეთანხმდნენ, შეეფასებინათ ჩაწერილი ამინდის მოვლენები და პარამეტრები სულ
მცირე ოცდაათი წლის განმავლობაში, რათა შესაძლებელი ყოფილიყო კლიმატის შესახებ განცხადებების გაკეთება.
კლიმატი, სინამდვილეში, არაფერია, თუ არა წარსულიდან ამინდის მონაცემთა უზარმაზარი კრებული, რაც ნიშნავს, რომ
კლიმატის დაცვა შეუძლებელია. კლიმატი შეიძლება მხოლოდ გრძელვადიან პერსპექტივასა და ფართო ტერიტორიებზე დააკვირდეს.
სახელმწიფო დაფინანსების მქონე მეტეოროლოგები მეინსტრიმულ მედიაში რამდენიმე ცხელ და მშრალ დღესაც კი უკიდურეს ამინდობად და
უკვე მომხდარი კლიმატური კატასტროფის მტკიცებულებად განმარტავენ.
თუმცა, ეს მხოლოდ დროებითი და ადგილობრივი ამინდის მოვლენებია, რომლებსაც საზოგადოებას კლიმატურ კატასტროფებად წარუდგენენ.
ცდილობენ თუ არა პოლიტიკოსები და ძირითადი მედია, განზრახ გააუფასურონ ტერმინები "ამინდი" და "კლიმატი",
რათა საზოგადოება დააბნიონ და შეცდომაში შეიყვანონ?
მომავლის შიშით შეპყრობილი მოსახლეობა ბევრად უფრო ადვილად შეიძლება დაითანხმონ "კლიმატური მიზნების" მიღებაზე და მოამზადონ
კლიმატური გადასახადებისა და ფასების შემდგომი ზრდისთვის.
პოტსდამის კლიმატის გავლენის კვლევის ინსტიტუტის (PIK) კლიმატის მკვლევრებსაც უყვართ ამინდსა და კლიმატს შორის არსებული დაბნეულობის
გამოყენება პანიკის გასავრცელებლად. აქ კლიმატის მკვლევრების მთავარი მიზანი კლიმატურ
პანიკურიზმზე დაფინანსების უზრუნველყოფა ხომ არ არის?
კლიმატის ცვლილების სამთავრობათაშორისო ექსპერტთა ჯგუფის (IPCC) როლი
კლიმატის ცვლილების სამთავრობათაშორისო ექსპერტთა ჯგუფი (IPCC) 1988 წელს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის
გარემოსდაცვითი პროგრამისა (UNEP) და მსოფლიო მეტეოროლოგიური ორგანიზაციის (WMO) მიერ დაარსდა.
გერმანიის ყოფილმა კანცლერმა ჰელმუტ შმიდტმა 2011 წელს ბერლინში გლობალური დათბობის შესახებ თავის გამოსვლაში
კლიმატის ცვლილების სამთავრობათაშორისო ექსპერტთა ჯგუფის (IPCC) მიმართ უნდობლობა გამოხატა:
დოკუმენტები, რომლებიც კლიმატის ცვლილების სამთავრობათაშორისო ჯგუფის (IPCC) მიერ დღემდე იქნა წარმოდგენილი,
სკეპტიციზმით შეხვდა, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ ჩართული მკვლევრებიდან ზოგიერთის თაღლითობა დადასტურდა.
IPCC-ის თავდაპირველი 2,500 ექსპერტიდან მხოლოდ 5 დარჩა, რომლებიც ადამიანის მიერ გამოწვეული კლიმატის ცვლილების ჰიპოთეზას იცავდნენ.
მიუხედავად ამისა, პოლიტიკოსები, რომლებიც ახლა IPCC-ში დომინირებენ, ბრმად ენდობიან წმინდად
ჰიპოთეტურ მოდელებსა და იდეოლოგიურად შთაგონებულ მიდგომებს.
მხოლოდ 1980-იანი წლების დასაწყისში მოხდა, რომ კლიმატის ექსპერტები რეალურად იყვნენ წარმოდგენილნი IPCC-ში. საკითხავი ისაა,
თუ რატომ არის ეს ნაშრომი ასე არამეცნიერული და პროპაგანდისტული.
ფინანსური ინტერესები კლიმატის ადამიანის მიერ გამოწვეული კატასტროფის მითის უკან
აშკარავდება, როგორც ამ სფეროს ექსპერტები ადასტურებენ.
მათ შორის, ვინც ამ საშინელი რაოდენობის ფულით სარგებლობს, არიან კერძო პირები, როგორებიც არიან ალ გორი, აშშ-ის ყოფილი
ვიცე-პრეზიდენტი, უორენ ბაფეტი, ილონ მასკი, რომელმაც გადასახადის გადამხდელთა ფულით 1.5 მილიარდი აშშ დოლარი მიიღო, ვინოდ ხოსლა და
ჯეიმს კამერონი. მაგრამ ამ მითით სარგებელს იღებენ ასევე კვლევითი ჯგუფები და ინსტიტუტები, რომლებიც დაფინანსებას იღებენ, ისევე
როგორც სხვადასხვა ინდუსტრია და ბანკები, მაგალითად, მსოფლიო ბანკი.
პანიკოსის მიღება
ჯეიმზ ლოველოკი შთამბეჭდავად აჩვენებს, თუ როგორ განიცადა კლიმატის მორწმუნემ "დამასკოს გამოცდილება" და სავლე პავლედ იქცა, როდესაც
ინტერვიუში განმარტა, რომ თავისი პანიკური პროგნოზებით ცდებოდა.
მან უფრო საგულდაგულოდ დაფიქრდა კლიმატის კატასტროფის პროგნოზირებისთვის გამოყენებულ მოდელებზე.
ლავლოკის აზრით, ეს მოდელები მას აღარ არწმუნებდა.
პრობლემა ისაა, რომ კლიმატის შესახებ ჯერ კიდევ ძალიან ცოტა ვიცით. სულ რაღაც 20 წლის წინ
ვფიქრობდით, რომ ყველაფერი კონტროლს ექვემდებარებოდა.
ამას მოჰყვა არაერთი პანიკური წიგნი, ჩემი ჩათვლით, რადგან ეს საკითხი ასე ცალსახად ჩანდა. მაგრამ ასე არ მოხდა.
კლიმატი ჩვეულებრივ კურსს მიჰყვება. ძირითადად, არაფერი უჩვეულო მომხდარა.
ჩვენ ვვარაუდობდით, რომ ახლა უკვე გადახურული სამყაროსკენ გზის ნახევარს გავივლიდით. თუმცა,
მილენიუმის დასაწყისიდან სამყარო თითქმის არ დათბილა.
ტემპერატურა თითქმის უცვლელი დარჩა, მიუხედავად იმისა, რომ ის უნდა გაზრდილიყო. ამავდროულად,
ეჭვგარეშეა, რომ ნახშირორჟანგის დონე კვლავ იზრდებოდა.
კლიმატის ცვლილება: რწმენა ცოდნის წინააღმდეგ
თავის ნაშრომში ვერნერ კირშტაინი ასახავს, თუ როგორ არის ადამიანი მოქცეული "რწმენისა" და "ცოდნის"
ურთიერთსაწინააღმდეგო ძალებს შორის. აი მხოლოდ სამი მაგალითი:
1. რწმენა: ძველი ფოტოები ალპების ვრცელ მყინვარებს აჩვენებს, მაშინ როცა უფრო ახალი ფოტოები მათ შედარებით უკან
გადაწეულ მყინვარებს გვიჩვენებს. არის თუ არა ეს მოსალოდნელი კლიმატური კატასტროფის საგანგაშო სიგნალი?
ცოდნა: ხეებისა და მცენარეების ნარჩენები იმ ტერიტორიებზე, რომლებიც ახლა მყინვარებისგან თავისუფალია,
ამტკიცებს, რომ წარსულში აქ მყინვარები არ ყოფილა.
ასეთი მტკიცებულებები მიუთითებს, რომ ბოლო 10 000 წლის განმავლობაში 65 პროცენტის განმავლობაში ალპური მყინვარები
უფრო მცირე ზომის იყო და ტემპერატურა უფრო მაღალი იყო – ყოველგვარი ადამიანის ჩარევის გარეშე!
2. რწმენა: პოლარული დათვების პოპულაცია სერიოზული საფრთხის ქვეშ დგას ადამიანის მიერ გამოწვეული გლობალური დათბობის გამო.
ფაქტი: პოლარული დათვები არქტიკის ოკეანეში 600 000 წლის წინ უკვე არსებობდნენ. ეს ნიშნავს, რომ მათ ყველა
ინტერგლაციური პერიოდი (საყინულე პერიოდებს შორის) გადაიტანეს.
თბილ ამინდში ისინი ასევე ჭამენ ბალახებს, ბუჩქებსა და კენკრას, და ამიტომ ითვლებიან ჭკვიან მონადირეებად.
მას შემდეგ, რაც კანადის მთავრობამ ნადირობა აკრძალა, ცხოველთა რაოდენობა დაახლოებით 5000-დან 25000-მდე გაიზარდა.
3. რწმენა: პოლუსებზე ყინული გარდაუვლად დნება.
ცნობილმა ლარსენ B-ს ყინულის პანელმა თავისი ყინულის მასის სამი მეოთხედი დაკარგა. დროის საკითხია, სანამ
არქტიკა და ანტარქტიდა სრულად ყინულს არ დაკარგავს.
ცოდნა: რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში ცნობილია, რომ არქტიკისა და ანტარქტიდის ტემპერატურები საპირისპირო მერყეობას ავლენენ.
ეს ნიშნავს, რომ სანამ სამხრეთ პოლუსზე ტემპერატურა ეცემა, ჩრდილოეთ პოლუსზე ის იზრდება.
ეს ფენომენი ასევე ცნობილია, როგორც "ბიპოლარული რყევა" ან არქტიკულ-ანტარქტიდული კუპლირება.
როგორც ირკვევა, უფრო დაკვირვებით შეხედვამ შესაძლოა სიტუაციის განსხვავებული სურათი გვიჩვენოს.
მიმდინარე კლიმატურ დებატებში, თუმცა, როგორც ჩანს, ემოციური დამაჯერებლობა უფრო მნიშვნელოვანია,
თუნდაც ის ფაქტობრივ ცოდნას ეწინააღმდეგებოდეს.
რა არის ეკო-ნიჰილიზმი?
ალბერ კამიუსის, ფრანგი მწერლის, ფილოსოფოსისა და ლიტერატურის ნობელის პრემიის ლაურეატის თანახმად, ნიჰილიზმი არ
ნიშნავს ყველაფერში ეჭვის შეტანას, არამედ არსებულში ურწმუნოებას.
ნიჰილისტები ხშირად ყველაფერს აკეთებენ თავიანთი ძალის ფარგლებში იმის მისაღწევად, რაც
მათთვის კარგია, მაგრამ არ ითვალისწინებენ შედეგებს.
ეს შეიძლება სერიოზული იყოს და სრულად არღვევდეს სამეცნიერო და ლოგიკური აზროვნების პრინციპებს.
ნიჰილიზმი იღებს ადამიანის ღირსების შელახვას სავარაუდოდ კარგი მიზნისთვის.
ეკო-ნიჰილიზმი ცხოვრების ფილოსოფიაა, რომელიც გარემოს გადარჩენისკენ მიმართულ ძლიერ გადაჭარბებულ, შეუპოვარ ნებას ემყარება.
ეს არის იდეოლოგია, რომელიც ზოგჯერ დაუნდობელი ეკო-ტერორიზმით ხასიათდება.
ედგარ გერტნერი, წიგნის "ეკო-ნიჰილიზმი: პოლიტიკური ეკოლოგიის კრიტიკა" ავტორი, მარტო არ არის იმ აზრის, რომ
კლიმატის დაცვა ამჟამად ნიჰილიზმის ყველაზე სახიფათო ფორმაა.
მებაღე: "რა არის ეკო-ნიჰილიზმი?"
ეკონომიკური სუიციდი ნაწილ-ნაწილ, რადგან ყველაფერს ერთ ბარათზე დებენ, ხარჯების გათვალისწინების გარეშე.
უაზროდ, "კლიმატის პოლიტიკა" შიმშილს ენერგორესურსებისა და საკვების ფასების (განზრახ) ზრდის შედეგად
მიიჩნევს მისაღებად, რათა დაიცვას სტატისტიკური კონსტრუქცია.
"კლიმატის დაცვა" – CO2-ის ემისიების შემცირება "განახლებადი" ენერგიების დახმარებით – სულელური, გაუაზრებელი იდეაა.
მზისა და ქარის ენერგია უფასო არ არის; მისი ტექნიკური განხორციელების ხარჯები უზარმაზარია და
ნახშირბადის ნეიტრალურობასთან საერთო არაფერი აქვს.
დემოკრატიის შერყევა კლიმატის საგანგებო მდგომარეობის მეშვეობით
ევროკავშირმა ცოტა ხნის წინ კლიმატური საგანგებო მდგომარეობა გამოაცხადა, და ბევრმა გერმანულმა
ქალაქმა უკვე გადადგა ეს არადემოკრატიული ნაბიჯი.
საგანგებო უფლებამოსილებები პოლიტიკური ოპონენტების მოსაშორებლად გამოიყენება. უკვე აღარ საუკეთესო
არგუმენტები იმარჯვებს, არამედ იდეოლოგიური მიზნები.
თუმცა, ეს უკიდურესი მოთხოვნები უზარმაზარ პოტენციალს შეიცავს სოციალური და ეკონომიკური კონფლიქტისთვის.
შეშფოთება ტერმინ "საგანგებო მდგომარეობასთან" დაკავშირებით სრულიად საფუძვლიანია, რადგან ამან შეიძლება კარი
გაუხსნას კანონის უზენაესობის კითხვის ნიშნის ქვეშ დაყენებას.
კლიმატის მანიფესტი
ბავარიის ღირებულებათა კავშირმა 2020 წლის დასაწყისში გამოაქვეყნა კლიმატური მანიფესტი. აი, ძირითადი პუნქტების შეჯამება:
1. მზე აკონტროლებს ჩვენს კლიმატს და არა CO₂.
2. კლიმატის დაცვის ზომები – როგორიცაა წარუმატებელი ენერგეტიკული გარდაქმნა – პოლიტიკური შეცდომაა.
3. გერმანიას სჭირდება ენერგიის სტაბილური და ხელმისაწვდომი მიწოდება.
ეს საკითხები უფრო დეტალურად არის განმარტებული 2020 წლის კლიმატურ მანიფესტში. სხვა საკითხებთან ერთად, WerteUnion-ი მტკიცედ
უარყოფს "მწვანე გარიგებას" და CO2-ზე ფასის დაწესებას, როგორც ეს "ფედერალური მთავრობის კლიმატურ პაკეტშია" აღწერილი.
კლიმატის მანიფესტი მოუწოდებს, ბოლო მოეღოს კლიმატის მითს და დაიწყოს საგანმანათლებლო კამპანია
კლიმატის, მზის ციკლებისა და ნახშირორჟანგის შესახებ.
ამის შესახებ მეტი ინფორმაცია შეგიძლიათ იხილოთ ბავარიის ღირებულებათა კავშირის 2020 წლის კლიმატურ მანიფესტში.
მხოლოდ შიშითა და პანიკის დანერგვით შეუძლიათ პოლიტიკოსებს, ხალხი მორჩილი და დამყოლი გახადონ. ამჟამად ამის მისაღწევად
გამოყენებული ინსტრუმენტი კლიმატური კატასტროფის საფრთხეა.
თუმცა, როდესაც რამდენიმე წელიწადში ახალი მცირე ყინულის პერიოდი უდავო გახდება, "კლიმატის მეცნიერებისთვის",
გლობალური დათბობის პოლიტიკოსებისა და კლიმატური პროპაგანდის ჟურნალისტებისთვის მხოლოდ ერთი პასუხი იქნება:
"თუ ტყეში შეჰყვირებ, მზად უნდა იყო ექოს მოსასმენადაც, თუნდაც ის სრულიად განსხვავებულად ჟღერდეს." პროფ. დოქტორი ვერნერ კირშტაინი