Климатски промени – луѓе помеѓу знаење и верување
Дали климата е толку лесна за влијание како што политичарите и медиумите постојано ни велат?
За многу луѓе, претходно формираните мислења на релевантните лобисти се сосема доволни, додека други сметаат дека
темата е премногу сложена за темелно да ја разгледаат сами.
Авторот, проф. д-р Вернер Кирштајн, искусен климатолог и физичар, повеќе од 40 години ги проучува научните
процеси на регионалните и глобалните климатски флуктуации.
Во својата нова книга "КЛИМАТСКИ ПРОМЕНИ – Реалност, грешка или лага? Луѓето помеѓу знаењето и верувањето", тој
ги објаснува фактите за "жешките теми" на климатските промени на начин што секој може да ги разбере.
Особено, тоа покажува дека: Климатските промени се реални, климатските промени се грешка и климатските промени се лага.
И покрај овие очигледни противречности, секоја од трите изјави е точна.
Како е тоа можно? Во својата лесно читлива книга, која брои околу 200 страници, Вернер
Кирштајн се осврнува на овие и многу други прашања.
Некои од овие "жешки точки" се истакнати во овој документарен филм.
За таа цел, некои извадоци се преземени директно од книгата на Вернер Кирштајн или се
репродуцирани во скратена форма со наши зборови.
Климатските промени се реалност
Климата на Земјата секогаш се менувала, што значи дека климатските промени се реалност – конкретно, природни климатски промени!
Остатоците од климатските промени и климатските флуктуации долго време се проучувани од климатолози и геолози и се документирани,
меѓу другото, преку проценка на годишните прстени на дрвјата, анализи на седименти и промени во релјефот на Земјината површина.
Со наизменичноста на топлите и студените периоди, концентрацијата на CO2 во атмосферата исто
така се менувала, иако со временско задоцнување.
Прво температурата секогаш се зголемуваше, а многу подоцна следеше зголемување на концентрацијата на CO2. Разликите во
температурата изнесуваа до 10 °C. На пример, температурата денес е околу 10 степени пониска отколку за
време на топлите периоди во историјата на Земјата!
Концентрациите на CO2 исто така често беа значително повисоки отколку што се денес. Промените на температурата секогаш беа
предизвикани од природни причини, како што се сончевата активност и параметрите на орбитата на Земјата; луѓето никогаш
не беа одговорни за климатските промени на никаков начин.
Климатските промени се заблуда
Во 1986 година, Германското физичко друштво издаде предупредување за "надежна глобална климатска
катастрофа" врз основа на неточни статистики, кривата Мауна Лоа.
Кривата Мауна Лоа покажува очигледна корелација* помеѓу зголемувањето на температурата и на CO2.
Тогаш се тврдеше дека температурата на Земјата зависи од содржината на трасни гасови, како што е CO₂, во воздухот.
Компјутерските симулации и моделските пресметки засновани на оваа фатална грешка следствено секогаш предвидуваа затоплување.
Минатите климатски промени и динамиката на формирањето на облаци и океанските струи исто така не можат точно да се
опфатат во моделите. Ова доведе до целосно неточни предвидувања.
Дури и Меѓувладиниот панел за климатски промени (IPCC) призна во 2001 година: "Во истражувањето и моделирањето на климата треба да
признаеме дека ова е поврзан нелинеарен хаотичен систем. Затоа, долгорочни предвидувања за развојот на климата не се можни."
Климатските промени се лага
Ова ѝ овозможи на политичката закана од "глобално затоплување" да се надуе во неверојатно огромно чудовиште од
лаги, принудувајќи го Европскиот парламент да прогласи "климатска вонредна состојба" во 2019 година.
Сепак, сè повеќе научници, па дури и некои политичари, се оддалечуваат од апокалиптичните изјави на
Меѓувладиниот панел за климатски промени. Различни студии и температурни криви се разобличени како лаги и фалсификати.
На пример, во графиконот "хокејска палка", вистинските флуктуации на температурата беа избалансирани од долгиот топол период во 12.
век, создавајќи илузија за практично стабилна клима во текот на 800 години, за потоа да се припише зголемувањето
на температурата од 1900 година наваму на емисиите на CO2 предизвикани од индустријализацијата.
И покрај овие признати лаги, владините средства се насочуваат токму кон ова "политички приоритетно" истражување. Таканаречената
климатска промена предизвикана од човекот стана догма која настојува да ја потисне вистината со сите можни средства.
Времето не е исто што и климата
Пред повеќе од сто години, климатолозите се согласија да ги проценат евидентираните временски настани и параметри од
најмалку триесет години за да можат да даваат изјави за климата.
Климата всушност не е ништо повеќе од огромна збирка на податоци за временските услови од минатото, што значи
дека климата не може да се заштити. Климата може да се набљудува само на долг рок и на голема скала.
Државно финансираните метеоролози во мејнстрим медиумите дури и неколку жешки и суви денови ги толкуваат како екстремни временски
услови и доказ за климатска катастрофа што веќе се случила.
Сепак, ова се само привремени и локални временски појави кои на јавноста ѝ се претставуваат како климатски катастрофи.
Дали термините "време" и "клима" се намерно заматени од политичарите и од главните медиуми
за да ја вознемират и да ја заведат јавноста?
Население кое се плаши за иднината може многу полесно да се убеди да ги прифати "климатските цели" и да се подготви
за климатски даноци и понатамошни зголемувања на цените.
Климатските истражувачи во Потсдамскиот институт за истражување на климатските влијанија (PIK) исто така сакаат да ја искористат
збунетоста помеѓу временските услови и климата за да шират паника. Дали главниот фокус на климатските истражувачи
овде е обезбедување средства за климатскиот алармизам?
Улогата на Меѓувладиниот панел за климатски промени (МПКП)
Меѓувладиниот панел за климатски промени (IPCC) беше основан во 1988 година од Програмата за животна средина на Обединетите
нации (UNEP) и Светската метеоролошка организација (WMO).
Поранешниот германски канцелар Хелмут Шмит ја изрази својата недоверба кон МЕПП во својот говор за
глобалното затоплување во Берлин во 2011 година:
Документите што ги обезбеди Меѓувладиниот панел за климатски промени (IPCC) досега беа пречекани со
скептицизам, особено откако беше докажано дека некои од вклучените истражувачи се измамници.
Од првичните 2.500 експерти во IPCC, само 5 останаа кои се придржуваа до хипотезата за
климатски промени предизвикани од човекот.
Сепак, политичарите кои сега доминираат во IPCC слепо веруваат во чисто хипотетички модели и идеолошки инспирирани пристапи.
Не беше до почетокот на 1980-тите кога климатските експерти навистина беа застапени во IPCC.
Прашањето е зошто работата е толку ненаучна и пропагандна.
Финансиските интереси во митот за вештачката климатска катастрофа стануваат очигледни,
како што потврдуваат експертите од областа.
Меѓу оние што профитираат од овие ужасни суми на пари се приватни лица како што се Ал Гор, поранешниот потпретседател на САД, Ворен
Бафет, Илон Маск, кој доби 1,5 милијарди американски долари од парите на даночните обврзници, Винод Хосла и Џејмс Камерон. Но и
истражувачките групи и институти кои добиваат финансирање, како и разни индустрии и банки, како
Светската банка, исто така имаат корист од овој мит.
Признанието на еден алармист
Џејмс Лавеллок импресивно покажува како еден климатски верник доживеа "Дамаскинско искуство" и се претвори
од Саул во Павле кога во едно интервју објасни дека грешел со своите алармантни предвидувања.
Тој подетално размисли за моделите што се користат за предвидување на климатска катастрофа.
Според Лавеллок, овие модели повеќе не го убедуваа.
"Проблемот е што сè уште знаеме премногу малку за климата. Пред дваесет години мислевме дека имаме сè под контрола."
Ова потоа доведе до голем број алармистички книги, вклучувајќи ја и мојата, бидејќи
изгледаше толку еднозначно. Но тоа не се случи.
Климата ја следи својата вообичаена шема. Во основа, ништо необично не се случило.
Претпоставивме дека сега би требало да бидеме на половина пат кон прегреан свет. Сепак,
светот едвај се загреа од почетокот на милениумот.
Температурата остана речиси непроменета, иако требаше да се зголеми. Во исто време, нема сомнеж
дека нивото на јаглерод диоксид продолжи да расте.
Климатски промени: верување наспроти знаење
Во своето дело, Вернер Кирштајн илустрира како луѓето се заробени помеѓу спротивставените сили
на "верата" и "знаењето". Еве само три примери:
1. Верување: Старите фотографии покажуваат обемни алпски глечери, додека поновите фотографии покажуваат глечери кои се повлекле во
споредба. Дали ова е сигнал за претстојна климатска катастрофа?
Знаење: Остатоци од дрвја и растенија пронајдени во области кои сега се ослободени од глечери
докажуваат дека овде во поранешните времиња немало глечери.
Таквите докази укажуваат дека во текот на 65 проценти од последните 10.000 години, алпските глечери биле помали, а
температурите повисоки – без никаква човечка интервенција!
2. Верување: Популацијата на поларни мечки е сериозно загрозена од човечкото глобално затоплување.
Факт: Поларни мечки веќе постоеле во Арктичкиот Океан пред 600.000 години. Ова значи дека тие ги преживеале
сите интерглацијални периоди (меѓу ледничките доби).
При потопло време, тие исто така јадат треви, грмушки и бобинки, и затоа се сметаат за паметни ловци.
Откако канадската влада го забрани ловот, бројот на животни се зголеми од приближно 5.000 на 25.000.
3. Верување: Леденот на половите неминовно се топи.
Познатата ледена полица Ларсен Б изгуби три четвртини од својата ледена маса. Тоа е само прашање на време
пред Арктикот и Антарктикот целосно да останат без мраз.
Знаење: Веќе неколку децении е познато дека температурите на Арктикот и Антарктикот покажуваат спротивни флуктуации.
Ова значи дека додека температурите на Јужниот пол паѓаат, тие на Северниот пол се зголемуваат.
Овој феномен е познат и како "биполарна осцилација" или арктичко-антарктичко поврзување.
Се покажува дека подетален поглед може да открие поинаква слика на ситуацијата.
Во тековната климатска дебата, сепак, се чини дека емоционалното убедување е поважно, дури и
ако тоа е во спротивност со фактичкото знаење.
Што е еко-нихилизам?
Според Албер Камус, француски писател, филозоф и добитник на Нобелова награда за литература, нихилизмот не
значи верување во ништо, туку неверување во она што е.
Нихилистите често прават сè што можат за да постигнат нешто што веруваат дека е добро, но не ги земаат предвид последиците.
Тие можат да бидат сериозни и целосно да ги прекршат принципите на научното и логичкото размислување.
Нихилизмот прифаќа нарушувања на човечкото достоинство заради наводно добра цел.
Еко-нихилизмот е филозофија на животот која се фокусира на силно преувеличена,
тврдоглава решителност да се спаси животната средина.
Тоа е идеологија која понекогаш се карактеризира со безмилосен еко-тероризам.
Едгар Гартнер, автор на книгата "Еко-нихилизам: Критика на политичката екологија", не е сам во тоа што ја смета заштитата
на климата за најопасната форма на нихилизам во моментов.
Градинар: "Што е еко-нихилизам?"
Економско самоубиство на рати, бидејќи сè се обложува на една карта без да се земат предвид трошоците.
Непремислено, "климатската политика" ја прифаќа гладта како последица на (намерното) зголемување на цените на енергетските
извори и храната со цел да се заштити статистички конструкт.
"Заштита на климата" – преку намалување на емисиите на CO2 со помош на "обновливи" енергии – е глупава, лошо осмислена идеја.
Соларната и ветерната енергија не се бесплатни; трошоците за техничка имплементација се
огромни и се сѐ освен јаглеродно неутрални.
Подривање на демократијата преку климатската вонредна состојба
ЕУ прогласи климатска вонредна состојба пред некое време, а многу германски градови веќе го презедоа овој недемократски чекор.
Вонредните овластувања ќе се користат за елиминирање на политичките противници. Веќе не најдобрите
аргументи ќе преовладуваат, туку идеолошките цели.
Сепак, овие екстремни барања носат огромен потенцијал за социјален и економски конфликт.
Загриженоста во врска со терминот "вонредна состојба" е повеќе од оправдана, бидејќи тоа може да отвори
врата за доведување во прашање на владеењето на правото.
Климатскиот манифест
Баварската Унија на вредности објави климатски манифест на почетокот на 2020 година. Еве преглед на клучните точки:
1. Сонцето ја контролира нашата клима, а не CO2.
2. Мерењата за заштита на климата – како што е неуспешната енергетска транзиција – се политичка грешка.
3. Германија има потреба од стабилно и достапно снабдување со енергија.
Точките се објаснети подетално во Климатскиот манифест од 2020 година. Меѓу другото, Вертјунион цврсто го отфрла
"Зелениот договор" и ценообразувањето на CO2, како што е наведено во "Климатскиот пакет на Сојузната влада".
Климатскиот манифест повикува на крај на климатскиот мит и на едукативна кампања за
темите клима, сончеви циклуси и јаглерод диоксид.
Повеќе информации за ова може да се најдат во Климатскиот манифест на Баварската вредносна унија од 2020 година.
Само преку страв и ширење паника политичарите можат да ги направат луѓето послушни и покорни. Заканата од климатска катастрофа
во моментов е инструментот што се користи за да се постигне ова.
Сепак, кога новата мини ледена доба ќе стане неоспорна за неколку години, ќе има само еден одговор за
"климатските научници", политичарите за глобално затоплување и новинарите на климатската пропаганда:
"Ако викнеш во шумата, мора да бидеш подготвен и да го слушнеш ехото, дури и ако звучи
сосема поинаку." проф. д-р Вернер Кирштајн