Ndryshimi i klimës – njerëzit midis njohurisë dhe besimit
A është klima po aq e lehtë për t'u ndikuar sa na thonë politikanët dhe mediat?
Për shumë njerëz, opinionet e parapërgatitura të lobistëve të rëndësishëm janë krejtësisht të mjaftueshme,
ndërsa të tjerë e gjejnë temën tepër komplekse për t'u marrë me të në mënyrë të plotë vetë.
Autori, Prof. Dr. Werner Kirstein, një klimatolog dhe fizikant me përvojë, ka studiuar proceset shkencore të luhatjeve
klimatike rajonale dhe globale për më shumë se 40 vjet.
Në librin e tij të ri, "NDRYSHIMI I KLIMËS – Realitet, Gabim apo Gënjeshtër? Njerëzit midis Dijes dhe Besimit," ai
shpjegon faktet rreth "temat e nxehta" të ndryshimit të klimës në një mënyrë që të gjithë mund ta kuptojnë.
Në veçanti, tregon se: Ndryshimi i klimës është real, ndryshimi i klimës është një gabim,
dhe ndryshimi i klimës është një gënjeshtër.
Pavarësisht këtyre kundërshtimeve të dukshme, secila nga tre deklaratat është e saktë.
Si mund të jetë kjo? Në librin e tij të lehtë për t'u lexuar, i cili ka rreth 200 faqe, Werner
Kirstein trajton këto dhe shumë pyetje të tjera.
Disa nga këto "pika të nxehta" janë theksuar në këtë dokumentar.
Për këtë qëllim, disa fragmente janë marrë drejtpërdrejt nga libri i Werner Kirstein ose janë
riprodhuar në formë të përmbledhur me fjalët tona.
Ndryshimi i klimës është një realitet
Klima e Tokës gjithmonë ka ndryshuar, që do të thotë se ndryshimi i klimës është një
realitet – më saktësisht, ndryshimi natyror i klimës!
Gjethet e ndryshimeve klimatike dhe luhatjeve klimatike janë studiuar prej kohësh nga klimatologët dhe gjeologët dhe
dokumentohen, ndër të tjera, përmes vlerësimit të unazave të pemëve, analizave të sedimenteve
dhe ndryshimeve në relievin e sipërfaqes së Tokës.
Me alternimin e periudhave të ngrohta dhe të ftohta, përqendrimi i CO2 në atmosferë gjithashtu
ka ndryshuar, megjithatë me një vonesë kohore.
Së pari, temperatura gjithmonë u rrit, e ndjekur shumë më vonë nga një rritje e përqendrimit të CO2. Dallimet e temperaturës
arritën deri në 10 °C. Për shembull, temperatura sot është rreth 10 gradë më e ulët se
gjatë periudhave të ngrohta në historinë e Tokës!
Koncentrimet e CO2 gjithashtu shpesh ishin ndjeshëm më të larta se sot. Ndryshimet e temperaturës gjithmonë kanë qenë për shkak
të shkaktarëve natyrorë, si aktiviteti diellor dhe parametrat e orbitës së Tokës; njerëzit kurrë nuk kanë
qenë përgjegjës për ndryshimet klimatike në asnjë mënyrë.
Ndryshimi i klimës është një mashtrim
Në vitin 1986, Shoqëria Gjermane e Fizikës lëshoi një paralajmërim për një "katastrofë globale klimatike të
afërt" bazuar në statistika të gabuara, kurbën Mauna Loa.
Kurbëja Mauna Loa tregon një korrelacion të dukshëm* midis rritjes së temperaturës dhe rritjes së CO2.
Më pas u pretendua se temperatura e Tokës varej nga përmbajtja e gazrave të gjurmës, si CO₂, në ajër.
Simulimet kompjuterike dhe llogaritjet e modeleve bazuar në këtë gabim fatal për pasojë gjithmonë parashikonin ngrohjen.
Zhvillimet klimatike të së kaluarës dhe dinamika e formimit të reve dhe rrjedhave oqeanike nuk mund të kapen me saktësi në modele
gjithashtu. Kjo ka çuar në parashikime krejtësisht të pasakta.
Edhe Paneli Ndërqeveritar për Ndryshimet Klimatike (IPCC) pranoi në vitin 2001: "Në kërkimin dhe modelimin e klimës, duhet të
njohim se ky është një sistem i lidhur jo-linear kaotik. Prandaj, parashikimet afatgjata
të zhvillimit të klimës nuk janë të mundura."
Ndryshimi i klimës është një gënjeshtër
Kjo i lejoi kërcënimit politik të "ngrimit global" të fryhej në një monstrë jashtëzakonisht të madhe
gënjeshtrash, duke shtyrë Parlamentin e BE-së të shpallte një "emergjencë klimatike" në vitin 2019.
Megjithatë, gjithnjë e më shumë shkencëtarë dhe madje edhe disa politikanë po distancohen nga deklaratat apokaliptike të Panelit
Ndërqeveritar për Ndryshimet Klimatike. Studime të ndryshme dhe kurbat e temperaturës janë zbuluar si gënjeshtra dhe falsifikime.
Për shembull, në grafikun e shkopit të hokejit, luhatjet reale të temperaturës u balancuan nga periudha e gjatë e ngrohjes në
shekullin e 12-të, duke krijuar iluzionin e një klime thuajse të qëndrueshme për 800 vjet, për t'i atribuar më pas
rritjen e temperaturës nga viti 1900 e tutje emetimeve të CO2 të shkaktuara nga industrializimi.
Pavarësisht këtyre gënjeshtrave të njohura, financimet qeveritare po kanalizohen posaçërisht në këtë kërkim "të prioritizuar
politikisht". Ndryshimi i klimës i shkaktuar nga njeriu është bërë një doktrinë që synon të
shtypë të vërtetën me çdo mjet të nevojshëm.
Moti nuk është i njëjti me klimën
Më shumë se njëqind vjet më parë, klimatologët ranë dakord të vlerësojnë ngjarjet e regjistruara të motit dhe
parametrat nga të paktën tridhjetë vjet, në mënyrë që të jenë në gjendje të bëjnë deklarata për klimën.
Klima në të vërtetë nuk është gjë tjetër veçse një koleksion gjigant të të dhënave meteorologjike nga e kaluara, që
do të thotë se klima nuk mund të mbrohet. Klima mund të vëzhgohet vetëm në afat të gjatë dhe në zona të mëdha.
Meteorologët e financuar nga shteti në mediat kryesore interpretojnë edhe disa ditë të nxehta dhe të thata si mot ekstrem
dhe si provë e një katastrofe klimatike që tashmë ka ndodhur.
Megjithatë, këto janë vetëm fenomene të përkohshme dhe lokale të motit që i paraqiten publikut si katastrofa klimatike.
A janë termat 'mot' dhe 'klimë' të mjegulluar qëllimisht nga politikanët dhe mediat
kryesore për të shqetësuar dhe mashtruar publikun?
Një popullatë me frikë për të ardhmen mund të bindet shumë më lehtë të pranojë "qëllimet klimatike" dhe të përgatitet
për taksat klimatike dhe rritje të mëtejshme të çmimeve.
Studiuesit e klimës në Institutin e Potsdamit për Hulumtime të Ndikimit të Klimës (PIK) gjithashtu pëlqejnë të përdorin
konfuzionin midis motit dhe klimës për të përhapur panik. A është fokusi kryesor i studiuesve të klimës
këtu sigurimi i financimit për alarmizmin klimatik?
Roli i Panelit Ndërqeveritar për Ndryshimet Klimatike (IPCC)
Paneli Ndërqeveritar për Ndryshimet Klimatike (IPCC) u themelua në vitin 1988 nga Programi i Kombeve të Bashkuara për
Mjedisin (UNEP) dhe Organizata Botërore Meteorologjike (WMO).
Ish-Kancelari gjerman Helmut Schmidt shprehu mosbesimin e tij ndaj IPCC-së në fjalimin e tij
për ngrohjen globale në Berlin në vitin 2011:
Dokumentet e ofruara nga Paneli Ndërqeveritar për Ndryshimet Klimatike (IPCC) deri më sot janë pritur me
skepticizëm, veçanërisht pasi disa nga studiuesit e përfshirë janë vërtetuar se janë mashtrues.
Nga 2,500 ekspertët fillestarë në IPCC, vetëm 5 mbetën që i përmbaheshin hipotezës së
ndryshimit të klimës së shkaktuar nga njeriu.
Megjithatë, politikanët që tani dominojnë IPCC-në besojnë verbërisht në modele krejtësisht
hipotetike dhe në qasje të ndikuara ideologjikisht.
Nuk ishte deri në fillim të viteve 1980 që ekspertët e klimës u përfaqësuan vërtet në IPCC. Pyetja është
pse puna është kaq jo-shkencore dhe propagandistike.
Interesat financiare në mitin e katastrofës klimatike të shkaktuar nga njeriu po bëhen të
dukshme, siç konfirmojnë ekspertët në këtë fushë.
Ndër ata që përfitojnë nga këto shuma të tmerrshme parash janë individë privatë si Al Gore, ish-nënkryetari i SHBA-së, Warren
Buffett, Elon Musk, i cili mori 1,5 miliardë dollarë amerikanë nga paratë e tatimpaguesve, Vinod Khosla dhe James Cameron. Por
grupet kërkimore dhe institutet që marrin financime, si dhe industritë dhe bankat e ndryshme, si
Banka Botërore, gjithashtu përfitojnë nga ky mit.
Pranimi i një alarmisti
James Lovelock tregon në mënyrë mbresëlënëse se si një besimtar i klimës kaloi një "përvojë të Damaskut" dhe u ndryshua
nga Saul në Pal, kur shpjegoi në një intervistë se kishte qenë i gabuar me parashikimet e tij alarmiste.
Ai kishte menduar më me kujdes për modelet që përdoren për të parashikuar katastrofën
klimatike. Sipas Lovelock, këto modele nuk e bindnin më.
"Problemi është se ne ende dimë shumë pak për klimën. Vetëm 20 vjet më parë, mendonim se kishim gjithçka nën kontroll."
Kjo më pas çoi në një numër librash alarmistë, përfshirë edhe librin tim, sepse dukej kaq e qartë. Por nuk ndodhi.
Klima po ndjek modelin e saj të zakonshëm. Në thelb, nuk ka ndodhur asgjë e pazakontë.
Kishim supozuar se tani do të ishim gjysmë rrugës drejt një bote të mbingrohur. Megjithatë, bota është
ngrohur thuajse fare që nga fillimi i mijëvjeçarit.
Temperatura ka mbetur pothuajse e pandryshuar, megjithëse duhej të ishte rritur. Në të njëjtën kohë, nuk ka dyshim
se nivelet e dioksidit të karbonit kanë vazhduar të rriten.
Ndryshimi i klimës: besimi kundrejt njohurive
Në veprën e tij, Werner Kirstein ilustron se si njerëzit janë të kapur midis forcave të kundërta
të 'besimit' dhe 'dijes'. Ja vetëm tre shembuj:
1. Besimi: Fotografitë e vjetra tregojnë akullnajat e mëdha alpinë, ndërsa fotografitë më të reja tregojnë
akullnaja që janë tërhequr në krahasim. A është ky një sinjal alarmi për një katastrofë klimatike të afërt?
Njohuri: Mbetjet e pemëve dhe bimëve në zonat që tani janë pa akullnaja kanë dëshmuar se
këtu nuk kishte akullnaja në kohët e mëparshme.
Kjo dëshmi sugjeron se gjatë 65 për qind të 10,000 viteve të fundit, akullnajat alpinë ishin më të vogla dhe
temperaturat ishin më të larta – pa asnjë ndërhyrje njerëzore!
2. Besimi: Popullata e arinjve polarë është seriozisht e kërcënuar nga ngrohja globale e shkaktuar nga njeriu.
Fakt: Arushat polare tashmë ekzistonin në Oqeanin Arktik 600,000 vjet më parë. Kjo do të thotë se ato kanë mbijetuar
të gjitha periudhat ndërglaciale (midis epokave të akullit).
Në mot më të ngrohtë, ata gjithashtu hanë barëra, shkurre dhe manaferra, dhe për këtë arsye konsiderohen gjuetarë të zgjuar.
Që kur qeveria kanadeze ndaloi gjuetinë, numri i kafshëve është rritur nga rreth 5,000 në 25,000.
3. Besimi: Akulli në pole po shkrihet pandalshëm.
Ngrykëja e akullit Larsen B, e njohur mirë, ka humbur tre çerekë të masës së saj të akullit. Është vetëm çështje kohe
para se Arktiku dhe Antarktida të jenë plotësisht pa akull.
Njohuri: Për disa dekada, dihet se temperaturat në Arktik dhe Antarktidë shfaqin luhatje të kundërta.
Kjo do të thotë se ndërsa temperaturat në Polin e Jugut po bien, ato në Polin e Veriut po rriten.
Ky fenomen njihet gjithashtu si 'lëkundja bipolare' ose lidhja Arktik-Antarktidë.
Duket se një vështrim më i afërt mund të zbulojë një pamje tjetër të një situate.
Në debatin aktual për klimën, megjithatë, duket se bindja emocionale është më e rëndësishme,
edhe nëse bie në kundërshtim me njohuritë faktuale.
Çfarë është ekoniçilizmi?
Sipas Albert Camus, një shkrimtar francez, filozof dhe fitues i Çmimit Nobel për Letërsi, nihilizmi nuk do të thotë të
besosh në asgjë, por më tepër të mos besosh në atë që ekziston.
Nihilistët shpesh bëjnë gjithçka që është në fuqinë e tyre për të arritur diçka që besojnë se
është e mirë, por nuk marrin parasysh pasojat.
Këto mund të jenë serioze dhe të shkelin plotësisht parimet e të menduarit shkencor dhe logjik.
Nihilizmi pranon shkelje të dinjitetit njerëzor për hir të një kauze që supozohet të jetë e mirë.
Ekoniçilizmi është një filozofi jetese që fokusohet në një vendosmëri të tepruar dhe kokëfortë për të shpëtuar mjedisin.
Është një ideologji që herë pas here karakterizohet nga terrorizëm mjedisor i pamëshirshëm.
Edgar Gärtner, autori i librit "Eko-nihilizëm: Një kritikë e ekologjisë politike", nuk është i vetmi që e sheh mbrojtjen e
klimës si formën më të rrezikshme të nihilizmit në këtë kohë.
Kopshtari: "Çfarë është eko-nihilizmi?"
Vetëvrasje ekonomike me këste, sepse gjithçka po vendoset në një kartë pa marrë parasysh kostot.
Pa menduar, "politika klimatike" pranon urinë si pasojë të rritjes (të qëllimshme) të çmimeve të burimeve të energjisë
dhe ushqimit për të mbrojtur një konstruksion statistikor.
"Mbrojtja e klimës" – duke reduktuar emetimet e CO2 me ndihmën e energjive "të rinovueshme" – është një ide budallaqe, gjysmake.
Energjia diellore dhe ajo e erës nuk janë falas; kostot e zbatimit teknik janë të mëdha dhe aspak neutrale ndaj karbonit.
Minimi i demokracisë përmes emergjencës klimatike
BE-ja shpalli një emergjencë klimatike para ca kohësh, dhe shumë qytete gjermane tashmë kanë ndërmarrë këtë hap jodemokratik.
Pushtetet e jashtëzakonshme do të përdoren për të eliminuar kundërshtarët politikë. Nuk janë më argumentet më të
mira ato që do të mbizotërojnë, por objektivat ideologjike.
Megjithatë, këto kërkesa ekstreme mbartin potencial të jashtëzakonshëm për konflikt social dhe ekonomik.
Përkujdesjet lidhur me termin 'gjendje emergjence' janë më se të justifikuara, pasi ai mund të hapë
dyert për vënien në dyshim të sundimit të ligjit.
Manifesti i Klimës
Bashkimi Bavarez i Vlerave publikoi një manifest për klimën në fillim të vitit 2020. Ja një përmbledhje e pikave kryesore:
1. Dielli kontrollon klimën tonë, jo CO₂.
2. Masat për mbrojtjen e klimës – si tranzicioni energjetik i dështuar – janë një gabim politik.
3. Gjermania ka nevojë për një furnizim të qëndrueshëm dhe të përballueshëm me energji.
Pikët shpjegohen më në detaje në Manifestin Klimatik 2020. Ndër të tjera, WerteUnion refuzon me vendosmëri
"Marrëveshjen e Gjelbër" dhe çmimin e CO2, siç përshkruhet në "Paketën Klimatike të Qeverisë Federale".
Manifesti i Klimës kërkon të vendoset fundi i mitit të klimës dhe një fushatë edukimi mbi temat e
klimës, cikleve diellore dhe dioksidit të karbonit.
Më shumë informacion mbi këtë mund të gjendet në Manifestin Klimatik 2020 të Bashkimit Bavarez të Vlerave.
Vetëm përmes frikës dhe alarmizmit të panevojshëm politikanët mund t'i bëjnë njerëzit të bindur dhe të
nënshtrueshëm. Kërcënimi i një katastrofe klimatike është aktualisht instrumenti që përdoret për ta arritur këtë.
Megjithatë, kur mini-epoka e re e akullit të bëhet e pakundërshtueshme pas disa vitesh, do të ketë vetëm një
përgjigje për 'shkencëtarët e klimës', politikanët e ngrohjes globale dhe gazetarët e propagandës klimatike:
'Nëse bërtet në pyll, duhet të jesh i përgatitur të dëgjosh jehonën, edhe nëse tingëllon
krejtësisht ndryshe.' Prof. Dr. Werner Kirstein