Pagbabago ng klima – mga tao sa pagitan ng kaalaman at paniniwala
Madali bang maimpluwensyahan ang klima gaya ng patuloy na sinasabi sa atin ng mga pulitiko at ng media?
Para sa maraming tao, sapat na ang mga paunang nabuo na opinyon ng mga kaugnay na lobbyista, habang ang iba ay nakikita ang paksa
bilang masyadong kumplikado upang lubusang harapin nang mag-isa.
Ang may-akda, si Prof. Dr. Werner Kirstein, isang bihasang klimatologo at pisiko, ay nag-aaral na ng mga
siyentipikong proseso ng rehiyonal at pandaigdigang pagbabago ng klima nang mahigit 40 taon.
Sa kanyang bagong aklat na "Pagbabago ng Klima – Katotohanan, Kamalian o Kasinungalingan? Ang mga Tao sa Pagitan ng Kaalaman at
Paniniwala," ipinaliwanag niya ang mga katotohanan tungkol sa mga "mainit na paksa" ng
pagbabago ng klima sa paraang maiintindihan ng lahat.
Partikular, ipinapakita nito na: Ang pagbabago ng klima ay totoo, ang pagbabago ng klima ay isang
pagkakamali, at ang pagbabago ng klima ay isang kasinungalingan.
Sa kabila ng mga halatang kontradiksyon, tama ang bawat isa sa tatlong pahayag.
Paano ito posible? Sa kanyang madaling basahin na aklat, na may humigit-kumulang 200 pahina, tinutugunan ni
Werner Kirstein ang mga ito at marami pang ibang katanungan.
Ang ilan sa mga "hot spot" na ito ay binigyang-diin sa dokumentaryong ito.
Sa layuning ito, ang ilang sipi ay kinuha nang direkta mula sa aklat ni Werner Kirstein o inilipat sa
pinaikling anyo gamit ang aming sariling mga salita.
Ang pagbabago ng klima ay isang katotohanan
Ang klima ng Daigdig ay palaging nagbabago, na nangangahulugang ang pagbabago ng klima ay isang
katotohanan – partikular na ang likas na pagbabago ng klima!
Ang mga bakas ng pagbabago ng klima at pag-urong-sulong nito ay matagal nang pinag-aaralan ng mga klimatologo at heologo at
naidodokumento, bukod sa iba pa, sa pamamagitan ng pagsusuri ng singsing ng puno, pagsusuri ng sedimento,
at mga pagbabago sa anyong-lupa ng ibabaw ng Daigdig.
Sa pag-uulit ng mga mainit at malamig na panahon, nagbago rin ang konsentrasyon ng CO2 sa atmospera, bagaman may pagkaantala.
Una, palaging tumaas ang temperatura, at makalipas nang matagal ay sinundan ito ng pagtaas ng konsentrasyon ng CO2. Umabot sa 10
°C ang pagkakaiba ng temperatura. Halimbawa, ang temperatura ngayon ay humigit-kumulang 10 degrees na mas mababa
kaysa noong mga mainit na panahon sa kasaysayan ng Daigdig!
Ang konsentrasyon ng CO2 ay madalas ding mas mataas nang makabuluhan kaysa sa ngayon. Ang mga pagbabago sa temperatura ay
palaging dulot ng mga natural na sanhi, tulad ng aktibidad ng araw at ng mga parametro ng orbit ng
Daigdig; hindi kailanman naging responsable ang mga tao sa pagbabago ng klima sa anumang paraan.
Ang pagbabago ng klima ay isang kamalian
Noong 1986, naglabas ang German Physical Society ng babala tungkol sa isang nalalapit na pandaigdigang sakuna sa
klima batay sa maling estadistika, ang kurba ng Mauna Loa.
Ipinapakita ng kurba ng Mauna Loa ang isang tila ugnayan* sa pagitan ng pagtaas ng temperatura at ng CO2.
Noon ay inangkin na ang temperatura ng Daigdig ay nakasalalay sa nilalaman ng mga bakas na gas, tulad ng CO₂, sa hangin.
Dahil sa malubhang pagkakamaling ito, palaging naghula ng pag-init ang mga simulasyon sa kompyuter at mga kalkulasyon ng modelo.
Ang mga nakaraang pagbabago sa klima at ang dinamika ng pagbuo ng ulap at agos ng karagatan ay hindi rin
matumpak na naisasalamin sa mga modelo. Nagdulot ito ng ganap na hindi tumpak na mga prediksyon.
Kahit ang Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) ay umamin noong 2001: "Sa pananaliksik at pagmomodelo ng klima,
dapat nating kilalanin na ito ay isang magkakaugnay na di-linear at magulong sistema. Samakatuwid, hindi posible ang
mas pangmatagalang prediksyon tungkol sa pag-unlad ng klima."
Ang pagbabago ng klima ay isang kasinungalingan
Dahil dito, lumobo ang pampulitikang banta ng "pag-init ng mundo" at naging isang napakalaking halimaw ng mga
kasinungalingan, na nagtulak sa Parlamento ng EU na ideklara ang isang "emergenyang klimatiko" noong 2019.
Gayunpaman, dumarami ang mga siyentipiko at maging ilang pulitiko na tumatalikod sa mga apokaliptikong pahayag ng Intergovernmental
Panel on Climate Change. Ipinakita na mga kasinungalingan at panlilinlang ang iba't
ibang pag-aaral at mga kurba ng temperatura.
Halimbawa, sa grapong hockey stick, na-balansya ang mga totoong pagbabago-bago ng temperatura dahil sa mahabang mainit na panahon
noong ika-12 siglo, na lumikha ng ilusyon ng halos matatag na klima sa loob ng 800 taon, upang ituring na
sanhi ng pagtaas ng temperatura mula 1900 pataas ang emisyon ng CO2 na dulot ng industriyalisasyon.
Sa kabila ng mga kinikilalang kasinungalingang ito, ang pondo ng pamahalaan ay partikular na idinirekta sa pananaliksik na ito na
"priyoridad sa politika." Ang tinatawag na pagbabago ng klima na gawa ng tao ay naging isang paniniwala na nagsusumikap
supilin ang katotohanan sa anumang paraan na kinakailangan.
Ang panahon ay hindi katulad ng klima
Mahigit isang daang taon na ang nakalipas, nagkasundo ang mga klimatologo na suriin ang mga naitalang pangyayari sa
panahon at mga parametro mula sa hindi bababa sa tatlumpung taon upang makapagbigay ng mga pahayag tungkol sa klima.
Ang klima ay sa katunayan walang iba kundi isang napakalaking koleksyon ng datos ng panahon mula sa nakaraan, na
nangangahulugang hindi maaaring protektahan ang klima. Ang klima ay maaari lamang masuri
sa mahabang panahon at sa malalawak na lugar.
Ang mga meteorolohista na pinondohan ng estado sa pangunahing midya ay iniuugnay kahit ilang mainit at
tuyong araw bilang matinding panahon at patunay ng isang krisis sa klima na nangyari na.
Gayunpaman, pansamantala lamang at lokal na mga penomenang pangklima ang mga ito na
ipinapakita sa publiko bilang mga sakuna sa klima.
Sinasadya ba ng mga pulitiko at ng pangunahing midya na paghaluin ang mga salitang 'panahon'
at 'klima' upang guluhin at iligaw ang publiko?
Ang populasyong may takot sa hinaharap ay mas madaling mahikayat na tanggapin ang "mga target sa klima" at ihanda
para sa mga buwis sa klima at karagdagang pagtaas ng presyo.
Ang mga mananaliksik sa klima sa Potsdam Institute for Climate Impact Research (PIK) ay gusto ring gamitin ang kalituhan sa
pagitan ng panahon at klima upang maghasik ng takot. Ang pangunahing pokus ba ng mga mananaliksik sa klima
rito ay ang pagkuha ng pondo para sa alarmismo sa klima?
Ang papel ng Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC)
Ang Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) ay itinatag noong 1988 ng United Nations Environment
Programme (UNEP) at ng World Meteorological Organisation (WMO).
Ipinahayag ng dating Punong Ministro ng Alemanya na si Helmut Schmidt ang kanyang kawalan ng tiwala sa IPCC sa kanyang
talumpati tungkol sa pag-init ng mundo sa Berlin noong 2011:
Ang mga dokumentong ibinigay ng Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) hanggang ngayon ay
sinalubong ng pag-aalinlangan, lalo na't ang ilan sa mga mananaliksik na kasangkot ay napatunayang mandaraya.
Sa paunang 2,500 eksperto sa IPCC, lima na lamang ang nanatili na naniniwala sa hipotesis ng pagbabago ng klima na dulot ng tao.
Gayunpaman, ang mga pulitikong nangingibabaw ngayon sa IPCC ay bulag na nagtitiwala sa mga purong hipotetikong
modelo at sa mga pamamaraang naiimpluwensyahan ng ideolohiya.
Hindi pa hanggang sa unang bahagi ng dekada 1980 na aktwal na naisama ang mga eksperto sa klima sa IPCC. Ang tanong ay kung
bakit ang trabaho ay napaka-hindi siyentipiko at propagandistiko.
Nalalantad na ang mga pinansyal na interes sa mito ng gawa ng tao na sakuna sa klima, ayon
sa pagpapatunay ng mga eksperto sa larangan.
Kabilang sa mga kumikita mula sa nakakatakot na halaga ng pera ang mga pribadong indibidwal tulad nina Al Gore, ang dating
Pangalawang Pangulo ng Estados Unidos, Warren Buffet, Elon Musk, na nakatanggap ng 1.5 bilyong dolyar ng Estados Unidos mula sa
pera ng mga nagbabayad ng buwis, Vinod Khosla at James Cameron. Ngunit ang mga grupong pananaliksik at mga institusyon na
tumatanggap ng pondo, pati na rin ang iba't ibang industriya at bangko, tulad ng World Bank, ay nakikinabang din sa mitong ito.
Ang pag-amin ng isang alarmista
Ipinapakita nang kahanga-hanga ni James Lovelock kung paano naranasan ng isang mananampalataya sa pagbabago ng klima ang
isang "karanasan sa Damasco" at nabago mula kay Saulo tungo kay Pablo nang ipinaliwanag niya sa isang panayam na
siya ay nagkamali sa kanyang mga nakakatakot na prediksyon.
Mas maingat niyang pinag-isipan ang mga modelong ginagamit upang mahulaan ang sakuna sa klima. Ayon kay
Lovelock, hindi na siya kumbinsido sa mga modelong ito.
"Ang problema ay napakakaunti pa rin ang alam natin tungkol sa klima. Dalawampung taon lang ang
nakalipas, inakala nating nakokontrol na natin ang lahat."
Ito ang nagbunsod sa ilang alarmistang aklat, kasama na ang akin, dahil mukhang napakalinaw nito. Ngunit hindi ito nangyari.
Ang klima ay sumusunod sa karaniwang pattern nito. Sa madaling sabi, walang kakaiba ang nangyari.
Akala namin na ngayon ay nasa kalagitnaan na tayo patungo sa isang sobrang init na mundo. Gayunpaman, bahagya
lamang ang pag-init ng mundo mula nang magsimula ang milenyo.
Nanatiling halos pareho ang temperatura, kahit na dapat ay tumaas ito. Kasabay nito, walang duda na
patuloy na tumataas ang antas ng carbon dioxide.
Pagbabago ng klima: paniniwala laban sa kaalaman
Sa kanyang gawa, ipinapakita ni Werner Kirstein kung paano naipit ang mga tao sa pagitan ng magkasalungat
na puwersa ng 'pananampalataya' at 'kaalaman'. Narito ang tatlong halimbawa lamang:
1. Paniniwala: Ipinapakita ng mga lumang larawan ang malawak na glacier sa Alp, habang ipinapakita ng mas bagong
mga larawan ang mga glacier na umatras kumpara noon. Ito ba ay senyales ng paparating na sakuna sa klima?
Kaalaman: Ang mga labi ng puno at halaman sa mga lugar na ngayon ay walang glacier ay
nagpapatunay na noong unang panahon ay walang glacier dito.
Ipinapahiwatig ng ganitong ebidensya na sa loob ng 65 porsyento ng nakalipas na 10,000 taon, mas maliit ang mga
glacier sa Alps at mas mataas ang mga temperatura – nang walang anumang interbensyon ng tao!
2. Paniniwala: Ang populasyon ng polar bear ay seryosong nanganganib dahil sa global warming na gawa ng tao.
Katotohanan: Umiral na ang mga polar bear sa Karagatang Arctic 600,000 taon na ang nakalipas. Ibig sabihin
nito ay nakaligtas sila sa lahat ng interglacial na panahon (sa pagitan ng mga Edad ng Yelo).
Sa maiinit na panahon, kumakain din sila ng mga damo, palumpong, at mga berry, kaya itinuturing silang matatalinong mangangaso.
Mula nang ipagbawal ng pamahalaang Canada ang pangangaso, tumaas ang bilang ng mga hayop
mula sa humigit-kumulang 5,000 hanggang 25,000.
3. Paniniwala: Ang yelo sa mga polo ay tuluy-tuloy na natutunaw.
Ang kilalang Larsen B Ice Shelf ay nawalan ng tatlong-kapat ng kabuuang masa ng yelo nito. Isang bagay na lamang ng panahon
bago tuluyang maging walang yelo ang Arctic at Antarctic.
Kaalaman: Sa loob ng ilang dekada, alam na na ang mga temperatura sa Arctic at Antarctic
ay nagpapakita ng magkasalungat na pagbabago.
Ibig sabihin nito, habang bumababa ang temperatura sa Timog Polo, tumataas naman ito sa Hilagang Polo.
Ang penomenong ito ay kilala rin bilang 'bipolar swing' o pag-uugnay ng Arctic at Antarctic.
Lumalabas na kapag tiningnan nang mas mabuti, maaaring magbunyag ito ng ibang larawan ng sitwasyon.
Sa kasalukuyang debate tungkol sa klima, gayunpaman, tila mas mahalaga ang emosyonal na panghihikayat,
kahit na ito ay sumasalungat sa makatotohanang kaalaman.
Ano ang eco-nihilismo?
Ayon kay Albert Camus, isang Pranses na manunulat, pilosopo at nagwagi ng Nobel Prize sa Panitikan, ang
nihilismo ay hindi nangangahulugang maniwala sa wala, kundi ang hindi maniwala sa kung ano ang mayroon.
Madalas gawin ng mga nihilista ang lahat ng kanilang makakaya upang makamit ang isang bagay na pinaniniwalaan nilang mabuti,
ngunit hindi nila isinasaalang-alang ang mga kahihinatnan.
Maaaring seryoso ito at ganap na lumalabag sa mga prinsipyo ng siyentipiko at lohikal na pag-iisip.
Tinatanggap ng nihilisismo ang paglabag sa dangal ng tao alang-alang sa isang diumano'y mabuting layunin.
Ang ekolohikal na nihilismo ay isang pilosopiya ng buhay na nakatuon sa labis na pinalaki at
matigas na determinasyon na iligtas ang kapaligiran.
Ito ay isang ideolohiya na kung minsan ay nailalarawan ng walang-awang ekoteryorismo.
Si Edgar Gärtner, may-akda ng aklat na "Eco-Nihilism: A Critique of Political Ecology," ay hindi nag-iisa sa
pagtingin sa proteksyon ng klima bilang pinakamapanganib na anyo ng nihilisismo sa kasalukuyan.
Hardinero: "Ano ang eco-nihilismo?"
Pang-ekonomiyang pagpapakamatay nang paunti-unti, dahil inilalagay ang lahat sa isang baraha
nang hindi isinasaalang-alang ang mga gastos.
Nang walang pag-iisip, tinatanggap ng "patakarang pangklima" ang taggutom bilang bunga ng (sadyang) pagtaas ng
presyo ng mga pinagkukunan ng enerhiya at pagkain upang protektahan ang isang estadistikal na konstruksyon.
"Proteksyon sa klima" – sa pamamagitan ng pagbabawas ng emisyon ng CO2 gamit ang "muling nababagong" enerhiya –
ay isang hangal at hindi lubusang pinag-isipang ideya.
Hindi libre ang enerhiyang solar at hangin; napakalaki ng gastos sa teknikal na pagpapatupad at hindi ito carbon neutral.
Pagpapahina ng demokrasya sa pamamagitan ng emerhensiyang pangklima
Ipinahayag ng EU ang emerhensiyang pangklima ilang panahon na ang nakalipas, at maraming lungsod sa
Alemanya ang nakagawa na ng hakbang na hindi demokratiko.
Gagamitin ang mga kapangyarihang pang-emergency upang alisin ang mga politikal na kalaban. Hindi na ang pinakamahusay na
mga argumento ang mananaig, kundi ang mga layuning ideolohikal.
Gayunpaman, ang mga matitinding hinihingi na ito ay naglalaman ng napakalaking potensyal para
sa panlipunang at pang-ekonomiyang tunggalian.
Ang mga pag-aalala tungkol sa terminong 'kalagayan ng emerhensiya' ay higit pa sa makatwiran, dahil maaari
nitong buksan ang pinto sa pagdududa sa pamamahala ng batas.
Ang Manifesto ng Klima
Inilathala ng Bavarian Values Union ang isang manifesto sa klima sa simula ng 2020. Narito ang buod ng mga pangunahing punto:
1. Ang araw ang kumokontrol sa ating klima, hindi ang CO2.
2. Ang mga hakbang sa proteksyon ng klima – tulad ng nabigong paglipat ng enerhiya – ay isang pagkakamaling pampulitika.
3. Kailangan ng Alemanya ng matatag at abot-kayang suplay ng enerhiya.
Ang mga puntong ito ay ipinaliwanag nang mas detalyado sa 2020 Climate Manifesto. Kasama sa iba pang mga bagay, mariing
tinatanggihan ng WerteUnion ang "Green Deal" at ang pagpepresyo ng CO2 na nakasaad sa "Climate Package" ng Pederal na Pamahalaan.
Ang Manifesto ng Klima ay nananawagan ng pagtatapos ng mito ng klima at ng isang kampanyang pang-edukasyon tungkol sa
mga paksang klima, mga siklo ng araw, at karbon diyoksido.
Makikita ang karagdagang impormasyon tungkol dito sa 2020 Climate Manifesto ng Bavarian Values Union.
Sa pamamagitan lamang ng takot at pagpapalaganap ng takot maaaring gawing masunurin at kampi ang mga tao ng mga
pulitiko. Ang banta ng isang sakuna sa klima ang kasalukuyang ginagamit na instrumento upang makamit ito.
Gayunpaman, kapag hindi na maitatanggi ang bagong mini-glasyar sa loob ng ilang taon, iisa lamang ang sagot na ibibigay sa
mga 'siyentipiko ng klima', sa mga pulitikong tungkol sa pag-init ng mundo, at sa mga mamamahayag ng propaganda sa klima:
Kung tatawag ka sa gubat, dapat kang maging handa ring marinig ang alingawngaw, kahit na
magkakaiba ang tunog nito. Prof. Dr. Werner Kirstein