Agenda 21 is 'n VN-aksieprogram wat deur 182 lande by die Konferensie oor Omgewing en
Ontwikkeling in Rio de Janeiro in 1992 aangeneem is.
Dit bevat spesifieke aanbevelings vir optrede op die gebiede van ontwikkeling en omgewingsbeleid vir die 21ste eeu.
Met die 2030-agenda wat deur die VN in 2015 aangeneem is, is die doelwitte van Agenda 21 verder ontwikkel in
ooreenstemming met die uitdagings wat wêreldwyd gegroei het en geld nou ewe veel vir alle lande.
Die amptelike doel van die 17 sleutelpunte van Agenda 2030 is om die agteruitgang van die situasie in lande te
bestry en die wêreld te verbeter op grond van volhoubaarheid.
Die 2015-resolusie van die VN-Algemene Vergadering lui: "Ons is vasbeslote om die mensdom te bevry van die tirannie van
armoede en nood en om ons planeet te genees en te beskerm."
Ons is vasbeslote om die dapper en transformerende stappe te neem wat dringend nodig is om die wêreld op
'n pad na volhoubaarheid en veerkragtigheid te plaas.
Ons belowe dat op hierdie reis wat ons vandag begin, ons niemand agter sal laat nie.
Maar as mens politieke programme noukeuriger ondersoek, word dit duidelik dat die doelwitte wat nagestreef word, konsekwent
baie verskil van dié wat aan die publiek voorgestel word.
Met hierdie aspek van misleiding in gedagte het Kla.TV 12 van die 17 sleutelpunte van Agenda 2030 noukeurig ondersoek en dit
"vertaal" sodat kykers regoor die wêreld kan vergelyk wat die positief geformuleerde doelwitte eintlik in die praktyk beteken:
Doel 1: Beëindig armoede in alle vorme oral.
 In plaas daarvan sien ons hoe hele bevolkings afhanklik gemaak word van staatsubsidies, wat daartoe lei dat die
samelewing geleidelik na 'n sosialistiese stelsel gestuur word.
Die Internasionale Monetêre Fonds (IMF) lok nasies in skuld waaruit hulle nooit kan ontsnap nie.
Doel 2: Beëindig honger, bereik voedselsekerheid en verbeterde voeding, en bevorder volhoubare landbou.
 Dit kan egter waargeneem word dat natuurlike kleinskaalse boerdery vernietig word, terwyl multinasionale korporasies
terselfdertyd wêreldwye voedselproduksie al hoe meer beheer deur middel van industriële
landbou, genetiese ingenieurswese en agrochemikalieë.
Doel 3: Verseker gesonde lewens en bevorder welstand vir almal op elke ouderdom.
 Dit moet egter opgemerk word dat verpligte inentings landswyd ingestel word, terwyl
natuurlike genesingsmetodes onderdruk of vervolg word.
Gevolglik word mense toenemend deur die farmaseutiese bedryf gedomineer, waarvan die produkte bewys is dat hulle
die bevolking sieker maak en selfs die getalle verminder.
Doel 4: Verseker inklusiewe, gelyke en kwaliteit onderwys en bevorder lewenslange leer­geleenthede vir almal.
 In plaas daarvan moet daar egter opgemerk word dat, veral as gevolg van Agenda 21 en
2030, die opvoedingsvlak wêreldwyd afneem.
Met die hulp van opvoedkundige standaarde en 'n onderwysstelsel wat op 'n "common core" gerig is, word die bevolking
vanaf die kinderjare af gemanipuleer, sodat mense onkrities raak, alles aanvaar en gevolglik passief bly.
Doel 5: Bemagtig alle vroue en meisies om gelykheid en selfbeskikking deur geslagsgelykheid te bereik.
 In plaas daarvan moet daarop gewys word dat natuurlike, tradisionele gesinne en lewenstyle ontmantel
word, vroue as goedkoop arbeid uitgebuit word, en kinders deur die staat grootgemaak word.
 Ons het ook al dekades lank die doel van 'n geslagslose samelewing genader.
Terwyl feminisme bevorder word, word alle manlike kenmerke onderdruk.
 Die bevordering van transgenderideologie het gelei tot 'n dramatiese toename in die aantal
geslagsherbevestigingsoperasies onder jongmense, wat uiteindelik die staat in staat stel om voortplanting te beheer.
Doel 6: Verseker die beskikbaarheid en volhoubare bestuur van water en sanitasie vir almal
 Dit moet egter opgemerk word dat 90% van die wêreld se water deur die grondstofbedryf verbruik word, wat deur multinasionale
korporasies gedomineer word, en terselfdertyd word die privatisering van watervoorsiening wêreldwyd sterk bevorder.
Vandag domineer 'n aantal multinasionale korporasies die wêreldwye watermarkte, wat water toenemend in 'n
luukse handelsartikel omskep en terselfdertyd enige selfonderhoud en onafhanklikheid van die bevolking verhinder.
Doel 7: Verseker toegang tot bekostigbare, betroubare, volhoubare en moderne energie vir almal.
 Die feit is egter dat in Duitsland, byvoorbeeld, die uitbreiding van hernubare energieë die
elektrisiteitspryse massief laat styg het, en dit is hoofsaaklik verbruikers wat gevra word om die rekening te betaal.
Doel 8: Bevorder volgehoue, inklusiewe en volhoubare ekonomiese groei, volle en
produktiewe indiensneming en ordentlike werk vir almal.
 Dit kan egter waargeneem word dat globalisering daartoe lei dat internasionale korporasies al hoe meer werksomstandighede
bepaal, mense meedoënloos uitbuit en terselfdertyd op groot skaal kleiner maatskappye oorgeneem of vernietig.
Byvoorbeeld het die vyf grootste internetmaatskappye alleenlik in die afgelope tien jaar 436 maatskappye
ter waarde van 131 miljard Amerikaanse dollar oorgeneem.
Gevolglik sal uiteindelik net 'n handjievol korporasies oorbly.
Doel 9: Bou veerkragtige infrastruktuur, bevorder inklusiewe en volhoubare industrialisering en bevorder innovasie.
 Dit moet egter opgemerk word dat de-industrialisering in talle lande plaasvind, wat in sommige
gevalle tot 'n beduidende styging in werkloosheid lei.
Terselfdertyd is baie lande deur "gesubsidieerde" lenings in oormatige staatskuld, of 'n skuldval, gelok.
Die resultaat is die uitverkoop van binnelandse hulpbronne, infrastruktuur en arbeid.
Doel 10: Verminder ongelykheid tussen lande.
 In 'n studie het die ekonoom Valentin Lang die gevolge van globalisering in 147 lande tussen 1970 en 2014
ondersoek en tot die volgende doordenkende gevolgtrekking gekom:
Alhoewel inkomste-ongelykhede tussen lande afneem, neem inkomste-ongelykhede binne bevolkings toe.
Terwyl die inkomste van die hoërverdienende boonste klas gestyg het, was die gewone bevolking die groot verloorder.
Hulle word dikwels deur internasionale korporasies in armoede, honger en hopeloosheid gedompel,
wat die hoofbegunstigdes van globalisering is.
Hierdie korporasies benut lande en hul bevolkings meedoënloos uit, wat tot groter
ongelykheid lei in plaas van die beloofde vermindering.
Doel 11: Maak stede en nedersettings inklusief, veilig, veerkragtig en volhoubaar.
 Maar in plaas daarvan word totale toesig oor die bevolking in die naam van veiligheid bevorder.
Byvoorbeeld gebruik al hoe meer lande gesigherkenningstegnologie vir toesigdoeleindes.
In openbare plekke in stede word mense se gesigte outomaties geskandeer en deur 'n algoritme verwerk.
Daarbenewens is streng wapenwette bedoel om groter veiligheid te verseker.
In werklikheid ontwapen vuurwapenverbod egter nie 'n enkele misdadiger nie, maar wel wetgehoorsame
burgers, en voorkom sodoende gewilde opstote en verseker slegs die veiligheid van die oligargen.
Doel 12: Verseker volhoubare verbruiks- en produksiepatrone
 In plaas daarvan dwing die oplegging van strafbelasting mense om beproefde tegnologieë te laat vaar.
Byvoorbeeld, as gevolg van die CO2-belasting op die verbruik van fossielbrandstowwe in Duitsland, word nuwe steenkoolkragstasies
ontmantel en in ander lande voortgegaan om bedryf te word. Die situasie is soortgelyk vir dieselvoertuie.
 Daarbenewens word 'n maatskaplike kredietstelsel, wat na China se model gemaak is, geleidelik in Duitsland
en alle ander lande regoor die wêreld voorberei in die naam van die "Groot Hersetting".
Die gevolg is dat enigiemand wat nie in ooreenstemming met die regeringsbeleid optree nie, sy vryhede en grondwetlike
regte ernstiglik beperk kan word, selfs tot die mate van sy bestaansmiddele, d.w.s. die aankoop van voedsel.
So veel vir die ondersoek na die beweerde verbeterings.
Gevolgtrekking: As ons die vele ambisieuse en pragtig geformuleerde doelwitte met werklike
ontwikkelings vergelyk, sien ons dat dit 'n geval van verkeerde etikettering is, soos die spreekwoord sê.
Interessant genoeg word dieselfde simbool vir Agenda 2030 gebruik as vir die "Groot Hersetting" wat deur die WEF beplan is.
Daar kan egter geen verbetering in die wêreldwye situasie van 'n selfaangestelde elite soos
die Wêreld Ekonomiese Forum verwag word nie.
Inteendeel, hul Nuwe Wêreldorde is in eenvoudige taal niks meer as die selfverryking van 'n paar
finansiële oligargs ten koste van die algemene publiek nie.
Daarom het ons eenvoudig 'n nuwe, wêreldwyd bewuste wêreldleierskap nodig wat van binne die mense moet volwasse word.
Enige gewenste verbetering in die wêreldwye situasie is dus die gesamentlike taak van 'n goed ingeligte bevolking wat ook
bereid moet wees om persoonlike verantwoordelikheid te neem.