Agenda 21 Nazio Batuen Ekintza Programa bat da, 1992an Rio de Janeiroko Ingurumen eta Garapenari
buruzko Konferentzian 182 herrialdek onartu zutena.
XXI. mendeko garapen eta ingurumen politikaren arloetarako ekintzarako gomendio zehatzak ditu.
2015ean NBEk onartutako 2030 Agendarekin, Agenda 21eko helburuak mundu mailan hazitako erronkei egokituta garatu
ziren eta orain herrialde guztiei berdin aplikatzen zaizkie.
Agenda 2030eko 17 gako puntuen helburu ofiziala da herrialdeetako egoeraren narriadura saihestea eta
mundua jasangarritasunaren oinarriaren pean hobetzea.
2015eko Nazio Batuen Batzar Nagusiaren ebazpenak dio: "Gizateriari pobrezia eta beharraren tiranitik askatzeko eta
gure planeta sendatu eta babesteko determinatuta gaude."
Mundua jasangarritasun eta erresilientzia bidean jartzeko premiaz behar diren ausart eta
eraldatzaile urratsak emateko determinatuta gaude.
Gaur hasi garen bidaia honetan, inor atzean utziko ez dugula hitz ematen dugu.
Hala ere, politiken programak arretaz aztertuz gero, argi geratzen da bilatzen diren helburuak
publikoari aurkeztutakoekin etengabe oso desberdinak direla.
Engainu-ikuspegi hau kontuan hartuta, Kla.TV-k Agenda 2030eko 17 puntu gakoetatik 12 zehatz-mehatz aztertu eta "itzuli" ditu,
mundu osoko ikusleek hitz positiboekin adierazitako helburu horiek praktikan benetan zer esan nahi duten alderatzeko:
Helburu 1: Amaitu pobrezia bere forma guztietan, edonon.
 Horren ordez, biztanle-talde osoak estatuaren diru-laguntzen menpe bihurtzen ari direla ikusten ari gara, eta horrek gizartea
pixkanaka sistema sozialista batera bideratzea eragiten du.
Nazioarteko Diru Funtsa, IMF, herrialdeak inoiz ihes egin ezin diren zorpetan harrapatzen ditu.
Helburu 2: Gosea amaitu, elikagai-segurtasuna eta nutrizio hobea lortu, eta nekazaritza jasangarria sustatu.
 Hala ere, ikus daiteke nekazaritza natural txikia suntsitzen ari dela, eta aldi berean multinazionalek gero eta gehiago
kontrolatzen dutela mundu osoko elikagaien ekoizpena nekazaritza industrialaren, ingeniaritza genetikoaren eta agrokimikoen bidez.
Helburu 3: Bizitza osasuntsuak bermatzea eta ongizatea sustatzea adin guztietan eta pertsona guztientzat.
 Hala ere, nabarmendu behar da derrigorrezko txertaketa orokorrean ezartzen ari dela, bitartean sendaketa
naturaleko metodoak zapaltzen edo jazarri egiten ari direla.
Horren ondorioz, jendea gero eta gehiago farmazeutika industriaren menpe dago, eta industriaren
produktuek biztanleria gaixotuago bihurtzen dutela eta baita kopurua murrizten dutela ere frogatu da.
Helburu 4: Inklusiboa, bidezkoa eta kalitatezkoa den hezkuntza bermatzea eta bizitza
osoko ikaskuntza-aukerak guztiontzat sustatzea.
 Horren ordez, nabarmendu behar da, batez ere Agenda 21 eta 2030en ondorioz, hezkuntzaren maila mundu osoan behera doa.
Hezkuntza-estandarrak eta "core komuna" batera bideratutako hezkuntza-sistema baten laguntzaz, biztanleria
haurtzarotik aurrera manipulatzen da, jendea kritikorik gabe bihurtuz, dena onartuz eta, ondorioz, pasiboa izaten jarraituz.
Helburu 5: Lortu genero-berdintasuna eta ahaldundu emakume eta neskato guztiak beren
potentziala garatu eta berdintasuna lortzeko.
 Horren ordez, nabarmendu behar da familia eta bizimodu natural eta tradizionalak desegiten ari direla, emakumeak lan merke gisa
ustiatzen ari direla, eta haurrak estatuak hezten ari direla.
 Guk ere hamarkadetan generorik gabeko gizarte baten helburuari hurbiltzen ari gara.
Feminismoa sustatzen den bitartean, ezaugarri maskulino guztiak zapaltzen ari dira.
 Transgenero ideologiaren sustapenak gazteen artean sexu-aldaketen kopuruan gorakada dramatikoa
eragin du, eta, azken batean, horrek estatuari ugalketa kontrolatzeko aukera ematen dio.
Helburu 6: Uraren eta saneamenduaren eskuragarritasuna eta kudeaketa jasangarria bermatzea guztiontzat
 Hala ere, nabarmendu behar da munduko uraren %90a lehengaien industriak kontsumitzen duela, multinazionalek
nagusiki kontrolatua, eta aldi berean, ur horniduren pribatizazioa mundu osoan indarrez sustatzen ari dela.
Gaur egun, multinazional zenbaitek munduko ur-merkatuak nagusitzen dituzte, ura gero eta luxuzko ondasun bihurtuz eta, aldi berean,
biztanleen autoerantzukizuna eta independentzia oztopatuz.
Helburu 7: Denontzat eskuragarri, fidagarri, jasangarri eta moderno den energia bermatu.
 Hala ere, egia da, adibidez Alemanian, energia berriztagarrien hedapenak elektrizitatearen prezioak nabarmen
igo dituela, eta kontsumitzaileek direla batez ere faktura ordaintzera behartuta daudenak.
Helburu 8: Etengabeko, inklusiboa eta jasangarria den hazkunde ekonomikoa sustatzea, enplegu osoa eta
produktiboa lortzea eta denontzako lan duina bermatzea.
 Hala ere, ikus daiteke globalizazioak nazioarteko korporazioak gero eta gehiago lan-baldintzak ezartzera eraman
dituela, pertsonak errukagabe ustiatuz eta, aldi berean, eskala handian enpresa txikiagoak eskuratuz edo suntsituz.
Adibidez, Interneteko bost enpresa handienek bakarrik azken hamar urteotan 131.000 milioi AEB
dolarreko balioa duten 436 enpresa eskuratu dituzte.
Horren ondorioz, azken batean korporazio gutxi batzuk bakarrik geratuko dira.
Helburu 9: Azpiegitura erresilienteak eraiki, inklusiboa eta jasangarria den
industrializazioa sustatu eta berrikuntza bultzatu.
 Hala ere, kontuan hartu behar da desindustrializazioa herrialde askotan gertatzen ari dela, eta kasu
batzuetan langabeziaren gorakada nabarmena eragiten duela.
Era berean, herrialde askok gehiegizko gobernu-zorpetzera edo zor-trapara eraman zituzten "diruz lagundutako" maileguak.
Emaitza baliabide nazionalen, azpiegituren eta lan-indarraren salmenta masiboa da.
Helburu 10: Herrialdeen arteko desberdintasuna murriztea.
 Ikerketa batean, ekonomialari Valentin Lang-ek 1970 eta 2014 bitartean 147 herrialdetan globalizazioaren ondorioak
aztertu zituen eta ondorio kezkagarri honetara iritsi zen:
Herrialdeen arteko diru-sarreren desberdintasunak murrizten ari diren arren, biztanleriaren barruko
diru-sarreren desberdintasunak zabaltzen ari dira.
Soldata altuen goi-klasearen diru-sarrerak handitu ziren bitartean, herritar arrunta izan zen galdu handiena.
Maiz pobrezian, gosean eta itxaropen ezean murgiltzen dituzte nazioarteko korporazioek,
globalizazioaren onuradun nagusiak direnak.
Enpresa hauek herrialdeak eta haien biztanleak errukagabe ustiatzen dituzte, eta horrek, promesatutako
murrizketa ordez, desberdintasun handiagoa eragiten du.
Helburu 11: Hirien eta asentamenduen inklusiboak, seguruak, erresilienteak eta jasangarriak izatea.
 Baina, ordea, segurtasunaren izenean, biztanleriaren zaintza totala aurrera eramaten ari dira.
Adibidez, gero eta herrialde gehiagok erabiltzen dute aurpegi-errekonozimendu teknologia zaintza-helburuetarako.
Hirietako leku publikoetan, jendearen aurpegiak algoritmo batek automatikoki eskaneatu eta prozesatzen ditu.
Gainera, arma-lege zorrotzek segurtasun handiagoa bermatzeko asmoa dute.
Errealitatean, ordea, arma-debekuek ez dute delinkuente bakar bat ere desarmatzen, baizik eta legea betetzen duten
herritarrak desarmatzen dituzte, horrela altxamendu popularrak saihestuz eta oligarken segurtasuna bakarrik bermatuz.
Helburu 12: Kontsumo eta ekoizpen iraunkorrak bermatu
 Horren ordez, zerga zigortzaileak ezartzeak jendea frogatutako teknologiak uztera behartzen du.
Adibidez, Alemanian erregai fosilen kontsumoari ezarritako CO2 zergaren ondorioz, ikatz-erregai bidezko zentral elektriko
berriak desegiten ari dira eta beste herrialde batzuetan martxan jarraitzen dute. Egoera antzekoa da diesel ibilgailuentzat ere.
Gainera, Txinako ereduan oinarritutako gizarte kreditu sistema bat pixkanaka prestatzen ari da Alemanian eta mundu
osoko beste herrialde guztietan "Great Reset" izenaren pean.
Ondorioa da gobernuaren politikarekin bat egin ezean, edozeinek bere askatasunak eta oinarrizko eskubideak
nabarmen murriztuak izan ditzakeela, baita bere bizibidea, hau da, elikagaiak erosteko eskubidea ere.
Hori da, alegatutako hobekuntzen ikerketari dagokionez.
Ondorioa: Asmo handiko eta ederki hitz egindako helburu ugariak benetako garapenekin alderatzen baditugu,
ohartuko gara, esanak dionez, etiketa oker baten kasua dela.
Bitxia da Agenda 2030erako eta WEFek planifikatutako "Great Reset"-erako ikur bera erabiltzea.
Hala ere, Munduko Ekonomia Foro bezalako bere kabuz izendatutako elite batetik ez da
mundu-mailako egoeraren hobekuntzarik espero daitekeenik.
Alderantziz, haien Mundu Berriaren Ordena, hizkera xumean esanda, herritarren kaltetan
finantza-oligarika gutxi batzuen auto-aberastzea besterik ez da.
Hori dela eta, behar dugu soilik mundu-mailako kontzientzia duen lidergo berri bat, herritarren barnean heldu behar dena.
Beraz, mundu-mailako egoeran nahi den edozein hobekuntza ondo informatuta dagoen biztanleriaren eginkizun
partekatua da, eta biztanle horiek prest egon behar dute erantzukizun pertsonala hartzeko.