Агенда 21 е програма за акција на ОН што беше усвоена од 182 земји на Конференцијата за животна
средина и развој во Рио де Жанеиро во 1992 година.
Содржи конкретни препораки за дејствување во областите на развојот и политиката за животна средина за 21-от век.
Со усвојувањето на Агендата 2030 од страна на ОН во 2015 година, целите на Агендата 21 беа дополнително развиени во
согласност со предизвиците што пораснаа ширум светот и сега подеднакво се применуваат на сите земји.
Официјалната цел на 17-те клучни точки од Агендата 2030 е да се спротивстави на влошувањето на состојбата во
земјите и да го подобри светот врз основа на одржливост.
Резолуцијата на Генералното собрание на ОН од 2015 година вели: "Ние сме решени да го ослободиме човештвото
од тиранијата на сиромаштијата и немаштијата и да ја излечиме и заштитиме нашата планета."
Одлучни сме да ги преземеме смелите и трансформативни чекори кои итно се потребни за да го
упатиме светот на патот кон одржливост и отпорност.
Ветуваме дека на ова патување што денес го започнуваме, нема да оставиме никого зад себе.
Сепак, ако политичките програми се испитаат подетално, станува очигледно дека целите што се промовираат се постојано
многу различни од оние што им се претставуваат на јавноста.
Со овој аспект на измама на ум, Kla.TV внимателно ги испита 12 од 17-те клучни точки на Агендата 2030 и ги "преведе" за
да гледачите ширум светот можат да споредат што всушност во пракса значат целите со позитивна формулација:
Цел 1: Поставете крај на сиромаштијата во сите нејзини форми насекаде.
 Наместо тоа, гледаме како цели популации стануваат зависни од државни субвенции, што доведува до
постепено насочување на општеството кон социјалистички систем.
Меѓународниот монетарен фонд, ММФ, ги заробува нациите во долгови од кои тие никогаш не можат да избегаат.
Цел 2: Поставете крај на гладта, постигнете безбедност во исхраната и подобрена
исхрана и промовирајте одржливо земјоделство.
 Сепак, може да се забележи дека природното, малото земјоделство се уништува, додека во исто време мултинационалните корпорации сè
повеќе ја контролираат глобалната производство на храна преку индустриското
земјоделство, генетското инженерство и агрохемикалиите.
Цел 3: Обезбедување здрав живот и унапредување на благосостојбата за сите во секоја возраст.
 Сепак, треба да се напомене дека задолжителното вакцинирање се воведува насекаде, додека природните
методи за лекување се потиснуваат или прогонуваат.
Како резултат, луѓето сè повеќе се доминирани од фармацевтската индустрија, чии производи се докажани дека ја прават
популацијата поболна и дури го намалуваат нејзиниот број.
Цел 4: Обезбедување инклузивно, праведно и квалитетно образование и промовирање можности за доживотно учење за сите.
 Наместо тоа, треба да се напомене дека, особено како резултат на Агенда 21 и 2030, нивото на образование опаѓа ширум светот.
Со помош на образовните стандарди и образовниот систем насочен кон "заедничка основа", населението се манипулира
уште од детството, така што луѓето стануваат некритички, прифаќаат сè и, како резултат, остануваат пасивни.
Цел 5: Остварување родова еднаквост и зајакнување на сите жени и девојки да го остварат
својот потенцијал и да постигнат еднаквост.
 Наместо тоа, треба да се напомене дека природните, традиционалните семејства и начини на живот се
разурнуваат, жените се експлоатираат како евтина работна сила, а децата се воспитуваат од државата.
 Ние исто така со децении се приближуваме кон целта на родово неутрално општество.
Додека се промовира феминизмот, сите мажествени карактеристики се потиснуваат.
 Промовирањето на трансродовата идеологија доведе до драматично зголемување на бројот на операции за промена
на пол кај младите, што на крајот ѝ овозможува на државата да ја контролира репродукцијата.
Цел 6: Обезбедување достапност и одржливо управување со вода и санитарни услови за сите
 Сепак, треба да се напомене дека 90% од светската вода се троши од индустријата за суровини, која е доминирана од
мултинационални корпорации, а истовремено силно се промовира приватизацијата на водоснабдувањето ширум светот.
Денес, голем број мултинационални корпорации доминираат на глобалните пазари за вода, сè повеќе ја претвораат
водата во луксузна стока и истовремено ја спречуваат самодоволноста и независноста на населението.
Цел 7: Обезбедување пристап до достапна, сигурна, одржлива и модерна енергија за сите.
 Сепак, фактот е дека во Германија, на пример, проширувањето на обновливите извори на енергија драстично ги
зголеми цените на електричната енергија, и токму потрошувачите се тие што треба да ја платат сметката.
Цел 8: Промовирање на одржлив, инклузивен и одржлив економски раст, целосна и продуктивна
вработеност и достоинствена работа за сите.
 Сепак, може да се забележи дека глобализацијата ги тера меѓународните корпорации сè повеќе да ги диктираат условите
за работа, безмилосно да ги експлоатираат луѓето и, истовремено, да преземаат или уништуваат помали компании во голем обем.
На пример, само петте најголеми интернет-компании во последните десет години презедоа 436 компании
во вредност од 131 милијарда американски долари.
Како резултат, на крајот ќе останат само неколку корпорации.
Цел 9: Изградете отпорна инфраструктура, промовирајте инклузивна и одржлива индустријализација и поттикнете иновации.
 Сепак, треба да се напомене дека деиндустријализацијата се одвива во бројни земји, што во некои случаи
доведува до значително зголемување на невработеноста.
Во исто време, многу земји беа навлечени во прекумерен државен долг, или во долговичка стапица, преку "субвенционирани" заеми.
Резултатот е распродажба на домашни ресурси, инфраструктура и работна сила.
Цел 10: Намалување на нееднаквоста меѓу земјите.
 Во една студија, економистот Валентин Ланг ги испита последиците од глобализацијата во 147 земји помеѓу
1970 и 2014 година и дојде до следниот трезвен заклучок:
Иако разликите во приходите меѓу земјите се намалуваат, разликите во приходите во рамките на популациите се зголемуваат.
Додека приходите на повисокоплатената горна класа растеа, обичното население беше голем губитник.
Тие често се фрлени во сиромаштија, глад и безнадежност од страна на меѓународните
корпорации, кои се главните корисници на глобализацијата.
Овие корпорации безмилосно ги експлоатираат земјите и нивните населенија, што резултира со
зголемена нееднаквост наместо со ветеното намалување.
Цел 11: Да ги направиме градовите и населбите инклузивни, безбедни, отпорни и одржливи.
 Но наместо тоа, целосна надзор над населението се наметнува во име на безбедноста.
На пример, сè повеќе земји користат технологија за препознавање на лице за набљудување.
На јавни места во градовите, лицата на луѓето автоматски се скенираат и обработуваат од страна на алгоритам.
Покрај тоа, строгите закони за оружје се наменети да обезбедат поголема безбедност.
Во реалноста, сепак, забраните за оружје не разоружуваат ниту еден криминалец, туку ги разоружуваат граѓаните кои
го почитуваат законот, со што спречуваат народни востанија и ја обезбедуваат безбедноста само на олигарсите.
Цел 12: Обезбедување одржливи модели на потрошувачка и производство
 Наместо тоа, воведувањето казнени даноци ги принудува луѓето да ги напуштат докажаните технологии.
На пример, поради данокот на CO2 за потрошувачката на фосилни горива во Германија, новите електрани на јаглен
се демонтираат и продолжуваат да работат во други земји. Ситуацијата е слична и за дизел возилата.
 Покрај тоа, во Германија и во сите други земји низ светот постепено се подготвува систем на социјални
кредити по кинески модел во име на "Големото ресетирање".
Последицата е дека секој што не се однесува во согласност со владината политика може да има сериозно ограничени слободи
и основни права, дури и до тој степен што ќе му се загрози егзистенцијата, односно неговата способност да набави храна.
Толку за истрагата на наводните подобрувања.
Заклучок: Ако ги споредиме многуте амбициозни и убаво формулирани цели со вистинските случувања, гледаме
дека ова е случај на лабелење, како што вели поговорката.
Интересно е што истиот симбол се користи за Агенда 2030 како и за "Големиот рестарт" планиран од Светскиот економски форум.
Сепак, од самопрогласена елита како Светскиот економски форум не може да се очекува подобрување на глобалната ситуација.
Напротив, нивниот Нов светски поредок е, со обичен јазик, ништо повеќе од самобогатење на неколку
финансиски олигарси на сметка на пошироката јавност.
Затоа едноставно ни е потребно ново, глобално свесно светско водство, кое мора да созрее одвнатре кај луѓето.
Секоја посакувана подобрување на глобалната ситуација е затоа заедничка задача на добро информирана популација која
исто така мора да биде подготвена да преземе лична одговорност.