အက်ဂျင်ဒါ ၂၁ သည် ၁၉၉၂ ခုနှစ် ရီယိုဒီဂျနီရိုမြို့၌ ကျင်းပသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဆိုင်ရာ
ကွန်ဖရင့်တွင် နိုင်ငံ ၁၈၂ ခုက လက်ခံအတည်ပြုခဲ့သည့် ကုလသမဂ္ဂ၏ လှုပ်ရှားရေးအစီအစဉ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ဤစာတမ်းတွင် ၂၁ ရာစု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မူဝါဒဆိုင်ရာ
လုပ်ဆောင်ရန် အထူးအကြံပြုချက်များ ပါဝင်သည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် ကုလသမဂ္ဂမှ ၂၀၃၀ အစီအစဉ်ကို အတည်ပြုခဲ့ပြီးနောက်၊ Agenda 21 ရည်မှန်းချက်များကို ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် တိုးတက်လာသော
စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပိုမိုတိုးတက်အောင် ဖွံ့ဖြိုးကာ ယခုအခါ နိုင်ငံတိုင်းတွင် တန်းတူအသုံးချလျက်ရှိသည်။
Agenda 2030 ၏ အဓိက အချက် ၁၇ ချက်၏ တရားဝင် ရည်မှန်းချက်မှာ နိုင်ငံများရှိ အခြေအနေများ ပိုမိုဆိုးရွားလာခြင်းကို
တားဆီးကာ တည်တံ့ခိုင်ခံ့မှုအခြေခံချက်အောက်တွင် ကမ္ဘာကြီးကို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ် ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေအစည်းအဝေး ဆုံးဖြတ်ချက်တွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ "ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆင်းရဲနွမ်းနယ်မှုနှင့်
လိုအပ်ချက်များ၏ အကြမ်းဖက်မှုမှ လူသားမျိုးနွယ်စုအား လွတ်မြောက်စေရန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကို
ကုသကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပါသည်" ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကမ္ဘာကို တည်တံ့ခိုင်ခံ့မှုနှင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်းရှိသော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့
ဦးတည်စေရန် အရေးပေါ်လိုအပ်သည့် ရဲရင့်ပြောင်းလဲမှုဆိုင်ရာ အရေးယူချက်များကို ဆောင်ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပါသည်။
ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ စတင်မည့် ခရီးစဉ်တွင် မည်သူမျှ နောက်ကျမကျန်စေရန် ကျွန်ုပ်တို့ ကတိပြုပါသည်။
သို့သော် နိုင်ငံရေးအစီအစဉ်များကို နီးကပ်စွာ စစ်ဆေးကြည့်ပါက၊ လိုက်လံဆောင်ရွက်နေသော ရည်မှန်းချက်များသည် ပြည်သူထံ တင်ပြထားသည့်
ရည်မှန်းချက်များနှင့် အမြဲတမ်း ကွာခြားနေကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။
ဒီလိမ်လည်မှုအချက်ကို စဉ်းစားကာ Kla.TV သည် Agenda 2030 ၏ အဓိကအချက် ၁၇ ချက်ထဲမှ ၁၂ ချက်ကို နီးကပ်စွာ စစ်ဆေးကာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ
ကြည့်ရှုသူများအား အကောင်းဖော်ပြထားသော ရည်မှန်းချက်များသည် လက်တွေ့တွင် ဘာကို ဆိုလိုသလဲကို
နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နိုင်ရန် "ဘာသာပြန်" ထားပါသည်။
ရည်မှန်းချက် ၁: ဆင်းရဲကို အမျိုးမျိုးပုံစံအားလုံးဖြင့် နေရာတိုင်းတွင် အဆုံးသတ်ပါ။
 ထိုအစား ကျွန်ုပ်တို့သည် လူဦးရေအစုလိုက်အပြုံလိုက်အား အစိုးရထောက်ပံ့ငွေများပေါ်
မူတည်စေခြင်းကြောင့် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကို တဖြည်းဖြည်း ဆိုရှယ်လစ်စနစ်ဆီသို့ ဦးတည်စေနေသည်ကို တွေ့မြင်နေရပါသည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာငွေကြေးအဖွဲ့ (IMF) သည် နိုင်ငံများကို ဘယ်တော့မှ ထွက်မရနိုင်သော အကြွေးထဲသို့ ဖမ်းဆီးထားသည်။
ရည်မှန်းချက် ၂: ဆင်းရဲမွေ့ခြင်းကို အဆုံးသတ်၍ အစားအစာလုံခြုံရေးနှင့် အာဟာရတိုးတက်ရေးကို ရရှိစေကာ
တည်တံ့ခိုင်ခံ့သော စိုက်ပျိုးရေးကို မြှင့်တင်ခြင်း။
 သို့သော် သဘာဝအခြေပြု၊ အရွယ်သေးစိုက်ပျိုးရေးများ ပျက်စီးနေသည်ကို တွေ့ရပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တွင် နိုင်ငံတကာကုမ္ပဏီကြီးများသည်
စက်မှုစိုက်ပျိုးရေး၊ ဂျင်နီယားအင်ဂျင်နီယာနှင့် စိုက်ပျိုးရေးဓာတုပစ္စည်းများမှတဆင့်
ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အစားအစာထုတ်လုပ်မှုကို ပိုမိုထိန်းချုပ်လာကြသည်။
ရည်မှန်းချက် ၃: အသက်အရွယ်မရွေး လူတိုင်းအတွက် ကျန်းမာသောဘဝကို အာမခံကာ ကောင်းမွန်သောဘဝအခြေအနေကို မြှင့်တင်ပါ။
 သို့သော် မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို လူတိုင်းအတွက် တစ်ပြိုင်နက်လုံး ကျယ်ပြန့်စွာ
မိတ်ဆက်နေသလို သဘာဝကုထုံးနည်းလမ်းများကို ဖိနှိပ် သို့မဟုတ် ညှဉ်ပစ်ခံနေရသည်ကို သတိပြုရမည်။
ထို့ကြောင့် လူများသည် ဆေးဝါးလုပ်ငန်းကြီး၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ပိုမိုခံနေရပြီး၊ ၎င်းတို့ထုတ်ကုန်များက
လူဦးရေကို ပိုမိုကျန်းမာရေးချို့ယွင်းစေပြီး လူဦးရေကိုလည်း လျော့နည်းစေသည်ဟု သက်သေပြထားသည်။
ရည်မှန်းချက် ၄: အားလုံးအတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားပြီး တန်းတူညီမျှပြီး အရည်အသွေးမြင့် ပညာရေးကို အာမခံကာ
ဘဝတစ်လျှောက် သင်ယူနိုင်ရေး အခွင့်အလမ်းများကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း။
 ထိုအစား၊ အထူးသဖြင့် Agenda 21 နှင့် 2030 ရဲ့ ရလဒ်ကြောင့် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် ပညာရေးအဆင့် ကျဆင်းနေသည်ကို သတိပြုရမည်။
ပညာရေးစံနှုန်းများနှင့် "common core" အခြေခံထားသည့် ပညာရေးစနစ်၏ အကူအညီဖြင့် ကလေးဘဝကတည်းက လူဦးရေကို
ထိန်းချုပ်ကာ လူများသည် မစဉ်းစားဘဲ အရာအားလုံးကို လက်ခံပြီး နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ နေထိုင်ကြသည်။
ရည်မှန်းချက် ၅: ကျားမညီမျှမှုကို ဖယ်ရှားကာ အမျိုးသမီးများနှင့် မိန်းကလေးများအားလုံးအား သူတို့၏
စွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်စေရန်နှင့် တန်းတူညီမျှမှုကို ရရှိစေရန် အင်အားဖြည့်တင်းပေးခြင်း။
 ထိုအစား သဘာဝကျပြီး ရိုးရာမိသားစုနှင့် ဘဝစတိုင်များကို ဖျက်ဆီးခံနေရပြီး၊ အမျိုးသမီးများကို
စျေးပေါအလုပ်သမားအဖြစ် အမြတ်ထုတ်အသုံးချခံနေရပြီး၊ ကလေးများကို အစိုးရက ကြီးပြင်းစောင့်ရှောက်နေသည်ကို သတိပြုရမည်။
 ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး ခွဲခြားမှုမရှိသော လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုကို ရရှိရန်
ရည်မှန်းကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးပမ်းလျက်ရှိပါသည်။
မိန်းမအခွင့်အရေးကို မြှင့်တင်နေစဉ် အမျိုးသားဆိုင်ရာ လက္ခဏာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ခံနေရသည်။
 လိင်ပြောင်းလဲမှုဆိုင်ရာ အယူဝါဒကို မြှင့်တင်ခြင်းကြောင့် လူငယ်များအကြား လိင်ပြောင်းလဲခွဲစိတ်ခွဲကုသမှုများ
အရေအတွက် အလွန်တိုးလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အစိုးရအား မွေးဖွားမှုကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပြုသည်။
ရည်မှန်းချက် ၆: လူတိုင်းအတွက် ရေ နှင့် သန့်ရှင်းရေး ဝန်ဆောင်မှုများ ရရှိနိုင်ရေးနှင့်
တည်တံ့ခိုင်မြဲစွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ရေးကို သေချာစေခြင်း
 သို့သော် ကမ္ဘာ့ရေ၏ ၉၀% ကို နိုင်ငံတကာကုမ္ပဏီကြီးများက ဦးဆောင်ထိန်းချုပ်ထားသည့် ကုန်ကြမ်းစက်မှုလုပ်ငန်းက သုံးစွဲပြီး၊
တစ်ပြိုင်နက်တွင် ရေပေးဝေမှုများကို ပုဂ္ဂလိကပိုင်ဆိုင်ခွင့်ပြုခြင်းကို ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင်
ပြင်းထန်စွာ မြှင့်တင်နေကြောင်း သတိပြုရမည်။
ယနေ့တွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီကြီးများအချို့က ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရေဈေးကွက်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ရေကို ပိုမိုတန်ဖိုးမြင့်သော
ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် လူထု၏ ကိုယ်တိုင်ထောက်ပံ့နိုင်ခြင်းနှင့်
လွတ်လပ်ခွင့်ကိုလည်း တားဆီးနေကြသည်။
ရည်မှန်းချက် ၇: လူတိုင်းအတွက် စျေးနှုန်းသက်သာပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရ၊ တည်တံ့ခိုင်ခံ့နှင့်
ခေတ်မီသော စွမ်းအင်ကို ရရှိနိုင်ရေး သေချာစေရန်။
 သို့သော် အမှန်တကယ်ကတော့ ဥပမာ ဂျာမနီနိုင်ငံမှာ ပြန်လည်ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအင်များ တိုးချဲ့ခြင်းကြောင့်
လျှပ်စစ်ဓာတ်အားဈေးနှုန်းများ အလွန်တက်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုကုန်ကျစရိတ်ကို အဓိကအားဖြင့် စားသုံးသူများကပဲ ပေးဆောင်ရန် တောင်းဆိုခံနေရသည်။
ရည်မှန်းချက် ၈: တည်တံ့ခိုင်မြဲ၍ အားလုံးပါဝင်နိုင်ပြီး တည်တံ့ခိုင်မြဲသော စီးပွားရေးတိုးတက်မှု၊
အပြည့်အစုံနှင့် ထုတ်လုပ်နိုင်သော အလုပ်အကိုင်နှင့် လူတိုင်းအတွက် သင့်တော်ကောင်းမွန်သော အလုပ်အကိုင်ကို မြှင့်တင်ရန်။
 သို့သော် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးပေါင်းစည်းမှုကြောင့် နိုင်ငံတကာကုမ္ပဏီကြီးများသည် အလုပ်လုပ်ခွင့်အခြေအနေများကို
ပိုမိုထိန်းချုပ်ကာ လူများကို မရိုသေဘဲ အလွန်အကျွံ အသုံးချပြီး တစ်ပြိုင်နက်တွင်လည်း အသေးစားကုမ္ပဏီများကို
ကြီးမားစွာ သိမ်းပိုက် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ဥပမာအားဖြင့် အင်တာနက် ကုမ္ပဏီကြီးငါးခုက တစ်ခုတည်းဖြင့် ယခင် ၁၀ နှစ်အတွင်း ကုမ္ပဏီ ၄၃၆ ခုကို
အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၃၁ ဘီလျံတန်ဖိုးဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ကုမ္ပဏီအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိမည်။
ရည်မှန်းချက် ၉: ခံနိုင်ရည်ရှိသော အခြေခံအဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ခြင်း၊ အားလုံးပါဝင်၍
တည်တံ့ခိုင်မြဲသော စက်မှုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် တီထွင်ဆန်းသစ်မှုကို ပံ့ပိုးခြင်း။
 သို့သော် စက်မှုထုတ်လုပ်မှုလျော့နည်းခြင်းသည် နိုင်ငံအများအပြားတွင် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး တချို့တွင်
အလုပ်လက်မဲ့နှုန်း သိသိသာသာ တက်လာခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာ နိုင်ငံအများအပြားကို "အထောက်အပံ့ပေးထားသော" ချေးငွေများဖြင့် အစိုးရအကြွေးများ များလွန်စွာယူခိုင်းခြင်း
သို့မဟုတ် အကြွေးကပ်တည်းထဲသို့ ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသည်။
ရလဒ်မှာ ပြည်တွင်းအရင်းအမြစ်များ၊ အခြေခံအဆောက်အအုံများနှင့် အလုပ်သမားများကို ရောင်းချခြင်းဖြစ်သည်။
ရည်မှန်းချက် ၁၀: နိုင်ငံများအကြား မညီမျှမှုကို လျော့ချပေးပါ။
 သုတေသနတစ်ခုတွင် စီးပွားရေးပညာရှင် ဗယ်လင်တင် လန့်က ၁၉၇၀ မှ ၂၀၁၄ အထိ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံ ၁၄၇ ခုတွင် ကမ္ဘာ့ချိတ်ဆက်မှု၏ သက်ရောက်မှုများကို
စူးစမ်းလေ့လာပြီး အောက်ပါ သတိပေးဖွယ် သဘောထားကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။
နိုင်ငံများအကြား ဝင်ငွေ ကွာဟမှုများ လျော့နည်းလာသော်လည်း လူဦးရေအတွင်းရှိ ဝင်ငွေ ကွာဟမှုများ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာနေသည်။
ဝင်ငွေမြင့်သော အထက်တန်းလူတန်းစား၏ ဝင်ငွေများ တိုးလာသော်လည်း ပုံမှန်လူထုက အကြီးဆုံးဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးပေါင်းစည်းမှုမှ အဓိကအကျိုးခံစားသူဖြစ်သည့် နိုင်ငံတကာကုမ္ပဏီများကြောင့် သူတို့သည်
မကြာခဏ ဆင်းရဲ၊ အစာမကျေနပ်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းတို့ထဲသို့ ကျဆင်းခံရကြသည်။
ဤကုမ္ပဏီများသည် နိုင်ငံများနှင့် ၎င်းတို့၏ လူဦးရေကို မရိုသေလေးစားဘဲ အလွန်ကြမ်းတမ်းစွာ
အမြတ်ရှာယူကာ၊ ကတိပြုထားသည့် ချဉ်းကပ်မှုလျော့ချခြင်းမဖြစ်ဘဲ မတူကွဲပြားမှုများ ပိုမိုတိုးပွားစေသည်။
ရည်မှန်းချက် ၁၁: မြို့ပြနှင့် အိမ်ရာဒေသများကို အားလုံးပါဝင်နိုင်၊ လုံခြုံ၊ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး တည်တံ့ခိုင်ခံ့စေရန်။
 ဒါပေမယ့် လုံခြုံရေးအမည်ဖြင့် လူဦးရေအပေါင်းအားလုံးကို စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်ကို တိုးတက်အကောင်အထည်ဖော်နေသည်။
ဥပမာအားဖြင့် နိုင်ငံများပိုမိုများလာပြီး မျက်နှာမှတ်မိနည်းပညာကို စောင့်ကြည့်ရေးအတွက် အသုံးပြုနေကြသည်။
မြို့ပြများရှိ အများပြည်သူနေရာများတွင် လူများ၏ မျက်နှာများကို အလိုအလျောက် စကင်ကာ အယ်လ်ဂိုရီသမ်ဖြင့် ဆန်းစစ်ပြီး လုပ်ဆောင်သည်။
ထို့အပြင်၊ တင်းကြပ်သော လက်နက်ဥပဒေများသည် ပိုမိုလုံခြုံမှုကို အာမခံရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
တကယ်တော့ လက်နက်တားမြစ်ခြင်းက ရာဇဝတ်သားတစ်ယောက်ကိုမှ မလက်နက်ချစေဘဲ ဥပဒေလိုက်နာသူ ပြည်သူတွေကိုသာ
လက်နက်မဲ့အောင်လုပ်ပြီး လူထုတော်လှန်ရေးတွေကို တားဆီးကာ အိုလီဂတ်တွေရဲ့ လုံခြုံရေးကိုသာ သေချာစေတယ်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ ရည်မှန်းချက် ၁၂: တည်တံ့ခိုင်မြဲသော စားသုံးနှင့် ထုတ်လုပ်မှု ပုံစံများကို အာမခံခြင်း
 ထိုအစား ပြစ်ဒဏ်အဖြစ် အခွန်များ ချမှတ်ခြင်းကြောင့် လူများသည် အတည်ပြုပြီးသား နည်းပညာများကို စွန့်လွှတ်ရန် မဖြစ်မနေဖြစ်နေရသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဂျာမနီတွင် သတ္တုဆီစားသုံးမှုပေါ် CO2 အခွန်ကောက်ခံခြင်းကြောင့် မီးခိုးသတ္တုစွမ်းအင်သစ်စက်ရုံများကို
ဖြိုခွဲပြီး အခြားနိုင်ငံများတွင် ဆက်လက်လည်ပတ်နေရသည်။ ဒီဇယ်ယာဉ်များအတွက်လည်း အခြေအနေက ဆင်တူသည်။
ထို့အပြင် "Great Reset" ဟုခေါ်သော အမည်ဖြင့် ဂျာမနီနှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ အခြားနိုင်ငံများတွင် တရုတ်နိုင်ငံ၏ မော်ဒယ်အတိုင်း
လူမှုဂုဏ်သိက္ခာစနစ်တစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်း ပြင်ဆင်နေဆဲဖြစ်သည်။
ရလဒ်မှာ အစိုးရမူဝါဒနှင့် မကိုက်ညီသလို လုပ်ဆောင်သူ မည်သူမဆို သူတို့၏ လွတ်လပ်ခွင့်များနှင့် အခြေခံအခွင့်အရေးများကို ပြင်းထန်စွာ
ကန့်သတ်ခံရနိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း၊ ဥပမာ အစားအစာဝယ်ယူခြင်းအထိ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။
ဆိုတော့ အဆိုပြုထားတဲ့ တိုးတက်မှုတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးတာက ဒီလောက်ပဲ။
နိဂုံးချုပ်: ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များနှင့် လှပစွာ ဖော်ပြထားသော ရည်မှန်းချက်များကို
လက်တွေ့ဖြစ်ပေါ်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင်၊ ဆိုသလို အမှားအမှတ်တံဆိပ်ကပ်ခြင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။
စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာကတော့ Agenda 2030 အတွက် အသုံးပြုထားတဲ့ သင်္ကေတနဲ့ WEF က စီစဉ်ထားတဲ့ "Great Reset"
အတွက် အသုံးပြုထားတဲ့ သင်္ကေတဟာ တူညီတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
သို့သော် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးဖိုရမ်ကဲ့သို့ ကိုယ်တိုင်အမည်ပေးထားသော ထူးချွန်အဖွဲ့မှ
ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအခြေအနေ တိုးတက်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်နိုင်ပါ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ သူတို့ရဲ့ နယူးဝေါလ်ဒ်အော်ဒါဟာ ရိုးရှင်းစွာပြောရရင် လူထုအကျိုးမထည့်ဘဲ ငွေကြေးအင်အားရှင်အနည်းငယ်က
ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက်သာ ချမ်းသာလာစေတဲ့ စနစ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် လူထုအတွင်းမှ တိုးတက်ပြည့်စုံလာရမည့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သတိရှိသော
ကမ္ဘာ့ခေါင်းဆောင်မှုအသစ်တစ်ခုသာ လိုအပ်ပါသည်။
ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအခြေအနေကို မည်သည့်အဆင့်မဆို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေရန်ဆိုပါက၊ သတင်းအချက်အလက်ပြည့်စုံပြီး
ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ယူရန်လည်း ပြင်ဆင်ထားရမည့် လူထုတစ်ရပ်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမည့် တာဝန်ဖြစ်ပါသည်။