Agenda 21 is een actieprogramma van de VN dat door 182 landen werd aangenomen op de Conferentie over
Milieu en Ontwikkeling in Rio de Janeiro in 1992.
Het bevat specifieke beleidsaanbevelingen voor ontwikkeling en milieu voor de 21e eeuw.
Met de 2030-agenda die in 2015 door de VN werd aangenomen, werden de doelstellingen van Agenda 21 verder
ontwikkeld in lijn met de groeiende mondiale uitdagingen en gelden ze nu in gelijke mate voor alle landen.
Het officiële doel van de 17 kernpunten van de 2030 Agenda is om een verslechtering van de situatie in landen tegen te gaan en
de wereld te verbeteren onder het uitgangspunt van duurzaamheid.
De resolutie van de Algemene Vergadering van de VN uit 2015 luidt: "We zijn vastbesloten om de mensheid te
bevrijden van de tirannie van armoede en gebrek en om onze planeet te helen en te beschermen.
We zijn vastbesloten om de moedige en transformerende stappen te zetten die dringend nodig zijn om de
wereld op weg te helpen naar duurzaamheid en veerkracht.
We beloven niemand achter te laten op deze reis die we vandaag samen ondernemen."
Bij nadere bestudering van politieke programma's blijkt echter dat deze consequent heel andere doelen nastreven dan de
doelen die oppervlakkig aan de bevolking worden gepresenteerd.
Met dit aspect van misleiding in het achterhoofd heeft Kla.TV 12 van de 17 hoofdpunten van de 2030 Agenda onder de loep genomen en
"vertaald" zodat kijkers over de hele wereld kunnen vergelijken wat de positief geformuleerde doelen in de praktijk betekenen:
Doel 1: Overal een einde maken aan alle vormen van armoede.
 In plaats daarvan kunnen we constateren dat hele bevolkingsgroepen afhankelijk worden gemaakt van
overheidssubsidies, waardoor de maatschappij geleidelijk richting een socialistisch systeem wordt geleid.
Via het Internationaal Monetair Fonds (IMF) komen landen in een schuldenval terecht waar ze nooit meer uit kunnen komen.
Doelstelling 2: Honger beëindigen, voedselzekerheid en betere voeding realiseren en duurzame landbouw bevorderen.
 We kunnen echter constateren dat de natuurlijke, kleinschalige landbouw wordt vernietigd, terwijl tegelijkertijd multinationale
bedrijven steeds meer controle krijgen over de wereldwijde voedselproductie door middel van industriële
landbouw, genetische manipulatie en landbouwchemicaliën.
Doel 3: Een gezond leven garanderen en welzijn bevorderen voor iedereen, ongeacht leeftijd.
 We zien echter dat verplichte vaccinatie over de hele linie wordt ingevoerd en dat
natuurlijke geneeswijzen worden onderdrukt of vervolgd.
Als gevolg hiervan worden mensen steeds meer gedomineerd door de farmaceutische industrie, waarvan de producten de
bevolking aantoonbaar zieker maken en zelfs verminderen.
Doelstelling 4: Inclusief, rechtvaardig en kwalitatief goed onderwijs garanderen en kansen op
een leven lang leren voor iedereen bevorderen.
 In plaats daarvan moet worden opgemerkt dat het onderwijsniveau wereldwijd daalt, vooral als gevolg van Agenda 21 en 2030.
Met behulp van onderwijsnormen en opvoeding tot een "gemeenschappelijke kern" wordt de bevolking van
jongs af aan gemanipuleerd zodat mensen kritiekloos worden, alles accepteren en daardoor passief blijven.
Doel 5: Door gendergelijkheid alle vrouwen en meisjes gelijke kansen en zelfbeschikking geven.
 In plaats daarvan moet worden opgemerkt dat natuurlijke, traditionele gezins- en leefpatronen worden
ontbonden, vrouwen worden gebruikt als goedkope arbeidskrachten en kinderen worden opgevoed door de staat.
 We naderen ook al tientallen jaren het doel van een genderloze samenleving.
Terwijl het feminisme wordt gepromoot, worden alle mannelijke eigenschappen onderdrukt.
 De promotie van de transgenderideologie heeft het aantal geslachtsveranderingen onder jongeren drastisch
doen toenemen, wat uiteindelijk betekent dat ook de voortplanting door de staat kan worden gecontroleerd.
Doelstelling 6: Beschikbaarheid en duurzaam beheer van water en sanitaire voorzieningen voor iedereen garanderen
 Er moet echter worden opgemerkt dat 90% van het water in de wereld wordt verbruikt door de grondstoffenindustrie, die wordt
gedomineerd door multinationals, terwijl tegelijkertijd de privatisering van de
watervoorziening wereldwijd wordt gestimuleerd.
Vandaag de dag domineren een aantal multinationals de mondiale watermarkten, waardoor water steeds meer een
luxegoed wordt en tegelijkertijd wordt voorkomen dat de bevolking zelfvoorzienend en onafhankelijk wordt.
Doel 7: Iedereen toegang geven tot betaalbare, betrouwbare, duurzame en moderne energie.
 Feit is echter dat bijvoorbeeld in Duitsland de uitbreiding van hernieuwbare energiebronnen de elektriciteitsprijzen enorm
opdrijft en dat met name consumenten hiervoor moeten betalen.
Doelstelling 8: Duurzame, inclusieve en duurzame economische groei, volledige en productieve
werkgelegenheid en fatsoenlijk werk voor iedereen bevorderen.
 We kunnen echter vaststellen dat als gevolg van de globalisering internationale bedrijven steeds meer
arbeidsomstandigheden dicteren, mensen meedogenloos uitbuiten en tegelijkertijd kleinere
bedrijven op grote schaal overnemen of vernietigen.
Zo hebben alleen al de vijf grootste internetgroepen de afgelopen tien jaar 436 bedrijven
ter waarde van 131 miljard dollar overgenomen.
Hierdoor zullen uiteindelijk slechts een handvol bedrijven overblijven.
Doelstelling 9: Veerkrachtige infrastructuur opbouwen, inclusieve en duurzame
industrialisatie bevorderen en innovatie stimuleren.
 In veel landen vindt echter deïndustrialisatie plaats, waardoor de werkloosheid in sommige gevallen aanzienlijk stijgt.
Tegelijkertijd werden veel landen in een schuldenval gelokt door "gesubsidieerde" leningen.
Het resultaat is de uitverkoop van binnenlandse hulpbronnen, infrastructuur en arbeid.
Doel 10: Ongelijkheid tussen landen verminderen.
 In een studie onderzocht econoom Valentin Lang de gevolgen van globalisering in 147 landen tussen 1970 en
2014 en kwam tot de volgende ontnuchterende conclusie:
Hoewel de inkomensverschillen tussen landen kleiner worden, worden de inkomensverschillen binnen de bevolking groter.
Terwijl de inkomens van de beter verdienende hogere klasse zijn gestegen, zijn de gewone mensen de grote verliezers.
Ze worden vaak door internationale bedrijven, die het meest profiteren van de globalisering,
in armoede, honger en uitzichtloosheid gestort.
Deze bedrijven buiten landen en hun bevolking meedogenloos uit, wat leidt tot een toename van
ongelijkheid in plaats van de beloofde afname.
Doel 11: Steden en buurten inclusief, veilig, veerkrachtig en duurzaam maken.
 Maar in plaats daarvan wordt de totale bewaking van de bevolking bevorderd in naam van de veiligheid.
Steeds meer landen gebruiken bijvoorbeeld gezichtsherkenningstechnologie voor surveillance.
Op openbare plaatsen in steden worden de gezichten van mensen automatisch gescand en verwerkt door een algoritme.
Daarnaast moeten strenge wapenwetten zorgen voor meer veiligheid.
In werkelijkheid ontwapent een wapenverbod echter geen enkele crimineel, maar wel gezagsgetrouwe burgers,
waardoor volksopstanden worden voorkomen en alleen de veiligheid van de oligarchen wordt gegarandeerd.
Doelstelling 12: Duurzame consumptie- en productiepatronen garanderen
 In plaats daarvan worden mensen door het heffen van strafheffingen gedwongen om bewezen technologieën op te geven.
Als gevolg van de CO2-belasting op het verbruik van fossiele brandstoffen in Duitsland worden bijvoorbeeld nieuwe
kolengestookte elektriciteitscentrales ontmanteld en in andere landen verder geëxploiteerd. De
situatie is vergelijkbaar met dieselvoertuigen.
 Bovendien wordt er stap voor stap een sociaal kredietsysteem naar het voorbeeld van dat van China voorbereid
in naam van de "Grote Reset", zowel in Duitsland als in alle andere landen over de hele wereld.
Als gevolg hiervan kunnen de vrijheden en basisrechten van iedereen die zich niet gedraagt in overeenstemming met de
regering ernstig worden beperkt, inclusief de mogelijkheid om in zijn levensonderhoud te voorzien, d.w.z. om voedsel te kopen.
Tot zover het onderzoek naar de vermeende verbeteringen.
Conclusie: Als we nu de vele nagestreefde en mooi geformuleerde doelen vergelijken met de feitelijke
ontwikkelingen, realiseren we ons dat dit - zoals het gezegde luidt - etiketteringsfraude is.
Interessant genoeg wordt hetzelfde symbool gebruikt voor de 2030 Agenda als voor de "Grote Reset" die het WEF heeft gepland.
Van een zelfbenoemde elite als het World Economic Forum kan echter geen verbetering van
deze wereldwijde situatie worden verwacht.
Integendeel, hun Nieuwe Wereldorde is niets anders dan de zelfverrijking van een paar
financiële oligarchen ten koste van het grote publiek.
Daarom hebben we eenvoudigweg een nieuw, albewust wereldleiderschap nodig dat uit de mensen moet voortkomen.
Elke gewenste verbetering van de wereldsituatie is daarom de gezamenlijke taak van een goed geïnformeerde bevolking, die ook
bereid moet zijn om persoonlijke verantwoordelijkheid te nemen.