Agenda 21 nyaéta program aksi PBB anu diadopsi ku 182 nagara dina Konférénsi Lingkungan
jeung Pangwangunan di Rio de Janeiro taun 1992.
Éta ngamuat rekomendasi husus pikeun tindakan dina widang pamekaran jeung kabijakan lingkungan pikeun abad ka-21.
Kalayan Agenda 2030 anu diadopsi ku PBB dina taun 2015, tujuan-tujuan Agenda 21 terus dimekarkeun saluyu
jeung tantangan anu geus tumuwuh di sakuliah dunya sarta ayeuna dilarapkeun sacara sarua ka sakabéh nagara.
Tujuan resmi tina 17 poin konci Agenda 2030 nyaéta pikeun ngalawan parahna kaayaan di
nagara-nagara sarta ningkatkeun dunya dina dasar kelestarian.
Résolusi Majelis Umum PBB taun 2015 nyatakeun: "Kami geus niat ngabébaskeun umat manusa tina tirani kamiskinan jeung
kakurangan sarta pikeun nyageurkeun jeung ngajaga planét urang."
Kami tekad nyandak léngkah-léngkah wani jeung transformatif anu kacida diperlukeun pikeun nempatkeun
dunya dina jalur ka arah kalestarian jeung ketahanan.
Kami jangji yén dina lalampahan anu ayeuna kami ngamimitian, kami moal ninggalkeun saha waé.
Sanajan kitu, lamun niténan program politik leuwih jero, jadi écés yén tujuan anu dikejar téh
konsistén pisan béda ti anu dipidangkeun ka masarakat.
Kalayan aspék tipu daya ieu dina pikiran, Kla.TV geus sacara taliti nalungtik 12 tina 17 poin konci Agenda 2030 sarta
"narjamahkeun" éta sangkan panonton di sakuliah dunya tiasa ngabandingkeun naon hartina tujuan anu
dirumuskeun sacara positif éta sabenerna dina prakna:
Tujuan 1: Ngahapus kamiskinan dina sagala wangun di mana waé.
 Sabalikna, urang ningali sakabéh populasi dijadikeun gumantung kana subsidi nagara, nu ngarah ka
masarakat lalaunan diarahkeun kana sistem sosialis.
Dana Moneter Internasional, IMF, nahan nagara-nagara dina hutang anu teu bisa kaluar.
Tujuan 2: Ngahapus kalaparan, ngahontal kaamanan pangan jeung gizi anu leuwih hadé, sarta ngamajukeun tatanén lestari.
 Sanajan kitu, tiasa katingali yén tatanén alami skala leutik keur diruksak, samentara éta perusahaan multinasional
beuki ngadalikeun produksi pangan global ngaliwatan tatanén industri, rékayasa génétik, jeung agrokimia.
Tujuan 3: Mastikeun kahirupan anu séhat jeung ngamajukeun karaharjaan pikeun sadayana dina sagala umur.
 Nanging, kedah dicatet yén vaksinasi wajib keur diterapkeun sacara umum, sedengkeun métode
panyageuhan alami keur ditekan atawa dianiaya.
Ku kituna, jalma-jalma beuki didominasi ku industri farmasi, anu produkna geus kabuktian ngajadikeun
masarakat leuwih gering sarta malah ngurangan jumlahna.
Tujuan 4: Mastikeun pendidikan anu inklusif, adil, jeung bermutu sarta ngamajukeun kasempetan diajar salamina pikeun sadayana.
 Sabalikna, kedah dicatet yén, utamina salaku hasil tina Agenda 21 jeung 2030, tingkat atikan keur turun di sakuliah dunya.
Kalayan bantosan standar atikan jeung sistem atikan anu diarahkeun kana "common core", masarakat diatur
ti yuswa barudak, sangkan jalma-jalma jadi teu kritis, nampa sagalana, sarta akibatna tetep pasif.
Tujuan 5: Ngahontal kasataraan gender jeung nguatkeun sakabéh awéwé jeung mojang sangkan maranéhna
bisa ngawujudkeun poténsi jeung ngahontal kasataraan.
 Sabalikna, kedah dicatet yén kulawarga jeung gaya hirup alami jeung tradisional keur dirusak, awéwé dieksploitasi
jadi tanaga murah, jeung barudak dibesarkeun ku nagara.
 Urang ogé geus ngadeukeutan kana tujuan masarakat tanpa jinis kelamin salila puluhan taun.
Samentara feminisme keur dipromosikeun, sagala ciri maskulin keur ditekan.
 Promosi idéologi transgender geus nyababkeun paningkatan dramatis dina jumlah operasi ganti jinis
kelamin di kalangan nonoman, anu tungtungna ngamungkinkeun nagara ngadalikeun reproduksi.
Tujuan 6: Mastikeun kasadiaan jeung manajemén cai jeung sanitasi anu lestari pikeun sadayana
 Nanging, kedah dicatet yén 90% cai di dunya dikonsumsi ku industri bahan baku, anu didominasi ku korporasi
multinasional, sarta dina waktos anu sami, privatisasi pasokan cai keur sacara kuat dipromosikeun di sakuliah dunya.
Ayeuna, sababaraha pausahaan multinasional ngadominasi pasar cai global, beuki ngajadikeun cai jadi komoditas
méwah sarta dina waktos anu sami nyegah masarakat pikeun ngahontal kaswastaan jeung kamerdikaan.
Tujuan 7: Mastikeun aksés ka énergi anu mirah, dipercaya, lestari, jeung modéren pikeun sadayana.
 Kanyataanna, sanajan kitu, di Jérman contona, perluasan énergi terbarukan geus sacara signifikan ngaronjatkeun harga
listrik, sarta utamana konsumén anu dipenta mayar tagihanna.
Tujuan 8: Ngamajukeun pertumbuhan ékonomi anu ajeg, inklusif, jeung lestari, pagawean pinuh jeung
produktif, sarta pagawean anu pantes pikeun sadayana.
 Sanajan kitu, tiasa katingali yén globalisasi nyababkeun pausahaan internasional beuki nangtukeun kaayaan pagawean,
ngamangpaatkeun jalma kalayan kejem, sarta dina waktos anu sami ngarebut atawa ngancurkeun pausahaan leutik dina skala anu lega.
Contona, lima pausahaan Internét panggedéna wungkul geus meuli 436 pausahaan kalayan nilai
131 milyar dolar AS dina sapuluh taun ka tukang.
Ku kituna, ngan sababaraha korporasi wungkul anu ahirna bakal tetep aya.
Tujuan 9: Ngawangun infrastruktur anu tahan banting, ngamajukeun industrialisasi anu
inklusif jeung lestari, sarta ngamekarkeun inovasi.
 Nanging, kedah dicatet yén deindustrialisasi keur lumangsung di loba nagara, anu dina sababaraha
kasus nyababkeun naékna pangangguran sacara signifikan.
Dina waktos anu sami, seueur nagara anu katarik kana hutang pamaréntah anu kaleuleuwihi, atawa
jebakan hutang, ngaliwatan pinjaman anu disubsidi.
Hasilna nyaéta penjualan sumber daya domestik, infrastruktur, jeung tanaga kerja.
Tujuan 10: Ngurangan ketimpangan antara nagara.
 Dina hiji studi, ahli ékonomi Valentin Lang nalungtik akibat globalisasi di 147 nagara antara taun 1970
jeung 2014 sarta ngahontal kasimpulan anu matak nyadar:
Sanajan bédana panghasilan antara nagara-nagara keur ngirangan, bédana panghasilan di jero populasi keur beuki ngalegaan.
Sedengkeun panghasilan kelas luhur anu panghasilanna leuwih luhur naék, masarakat biasa jadi nu paling rugi.
Maranéhna mindeng kajebak kana kamiskinan, kalaparan, jeung putus asa ku korporasi internasional, anu
jadi nu panglobana nguntungkeun tina globalisasi.
Perusahaan-perusahaan ieu sacara kejem ngamangpaatkeun nagara-nagara jeung pendudukna, nu ngabalukarkeun
kateusaruaan beuki gedé tibatan pangurangan nu dijangjikeun.
Tujuan 11: Ngajadikeun kota jeung pemukiman inklusif, aman, tahan banting, jeung lestari.
 Tapi sabalikna, pangawasan total ka sakabéh populasi keur dirojong dina ngaran kaamanan.
Contona, beuki loba nagara nu ngagunakeun téknologi pangakuan raray pikeun kapentingan pangawasan.
Di tempat umum di kota-kota, beungeut jalma sacara otomatis dipindai jeung diolah ku algoritma.
Sajaba ti éta, undang-undang bedil anu ketat dimaksudkeun pikeun ngajamin kaamanan anu leuwih hadé.
Dina kanyataanana, larangan maénsen henteu ngajadikeun hiji kriminal ogé kaleungitan pakarang, tapi malah nyabut
pakarang ti warga anu taat hukum, sahingga nyegah pemberontakan masarakat jeung ngajamin kaamanan ngan pikeun para oligark.
Tujuan 12: Mastikeun pola konsumsi jeung produksi anu lestari
 Sabalikna, panerapan pajeg hukuman maksa jalma pikeun ninggalkeun téknologi anu geus kabuktian.
Contona, alatan pajeg CO2 kana pamakean bahan bakar fosil di Jerman, pembangkit listrik anyar nu maké batu bara
keur dibongkar sarta diteruskeun dioperasikeun di nagara séjén. Kaayaanana sarua pikeun kendaraan diesel.
 Salajengna, hiji sistem kiridit sosial nu dimodelkeun tina Cina keur disiapkeun sacara bertahap di Jérman jeung di sakumna
nagara séjén di sakuliah dunya dina ngaran "Great Reset".
Akibatna, saha waé anu teu nurut kana kawijakan pamaréntah bisa kabébasan jeung hak-hak dasarna diwatesan
pisan, nepi ka panguripanana, contona dina meuli kadaharan.
Tah kitu waé hasil panalungtikan ngeunaan paningkatan anu diduga.
Kasimpulan: Lamun urang ngabandingkeun loba tujuan anu ambisius jeung éndah dirumuskeun jeung kamajuan nyata, urang
ningali yén ieu téh kasus labél palsu, sakumaha paribasa nyebut.
Pikaresepeun, simbol anu sarua dipaké pikeun Agenda 2030 sakumaha pikeun "Great Reset" anu direncanakeun ku WEF.
Sanajan kitu, teu aya paningkatan dina kaayaan global anu bisa diarepkeun ti élit anu
ngangkat dirina sorangan saperti Forum Ékonomi Dunia.
Sabalikna, New World Order maranéhna téh, dina basa basajan, lain nanaon iwal ti ngaronjatkeun kabeungharan
sabagian oligark kauangan kalayan ngorbankeun masarakat umum.
Ku kituna urang saukur peryogi kapamingpinan dunya anyar anu sadar sacara global, anu kudu mekar ti jero masarakat.
Sakur paningkatan anu dipikahayang dina kaayaan global téh ku kituna mangrupa tugas babarengan masarakat anu miboga pangaweruh
anu jembar sarta ogé kudu siap nanggungjawaban pribadi.