Ang Agenda 21 ay isang programang pang-aksyon ng UN na inaprubahan ng 182 bansa sa Kumperensya sa
Kapaligiran at Pag-unlad sa Rio de Janeiro noong 1992.
Naglalaman ito ng mga tiyak na rekomendasyon para sa pagkilos sa mga larangan ng pagpapaunlad at
patakarang pangkapaligiran para sa ika-21 siglo.
Sa pamamagitan ng Agenda 2030 na inaprubahan ng UN noong 2015, higit pang pinalawak ang mga layunin ng Agenda 21
alinsunod sa mga hamong lumitaw sa buong mundo at ngayon ay pantay nang naaangkop sa lahat ng bansa.
Ang opisyal na layunin ng 17 pangunahing punto ng Agenda 2030 ay kontrahin ang paglala ng sitwasyon sa mga bansa at
pagbutihin ang mundo sa ilalim ng palagay ng pagpapanatili.
Ang resolusyon ng Pangkalahatang Asembleya ng UN noong 2015 ay nagsasaad: "Nakatakda kaming palayain ang
sangkatauhan mula sa tiraniya ng kahirapan at kakulangan at pagalingin at protektahan ang ating planeta."
Nakapasyang kami na gawin ang matapang at makapagbabagong mga hakbang na agarang kinakailangan upang mailagay
ang mundo sa landas patungo sa pagpapanatili at katatagan.
Ipinapangako namin na sa paglalakbay na sinimulan namin ngayon, hindi namin iiwan ang sinuman.
Gayunpaman, kung susuriin nang mas mabuti ang mga programang pampulitika, malinaw na ang mga layuning isinusulong
ay palaging lubos na naiiba sa mga ipinapakita sa publiko.
Sa aspetong ito ng panlilinlang sa isip, masusing sinuri ng Kla.TV ang 12 sa 17 pangunahing punto ng Agenda 2030 at
"isinalin" ang mga ito upang maihambing ng mga manonood sa buong mundo kung ano talaga ang ibig sabihin
sa praktika ng mga layuning positibo ang pagkakabuo:
Layunin 1: Wakas ang kahirapan sa lahat ng anyo nito saanman.
 Sa halip, nakikita natin na ang buong populasyon ay ginagawang umaasa sa mga subsidiya ng estado, na humahantong sa unti-unting
pagtulak ng lipunan patungo sa isang sosyalistang sistema.
Ang International Monetary Fund (IMF) ay nagpapabitag sa mga bansa sa utang na hindi na nila kailanman makatakas.
Layunin 2: Wakasin ang gutom, makamit ang seguridad sa pagkain at mas mahusay na
nutrisyon, at itaguyod ang napapanatiling agrikultura.
 Gayunpaman, mapapansin na ang likas na pagsasaka sa maliliit na sukat ay winawasak, habang kasabay nito ay lalong kinokontrol ng
mga multinasyonal na korporasyon ang pandaigdigang produksyon ng pagkain sa pamamagitan ng industriyal na
agrikultura, henetikong inhinyeriya, at mga agrokemikal.
Layunin 3: Tiyakin ang malusog na pamumuhay at itaguyod ang kagalingan para sa lahat sa lahat ng edad.
 Gayunpaman, dapat tandaan na ipinapatupad nang pangkalahatan ang sapilitang pagbabakuna, habang pinipigilan o
pinahihirapan ang mga natural na pamamaraan ng paggaling.
Bilang resulta, lalong napapailalim ang mga tao sa industriya ng parmasyutiko, na ang mga produkto ay napatunayang
nagpapasakit sa populasyon at nagpapababa pa ng kanilang bilang.
Layunin 4: Tiyakin ang inklusibo, patas, at de-kalidad na edukasyon at itaguyod ang mga pagkakataon
para sa panghabambuhay na pagkatuto para sa lahat.
 Sa halip, dapat tandaan na, lalo na bilang resulta ng Agenda 21 at 2030, ang antas ng edukasyon ay bumababa sa buong mundo.
Sa tulong ng mga pamantayang pang-edukasyon at ng sistemang pang-edukasyon na nakatuon sa "common core", minamanipula ang
populasyon mula pagkabata pa lamang, upang maging hindi kritikal ang mga tao, tanggapin
ang lahat, at dahil dito, nananatiling pasibo.
Layunin 5: Bigyan ng kapangyarihan ang lahat ng kababaihan at mga batang babae upang makamit ang pagkakapantay-pantay at sariling
pagpapasya sa pamamagitan ng pagkakapantay-pantay ng kasarian.
 Sa halip, dapat tandaan na ang likas, tradisyonal na pamilya at pamumuhay ay sinisira, ang mga kababaihan ay inaabuso
bilang murang paggawa, at ang mga bata ay pinalalaki ng estado.
 Matagal na rin naming nilalapitan ang layunin ng isang lipunang walang kasarian.
Habang itinataguyod ang femininismo, pinipigilan ang lahat ng katangiang panlalaki.
 Ang pagsusulong ng ideolohiyang transgender ay nagdulot ng matinding pagtaas sa bilang ng mga operasyon ng
pagbabago ng kasarian sa mga kabataan, na sa huli ay nagbibigay-daan sa estado na kontrolin ang reproduksyon.
Layunin 6: Tiyakin ang pagkakaroon at napapanatiling pamamahala ng tubig at sanitasyon para sa lahat
 Gayunpaman, dapat tandaan na 90% ng tubig sa mundo ay kinokonsumo ng industriya ng hilaw na materyales, na
pinangungunahan ng mga multinasyonal na korporasyon, at kasabay nito, matindi ang pagsusulong ng
pribatisasyon ng suplay ng tubig sa buong mundo.
Sa kasalukuyan, ilang multinasyonal na korporasyon ang nangingibabaw sa pandaigdigang pamilihan ng tubig, na lalong
ginagawang marangyang kalakal ang tubig at kasabay nito ay pinipigilan ang anumang sariling sapat at kalayaan ng populasyon.
Layunin 7: Tiyakin ang access sa abot-kayang, maaasahan, napapanatili, at makabagong enerhiya para sa lahat.
 Ang katotohanan, gayunpaman, ay sa Alemanya, halimbawa, ang pagpapalawak ng mga nababagong pinagkukunan ng
enerhiya ay lubhang nagpataas ng presyo ng kuryente, at pangunahin itong ipinapasan sa mga mamimili.
Layunin 8: Itaguyod ang tuloy-tuloy, inklusibo at napapanatiling paglago ng ekonomiya, ganap at
produktibong empleyo at disenteng trabaho para sa lahat.
 Gayunpaman, mapapansin na ang globalisasyon ay humahantong sa mga internasyonal na korporasyon na lalong magdikta ng mga
kondisyon sa trabaho, walang-awang pagsasamantala sa mga tao at, kasabay nito, sinasakop o sinisira
ang mas maliliit na kumpanya sa malawakang sukat.
Halimbawa, ang limang pinakamalalaking kumpanya ng Internet lamang ay nakabili na ng 436 na kumpanya na nagkakahalaga ng 131
bilyong dolyar ng Estados Unidos sa nakalipas na sampung taon.
Bilang resulta, iilan lamang na korporasyon ang sa huli ay mananatiling nakatayo.
Layunin 9: Bumuo ng matatag na imprastruktura, itaguyod ang inklusibo at napapanatiling
industriyalisasyon, at pasiglahin ang inobasyon.
 Gayunpaman, dapat tandaan na nagaganap ang deindustrialisasyon sa maraming bansa, na sa ilang kaso ay
nagdudulot ng makabuluhang pagtaas ng kawalan ng trabaho.
Kasabay nito, maraming bansa ang nahikayat sa labis na utang ng pamahalaan, o bitag ng utang,
sa pamamagitan ng mga "sinusuportahang" pautang.
Ang resulta ay ang pagbebenta ng mga lokal na yaman, imprastruktura, at paggawa.
Layunin 10: Bawasan ang hindi pagkakapantay-pantay sa pagitan ng mga bansa.
 Sa isang pag-aaral, sinuri ng ekonomistang si Valentin Lang ang mga kahihinatnan ng globalisasyon sa 147 na
bansa mula 1970 hanggang 2014 at nakarating sa sumusunod na nakapagpapabigat na konklusyon:
Bagaman bumababa ang agwat ng kita sa pagitan ng mga bansa, lumalawak naman ang agwat ng kita sa loob ng mga populasyon.
Habang tumaas ang kita ng mas mataas na uri, ang karaniwang populasyon ang malaking talo.
Madalas silang itulak ng mga internasyonal na korporasyon sa kahirapan, gutom, at kawalan ng pag-asa,
na siyang pangunahing nakikinabang sa globalisasyon.
Ang mga korporasyong ito ay walang-awang pagsasamantalahan ang mga bansa at ang kanilang mga mamamayan, na
nagreresulta sa pagtaas ng hindi pagkakapantay-pantay sa halip na sa ipinangakong pagbawas.
Layunin 11: Gawing inklusibo, ligtas, matatag, at napapanatili ang mga lungsod at pamayanan.
 Ngunit sa halip, itinataguyod ang ganap na pagmamanman sa populasyon sa ngalan ng seguridad.
Halimbawa, dumarami ang mga bansa na gumagamit ng teknolohiyang pagkilala sa mukha para sa mga layunin ng pagmamanman.
Sa mga pampublikong lugar sa mga lungsod, awtomatikong sinisiyasat at pinoproseso ng isang algoritmo ang mga mukha ng mga tao.
Bukod dito, ang mahigpit na mga batas sa baril ay nilalayon na matiyak ang mas mataas na kaligtasan.
Sa katotohanan, gayunpaman, ang pagbabawal ng baril ay hindi nagpapawalang-armas sa kahit isang kriminal, kundi sa mga
mamamayang sumusunod sa batas, kaya't napipigilan nito ang mga malawakang pag-aalsa at
natitiyak lamang ang kaligtasan ng mga oligarko.
Layunin 12: Tiyakin ang napapanatiling mga pattern ng pagkonsumo at produksyon
 Sa halip, pinipilit ng pagpataw ng parusang buwis ang mga tao na talikuran ang mga napatunayang teknolohiya.
Halimbawa, dahil sa buwis sa CO2 sa pagkonsumo ng mga fossil fuel sa Alemanya, ang mga bagong planta ng kuryente na pinapagana ng
karbon ay ginagiba at ipinagpapatuloy ang operasyon sa ibang mga bansa. Katulad din ang sitwasyon para sa mga sasakyang diesel.
 Bilang karagdagan, isang sistemang kredito sosyal na hinugis ayon sa modelo ng Tsina ang unti-unting
inihahanda sa Alemanya at sa lahat ng iba pang bansa sa buong mundo sa pangalan ng "Great Reset".
Ang kahihinatnan nito ay ang sinumang hindi kumikilos alinsunod sa patakaran ng pamahalaan ay maaaring labis na
mapigilan ang kanilang mga kalayaan at pangunahing karapatan, pati na ang kanilang kabuhayan, gaya ng pagbili ng pagkain.
Ganoon na lang pala ang imbestigasyon sa diumano'y mga pagpapabuti.
Konklusyon: Kung ikukumpara natin ang maraming ambisyoso at magagandang pormuladong layunin sa aktwal na
mga kaganapan, makikita natin na ito ay kaso ng maling paglalagay ng etiketa, gaya ng kasabihan.
Nakakatuwa, pareho ang simbolo na ginagamit para sa Agenda 2030 at para sa "Great Reset" na pinaplano ng WEF.
Gayunpaman, hindi maaaring asahan ang anumang pag-unlad sa pandaigdigang sitwasyon mula sa isang
eliteng nag-atas sa sarili tulad ng World Economic Forum.
Sa kabaligtaran, ang kanilang Bagong Pandaigdigang Kaayusan ay, sa simpleng salita, walang iba kundi ang pagpapayaman
ng iilang pinansyal na oligarko sa kapahamakan ng nakararami.
Kaya kailangan lang natin ng isang bagong pandaigdigang may malay na pamumuno sa mundo na dapat umusbong mula sa loob ng mga tao.
Ang anumang nais na pagpapabuti sa kalagayan ng mundo ay samakatuwid ay magkasanib na tungkulin ng isang
mahusay na may alam na populasyon na dapat ding maging handa na akuin ang personal na pananagutan.