სადენგარო მონაცემთა გადაცემა WLAN-ის მეშვეობით მუშაობს 2.4 და 5 გიგაჰერცის სიხშირეებზე.
10 ჰერცზე დაფიქსირებული მოკლე იმპულსები ამ რადიოტრანსლაციაშია ჩართული.
პროფესორმა, დოქტორმა ლებრეხტ ფონ კლიცინგმა აღმოაჩინა, რომ სწორედ ამ იმპულსებს შეუძლია
სხეულებრივ პროცესებში ინტენსიური დარღვევების გამოწვევა.
ხშირი გამოყენებისას, სხეულს შეუძლია სტრესული მეხსიერების ჩამოყალიბებაც კი, ისევე, როგორც ტკივილის
ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში ტკივილის მეხსიერება ყალიბდება.
ამ სტრესული მეხსიერების შედეგად შეიძლება განვითარდეს ქრონიკული ელექტროჰიპერმგრძნობელობა, ჟანგბადოვანი სტრესი და სხვა სიმპტომები.
მიუხედავად იმისა, რომ სამედიცინო სფეროში მკაცრად ეზრუნებიან, რათა ტკივილის მქონე პაციენტებს არ განუვითარდეთ გამანადგურებელი
ტკივილის მეხსიერება, Wi-Fi-ს გამოყენებით არანაკლებ მტანჯველი სტრესული მეხსიერების განვითარებისგან დაცვა არ ხდება.
პირიქით, სკოლებსაც კი ამარაგებენ Wi-Fi-ით, მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს რეალური ალტერნატივა — სადენით LAN-ი.
თუმცა, შეუქცევადი ზიანი განსაკუთრებით სავარაუდოა ბავშვებში, რადგან ისინი ჯერ კიდევ იზრდებიან.
რატომღაც, როგორც ჩანს, დღევანდელი დროის სულისკვეთებასა და ზოგად მედიაპოლიტიკას შეესაბამება, რომ ჩვენ თითქმის ექსკლუზიურად
მსმენელები ვართ დიდი კორპორაციების მიერ დაქირავებული ექსპერტების აზრისა, მაშინ როცა დამოუკიდებელი
ექსპერტები, რომლებიც საზოგადოებრივ ჯანმრთელობაზე ზრუნავენ, თითქმის სრულად იგნორირებული არიან.
თუმცა, ტრაგიკული ზიანის თავიდან ასაცილებლად, აუცილებელია ყველა ექსპერტის მოსაზრება მიუკერძოებლად მოვისმინოთ.