Урад і ЮНІСЕФ падвяргаюць небяспецы развіццё дзіцяці
Навучанне ўдома, звязанае з каранавірусам, адкрывае новыя шляхі для лічбавізацыі, якая цяпер актыўна
развіваецца і распаўсюджваецца з школ у дзіцячыя пакоі.
Аднак хуткае развіццё доступу да новых магчымасцей для навучання і выкладання таксама нясе небяспекі.
У многіх класах пачатковых школ Германіі падчас дыстанцыйнага навучання відэаканферэнцыі ўзломвалі, у выніку чаго
дзеці падвяргаліся ўздзеянню парнаграфічных выяў або фільмаў.
Шматлікія эксперты ўжо даўно выдаюць тэрміновыя папярэджанні аб небяспечным лічбавым патопе парнаграфіі і
звязаным з ім катастрафічным парушэнні развіцця асобы дзяцей.
Тым не менш, ні сістэма адукацыі, ні ўрад не прынялі ніякіх належных тэхнічных або адукацыйных ахоўных мер
ні да, ні пасля таго, як сталі вядомыя хакерскія атакі.
Наадварот, урад прасоўвае лічбавізацыю, хоць ужо простае дапушчэнне доступу да парнаграфіі
з'яўляецца крымінальным злачынствам згодна са Ст. 184 Крымінальнага кодэкса Германіі (StGB).
Як гэта ўсё сумяшчаецца? Гэта не сведчыць пра ніякую сур'ёзную зацікаўленасць у абароне дзяцей.
Але на міжнародным узроўні справы не лепшыя.
Яшчэ адно штурханне да легітымізацыі парнаграфіі зыходзіць, з усіх месцаў, ад Дзіцячага
фонду Арганізацыі Аб'яднаных Нацый (ЮНІСЕФ).
На сваім афіцыйным сайце яны заклікалі дзяржавы-члены не пазбаўляць дзяцей доступу да важных матэрыялаў па
сэксуальным выхаванні шляхам увядзення ўзроставых абмежаванняў.
У рэшце рэшт, гэта парушае правы дзяцей, паводле пераканаўчага аргумента ЮНІСЕФ.
Існуе таксама рызыка таго, што кантэнт можа быць занадта хутка аднесены да парнаграфіі,
што ў першую чаргу закране адукацыю ЛГБТ*.
У гэтай справаздачы ЮНІСЕФ прафесійная думка педыятраў і псіхатэрапеўтаў аб шкоднасці
спажывання порнаграфіі дзецьмі была грунтоўна развенчана.
Эксперты папярэджваюць, што спажыванне парнаграфіі прыводзіць да страхаў і памылковых уяўленняў пра каханне і сексуальнасць.
Пакутуе здольнасць будаваць адносіны, што нясе высокі патэнцыял для залежнасці і стварае павялічаную рызыку сексуальнага гвалту.
Здаровы псіхалагічны развіццё дзяцей і моладзі павінна лічыцца знаходзячымся пад надзвычайнай рызыкай.
Цэнтр сямейных і правоў чалавека рэзка крытыкуе справаздачу ЮНІСЕФ, якая з таго часу знікла, пішучы:
Апошняе, што патрэбна дзецям, — гэта мільярдны агенцтва ААН, якое было створана для іх абароны, а
цяпер кажа ім, што парнаграфія — гэта нармальна.