Verplichte vaccinatie - hoe de geschiedenis zich
herhaalt Weet je dat de strijd tegen verplichte vaccinatie geen nieuw fenomeen is?
Net zoals er meer dan 100 jaar geleden wereldwijd pogingen werden gedaan
om verplichte pokkenvaccinatie in te voeren,
was er toen al een goed georganiseerde verzetsbeweging.
In zijn boek "Impf-Friedhof" uit 1912 documenteert de
ingenieur en vaccinatiecriticus Hugo Wegener meer dan 36.000
vaccinatieletsels op basis van individuele gevallen.
De volgende feiten zijn gedocumenteerd in het boek:
Vaccinators, autoriteiten en regeringen hebben geprobeerd
om duidelijke vaccinatieschade te ontkennen, te ontkennen
en te demoniseren met een brutaliteit
die alle grenzen van het toelaatbare overschrijdt.
Dr. med.
Seltz, uit Baden Baden, schreef daarentegen over een geval:
"Als een voorheen gezond kind van 5 maanden de dag na de vaccinatie
toenemende koorts krijgt, als bronchitis, meningitis en lymfadenitis medisch worden vastgesteld
en als de dood binnen 4 dagen optreedt als gevolg van hartverlamming,
dan is dit zo'n duidelijke vaccinatieschade dat er
een bijna misdadige moed voor nodig is om dit oorzakelijk
verband te willen ontkennen.
"Verschillende andere artsen uit Zuid-Duitsland spraken zich in soortgelijke bewoordingen uit.
Statistieken werden vervalst om te bewijzen dat
de pokken milder waren en minder sterfgevallen veroorzaakten
bij gevaccineerden dan bij niet-gevaccineerden.
Artsen voelden zich niet verantwoordelijk voor hun daden.
Vaccinatoren en gezondheidsautoriteiten bagatelliseerden de gevolgen van de vaccinaties.
In het rapport van een militaire arts werden mensen die ziek
werden na vaccinatie bijvoorbeeld gerapporteerd als "ziek van pokken",
hoewel het duidelijk ging om bijwerkingen van vaccinatie.
Het was al in de 18e eeuw bekend dat vaccinatie niet was toegestaan in tijden van pokken, zoals
te lezen is in het officiële publicatieblad van de koninklijke regering van Keulen.
Maar in de pokkenperiode rond 1849 was de roep om vaccinatie nog sterker.
Er was bijna niemand in Italië die niet geïmmuniseerd was,
maar daar werden wel de meeste pokkenuitbraken geregistreerd.
In het boek beschrijft de auteur hoe hygiëne en reinheid, goede ventilatie, schone kleding en een
voedzaam plantaardig dieet beschermen tegen elke ziekte.
Dit werd aangetoond door het feit dat het Pruisische leger vrij
was van pokken, wat vooral te danken was aan een betere reinheid met wassingen en wisseldouches
en een betere ventilatie in de woon- en slaapvertrekken van de bemanning.
Ouders vroegen waarom ze hun kinderen zouden blootstellen aan de risico's van vaccinatie als
ze toch al zouden sterven tijdens de epidemie?
Tijdens de grote pokkenepidemie van 1870-1872 werd 96 procent van de slachtoffers in Duitsland gevaccineerd.
Toch werd in 1874 de Imperial Vaccination Act aangenomen.
Hoewel de wet oorspronkelijk niet in dwang voorzag, werd er toch dwang gebruikt.
Wegener schrijft over de dagelijkse verdraaiing van wetten, de
dwang van dogma's en het opleggen van waarheden door politiegeweld.
Je kon zien hoe de mensen, zonder rechten en weerloos, overgeleverd waren aan de genade van de staat.
Er was geen recht meer.
Mensen vroegen het toen al: Waar zijn de rechtsgeleerden, rechters en advocaten?
Toen de ondoeltreffendheid en de gevaren van de vaccins steeds meer bekend werden,
groeide het publieke protest wereldwijd.
Een van de grootste van de eeuw vond uiteindelijk plaats in 1885
in de Engelse industriestad Leicester.
De mensen daar hebben laten zien hoe het
mogelijk is om weerstand te bieden tegen het aandringen van een tirannieke regering op verplichte vaccinaties.
Door een campagne van geweldloze protesten en burgerlijke ongehoorzaamheid
slaagden ze erin om de vaccinatiewetten praktisch ongeldig te maken.
De regering in Leicester werd uiteindelijk vervangen en de verplichte vaccinatie werd afgeschaft.
Met het oog op de dreiging van een algemene coronavirusvaccinatieplicht in het najaar van 2022 rijst de vraag of de mensheid bereid zal zijn om van de geschiedenis te leren?