Bieżące doniesienia o katastrofach klimatycznych i środkach polityki
klimatycznej wywołują obawy u dużej części populacji.
Europejski Instytut Klimatu i Energii (EIKE) zbadał tło obecnych przepisów
w polityce klimatycznej i natknął się na przerażające korelacje.
Ich wniosek: to nie pierwszy raz, kiedy ludność jest straszona
scenariuszem zagłady. Scenariusz 1: Koniec nadchodzi wraz z bombą populacyjną
Ponieważ po 1945 r. przemysł produkował na potrzeby życia cywilnego, globalny produkt
społeczny, konsumpcja, zużycie energii, wody i nawozów oraz wzrost populacji gwałtownie wzrosły.
Później zostało to nazwane Wielkim Przyspieszeniem.
Jednak niektórzy elitarystyczni teoretycy postrzegali to jako katastrofalną aberrację. Wzrost dobrobytu zaniepokoił ich:
Obawiali się, że wielu ludzi na całym świecie uniknie teraz ubóstwa.
Ale dlaczego bać się czegoś dobrego?
Jednym z tych elitarnych mistrzów jest William Vogt: ten amerykański ekolog i
dyrektor Towarzystwa Kontroli Urodzeń PPFA (Planned Parenthood Federation of America) ostrzegał przed
upadkiem cywilizacji, jeśli wzrost populacji i bogactwa będzie kontynuowany w ten sposób.
Na przykład na temat rozwoju Indii po 1945 roku powiedział, że Hindusi otrzymali wiele
ulepszeń w zakresie higieny, zdrowia, pokoju i żywności, ale rozmnażali się z nieodpowiedzialnością dorsza.
Te nieludzkie opinie nie były niczym wyjątkowym w latach pięćdziesiątych/sześćdziesiątych.
W kręgach elit narastał pogląd, że radykalnie gorsze warunki powinny panować gdzie indziej.
Wśród nich był Paul R. Ehrlich, wysoko uposażony
profesor biologii, który zasłynął swoją książką "Bomba populacyjna".
W książce tej ostrzegał w 1968 r. przed eksplozją populacji, zagrożeniem głodem na świecie i masowo rosnącą śmiertelnością. Jego pomysły na rozwiązanie obejmowały:
- Ścisła kontrola populacji i wzrostu gospodarczego poprzez nadzór
- ogólnoświatowa dystrybucja i racjonowanie żywności przez elity
Jednak jego przewidywania się nie sprawdziły, wręcz przeciwnie: głód i śmiertelność na świecie faktycznie spadły!
Ale jego ostrożny styl pisania nadal determinuje dzisiejszą argumentację.
I jeszcze jeden przedstawiciel elity: dr Amory Lovins, jeden
ze stu najbardziej wpływowych ludzi na świecie według Timesa.
Uważa on, że energia jest kluczowym czynnikiem w polityce spowolnienia wzrostu.
Dopuszczalna byłaby tylko energia słoneczna i wiatrowa: Celem jest społeczeństwo o niskim zużyciu energii.
Lovins: Byłoby niemal katastrofalne, gdybyśmy znaleźli tanie, czyste i
obfite źródło energii... 2. scenariusz Klubu Rzymskiego z 1972
r.: Zbliża się koniec prawie wszystkich zasobów naturalnych.
Według ówczesnych obliczeń, przeprowadzonych przez MIT (Massachusetts Institute of Technology), rezerwy złota wystarczyłyby najwyżej do 1981 r., rtęci do 1985 r.,
w 1992 r. wydobyto by ostatnią baryłkę ropy naftowej, w 1994 r. prawdopodobnie ostatni metr sześcienny gazu i tak dalej.
Ponieważ nie ma dobrobytu dla wszystkich bez większej ilości zasobów, rozwiązaniem była kontrola i ograniczenie bogactwa.
I to za pomocą racjonowania i dystrybucji zasobów przez elity.
I znowu wszystkie przewidywania okazały się błędne.
Pozostaje jednak bajkowa narracja o zbliżającej się zagładzie świata z powodu wykorzystania paliw kopalnych, a
zatem nie może być taniej energii dla wszystkich. 3. obecny i jak dotąd ostatni scenariusz:
Nadchodzi koniec z powodu zmian klimatycznych
Zmian Klimatu w 1988 roku, media ostrzegały:
Zbliża się koniec z powodu katastrof klimatycznych spowodowanych przez człowieka.
Ponieważ zbyt dużo CO₂ jest rzekomo uwalniane do atmosfery, dochodzi do pożarów lasów, głodu, wojen itp.
Reklamowane rozwiązanie: - Najściślejsza możliwa kontrola społeczna, -
ograniczenia wzrostu i bogactwa dla ogółu populacji.
Instytut EIKE od lat demaskuje prognozy Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu jako fałszywe i pokazuje,
że obecna polityka klimatyczna jest nie tylko absurdalna, ale celowo prowadzi ludzi do ubóstwa.
Przy okazji: Klaus Schwab również opowiadał się za tym szaleństwem kontroli świata w swojej książce Great Reset.
Swoje tezy zaczerpnął od niejakiego Karla Polanyi'ego, który już w 1944 roku był w stanie
napisać swoją książkę The Great Transformation, finansowaną przez Fundację Rockefellera. Przewidział w nim upadek kapitalizmu.
Jego wyjściem było zarządzanie gospodarcze - co za zbieg okoliczności.
Wniosek: Następująca sekwencja została zaobserwowana
co najmniej trzy razy: a)
Intelektualiści z elitarnej klasy wyższej ostrzegają przed b) globalną katastrofą i nie pozostawiają c) miejsca na wątpliwości. d)
Ich jedyne rozwiązanie: kontrola populacji i racjonowanie zasobów przez elitę. e)
Jednak ich ostrzeżenia nigdy się nie spełniły.
Czy więc narody są straszone bez powodu, aby zmusić je do podporządkowania się dyktatorskiej polityce? Takie coś byłoby wówczas nazywane podżeganiem ludu i wymagałoby pilnego postawienia przed trybunałem ludowym.