Przewroty wojskowe w Nigrze 26 lipca i Gabonie 30
sierpnia tego roku są najnowszymi z serii, które w
ostatnich latach przetoczyły się przez Afrykę Zachodnią i Sahel.
Zachodni politycy i media potępili te brutalne obalenia rządów i wezwali do powrotu konstytucyjnie wybranych prezydentów.
Afrykański sojusz ECOWAS, znany jako sojusznik Zachodu, natychmiast wydalił swoje kraje członkowskie
po zamachach stanu, a nawet zagroził nowemu rządowi w Nigrze wojną.
Stwarza to wrażenie, że obalony prezydent odpowiednio rządził swoim
narodem i że trzeba go było uratować przed zamachowcami.
Te jednak zareagowały na zamachy stanu w zupełnie inny sposób.
W Nigrze, Gabonie, a także w Burkina
Faso, kibicują wojskowym puczystom i świętują usunięcie starych władców. Jak można wytłumaczyć ten entuzjazm?
Uderzające jest to, że sześć ostatnich krajów afrykańskich, w
których prezydent został usunięty siłą, to byłe kolonie francuskie.
Chociaż są niepodległe od ponad 60 lat, nadal znajdują
się pod wojskowym, finansowym i gospodarczym dyktatem Francji.
1. wojskowy:
Francja nadal stacjonuje w swoich koloniach.
Wraz z USA wpływają na krajowe wojsko poprzez programy szkoleniowe dla afrykańskich oficerów.
2. finanse:
Jako byłe kolonie francuskie, Niger i Gabon są jednymi z 14 państw Afryki Zachodniej, które
zostały zobowiązane przez Francję do oddania 85% swoich rezerw walutowych i 100% swoich rezerw złota.
Muszą zachować franki CFA [= franki zachodnioafrykańskie] z epoki kolonialnej jako walutę do dziś.
Jej kurs wymiany jest dyktowany przez francuski
bank centralny z korzyścią dla Francji:
Na przykład w 1994 r. z dnia na dzień zdewaluowano franka CFA, co oznaczało,
że eksport z kolonii był wart tylko połowę, a ceny importowe wzrosły o 50%.
Nic więc dziwnego, że dziewięć z 14 krajów CFA należy do najbiedniejszych na świecie, pomimo ich bogactwa w surowce.
3. gospodarka:
Eurodeputowany Martin Sonneborn porusza kwestię systematycznego wyzysku ekonomicznego i jego konsekwencji w następujący sposób:
We Francji nie ma ani jednej czynnej kopalni złota.
Niemniej jednak, to (niegdyś) zbrodnicze państwo kolonialne posiada czwarte co do wielkości rezerwy złota na świecie, wynoszące 2 436 ton.
(Była) francuska kolonia Mali posiada dokładnie 0,0 ton złota, chociaż ma kilkadziesiąt kopalni (w
tym 14 oficjalnych) w kraju, gdzie wydobywa się pełne 70 ton złota rocznie.
Z dochodu z prawie 60 ton złota wydobytego przez (szacunkowo) 600
000 dzieci w (byłej) francuskiej kolonii Burkina Faso, tylko 10% trafia
do kraju, ale 90% do międzynarodowych korporacji wydobywających złoto. [ ...
] (Była) francuska kolonia Niger posiada najwyższej jakości rudy uranu w Afryce
i jest siódmym co do wielkości producentem uranu na świecie, ale według
Banku Światowego 81,4% jej obywateli nie jest nawet podłączonych do sieci elektrycznej.
40% żyje poniżej granicy ubóstwa, jedna trzecia dzieci ma niedowagę, wskaźnik analfabetyzmu wynosi 63%.
Tylko połowa mieszkańców ma dostęp do czystej wody pitnej, a tylko 16% ma dostęp do odpowiednich urządzeń sanitarnych. [ ... ]
Jak to możliwe, że Afryka, która ma tak wiele bogactw, stała się najbiedniejszym kontynentem na świecie?
Według Sonneborna, politolog Michael Parenti ma bardzo prostą odpowiedź na to
pytanie: Biedne kraje nie są "słabo rozwinięte", ale "nadmiernie eksploatowane".
Z tej perspektywy ostatnie zamachy stanu jawią się jako spóźniona
próba uwolnienia się Afryki od systemu wyzysku i ucisku.
Nowa głowa państwa Burkina Faso, Ibrahim Traoré, opisuje osiem lat poprzedzających zamach
stanu z 2022 r. jako najbardziej barbarzyńską, brutalną formę imperialnego neokolonializmu.
Podczas lipcowego szczytu afrykańskiego w Sankt Petersburgu Traoré zaapelował do
wszystkich przedstawicieli państw afrykańskich o uwolnienie kontynentu od tego systemu.
Powiedział: Problemem są afrykańskie głowy państw, które nie wnoszą nic do
walki ludzi, a nawet grają tę samą melodię, co imperialiści.
Nazywają nas bojówkami, ludźmi, którzy nie szanują praw człowieka. O jakich prawach człowieka oni mówią?
[...] My, afrykańscy szefowie państw, musimy przestać zachowywać się jak marionetki,
które podskakują za każdym razem, gdy imperialiści pociągają za sznurki.
Ale dlaczego państwa afrykańskie nie uwolniły się od tego systemu już
dawno temu? Czy ich prezydenci naprawdę są tylko marionetkami zachodnich interesów?
Patrząc na niedawną przeszłość, były przedstawiciel Unii Afrykańskiej w USA,
dr Arikana Chihombori-Quao, wyjaśnia, że ci przywódcy, którzy próbowali osiągnąć
to, co najlepsze dla swoich ludzi, zostali zamordowani.
Zanim jeszcze prezydent dojdzie do władzy, istnieją dla niego tabu:
Wojsko, finanse, zasoby mineralne.
Nie wolno mu ich dotykać, bo jeśli to zrobi, może nie przeżyć dnia.
Dopóki unika tych obszarów, może rządzić tak, jak mu się podoba.
Drodzy widzowie, czy to nie kpina, gdy zachodni politycy i media mówią
o zachowaniu porządku konstytucyjnego, podczas gdy w rzeczywistości mają na myśli tylko
tych prezydentów, którzy stoją bezczynnie i patrzą, jak ich kraje są wyprzedawane?
Czy na tym tle żądanie przywrócenia prezydenta Nigerii nie jawi się w zupełnie innym świetle?
Jakim prawem zachodnioafrykańska konfederacja ECOWAS, która groziła Nigrowi wojną zaraz po zamachu stanu,
domaga się utrzymania porządku konstytucyjnego, który nie zapewnia godnego życia jego mieszkańcom?
Najwyraźniej nie chodzi tu o ochronę demokracji, którą kraje zachodnie nieustannie usprawiedliwiają
swoje pozbawione skrupułów działania, ale o twardą politykę gospodarczą i politykę władzy,
dla której ECOWAS skorumpowała samą siebie, a także zachodnich polityków i media.
Dlatego od nas wszystkich zależy, czy przestaniemy akceptować te rażące podwójne standardy. Najwyższy czas, aby powstał niezależny międzynarodowy trybunał ludowy w celu zapewnienia sprawiedliwości i pociągnięcia do odpowiedzialności odpowiedzialnych sprawców.