Guck przedstawia, że 97% badań i dokumentów zgadza
się, że ludzie są winni za wszystko.
Prawda jest jednak taka, że tylko 0,54% gazet uważa, że
człowiek ponosi co najmniej 50% winy za zmiany klimatu.
Tak bezczelna manipulacja liczbami wywołała
burzę oburzenia w środowisku naukowym.
Nie ma przekonujących dowodów naukowych na to, że uwalnianie dwutlenku węgla, metanu lub innych
gazów cieplarnianych przez ludzi prowadzi do katastrofalnego ocieplenia atmosfery ziemskiej.
Musimy zdać sobie sprawę, że dwutlenek węgla sam w sobie nie jest zanieczyszczeniem.
Wręcz przeciwnie, jest niezbędny do życia na naszej planecie.
Emisje CO2 przez człowieka przywróciły równowagę w globalnym cyklu
węglowym, a tym samym zapewniły długoterminowe przetrwanie życia na Ziemi.
Sceptycy klimatyczni obaleni:
Zmiana klimatu spowodowana przez człowieka stała się faktem naukowym - czytamy w nagłówku magazynu Geo.de.
I: Ludzie są przyczyną zmian klimatycznych.
Jest to wniosek wyciągnięty z 99,9% wszystkich badań na
ten temat, według strony internetowej Süddeutsche Zeitung.
Media głównego nurtu głoszą, niemal chórem, że ludzkość
powoduje zmiany klimatu, z czym zgadza się 97% naukowców.
Każdy, kto w to wątpi, jest oczerniany jako zaprzeczający nauce.
Skąd jednak wzięła się ta liczba i czy w ogóle jest ona poprawna?
Każdy, kto przyjrzy się bliżej badaniu, które stanowi podstawę
tego stwierdzenia, dochodzi do zupełnie innego wniosku.
1.
Analiza prac naukowych dotyczących zmian klimatu spowodowanych przez człowieka - John Cook i in.
Jest to praca Quantifying the consensus on anthropogenic global warming in the scientific literature
autorstwa psychologa poznawczego Johna Cooka z 2013 roku, tak zwana metaanaliza.
Cook i jego koledzy przeanalizowali 11 944 badań dotyczących klimatu i środowiska
z lat 1991-2011, aby ustalić, czy ich autorzy obwiniali ludzi za zmiany klimatyczne.
W rezultacie Cook przedstawił, że 97% badań i dokumentów
zgadza się, że ludzie są winni za wszystko.
Ale prawda jest taka:
Pełne 0,54 procent badań jest zdania, że ludzie ponoszą co najmniej 50 procent winy za zmiany klimatu!
Jak więc John Cook może osiągnąć wskaźnik poparcia na poziomie około 97%?
W końcu sam napisał w podsumowaniu swojej analizy, tzw.
abstrakcie, że spośród wszystkich przeanalizowanych badań
66,4% nie zawierało żadnego stwierdzenia na temat tezy o zmianach
klimatu spowodowanych przez człowieka!
Bliższa analiza jego badania ujawnia, że
Nawet kategoryzacja dokonana przez Cooka była manipulacją!
Cook i jego zespół podzielili prawie 12 000 artykułów na siedem kategorii na podstawie tego,
czy zawierały one stwierdzenia dotyczące tezy o zmianach klimatu spowodowanych przez człowieka.
Kategoria 1 dotyczyła tego, że ludzie są odpowiedzialni
za ponad 50 procent zmian klimatycznych.
Kategoria 2 obwiniała ludzi, ale nie określiła,
jak silnie ludzie wpływają na klimat.
Kategoria 3 sprawiła, że ludzie stali się choć trochę odpowiedzialni.
Kategoria 4 nie zawierała komentarzy na temat wpływu człowieka na klimat.
Kategoria 5 miała tendencję do wypowiadania się przeciwko wpływowi człowieka.
Kategoria 6 nieco wyraźniej sprzeciwiała się wpływowi człowieka.
Kategoria 7 była przeciwna wpływowi człowieka i stwierdziła,
że wpływ człowieka był mniejszy niż 50%.
Widać więc, że tak naprawdę powinny być
tylko trzy kategorie: Kategoria A:
Ludzie są odpowiedzialni za ponad 50% kategorii B:
Brak oznak wpływu człowieka, kategoria C: Ludzie są odpowiedzialni za mniej niż 50 procent.
Jeśli z badania nie można wywnioskować, czy wpływ człowieka
jest większy czy mniejszy niż 50%, to badanie to nie zawiera
jasnego stwierdzenia i w rzeczywistości należy
do kategorii braku stwierdzenia.
Ponieważ pozostałe 4 kategorie nie mają wyraźnych wartości
procentowych, wszystkie prace z niejasnymi stwierdzeniami
można dowolnie sortować, co otwiera drzwi do manipulacji.
Teraz dochodzimy do wyników i matematycznych
sztuczek, które zmieniły 0,54% w 97%.
Oto surowe dane z badania Cooka - które, nawiasem mówiąc,
nie zostały uwzględnione w metaanalizie Cooka;
trzeba je najpierw wyszukać:
Kategoria 1: 64 prace, tj. 0,54% Kategoria
2: 922 prace, tj. 7,72% Kategoria 3:
2 910 prac, tj. 24,36% Kategoria 4: 7
970 prac, tj. 66,73% Kategoria 5: 54
prace, tj. 0,45% Kategoria 6: 15 prac,
tj. 0,13% Kategoria 7: 9 prac, tj.
0,08% Cook po prostu zignorował
wszystkie badania, które nie zawierały oświadczenia
- a było to 7 970 z łącznej liczby 11 944,
czyli dwie trzecie wszystkich prac!
W rzeczywistości Cook przetworzył tylko jedną trzecią wszystkich danych!
Ale nawet wtedy tylko 64 z 3 974 pozostałych
badań nadal uważa, że ludzie są w ponad
50 procentach odpowiedzialni za zmiany klimatu.
Cook połączył również kategorie 1, 2 i 3
w JEDNĄ i nazwał to porozumieniem, chociaż
składały się one z różnych stopni porozumienia - od
tak, ponad 50% udziału, przez tak, bez ilości,
do dorozumianego, milczącego tak.
Byłoby to łącznie 3 896 prac, które obwiniają ludzi.
Potwierdza to 78 prac zaklasyfikowanych do kategorii od 5 do 7,
ale w ogólnym rozrachunku jest to znikomy odsetek.
Ostatecznie zatwierdzono 3 896 dokumentów
- z łącznej liczby 3 974 pozostałych
dokumentów - co stanowi 97 procent.
Pierwotnie tylko 64 badania jednoznacznie zgadzały się z tezą o zmianach klimatu spowodowanych przez człowieka, co stanowiło 0,54%.
2. burza oburzenia w środowisku naukowym
Tak bezczelna manipulacja liczbami wywołała
burzę oburzenia w środowisku naukowym.
Strona Climatecite.com zebrała 97 artykułów, raportów medialnych
i wpisów na blogach, które krytykowały analizę Cooka.
Cytat: Poniżej znajduje się lista 97 artykułów, które obalają (źle pomyślane,
źle zaprojektowane i źle wykonane) 97-procentowe badanie konsensusu Cooka.
Fakt, że ktokolwiek nadal produkuje tak solidnie obalone
bzdury, jak badanie Cooka, jest wstydem dla nauki.
Jeśli chcesz zagłębić się w te dyskusje między naukowcami, link znajdziesz
na końcu programu, a także do wszystkich innych wspomnianych źródeł.
Poniżej znajduje się tylko kilka przykładów krytycznych artykułów:
Już 21 maja 2013 roku, 8 dni po opublikowaniu analizy Cooka,
na PopularTechnology.net pojawił się artykuł z wypowiedziami
niektórych naukowców, których badania zostały wykorzystane w analizie Cooka.
Wyjaśnili, że ich praca została nieprawidłowo
skategoryzowana.
Oto dwa przykłady: Geograf dr Craig D. Idso, przewodniczący Centrum
Badań nad Dwutlenkiem Węgla i Globalnymi Zmianami pisze:
Błędem byłoby twierdzenie, że nasz artykuł
popiera globalne ocieplenie wywołane przez CO2.
Dr Nils-Axel Morner, emerytowany profesor paleogeofizyki i geodynamiki
na Uniwersytecie Sztokholmskim, odpowiada na pytanie: Czy jest
to dokładne przedstawienie twojej pracy?
- Z pewnością nie jest to poprawne i z pewnością wprowadza w błąd.
Bloger naukowy Anthony Watts poinformował o powyższym badaniu dr Legatesa,
który skomentował pracę Cooka w następujący sposób:
To zdumiewające, że jakiekolwiek czasopismo mogło
opublikować badanie twierdzące, że konsensus wynosi 97%, podczas
gdy zgodnie z własną analizą autora, prawdziwy
konsensus wynosił mniej niż 1%.
Holenderski profesor ekonomii klimatu Richard Tol, były pracownik,
a następnie krytyk IPCC - Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu
- również ostro krytykuje pracę Cooka i podkreśla, że ważne prace naukowe
nie zostały uwzględnione ze względu na dobór terminów wyszukiwania.
Tol uważa również za niezrozumiałe, że wybrano tylko 10 ze 122 artykułów,
które sam opublikował w okresie analizowanym przez Cook i in.
5 z tych 10 wybranych artykułów zostało również błędnie sklasyfikowanych - oczywiście
jako artykuły popierające zmiany klimatu spowodowane przez człowieka, a nie jako artykuły,
które je kwestionują, co w rzeczywistości robią artykuły Tola.
Biolog, nauczyciel i filmowiec Markus Fiedler, który stał się znany jako krytyk Wikipedii, również
szczegółowo przeanalizował pracę Cooka i znalazł liczne błędy metodologiczne.
Jednak media głównego nurtu prawie nie informują o takiej krytyce pracy
Cooka, ale nadal rozpowszechniają fałszywe twierdzenie o 97% jedności.
A to ma długą, smutną tradycję:
3. liczne głosy sprzeciwu wobec alarmizmu związanego ze zmianą klimatu Nie
tylko od czasu pracy Cooka naukowcy wyrażają swój protest przeciwko alarmizmowi związanemu
ze zmianą klimatu, a pierwotnie alarmizmowi związanemu z globalnym ociepleniem.
Zaczęło się znacznie wcześniej, jako reakcja na Światowe Konferencje Klimatyczne ONZ,
które rozpoczęły się w 1979 roku i odbywały się co roku od 1995 roku.
Te akcje protestacyjne również w dużej mierze przeszły bez echa w mediach!
1990 USA SEPP - Science and Environmental Policy Project opisuje się następująco:
Science and Environmental Policy Project (SEPP) został założony w 1990 roku przez S. Freda
Singera w celu zakwestionowania federalnej polityki środowiskowej opartej na słabej nauce.
Oznacza obiektywną naukę opartą na solidnych dowodach.
SEPP analizuje wątpliwe polityki rządowe, bez względu
na to, jak bardzo są popularne, w celu ustalenia, czy
opierają się one na konsekwentnym stosowaniu metod
naukowych i nie są tylko chwilową modą.
Misją SEPP jest edukowanie decydentów, mediów i opinii publicznej na temat
znaczenia rygoru naukowego w określaniu polityki środowiskowej.
Wynika to z faktu, że te działania środowiskowe są również powiązane z działaniami
politycznymi, na przykład w zakresie wytwarzania i wykorzystania energii.
1992 Niemcy Apel Heidelberg
Apel z Heidelbergu został rozpowszechniony podczas Szczytu Ziemi w Rio de Janeiro w 1992 r., a liczba
naukowców-sygnatariuszy wzrosła z początkowych 264 do 4000 na całym świecie. Cytat z tego tekstu:
Apel Heidelberski nie zaprzecza istniejącym problemom
środowiskowym, ale wzywa do uznania postępu naukowego
za rozwiązanie, a nie przyczynę obecnych problemów zdrowotnych i środowiskowych.
Apel wyraża przekonanie, że współczesne społeczeństwo jest w najlepszej
pozycji w historii ludzkości do rozwiązywania problemów świata - pod
warunkiem, że nie poświęci nauki, intelektualnej uczciwości i zdrowego rozsądku
na rzecz politycznego oportunizmu i irracjonalnych lęków.
1992 USA Oświadczenie naukowców zajmujących się atmosferą w sprawie ocieplenia cieplarnianego
To oświadczenie naukowców zajmujących się atmosferą w sprawie globalnego ocieplenia jest petycją protestacyjną ponad 100 amerykańskich
naukowców zajmujących się klimatem przeciwko Ramowej Konwencji w sprawie Zmian Klimatu z Rio de Janeiro.
1995 Niemcy Deklaracja Lipska
Deklaracja Lipska, która została podpisana w 1995 r. i
ponownie zaktualizowana w 2005 r., stwierdza między innymi:
W trakcie debaty stawało się coraz bardziej jasne, że -
wbrew powszechnemu przekonaniu - nie ma dziś powszechnego konsensusu
naukowego co do znaczenia ocieplenia cieplarnianego spowodowanego rosnącym poziomem dwutlenku węgla.
W rzeczywistości wielu ekspertów ds. klimatu zgadza się obecnie,
że rzeczywiste obserwacje z satelitów pogodowych nie wykazują
żadnego globalnego ocieplenia - co stoi w bezpośredniej sprzeczności z wynikami modeli komputerowych.
1998 USA List od ponad 50 amerykańskich naukowców zajmujących się klimatem
Ponad 50 czołowych naukowców zajmujących się klimatem (z około 60 ogółem) i członków Amerykańskiego
Towarzystwa Meteorologicznego wspólnie napisało list ostrzegający, że decydenci polityczni nie powinni
kierować się zniekształconymi stwierdzeniami zawartymi w raporcie IPCC [Intergovernmental Panel on Climate
Change = Międzyrządowy Zespół ds. Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu].
Dosłownie piszą:
Inicjatywy polityczne opierają się na wysoce niepewnych teoriach naukowych.
Opierają się one na niepotwierdzonym założeniu, że katastrofalne globalne ocieplenie
jest wynikiem marnotrawstwa paliw kopalnych i wymaga natychmiastowych działań.
Nie zgadzamy się z tym.
1999 USA Petycja Oregon
Istnieje również petycja w USA, znana jako Oregon
Petition, która wzywa rząd USA do odrzucenia
protokołu z Kioto w sprawie globalnego ocieplenia i podobnych propozycji.
Cytat: Wzywamy rząd Stanów Zjednoczonych do odrzucenia porozumienia w sprawie globalnego ocieplenia
podpisanego w Kioto w Japonii w grudniu 1997 roku, a także wszystkich innych podobnych propozycji.
Proponowane limity emisji gazów cieplarnianych zaszkodziłyby środowisku, zahamowały
postęp nauki i technologii oraz zaszkodziły zdrowiu i dobrostanowi ludzi.
Nie ma przekonujących dowodów naukowych na to, że uwalnianie dwutlenku
węgla, metanu lub innych gazów cieplarnianych przez ludzi powoduje
lub w przewidywalnej przyszłości spowoduje katastrofalne ocieplenie
atmosfery ziemskiej i zakłócenie klimatu Ziemi.
Co więcej, istnieją liczne dowody naukowe na to, że wzrost ilości dwutlenku węgla
w atmosferze ma wiele pozytywnych skutków dla naturalnej flory i fauny Ziemi.
Petycja ta została już podpisana (na dzień 1 lipca 2023 r.) przez 31 487
naukowców z różnych dyscyplin, z których 9029 posiada stopień doktora.
2007 USA NIPCC - pozarządowy międzynarodowy panel ds. zmian klimatu
NIPCC został założony w 2007 roku przez SEPP [= Science and Environmental Policy Project - oznacza obiektywną naukę
opartą na solidnych dowodach] i stanowi przeciwwagę dla IPCC (Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu) ONZ.
Cytat z ich strony internetowej:
"Pozarządowy Międzynarodowy Panel ds. Zmian Klimatu (NIPCC)
jest tym, co sugeruje jego nazwa: międzynarodowym organem pozarządowych
naukowców i pracowników akademickich, którzy zebrali się, aby zrozumieć
przyczyny i konsekwencje zmian klimatu.
Ponieważ nie jesteśmy skłonni wierzyć, że zmiany klimatu
są spowodowane emisją gazów cieplarnianych przez człowieka, możemy
przyjrzeć się dowodom, które Międzyrządowy Zespół ds.
Ponieważ nie pracujemy dla żadnego rządu, nie mamy tendencji do zakładania, że główne działania rządowe są konieczne.
2007 Niemcy EIKE - Europejski Instytut Klimatu i Energii
e.V. EIKE została założona w Jenie w 2007 roku i opisuje się następująco:
EIKE jest stowarzyszeniem rosnącej liczby naukowców nauk przyrodniczych,
humanistycznych, ekonomistów, inżynierów, dziennikarzy i polityków,
którzy uważają, że twierdzenie o zmianach klimatu spowodowanych przez człowieka
jest naukowo nieuzasadnione, a zatem jest oszustwem.
EIKE odrzuca zatem każdą politykę klimatyczną jako pretekst do protekcjonalnego
traktowania gospodarki i ludności oraz obciążania ludzi podatkami.
Ich motto brzmi: To nie klimat jest zagrożony, ale nasza wolność!
2009 Wielka Brytania GWPF - The Global Warming Policy Foundation to
brytyjski think tank, który przedstawia się w następujący sposób:
ZRÓWNOWAŻONY I RACJONALNY PODEJŚCIE TO ZMIANY KLIMATU.
Global Warming Policy Foundation to bezstronny think tank i zarejestrowana edukacyjna
organizacja charytatywna zajmująca się polityką klimatyczną i energetyczną.
Jesteśmy głęboko zaniepokojeni wpływem polityki przeciwdziałania zmianom klimatycznym: może ona przynieść
więcej szkody niż pożytku, zarówno dla najbiedniejszych ludzi na świecie, jak i dla środowiska.
Naszym celem jest dostarczanie decydentom politycznym i opinii publicznej dobrze uzasadnionych
i wiarygodnych analiz kwestii klimatycznych i energetycznych opartych na rzetelnych badaniach.
We wrześniu 2013 r. chemik i bloger Andrew Montford
napisał dla GWPF krytyczny esej na temat analizy konsensusu
Johna Cooka o wymownym tytule Konsensus? Jaki konsensus?
(Konsensus? Jaki konsensus?)
2015 USA Koalicja CO2
Amerykański CO2
Koalicja ma na celu edukowanie liderów myśli, decydentów i opinii publicznej na temat istotnego wkładu "dwutlenku węgla"
w nasze życie i gospodarkę oraz dąży do świadomej i obiektywnej
dyskusji na temat zmian klimatu, roli człowieka w systemie
klimatycznym, ograniczeń modelowania klimatu i konsekwencji nakazanych redukcji emisji CO2.
2019 Holandia Clintel - Global Climate Intelligence Group
Już w programie 1100 naukowców zgodziło się, że nie ma zagrożenia klimatycznego!
(www.kla.tv/26000), Kla.TV przedstawiła ci grupę, która wyraźnie wypowiada się przeciwko alarmizmowi związanemu ze zmianami klimatu.
Grupa ta rozrosła się obecnie do ponad 1600 naukowców, a niedawno dołączył
do niej laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki, John F. Clauser.
W uzasadnieniu tego kroku wyjaśnił między innymi, że popularna narracja
klimatyczna odzwierciedla niebezpieczne zepsucie nauki, które
zagraża globalnej gospodarce i dobrobytowi miliardów ludzi.
I: błędna nauka o klimacie rozwinęła się
w masową pseudonaukę szokowo-dziennikarską.
2019 Włochy Klimat, petycja w przeciwną stronę
We Włoszech grupa naukowców wystosowała w lipcu 2019 r. petycję przeciwko alarmowi
klimatycznemu, zatytułowaną Climate, a counter-current petition.
Sygnatariuszami jest 83 naukowców, w tym wielu profesorów.
Szczegółowo wyjaśniają aktualny stan badań nad klimatem,
który jest daleki od konsensusu, i piszą między innymi:
Musimy być jednak świadomi, że DWUTLENEK WĘGLA SELF NIE JEST ZANIECZYSZCZENIEM.
Wręcz przeciwnie. Jest niezbędny do życia na naszej planecie.
I gdzie indziej:
Z kolei w literaturze naukowej coraz częściej podkreśla się istnienie
naturalnej zmienności klimatu, której modele nie są w stanie odtworzyć.
Ta naturalna fluktuacja wyjaśnia znaczną część
globalnego ocieplenia obserwowanego od 1850 roku.
Antropogeniczna odpowiedzialność za zmiany klimatyczne, które zaobserwowano w ciągu ostatniego
stulecia, jest zatem NIEUZASADNIONA OVERDRIVING i prognozy katastrof NIE SĄ REALISTYCZNY.
4. 46 byłych członków IPCC [Intergovernmental Panel on Climate
Change - polityczny, międzyrządowy komitet ds. zmian klimatu
] Członkowie wypowiadają się przeciwko teorii zmian klimatu spowodowanych przez człowieka Na koniec chcielibyśmy przedstawić artykuł
z maja 2023 r., w którym 46 byłych członków IPCC wypowiada się przeciwko teorii zmian klimatu spowodowanych przez człowieka.
Dla przypomnienia, IPCC twierdzi, że
przyczyną zmian klimatu są ludzie.
Kilka cytatów z artykułu: Dr
Roger Pielke: Wszystkie moje komentarze zostały zignorowane bez odpowiedzi.
W tym momencie doszedłem do wniosku, że raporty IPCC były w rzeczywistości przeznaczone
jako dokumenty lobbingowe mające na celu wywołanie określonych polityk, ale
nie jako prawdziwa i uczciwa ocena zrozumienia systemu klimatycznego.
Dr Tom Segalstad: Model globalnego ocieplenia
IPCC nie jest poparty danymi naukowymi.
Dr Miklos Zagoni: Jestem głęboko przekonany, że teoria
antropogenicznego globalnego ocieplenia jest błędna. 5.
Konsensus, który nigdy nie istniał John Cook próbował udowodnić konsensus, który nigdy nie istniał.
Ale tak naprawdę nauka nigdy nie była kwestią konsensusu.
Wręcz przeciwnie, nowe spostrzeżenia zwykle pochodziły od jednostek i
najpierw musiały zostać przeforsowane wbrew oporowi ustalonych kolegów.
Co do zasady, nauka nie podejmuje decyzji w drodze
konsensusu bez uwzględnienia faktów.
Zamiast tego nauka działa w ten sposób:
Jest to pomysł, który jest sprzeczny z tym,
co większość badaczy uważa za słuszne.
Jeśli ta idea zostanie teraz potwierdzona w testach empirycznych i to potwierdzenie
wyeliminuje wszystko, w co większość naukowców wierzyła do tej pory,
wówczas ta JEDNA idea osiągnęła postęp
naukowy - bez żadnych uzgodnień.
W rzeczywistości konsensus w nauce jest raczej przeszkodą, ponieważ
rozleniwia i prowadzi do osiadania w teraźniejszości.
Twierdzenie, że istnieje konsensus, zwykle pomaga tylko ideologom, którzy
chcą wykorzystać rzekomy konsensus do promowania swoich celów.
Jeśli argument opiera się na konsensusie, to można by założyć - przy tak wielu głosach
sprzeciwu - że zdecydowana większość naukowców odrzuca alarmizm klimatyczny.
Kim jest John Cook, kim są jego współautorzy i jakie są ich intencje?
Na swoim blogu SkepticalScience.com Cook opisał
siebie (w czasie analizy 97%) w następujący sposób:
Ta strona została stworzona przez Johna Cooka.
Nie jestem klimatologiem ani naukowcem, ale z zawodu niezależnym rysownikiem i programistą internetowym.
Studiowałem fizykę na University of Queensland i chociaż uzyskałem
pierwszą klasę z wyróżnieniem i mogłem zrobić doktorat, zamiast
tego porzuciłem naukę i zostałem zawodowym
pisarzem.
Myślę, że za dużo bazgrania na wykładach.
Niemniej jednak zachowałem silne zainteresowanie nauką,
a moja ciekawość tego, jak działa świat, wzrosła, gdy nie byłem
już zmuszany do nauki do zbliżających się egzaminów.
W 2016 roku uzyskał tytuł
doktora psychologii poznawczej:
Zamknięcie luki konsensusu poprzez komunikowanie konsensusu naukowego
w sprawie zmian klimatu i przeciwdziałanie dezinformacji.
Obecnie jest badaczem podoktoranckim na Monash University w Australii.
Jednak jego głównym projektem jest najwyraźniej blog aktywistów klimatycznych
SkepticalScience.com, który założył w 2007 roku.
Współautorzy analizy z 2013 r. byli uczestnikami tak zwanego obywatelskiego projektu
naukowego - tj. badań obywatelskich, które są również otwarte dla zainteresowanych laików -
i wszyscy są nadal wymienieni jako współpracownicy bloga aktywistów
klimatycznych Cooka, który istnieje od 2007 roku.
Ponieważ wszyscy oni współpracują z blogiem Cooka, można założyć,
że - podobnie jak sam Cook - nie podeszli
do tego projektu z otwartym umysłem!
Cook i jego ludzie niszczą kariery naukowców
O tym, że Cook jest aktywistą, może również świadczyć fakt, że na swoim blogu prowadzi czarną listę dezinformatorów.
Dotyczy to osób, które - z punktu widzenia Cooka -
rozpowszechniają fałszywe informacje, w tym 17 naukowców.
Jednym z nich jest Roger Pielke senior, emerytowany profesor nauk atmosferycznych
na Uniwersytecie Stanowym Kolorado z imponującą karierą akademicką.
Zamiast otrzymać uznanie za swoje osiągnięcia naukowe
na emeryturze, jest teraz oczerniany i wykluczany.
Judith Curry, emerytowana profesor nauk o Ziemi i atmosferze w Georgia
Institute of Technology, została dotknięta jeszcze mocniej.
Chociaż może pochwalić się długą karierą i licznymi nagrodami, musiała
zrezygnować z pracy po tym, jak Cook umieścił ją na swojej czarnej liście.
Nie znalazła również innego zatrudnienia w świecie akademickim.
Dziś obala alarmizm klimatyczny, w który sama była kiedyś zaangażowana,
i ostrzega przed antykapitalistycznym programem ONZ.
Mimowolnie zadajemy sobie to pytanie:
Dlaczego upubliczniona przez Cooka czarna lista ma tak duży wpływ na decyzje personalne na amerykańskich uniwersytetach?
Skąd australijski bloger, który sam nie kontynuował
kariery akademickiej w dziedzinie nauk klimatycznych,
ma moc niszczenia karier szanowanych naukowców, którzy
są ekspertami w tej dziedzinie?
Dlaczego Cook jest tak wpływowy?
Cóż - z jednej strony zajmuje się agresywnym marketingiem
i wie co nieco o optymalizacji pod kątem wyszukiwarek.
Z drugiej strony, stwierdzenie, że ludzie są winni zmianom klimatycznym, również doskonale pasuje
do programu globalistów, a zatem można założyć, że Cook jest przez nich wspierany.
Odniesienie do tego: 27 września 2011 r. - na długo przed opublikowaniem swojej analizy -
Cook poinformował o współpracy z Alem Gore'em na wewnętrznym forum SkepticalScience.com: "Dziś
rano odbyłem długą rozmowę na Skype z człowiekiem, który
pracuje dla Al Gore's Climate Reality Project.
[ ... ] Wspomniał o możliwości partnerstwa. [ ...
Ekscytująca okazja i kolejne potwierdzenie tego, co robimy].
Fakt, że prezydent Barack Obama zacytował badanie Cooka w tweecie,
zaledwie dzień po jego publikacji, mówi sam za siebie.
Obama napisał na Twitterze 16 maja 2013 r:
Zgadza się z tym dziewięćdziesiąt siedem procent naukowców: #Zmiana klimatu jest prawdziwa, spowodowana przez człowieka i niebezpieczna.
Robiąc to, grał w cichą grę, że tak powiem,
i po prostu pomijał ważne informacje:
97% naukowców, którzy w ogóle się wypowiadają, stało
się - wraz z Obamą - 97% WSZYSTKICH naukowców.
Pamiętamy:
W rzeczywistości tylko 33,6% badań przeanalizowanych przez Cooka wydało nawet oświadczenie w sprawie zmian klimatu spowodowanych przez człowieka.
Jeśli teraz pominąć pozostałe 66,4% i ustawić te 33,6% jako
100% osób, które wyraziły opinię, to 97% z nich ponownie zgodziło
się, że zmiana klimatu jest prawdopodobnie w mniejszym lub większym
stopniu spowodowana przez człowieka.
(lub może być stworzony przez człowieka?)
Częściowo stworzone przez człowieka staje się w całości stworzone przez
człowieka - to brzmi jak w 100% stworzone przez człowieka.
I nie było żadnej wzmianki o niebezpieczeństwie
w badaniu Cooka, Obama je wymyślił!
7. czy wynik analizy był z góry określony?
Sprawia to wrażenie, że Cook i jego pracownicy starali się wszelkimi sposobami osiągnąć określony, z góry ustalony rezultat.
I rzeczywiście, w marcu 2012 r. - jeszcze przed opublikowaniem metaanalizy Cooka
- istniały już szeroko zakrojone plany marketingowe: - komunikaty prasowe
- media głównego nurtu - komunikatory klimatyczne - blogerów
- organizacje klimatyczne - Google - filmy na YouTube i inne -... Jak
zaplanować działania marketingowe, gdy prace są jeszcze w toku?
Fakt, że Cook prowadził swojego bloga dla aktywistów klimatycznych od 2007
roku również sugeruje, że wynik jego badania był przesądzony.
Na swoim forum napisał bez ogródek:
Często i regularnie bijemy w bęben konsensusu.
W rzeczywistości argumenty, które zbiera przeciwko tak zwanym sceptykom
klimatycznym lub zaprzeczającym klimatowi, są bardzo kontrowersyjne.
Czeski fizyk i bloger Luboš Motl odparł wszystkie 104 argumenty
Cooka (w tamtym czasie) i doszedł do następującego wniosku:
Nie ma zagrożenia dla klimatu i nie ma empirycznych dowodów na to, że wpływ
człowieka na klimat zasługuje na uwagę kogokolwiek poza kilkoma nadmiernie
wyspecjalizowanymi ekspertami, którzy powinni badać
takie spekulacyjne pytania.
Wszystkie opinie, że zmiany klimatyczne są niebezpieczne,
spowodowane przez człowieka, a nawet istotne dla polityki,
opierają się na irracjonalnym podejściu, selekcji, zastraszaniu, cenzurze i ogólnym
niechlujstwie, które po raz kolejny pokazał nam pan Cook.
8. CO2 jest pokarmem dla roślin Dwutlenek węgla nie jest zanieczyszczeniem,
wręcz przeciwnie. Potwierdzi to każdy ogrodnik posiadający szklarnię:
Jeśli dodasz CO2 do powietrza, rośliny będą lepiej rosły.
Nauka również dostarcza dowodów, na przykład badanie
Pozytywny wpływ emisji CO2 przez człowieka na przetrwanie
życia na Ziemi, Patrick Moore, 2015.
Moore dochodzi nawet do wniosku, że ludzkie emisje CO2 zapewniają
długoterminowe przetrwanie życia na Ziemi:
Całe życie opiera się na węglu, a jego głównym
źródłem jest CO2 w globalnej atmosferze.
[ ... ]
Spalanie paliw kopalnych w celu wytworzenia energii dla ludzkiej cywilizacji
odwróciło trend spadkowy emisji CO2 i obiecuje przywrócić je do poziomów,
które prawdopodobnie doprowadzą do znacznego wzrostu tempa wzrostu i biomasy
roślin, w tym upraw żywności i drzew.
Emisje CO2 przez człowieka przywróciły równowagę
w globalnym cyklu węglowym, a tym samym zapewniły
długoterminowe przetrwanie życia na Ziemi.
Ten niezwykle pozytywny aspekt emisji CO2 przez człowieka
należy zestawić z nieudowodnioną hipotezą, że
emisje CO2 przez człowieka doprowadzą do katastrofalnego
globalnego ocieplenia w nadchodzących latach.
Ekscytującą rzeczą w tym badaniu CO2 przeprowadzonym
przez Patricka Moore'a jest to, że jest ono całkowitym przeciwieństwem
tego, co słyszy się każdego dnia w mediach głównego nurtu: podczas gdy
społeczność naukowa rzekomo zgadza się, że zwiększony
poziom CO2 jest absolutnie szkodliwy dla klimatu i że ludzie muszą
zaprzestać emisji CO2, Patrick Moore pisze, że tak nie jest:
Potrzebujemy ich więcej!
Podczas gdy codziennie słyszymy, że ludzie są w rzeczywistości
największymi szkodnikami na Ziemi i powinni zostać zredukowani, Patrick
Moore pisze, że rośliny pilnie potrzebowały
CO2 wytworzonego przez człowieka, ponieważ
bez tego dodatkowego CO2 wytworzonego przez człowieka
rośliny zaczęłyby wymierać.
Moore opisuje również przyczyny tego zniekształconego
obrazu, który określa CO2 jako zabójcę klimatu:
Silna koalicja interesów między najważniejszymi elitami
wspiera i napędza narrację o katastrofie klimatycznej.
Ekolodzy szerzą strach i zbierają datki;
Politycy zdobywają punkty, ponieważ wydaje im się, że ratują Ziemię przed zniszczeniem;
Media żyją z tych sensacyjnych historii i konfliktów;
Naukowcy i instytucje naukowe otrzymują
miliardy środków publicznych;
[...
] Firmy chcą wyglądać ekologicznie i otrzymywać ogromne dotacje publiczne
na projekty, które w przeciwnym razie byłyby przegrane ekonomicznie, takie jak duże farmy wiatrowe i elektrownie słoneczne....
Jest więc wielu zwycięzców w tym straszeniu katastrofą klimatyczną.
Ci, którzy upadają, to ci, którzy mają płacić za wszystkie tak
zwane środki ochrony klimatu, a tym samym wykrwawiają się na śmierć
- to my, ludzie.
9 Wniosek: Jak opisano, istnieje również
silna grupa interesu w kwestii klimatu, która
chce wzbogacić się naszym kosztem i dlatego rozpowszechnia
fałszywe raporty i tłumi prawdę.
I oczywiście media systemowe po raz kolejny nie wywiązują
się ze swojego obowiązku zrównoważonego raportowania.
Dlatego tylko sami ludzie mogą zapewnić, że głosy
sprzeciwu wobec alarmu klimatycznego zostaną usłyszane
- a tych głosów jest wiele!
Prosimy więc o rozpowszechnianie informacji o tym programie wśród przyjaciół i znajomych oraz w mediach społecznościowych.