Ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται με ξαφνική σφοδρότητα, η σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ
και των Παλαιστινίων κλιμακώθηκε τον Οκτώβριο του 2023 και γρήγορα εξελίχθηκε σε άλλον
έναν πόλεμο.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει στοιχίσει εκατοντάδες χιλιάδες ζωές και στις δύο πλευρές, έχει αναγκάσει εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν
τις εστίες τους και έχει καταστρέψει μεγάλες περιοχές της Ουκρανίας.
Ο αριθμός των θυμάτων στον πόλεμο της Γάζας αυξάνεται επίσης.
Εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τη χώρα και όλο και μεγαλύτερες περιοχές
της Λωρίδας της Γάζας καταστρέφονται.
Οι δημοσιονομικές και οικονομικές επιπτώσεις των πολέμων είναι επίσης καταστροφικές.
Μόνο το κόστος της ανοικοδόμησης της Ουκρανίας εκτιμάται από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
σε 1,1 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο πόλεμος στην Ουκρανία προκάλεσε οικονομική ζημία ύψους 1.650 δισεκατομμυρίων
δολαρίων μόνο το 2022.
Το παγκόσμιο εμπόριο κατέρρευσε και οι τιμές της ενέργειας και των τροφίμων εκτοξεύτηκαν, ενώ
ταυτόχρονα τα αντιμαχόμενα μέρη και οι υποστηρικτές τους κυριολεκτικά έκαψαν τα κεφάλαια
που χρειάζονταν επειγόντως στον πόλεμο.
Στις 31 Ιουλίου 2023, τα ποσά αυτά ήταν τα ακόλουθα:
ΕΕ 84,8 δισ. ευρώ, ΗΠΑ 69,5 δισ. ευρώ, Γερμανία 20,9 δισ. ευρώ και Ηνωμένο
Βασίλειο 13,8 δισ. ευρώ.
Στον πόλεμο της Γάζας, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ έχουν πλέον συμφωνήσει για στρατιωτική βοήθεια συνολικού ύψους σχεδόν
34 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Λαμβάνοντας υπόψη αυτό το πλαίσιο, οι πόλεμοι θα πρέπει στην πραγματικότητα να σταματήσουν αμέσως.
Ωστόσο, όπως εξηγεί στην επόμενη εκπομπή ο εμπειρογνώμονας σε θέματα χρηματοοικονομικής και οικονομίας
Ernst Wolff, δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον για τον τερματισμό των πολέμων,
γεγονός που εξηγεί και το ατελείωτο του πολέμου στην Ουκρανία.
Τα σχόλια του Wolff συμφωνούν με εκείνα του ερευνητή δημοσιογράφου των
ΗΠΑ David Sorensen στο ντοκιμαντέρ του Israel - Unveiling a Mystery. [www.kla.tv/Israel/27342].
Ο Sorensen παρέχει πειστικές αποδείξεις ότι ο πόλεμος στη Γάζα ήταν σκόπιμα σκηνοθετημένος.
Αυτό σημαίνει ότι και αυτός ο πόλεμος είναι προφανώς επιθυμητός.
Ακούστε τώρα τον Ernst Wolff για τους λόγους αυτών των πολέμων.
Γεια σας, εδώ Ernst Wolff.
Ο Φρίντριχ Σίλερ είπε κάποτε ότι ο καλύτερος έμπορος είναι ο πόλεμος.
Μετατρέπει το σίδερο σε χρυσό.
Αυτό ισχύει και στην εποχή μας.
Μετά την Ουκρανία, αυτή τη στιγμή βιώνουμε τον επόμενο πόλεμο στο Ισραήλ και πέραν αυτού
στη Μέση Ανατολή.
Και οι δύο πόλεμοι συνοδεύονται από πολιτικές εκστρατείες και εκστρατείες στα μέσα ενημέρωσης που ασχολούνται σχεδόν
αποκλειστικά με την επίρριψη ευθυνών στον εχθρό για τον πόλεμο και τη δυσφήμιση και τη φίμωση των
επικριτών των δικών τους πολιτικών.
Υπάρχει λόγος για τον οποίο οι εκστρατείες αυτές διεξάγονται με τεράστια οικονομικά έξοδα
και υποστηρίζονται από πολυάριθμους διεθνείς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων ιδρυμάτων και ΜΚΟ:
Αποπροσανατολίζουν το κοινό από το σημαντικό ερώτημα ποιος είναι στην
πραγματικότητα ο νικητής αυτών των πολέμων και, εκτός από τους πληγέντες και τα θύματα,
ποιος είναι ο χαμένος;
Τι σημαίνει οικονομικά ένας τέτοιος πόλεμος;
Ας ρίξουμε μια θεμελιώδη ματιά στο τι σημαίνει η μετατροπή από μια οικονομία ειρηνικής περιόδου
σε μια οικονομία πολέμου:
Η πρώτη συνέπεια είναι ότι πρέπει να παραχθούν περισσότεροι εξοπλισμοί.
Η εντολή για αυτό δίνεται από την κυβέρνηση, η οποία πρέπει επίσης να χρηματοδοτήσει το όλο εγχείρημα.
Αυτό το κάνει με χρήματα των φορολογουμένων που προηγουμένως είχαν κερδηθεί από τον πληθυσμό.
Επομένως, πρόκειται ουσιαστικά για θέμα αναδιανομής.
Τα χρήματα των φορολογουμένων εισρέουν στις τσέπες της αμυντικής βιομηχανίας ως αποτέλεσμα μιας
κυβερνητικής απόφασης.
Τώρα μπορεί να διατυπωθεί η ένσταση ότι οι περισσότερες κυβερνήσεις είναι υπερχρεωμένες και
δεν έχουν τους δημοσιονομικούς πόρους για να ενισχύσουν την αμυντική βιομηχανία.
Έχουν επίσης μια λύση γι' αυτό:
Οι κυβερνήσεις παίρνουν τα χρήματα για τον εαυτό τους.
Για το σκοπό αυτό, εκδίδουν κρατικά ομόλογα, τα οποία αγοράζουν από την κεντρική τράπεζα
και τα μεταβιβάζουν στις εμπορικές τράπεζες.
Με τον τρόπο αυτό, όμως, προωθούν τη δημιουργία
χρήματος, διότι αυτή η διαδικασία δεν σημαίνει τίποτε άλλο από το ότι πρέπει να δημιουργηθεί
νέο χρήμα από το τίποτα.
Ωστόσο, αυτό το νέο χρήμα αυξάνει τη συνολική προσφορά χρήματος και έτσι οδηγεί στον πληθωρισμό.
Αυτό με τη σειρά του απαλλοτριώνει τον απλό πολίτη, ο οποίος στην περίπτωση αυτή δεν πληρώνει με τους φόρους
του αλλά με την απώλεια της αγοραστικής του δύναμης.
Σε κάθε περίπτωση, οι χαμένοι του πολέμου είναι οι απλοί πολίτες που δεν ερωτήθηκαν
για την απόφαση να ξεκινήσουν πόλεμο.
Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια αναγκαστική αναδιανομή του πλούτου από τη
μεγάλη πλειοψηφία σε μια μικρή μειοψηφία.
Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτή τη μειονότητα.
Φυσικά, αυτό περιλαμβάνει κυρίως τους κατασκευαστές όπλων, δηλαδή την αμυντική βιομηχανία.
Στην περίπτωση της Ουκρανίας και του Ισραήλ, αυτό σημαίνει κυρίως την αμερικανική βιομηχανία όπλων, η οποία είναι ο
κύριος προμηθευτής και στις δύο χώρες.
Ωστόσο, οι μεγάλες εταιρείες τους, όπως η Lockheed Martin, η Raytheon, η Boeing και η Northrop, δεν είναι οι
μόνοι κερδισμένοι.
Ο πόλεμος σημαίνει ότι τα όπλα χρειάζονται τεράστιες ποσότητες και ότι πρέπει να ανανεώνονται
και να παράγονται συνεχώς.
Αυτό φυσικά τροφοδοτεί τον ανταγωνισμό μεταξύ των αμυντικών εταιρειών, οι οποίες
επεκτείνουν τις δυνατότητές τους σε μεγάλη κλίμακα.
Ωστόσο, αυτό απαιτεί επένδυση και τα χρήματα γι' αυτό δεν τα παίρνουν ως δώρο, αλλά
με τη μορφή δανείων από τις τράπεζες.
Έτσι είναι και οι τράπεζες των οποίων οι επιχειρήσεις ενισχύονται από έναν πόλεμο.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό στις μέρες μας, διότι
ζούμε στην εποχή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, στην οποία η βιομηχανία όπλων
εξαρτάται τεχνολογικά από τη βιομηχανία πληροφορικής.
Απλά μια υπενθύμιση:
Πριν από την απελευθέρωσή του για ιδιωτική χρήση, το Διαδίκτυο ήταν επίσης μια αμιγώς στρατιωτική εγκατάσταση.
Με άλλα λόγια, μαζί με την αμυντική βιομηχανία και τις τράπεζες, οι γίγαντες της πληροφορικής είναι επίσης
μεταξύ των μεγάλων νικητών του πολέμου.
Έτσι, τώρα γίνεται ενδιαφέρον,
γιατί τώρα τίθεται το σημαντικό ερώτημα:
Ποιος βρίσκεται πίσω από τις αμερικανικές αμυντικές εταιρείες, τις τράπεζες της Wall Street και τους γίγαντες της πληροφορικής
της Silicon Valley;
Ας ξεκινήσουμε με τις αμυντικές εταιρείες:
Οι κύριοι μέτοχοι των Lockheed Martin, Raytheon και Northrop είναι οι διαχειριστές περιουσιακών
στοιχείων Vanguard, State Street και BlackRock.
Η Vanguard είναι επίσης ο μεγαλύτερος θεσμικός μέτοχος της Boeing.
Το ίδιο ισχύει και για τις τράπεζες της Wall Street σήμερα.
Ας ρίξουμε μια ματιά στις πέντε μεγαλύτερες, είτε
πρόκειται για την JP Morgan Chase, την Bank of America, την City Group, την Wells Fargo ή την U.S. Bancorp:
Η Vanguard, η BlackRock και η State Street είναι μεταξύ των βασικών μετόχων σε όλα αυτά.
Και τέλος, ας ρίξουμε μια ματιά στις μεγαλύτερες εταιρείες πληροφορικής στη Silicon Valley.
Βρίσκουμε επίσης τους συνήθεις διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων στην Apple, τη Microsoft, την Amazon και την Alphabet.
Αν σκεφτείτε ότι η Vanguard είναι μεγαλομέτοχος της BlackRock
και ότι και οι δύο είναι μεγαλομέτοχοι
της State Street, αντιλαμβάνεστε ποιος κυβερνά τον κόσμο μας σήμερα.
Οι κυβερνήσεις σίγουρα δεν είναι!
Τώρα τίθεται το ερώτημα: Ποιος βρίσκεται πίσω από τις State Street, Vanguard και BlackRock;
Σύμφωνα με τον Ernst Wolff, είναι διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων.
Ωστόσο, δεν διαχειρίζονται οποιαδήποτε περιουσιακά
στοιχεία- σύμφωνα με τον Wolff, διαχειρίζονται τα περιουσιακά στοιχεία των υπερπλουσίων, συμπεριλαμβανομένων
των Rothschilds, Rockefellers, Warburgs, Goldman Sachs, Bill Gates, Warren Buffet και Elon Musk.
Οι Ρότσιλντ, για παράδειγμα, μεταβίβασαν περίπου 2,8 τρισεκατομμύρια δολάρια στην BlackRock, καθιστώντας
την με μια κίνηση τον μεγαλύτερο διαχειριστή περιουσιακών στοιχείων στον κόσμο.
Έτσι, για άλλη μια φορά, είναι η μικρή ομάδα των υπερπλουσίων που είναι οι μοναδικοί ωφελημένοι από αυτούς τους πολέμους.
Αν αναλογιστεί κανείς επίσης ότι κορυφαίοι δυτικοί αρχηγοί κυβερνήσεων, όπως ο Τζο Μπάιντεν,
ο Εμανουέλ Μακρόν, ο Ρίσι Σουνάκ και ο Ουκρανός πρωθυπουργός Βολοντίμιρ Ζελένσκι, συνδέονται στενά με
αυτούς τους κύκλους, τότε γίνεται φανερό ότι η ομάδα αυτή βυθίζει συστηματικά τους ανθρώπους στον
πόλεμο, τη δυστυχία και τη φτώχεια στο πλαίσιο της υπερβολικής επιδίωξης της εξουσίας και
του πλούτου.
Επομένως, είναι απαραίτητο να επιβληθεί μια παγκόσμια απαγόρευση των κερδών από κρίσεις.
Εάν δεν μπορούν πλέον να παράγονται κέρδη από καταστροφές οποιουδήποτε είδους, αλλά τα κέρδη που προκύπτουν με αυτόν τον τρόπο πρέπει να χρησιμοποιούνται για την ανοικοδόμηση ή την ελαχιστοποίηση των ζημιών, για παράδειγμα, αυτό το κακό παιχνίδι θα τελειώσει απότομα.