Θα συνεχίσουμε τώρα με το κείμενο.
Και θα έλεγα ότι συνολικά δώδεκα εξαιρετικοί εμπειρογνώμονες έχουν προταθεί για το νομικό μέρος
του λεπτού θέματος της ημέρας μας, από μια ολόκληρη πληθώρα φυσικά.
Υπήρχαν έξι δικηγόροι, τρεις δικαστές και τρεις νομικοί.
Ωστόσο, μόνο δύο από αυτούς είχαν αρκετό χρόνο ομιλίας από την αρχή, όπως όλοι γνώριζαν.
Αλλά και οι δώδεκα υποψήφιοι μας θα ήθελαν πολύ να έρθουν, όπως έχουν γράψει,
αλλά δέκα από αυτούς επίσης ακύρωσαν για διάφορους λόγους,
αλλά μας εύχονται κάθε επιτυχία για τη σημερινή συνάντηση.
Υπάρχει όμως ένας λόγος που πρέπει να γνωρίζετε, διότι φωτίζει έντονα τους δύο ομιλητές που βρίσκονται
σήμερα εδώ και θα μας υπηρετήσουν με την εμπειρία τους.
Αυτός ο κορυφαίος δικηγόρος έχει γράψει, γράφει, ότι θα ήταν απρόθυμος να είναι ο πρώτος μπροστάρης
που θα έφερνε το σημερινό μας θέμα στη δημοσιότητα ως νομικά δεσμευτικό μονοπάτι.
Αυτή ήταν η ακύρωσή του, ένας από αυτούς τους δώδεκα.
Για να είμαι ειλικρινής, μου φάνηκε λίγο σαν κάτι
που θα έλεγε ένας κορυφαίος ποδοσφαιριστής:
Δεν θα ήθελα να πετύχω το πρώτο γκολ σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Ή ένας επαγγελματίας πυγμάχος: δεν θα ήθελα να είμαι ο πρώτος που θα έβγαζε νοκ άουτ αυτόν τον αδάμαστο Γολιάθ.
Όλα εντάξει; Ναι.
Αλλά τώρα ένας άνδρας μπαίνει στο ρινγκ μαζί μας, ο οποίος έχει, θα έλεγα, αποδεχτεί αυτή την προφανή
πρόκληση.
Είναι Ελβετός υπήκοος, διδάκτωρ νομικής και το βιογραφικό του θα μας πει λίγα περισσότερα
γι' αυτόν σε λίγο.
Heinz Raschein Ο Heinz Raschein γεννήθηκε το 1956 στο ορεινό χωριό Malix
του Graubünden και φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του.
Για να μπορέσει να σπουδάσει αργότερα, παρακολούθησε το λατινικό γυμνάσιο στο καντονικό σχολείο του Chur.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο πατέρας του εξελέγη ομοσπονδιακός δικαστής στη Λωζάνη και η οικογένεια μετακόμισε στη γαλλόφωνη Ελβετία.
Η παραμονή του στη γαλλόφωνη Ελβετία ήταν ένα από τα καλύτερα χρόνια της ζωής του.
Το 1976, αποφοίτησε από το Gymnase de Montbenon με πανεπιστημιακό δίπλωμα.
Μετά τη σχολή νεοσύλλεκτων, του επιτράπηκε να αποκαλεί τον εαυτό του ορεινό γρεναδιέρο.
Από τα τέλη του 1976 έως τα τέλη του 1981, ο Heinz Raschein σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης και απέκτησε το βαθμό του υπολοχαγού στο στρατό.
Ακολούθησε πρακτική άσκηση ως δικηγόρος στο Chur, μετά την οποία απέκτησε τα προσόντα του δικηγόρου και αργότερα συμβολαιογράφου.
Με τον δεύτερο καλύτερο βαθμό στις διδακτορικές εξετάσεις, δηλαδή Magna Cum Laude, έγραψε
τη διατριβή του με θέμα την παρανομία στο σύστημα του ελβετικού δικαίου περί ευθύνης.
Ο Heinz Raschein διατηρούσε ένα ανεξάρτητο δικηγορικό και συμβολαιογραφικό γραφείο στο Chur για σχεδόν 30 χρόνια.
Σε ηλικία 50 ετών, απολύθηκε από τον στρατό ως ταγματάρχης στρατιωτικής δικαιοσύνης.
Ο Heinz Raschein απολαμβάνει σήμερα μια πολύ ζωντανή συνταξιοδότηση και είναι
πολύ ευγνώμων για τη μεγάλη ενθάρρυνση που δέχεται για το έργο του.
Βοηθά τους ανθρώπους που αισθάνονται θύματα των μέτρων για τον κοροναϊό.
Έχει τρεις παντρεμένες κόρες, τέσσερα εγγόνια και μια σύντροφο που του έχει γίνει αγαπητή τα τελευταία 20 χρόνια.
Ο Heinz Raschein μιλάει σήμερα για το θέμα της νόμιμης πτώχευσης. Τι γίνεται τώρα; Με πρακτικά παραδείγματα.
Καλώς ήρθες, Heinz Raschein. Σας εύχομαι κάθε επιτυχία. Σας ευχαριστώ.
Αγαπητοί φίλοι, χαίρομαι που μπορώ να εμφανιστώ ενώπιον της AZK.
Για περίπου πέντε χρόνια, προσπαθούσα μάταια να
μου επιτραπεί να συμμετάσχω ως ακροατής.
Το γεγονός ότι κατάφερα να είμαι προσκεκλημένος ομιλητής για πρώτη φορά με γεμίζει υπερηφάνεια.
Η μεσαία μου κόρη είναι βιολόγος και δεν συμφωνεί μαζί μου σε όλες τις πτυχές της ζωής.
Αλλά το κάνει σε εκείνες που είτε υπάρχουν δύο είτε 58½ φύλα. Της είμαι ευγνώμων γι' αυτό.
Για την παρουσίασή μου, θεωρώ ότι αν χρησιμοποιώ μόνο τη θηλυκή μορφή ή μόνο την αρσενική μορφή, εννοούνται και οι δύο.
Το θέμα της παρουσίασής μου είναι η νόμιμη πτώχευση και οι πιθανές διέξοδοι από αυτήν.
Το αναλύω αυτό στους υπότιτλους που εμφανίζονται σε αυτή τη διαφάνεια. Δείχνω το δρόμο προς τη νόμιμη πτώχευση.
Επιτρέψτε μου να αναφερθώ στις δύο ολικές αναθεωρήσεις του Ομοσπονδιακού Συντάγματος το 1885 και το 1999.
Αναφέρω -σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, το οποίο στη συνέχεια αναλύω- τις φωνές
αμφισβήτησης, και στη συνέχεια έρχομαι
σε μερικά σημαντικά σχέδια που έχουμε ξεκινήσει από την πλευρά του κινήματος
ως πιθανές διεξόδους από τη νομική χρεοκοπία που έχει εντοπιστεί.
Και στο τέλος, θα μιλήσω για επιλογές δράσης και ανοχής για το μέλλον.
Αν εξετάσουμε προσεκτικά τις έννοιες της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, θα συνειδητοποιήσουμε
ότι η δημοκρατία και το κράτος δικαίου είναι δύο διαφορετικά πράγματα.
Αυτό το βιώνουμε σήμερα, βλέπουμε ότι η δημοκρατία μπορεί να υπάρξει χωρίς κράτος δικαίου, και οι προηγούμενες δομές
εξουσίας έχουν δείξει ότι το αντίστροφο είναι επίσης δυνατό - κράτος δικαίου χωρίς δημοκρατία.
Αν έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα στη δημοκρατία και το κράτος δικαίου, η απάντησή μου είναι: το κράτος δικαίου.
Επειδή η δημοκρατία χωρίς κράτος δικαίου δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα κενό κέλυφος.
Η οντότητα που αυτοαποκαλείται Ελβετική Συνομοσπονδία έχει δεσμευτεί για το κράτος δικαίου στο Ομοσπονδιακό Σύνταγμα, το οποίο αναθεωρήθηκε πλήρως το 1999.
Θα ήθελα να σας παραπέμψω σε αυτή τη διαφάνεια εδώ. Το πιο αξιόπιστο κείμενο του εν λόγω διατάγματος βρίσκεται στον ιστότοπο της Fedlex admin.ch.
Αν βρεθείτε στο σωστό μέρος, θα δείτε τη διασφάλιση να επισημαίνεται με πράσινο χρώμα στα αριστερά:
Το κείμενο αυτό ισχύει,
Αν είχε προσγειωθεί κατά λάθος σε μια παλαιότερη έκδοση του κειμένου, θα έβρισκε τη σημείωση με κόκκινο
χρώμα στο ίδιο σημείο: Το κείμενο αυτό δεν ισχύει. Όπως θα δούμε, αυτό δεν αποτελεί απόδειξη, αλλά απλή διαβεβαίωση.
Για τις ακόλουθες εξηγήσεις, ωστόσο, μπορούμε τώρα να κάνουμε τη θεωρητική υπόθεση
ότι μπορούμε να εμπιστευτούμε τις κόκκινες ή πράσινες διαβεβαιώσεις της
Fedlex. Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να χρησιμοποιήσω λίγη τεχνική ορολογία.
Ξέρω πόσο κουραστική μπορεί να είναι η νομική ορολογία.
Όμως, ο Ivo έχει καλέσει μόνο δικηγόρους, δικαστές και άλλους νομικούς εμπειρογνώμονες για εσάς σήμερα, οπότε θέλει να δώσει
ιδιαίτερη προσοχή στη νομική προοπτική. Για το λόγο αυτό, θα εξηγήσω τώρα την έννοια της ιεραρχίας των κανόνων.
Νομίζω ότι πρέπει να γίνεις πιο γνώστης του νόμου από
τον Alain Berset και τους άλλους έξι πολιτικούς παράγοντες.
Το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα είναι η υψηλότερη μορφή νομοθετικής πράξης που αναγνωρίζεται από την Ελβετική Συνομοσπονδία.
Ως μοναδική εξαίρεση στην ιεραρχία των κανόνων, ορίζει ότι το διεθνές δίκαιο πρέπει να τηρείται κατά την εφαρμογή του (άρθρο 5).
Σε αντίθεση με το σύνταγμα, το διεθνές δίκαιο είναι μόνο εν μέρει κατανοητό, επειδή οι νομικές πηγές του είναι κατακερματισμένες.
Ανάλογα με την πολιτική στάση, το χωρίο αυτό μπορεί να εκληφθεί ως συνεκτίμηση ή ως άνευ όρων ακολουθία.
Το Σύνταγμα είναι έγκυρο μόνο αν εγκριθεί τόσο από το λαό όσο και από τα καντόνια.
Το επόμενο επίπεδο της ιεραρχίας των κανόνων είναι οι ομοσπονδιακοί νόμοι.
Ένας ομοσπονδιακός νόμος μπορεί να τεθεί σε ισχύ εάν το κοινοβούλιο μας, δηλαδή και τα δύο
συμβούλια, έχουν δώσει το καθένα τη συγκατάθεσή του, με την επιφύλαξη δημοψηφίσματος.
Πρέπει να υπογράφεται από τους προέδρους και των δύο συμβουλίων και τους αναλογιστές τους.
Εάν ο λαός δεν πραγματοποιήσει δημοψήφισμα ή εάν το δημοψήφισμα αυτό αποβεί άκαρπο, θα τεθεί σε ισχύ. Τα διατάγματα του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου καταλαμβάνουν το χαμηλότερο επίπεδο στην ιεραρχία των προτύπων.
Σε αντίθεση με το σύνταγμα, για το οποίο απαιτείται πλειοψηφία του λαού και των καντονίων, ή τους νόμους,
για τους οποίους απαιτείται απλώς κοινοβουλευτική πλειοψηφία, τα διατάγματα του Ομοσπονδιακού
Συμβουλίου δημιουργούνται με την απλή έγκριση επτά toecaps που εκλέγονται από το κοινοβούλιο.
Ως δικηγόρος των θυμάτων των μέτρων, θέλω να μάθω από το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο αν
το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο συμμορφώθηκε ή υπερέβη την εξουσία του να εκδίδει κανονισμούς.
Για κάθε διάταγμα που εκδίδει, πρέπει να μπορεί να στηρίζεται σε νομική βάση. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι νόμοι πρέπει να έχουν συνταγματική υποστήριξη.
Σε αυτό το θέμα, εμείς οι ομοϊδεάτες μας - κατά της κυβέρνησης, του κοινοβουλίου, της δικαιοσύνης και των μέσων
ενημέρωσης - είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι ο νόμος για τις επιδημίες δεν είναι ούτε κατά διάνοια αρκετός.
Αν τώρα θέλουμε να μάθουμε πότε τέθηκε σε ισχύ αυτό το πλήρως αναθεωρημένο Ομοσπονδιακό Σύνταγμα και, επομένως,
είναι δεσμευτικά εφαρμοστέο, μπορούμε να το αναζητήσουμε στη λεγόμενη Επίσημη Συλλογή της Ομοσπονδιακής Νομοθεσίας.
Πρέπει να γνωρίζετε ότι η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση διατηρεί παράλληλα μια Επίσημη Συλλογή και
μια Συστηματική Συλλογή Νόμων. Και οι δύο θεωρούνται ίσες, απλώς οργανώνονται με διαφορετικά κριτήρια.
Καλώ το AS με βάση το έτος και τη σελίδα - που δίνεται εδώ - και το SR με βάση τον αριθμό του διατάγματος,
Το SR οργανώνει τα διατάγματα ανάλογα με το νομικό αντικείμενο.
Καθώς το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα είναι το υψηλότερο από όλα τα νομοθετήματα, φέρει τον αριθμό SR 101.
Βρίσκουμε λοιπόν στο AS υπό το AS 1999 2556 ένα ομοσπονδιακό
διάταγμα και των δύο Συμβουλίων της 18ης Δεκεμβρίου 1998 και τη σημείωση: Το κείμενο αυτό ισχύει.
Το ομοσπονδιακό διάταγμα περιέχει ολόκληρο το κείμενο αναθεώρησης του νέου ομοσπονδιακού
Συντάγματος, το οποίο εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο για να τεθεί υπόψη του λαού με το παρόν ψήφισμα.
Ακολούθησε δημοψήφισμα το 1999, το οποίο κατέληξε σε σαφή πλειοψηφία υπέρ του αναθεωρημένου κειμένου.
Στη συνέχεια, το θέμα τέθηκε εκ νέου ενώπιον των Συμβουλίων, τα οποία έθεσαν σε ισχύ
το συνταγματικό κείμενο που ενέκρινε ο λαός την 1η Ιανουαρίου 2000 με
ένα νέο ομοσπονδιακό διάταγμα της 28ης Σεπτεμβρίου 1999, πιο συγκεκριμένα με το AS 1999 2555.
Και μπορείτε να δείτε εδώ την αρχή αυτού του ψηφίσματος και την τελευταία σελίδα με τις υπογραφές, οι οποίες πρέπει να είναι χειρόγραφες στο πρωτότυπο.
Για τη θεωρητική μας εξέταση, μπορούμε επομένως να παραμείνουμε σε αυτό το συνταγματικό κείμενο.
Το κράτος δικαίου αναφέρεται στα άρθρα 5, 8 και 9. Το έχω τονίσει αυτό στη διαφάνεια.
Η πρώτη από αυτές τις διατάξεις (άρθρο 5) ορίζει
το νόμο ως βάση και όριο της κρατικής δράσης.
Προβλέπεται ότι η κυβερνητική δράση πρέπει να είναι προς το δημόσιο συμφέρον και αναλογική.
Και οι δύο πλευρές της ανταλλαγής, δηλαδή οι κρατικοί φορείς από τη μία πλευρά και εμείς οι ιδιώτες από την άλλη, οφείλουν να ενεργούν καλόπιστα.
Τέλος, το άρθρο 5 του Ομοσπονδιακού Συντάγματος τονίζει την υπεροχή του διεθνούς δικαίου.
Το άρθρο 8 ορίζει ότι όλα τα άτομα είναι ίσα ενώπιον του νόμου,
Απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω καταγωγής, φυλής, φύλου, ηλικίας, γλώσσας, κοινωνικής
κατάστασης, τρόπου ζωής, θρησκευτικών, ιδεολογικών και πολιτικών πεποιθήσεων ή αναπηρίας.
Ως νομοθέτες, η Ομοσπονδιακή Συνέλευση έχει εντολή να διασφαλίζει
τη νομική και πραγματική ισότητα ανδρών και γυναικών.
Το άρθρο 9 επαναλαμβάνει την απαγόρευση της αυθαιρεσίας και την απαίτηση του κράτους να ενεργεί καλόπιστα.
Αυτό αποτελεί τελικά επανάληψη της δήλωσης του άρθρου 5, διότι η παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
εκ μέρους των κρατικών αρχών ισοδυναμεί με αυθαίρετη ενέργεια εκ μέρους τους.
Σύμφωνα με το νομικό δόγμα που αναγνωρίζεται σε όλο τον γερμανόφωνο κόσμο, η αρχή της αναλογικότητας έχει τρία μέρη.
Κατά συνέπεια, η κυβερνητική δράση πρέπει πρώτον να είναι αναγκαία, δεύτερον
σκόπιμη και τρίτον η σχέση μεταξύ βλάβης και οφέλους πρέπει να είναι ισορροπημένη.
Φυσικά, οι απόψεις μπορεί να διαφέρουν και για τα τρία αυτά κριτήρια αναλογικότητας.
Ωστόσο, η πρακτική εμπειρία των τελευταίων τρεισήμισι ετών δείχνει ότι οι τέσσερις λεγόμενες κρατικές
εξουσίες μας - νομοθετική εξουσία, κυβέρνηση, δικαστική εξουσία και μέσα ενημέρωσης - έχουν διατυπώσει μόνο γενικόλογους
ισχυρισμούς σχετικά με την αναλογικότητα των μέτρων corona που εκδίδονται από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο
με διάταγμα και δεν έχουν εξηγήσει και αποδείξει τις τρεις πτυχές που αναφέρθηκαν.
Η πλούσια εμπειρία μου στον τομέα αυτό συμπίπτει με εκείνη των δύο αξιόλογων συναδέλφων
μου, τους οποίους θεωρώ έγκυρους στον τομέα αυτό. Ένας από αυτούς είναι ο Philipp Kruse.
Σε αντίθεση με τις τρεις προαναφερθείσες κρατικές εξουσίες, προσπαθήσαμε πάντοτε και επανειλημμένα
να αμφισβητήσουμε την αναλογικότητά τους και στις τρεις προαναφερθείσες πτυχές.
Η θέση μου είναι ότι το βάρος της απόδειξης βαρύνει
εξ ολοκλήρου τις κυβερνητικές υπηρεσίες που υπαγόρευσαν τα μέτρα.
Οι συνάδελφοί μου έχουν επενδύσει μεγαλύτερη νομική επιμέλεια στο θέμα αυτό και στις δύο μεγάλες εισηγήσεις τους έχουν υποβάλει
προτάσεις για την παροχή αποδείξεων κατά των μέτρων που ελήφθησαν, τις οποίες προσωπικά δεν θεωρώ απαραίτητες.
Μια τελευταία αρχή του κράτους δικαίου που πρέπει να αναφερθεί εδώ είναι ότι όποιος
προβάλλει έναν ισχυρισμό φέρει το βάρος της απόδειξης αυτού του ισχυρισμού.
Διαφορετικά είναι άσχετο. Αυτό αναφέρεται στο άρθρο 8 του Αστικού Κώδικα, ενός ομοσπονδιακού νόμου.
Δεν κατοχυρώνεται μόνο στο νόμο, αλλά και στο σύνταγμα, στο άρθρο 9 του Ομοσπονδιακού Συντάγματος
για την ακρίβεια. Με την ελπίδα μεγαλύτερης επιτυχίας, οι δύο συνάδελφοί μου έχουν
προβλέψει ένα βάρος απόδειξης που θεωρώ ότι είναι προαιρετικό και όχι υποχρεωτικό.
Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι η πλευρά μας προσπάθησε ξανά και ξανά να εξηγήσει τη δυσανάλογη
κατάσταση, αλλά προσέκρουσε σε ένα σιωπηλό τείχος απόρριψης.
Μέχρι σήμερα, ο δημόσιος τομέας αρνείται να εκπληρώσει την υποχρέωσή του να παράσχει στοιχεία.
Συνολικά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την κατάρρευση τεσσάρων πυλώνων στήριξης ενός ελάχιστου συνταγματικού κράτους.
Πρόκειται για τις αρχές της απαγόρευσης της αυθαιρεσίας, την αρχή της αναλογικότητας,
τη διάκριση των εξουσιών και την κατανομή του βάρους της απόδειξης.
Σε αυτή τη διαπίστωση, βλέπω μια νομική χρεοκοπία που έρχεται σε ασυμβίβαστη αντίθεση με τις ομιλίες μας της 1ης Αυγούστου.
Αργότερα θα επανέλθω στο γεγονός ότι υπάρχει ένας πέμπτος κατεστραμμένος πυλώνας, η απαίτηση υπογραφής.
Αυτό με φέρνει στην ιστορία των δύο συνολικών αναθεωρήσεων του Ομοσπονδιακού μας Συντάγματος.
Εκείνο του 1999 ήταν το δεύτερο.
Η πρώτη χρονολογείται από το 1875, 27 χρόνια μετά τη δημιουργία του ομοσπονδιακού κράτους.
Αυτή η πρώτη ολική αναθεώρηση περιελάμβανε την εισαγωγή μοναδικών σε παγκόσμιο επίπεδο λαϊκών δικαιωμάτων - της πρωτοβουλίας και του δημοψηφίσματος.
Η πρωτοβουλία επιτρέπει στον ελβετικό λαό να προτείνει τροποποιήσεις του Ομοσπονδιακού Συντάγματος και να τις θέσει σε ψηφοφορία.
Μπορεί να χρησιμοποιήσει το δημοψήφισμα για να εξασφαλίσει ότι οι νόμοι που έχουν ήδη
ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο υποβάλλονται επίσης προς έγκριση ή απόρριψη.
Ποιος από εσάς - παρακαλώ σηκώστε το χέρι σας - γνωρίζει την κομματική-πολιτική
σύνθεση του πρώτου Ομοσπονδιακού Συμβουλίου του 1848;
Είναι ελάχιστα γνωστό σήμερα ότι τότε είχαμε επτά φιλελεύθερα σκεπτόμενους ομοσπονδιακούς συμβούλους, ή μάλλον τους προγόνους μας. Τότε δεν υπήρχε λόγος για μαγική φόρμουλα.
Το σύνταγμα αυτό δεν αναγνώριζε ακόμη τα προαναφερθέντα δικαιώματα του λαού, επειδή οι
καθολικά προσανατολισμένοι πολίτες της Κεντρικής Ελβετίας δεν είχαν τότε εκπροσώπηση στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.
Το 1875, ο μηχανικός του Γκόταρντ Άλφρεντ Έσερ συνειδητοποίησε ότι θα μπορούσε να λάβει έγκριση για το κατασκευαστικό
του έργο του αιώνα μόνο αν παραχωρούσε παραχωρήσεις στα ίδια καντόνια της κεντρικής Ελβετίας.
Και έτσι του ήρθε η ιδέα να κάνει την ακόλουθη ιδέα αρεστή στο τότε πολύ ισχυρό φιλελεύθερο κόμμα της Ζυρίχης:
Τροποποιούμε το σύνταγμα και διευκολύνουμε τους κατοίκους της Κεντρικής Ελβετίας
δίνοντάς τους το δικαίωμα της πρωτοβουλίας και του δημοψηφίσματος.
Καθώς αυτό αποτελούσε ένα από τα κύρια προβλήματα των καθολικών κατοίκων της Κεντρικής
Ελβετίας, τους κέρδισε ο νέος μεταφορικός άξονας που διέσχιζε την περιοχή τους.
Αυτό έδωσε στον ελβετικό λαό ένα πρωτοποριακό δικαίωμα να έχει λόγο στις ομοσπονδιακές υποθέσεις.
Κατά την άποψή μου, αυτή η πρώτη συνολική αναθεώρηση ήταν ένα πραγματικό βήμα προς τα εμπρός.
Η κατάσταση είναι διαφορετική με τη δεύτερη συνολική αναθεώρηση του 1999, περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα. Εκείνη την εποχή, ο Ελβετός δικηγόρος Kaspar Villiger ήταν ομοσπονδιακός υπουργός Δικαιοσύνης.
Ο Leon Schlumpf ήταν μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής εμπειρογνωμόνων πριν από τη θητεία του στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.
Τον γνώριζα προσωπικά επειδή η κόρη του Eveline ήταν
στενή συμμαθήτρια στο σχολείο του καντονιού.
Αυτός και ο πατέρας μου, ομοσπονδιακός δικαστής σήμερα, με διαβεβαίωσαν από κοινού, όπως και ο Kaspar
Villiger δημοσίως, ότι αυτή η δεύτερη ολική αναθεώρηση ήταν μια νέα, καθαρή αναδιοργάνωση της συστηματικής
τάξης, και ρητά χωρίς καμία ουσιαστική παρέμβαση στα ήδη υπάρχοντα δικαιώματα.
Η διαβεβαίωση ήταν σαφής προς όλους: "Δεν θέλουμε να αλλάξουμε τα δικαιώματά σας, απλώς θέλουμε να τα οργανώσουμε με μεγαλύτερη σαφήνεια.
Θα σας αποδείξω ότι κάνετε λάθος με το παρακάτω παράδειγμα.
Παρόλο που ήμουν πολύ απασχολημένη εκείνη την εποχή με τη γέννηση τριών θυγατέρων, την είσοδό μου ως εταίρου σε ένα κοινό γραφείο
και την απόκτηση άδειας άσκησης δικηγορίας και συμβολαιογραφίας, διαισθητικά δεν εμπιστεύτηκα αυτές τις διαβεβαιώσεις
και ψήφισα κατά της συνολικής αναθεώρησης του 1999. Σήμερα είναι σαφές πόσο δικαιολογημένο ήταν αυτό το "όχι".
Σε αντίθεση με αυτές τις διαβεβαιώσεις, το πλήρως αναθεωρημένο Ομοσπονδιακό Σύνταγμα
περιέχει τουλάχιστον μία πολύ δραστική ουσιαστική αλλαγή. Προηγουμένως, το άρθρο Art.
113 παράγραφος 2 aBV (aBV = παλαιό ομοσπονδιακό σύνταγμα).
Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, οι δικηγόροι δεν μπορούσαν να παραπέμψουν ομοσπονδιακούς νόμους που ψηφίστηκαν από το Κοινοβούλιο στο Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο για επανεξέταση.
Αυτή η συμφωνία κατανομής της εξουσίας έπρεπε πάντα να γίνει αποδεκτή.
Ωστόσο, όσον αφορά τα διατάγματα του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, υπήρξε τότε πλήρης έλεγχος
της συνταγματικότητας των εν λόγω διαταγμάτων από το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο.
Το νέο Ομοσπονδιακό Σύνταγμα ορίζει τώρα στο άρθρο.
189 του Ομοσπονδιακού Συντάγματος ορίζει ότι τα διατάγματα του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου δεν μπορούν πλέον να παραπέμπονται στο Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο για τον έλεγχο της συνταγματικότητάς τους.
Όπως μόλις είδαμε - δεδομένου ότι όλα τα μέτρα για τον κοροναϊό βασίζονται αποκλειστικά σε διατάγματα του
Ομοσπονδιακού Συμβουλίου - πρόκειται για μια εξαιρετικά μοιραία καταπάτηση των δικαιωμάτων των πολιτών.
Αυτό ισοδυναμεί με πλήρη κατάργηση της λεγόμενης αφηρημένης αναθεώρησης των προτύπων σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
Απαιτώ από το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο μια αφηρημένη αναθεώρηση των νομικών κανόνων, όταν φέρνω ένα διάταγμα του
Ομοσπονδιακού Συμβουλίου απευθείας στο Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο και απαιτώ την αναθεώρηση της συνταγματικότητάς του.
Εάν το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότι
το διάταγμα στο σύνολό του ή επιμέρους διατάξεις του είναι ή είναι αντισυνταγματικές,
κηρύσσει το διάταγμα ή επιμέρους διατάξεις του άκυρο.
Πρόκειται για την αφηρημένη αναθεώρηση των προτύπων, την οποία η συνολική αναθεώρηση του 1999 δυστυχώς κατήργησε. Στα υλικά σχετικά με αυτό - αυτό είναι η γένεση της Τέχνης.
189 BV - και τα πρακτικά της κοινοβουλευτικής διαβούλευσης αναφέρουν:
Αυτή η κατάργηση του αφηρημένου ελέγχου των προτύπων δεν επηρεάζει τον συγκεκριμένο έλεγχο των προτύπων.
Η συγκεκριμένη επανεξέταση των προτύπων ονομάζεται επίσης συμπληρωματική επανεξέταση των προτύπων.
Αυτό σημαίνει ότι αν, για παράδειγμα, ο Rémy Stettler λάβει τώρα πρόστιμο επειδή αρνήθηκε
να φορέσει κάλυψη προσώπου στις υπαίθριες κληματαριές της Βέρνης, μπορώ να το υποβάλω στο
δικαστήριο με αίτημα να διενεργηθεί ειδική αναθεώρηση των προτύπων.
Στη συνέχεια, το δικαστήριο πρέπει να εξετάσει αν το εφαρμοσθέν πρότυπο είναι συνταγματικό.
Εάν αυτό δεν συμβαίνει, αυτό δεν έχει ως αποτέλεσμα την ακυρότητα του υπό εξέταση προτύπου, αλλά την ανεφάρμοστη εφαρμογή του.
Όπως αποδεικνύεται, τα δικαστήρια είναι απρόθυμα να επανεξετάσουν συγκεκριμένα πρότυπα μέχρι σήμερα.
Φέραμε την υπόθεση του Rémy Stettler μέχρι το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο.
Και στην απόφασή του, το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο δήλωσε:
Στην περίπτωση αυτή, η εφαρμογή της συγκεκριμένης αναθεώρησης των προτύπων θα ισοδυναμούσε με αφηρημένη αναθεώρηση των προτύπων που απαγορεύεται από το νέο σύνταγμα.
Η δήλωση αυτή μπορεί να οδηγήσει μόνο στο συμπέρασμα ότι οι σημερινοί ομοσπονδιακοί δικαστές, οι οποίοι έχουν
περάσει με ταχύτατους ρυθμούς από το πανεπιστήμιο, δεν έχουν μάθει ποτέ τη διαφορά μεταξύ του συγκεκριμένου
και του αφηρημένου ελέγχου των κανόνων και, ως εκ τούτου, δεν είναι σε θέση να τον εφαρμόσουν.
Η ουσία είναι ότι λένε ότι το άρθρο 189 του Ομοσπονδιακού Συντάγματος δεν έχει
αποκόψει μόνο την αφηρημένη αλλά και τη συγκεκριμένη αναθεώρηση των κανόνων.
Αυτό ήταν ένα σημαντικό βήμα προς τα πίσω στη δεύτερη συνολική αναθεώρηση.
Αυτή και μόνο η περαιτέρω εμπειρία με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είμαι νομικά χρεοκοπημένος.
Στην αρχή, εξήγησα ότι η πύλη διαχείρισης Fedlex εγγυάται αν
τα νομικά κείμενα που δημοσιεύονται σε αυτήν ισχύουν ή όχι.
Αυτό σημαίνει αν τις θεωρεί δεσμευτικές ή όχι πλέον δεσμευτικές.
Σχετικά με το θέμα της νόμιμης πτώχευσης, ο ομοϊδεάτης μας σύντροφος Roman έχει γράψει το βιβλίο Exhabitus με το ψευδώνυμο Don Icon.
Στη σελίδα 102 του βιβλίου αυτού, αντιμετωπίζει την Ομοσπονδιακή Διοίκηση (FFA), αλλά και την
Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας (FOPH) και διάφορα τμήματα με τη δήλωση
ότι, εξ όσων γνωρίζει, δεν υπάρχει ακόμη υπογεγραμμένος νόμος για το COVID.
Όπως όλοι οι ομοσπονδιακοί νόμοι, οι νόμοι COVID πρέπει να υπογράφονται από τους προέδρους
και τους γραμματείς τόσο του Εθνικού Συμβουλίου όσο και του Συμβουλίου των Πολιτειών.
Όπως γνωρίζετε, έχουμε ψηφίσει τρεις φορές για διαφορετικούς νόμους COVID και, σε αντίθεση με τις τυμπανοκρουσίες των μέσων ενημέρωσης και των πολιτικών κομμάτων, χάσαμε με ποσοστό λίγο κάτω από 40%.
Αυτοί οι νόμοι ήταν κάτι περισσότερο από δηλώσεις αρχών
σχετικά με το παραμύθι COVID του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου.
Δεν περιέχουν δεσμευτικά ή αναγκαστικά μέτρα, όπως κοινωνική αποστασιοποίηση, υποχρεωτική κάλυψη του προσώπου, απαγόρευση
συγκεντρώσεων, δοκιμές, υποχρεωτικά πιστοποιητικά, υποχρεωτικούς εμβολιασμούς ή παρόμοια.
Λαμβάνοντας υπόψη το προπύργιο των υποστηρικτών, το 40% των αρνητικών ψήφων μπορεί να θεωρηθεί αξιοσέβαστη επιτυχία.
Ως εκ τούτου, οι εισηγητές έδωσαν στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο μόνο την κατ' αρχήν έγκριση.
Τι σημαίνει λοιπόν το απόσπασμα που παρατίθεται στο βιβλίο Exhabitus του Don Icon;
Αρνείται την εγκυρότητα των τριών νόμων COVID λόγω έλλειψης των απαιτούμενων υπογραφών. Θα ήθελε να δει ένα νομικά συμβατό πρωτότυπο υπογεγραμμένο αντίγραφο.
Όσον αφορά τα κείμενα που δημοσιεύονται στο Fedlex, αυτό είναι σύμφωνο με
την πράσινη διαβεβαίωση: Αυτό το κείμενο είναι σε ισχύ, η δυσπιστία του έξω.
Αν δεν εμπιστεύεται μία από αυτές τις διαβεβαιώσεις, πρέπει να κάνει το ίδιο για όλες.
Μπορώ να σεβαστώ αυτή την άποψη, αλλά δεν θέλω να ακολουθήσω τις εξηγήσεις του εδώ, διαφορετικά δεν
θα μπορούσα να συνεχίσω να σας μιλάω και θα έπρεπε να περιοριστώ στο να πω ότι κινούμαστε στο κενό.
Ωστόσο, συμφωνώ με το αίτημα του Don Icon προς τη Συνομοσπονδία και τη διοίκησή της να δημοσιεύσουν
ένα νομίμως υπογεγραμμένο κείμενο του νόμου. Έρχομαι στην ελβετική συλλογική αγωγή.
Αφού ο Reiner Füllmich ανακοίνωσε τα σχέδιά του για συλλογική αγωγή στις
ΗΠΑ ή τον Καναδά, με βομβάρδισαν έντονα με το ερώτημα αν θα
μπορούσε να κατατεθεί συλλογική αγωγή και στην Ελβετία.
Σε πρώτη φάση απέρριψα σθεναρά τα αιτήματα αυτά, διότι οι ομαδικές αγωγές είναι ένα αγγλοσαξονικό δικονομικό
μέσο που δεν αναγνωρίζεται από τα ηπειρωτικοευρωπαϊκά δικονομικά συστήματα. Αλλά μετά η σκέψη αυτή με ξύπνησε τη νύχτα.
Η πραγματική έμπνευση ήρθε αργότερα και ήταν ότι θα μπορούσα επίσης να υλοποιήσω ένα είδος
συλλογικής αγωγής στην Ελβετία μέσω των παρεκκλίσεων της δημιουργίας μιας ένωσης εναγόντων.
Στην Ελβετία, υπάρχει ο περιορισμός ότι πρέπει να συμφωνήσουμε εξαρχής
σε μια κοινή νομική αξίωση με όλους τους ενάγοντες. Δηλαδή.
όλοι πρέπει να απαιτήσουν το ίδιο από το δικαστήριο από την αρχή.
Ως αποτέλεσμα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε κάτι τέτοιο.
Στη συνέχεια συντάξαμε το κείμενο της εξουσιοδότησης και τελικά λάβαμε περισσότερες από 10.000, αλλά μάλλον όχι ακριβώς 15.000, νομικές εντολές.
Σε αυτή τη βάση, ο προτιμώμενος δικηγόρος μας, με τη βοήθεια του Markus Lienert στη Ζυρίχη, κατέθεσε στο Ομοσπονδιακό Ανώτατο
Δικαστήριο, μετά την ολοκλήρωση της προκαταρκτικής διαδικασίας, αγωγή σχεδόν 90 σελίδων κατά της Ελβετικής Συνομοσπονδίας.
Με αυτό το σκεπτικό, έπρεπε πρώτα να υποβάλουμε το αίτημα στο Ομοσπονδιακό
Υπουργείο Οικονομικών (FDF) τον Φεβρουάριο του 2022.
Μόνο τότε μπορέσαμε να προσφύγουμε στο Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο.
Τα κύρια σημεία της επιχειρηματολογίας παρατίθενται στην επόμενη διαφάνεια.
Στην αγωγή αυτή, απαιτήσαμε ένα συμβολικό φράγκο για κάθε εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό
μας ως αποζημίωση για την ταλαιπωρία που υπέστησαν λόγω των μέτρων.
Σε μια σύντομη απάντηση, το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομικών ασχολήθηκε με τα επιχειρήματα της καταγγελίας μόνο με πολύ επιλεκτικό τρόπο.
Το ΤΕΘΑ φάνηκε αρκετά εντυπωσιασμένο από την απάντηση που υποβάλαμε και στη συνέχεια αποφάσισε να μην υποβάλει αντίγραφο.
Επεξήγηση: Τα νομικά έγγραφα σε τέτοιες δικαστικές διαδικασίες ορίζονται
με την ακόλουθη σειρά: αγωγή, αντίκρουση, απάντηση και ανταπάντηση.
Στην περίπτωσή μας, αυτό ολοκληρώνει την ανταλλαγή νομικών εγγράφων.
Τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους, μετά από ένα χρόνο δικαστικών διαδικασιών, ο δικηγόρος μας έγραψε στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο για να τονίσει τον επείγοντα
χαρακτήρα της αγωγής, όχι μόνο λόγω των σχεδίων μεταρρύθμισης του ΠΟΥ τον Μάιο 2024. Περιμένουμε ακόμη την απόφαση του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου.
Είμαι μέλος της επιτροπής λήψης αποφάσεων και μέχρι στιγμής μειοψηφώ με την ακόλουθη γνώμη μου,
Νομίζω ότι είναι λογικό να δημοσιεύουμε το περιεχόμενο των νομικών μας εγγράφων στο Διαδίκτυο.
Αυτός ο ιστότοπος είναι επίσης διαθέσιμος στη διεύθυνση wirmenschen.ch.
Ένας άλλος τρόπος για να αυξηθεί κάπως η πίεση θα ήταν να δοθεί συνέντευξη Τύπου με θέμα την καθυστέρηση αυτής της αγωγής.
Μέχρι στιγμής, δεν έχω καταφέρει να περάσω τις προτάσεις μου από την επιτροπή, αλλά αυτό μπορεί να συμβεί.
Νομίζω ότι έχουμε να κάνουμε με μια εγκληματική αναβλητικότητα
που ισοδυναμεί επίσης με νομική χρεοκοπία.
Στη συνέχεια, αναφέρομαι εν συντομία στην ποινική καταγγελία του Philipp Kruse κατά του FOPH και της Swissmedic.
Στις 14 Ιουλίου 2022, οι συνάδελφοί μου Philipp Kruse και Markus Zollinger κατέθεσαν ποινική μήνυση άνω των τριακοσίων σελίδων
κατά της Swissmedic και κατονομαζόμενων ατόμων στο Inselspital Bern εκ μέρους 37 εναγόντων και 6 θυμάτων εμβολίων.
Σε αυτό, αντιμετώπισαν την ελβετική δικαιοσύνη με τη μεγαλύτερη απειλή
που έχει τεθεί ποτέ από τα φαρμακευτικά προϊόντα στην Ελβετία.
Στο σκεπτικό τους, αντικρούουν λεπτομερώς τις απαιτήσεις χορήγησης άδειας που επιβεβαίωσε
η Swissmedic για το ενέσιμο φάρμακο που χορηγείται σε μεγάλο ποσοστό του ελβετικού πληθυσμού.
Πίσω από αυτή τη σοβαρή ποινική καταγγελία κρύβεται ένας τεράστιος όγκος έρευνας,
τον οποίο ο κατηγορούμενος Swissmedic δεν έχει αντιμετωπίσει ούτε με μια λέξη.
Εάν αναγνωρίζω μια συσχέτιση μεταξύ της χορήγησης μιας ενέσιμης ουσίας και των θανάτων, αυτό δεν αποδεικνύει αιτιώδη σχέση.
Ο συσχετισμός όμως περιπλέκει πολλαπλά το ήδη υπάρχον βάρος απόδειξης του παρόχου της
ένεσης. Πρέπει να αποδείξει περίτρανα ότι το προϊόν του είναι αποτελεσματικό και ασφαλές.
Αποτελεσματικότητα σημαίνει προστασία από τη μόλυνση και τη μετάδοση.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι κανένας κατασκευαστής δεν έχει εξασφαλίσει κάτι τέτοιο.
Σε αυτό το κρίσιμο σημείο, η αρχή αδειοδότησης δεν μπορεί να αντικρούσει τα επιχειρήματα των Philipp Kruse και Markus Zollinger.
Η άδεια που χορηγήθηκε στην εν λόγω ουσία έγχυσης κορώνα πρέπει να ανακληθεί βιαστικά και απρόσεκτα.
Αυτή η αγωγή των Philipp Kruse και Markus Zollinger καθυστερεί επίσης
εσκεμμένα, όπως και η ομαδική αγωγή μας στην Ελβετία.
Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε αυτό και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να το λάβουμε υπόψη μας ως περαιτέρω απόδειξη της νομικής χρεοκοπίας.
Θα θέλαμε με την ευκαιρία αυτή
να ευχαριστήσουμε τους Philipp Kruse και Markus Zollinger για τη λήψη αυτού του σημαντικού βήματος.
Καταδεικνύει την επείγουσα ανάγκη να σταματήσουν αμέσως το FOPH και η Swissmedic μια ύποπτη επιβλαβή ενέσιμη ουσία.
Η πρώτη εντολή είναι neminem laedere, να μην κάνεις κακό. Κατά παράβαση αυτού, είναι ένοχοι.
Αυτό με φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στα μέτρα που έλαβε
η Επιτροπή του Graubünden για την κυριαρχία και την αυτοδιάθεση.
Πέντε ελεύθερα σκεπτόμενοι άνθρωποι από το Graubünden ένωσαν τις δυνάμεις τους και δημιούργησαν την Επιτροπή του Graubünden για την κυριαρχία και την αυτοδιάθεση.
Πρόκειται για τους Helmut Heine, Christian Birchmeier, Renato Stieffenhofer, Gerd Rehm και εμένα.
Όλοι αναγνώρισαν ότι οι βουλευτές και άλλοι φορείς λήψης αποφάσεων στην Ελβετία
επηρεάζονται από διαδικασίες για τις οποίες δεν έχουν επαρκείς γνώσεις.
Ο ΠΟΥ, που εδρεύει στη Γενεύη, δεν σχεδιάζει μόνο ένα σύμφωνο για την πανδημία,
αλλά και μια ακόμη πιο επικίνδυνη αναθεώρηση των Διεθνών Κανονισμών Υγείας.
Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές, η προθεσμία λήγει στις 24 Μαΐου του επόμενου έτους και η μη απόρριψη σημαίνει
αυτομάτως έγκριση τόσο του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού όσο και του συμφώνου για την πανδημία.
Με αυτόν τον τρόπο, ο ΠΟΥ σχεδιάζει να γίνει η μοναδική αρχή σε θέματα υγείας, στην οποία υποτάσσει και τις κλιματικές εξελίξεις.
Ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ Tedros Adhanom Ghebreyesus θα έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να κηρύσσει
καταστάσεις έκτακτης ανάγκης για την υγεία και το κλίμα παγκοσμίως χωρίς περαιτέρω αιτιολόγηση
και χωρίς επαλήθευση και να καθορίζει δεσμευτικά μέτρα εναντίον τους.
Θέλει επίσης να φιμώσει μόνος του τις επικριτικές φωνές εναντίον του.
Η επιτροπή αντιτίθεται σε αυτή τη διεκδίκηση εξουσίας και θα συνεχίσει να την καταπολεμά στο μέλλον.
Ως πρώτο βήμα για την επίτευξη αυτού του στόχου, στείλαμε συστημένη επιστολή σε 200 μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, 46 μέλη του Συμβουλίου
των Κρατών, όλους τους μεγάλους συμβούλους στο Graubünden, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο και την κυβέρνηση του καντονίου, καθώς και στα μέσα μαζικής
ενημέρωσης και άλλους φορείς λήψης αποφάσεων, ενημερώνοντάς τους με ένα φυλλάδιο για τις εξουσίες στον τομέα της υγείας που ο ΠΟΥ σχεδιάζει
να σφετεριστεί με δικτατορικό τρόπο. Η επιτροπή θέλει να αποτρέψει αυτές τις δικτατορικές εξουσίες.
Η απόφαση σχετικά με την κατάσταση της υγείας τους και τα αναγκαία μέτρα θα πρέπει
να παραμείνει στον καθένα ξεχωριστά και να μην αφεθεί στον Tedros Adhanom Ghebreyesus.
Σκόπιμα κάναμε μεγάλη προσπάθεια να στείλουμε το φυλλάδιο με συστημένη επιστολή,
ώστε κανένας παραλήπτης να μην μπορεί να απολογηθεί που δεν το γνώριζε.
Και θα αναλύσουμε τις αντιδράσεις στην επιστολή αυτή και θα λάβουμε περαιτέρω μέτρα, αν χρειαστεί.
Η επιτροπή έλαβε απάντηση από τον ομοσπονδιακό σύμβουλο Alain Berset με ημερομηνία 12 Οκτωβρίου του τρέχοντος έτους. Η υπογραφή φαίνεται γνήσια.
Η πιο σημαντική πρόταση αυτής της απάντησης αναφέρει ότι, κατ' ελάχιστον, εξετάζεται προσεκτικά αν
κάθε διεθνής συνθήκη υποβάλλεται στο Κοινοβούλιο ή στο λαό για έγκριση ή απόρριψη.
Αυτό που δεν λέει είναι αν αυτό ισχύει και για τους Διεθνείς Υγειονομικούς Κανονισμούς.
Και στη συνέχεια θα ρωτήσουμε ρητά σχετικά με αυτό στην απάντησή μας.
Υπάρχουν δύο άλλα πολιτικά ζητήματα που εκκρεμούν επί του παρόντος: Αλλά αυτό το δυσκίνητο
κείμενο είναι απλώς απαραίτητο για να διασφαλιστεί ότι η επιτροπή που θα αναλάβει την
επανεκτίμηση των τελευταίων τριάμισι ετών θα είναι πραγματικά ανεξάρτητη.
Η συλλογή υπογραφών για το σκοπό αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη και συνιστάται.
Το ίδιο ισχύει και για την πρωτοβουλία κυριαρχίας του Nicolas Rimoldi και της ομάδας του, η οποία είναι διατυπωμένη με τέτοιο τρόπο που θα μπορούσε
ακόμη και να επιτρέψει στην Ελβετία να εγκαταλείψει τον ΠΟΥ υπό ορισμένες συνθήκες. Και αυτό είναι που πρέπει να επιδιώκουμε.
Επανέρχομαι σε ένα θέμα που ανέφερα προηγουμένως, το οποίο απαιτεί υπογραφές.
Οι κυβερνητικές υπηρεσίες στην Ελβετία αποφεύγουν όλο και περισσότερο τις υπογραφές και τη γνωστοποίηση
των επιπέδων εξουσιοδότησης από την εγγραφή στο εμπορικό μητρώο στον εκδότη μιας κοινοποίησης.
Θα σας δείξω ένα παράδειγμα εδώ στη διαφάνεια.
Πρόκειται για μια απόφαση της Serafe και όπως μπορείτε να δείτε εδώ, δεν υπάρχει υπογραφή.
Η απόφαση είναι υπέρ της άρσης της ένστασης που προβάλλεται κατά τη διαδικασία είσπραξης οφειλών.
Η εμπειρία έχει πλέον δείξει ότι τα γραφεία αναγκαστικής είσπραξης ικανοποιούνται με τέτοιες αποφάσεις
και προχωρούν σε κατασχέσεις, γεγονός που αποτελεί ένα ακόμη σημάδι νομικής πτώχευσης. Η RTVA αναφέρεται εδώ.
Πρόκειται για τον νόμο περί ραδιοφώνου και τηλεόρασης της 24ης Μαρτίου 2006. Το κείμενο αυτό αναφέρεται επίσης ως ισχύον.
Το άρθρο 69 προβλέπει φαινομενικά ένα οικιακό τέλος για τη λήψη ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων.
Η λέξη "εισφορά" είναι μια μετονομασία, μια νέα γερμανική διατύπωση για έναν δημοσκοπικό φόρο.
Παρόλο που ο λαός ψήφισε υπέρ αυτού του δημοσκοπικού φόρου, δεν γνώριζε σαφώς ότι επρόκειτο για δημοσκοπικό φόρο.
Ορισμένες φωνές υιοθετούν την ίσως μειοψηφική άποψη, την οποία ευχαρίστως
προσυπογράφω, ότι η κυβέρνηση υπόκειται επίσης στις γενικές διατάξεις
του ενοχικού δικαίου όταν υποβάλλει θέματα ψηφοφορίας στο λαό.
Εξάλλου, ένα δημοψήφισμα καταλήγει τελικά σε μια συμβατική σχέση μεταξύ του κράτους και του λαού.
Επιπλέον, αυτή η εφαρμογή των διατάξεων του δικαίου των συμβάσεων μπορεί επίσης να συναχθεί από την απαίτηση
της κρατικής δράσης με καλή πίστη σύμφωνα με το άρθρο 1 του Συντάγματος. 9 BV μπορεί να προκύψει. Art.
28 του ελβετικού Κώδικα Υποχρεώσεων, από την εκ προθέσεως παραπλάνηση ενός συμβαλλόμενου μέρους προκύπτει
ότι το περιεχόμενο της σύμβασης δεν είναι δεσμευτικό για το συμβαλλόμενο μέρος που εξαπατήθηκε εκ προθέσεως.
Σύμφωνα με το RTVA, τα νοικοκυριά θα υπόκεινται στον προαναφερθέντα κεφαλικό φόρο για τις
προσφορές SRF που χρησιμοποιούνται ή αγνοούνται. Η είσπραξη του φόρου ανατίθεται στη Serafe.
Το γεγονός ότι η RTVA εξουσιοδοτεί επίσης τη Serafe να καταργεί νομικές προτάσεις αποτελεί απαράδεκτη καινοτομία.
Παλαιότερα ένας φερόμενος ως πιστωτής έπρεπε να προσφύγει στον δικαστή για την έναρξη
της δικαστικής διαδικασίας μετά την υποβολή νομικής πρότασης.
Έλαβε από τον τελευταίο μια χειρόγραφα υπογεγραμμένη απόφαση σχετικά με τη χορήγηση ή την απόρριψη του αιτούμενου νομικού ανοίγματος.
Από το 1990 και μετά, το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο, ως νομοθέτης, άρχισε να παρέχει σε ορισμένους πιστωτές
το δικαίωμα να αφαιρούν νομικές προτάσεις υπό την ιδιότητά τους ως διάδικοι στη διαδικασία.
Πρόκειται για μια κατάφωρα αντισυνταγματική προσέγγιση.
Το αντίστοιχο προνόμιο δεν παραχωρήθηκε μόνο στη Serafe στον RTVA, αλλά και στα ταμεία ασφάλισης υγείας
στον ομοσπονδιακό νόμο περί ασφάλισης υγείας (KVG).
Ο αντισυνταγματικός διορισμός ενός διαδίκου ως δικαστή για την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας στους
δύο προαναφερθέντες νόμους δεν συνάδει με το κράτος δικαίου και πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να αποτραπεί ενεργά.
Ως εκ τούτου, μαζί με τον πολύτιμο πελάτη μου Roland Jufer, έστειλα μια εισήγηση στο
Ομοσπονδιακό Γραφείο Επικοινωνιών και τη δημοσίευσα στο κανάλι μου στο Telegram.
Σε αυτή την εισήγηση, διαμαρτυρήθηκα για την απουσία οποιασδήποτε υπογραφής.
Νομίζω ότι είναι σημαντικό να φροντίζετε όταν λαμβάνετε μια ενοχλητική
επιστολή να ελέγχετε προσεκτικά αν έχει νομικά έγκυρη υπογραφή.
Εάν αυτό δεν ισχύει, τότε πρόκειται για μια μη δεσμευτική πρόσκληση για εθελοντική
υπαγωγή σε ένα σύστημα που έχει αποκαλυφθεί ως διεφθαρμένο.
Επιπλέον, εκκρεμούν ακόμη δύο ποινικές διώξεις κατά εν ενεργεία ομοσπονδιακών συμβούλων.
Το πιο γνωστό είναι του Pascal Najadi.
Ο υπουργός Υγείας Berset είχε ισχυριστεί στο πρόγραμμα SRF Arena ενάντια στην καλύτερη κρίση του:
Στα έγγραφα του πιστοποιητικού που αποθηκεύονται από τα κινητά τηλέφωνα, ο παρουσιαστής μπορεί να αποδείξει ότι έχει λάβει μια ένεση
και, συνεπώς, την αποτελεσματικότητά της, ιδίως όσον αφορά τη μετάδοση υποτιθέμενων ιών.
Τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης είναι ήδη τόσο δυσμενή για τον κ. Berset στο στάδιο της κατηγορίας,
ώστε δυσκολεύομαι πολύ να τονίσω το τεκμήριο αθωότητας που εξακολουθεί να ισχύει γι' αυτόν.
Οι εν λόγω ποινικές διαδικασίες μπλοκαρίστηκαν.
Λιγότερο γνωστή είναι η ποινική καταγγελία του Albert Knobel κατά του ομοσπονδιακού συμβούλου Ignazio Cassis για κατάχρηση εξουσίας.
Σε μια άλλη εκπομπή του Arena, είχε δηλώσει ότι οι θάνατοι από τροχαία ατυχήματα
με θετικό τεστ PCR υπολογίζονται από το ΓΕΣΥ ως θάνατοι από κορόνα,
Αυτό είναι απαραίτητο για την τυποποίηση της διεθνούς μεθόδου καταμέτρησης.
Όμως, πρόκειται για απόλυτη ανοησία και θα πρέπει να διωχθεί ως κατάχρηση εξουσίας.
Η διαδικασία αυτή πάσχει επίσης από σοβαρή καθυστέρηση της δικαιοσύνης.
10. επιλογές δράσης και ανοχής Αγάπη
Φίλοι μου, ακολουθήσαμε όλους τους νομικούς και πολιτικούς
δρόμους που μπορούσαμε να σκεφτούμε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και που αναγνωρίσαμε ως βιώσιμους.
Με βάση την προηγούμενη εμπειρία, είναι αμφίβολο αν τα
βήματα αυτά θα οδηγήσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα.
Σημειώνουμε τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών της 22ας Οκτωβρίου 2023. Είναι εξίσου απογοητευτικές για το κίνημά μας, όπως είχα προβλέψει.
Θα ήθελα να δω τον Urs Hans ως νέο βουλευτή στη Ζυρίχη και τον Josef Ender στο Schwyz.
Ωστόσο, για να επιτύχουμε τους στόχους μας, δεν πρέπει να αντικαταστήσουμε
μόνο το σύνολο του κοινοβουλευτικού προσωπικού, αλλά
και το δικαστικό προσωπικό και τον Γιόζεφ Έντερ.
Ωστόσο, για να επιτύχουμε τους στόχους μας, δεν χρειάζεται να αντικαταστήσουμε μόνο το σύνολο του κοινοβουλευτικού προσωπικού, αλλά
και το δικαστικό και τα κρατικά χρηματοδοτούμενα μέσα ενημέρωσης. Συνεχίζουμε να τρυπάμε αυτή την παχιά σανίδα.
Ωστόσο, πρόκειται για μια χρονοβόρα και πολύπλοκη διαδικασία και κατά τη διάρκειά της απαιτούνται
πρόσθετες επιλογές δράσης και ανοχής.
Αυτά απαιτούν δέσμευση για προσωπική ευθύνη και πολιτικό θάρρος.
Σας ζητώ να μη σκέφτεστε τους βραχυπρόθεσμους κινδύνους κυρώσεων, αλλά τα μακροπρόθεσμα οφέλη
για τις μελλοντικές γενιές.
Σας καλώ να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να δημιουργήσουμε παραδείγματα για μια
καλύτερη ζωή, για τη συντροφικότητα, για τη βοήθεια προς τον πλησίον μας.
Οι ιεραποστολικές προσπάθειες αποδείχθηκαν αναποτελεσματικές τα τελευταία τριάμισι χρόνια.
Οι ξένοι πρέπει να δουν ότι είμαστε πιο ευτυχισμένοι και διασκεδάζουμε περισσότερο μαζί.
Προσφέρουμε αμοιβαία βοήθεια με αντάλλαγμα την ανταπόδοση της βοήθειας.
Και να αποσυρθείτε από ένα αποτυχημένο σύστημα πλαστικού χρήματος όπου είναι δυνατόν.
Παίρνουμε την εκπαίδευση των παιδιών μας στα χέρια μας, μακριά από τον σεξισμό και την ιστορική παραχάραξη.
Θέλουμε νέους
που σκέφτονται ανεξάρτητα και κριτικά.
Θέλουμε ειρηνική επίλυση των διαφορών χωρίς δικαστές που επιβάλλονται από το σύστημα,
Το μόνο που χρειάζεται για μια λογική διαμεσολάβηση είναι να ακουστούν και οι δύο πλευρές και να βρεθεί μια λύση που να είναι αποδεκτή και από τις δύο πλευρές.
Ναι, τώρα μπορείτε ίσως να δείτε ότι εμείς οι δικηγόροι έχουμε κάνει
πολλά, αλλά και ότι φτάνουμε σιγά σιγά στο τέλος της διαδρομής μας.
Υπάρχει ακόμη ελπίδα για το αν θα εκπλαγούμε από την αντιστροφή του επίσημου τείχους σιωπής.
Αλλά πρέπει να υπολογίζουμε τα πάντα.
Ακολουθώντας τους προκατόχους μου εδώ στο βήμα, θα ήθελα να πω με δικά μου λόγια: τότε επιστρέφουμε στον εαυτό μας, στον καθένα ξεχωριστά.
Τότε πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη για τον εαυτό μας.
Εάν προκύψουν ξανά τέτοιοι αδύνατοι κανονισμοί, τότε απλά δεν τους ακολουθούμε πλέον. Αυτό απαιτεί λίγη προθυμία να αναλάβετε κινδύνους.
Χρειάζεται προθυμία να αποδεχτούμε
βραχυπρόθεσμα μειονεκτήματα, αλλά να χαράξουμε μια ελπιδοφόρα πορεία για τις μελλοντικές
γενιές.
Ναι, και για αυτή τη φορά σας εύχομαι τη βοήθεια του Θεού που επικαλέστηκε ο Ivo Sasek. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ. Σας ευχαριστώ πολύ, Heinz Raschein.
Νομίζω ότι το πιο σημαντικό πράγμα που θα μπορούσαμε να μάθουμε τώρα, εδώ βρίσκουμε για άλλη μια φορά από έναν νομικό εμπειρογνώμονα, βρίσκουμε τα αποδεικτικά στοιχεία.
Αυτός ήταν ο ελβετικός νόμος, ναι. Βρισκόμαστε σε νομική πτώχευση.
Νομίζω ότι η λύση τώρα στο τέλος -
αυτό είναι ίσως το πιο κρίσιμο πράγμα, απλά πρέπει να το καταλάβουμε αυτό - αν εμείς ως λαός
δεν μάθουμε να λέμε όχι, τότε είμαστε τελειωμένοι, θα κάνουν ό,τι θέλουν μαζί μας.
Θα μπορούσατε επίσης να το αποκαλέσετε πολιτική ανυπακοή. Και νομίζω ότι αυτό απαιτεί πολύ θάρρος - ένας τέτοιος άνθρωπος να μιλάει!
Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο πολλοί άνθρωποι δεν στέκονται εδώ.
Δεν θέλουν να είναι υπεύθυνοι για οποιοδήποτε λαϊκό "όχι". Στη συνέχεια, σκέφτεστε γρήγορα πώς θα μπορούσε να τελειώσει όλο αυτό.
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για άλλη μια φορά για το θάρρος σας να σηκωθείτε και να πείτε αυτό
που απλά πρέπει να ακούσουμε. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό. Σας ευχαριστώ πολύ.