Για χρόνια, το CO2 παρουσιάζεται ως η αιτία της επιβλαβούς υπερθέρμανσης του
πλανήτη με κάθε είδους αμφίβολα μέσα.
Με βάση αυτή τη λανθασμένη θέση, ψηφίζονται νόμοι και επιβάλλονται φόροι
για την ελαχιστοποίηση των εκπομπών CO2.
Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία παρουσιάστηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή
υπό την Ursula von der Leyen στα τέλη του 2019.
Πρόκειται για μια ιδέα με στόχο να μηδενιστούν οι καθαρές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου
στην ΕΕ έως το 2050 και να γίνει έτσι η πρώτη ήπειρος που θα γίνει κλιματικά ουδέτερη.
Η Πράσινη Συμφωνία πρόκειται να αποτελέσει κεντρικό στοιχείο της πολιτικής της ΕΕ για το κλίμα.
Λόγω αυτής της πολιτικής και των νόμων της, ο ενεργειακός εφοδιασμός οδεύει ολοταχώς προς την κατάρρευση,
η γεωργία, ο εφοδιασμός τροφίμων, η αυτοκινητοβιομηχανία, η ευημερία και πολλά
άλλα καταστρέφονται συστηματικά.
Αυτή η καταστροφή δικαιολογείται σκόπιμα ψευδώς υπέρ του παγκόσμιου κλίματος και η ανθρωπότητα
προδίδεται και ξεπουλιέται μέσω αναληθειών.
Στην ακόλουθη τεκμηρίωση μπορείτε να δείτε μια παρουσίαση σε διαγράμματα, την
οποία ο κ. Friedhelm Rostan παραχώρησε ευγενικά.
Σε αυτό, αναφέρεται σε μελέτες ανεξάρτητων επιστημόνων που καταρρίπτουν σαφώς
την ψευδή θεωρία ότι το CO2 είναι ο ένοχος για την υπερθέρμανση του πλανήτη.
1. Αποτελεί πράγματι απειλή η κλιματική αλλαγή;
Και αν ναι, πώς;
Αυτό το γράφημα δείχνει την καμπύλη της θερμοκρασίας σε σχέση με τη θερμοκρασία της Γης κατά τη διάρκεια των χιλιετιών,
καθώς και έναν άξονα χρόνου με τις μέσες θερμοκρασίες της Γης:
Οι μπλε περιοχές δείχνουν ψυχρές περιόδους, οι πορτοκαλί περιοχές δείχνουν θερμές περιόδους.
Η τελευταία εποχή αυτού του είδους είναι η Μικρή Εποχή των Παγετώνων.
Αυτή η εικόνα αναφέρεται σε γεωτρήσεις πάγου παγετώνων.
Η θερμοκρασία στη γη και η περιεκτικότητα του αέρα σε CO2 εμφανίζονται στον άξονα του χρόνου.
Εδώ εξετάζεται η περίοδος από 22.000 χρόνια πριν έως 10.000 χρόνια πριν.
Στην περίπτωση των θερμοκρασιακών μεταβολών, μπορεί να διαπιστωθεί ότι η μεταβολή της περιεκτικότητας σε CO2 ακολουθεί μόνο μετά από
κάποιο χρονικό διάστημα, και μόνο περίπου 600 έως 1.300 χρόνια αργότερα.
Αυτό δείχνει ότι η μεταβολή της περιεκτικότητας του αέρα σε CO2 δεν μπορεί να είναι
η αιτία της μεταβολής της θερμοκρασίας, αλλά μάλλον η συνέπειά της.
Οι επιστήμονες που έχουν εντοπίσει τα αίτια της μακροχρόνιας κλιματικής αλλαγής
τις τελευταίες δεκαετίες είναι ο γεωλόγος Jan Veizer από το Μπόχουμ και ο αστροφυσικός
Nir Shaviv από το Ισραήλ.
Μαζί κατέληξαν στην ιδέα ότι πρέπει να υπάρχει σύνδεση μεταξύ της κοσμικής ακτινοβολίας
και του κύκλου του νερού στη Γη.
Η ισχυρότερη κοσμική ακτινοβολία παράγει περισσότερα σύννεφα και συνεπώς προκαλεί ψύξη.
Αλλά πώς λειτουργεί;
Στη δεκαετία του 1990 ακολούθησαν οι Henrik Svensmark και Eigil Friis Christensen.
Ανακάλυψαν ότι ένα χαμηλότερο μαγνητικό πεδίο του ήλιου οδηγεί σε λιγότερες ηλιακές κηλίδες, οι οποίες με τη σειρά
τους προκαλούν εξασθένηση του ηλιακού ανέμου.
Ως αποτέλεσμα, περισσότερη κοσμική ακτινοβολία φτάνει στη Γη, γεγονός που οδηγεί
σε μεγαλύτερη νεφοκάλυψη κάτω από τα 3.200 μέτρα.
Ως αποτέλεσμα, περισσότερο ηλιακό φως αντανακλάται στο διάστημα, κάνοντας τη γη πιο κρύα.
Η σχέση αυτή αναγνωρίζεται ευρέως από σοβαρούς επιστήμονες του κλίματος.
Αυτή η εικόνα δείχνει ότι η μέση θερμοκρασία του αέρα στη Γη εναλλάσσεται περιοδικά μεταξύ
αυξήσεων και μειώσεων τα τελευταία 3200 χρόνια.
Ένας κύκλος θερμοκρασίας περίπου 1.000 ετών επικαλύπτεται από έναν κύκλο
θερμοκρασίας περίπου 230 ετών.
Ήταν θερμή την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ψυχρή κατά την περίοδο της μετανάστευσης, θερμή και πάλι
κατά τον Μεσαίωνα, ψυχρή κατά την Αναγέννηση και η θερμοκρασία αυξάνεται και πάλι από τον 18ο αιώνα περίπου.
Επομένως, το κλίμα καθορίζεται από τον ήλιο.
Ο 200ετής κύκλος των ηλιακών κηλίδων έφτασε στο μέγιστο του γύρω στην αλλαγή της χιλιετίας.
Δεν ήταν τόσο ενεργός όσο ήταν γύρω στο 2000 εδώ και 9.000 χρόνια!
2 Το Co2 και το φαινόμενο του θερμοκηπίου: αλήθεια και ψέματα για το ζωτικής σημασίας αέριο ιχνοστοιχείο
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου, γνωστότερο ως ατμοσφαιρικό φαινόμενο, αυξάνει τη μέση θερμοκρασία στη
γη κατά 33 βαθμούς Κελσίου από - 18° C σε + 15° C, όπως έχουν υπολογίσει οι ειδικοί με
τη βοήθεια των φυσικών νόμων περί ακτινοβολίας.
Το 60 % αυτού, δηλαδή 20 βαθμοί, είναι υδρατμοί και μόνο το 15 %, δηλαδή 5 βαθμοί, είναι διοξείδιο του άνθρακα.
Πώς λειτουργεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου;
Το λεγόμενο φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι το ισοζύγιο ακτινοβολίας της Γης:
Ο ήλιος εκπέμπει ενέργεια στη γη, κυρίως φως.
Η γη απορροφά το μεγαλύτερο μέρος του φωτός, θερμαίνεται και αντανακλά ένα μικρό μέρος.
Η γη εκπέμπει επίσης θερμότητα στο διάστημα.
Ορισμένα αέρια στην ατμόσφαιρα, κυρίως υδρατμοί, αλλά και CO2, απορροφούν
μέρος της θερμικής ακτινοβολίας της Γης, με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα να θερμαίνεται.
Με λίγα λόγια:
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι η απορρόφηση μέρους της θερμικής ακτινοβολίας της Γης από
τους υδρατμούς, το CO2 και άλλα αέρια του αέρα.
Οδηγεί σε αύξηση της θερμοκρασίας στη Γη.
Απορρόφηση: Ορισμένα αέρια μπορούν να απορροφήσουν θερμική ακτινοβολία και να τη μετατρέψουν
σε κινητική ενέργεια (= θέρμανση).
Αυτό συμβαίνει σε μήκη κύματος που δεν προέρχονται από τον ήλιο, αλλά από την επιφάνεια της γης.
Εάν χρησιμοποιείται η ακτινοβολία ενός συγκεκριμένου μήκους κύματος, θεωρείται κορεσμένη.
Στη συνέχεια γίνεται λόγος για κορεσμένες ζώνες απορρόφησης.
Οι ζώνες απορρόφησης του CO2 είναι σε μεγάλο βαθμό κορεσμένες.
Συμπέρασμα: Στη σελίδα
16 του αποσπάσματος "Μπορεί ο άνθρωπος να σώσει το κλίμα;" γράφει ο Bennett και η ομάδα του:
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου από την αύξηση της περιεκτικότητας του διοξειδίου του άνθρακα στην
ατμόσφαιρα μειώνεται σε μεγάλο βαθμό λόγω του ήδη υπάρχοντος κορεσμού της μόνης σχετικής ζώνης απορρόφησης.
Το γεγονός αυτό από μόνο του θέτει υπό αμφισβήτηση το νόημα των μέτρων προστασίας του κλίματος.
Επομένως, μη φοβάστε περισσότερο CO2 στην ατμόσφαιρα!
Αυτό το γράφημα δείχνει τις πιθανές εξαρτήσεις μεταξύ της ποσότητας CO2 και της θερμοκρασίας.
Η πάνω πράσινη καμπύλη είναι εκθετική.
Γραμμική στο κέντρο.
Και η κάτω καμπύλη είναι λογαριθμική.
Αποδείχθηκε ότι η εξάρτηση είναι λογαριθμική στην πραγματικότητα.
Αυτό σημαίνει ότι κάθε πρόσθετη μονάδα
Το CO2 συμβάλλει λιγότερο στην αύξηση της θερμοκρασίας από ό,τι ο προκάτοχός του.
Καθώς η συγκέντρωση CO2 αυξάνεται, η κατάσταση γίνεται όλο και πιο χαλαρή!
Αυτό το διάγραμμα δείχνει ότι κάθε πρόσθετο CO2 στον αέρα έχει όλο και μικρότερη
επίδραση στη θερμοκρασία της γης!
Το επόμενο διάγραμμα δείχνει ότι το CO2 είναι στην πραγματικότητα το αέριο της ζωής.
Η απόδοση της συγκομιδής αυξάνεται όσο αυξάνεται η περιεκτικότητα σε CO2.
Ας συνοψίσουμε: Η κλιματική
αλλαγή έχει αποκλειστικά αστροφυσικά αίτια.
Ορισμένοι, ωστόσο, ισχυρίζονται ότι προέρχεται από το φαινόμενο του θερμοκηπίου
του CO2. Αυτό όντως υπάρχει, αλλά είναι πρακτικά αναποτελεσματικό.
Το δαιμονοποιημένο CO2 είναι στην πραγματικότητα το αέριο της ζωής!
Γιατί λοιπόν οι υστερικές κραυγές περί κλιματικής καταστροφής;
3. Ποιος κρύβεται πίσω από το μεγαλύτερο ψέμα στην ιστορία της ανθρωπότητας;
Ένας Γερμανός μάνατζερ και επιχειρηματίας δημοσιογράφος έχει παρακολουθήσει από
πρώτο χέρι την εξέλιξη του κλιματικού ψεύδους: Hartmut Bachmann.
Γράφει στο βιβλίο του "Το ψέμα της κλιματικής καταστροφής":
Δεν υπάρχει κλιματική καταστροφή.
Πρόκειται για μυθοπλασία.
Γεννήθηκε ως ιδέα, ως ένα συγκλονιστικό σύνθημα πριν από 20 χρόνια (μέσα του 1986).
Στη συνέχεια, βρήκε το δρόμο του στους εμπορικούς κύκλους, όπου δεν υπήρξε κανένας δισταγμός σχετικά με το πώς θα μπορούσε να προωθηθεί στην αγορά.
Οι διαφημίσεις αναρτήθηκαν.
Τα μέσα ενημέρωσης έσπευσαν να συμμετάσχουν πρώτοι σε μια γιγαντιαία επιχείρηση που αποκτά πλέον δική
της ζωή, υποστηριζόμενη από αντίστοιχους νόμους.
Ο Timothy Wirth, πρόεδρος του Ιδρύματος των Ηνωμένων Εθνών, δήλωσε: "Πρέπει να αντιμετωπίσουμε
το θέμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Ακόμη και αν η θεωρία της υπερθέρμανσης του πλανήτη είναι λανθασμένη, κάνουμε το σωστό από την άποψη
της οικονομικής και περιβαλλοντικής πολιτικής.
Ο David Brower, μέλος της Sierra Club και ιδρυτής διαφόρων περιβαλλοντικών οργανώσεων, μεταξύ
των οποίων και οι Φίλοι της Γης, εξηγεί: "Ο
στόχος τώρα είναι μια σοσιαλιστική κοινωνία αναδιανομής, η οποία είναι
ο κατάλληλος θεματοφύλακας της φύσης και η μόνη ελπίδα για την κοινωνία.
Η Κριστίν Στιούαρτ, πρώην υπουργός Περιβάλλοντος του Καναδά, μιλάει:
Δεν έχει σημασία αν η επιστήμη της υπερθέρμανσης του πλανήτη είναι εντελώς ψεύτικη.
[...] Η κλιματική αλλαγή προσφέρει την καλύτερη ευκαιρία να φέρουμε δικαιοσύνη και ισότητα στον κόσμο.
Ο καθηγητής Stephen Schneider, επικεφαλής συγγραφέας πολλών εκθέσεων της IPCC,
αναφέρει: "Πρέπει να δημιουργήσουμε τρομακτικά σενάρια, να κάνουμε απλοποιημένες δραματικές δηλώσεις
και να μην κάνουμε φασαρία για τυχόν αμφιβολίες.
[...] Ο καθένας μας πρέπει να αποφασίσει για τον εαυτό του αν προτιμά
να είναι ειλικρινής ή αποτελεσματικός.
Ο Μάικλ Κράιτον περιέγραψε τα αποτελέσματα τέτοιων δηλώσεων και
απόψεων στο θρίλερ του "World in Fear":
Αν η αναζήτηση της αλήθειας συγχέεται με την υπεράσπιση των πολιτικών συμφερόντων,
η αναζήτηση της γνώσης μετατρέπεται σε αναζήτηση της εξουσίας.
[... ] Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η διαπλοκή της επιστήμης και της πολιτικής είναι ένας τρομερός συνδυασμός.
[...] Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι αυτό που παρουσιάζουμε στον κόσμο ως γνώση
είναι πραγματικά αντικειμενικό και ειλικρινές.
Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος επιβεβαίωσε επίσης ότι οι ζώνες απορρόφησης
του CO2 είναι ήδη σε μεγάλο βαθμό κορεσμένες.
Αυτό σημαίνει ότι το νεοπροστιθέμενο CO2 μπορεί να αυξήσει ελάχιστα το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Ακολουθεί μια διαφωτιστική προσθήκη στον Μύθο
97: Το 97% όλων των επιστημόνων συμφωνούν ότι η σημερινή υπερθέρμανση του πλανήτη
οφείλεται στις ανθρωπογενείς εκπομπές CO2.
Η ανάλυση 12.000 επιστημονικών δημοσιεύσεων χωρίστηκε σε κατηγορίες.
Δύο κατηγορίες στις οποίες είχε κατανεμηθεί η πλειονότητα των εργασιών
εξαλείφθηκαν ως άσχετες.
Αυτή η αμφίβολη, επιλεκτική επιλογή της ομάδας στόχου πέτυχε το επιθυμητό αποτέλεσμα του 97%.
Τέλος, μια προσθήκη στο θέμα: Μπορούν οι άνθρωποι να σώσουν το κλίμα;
Αυτός ήταν ο τίτλος της Διάσκεψης για το κλίμα στο Παρίσι το 2015 που διοργάνωσε η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC).
Συμφωνήθηκε πλέον η παγκόσμια μείωση των εκπομπών CO2 έως το 2030 στη λεγόμενη Συμφωνία του Παρισιού;
Καθόλου!
Οι δεσμεύσεις μείωσης των σημαντικότερων χωρών οδηγούν σε
σημαντική αύξηση των εκπομπών CO2.
Συμπέρασμα: Η κλιματική πολιτική της Γερμανίας με τους άκαμπτους στόχους της μπορεί στην καλύτερη περίπτωση να μειώσει την προβλεπόμενη
αύξηση των παγκόσμιων εκπομπών κατά 1,6 %.
Το κλείσιμο των γερμανικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα θα μείωνε
τις παγκόσμιες εκπομπές μόνο κατά 0,55 %.
Η συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα επιτρέπει στην Κίνα να επιτύχει τεράστια αύξηση των εκπομπών CO2, σε σύγκριση
με την οποία η εξοικονόμηση της Ευρώπης είναι αμελητέα.
Η Κίνα και η Ινδία κατασκευάζουν και λειτουργούν μεγάλο αριθμό νέων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα, ενώ η Γερμανία
θέλει να κλείσει τους δικούς της προκειμένου να σώσει τον πλανήτη.
Σε αυτό το σημείο, ακόμη και οι άνθρωποι που θεωρούν το CO2 επιβλαβές για το κλίμα αντιλαμβάνονται
ότι η πολιτική της ανακατανομής των εκπομπών CO2 δεν έχει καμία σχέση με την προστασία του κλίματος.
Η κλιματική πολιτική της Γερμανίας που θέλει να σώσει τον πλανήτη αποτελεί
πρόσχημα για περαιτέρω σχέδια αναδιανομής.
Ούτε η χώρα μας ούτε ο παγκόσμιος πληθυσμός θα έχουν καμία χάρη αν συνεχίσουμε να πιστεύουμε αυτό το ψέμα για τη διάσωση του κλίματος.