Jarenlang is CO2 met allerlei dubieuze middelen afgeschilderd als de oorzaak van
de schadelijke opwarming van de aarde.
Op basis van deze valse stelling worden er wetten aangenomen en belastingen geheven
om de CO2-uitstoot te minimaliseren.
De Europese Green Deal werd eind 2019 gepresenteerd door de Europese Commissie
onder leiding van Ursula von der Leyen.
Het is een concept met als doel de netto-uitstoot van broeikasgassen in de EU tegen 2050
tot nul te reduceren en zo het eerste continent te worden dat klimaatneutraal wordt.
De Green Deal moet een centraal onderdeel worden van het klimaatbeleid van de EU.
Door dit beleid en zijn wetten stevent de energievoorziening regelrecht op een ineenstorting af, worden
de landbouw, de voedselvoorziening, de auto-industrie, de welvaart en nog
veel meer systematisch vernietigd.
Deze vernietiging wordt opzettelijk valselijk gerechtvaardigd ten gunste van het wereldklimaat en de
mensheid wordt verraden en verkocht door middel van onwaarheden.
In de volgende documentatie kun je een presentatie in diagrammen zien, die de heer Friedhelm Rostan
zo vriendelijk is geweest beschikbaar te stellen.
Daarin verwijst hij naar onderzoeken van onafhankelijke wetenschappers die de valse theorie
dat CO2 de boosdoener is achter de opwarming van de aarde, duidelijk weerleggen.
1. is klimaatverandering echt een bedreiging?
En zo ja, hoe?
Deze grafiek toont de temperatuurcurve in relatie tot de temperatuur van de aarde door de millennia heen,
evenals een tijdas met gemiddelde temperaturen op aarde:
De blauwe gebieden tonen koude perioden, de oranje gebieden tonen warme perioden.
Het laatste tijdperk van deze soort is de Kleine IJstijd.
Deze illustratie verwijst naar ijsboringen op gletsjers.
De temperatuur op aarde en het CO2-gehalte van de lucht worden weergegeven op de tijdas.
Hier wordt de periode van 22.000 jaar geleden tot 10.000 jaar geleden bekeken.
In het geval van temperatuurveranderingen is te zien dat een verandering in het CO2-gehalte pas na
enige tijd volgt, en pas zo'n 600 tot 1300 jaar later.
Dit geeft aan dat de verandering in het CO2-gehalte van de lucht niet de oorzaak
van de temperatuurverandering kan zijn, maar eerder het gevolg ervan.
Wetenschappers die de oorzaken van de langdurige klimaatverandering van de afgelopen
decennia hebben opgespoord, zijn geoloog Jan Veizer uit Bochum en astrofysicus
Nir Shaviv uit Israël.
Samen kwamen ze op het idee dat er een verband moest zijn tussen kosmische
straling en de watercyclus op aarde.
Sterkere kosmische straling veroorzaakt meer wolken en dus afkoeling.
Maar hoe werkt het?
Deze werd in de jaren 1990 gevolgd door Henrik Svensmark en Eigil Friis Christensen.
Ze ontdekten dat een lager magnetisch veld van de zon leidt tot minder zonnevlekken,
waardoor de zonnewind verzwakt.
Hierdoor bereikt meer kosmische straling de aarde, wat leidt tot
een groter wolkendek onder de 3.200 meter.
Hierdoor wordt er meer zonlicht de ruimte in gereflecteerd, waardoor de aarde kouder wordt.
Deze relatie wordt algemeen erkend door serieuze klimaatwetenschappers.
Deze afbeelding laat zien dat de gemiddelde luchttemperatuur op aarde de afgelopen
3200 jaar periodiek is gestegen en gedaald.
Een temperatuurcyclus van ongeveer 1000 jaar komt bovenop een temperatuurcyclus
van ongeveer 230 jaar.
Het was warm ten tijde van het Romeinse Rijk, koud tijdens de Migratieperiode, weer warm in de Middeleeuwen,
koud tijdens de Renaissance en de temperaturen zijn weer gestegen sinds ongeveer de 18e eeuw.
Het klimaat wordt dus bepaald door de zon.
De 200-jarige cyclus van zonnevlekken bereikte zijn maximum rond de millenniumwisseling.
Het is al 9.000 jaar niet meer zo actief geweest als rond het jaar 2000!
2 Co2 en het broeikaseffect: waarheid en leugens over het essentiële spoorgas
Het broeikaseffect, beter bekend als het atmosferische effect, verhoogt de gemiddelde temperatuur op aarde
met 33 graden Celsius van - 18° C tot + 15° C, zoals experts hebben berekend
met behulp van natuurkundige stralingswetten.
60 % hiervan, d.w.z. 20 graden, is waterdamp en slechts 15 %, d.w.z. 5 graden, is kooldioxide.
Hoe werkt het broeikaseffect?
Het zogenaamde broeikaseffect is de stralingsbalans van de aarde:
De zon straalt energie uit naar de aarde, voornamelijk licht.
De aarde absorbeert het meeste licht, warmt op en weerkaatst een klein beetje.
De aarde straalt ook warmte uit naar de ruimte.
Sommige gassen in de atmosfeer, voornamelijk waterdamp, maar ook CO2, absorberen
een deel van de warmtestraling van de aarde, waardoor de atmosfeer opwarmt.
In een notendop:
Het broeikaseffect is de absorptie van een deel van de warmtestraling van de aarde door
waterdamp, CO2 en andere gassen in de lucht.
Het leidt tot een stijging van de temperatuur op aarde.
Absorptie: Bepaalde gassen kunnen warmtestraling absorberen en omzetten in
kinetische energie (= verwarming).
Dit gebeurt in golflengtes die niet van de zon afkomstig zijn, maar van het aardoppervlak.
Als de straling van een bepaalde golflengte wordt gebruikt, wordt deze als verzadigd beschouwd.
Men spreekt dan van verzadigde absorptiebanden.
De absorptiebanden van CO2 zijn grotendeels verzadigd.
Conclusie: Op pagina
16 van het uittreksel "Can humans save the climate?" schrijven Bennett en zijn team:
Het broeikaseffect van een toename van het kooldioxidegehalte in de atmosfeer wordt
grotendeels beperkt door de reeds bestaande verzadiging van de enige relevante absorptieband.
Dit feit op zich doet twijfels rijzen over de zin van klimaatbeschermingsmaatregelen.
Wees dus niet bang voor meer CO2 in de atmosfeer!
Deze grafiek toont denkbare afhankelijkheden tussen CO2-hoeveelheid en temperatuur.
De bovenste groene curve is exponentieel.
Lineair in het midden.
En de onderste curve is logaritmisch.
Het bleek dat de afhankelijkheid in werkelijkheid logaritmisch is.
Dit betekent dat elke extra eenheid
CO2 draagt minder bij aan de temperatuurstijging dan zijn voorganger.
Naarmate de CO2-concentratie toeneemt, wordt de situatie steeds relaxter!
Dit diagram laat zien dat elke extra CO2 in de lucht steeds minder effect
heeft op de temperatuur op aarde!
Het volgende diagram laat zien dat CO2 eigenlijk het levensgas is.
De opbrengst van de oogst neemt toe naarmate het CO2-gehalte stijgt.
Laten we het samenvatten:
Klimaatverandering heeft uitsluitend astrofysische oorzaken.
Sommigen beweren echter dat het komt door het broeikaseffect van
CO2. Dit bestaat inderdaad, maar het is praktisch ineffectief.
Het gedemoniseerde CO2 is eigenlijk het levensgas!
Waarom dan die hysterische kreten over een klimaatramp?
3. Wie zit er achter de grootste leugen in de geschiedenis van de mensheid?
Een Duitse manager en zakenjournalist heeft de ontwikkeling van de klimaatleugen
van dichtbij meegemaakt: Hartmut Bachmann.
Hij schrijft in zijn boek "De leugen van de klimaatcatastrofe":
Er is geen klimaatramp.
Het is een fictie.
Het werd 20 jaar geleden (midden 1986) geboren als een idee, als een schokkend modewoord.
Daarna vond het zijn weg naar commerciële kringen, waar er weinig aarzeling was over hoe het op de markt kon worden gebracht.
De advertenties werden geplaatst.
De media haastten zich om als eerste deel te nemen aan een gigantische business die nu een eigen leven
gaat leiden, ondersteund door bijbehorende wetten.
Timothy Wirth, voorzitter van de VN-stichting, zei: "We moeten het probleem van
de opwarming van de aarde aanpakken.
Zelfs als de theorie over de opwarming van de aarde niet klopt, doen we het juiste
in termen van economisch en milieubeleid.
David Brower, lid van de Sierra Club en oprichter van verschillende milieuorganisaties,
waaronder Friends of the Earth, legt uit:
"Het doel is nu een socialistische herverdelingsmaatschappij, die de juiste
beheerder van de natuur is en de enige hoop voor de samenleving.
Christine Stewart, voormalig minister van Milieu van Canada, spreekt zich uit:
Het maakt niet uit of de wetenschap over de opwarming van de aarde keiharde leugens is.
[Klimaatverandering biedt de beste kans om rechtvaardigheid en gelijkheid in de wereld te brengen.
Prof. Stephen Schneider, hoofdauteur van veel IPCC-rapporten,
meldt: "We moeten angstaanjagende scenario's creëren, vereenvoudigde dramatische verklaringen
afleggen en geen ophef maken over twijfels.
[...] Ieder van ons moet voor zichzelf beslissen of we liever
eerlijk of effectief zijn.
Michael Crichton beschreef de gevolgen van dergelijke uitspraken en opvattingen
in zijn thriller "World in Fear":
Als het zoeken naar de waarheid wordt verward met het verdedigen van politieke belangen,
wordt het streven naar kennis gereduceerd tot het streven naar macht.
[... ] Daarom is de verstrengeling van wetenschap en politiek een vreselijke combinatie.
[...] We moeten ervoor zorgen dat wat we aan de wereld presenteren
als kennis ook echt objectief en eerlijk is.
Het Federaal Milieuagentschap heeft ook bevestigd dat de absorptiebanden van
CO2 al grotendeels verzadigd zijn.
Dit betekent dat nieuw toegevoegd CO2 het broeikaseffect slechts licht kan versterken.
Hier is een verhelderende toevoeging aan Mythe 97: 97%
van alle wetenschappers is het erover eens dat de huidige opwarming van de aarde te wijten
is aan door de mens veroorzaakte CO2-uitstoot.
De analyse van 12.000 wetenschappelijke publicaties werd onderverdeeld in categorieën.
Twee categorieën waarin de meerderheid van de papers was ingedeeld,
werden als irrelevant geëlimineerd.
Deze dubieuze, selectieve keuze van de doelgroep bereikte het gewenste resultaat van 97%.
Tot slot nog een aanvulling op het onderwerp: Kan de mens het klimaat redden?
Dit was de titel van de Klimaatconferentie 2015 in Parijs, georganiseerd door het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC).
Is er nu een wereldwijde vermindering van de CO2-uitstoot tegen 2030 afgesproken in het zogenaamde Akkoord van Parijs?
Helemaal niet!
De reductieverplichtingen van de belangrijkste landen resulteren in een
aanzienlijke toename van de CO2-uitstoot.
Conclusie: Het Duitse klimaatbeleid met zijn rigide doelstellingen kan in het beste geval de geplande toename van
de wereldwijde uitstoot met 1,6% verminderen.
Het sluiten van de Duitse kolencentrales zou de wereldwijde uitstoot
slechts met 0,55% verminderen.
Het klimaatakkoord van Parijs stelt China in staat om een enorme toename in CO2-uitstoot te realiseren, waarbij
de besparingen van Europa te verwaarlozen zijn.
China en India bouwen en exploiteren grote aantallen nieuwe kolencentrales, terwijl Duitsland zijn
eigen centrales wil sluiten om de planeet te redden.
Op dit punt realiseren zelfs mensen die CO2 als schadelijk voor het klimaat beschouwen zich
dat het beleid om CO2-emissies te herverdelen niets te maken heeft met klimaatbescherming.
Het Duitse klimaatbeleid dat de planeet wil redden, is een voorwendsel
voor verdere herverdelingsplannen.
Noch ons land, noch de wereldbevolking zal er beter van worden als we in deze klimaatreddingsleugen blijven trappen.