1
00:00:00,000 --> 00:00:02,336


2
00:00:02,336 --> 00:00:06,146
Inverno de 1944 en Alemaña.

3
00:00:06,146 --> 00:00:09,940
Moita xente ao longo do Rin pensaba
que a guerra estaba a piques de rematar.

4
00:00:09,940 --> 00:00:17,602
Por iso o mestre panadeiro Vincken trouxo a súa familia
arruinada, a súa muller e o seu fillo de doce anos,

5
00:00:17,602 --> 00:00:25,900
Fritz, para vivir preto del no bosque de Hürtgen,
onde foi recrutado para facer pan para a Wehrmacht.

6
00:00:25,900 --> 00:00:36,599
Despois de conducir durante horas pola noite nun Kübelwagen,
levounos a ambos a un barracón baleiro agochado nun claro.

7
00:00:36,599 --> 00:00:43,073
Pero o fronte endureceu. En decembro
houbo incluso unha contraofensiva.

8
00:00:43,073 --> 00:00:48,160
Profundamente atrapados pola
neve, os dous permaneceron na cabana.

9
00:00:48,160 --> 00:00:53,040
Con todo, resultou cada vez máis
difícil para o pai manter á súa familia.

10
00:00:53,040 --> 00:00:57,760
E así chegou a Noiteboa de 1944.

11
00:00:57,760 --> 00:01:03,640
O seu fillo Fritz máis tarde escribiu todo o que pasou:

12
00:01:05,880 --> 00:01:12,040
Escoitamos o rugido sordo dos avións
de combate aliados durante todo o día.

13
00:01:12,040 --> 00:01:20,966
Facía un frío intenso. A nai preparaba sopa de
polo xunto á estufa na feble luz dunha vela.

14
00:01:20,966 --> 00:01:24,986
O pai estaba fóra organizando cousas.

15
00:01:24,986 --> 00:01:27,966
De súpeto, bateron na porta.

16
00:01:27,966 --> 00:01:33,986
Asustado, encolín e vin á nai soprar ás présas as velas.

17
00:01:33,986 --> 00:01:39,393
Houbo outro golpe na porta.
Reunimos o noso coraxe e abrimos a porta.

18
00:01:39,393 --> 00:01:43,286
Fóra estaban dous homes con cascos de aceiro.

19
00:01:43,286 --> 00:01:50,333
Alguén falou nunha lingua estranxeira e
sinalou a unha terceira persoa que xacía na neve.

20
00:01:50,333 --> 00:01:55,353
Damos conta: estes homes son soldados estadounidenses.

21
00:01:55,353 --> 00:01:59,273
A nai estaba inmóbil xunto a min.

22
00:01:59,273 --> 00:02:08,573
Estaban armados e poderían ter forzado a
entrada, pero permaneceron alí e preguntaron cos ollos.

23
00:02:08,573 --> 00:02:13,346
O home sentado na neve parecía máis morto que vivo.

24
00:02:13,346 --> 00:02:18,306
"Pasa," dixo mamá cun xesto de benvida.

25
00:02:18,306 --> 00:02:24,153
Un deles puido comunicarse coa miña nai en francés.

26
00:02:24,153 --> 00:02:27,780
A nai coidou do home ferido.

27
00:02:27,780 --> 00:02:32,040
Sentados xunto á estufa, o frío deixouos.

28
00:02:32,040 --> 00:02:35,900
Os meus ánimos volveron a animarse.

29
00:02:35,900 --> 00:02:44,846
Os tres estaban despistados, perderan a súa
unidade e levaban días deambulando polo bosque.

30
00:02:44,846 --> 00:02:48,880
A nai instruíume: "Vai buscar seis patacas máis."

31
00:02:48,880 --> 00:02:56,540
Ela acendeu unha segunda vela e cortou
as patacas lavadas sen pelar na sopa.

32
00:02:56,540 --> 00:03:01,133
Pelalos entón tería sido un desperdicio.

33
00:03:01,133 --> 00:03:08,333
O home ferido sangrara
profusamente e xacía inmóbil e en silencio.

34
00:03:08,333 --> 00:03:11,540
A sopa da nai desprendía un aroma convidativo.

35
00:03:11,540 --> 00:03:18,146
Acababa de poñer a mesa cando houbo outra chamada á porta.

36
00:03:18,146 --> 00:03:24,060
Agardaba atopar máis americanos
dispersos e abrín a porta sen vacilación.

37
00:03:24,060 --> 00:03:30,726
Eran soldados, catro homes, e todos armados ata os dentes.

38
00:03:30,726 --> 00:03:37,080
Eu estaba familiarizado co uniforme.
Eran os nosos soldados da Wehrmacht.

39
00:03:37,080 --> 00:03:43,026
Quedei paralizado de medo. ¿Era este o fin para nós?

40
00:03:43,026 --> 00:03:49,180
A nai saíu. A súa voz tranquila tranquilizoume algo.

41
00:03:49,180 --> 00:03:55,893
"Traes contigo o frío xeado, queres
comer connosco?" dixo ela de súpeto.

42
00:03:55,893 --> 00:04:00,086
Con iso, ela tocara a nota axeitada.

43
00:04:00,086 --> 00:04:08,262
Os soldados saudáronos calorosamente e estaban
visibelmente felices de ter atopado compatriotas na véspera de

44
00:04:08,262 --> 00:04:13,333
Nadal na rexión fronteiriza das Ardenas entre os frentes.

45
00:04:13,333 --> 00:04:19,646
"Podemos quentarnos un pouco?"
preguntou o oficial superior, un sargento.

46
00:04:19,646 --> 00:04:23,380
Quizais poidamos quedar ata mañá?

47
00:04:23,380 --> 00:04:28,906
"Por suposto," respondeu mamá con
calor, logo engadiu con audacia:

48
00:04:28,906 --> 00:04:34,373
Xa hai tres persoas aquí que están
conxeladas ata os ósos e necesitan quentarse.

49
00:04:34,373 --> 00:04:39,453
Por favor, non causes ningún problema na véspera de Nadal!

50
00:04:39,453 --> 00:04:45,640
O sargento entendeu. Exixiu saber: "Yankis?"

51
00:04:45,640 --> 00:04:50,733
A nai mirou a cada un deles e dixo lentamente:

52
00:04:50,733 --> 00:04:55,253
Poderiades ser os meus fillos, e tamén os que están dentro.

53
00:04:55,253 --> 00:04:59,006
Alguén está ferido, non dun bo xeito.

54
00:04:59,006 --> 00:05:02,766
Os demais están tan famentos e cansos coma ti.

55
00:05:02,766 --> 00:05:10,686
Entón ela díxolle ao sargento: "É a
véspera de Nadal, non haberá disparos aquí!"

56
00:05:10,686 --> 00:05:18,580
Mirouna. Durante dous ou tres segundos
interminables; pero a nai dixo con resolución:

57
00:05:18,580 --> 00:05:23,173
Pon as túas armas sobre a madeira e entra!

58
00:05:23,173 --> 00:05:26,953
"Fai o que ela di," rosou o sargento.

59
00:05:26,953 --> 00:05:33,653
Sen dicir nada, colocaron as súas
armas no cobertizo onde gardabamos a leña:

60
00:05:33,653 --> 00:05:41,960
tres carabinas, dúas pistolas, unha
metralleta lixeira e dous bazookas.

61
00:05:41,960 --> 00:05:46,506
O inimigo non permanecera oculto aos estadounidenses.

62
00:05:46,506 --> 00:05:52,093
Co coraxe da desesperación, estaban dispostos a contraatacar.

63
00:05:52,093 --> 00:05:57,293
Cando todos estaban na pequena
habitación, parecían non saber que facer.

64
00:05:57,293 --> 00:06:05,400
A nai, con todo, estaba no seu elemento.
Sonrindo, atopou un asento para todos.

65
00:06:05,400 --> 00:06:09,586
Tiñamos tres cadeiras, pero a cama da nai era grande.

66
00:06:09,586 --> 00:06:14,440
Permaneceron en silencio – había tensión no aire.

67
00:06:14,440 --> 00:06:17,420
A nai comezou a cociñar de novo.

68
00:06:17,420 --> 00:06:23,973
O home ferido gemeu alto. Un dos alemáns inclinouse sobre el.

69
00:06:23,973 --> 00:06:26,366
"¿Es paramédico?" preguntou a nai.

70
00:06:26,366 --> 00:06:34,013
El respondeu: "Non, pero estudei
medicina en Heidelberg ata hai uns meses."

71
00:06:34,013 --> 00:06:41,073
Entón explicoulles aos estadounidenses en
inglés: "A ferida non está infectada grazas ao frío."

72
00:06:41,073 --> 00:06:46,906
Pero perdeu sangue e necesita descanso e comida sustanciosa.

73
00:06:46,906 --> 00:06:49,620
Agora a tensión se alleviou.

74
00:06:49,620 --> 00:06:55,477
O sargento sacou unha botella de viño tinto da súa bolsa
do pan, mentres outro colocaba un pan de comisaría (pan de

75
00:06:55,477 --> 00:06:58,946
longa duración subministrado aos soldados) sobre a mesa.

76
00:06:58,946 --> 00:07:06,500
A nai cortou o pan. Vertéu un pouco
de viño na cunca: "Polo enfermo!"

77
00:07:06,500 --> 00:07:08,813
O resto foi dividido.

78
00:07:08,813 --> 00:07:13,280
Agora todo estaba listo para a cea de Nadal.

79
00:07:13,280 --> 00:07:16,753
Dúas velas titilaban sobre a mesa.

80
00:07:16,753 --> 00:07:22,453
A cabeceira da mesa, a nai sentábase nun asento improvisado.

81
00:07:22,453 --> 00:07:28,526
Na nosa casa non era costume rezar en voz alta antes das comidas.

82
00:07:28,526 --> 00:07:34,513
Pero agora todo era diferente. Había un ambiente festivo.

83
00:07:34,513 --> 00:07:40,886
Ninguén tería pensado meterse na comida sen máis preámbulos.

84
00:07:40,886 --> 00:07:50,753
Tomámonos das mans e mamá falou con sincera
emoción, coma se estivese anunciando o Nadal:

85
00:07:50,753 --> 00:07:54,033
Ven, Señor Xesús, e sé o noso convidado…

86
00:07:54,033 --> 00:08:00,300
Ela concluíu coas palabras: "...e
por favor, poñede fin a esta guerra!"

87
00:08:00,300 --> 00:08:08,473
Cando mirei arredor do círculo, notei bágoas
nos ollos dos soldados. E ninguén se avergoñaba.

88
00:08:08,473 --> 00:08:15,173
Finalmente, fomos durmir. Atopei sitio na cama da nai.

89
00:08:15,173 --> 00:08:24,126
Despois dun escaso almorzo, o sargento mostroulles aos
estadounidenses o camiño cara ás liñas estadounidenses.

90
00:08:24,126 --> 00:08:28,013
Un compás alemán cambiou de mans.

91
00:08:28,013 --> 00:08:32,253
Vixía onde camiñas. Moitos camiños están minados.

92
00:08:32,253 --> 00:08:36,640
Cando escoites os teus Jabos
(caza-bombardeiros), fálalles coma tolos.

93
00:08:36,640 --> 00:08:42,413
O médico traduciu ao inglés. Logo armáronse de novo.

94
00:08:42,413 --> 00:08:47,866
Todos abrazáronse alegremente; prometeron verse de novo:

95
00:08:47,866 --> 00:08:56,973
Tan pronto como remate esta guerra maldita!

96
00:08:56,973 --> 00:09:09,413
En xaneiro de 1996, máis de 50 anos despois, Fritz
Vincken finalmente volveu reunirse cos estadounidenses.

97
00:09:09,413 --> 00:09:16,886
Un deles aínda tiña a brúxula da
Wehrmacht alemá, da que nunca se separara.