Τα παιδιά μας ήταν ήδη τα κύρια θύματα κατά τη διάρκεια της κρίσης του κοροναϊού.
Τα τελευταία τρία χρόνια έδειξαν με τρομακτική σαφήνεια πόσο λίγο σεβασμό έχουν
οι κρατικοί θεσμοί για τα παιδιά και τους νέους, αλλά και για τους
γονείς ως φροντιστές τους.
Σύμφωνα με τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού, το κράτος υποχρεούται να παρέχει εκπαιδευτικά
μέτρα για τα παιδιά, προκειμένου να τα προστατεύει, μεταξύ άλλων, από τη σεξουαλική κακοποίηση.
Αλλά αντί να προστατεύονται από αυτό, τα παιδιά μας προφανώς προετοιμάζονται
για σεξουαλική κακοποίηση!
Επειδή τα επίσημα έγγραφα αναφέρουν σαφώς ότι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση σήμερα πρέπει
να διασφαλίζει ότι τα μικρά παιδιά αρχίζουν να κάνουν σεξ όσο το δυνατόν νωρίτερα.
Ταυτόχρονα, οι γονείς στερούνται όλο και περισσότερο τα δικαιώματα των ίδιων των εκπαιδευτικών τους,
αν δεν ακολουθούν αυτές τις οδηγίες και θέλουν να προστατεύσουν τα παιδιά τους από αυτές.
Με πρωτοβουλία του ψυχολόγου και συστημικού οικογενειακού θεραπευτή, Δρ Ανδρέα Χρηστίδη, και του πρώην προέδρου
της Κρατικής Εγκληματολογικής Υπηρεσίας της Θουριγγίας, Uwe Kranz, η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του MWGFD [
Mediziner und Wissenschaftler für Gesundheit, Freiheit und Demokratie e.V.] υπό τον τίτλο: Θεσμικές επιθέσεις στα
παιδιά μας, πραγματοποιήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου μια συνέντευξη
Τύπου για το θέμα αυτό.
Με την ευγενική άδεια του MWGFD, η Kla.TV παρουσιάζει εδώ την 20λεπτη περίληψη του σχεδόν
εξάωρου συμποσίου τύπου με ειδικούς ομιλητές που εκθέτουν το σύστημα.
Η ταινία καταδεικνύει με δραστικό τρόπο πώς οι ενέργειες των κρατικών θεσμών μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο
την ευημερία των παιδιών και πόσο λίγη σχέση έχει το οικογενειακό δίκαιο με την οικογένεια - επειδή οι δομές που είναι επιρρεπείς
στη διαφθορά και ένα αμφισβητήσιμο σύστημα εμπειρογνωμόνων επιτρέπουν στα γραφεία πρόνοιας νέων και στα δικαστήρια να
απομακρύνουν αυθαίρετα τα παιδιά.
Επιθυμία της MWGFD και όλων όσων ενδιαφέρονται για την ευημερία των παιδιών μας είναι να τίθεται αυτό
το θέμα καθημερινά στην προσοχή όλων των συμπολιτών μας σαν ένα κόκκινο προειδοποιητικό φως.
Αυτό απαιτεί από όλους μας να διασφαλίσουμε ότι οι πληροφορίες αυτές θα διαδοθούν σε μεγάλη κλίμακα.
Όλοι οι δικαστές, οι εισαγγελείς, οι δάσκαλοι, οι παιδαγωγοί και οι γιατροί ειδικότερα πρέπει να ενημερωθούν και
να κληθούν να κάνουν το καθήκον τους για να αποξηρανθεί αυτός ο απερίγραπτος βάλτος και να μπει
ένα τέλος στην παιδοφιλία ως τρόπο ζωής.
Το συμπέρασμα πρέπει να είναι: Χρειαζόμαστε θαρραλέους ανθρώπους.
Ο χρόνος για σιωπή και αποφυγή έχει τελειώσει.
Τώρα είναι στο χέρι όλων.
Δεν διακυβεύεται τίποτα λιγότερο από την προστασία των παιδιών μας.
Τώρα έχουμε διπλή ανάγκη για ψυχοθεραπεία για παιδιά.
Το κλειδί της εξουσίας είναι η πρόσβαση στο παιδί.
Αυτά τα κυκλώματα παιδικού σεξ βρίσκονται στα υψηλότερα επίπεδα της κοινωνίας μας.
Αυτό είναι απλά πολύ σκληρό για να το κατανοήσει ο ανθρώπινος νους.
Αντί της κανονικής γονικής εκπαίδευσης, οι δάσκαλοι και οι κρατικές αρχές θα αναλάβουν
την εκπαίδευση των παιδιών ... Πού είναι
το άρθρο 6 του Βασικού μας Νόμου, το οποίο προστατεύει τα γονικά δικαιώματα;
Και πάνω απ' όλα, για να το τραβήξουμε από κάτω, πού είναι τα δικαιώματα των
παιδιών μας, το συμφέρον του παιδιού;
Πώς υποτίθεται ότι θα ξέρω ότι οι μάσκες είναι επικίνδυνες μέχρι να βρεθούν δύο παιδιά νεκρά μπροστά μου;
Αυτός ήταν ένας Βαυαρός δικαστής.
Τα παιδιά δεν ήταν μόνο τα κύρια θύματα της λεγόμενης πανδημίας Corona, για παράδειγμα μέσω αμφισβητήσιμων κλεισίματος
σχολείων ή νηπιαγωγείων, κλειδώματος, εντελώς αχρείαστων εξετάσεων, υποχρεωτικών μασκών που αρρωσταίνουν
τους ανθρώπους και απειλητικών για τη ζωή λεγόμενων εμβολιασμών Covid.
Εδώ και δεκαετίες, ένας μεγάλος αριθμός παιδιών εδώ στη Γερμανία είναι λίγο-πολύ ανυπεράσπιστα
εκτεθειμένα σε επιθέσεις από διάφορα ιδρύματα, δυστυχώς και από το κράτος.
Αυτή η προστασία είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία για τους πιο ευάλωτους της κοινωνίας μας - όπως όλοι θα μπορέσουν
να αναγνωρίσουν κατά τη διάρκεια αυτού του συμποσίου - σε αυτή την εντελώς τρελή εποχή της ανθρώπινης
ιστορίας στην οποία βρισκόμαστε σήμερα.
Η φροντίδα και η ανατροφή των παιδιών είναι το φυσικό δικαίωμα, και αυτή η διατύπωση είναι πολύ
σημαντική, το φυσικό δικαίωμα των γονέων και το καθήκον που τους αναλογεί πρωτίστως.
Η κρατική κοινότητα παρακολουθεί τις δραστηριότητες.
Αυτή είναι η διατύπωση του βασικού νόμου.
Αν ρίξετε μια πιο προσεκτική ματιά, όλα αυτά είναι ουσιαστικά χάσιμο χρόνου.
Επειδή στην πραγματικότητα, η πραγματικότητα μοιάζει διαφορετική.
Ας πάρουμε μόνο το παράδειγμα του γεγονότος ότι οι συνέπειες των μέτρων Corona συνεχίζονται ακόμη και σήμερα,
και τα παιδιά μας, ιδίως, έχουν πέσει θύματα.
Το 73% όλων των παιδιών και των νέων υποφέρουν από ψυχολογικό στρες.
Εξάλλου, η τελική έκθεση της διυπουργικής ομάδας εργασίας
Επιπτώσεις στην υγεία λόγω της κορώνας ανιχνεύθηκαν στις 8 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους.
Αν το κράτος αντιληφθεί κάτι τέτοιο και δεν αντιδράσει, αλλά αντιθέτως απαιτήσει αμέσως να εμβολιαστούν
τα παιδιά ξανά τον Ιούλιο, τότε μου δείχνει ότι δεν έχει καμία σχέση με την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού.
Αν επρόκειτο πραγματικά για την προστασία των παιδιών, θα έπρεπε να ληφθούν εντελώς
διαφορετικά μέτρα, δηλαδή να προσαχθούν στη δικαιοσύνη όσοι το οργάνωσαν.
Τώρα είχαμε, κατά τη διάρκεια της περιόδου Corona, ισχυρισμούς ότι τα παιδιά θέτουν σε κίνδυνο
τους παππούδες τους, τους γονείς τους, τους δασκάλους τους.
Και αυτό ακριβώς έχει συμβεί - αυτή η γονιμοποίηση ή η αντιστροφή του ρόλου από την πλευρά του κράτους.
Η ιδέα ήταν ότι τα παιδιά θα έπρεπε να δείχνουν σεβασμό στους ενήλικες, να μειώνουν τους φόβους
τους, να φορούν τις μάσκες σε αντάλλαγμα, να κάνουν υποχρεωτικές εξετάσεις κ.ο.κ.
Τα παιδιά φοβήθηκαν ότι μπορεί να σκοτώσουν κάποιον.
Έτσι, αυτό που έγινε με τα παιδιά ήταν απίστευτο.
Το φυσικό δικαίωμα των γονέων καταργείται εδώ με απλές νομικές ρυθμίσεις, οι οποίες είναι επίσης
τόσο ασαφείς που κανείς δεν γνωρίζει πότε και με ποια ένταση δικαιολογείται
μια τέτοια παρέμβαση.
Γιατί πότε κινδυνεύει η σωματική, ψυχική και συναισθηματική ευημερία του παιδιού;
Επειδή οι γονείς είναι απρόθυμοι να αποτρέψουν τον κίνδυνο.
Ποιος κίνδυνος είναι αυτός;
Και ποια μέσα πρέπει να χρησιμοποιήσουν οι γονείς αν το παιδί δεν το θέλει;
Το να αντιστρέφεις την ευθύνη είναι ένα πράγμα, αλλά το να επιρρίπτεις ευθύνες σε ένα
παιδί όταν λέω ότι εσύ φταις αν του συμβεί αυτό είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.
Αυτό σημαίνει ότι το κράτος έχει διαπράξει τόσο σοβαρό δευτερογενή κίνδυνο για την ευημερία του παιδιού
που πιστεύω ότι δεν μπορεί πλέον να διορθωθεί.
Και δεν έχουν καμία απολύτως διάθεση να συμβιβαστούν με όλα τα
ποινικά αδικήματα που έχουν προκαλέσει.
Διαταραχές του λόγου, ντροπαλότητα επαφής και κατάθλιψη ήταν μερικές μόνο από τις
συνέπειες του τεστ και της μάσκας που διέγνωσαν οι παιδοψυχολόγοι.
Και ιστορικοί, όπως ιδίως ο Michael Hüther, τον οποίο είχα πρόσφατα την τιμή να συναντήσω προσωπικά, δηλώνουν
ότι ποτέ άλλοτε στην ιστορία η προστασία των παιδιών δεν είχε μετατραπεί
σε προστασία από τα παιδιά.
Έχουμε περισσότερες από 35.000 λεγόμενες "τοποθετήσεις στο σπίτι" κάθε χρόνο.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου Corona, ένας ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός παιδιών απομακρύνθηκε επειδή, όταν
άρχισε και πάλι το σχολείο, δεν πήγαν στο σχολείο επειδή οι γονείς τους αρνήθηκαν να φορέσουν
τα παιδιά τους τις μάσκες ή ότι χρησιμοποιήθηκαν οι δοκιμαστικές ράβδοι.
Και τότε τα παιδιά βγήκαν έξω, και όχι μόνο το συγκεκριμένο
παιδί, αλλά και τα υπόλοιπα.
Είναι απίστευτο αυτό που συνέβη.
Αυτό σημαίνει ότι το κράτος μπορεί απλά να σταματήσει το σχολείο, αλλά οι γονείς δεν επιτρέπεται να προστατεύσουν τα παιδιά τους.
Αν φανταστείτε πώς τους αρπάζουν τα παιδιά τους και στη συνέχεια τα τοποθετούν σε ιδρύματα, τα
οποία τα κουνάνε οι δικηγόροι χωρίς, σημειωτέον, να εξετάζουν τα πραγματικά περιστατικά, και τότε
έρχομαι στο πρόβλημα ότι αυτά που λένε τα γραφεία πρόνοιας νέων είναι απλώς υιοθετημένα.
Και δεν έχουν επιλογές, όπως στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, σίγουρα
όχι στην προσωρινή διαταγή, και το ίδιο πρόβλημα στην κύρια δίκη.
Δεν ακούγονται μάρτυρες, για παράδειγμα.
Ούτε απάτη διαδικασίας ούτε τίποτα άλλο.
Και το μοιραίο είναι ότι πρόκειται για μη δημόσιες διαδικασίες.
Αυτό σημαίνει ότι ο πληθυσμός δεν μπορεί να ελέγξει τι συμβαίνει στο εσωτερικό.
Φυσικά, η απομάκρυνση ενός παιδιού από μια οικογένεια μπορεί να είναι καλό πράγμα.
Σε αυτή την περίπτωση, τα δύο αγόρια που είχαν βιαστεί πολλές φορές απομακρύνθηκαν
φυσικά από το πρότυπο ζευγάρι ΛΟΑΤ-φύλων Zulock1.
Ο αξιότιμος κύριος και η κυρία Ζούλοκ, οι δύο καλοί άνθρωποι, έχουν φυσικά τώρα υποβληθεί σε μήνυση.
Λοιπόν, αυτό θα γίνει στις ΗΠΑ ... Δεν έχουν καμιά ελπίδα.
Θα είναι δύσκολο γι' αυτούς.
Έτσι, στη Γερμανία θα τα κυκλοφορήσουμε ξανά, φυσικά, δεν είναι και τόσο άσχημα.
Και αυτή η βία δεν συμβαίνει μόνο στην κοινωνική γειτονιά.
Αυτό συμβαίνει σε πολλές εγκαταστάσεις.
Γιατί δεν συμβαίνει, κάτι που θα ήταν αυτονόητο, ότι το έχουν αυτό στο διοικητικό δίκαιο, γιατί δεν ζητούνται και
δεν εξετάζονται γενικά οι φάκελοι του γραφείου πρόνοιας νέων από τους δικαστές σε οικογενειακές υποθέσεις;
Και όπου κι αν πάμε, επικρατεί κλίμα φόβου.
Με άλλα λόγια, κανείς δεν τολμά να αντικρούσει το δικαστήριο, να δείξει ότι αυτά που ισχυρίζεται
το δικαστήριο δεν είναι αλήθεια.
Εννοώ, λοιπόν, ότι όταν έχουμε να κάνουμε με παιδιά, έχουμε
διάφορους φορείς στην Πολωνία που φροντίζουν τα παιδιά, φροντιστές, επιμελητές,
συχνά αποκαλούνται έτσι στα πολωνικά.
Και παραδέχονται ότι είναι εν μέρει διαφορετικό από ό,τι το βλέπει το δικαστήριο.
Αλλά δεν θα τολμούσαν ποτέ να ανοίξουν το στόμα τους εδώ, επειδή
υπάρχει παντού κλίμα φόβου.
Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνουν όλα αυτά, ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατό;
Έχουμε δομές επιρρεπείς στη διαφθορά στην πρόνοια των νέων και στο σύστημα οικογενειακού δικαίου.
Το τμήμα 8α SGB VIII εισήχθη το 2005.
Αυτό είναι τόσο σημαντικό επειδή η παράγραφος αυτή αντιστρέφει το βάρος της απόδειξης.
Αυτό σημαίνει ότι η υπηρεσία πρόνοιας νέων ισχυρίζεται ότι η ευημερία του παιδιού κινδυνεύει από τους
γονείς και οι γονείς είναι πλέον υποχρεωμένοι να αποδείξουν ότι δεν αποτελούν κίνδυνο για την ευημερία του παιδιού.
Πρέπει να το σκεφτείτε αυτό.
Η παράγραφος αυτή είναι επίσης γνωστή ως εντολή προστασίας.
Η εντολή προστασίας έχει λάβει υπερβολικές διαστάσεις που απλώς δεν είναι πλέον κατανοητές.
Από το 1989, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού τονίζει την υποχρέωση του κράτους
να παρέχει εκπαιδευτικά μέτρα για τα παιδιά προκειμένου να τα προστατεύει από τη σεξουαλική κακοποίηση.
Το αντίθετο συμβαίνει σήμερα.
Είναι προετοιμασμένοι για σεξουαλική κακοποίηση.
Πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη σωματική, ψυχολογική και σεξουαλική βία στα σπίτια των παιδιών.
Έχουμε να κάνουμε με βασανιστήρια και δολοφονίες, ή ίσως και αυτοκτονίες, κάτι που είναι
πολύ αμφίβολο, υπό την επίβλεψη και τη συγκάλυψη των γερμανικών αρχών.
Πέρυσι, 15.000 περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης καταγγέλθηκαν στο BKA.
Αυτό είναι 7,5 τοις εκατό περισσότερο από ό,τι τα προηγούμενα έτη.
Αν πάτε προς τα πίσω στη χρονοσειρά, θα δείτε ότι κάθε χρόνο υπάρχει περίπου
μια αύξηση 3, 4 ή 5 τοις εκατό.
Με άλλα λόγια, τα περιστατικά δεν μειώνονται, αλλά αυξάνονται πάρα πολύ.
Και σε 149.000 περιπτώσεις χαρτογράφησης κακοποίησης, τα παιδιά εμπλέκονται δυσανάλογα, οι
42 δρόμοι, και δεν έχουμε καμία έρευνα σκοτεινού πεδίου, όχι μέχρι σήμερα.
Η BKA δεν έχει κάνει τίποτα στον τομέα αυτό.
Τα έγγραφα του ΠΟΥ και του ΟΗΕ καθιστούν σαφές ότι θέλουν να ποινικοποιήσουν την προστασία των
παιδιών με το πρόσχημα ότι το σεξ είναι ανθρώπινο δικαίωμα, ανεξαρτήτως ηλικίας.
Και αυτή η έκθεση αποδεικτικών στοιχείων μπορεί να βρεθεί στον ιστότοπο stopworldcontrol.com.
Για να σας εξοικειώσω λίγο περισσότερο, από τα 0 έως τα 4 τα παιδιά πρέπει να μάθουν τον
αυνανισμό, τον αυνανισμό, την ανάπτυξη ενδιαφέροντος για το δικό τους σώμα και το σώμα των άλλων.
Από 0 έως 4.
Πρόκειται για ένα τυποποιημένο έγγραφο που αναπτύχθηκε από κοινού από τον ΠΟΥ και το Ομοσπονδιακό Κέντρο Αγωγής Υγείας.
Και αυτό ήταν ήδη 2011.
Κανείς δεν είχε φαγούρα, κανείς δεν νοιαζόταν, κανείς δεν καταγραφόταν.
Και αυτό έγινε γνωστό μόνο όταν χτύπησε ο Karl Lauterbach.
Αλλά ακόμη και τότε, οι άνθρωποι ήταν πάντα προσεκτικοί στο να λένε, ναι, αυτή είναι μια έννοια-πλαίσιο.
Μια έννοια-πλαίσιο για επαγγελματίες.
Αυτό δεν αποτελεί οδηγία.
Αυτό δεν συνταγογραφείται.
Με βάση τα επιστημονικά ευρήματα.
Και την ίδια στιγμή, η Διεθνής Επιτροπή Νομικών εξέδωσε δήλωση ότι το σεξ μεταξύ
ενηλίκων και παιδιών θα πρέπει να είναι νόμιμο, εάν το παιδί συναινεί.
Έτσι προσπαθούν να κάνουν αυτούς τους αντιπερισπασμούς.
Αυτή η ατζέντα στην οποία τώρα διεισδύουν ή την οποία επιδιώκουν, το κάνουν αυτό
διεισδύοντας στα δημοτικά σχολεία, για παράδειγμα.
Για παράδειγμα, με την αλλαγή των διεθνών εκπαιδευτικών και πολιτιστικών κανονισμών.
Τότε όλοι γνωρίζετε ότι έχω ένα ολοκαίνουργιο έγγραφο, από το 2021, από την Focus, πολύ ενημερωμένο, όπου μπορείτε
να διαβάσετε τα πάντα, ναι. Ερευνητές: Για χρόνια, οι Πράσινοι αγωνίζονταν για το ελεύθερο παιδικό σεξ.
Και αν κοιτάξετε τώρα αυτό το ... ονομάζεται πλέον Ινστιτούτο Έρευνας για τη Δημοκρατία του Γκέτινγκεν,
οπότε πρακτικά ερευνά τι έχουν ανακοινώσει οι Πράσινοι στα συνέδρια των κομμάτων τους.
Αν γνωρίζετε τα γραπτά και τα βιβλία του John Money που έχω διαβάσει,
όλα στα αγγλικά φυσικά.
Αυτή είναι 1:1 η ιδεολογία αυτού του εγκληματία παιδεραστή, ο οποίος ήταν, ωστόσο, αρκετά έξυπνος.
Οι παιδόφιλοι διεισδύουν συστηματικά σε ιδρύματα, το γνωρίζουμε αυτό από την
εκκλησία, δεν χρειάζεται να σας το πω, ξέρετε,
συνεχώς αναφέρεται ότι σεξουαλική κακοποίηση έχει λάβει χώρα στην Καθολική Εκκλησία, αλλά και στην
Προτεσταντική Εκκλησία, σε ιδρύματα γενικά, εκεί συγκεντρώνονται
οι σεξουαλικοί παραβάτες.
Ο Κέντλερ έχει οδηγήσει ένα παιδοφιλικό δίκτυο μέσα από τα επιστημονικά και εκπαιδευτικά
ιδρύματα και την πολιτική.
Και όλα βασίζονται σε αυτό, συμπεριλαμβανομένου αυτού του τυποποιημένου εγγράφου.
Και βέβαια αυτό έχει αναληφθεί και πολιτικά.
Η μελέτη του Χίλντεσχαϊμ σχετικά με τις δραστηριότητες του καθηγητή εκπαίδευσης Kentler συνεχίζεται:
Πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι οι ανάδοχοι αυτοί ήταν ανύπαντροι, ενίοτε ισχυροί άνδρες
από τον ακαδημαϊκό χώρο, τα ερευνητικά ιδρύματα και άλλα
εκπαιδευτικά πλαίσια, οι οποίοι επίσης ασκούσαν παιδοφιλία.
Και διάβασα στο περιοδικό Emma και νομίζω και στην TAZ ότι ήταν
επίσης ισχυροί πολιτικοί.
Για εξωτερικά καταλύματα.
Φυσικά, ο John Money ήταν επίσης πολύ υπέρ αυτού.
Είναι σαφές ότι τα παιδιά απομακρύνθηκαν από τους βιολογικούς τους γονείς.
Φυσικά, η παιδική κακοποίηση ήταν συνηθισμένη τότε, όπως έδειξε ο John Money.
Και όλο αυτό το πράγμα συνεχιζόταν από τη δεκαετία του '70 και του '80 υπό την, ας πούμε, πνευματική κυριαρχία του
John Money, κάτω από τη σημαία του ουράνιου τόξου.
John Money, επίσης, αρκετά ρητά και αρκετά ξεκάθαρα, κάλεσα την
παιδοφιλία εδώ σε αυτό το διάγραμμα,
μια συναινετική αβλαβή ερωτική σχέση, μια ερωτική σχέση μεταξύ ενός άνδρα του
ίδιου φύλου και ενός αγοριού.
Εδώ μιλάμε για την εποπτεία ενός ατόμου που τελεί υπό προστασία, και στη συνέχεια μιλάμε για συναινετικό σεξ.
Έτσι οι δικαστές μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο, το οποίο κατά τη γνώμη μου μπορεί
να γίνει εφικτό μόνο μέσω πολιτικής επιρροής.
Περισσότερες από 70 ποινικές διαδικασίες κατά των υπευθύνων έπεσαν στο κενό.
Γνωρίζετε ότι οι εισαγγελικές αρχές δεσμεύονται από οδηγίες, οπότε
δεν χρειάζεται να πω περισσότερα.
Οι φάκελοι του Haasenburg βρίσκονται κλειδωμένοι κάτω από κλειδαριά και κλειδί από τότε που έκλεισαν.
Τεμαχίζονται μετά από δέκα χρόνια.
23 Δεκεμβρίου τεμαχίζονται.
Ποιος ήταν υπεύθυνος για αυτά τα αρχεία;
Η υπουργός Παιδείας του Βρανδεμβούργου, Britta Ernst, σύζυγος του Olaf Scholz.
Πρόσφατα παραιτήθηκε, προφανώς για να γλιτώσει τον σύζυγό της από το σκάνδαλο.
Και μιλάω τώρα για τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των τραπεζών, για παράδειγμα, τους ιδιοκτήτες των
ειδησεογραφικών πρακτορείων μας, τους ιδιοκτήτες των τεχνολογικών εταιρειών μας, γνωστές προσωπικότητες, ανθρώπους
που πραγματικά εμπιστευόμαστε.
Τα τελευταία χρόνια, ο Ντέιβιντ έχει επικεντρωθεί στην αποκάλυψη εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας
που διαπράττονται από υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους.
Έχει πάρει συνεντεύξεις από πολλούς αυτόπτες μάρτυρες και επιζώντα θύματα, οι οποίοι καταθέτουν πώς
οι κυβερνήσεις έχουν διεισδύσει από πράκτορες ενός παγκόσμιου δικτύου εγκληματιών που εμπλέκονται
στην εμπορία εκατομμυρίων παιδιών για σεξουαλική κακοποίηση και τελετουργική θυσία.
Και τα επίσημα έγγραφα δηλώνουν σαφώς ότι ο στόχος της σεξουαλικής αγωγής σήμερα είναι να διασφαλιστεί
ότι τα μικρά παιδιά θα αρχίσουν να κάνουν σεξ το συντομότερο δυνατό ή όσο το δυνατόν νωρίτερα.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για κατευθυντήριες γραμμές για εκπαιδευόμενους εκπαιδευτικούς.
Και λένε ότι πρέπει να διασφαλίσουν ότι τα παιδιά τους θα αρχίσουν να κάνουν σεξ στην τάξη όσο
το δυνατόν γρηγορότερα και σε μικρότερη ηλικία.
Και έπειτα υπάρχει και αυτό, το οποίο επίσης αναφέρεται στο έγγραφο, ότι δεν πρέπει να υπάρχει κανόνας εξαίρεσης για τους
γονείς ώστε να απαλλάξουν τα παιδιά τους από τα μαθήματα,
εάν έχουν αντιρρήσεις για το περιεχόμενο της διδασκαλίας.
Σε αυτό το σημείο, γονείς και παιδιά διχάζονται.
Είδαμε ότι η υποχρεωτική εκπαίδευση είναι ευθύνη των παιδιών και οι γονείς είναι υπεύθυνοι γι' αυτήν.
Συνεπώς, το δικαστήριο μπορεί πλέον να επιλέξει εναντίον ποιου θα κινηθεί.
Αυτό μπορεί να φτάσει μέχρι την απαγωγή παιδιών, όπως ακούσαμε λεπτομερώς νωρίτερα.
Βλέπουμε ήδη τι συμβαίνει στα σχολεία, όπου παρουσιάζονται drag queens σε μικρά, ευάλωτα παιδιά
που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, που δεν έχουν
καμία πιθανότητα να καταλάβουν.
Και αυτή η ιδεολογία, αυτή η λεγόμενη ιδεολογία των φύλων του John Money, βρίσκεται πίσω
από το δόγμα των τρανσέξουαλ, που λέει στα παιδιά στο σχολείο ότι μπορείς
να είσαι αγόρι ή κορίτσι.
Απλά τους ευνουχίζετε, παίρνετε οιστρογόνα, ναι; Εδώ δεν πρόκειται για ένταξη.
Αυτό δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη συμπερίληψη των ανθρώπων που έχουν διαφορετικό σεξουαλικό
προσανατολισμό ή προσανατολισμό.
Πρόκειται απλώς για την επιθετική κατάληψη των παιδιών, ώστε να είναι πιο εύκολο να τα προσεγγίσεις.
Κυρίες και κύριοι, ο στόχος είναι να χωρίσουν τα παιδιά από τους γονείς τους;
Είναι ο στόχος η καταστροφή της πυρηνικής οικογένειας;
Πού είναι το δικαίωμα στη σεξουαλική αυτοδιάθεση;
Στο γενικό δικαίωμα της προσωπικότητας;
Το εκπαιδευτικό δικαίωμα των γονέων;
Ωστόσο, τίθεται σε κίνδυνο η πνευματική ευημερία του παιδιού, η οποία, κατά την άποψη του κράτους, πρέπει να εξασφαλίζεται με τη διδασκαλία
στο σχολείο, εάν το παιδί δεν παρακολουθεί το σχολείο και αντ' αυτού διδάσκεται από τους γονείς που το φροντίζουν σε μικρές
ομάδες μάθησης, απορροφώντας το μαθησιακό υλικό σε πολύ μικρότερο χρόνο από ό,τι στο σχολείο;
Αν το παιδί γλιτώνει από άσκοπα μέτρα επειδή έχει πεφωτισμένους
γονείς που δεν ακολουθούν τυφλά κάθε κρατική αφήγηση;
Αντίθετα, οι γονείς που δεν υποτάσσονται στο κρατικό αφήγημα και που κατά τα άλλα είναι της γνώμης
ότι το κρατικό σχολείο δεν είναι καλό για τα παιδιά τους έχουν ποινικοποιηθεί κατά παράβαση
της αρχής του φυσικού δικαίου πριν από το συνταγματικό δίκαιο, εξαναγκάζοντάς τους μέσω
οικονομικής πίεσης να συμπεριφερθούν με τρόπο που οι ίδιοι και τα παιδιά τους απορρίπτουν
βάσει αντισυνταγματικών προστίμων.
Όταν συνειδητοποιείς αυτή τη δραματική απειλή για τα παιδιά μας μπροστά
στις θεσμικές επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένων των νέων σχεδίων του ΠΟΥ,
σου κόβεται κυριολεκτικά η ανάσα.
Και απευθύνω έκκληση στους εκπαιδευτικούς να μην ακολουθήσουν αυτή την ατζέντα, αλλά να την αποκαλύψουν.
Βρίσκομαι σε επαφή με διάφορες οργανώσεις, για παράδειγμα με απολυμένους αστυνομικούς και δημόσιους υπαλλήλους
που έθεσαν την καριέρα τους σε κίνδυνο για να σώσουν παιδιά επειδή ήθελαν να συλλέξουν στοιχεία.
Υπάρχουν άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο να
βάλουν τέλος σε αυτή τη διαστροφή.
Άνθρωποι που έχουν ακόμα καρδιά, που είναι ακόμα μετριοπαθείς κάπου.
Και θα ήθελα απλώς να ενθαρρύνω όλους να σηκωθούν όρθιοι.
Πρέπει να πούμε όχι, πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημά μας.
Τώρα νομίζω ότι όλοι έχουμε συνειδητοποιήσει ξανά πόσο σημαντικό είναι να δραστηριοποιηθούμε σε
συντονισμένες δράσεις, σε συνεργασία με όσο το δυνατόν περισσότερους
άλλους θαρραλέους συμπολίτες μας.
Χρειαζόμαστε τώρα την υποστήριξη όλων των επαγγελματιών των μέσων ενημέρωσης, όλων των δημοσιογράφων,
έτσι ώστε το θέμα να τίθεται καθημερινά στην προσοχή των συμπολιτών μας σαν ένα κόκκινο προειδοποιητικό φως.
Και νομίζω ότι όλοι οι δικηγόροι, όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, ιδίως οι δικαστές και οι εισαγγελείς, όλοι
οι δάσκαλοι και οι εκπαιδευτικοί και όλοι οι γιατροί καλούνται επίσης να συνεισφέρουν εδώ.
Είμαι πεπεισμένος ότι μπορούμε να το κάνουμε μαζί και να αποξηράνουμε τον ανείπωτο βάλτο αυτών των εγκλημάτων και έτσι να τερματίσουμε τις μηχανορραφίες του κακού, την παιδοφιλία ως τρόπο ζωής των ελίτ, όπως μας δίδαξε ο David, ότι μπορούμε να τερματίσουμε αυτές τις μηχανορραφίες του κακού μια για πάντα.