Onze kinderen waren al de grootste slachtoffers tijdens de coronaviruscrisis.
De afgelopen drie jaar hebben angstaanjagend duidelijk gemaakt hoe weinig respect
overheidsinstellingen hebben voor kinderen en jongeren, maar ook
voor ouders als hun verzorgers.
Volgens het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind is de staat verplicht om opvoedkundige maatregelen
te nemen voor kinderen om hen onder andere te beschermen tegen seksueel misbruik.
Maar in plaats van hiertegen beschermd te worden, worden onze kinderen blijkbaar
voorbereid op seksueel misbruik!
Want in de officiële documenten staat duidelijk dat seksuele voorlichting er tegenwoordig
voor moet zorgen dat jonge kinderen zo vroeg mogelijk beginnen met seks.
Tegelijkertijd worden ouders in toenemende mate rechteloos als hun eigen opvoeders als
ze deze richtlijnen niet volgen en hun kinderen ertegen willen beschermen.
Op initiatief van de psycholoog en systemisch gezinstherapeut Dr. Andrea Christidis en de voormalige voorzitter
van de Thüringer Staatsrecherche, Uwe Kranz, vond het evenement plaats onder auspiciën van de MWGFD.
Mediziner und Wissenschaftler für Gesundheit, Freiheit und Demokratie e.V.] onder de titel: Institutional Assaults
on Our Children, werd op 28 september een persconferentie over dit onderwerp gehouden,
die al veel eerder had moeten plaatsvinden.
Met toestemming van de MWGFD presenteert Kla.TV hier de samenvatting van 20 minuten van het bijna zes
uur durende perssymposium met deskundige sprekers die het systeem aan de kaak stellen.
De film laat drastisch zien hoe de acties van staatsinstellingen het welzijn van kinderen in
gevaar kunnen brengen en hoe weinig familierecht met familie te maken heeft - omdat structuren die vatbaar
zijn voor corruptie en een twijfelachtig systeem van experts het mogelijk maken dat bureaus voor jeugdzorg en
rechtbanken kinderen willekeurig weghalen.
Het is de wens van de MWGFD en van iedereen die geeft om het welzijn van onze kinderen dat deze kwestie
dagelijks onder de aandacht wordt gebracht van al onze medeburgers als een rood waarschuwingslicht.
Daarom moeten we er allemaal voor zorgen dat deze informatie op grote schaal wordt verspreid.
Alle rechters, openbare aanklagers, leraren, opvoeders en artsen in het bijzonder moeten worden geïnformeerd en opgeroepen
om hun steentje bij te dragen aan het droogleggen van dit onuitsprekelijke moeras en een einde te
maken aan pedofilie als levensstijl.
De conclusie moet zijn: We hebben moedige mensen nodig.
De tijd van zwijgen en wegduiken is voorbij.
Nu is het aan iedereen.
Niets minder dan de bescherming van onze kinderen staat op het spel.
We hebben nu een dubbele behoefte aan psychotherapie voor kinderen.
De sleutel tot macht is toegang tot het kind.
Deze kinderseksringen bevinden zich in de hoogste regionen van onze samenleving.
Dit is gewoonweg te wreed voor de menselijke geest om te bevatten.
In plaats van normaal ouderlijk onderwijs, moeten leraren en staatsautoriteiten
het onderwijs van de kinderen overnemen
... Waar is ons artikel 6 van de basiswet, dat de rechten van ouders beschermt?
En bovenal, om het van onderaf te bekijken, waar zijn de rechten van onze
kinderen, de belangen van het kind?
Hoe kan ik nou weten dat maskers gevaarlijk zijn totdat er twee kinderen dood voor mijn neus liggen?
Dat was een Beierse rechter.
Niet alleen kinderen waren het grootste slachtoffer van de zogenaamde coronapandemie, bijvoorbeeld door twijfelachtige
sluitingen van scholen of kleuterscholen, lockdowns, volledig onnodige testen, verplichte maskers
die mensen ziek maken en levensbedreigende zogenaamde Covid-vaccinaties.
Decennialang is een groot aantal kinderen hier in Duitsland min of meer weerloos blootgesteld
aan aanvallen door verschillende instellingen, helaas ook door de staat.
Deze bescherming is meer dan noodzakelijk voor de meest kwetsbaren in onze samenleving - zoals iedereen zal kunnen
herkennen in de loop van dit symposium - in dit compleet krankzinnige tijdperk van de menselijke geschiedenis
waarin we ons momenteel bevinden.
De verzorging en opvoeding van kinderen is het natuurlijke recht, en deze formulering is heel belangrijk,
het natuurlijke recht van ouders en de plicht die in de eerste plaats op hen rust.
De staatsgemeenschap houdt toezicht op de activiteiten.
Zo staat het in de basiswet.
Als je beter kijkt, is het eigenlijk allemaal tijdverspilling.
Want in werkelijkheid ziet de werkelijkheid er anders uit.
Laten we het voorbeeld nemen van het feit dat de gevolgen van de coronamaatregelen nog steeds voortduren en dat
vooral onze kinderen het slachtoffer zijn geworden.
73 procent van alle kinderen en jongeren heeft last van psychologische stress.
Het eindrapport van de interministeriële werkgroep
Gezondheidseffecten door corona gedetecteerd op 8 februari van dit jaar.
Als de staat zoiets opmerkt en niet reageert, maar in plaats daarvan onmiddellijk eist dat kinderen in juli
opnieuw worden ingeënt, dan laat dat voor mij zien dat het niets te maken heeft met Wereldkinderdag.
Als het echt om de bescherming van kinderen zou gaan, zouden er heel andere maatregelen genomen
moeten worden, namelijk degenen die dit georganiseerd hebben voor het gerecht brengen.
Nu hebben we tijdens de Corona-periode beweringen gehad dat kinderen hun grootouders,
hun ouders en hun leraren in gevaar brengen.
En dat is precies wat er is gebeurd - deze parentificatie of omkering van de rol van de staat.
Het idee was dat de kinderen rekening moesten houden met de volwassenen, hun angsten moesten verminderen,
als tegenprestatie de maskers moesten dragen, verplichte testen enzovoort.
De kinderen waren bang dat ze iemand zouden doden.
Dus wat kinderen werd aangedaan was ongelooflijk.
Het natuurlijke recht van ouders wordt hier weggenomen door eenvoudige wettelijke regels, die bovendien
zo vaag zijn dat niemand weet wanneer en met welke intensiteit zo'n ingreep
gerechtvaardigd is.
Want wanneer is het fysieke, mentale en emotionele welzijn van het kind in gevaar?
Omdat de ouders het gevaar niet willen afwenden.
Welk gevaar is dat eigenlijk?
En welke middelen moeten de ouders gebruiken als het kind dat niet wil?
De verantwoordelijkheid omdraaien is één ding, maar een kind de schuld geven als ik
zeg dat het jouw schuld is als hem of haar dit overkomt, is een heel ander verhaal.
Dit betekent dat de staat het welzijn van het kind zo ernstig in gevaar heeft gebracht dat
ik denk dat het niet meer hersteld kan worden.
En ze willen absoluut niet in het reine komen met alle strafbare
feiten die ze hebben veroorzaakt.
Spraakstoornissen, contactverlegenheid en depressie waren slechts enkele van de gevolgen van de test
en maskermanie en opsluiting die door kinderpsychologen werden gediagnosticeerd.
En historici, zoals Michael Hüther in het bijzonder, die ik onlangs de eer had persoonlijk te ontmoeten, stellen
dat de bescherming van kinderen nooit eerder in de geschiedenis is geperverteerd
tot bescherming tegen kinderen.
We hebben elk jaar meer dan 35.000 zogenaamde 'in-home plaatsingen'.
Tijdens de coronaperiode werd een bijzonder groot aantal kinderen van school gehaald omdat ze,
toen de school weer begon, niet naar school gingen omdat hun ouders weigerden hun
kinderen de maskers op te laten doen of de teststaafjes te gebruiken.
En toen werden de kinderen eruit gehaald, en niet alleen het ene kind
in kwestie, maar ook de anderen.
Het is ongelooflijk wat er is gebeurd.
Dit betekent dat de staat de school gewoon kan stoppen, maar dat ouders hun kinderen niet mogen beschermen.
Als je je voorstelt hoe hun kinderen van hen worden weggerukt en vervolgens in instellingen worden
geplaatst, door advocaten worden doorgezonden zonder, let wel, de feiten te onderzoeken, en dan kom
ik bij het probleem dat wat de bureaus voor jeugdzorg zeggen, gewoon wordt overgenomen.
En ze hebben geen opties, zoals in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering,
zeker niet in het kort geding, en hetzelfde probleem in de hoofdzaak.
Er worden bijvoorbeeld geen getuigen gehoord.
Noch procesfraude, noch iets anders.
En wat fataal is, is dat dit niet-openbare procedures zijn.
Dit betekent dat de bevolking geen controle heeft over wat er binnen gebeurt.
Natuurlijk kan het goed zijn om een kind uit een gezin te verwijderen.
In dit geval werden de twee jongens, die vele malen waren verkracht, natuurlijk
weggehaald bij het model-LGBT-genderpaar Zulock1.
De geachte heer en mevrouw Zulock, de twee aardige mannen, worden nu natuurlijk aangeklaagd.
Nou, dat zal in de VS zijn ... Ze maken geen goede kans.
Het zal moeilijk voor ze worden.
Dus in Duitsland zullen we ze weer uitbrengen, natuurlijk, het is allemaal niet zo erg.
En dit geweld vindt niet alleen plaats in de sociale omgeving.
Dit bestaat in veel faciliteiten.
Waarom is het niet zo, wat vanzelfsprekend zou zijn, dat ze dit in het bestuursrecht hebben, waarom worden de
dossiers van Bureau Jeugdzorg niet algemeen opgevraagd en onderzocht door de rechters in familiezaken?
En overal waar we komen, heerst een klimaat van angst.
Met andere woorden, niemand durft de rechtbank tegen te spreken, om aan te tonen dat
wat de rechtbank beweert niet waar is.
Ik bedoel, als het om kinderen gaat, hebben we in
Polen verschillende instanties die voor kinderen zorgen, verzorgers,
curatoren, zo worden ze vaak genoemd in het Pools.
En ze geven toe dat het deels anders is dan de rechtbank het ziet.
Maar ze zouden hier nooit hun mond open durven doen omdat er overal
een klimaat van angst heerst.
Hoe kan dit allemaal gebeuren, dat zoiets mogelijk is?
We hebben corruptiegevoelige structuren in de jeugdzorg en het familierecht.
Sectie 8a SGB VIII werd in 2005 ingevoerd.
Dit is zo belangrijk omdat deze paragraaf de bewijslast omkeert.
Dit betekent dat Bureau Jeugdzorg beweert dat het welzijn van het kind in gevaar is door de
ouders, en dat de ouders nu moeten bewijzen dat ze geen risico vormen voor het welzijn van het kind.
Daar moet je over nadenken.
Deze paragraaf staat ook bekend als het beschermingsbevel.
Het beschermingsmandaat heeft excessen aangenomen die eenvoudigweg niet meer te begrijpen zijn.
Sinds 1989 benadrukt het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind de verplichting van de
staat om opvoedkundige maatregelen te nemen om kinderen te beschermen tegen seksueel misbruik.
Op dit moment gebeurt het tegenovergestelde.
Ze zijn voorbereid op seksueel misbruik.
We hebben te maken met fysiek, psychologisch en seksueel geweld in kindertehuizen.
We hebben te maken met martelingen en moorden, misschien zelfs zelfmoorden, wat zeer twijfelachtig
is, onder toezicht en in de doofpot van de Duitse autoriteiten.
Vorig jaar werden 15.000 gevallen van seksueel misbruik gemeld bij het BKA.
Dit is 7,5 procent meer dan in voorgaande jaren.
Als je teruggaat in de tijdreeks, zie je dat er elk jaar ruwweg een
stijging is van 3, 4 of 5 procent.
Met andere woorden, de gevallen worden niet minder, ze nemen enorm toe.
En in 149.000 gevallen van misbruik in kaart gebracht, zijn kinderen onevenredig betrokken,
de 42 straten, en we hebben geen donker veldonderzoek, niet tot vandaag.
Het BKA heeft op dit gebied niets gedaan.
WHO- en VN-documenten maken duidelijk dat ze de bescherming van kinderen willen criminaliseren
onder het voorwendsel dat seks een mensenrecht is, ongeacht leeftijd.
En dit bewijsrapport is te vinden op de website stopworldcontrol.com.
Om je wat meer vertrouwd te maken: van 0 tot 4 moeten de kinderen leren masturberen,
masturbatie, ontwikkeling van interesse in hun eigen lichaam en dat van anderen.
Van 0 tot 4.
Dit is een standaarddocument dat gezamenlijk is ontwikkeld door de WHO en het Federaal Centrum voor Gezondheidsvoorlichting.
En dat was al 2011.
Niemand had jeuk, niemand gaf erom, niemand registreerde zich.
En dit werd pas bekend toen Karl Lauterbach toesloeg.
Maar zelfs toen waren mensen altijd voorzichtig om te zeggen: ja, dit is een raamwerkconcept.
Een raamwerkconcept voor professionals.
Dit is geen instructie.
Dit is niet voorgeschreven.
Op basis van wetenschappelijke bevindingen.
Tegelijkertijd heeft de Internationale Commissie van Juristen een verklaring uitgegeven
dat seks tussen volwassenen en kinderen legaal zou moeten zijn als het kind toestemt.
Dus proberen ze deze afleidingen te gebruiken.
Deze agenda die ze nu infiltreren of nastreven, doen ze bijvoorbeeld
door basisscholen te infiltreren.
Bijvoorbeeld door internationale onderwijs- en culturele regels te veranderen.
Dan weten jullie allemaal dat ik een gloednieuw document heb, uit 2021, van de Focus, heel up-to-date,
waar je alles in kunt lezen, ja. Onderzoekers: Jarenlang vochten de Groenen voor vrije kinderseks.
En als je nu kijkt naar dit ... het heet nu het Göttingen Instituut voor Democratie Onderzoek,
dus het onderzoekt praktisch wat de Groenen hebben aangekondigd op hun partijconferenties.
Als je de geschriften en boeken van John Money kent die ik heb gelezen,
allemaal in het Engels natuurlijk.
Dat is 1:1 de ideologie van deze criminele kindermisbruiker, die echter heel slim was.
Pedofielen infiltreren systematisch in instellingen, dat weten we van de kerk, dat
hoef ik je niet te vertellen, weet je, er wordt
voortdurend gerapporteerd dat er seksueel misbruik heeft plaatsgevonden in de katholieke kerk, maar ook
in de protestantse kerk, in instellingen in het algemeen,
daar komen de zedendelinquenten samen.
Kentler heeft een pedoseksueel netwerk dwars door wetenschappelijke en educatieve instellingen
en de politiek gejaagd.
En alles is hierop gebaseerd, inclusief dit standaardpapier.
En natuurlijk is dit ook politiek opgepakt.
Het Hildesheimse onderzoek naar de activiteiten van onderwijsprofessor Kentler gaat verder:
Er is steeds meer bewijs dat deze pleegzorgers alleenstaande, soms machtige mannen
waren uit de academische wereld, onderzoeksinstellingen
en andere educatieve contexten die ook pedofilie bedreven.
En ik las in het tijdschrift Emma en ik denk ook in de TAZ dat
ze ook machtige politici waren.
Voor externe accommodatie.
Natuurlijk was John Money hier ook een groot voorstander van.
Het is duidelijk dat de kinderen bij hun biologische ouders zijn weggehaald.
Natuurlijk was kindermisbruik in die tijd heel gewoon, zoals John Money liet zien.
En het hele gebeuren was al gaande sinds de jaren 70 en 80 onder de, laat ik zeggen, spirituele dominantie
van John Money, onder de regenboogvlag.
John Money ook heel expliciet en heel duidelijk, ik heb hier
in dit diagram pedofilie genoemd, een
consensuele onschuldige erotische connectie, een liefdesrelatie tussen een man van
hetzelfde geslacht en een jongen.
Hier hebben we het over het toezicht op een persoon die onder bescherming staat, en dan hebben we het over vrijwillige seks.
Zo kunnen rechters zoiets doen, wat volgens mij alleen mogelijk
is door politieke beïnvloeding.
Meer dan 70 strafzaken tegen de verantwoordelijken werden geseponeerd.
U weet dat de openbare ministeries gebonden zijn aan instructies,
dus ik hoef niet veel meer te zeggen.
De Haasenburg-dossiers zitten achter slot en grendel sinds de sluiting.
Ze worden na tien jaar versnipperd.
23 december worden ze versnipperd.
Wie was verantwoordelijk voor deze bestanden?
De minister van Onderwijs van Brandenburg, Britta Ernst, de vrouw van Olaf Scholz.
Ze nam onlangs ontslag, waarschijnlijk om haar eigen man het schandaal te besparen.
En ik heb het nu bijvoorbeeld over bestuursleden van banken, de eigenaars van onze
persagentschappen, de eigenaars van onze technologiebedrijven, bekende persoonlijkheden,
mensen die we echt vertrouwen.
De afgelopen jaren heeft David zich gericht op het onthullen van misdaden tegen
de menselijkheid door hooggeplaatste regeringsfunctionarissen.
Hij heeft vele ooggetuigen en overlevende slachtoffers geïnterviewd die getuigen hoe overheden
zijn geïnfiltreerd door agenten van een wereldwijd netwerk van criminelen die betrokken
zijn bij de handel in miljoenen kinderen voor seksueel misbruik en rituele offers.
En in de officiële documenten staat duidelijk dat het doel van seksuele voorlichting tegenwoordig
is om ervoor te zorgen dat jonge kinderen zo snel of zo vroeg mogelijk beginnen met seks.
Dit zijn eigenlijk richtlijnen voor leraren in opleiding.
En ze zeggen dat ze ervoor moeten zorgen dat hun kinderen zo snel en zo jong
mogelijk beginnen met seks in de klas.
En dan is er nog dit, dat ook in de krant staat, dat er geen uitzonderingsregel moet zijn voor ouders
om hun kinderen vrij te stellen van lessen als
ze bezwaren hebben tegen de inhoud van het onderwijs.
Op dit punt zijn ouders en kinderen verdeeld.
We hebben gezien dat verplicht onderwijs de verantwoordelijkheid van de kinderen is en dat de ouders er verantwoordelijk voor zijn.
De rechtbank kan nu dus kiezen tegen wie ze actie onderneemt.
Dit kan zelfs gaan tot ontvoering van kinderen, zoals we eerder in detail hebben gehoord.
We zien al wat er gebeurt op scholen, waar dragqueens worden gepresenteerd aan kleine, kwetsbare
kinderen die zich niet kunnen verdedigen, die zelfs geen kans
hebben om het te begrijpen.
En deze ideologie, deze zogenaamde genderideologie van John Money, zit achter deze
transgender doctrine, dat kinderen op school wordt verteld dat je een
jongen of een meisje kunt zijn.
Gewoon laten castreren, oestrogeen nemen, ja? Het gaat hier niet om inclusie.
Dit heeft helemaal niets te maken met het opnemen van mensen met een andere
seksuele geaardheid of oriëntatie.
Het gaat gewoon om het agressief overnemen van kinderen zodat het makkelijker is om bij ze te komen.
Dames en heren, is het de bedoeling om kinderen van hun ouders te scheiden?
Is het doel de vernietiging van het kerngezin?
Waar is het recht op seksuele zelfbeschikking?
Naar het algemene recht van de persoonlijkheid?
Het eigen educatieve recht van ouders?
Maar wordt het intellectuele welzijn van het kind, dat volgens de staat moet worden gewaarborgd door onderwijs op school,
in gevaar gebracht als het kind niet naar school gaat en in plaats daarvan les krijgt van zorgzame ouders in kleine
leergroepen, waarbij de leerstof in veel kortere tijd wordt opgenomen dan op een school?
Als het kind gespaard blijft van zinloze maatregelen omdat het verlichte
ouders heeft die niet blindelings elk staatsverhaal volgen?
In plaats daarvan zijn ouders die zich niet onderwerpen aan het staatsverhaal en die anderszins
van mening zijn dat de staatsschool niet goed is voor hun kinderen, gecriminaliseerd in strijd
met het principe van natuurrecht voor grondwettelijk recht door hen via financiële druk
te dwingen zich te gedragen op een manier die zij en hun kinderen afwijzen op
basis van ongrondwettelijke boetes.
Als je deze dramatische bedreiging voor onze kinderen beseft in het
licht van institutionele aanvallen, waaronder de nieuwe WHO-plannen,
dan ben je letterlijk ademloos.
En ik doe een beroep op leraren om niet mee te gaan in deze agenda, maar deze te onthullen.
Ik heb contact met verschillende organisaties, bijvoorbeeld met ontslagen politieagenten en ambtenaren die
hun carrière op het spel hebben gezet om kinderen te redden omdat ze bewijs wilden verzamelen.
Er zijn mensen in deze wereld die hun leven hebben gewijd aan het
beëindigen van deze perversie.
Mensen die nog een hart hebben, die nog ergens gematigd zijn.
En ik wil iedereen aanmoedigen om op te staan.
We moeten nee zeggen, we moeten opstaan.
Ik denk dat we ons er nu allemaal weer van bewust zijn hoe belangrijk het is dat we nu actief
worden in gezamenlijke acties, in samenwerking met zoveel mogelijk
andere moedige medeburgers.
We hebben nu de steun nodig van alle mediaprofessionals, alle journalisten, zodat deze kwestie
elke dag als een rood waarschuwingslicht onder de aandacht van onze medeburgers wordt gebracht.
En ik denk dat alle advocaten, alle ambtenaren, vooral rechters en openbare aanklagers, alle leraren
en opvoeders en alle artsen ook worden opgeroepen om hier hun bijdrage te leveren.
Ik ben ervan overtuigd dat we het samen kunnen doen en het onuitsprekelijke moeras van deze misdaden kunnen droogleggen en zo een einde kunnen maken aan de machinaties van het kwaad, pedofilie als levensstijl van de elites, zoals David ons heeft geleerd, dat we voor eens en voor altijd een einde kunnen maken aan deze machinaties van het kwaad.