Claudio Zanetti is een Zwitsers advocaat en politicus.
Met zijn expertise draagt hij bij aan het Centrum voor Onderzoek, Opheldering, Juridische Vervolging
en Preventie van Misdaden tegen de Menselijkheid als gevolg van de Coronamaatregelen (ZAAVV).
Claudio Zanetti werd geïnterviewd door Kla.TV de dag voordat de bijna 600 aanklachten werden
ingediend bij het Federale Openbaar Ministerie in Karlsruhe.
Mijnheer Zanetti, als Zwitsers staatsburger met een solide Zwitserse democratie en een rechtvaardige rechterlijke macht
kijkt u waarschijnlijk met verbijstering naar Duitsland.
Gezien de vele Duitse artsen die uit hun beroep zijn gezet, van hun vrijheid zijn beroofd en hun
broodwinning zijn kwijtgeraakt vanwege hun kritische houding ten opzichte van de coronavirusmaatregelen,
kunnen we met recht spreken van een gerechtelijk faillissement in Duitsland.
Wetgeving, rechtspraak en politiemacht zijn duidelijk een eigen leven gaan leiden in plaats
van de bevolking te dienen.
Wat doet Zwitserland beter waardoor het daar werkt?
Wat moeten wij Duitsers zo mogelijk van Zwitserland leren?
Wat zou u zeggen, Mr Zanetti?
Dus zoals je al zei, is het voor ons helaas ook niet meer helemaal solide.
We hebben ook bepaalde tekenen van erosie die me zorgen baren.
Zo werkt het gewoon bij ons.
Ja, ja.
Ik zal dus niet ontkennen dat we nog steeds veel beter
af zijn dan in Duitsland.
Dat in ieder geval. Ah, ja.
We hebben niet de ergste excessen.
Maar onlangs was er iets op Twitter over de toestand van de rechterlijke macht en ook met de
klacht of we daar iets kunnen bereiken, wat we nu proberen te doen vanuit ZAAVV.
En daarom maakte het me eigenlijk verdrietig om te zien hoeveel van mijn Duitse leeftijdgenoten het vertrouwen
in het rechtssysteem hebben verloren.
Ja.
En ik schreef hetzelfde, waarop Markus Krall antwoordde en zei dat het probleem niet was dat het
vertrouwen in de rechterlijke macht was aangetast, maar dat de rechterlijke
macht eigenlijk niet deugde.
Hij had in principe gelijk, natuurlijk, maar ik bedoel, wat betekent dat als mensen
niet langer geloven dat ze op hun wenken worden
bediend?
Dus als je de indruk hebt dat, ja, ze toch doen wat ze willen;
en de persoon die gerechtigheid zoekt, daar hebben we het over in de advocatuur, dus als je naar de rechtbank gaat, zoek je gerechtigheid.
Het recht moet worden gecultiveerd.
En als het geloof verloren gaat dat dit echt gebeurt en dat de wet wordt nageleefd, dan is dat rampzalig.
En dat ondermijnt de staat en dat zal zeer, zeer ernstige gevolgen hebben.
Ik kan niet zeggen hoe ik dit effectief kan corrigeren. Dat zal lang duren.
En bovenal hebben we weer veel verstandige, begrijpelijke, eerlijke besluiten nodig, waarvan mensen kunnen zien
dat ze gelijk hebben: Maar het is niet allemaal kommer en kwel.
Een correctie is dus mogelijk, maar op dit moment ziet het er echt niet goed uit.
We hebben nu gewoon gezien
met Corona, dus wat me eigenlijk zo ziek maakt is deze afschaffing van checks and balances
Als de mensheid ooit iets slims heeft bereikt op het gebied van staatsbeleid of geschiedenis, de kunst
van het besturen, dan was het eigenlijk de ontwikkeling van de verdeling van
de staat in de drie machten - wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht - en daar
hebben we het eigenlijk heel goed mee gedaan.
Ja.
Plotseling zien we dat de autoriteiten doen alsof er een eeuwig geldende waarheid tot hun beschikking
staat en iedereen die er een andere mening op nahoudt automatisch ongelijk heeft.
En dat is heel erg gevaarlijk.
Dit is eigenlijk de argumentatie die we kennen van extreemlinks, de Antifa.
Ze zeggen: Wij zijn de antifascisten, dus
als je tegen ons bent, dan moet je wel een fascist zijn.
Ja, precies,
dat is de eenvoudige berekening.
Ja, maar zo werkt het tegenwoordig.
En als het intellectuele discours, het dispuut, dat gecultiveerd zou moeten worden, eenvoudigweg
gesmoord wordt, dan kan een democratie op de lange termijn niet overleven.
Je hebt het over de autoriteiten.
Ik neem aan dat de media hier ook een grote rol in spelen.
Omdat het altijd eenzijdig eindigt.
En dan verspreidt deze berusting zich natuurlijk.
Natuurlijk, toch?
Ja.
De belangrijkste taak van de media is om de macht voortdurend onder de loep te nemen.
Maar als een machtig persoon iets zegt, moet hij of zij dat reflexmatig doen: Ja, waarom zegt hij dat?
Heeft hij bijbedoelingen?
Kan hij rechtvaardigen wat hij zegt?
Enzovoort.
Hij zou het aan zichzelf moeten uitleggen.
Maar als iets eenvoudigweg kan worden geclaimd en gepresenteerd als evangelie, dan kan er
geen vruchtbare ontwikkeling plaatsvinden.
En we moeten hier echt voorzichtig zijn. Anders verliezen we zoveel.
We gaan in de richting van absolutisme;
dat dit werd afgeschaft, waarbij de koning kon zeggen - ik ben de staat
- dat willen we echt niet meer.
Maar ik denk dat Louis XIV. zou kunnen zeggen wat de regels zouden moeten zijn, de algemeen abstracte regels.
Hij kon ze meteen implementeren.
En als iemand hem niet aanstond, kon hij hem net zo makkelijk in de gevangenis gooien.
Maar je krijgt de indruk dat bepaalde mensen in Berlijn het graag opnieuw zouden invoeren.
En wanneer zelfs de rechtbanken en alle anderen erin meegaan en de media geen kritische vragen stellen.
Ik kan me bijvoorbeeld niet herinneren dat mevrouw Merkel ooit een kritische
vraag heeft moeten beantwoorden.
Ja, ik begrijp precies wat je bedoelt. In elk geval.
En die berusting waar u het net over had, die wijdverbreid is geraakt onder
de bevolking, dat gebrek aan vertrouwen
in de rechterlijke macht, ik weet dat u zich daar persoonlijk tegen inzet.
Of een instrument is deze directe democratie die je daar waardeert, waar je naartoe werkt.
Dit is een collectief.
Dit is precies de reden waarom Zwitserland niet de regeringsvorm van een directe democratie heeft, zoals
soms wordt gezegd, maar eerder een semi-directe. We hebben daar ook een parlement.
Of een referendumdemocratie, wat eigenlijk nog beter is.
Omdat referendum in het Duits eigenlijk een volksstemming betekent.
En hier in Zwitserland betekent een referendum een volksstemming afdwingen.
Het referendum houden betekent dus handtekeningen verzamelen.
50.000 handtekeningen in 90 dagen, dan kun je de regering dwingen om erover te stemmen.
En dat is eigenlijk een collectief. Daarom zijn Zwitserse politici waarschijnlijk wat relaxter.
Dus niet elke vraag gaat over dood en leven,
zoals soms het geval is in Duitsland.
En je hebt altijd de kans - meestal vier keer per jaar - om stoom af te blazen bij de stembus.
Dat is ook verstandig, wat ook een groot verschil maakt.
Dat heb ik onlangs gezien toen ik een delegatie uit Thüringen mocht rondleiden
in de Kantonnale Raad in Zürich en vervolgens
in de Nationale Raad
in Bern.
Er was er bijvoorbeeld eentje van helemaal links, groen
en al, en ze kwam en was blij dat ik terug was.
We zoenden en zo en ze waren allemaal verbaasd. Ik vind dat heel normaal in Zwitserland.
Omdat er weer stemmen zijn, zijn we samen.
Dan heb je misschien drie maanden later weer tegengestelde meningen,
maar het is veel meer gemengd en we kennen deze kampgevechten niet echt op deze
manier.
Heel goed, dank je.
Dus mijnheer Zanetti, dank u voor uw opmerkingen.
Een medium dat u ook gebruikt, dat u steunt of een project dat u na aan het hart ligt, is de
demonstratie en ook het indienen van de 599 strafrechtelijke aanklachten
morgen, 10 december 2023, wat de 75e
Dag van de Mensenrechten is.
Ik denk dat dit historisch wordt.
Jij bent hierbij betrokken, jij hebt geholpen om deze strafrechtelijke vervolging in gang te zetten.
En de vraag zou nu zijn: Als de Duitse justitie, dat wil zeggen het federale openbaar ministerie, deze 599 zaken die
morgen worden overgedragen niet adequaat afhandelt - wat het gerechtelijke bankroet in Duitsland nog maar eens zou benadrukken
- dan zouden de Duitsers volgens het Handvest van de Rechten van de Mens de mogelijkheid hebben om hun
aanklacht voor te leggen aan het Internationaal Strafhof in Den Haag.
Hoe groot acht u de kans op een veroordeling van de verantwoordelijken voor de wettelijke invoering
van de vaccinatieplicht bij gezondheidsinstanties en leden van het Duitse leger
en op een schadevergoeding van de verantwoordelijken?
Een zeer ambitieuze vraag.
Ten eerste zouden er nog twee reclames zijn geweest, maar ondertussen zijn er
twee leden van de Bondsdag overleden.
We weten niet precies wat het was, maar het kan natuurlijk corona of de
vaccinatie zijn geweest.
We doen deze advertenties niet voor de lol.
Dit is eigenlijk een zeer, zeer ernstige zaak en we
realiseerden ons gewoon dat er veel inspanningen waren.
De ZAAVV wil zich ook toeleggen op strafrechtelijke vervolging.
Maar we hebben ons gerealiseerd dat er zoveel vragen zijn in dit hele corona-verhaal.
En dan kom je vaak bewijsprocedures of procedurele geschiedenissen tegen die erg moeilijk zijn.
Ralf Ludwig had het briljante inzicht dat de Bondsdag
dingen heeft gedaan en besloten die
verboden zijn.
En hij ging echt naar de basis, namelijk het beroemde artikel 1 van de basiswet:
De menselijke waardigheid is onschendbaar.
Ja.
We zeiden toen tegen onszelf dat we alles zouden vergeten, deze trivialiteiten, inclusief
de vaccinatieschade etc., ook al kunnen ze natuurlijk heel erg zijn voor de getroffenen.
Maar we moeten ze nu in de wacht zetten.
We hebben gezegd dat we ons concentreren op de ernstigste overtreding
- en dat is deze verplichte vaccinatie.
Het maakt niet uit of het institutioneel is of alleen voor
de Duitse strijdkrachten of wat dan ook.
Het is gewoon het idee dat de staat iemand vertelt wat hij onder zijn huid moet injecteren.
Dat is niet mogelijk.
En in principe heeft het Federale Constitutionele Hof deze vraag
al lang geleden beantwoord.
Omdat er stond:
De staat heeft niet het recht om mensenlevens tegen elkaar af te wegen.
120 Dat mag hij niet doen.
En er zijn verschillende beroemde gevallen.
Je zult je herinneren dat de Duitse Bondsdag na 9/11 ook een wet aannam die de regering in staat zou hebben
gesteld om een vliegtuig neer te schieten dat op weg was naar een drukke regio, naar een stad.
En de advocaat, de heer Schirach, maakte het beroemde televisiespel, het toneelstuk - ik geloof
dat het Terror heette.
Dat is waar deze zaak zich afspeelt.
Een gekaapt vliegtuig is op weg naar een voetbalstadion vol mensen.
En nu de vraag: Mag de piloot hem neerschieten of niet?
In zijn toneelstuk, in het theater, is de vraag: moet de commandant die het bevel gaf tot de sluiting
worden veroordeeld of vrijgesproken?
Het was interessant dat het televisiepubliek natuurlijk overweldigend vóór was, rond de 90 procent
- in Zwitserland was het geloof ik maar rond de 80 procent. Ja, hij heeft gelijk, je moet hem neerschieten.
Ze zeggen: "We redden meer levens dan we vernietigen in het
vliegtuig.
Enkele politici in de Bondsdag hebben juridische stappen ondernomen tegen deze rechtsgrondslag,
die de Bondsdag destijds heeft aangenomen. En het Federale Hof zei:
Ja, zo'n wet is ontoelaatbaar, want de staat mag bepaalde mensenlevens niet hoger waarderen dan andere.
De staat moet het leven beschermen en mag niet zeggen:
Ja, als ik daar duizend voor kan sparen, dan kan ik er nu tien opofferen.
Dit is niet mogelijk omdat het een flagrante (duidelijke, voor de hand liggende) schending van de menselijke waardigheid is.
En dat is je uitgangspunt.
Weg van het individuele geval, van de schade of van wat echt slecht
is, waar je niet graag naar kijkt.
Ja, precies.
De Bondsdag wist toen al dat er doden zouden vallen.
Dat heb je geaccepteerd.
Je zei dat we meer mensen redden.
Maar het is precies deze overweging waar ze geen recht op hebben.
Er is ook nog een andere zaak, de beroemde zaak Gäfgen,
de ontvoering van Jakob Metzler.
Mhm.
Of Metzer, ik weet het niet meer zeker.
Hij werd daar ontvoerd.
De politie geloofde dat de jongen nog leefde.
Ze hadden de gijzelnemer gevangen en wilden weten waar de jongen was.
En toen zei de politiechef: We moeten zijn pols verdraaien enzovoort totdat
hij ons vertelt waar de jongen is.
Zover is het niet gekomen.
De jongen werd gevonden, maar helaas was hij al dood.
Dit riep de vraag op of het gedrag van deze politiechef gerechtvaardigd
was of niet.
De rechterlijke macht zei: Nee,
hier is een rode lijn overschreden, dat is niet
acceptabel.
En nu zijn er hier weer allemaal mensen die zeggen: Als wij de ouders van deze jongen waren
geweest, hadden we zelf
een mes gepakt en hem geholpen.
Maar dat is precies waarom we een rechtsstaat hebben.
We nemen deze zaak, we willen geen bloeddraak.
Dit is een archaïsch rechtssysteem.
We willen een systeem waarin de staat deze taak in het algemeen belang
vervult en zich aan bepaalde regels houdt.
Een van deze regels is menselijke waardigheid en het daaruit voortvloeiende verbod op marteling.
In deze zaak bevestigde het Federale Constitutionele Hof de straf voor de politiecommandant,
hoewel deze vrij mild was.
En toen ging het naar het Europees Hof voor de Rechten
van de Mens en zij bevestigden dat ook.
Ze schreven zelfs:
Zelfs als de fundamenten van de staat in gevaar zouden komen, d.w.z. als het voortbestaan van de staat ervan afhangt, mag deze rode lijn niet worden overschreden.
Ongelooflijk.
Duidelijker dan dat kun je niet formuleren wat ze deden.
Het is nu onze taak om deze discussie op gang te brengen en te zeggen: Weet u
eigenlijk wel wat u hebt gedaan met deze verplichte
vaccinatie?
U sleutelt aan de menselijke waardigheid.
En de basiswet en andere rechtsstelsels - waaronder de Europese Verklaring van de Rechten van de Mens
en de Verklaring van de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties
- trekken daar eenvoudigweg een grens. Het is een categorische imperatief.
En als we beginnen te relativeren, dan wordt het extreem gevaarlijk.
Ik wil deze politicus of de federale aanklager zien.
Misschien verzinnen ze wel iets.
Ze kunnen zeggen dat ze niet onder druk gezet kunnen worden of dat we een of andere vormfout hebben gemaakt, of ze bedenken iets.
Maar de vraag die we stellen is zo belangrijk.
En we moeten erop staan dat we zeggen: Je kunt het hier niet zomaar negeren.
Dit gaat over het beroemde artikel 1 van de basiswet. En er valt niets te relativeren.
Zelfs als je 80 miljoen mensen had kunnen beschermen met het vaccin, of 100 miljoen of 500 miljoen,
dan zou er nog steeds die rode lijn zijn.
Het is heel interessant.
Je kunt niet zeggen: we redden er een paar en offeren er een paar voor terug.
Ik bedoel, zo zijn we weer, toen ze in de Middeleeuwen maagden
voor de draken gooiden.
Dat is gewoon niet mogelijk.
Het is een ontwikkeling in de geschiedenis van ideeën dat we eenvoudigweg grenzen stellen aan de staat.
En menselijke waardigheid stelt ook grenzen aan de staat, die niet overschreden mogen worden.
Grenzen die hij zichzelf heeft gesteld.
Ja ... wees altijd voorzichtig,
de staat heeft niet zoveel goeds.
De staat moet altijd gedwongen worden om de grenzen te respecteren.
Maar het staat ook in de tweede zin:
De autoriteiten, d.w.z. de staat en alle staatsorganen, zijn verplicht om deze waardigheid te respecteren.
Want dat is interessant.
Alinea 2 wordt nooit genoemd.
Natuurlijk is dit eigenlijk beperkt tot staatsinstellingen.
En dat is precies waar ze niet om geven.
En dat is heel gevaarlijk.
En nu willen we je deze discussie gewoon opdringen.
Je moet nu een standpunt innemen:
Waarom denkt u dat u het recht hebt om artikel 1 van de basiswet
te relativeren of te wijzigen?
Als je nu een reden vindt om te zeggen: Nee, daar zijn we niet in geïnteresseerd, dan gaan
we er niet op in. - waar we helaas rekening mee moeten houden - de weg naar Den Haag ligt open.
En we zijn ook bezig om op de een of andere manier staten te vinden die ons hierin willen steunen,
want dan moet je wel betrokken raken.
En natuurlijk zijn er bijvoorbeeld ook Afrikaanse staten die mee willen doen,
omdat ook zij het zat zijn dat alleen zwarte Afrikanen ooit
terechtstaan in Den Haag.
Ze zeggen ook: Ja, er zijn een paar gangsters in het Westen die het verdienen.
En laten we eens kijken.
Dus de federale aanklager bevindt zich in een lastige positie omdat hij moet beslissen:
Willen we de zaak zogezegd intern ophelderen en zeggen: ja, er is echt behoefte
aan actie, we moeten hier doorheen;
We zullen de schuldigen ook moeten opsluiten of vervolgen - of wilt u in verlegenheid
worden gebracht door het feit dat de hele zaak dan internationaal zal worden afgehandeld onder
toezicht van het wereldpubliek?
Ja, heel interessant.
Maar waar het op neerkomt is dat je de rollen omdraait en deze regels die de staat heeft gecreëerd of waar
het heeft gezegd, in zeer juridische uitspraken, dat om zelfs maar één of zelfs maar één miljoen
mensen te beschermen, je niets mag introduceren dat op zijn beurt slechts één persoon in gevaar brengt.
Ik vind het heel interessant dat je dat omdraait en aanvalt.
Met andere woorden, je geeft het al een hoge kans,
Ik heb het over logische argumentatie, anders zou je hier niet zijn.
In termen van intellectueel redeneren is de zaak duidelijk voor mij.
Je zult met iets moeten komen om het uit te leggen.
Je zult misschien tegen jezelf zeggen met de gebruikelijke lichtzinnigheid, ja, ja, we hebben
geen idee van jurisprudentie enzovoort.
Maar daar! - Ik bedoel, sommige bepalingen in de wet zijn zo eenvoudig geformuleerd
dat iedereen ze begrijpt.
- Er is er nog een die ik leuk vind: er is geen censuur.
Ik denk dat het niet eenvoudiger kan zijn om een wettelijke bepaling te formuleren.
Maar ik kan zien dat veel Duitse politici grote moeite hebben om dit te begrijpen.
Ik bedoel, het kan mevrouw Nancy Faeser niet schelen wat er staat.
Ze zegt: Ja, we censureren alleen voor jullie bescherming.
Ik bedoel, als ik naar Kla.TV kijk - daar praten al die rare flikkers en zo - dan moeten
we de bevolking daartegen beschermen.
Dus natuurlijk bedoelen we het goed met je.
En - nee, de
grondwet is absoluut duidelijk
- het gebeurt niet!
En deze verdedigingsrechten verplichten de staat om juist datgene te tolereren
wat volledig tegen de stroom ingaat.
Als hij alleen goedkeurt wat hij zelf goed vindt, is dat geen vrijheid.
Nee.
Nee, hij moet het vinden, ... Klinkt logisch.
...waar ze boos tegen worden en zeggen, ja, ze hebben het recht; - of de beroemde uitspraak van Voltaire:
Ook al veroordeel ik wat je zegt, ik wil er mijn leven voor geven en ervoor vechten dat je het kunt zeggen.
Dat is het principe van de Vrijheidspartij.
Een heel mooi citaat;
Ja. - Mijnheer Zanetti, hartelijk dank voor uw opmerkingen.
Wat gebeurt er met de 599 aanklachten als het Internationaal Strafhof niet
onafhankelijk blijkt te zijn, d.w.z.
als deze jurisdictie deze misdaden tegen de menselijkheid
niet adequaat behandelt?
Omdat er een manier moet zijn, op een bepaald punt en op de een of andere manier, om te voorkomen
dat zulke misdaden in de toekomst doorgaan.
U hebt het over een andere belangrijke kwestie: de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht.
Ook in Zwitserland zijn we altijd aan het discussiëren over hoe we dit het beste kunnen bereiken.
En zo'n internationaal orgaan is natuurlijk nooit helemaal onafhankelijk.
Maar het is een poging om zelfs ernstige misdaden in het internationaal
recht te kunnen bestraffen.
Ik bedoel, als we denken aan het proces van Neurenberg of na de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog - natuurlijk
was het een overwinnaarsrechtspraak, natuurlijk is het besmet met deze tekortkoming - maar het was een eerste
poging om gerechtigheid te creëren, om regels op te stellen, misdaden tegen de menselijkheid - of
zoals we hier nu zeggen: menselijkheid - of oorlogsmisdaden enzovoort.
Ondanks alles is dit een kwantumsprong in de menselijke geschiedenis.
Dat moet gezegd worden,
en er werden ook normen gesteld voor latere gevallen.
Nu is er een internationaal tribunaal opgericht en de grote landen zeggen:
Ja, dat is heel goed, maar het telt niet voor ons.
De Amerikanen zeggen dat als een van onze soldaten daar terechtstaat, de president
of het land verplicht is om militair geweld te gebruiken om hem eruit te krijgen.
En je kunt je voorstellen hoe onafhankelijk zo'n rechtbank is.
Ik denk ook niet dat de Russen erbij betrokken zijn, maar nu lopen er procedures tegen Poetin.
Natuurlijk zijn er veel dingen die politiek gemotiveerd zijn.
En dan hebben we aan de andere kant de Afrikanen, zoals al is gezegd, die zeggen :
Waarom zijn wij het altijd alleen en de anderen niet?
Elk land kiest vervolgens of het dit oordeel al dan niet volgt.
Ja, precies. Dit is meer dan alleen een kinderziekte.
Dit zijn natuurlijk problemen die zo'n internationale autoriteit nu eenmaal heeft.
De vraag is of we gedwongen zijn om er gewoon mee te leven en er het beste van te maken of dat we op de een of andere manier
kunnen proberen om het stap voor stap te verbeteren.
Ik denk dat dit zeer wenselijk zou zijn, maar het is natuurlijk ook belangrijk dat
dit door een breed wereldwijd publiek als eerlijk wordt ervaren.
Natuurlijk kost het veel moeite; veel moet kloppen.
Politici in de federale staten moeten zich ook engageren.
Maar zoals we kunnen zien, is de trend op dit moment eerder het tegenovergestelde.
De rechterlijke macht verwordt bijna tot een instrument van de machthebbers.
Een zeer problematische
ontwikkeling, nietwaar?
Ik bedoel, zelfs ... Ik heb het gezien in Duitsland, waar de minister van Binnenlandse Zaken de geheime dienst inzet tegen impopulaire ambtenaren.
- We zien hoe een absoluut integer persoon als Hans-Georg Maaßen
gestraft wordt omdat hij gewoon een mening mocht hebben.
Dit zijn ... - Of zelfs hele partijen, toch?
Ik bedoel, als een partij zo dominant is als de AfD nu is, kun je er in een democratie niet eens aan denken om ze te verbieden.
Ik bedoel, artikel 20 van jullie basiswet zegt dat: Alle staatsmacht komt van het volk.
Met andere woorden, het zijn de mensen die de regering kiezen, niet andersom ...
... Ja, zo zou het moeten zijn.
Ja, maar ik denk dat er tegenwoordig een gebrek aan duidelijkheid is over zulke triviale dingen.
Of er is een discussie: Ja, kunnen we democratie van bovenaf krijgen?
' ... Nee, je moet democratie krijgen.
Machthebbers hebben niet meer macht over ons dan de macht die wij hen geven.
En daar moet je steeds weer voor vechten.
Dus democratie krijg je niet gratis,
vrijheid krijg je niet gratis.
Als we zeggen 75 jaar mensenrechten. Dat is allemaal goed en wel.
Maar dit is eigenlijk gewoon de VN-catalogus die we 75 jaar geleden zeiden, toen
we de verjaardag vierden op 10 december.
Maar het begrip dat deze rechten geboorterechten zijn waar we recht op hebben omdat we mensen zijn!
We moeten dat terugbrengen in de hoofden van de mensen!
En we zagen bij Corona dat de politici aan het acteren waren...
Ik moest soms denken aan hoe ik vroeger als kleine jongen met de Märklin
spoorweg speelde, waar ik de treinen sneller of langzamer kon laten
gaan met een Transformer, en hoe ze vandaag
de dag omgaan met onze burgerlijke vrijheden.
Ze gooien ons een stuk toe en zeggen: "Ja, we maken er een eind aan", ze stellen een datum vast waarop de grondwet weer van toepassing zal zijn.
Toch moet een grondwet of een basiswet de rots in de branding zijn en precies van
toepassing zijn in stormachtige tijden.
Het kan niet van de politiek afhangen wanneer de grondwet van toepassing is.
Dergelijke vragen worden helemaal niet besproken.
Ik vind dat extreem gevaarlijk.
Karl Schmitt zei dat een soeverein iemand is die een noodtoestand tot zijn beschikking heeft.
En we hebben nu gezien dat dit duidelijk de administratie en de regering is.
Zij hebben baat bij de noodtoestand en kunnen deze dus uitroepen.
En deze totale desintegratie van de wet gaat zelfs nog verder.
Ik bedoel, als ik nu in Duitsland zie hoe een regering serieus de noodtoestand wil afkondigen
om een ongrondwettelijke begroting door te voeren, dan zijn we niet ver
verwijderd van willekeur, want dat is
willekeur.
Natuurlijk
zie je het aan de ontevredenheid van de mensen, de poll
ratings zijn in de kelder als nooit tevoren,
maar dat hebben we, als ik je goed begrijp...
Er gebeurt niets, er gebeurt niets.
Dat is het gekke, het heeft
deze tegenpubliciteit nodig.
Of misschien zijn we het er al over eens dat dit niet mogelijk is.
Maar waar zijn de grote media die gewoon een paar vragen stellen?
Ik bedoel, we hebben mensen die nu ... inclusief de bondskanselier, ik wil deze mensen echt niet
beledigen, het is niet aan mij als Zwitsers burger, maar er zijn ernstige beschuldigingen
van corruptie, bijvoorbeeld met dit cum-ex verhaal.
En hij weet het niet meer.
Hij zegt gewoon: Ik kan het me niet herinneren en daarmee is de kous af.
En iedereen slikt het.
Ja, maar het zou correcter zijn om te zeggen dat als hij zich zulke dingen niet kan herinneren, hij misschien niet de juiste persoon is voor de Bondskanselarij.
Misschien moet je het iemand anders vragen.
Hij moet erover nadenken.
Ja. Dat doen we graag.
Hij heeft tenslotte een vicepresident en misschien is het de vicepresident die mensen ervan weerhoudt
om hem af te zetten.
Maar mijnheer Zanetti, om tot de oplossing te komen, als we nu echt te maken hebben
met machtsmisbruik wereldwijd en ook nationaal overal, natuurlijk.
Alle voorbeelden die je net hebt opgesomd zijn duidelijk machtsmisbruik en een compleet gebrek aan discours.
Met andere woorden, dat zou een startpunt zijn, zoals ik het begrijp, om mensen
weer echt vrij te laten denken. Heb ik je goed begrepen?
Dat je ze laat bespreken. Dat meningen weer zijn toegestaan.
Een debatcultuur, dat is belangrijk en we moeten stoppen...
Er is geen mening die bij voorbaat als moreel verwerpelijk kan worden uitgesloten. Dat
is niet mogelijk.
Je moet het toestaan.
Je kunt een mening ook weerleggen.
Maar als we deze cultuur verliezen, gaat onze democratie ten onder.
Dat moeten we gewoon zien.
En dat hadden we net.
Ik bedoel, de rechterlijke macht misbruiken als machtsinstrument... Er zou verontwaardiging moeten komen.
Ik bedoel, als ik nu zie dat ene Michael Ballweg negen maanden in de gevangenis heeft gezeten
en het is niet eens genoeg voor een aanklacht.
En die Reichsbürger, die ken ik niet. Ze zijn half gek.
Maar dat kun je nog steeds zijn in ons land. In een vrij land mag je half gek zijn.
Ik weet niet wat ze precies deden.
Maar ze zitten nu al een jaar in de gevangenis. En er ligt nog geen rechtszaak op tafel.
Ik bedoel, de Habeas Corpus Acte is al een paar honderd jaar oud.
En we worden natuurlijk weer teruggeworpen in termen van intellectuele geschiedenis, want de staat kan
eenvoudigweg elk recht voor zichzelf opeisen.
Als het criminelen zijn, moeten ze gestraft en veroordeeld worden.
Daar heb ik helemaal niets op tegen.
Ja, maar bewijs het dan aan hen.
Maar deze mensen,... ze lachen je ook uit, met de rollator en zo.
En die oude vrouw, de manier waarop ze uit de auto stapte enzovoort.
Dat is nu het grootste gevaar dat Duitsland bedreigt, afkomstig van deze
mensen. Dit doet de Republiek nu schudden.
Het geloof in de republiek is dus niet ver weg.
Ja, dat klopt waarschijnlijk wel.
Heel mooi samengevat.
Mijnheer Zanetti, het komt erop neer dat we een open discussie nodig hebben.
We hebben een debatcultuur nodig. Ik heb je goed begrepen.
En gericht aan het publiek: een geschillencultuur die niet simpelweg wordt gedelegeerd aan
advocaten en juristen, maar die op hun vakgebied argumenteren op juridisch niveau.
En wij in de bevolking moeten ook weer leren discussiëren.
Ik heb je toch goed begrepen? Dat is de goede oude checks and balances
[Systeem voor het behoud van de scheiding der machten]. Juist vanuit de scheiding der machten.
De machten zijn niet alleen gescheiden. Er is ook de remming van macht.
Dus moeten ze van tijd tot tijd met elkaar paraderen.
Dat is de taak!
Maar terug naar Corona.
Ik bedoel, het belangrijkste besluitvormingsorgaan was deze beroemde overstap, deze
Zoom-conferenties die ze hadden, de ministeriële conferenties met de premiers.
Met andere woorden, een orgaan dat nergens in de basiswet wordt genoemd.
Ze besloten tot de noodtoestand.
En dan zijn ze zelf de soeverein, om Karl Schmitt te parafraseren.
Dat kan niet kloppen!
Nee, nee, nee.
Absoluut niet.
Absoluut schandalig.
Ja. Zeer goed.
We nemen je suggesties heel graag in overweging.
Deel ze uit aan het publiek.
We zijn ook erg dankbaar voor elke advocaat die deze strijd voert.
Op niveaus waar we dat niet kunnen, ja, dan zou ik helemaal geen vooruitgang boeken.
Dat is niet mijn wereld.
En ik ben erg dankbaar dat er mensen zoals jij zijn die zich hiervoor inzetten.
Maar ik heb me gerealiseerd dat ik mijn steentje kan bijdragen aan deze debatcultuur,
erover kan discussiëren met de mensen om me heen en het kan doorgeven.
En ik ben heel benieuwd hoe het morgen wordt.
We duimen voor je.
Ik heb echt veel energie en kracht in dit evenement gestoken.
Dank u, mijnheer Zanetti.