Claudio Zanetti jest szwajcarskim prawnikiem i politykiem.
Dzięki swojej wiedzy eksperckiej wnosi wkład do Centrum Dochodzeń, Wyjaśniania, Ścigania
i Zapobiegania Przestępstwom Przeciwko Ludzkości w związku ze Środkami Corona (ZAAVV).
Claudio Zanetti udzielił wywiadu dla Kla.TV dzień przed złożeniem prawie 600
zarzutów karnych w Prokuraturze Federalnej w Karlsruhe.
Panie Zanetti, jako obywatel Szwajcarii z solidną szwajcarską demokracją i prawym sądownictwem,
prawdopodobnie patrzy pan na Niemcy ze zdumieniem.
Biorąc pod uwagę wielu niemieckich lekarzy, którzy zostali wykluczeni z zawodu, pozbawieni
wolności i stracili środki do życia z powodu swojego krytycznego stanowiska wobec działań
związanych z koronawirusem, można mówić o bankructwie sądownictwa w Niemczech.
Ustawodawstwo, jurysdykcja i władza policyjna najwyraźniej zaczęły żyć własnym życiem,
zamiast służyć społeczeństwu.
Co Szwajcaria robi lepiej, co sprawia, że tam to działa?
Czego my, Niemcy, powinniśmy nauczyć się od Szwajcarii, jeśli to możliwe?
Co by pan powiedział, panie Zanetti?
Tak więc, jak powiedziałeś, niestety nie jest to już dla nas całkowicie solidne.
Mamy też pewne oznaki erozji, które mnie niepokoją.
Tak to właśnie u nas działa.
Tak, tak.
Nie będę więc zaprzeczał, że wciąż jest nam znacznie
lepiej niż w Niemczech.
W każdym razie. Ach, tak.
Nie mamy najgorszych ekscesów.
Ale niedawno na Twitterze pojawiło się coś na temat stanu sądownictwa, a także skargi,
czy możemy coś tam osiągnąć, co teraz próbujemy zrobić z ZAAVV.
Zasmuciło mnie to, że wielu moich niemieckich rówieśników straciło wiarę
w wymiar sprawiedliwości.
Tak.
Napisałem wtedy to samo, a Markus Krall odpowiedział, że problem nie polega na tym, że wiara
w sądownictwo została zachwiana, ale na tym, że sądownictwo w
rzeczywistości nie jest dobre.
Zasadniczo miał oczywiście rację, ale co to oznacza, jeśli ludzie
nie wierzą już, że są dobrze obsługiwani?
Więc jeśli masz wrażenie, że tak, to i tak robią co chcą;
a osoba szukająca sprawiedliwości, o tym mówimy w prawie, więc kiedy idziesz do sądu, szukasz sprawiedliwości.
Prawo to musi być kultywowane.
A jeśli utracimy przekonanie, że to się naprawdę dzieje i że prawo jest przestrzegane, to będzie to katastrofalne w skutkach.
A to podkopuje państwo i będzie miało bardzo, bardzo poważne konsekwencje.
Nie potrafię powiedzieć, jak skutecznie to naprawić. To zajmie dużo czasu.
A przede wszystkim potrzebujemy wielu rozsądnych, zrozumiałych, sprawiedliwych decyzji, które
ludzie będą mogli zobaczyć: Ale to nie wszystko.
Korekta jest więc możliwa, ale w tej chwili naprawdę nie wygląda to dobrze.
Widzieliśmy to po prostu w przypadku
Corony, więc to, co mnie tak naprawdę przyprawia o mdłości, to eliminacja kontroli i równowagi
Jeśli ludzkość kiedykolwiek osiągnęła coś mądrego w dziedzinie polityki państwowej lub
historii, sztuki rządzenia, to w rzeczywistości był to rozwój podziału
państwa na trzy władze - ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą - i faktycznie
bardzo dobrze sobie z tym poradziliśmy.
Tak.
Nagle widzimy, że władze zachowują się tak, jakby do ich dyspozycji była wiecznie obowiązująca
prawda, a każdy, kto ma inne zdanie, automatycznie się myli.
A to jest bardzo, bardzo niebezpieczne.
W rzeczywistości jest to argumentacja, którą znamy ze skrajnej lewicy, Antify.
Mówią: Jesteśmy antyfaszystami, więc
jeśli jesteś przeciwko nam, to musisz być faszystą.
Tak, dokładnie,
to prosta kalkulacja.
Tak, ale tak to dziś działa.
A jeśli dyskurs intelektualny, spór, który powinien być kultywowany, jest po prostu
tłumiony, to demokracja nie może przetrwać na dłuższą metę.
Mówisz o władzach.
Zakładam, że media również odgrywają w tym ważną rolę.
Ponieważ zawsze kończy się to jednostronnie.
A potem ta rezygnacja naturalnie się rozprzestrzenia.
Oczywiście, prawda?
Tak.
Najważniejszym zadaniem mediów jest ciągła kontrola władzy.
Ale kiedy potężna osoba coś mówi, musi to powiedzieć odruchowo: Tak, dlaczego tak mówi?
Czy ma ukryte motywy?
Czy potrafi uzasadnić to, co mówi?
I tak dalej.
Powinien sam sobie to wyjaśnić.
Ale jeśli coś można po prostu twierdzić i przedstawiać jako ewangelię, to
nie może nastąpić owocny rozwój.
Musimy być tutaj naprawdę ostrożni. W przeciwnym razie wiele tracimy.
Zmierzamy w kierunku absolutyzmu;
że to zostało zniesione, gdzie król mógł powiedzieć - jestem państwem
- naprawdę już tego nie chcemy.
Ale myślę, że Ludwik XIV. może powiedzieć, jakie powinny być zasady, ogólnie abstrakcyjne zasady.
Był w stanie wdrożyć je od razu.
A jeśli ktoś mu nie odpowiadał, mógł równie łatwo wsadzić go do więzienia.
Można jednak odnieść wrażenie, że pewne osoby w Berlinie chciałyby go ponownie wprowadzić.
I kiedy nawet sądy i wszyscy inni się na to godzą, a media nie zadają żadnych krytycznych pytań.
Na przykład, nie pamiętam, żeby pani Merkel kiedykolwiek musiała
odpowiadać na krytyczne pytanie.
Tak, dokładnie rozumiem, co masz na myśli. W każdym razie.
I ta rezygnacja, o której właśnie wspomniałeś, która stała się powszechna
wśród ludności, ten brak wiary w wymiar
sprawiedliwości, wiem, że osobiście pracujesz przeciwko temu.
Albo jednym z instrumentów jest demokracja bezpośrednia, którą tam cenisz i nad którą pracujesz.
To jest kolektyw.
Właśnie dlatego Szwajcaria nie ma formy rządu demokracji bezpośredniej, jak się czasem
mówi, ale raczej pół-bezpośrednią. Mamy tam również parlament.
Albo demokracja referendalna, która jest nawet lepsza.
Ponieważ referendum oznacza w języku niemieckim głosowanie powszechne.
W Szwajcarii referendum oznacza wymuszenie głosowania powszechnego.
Przeprowadzenie referendum oznacza więc zbieranie podpisów.
50 000 podpisów w ciągu 90 dni, można zmusić rząd do poddania go pod głosowanie.
W rzeczywistości jest to kolektyw. Prawdopodobnie dlatego szwajcarscy politycy są nieco bardziej zrelaksowani.
Tak więc nie każde pytanie dotyczy śmierci i życia,
jak to czasami ma miejsce w Niemczech.
I zawsze masz okazję - zwykle cztery razy w roku - dać upust emocjom przy urnie wyborczej.
Jest to również rozsądne, co również robi dużą różnicę.
Przekonałem się o tym niedawno, gdy mogłem oprowadzić delegację z Turyngii po Radzie Kantonalnej w Zurychu, a następnie
po Radzie Krajowej w Bernie, i byli oni pod ogromnym wrażeniem
sposobu, w jaki ze sobą współpracujemy.
Na przykład była jedna z lewej, zielona i w ogóle,
przyszła i cieszyła się, że wróciłem.
Całowaliśmy się i wszyscy byli zdumieni. Mówię, że to całkowicie normalne w Szwajcarii.
Ponieważ znowu są głosy, więc jesteśmy razem.
Następnie, może trzy miesiące później, znów pojawiają się przeciwstawne
opinie, ale są one znacznie bardziej zróżnicowane i tak naprawdę nie znamy tych obozowych walk
w ten sposób.
Bardzo dobrze, dziękuję.
Zatem panie Zanetti, dziękuję za pańskie uwagi.
Jednym z mediów, z którego również korzystasz, które wspierasz lub projekt, który jest bliski
Twojemu sercu, jest demonstracja, a także złożenie 599 zarzutów karnych
jutro, 10 grudnia 2023 r., czyli w 75.
Dzień Praw Człowieka.
Myślę, że to będzie historyczne wydarzenie.
Jesteś w to zamieszany, pomogłeś wszcząć postępowanie karne.
I teraz pytanie brzmi: Jeśli niemiecki wymiar sprawiedliwości, tj. Prokuratura Federalna, nie poradzi sobie odpowiednio
z tymi 599 sprawami, które zostaną przekazane jutro - co po raz kolejny podkreśliłoby bankructwo sądownictwa
w Niemczech - Niemcy będą mieli możliwość, zgodnie z Kartą Praw Człowieka, przedstawienia
swoich zarzutów Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu w Hadze.
Jak sądzisz, jaka jest szansa na skazanie osób odpowiedzialnych za legalne wprowadzenie obowiązkowych
szczepień w urzędach zdrowia i wśród członków niemieckich sił zbrojnych oraz
na uzyskanie odszkodowania od osób odpowiedzialnych?
Bardzo ambitne pytanie.
Cóż, po pierwsze, byłyby jeszcze dwie reklamy, ale w międzyczasie zmarło
dwóch członków Bundestagu.
Nie wiemy dokładnie, co to było, ale oczywiście mogła to być
korona lub szczepionka.
Nie robimy tych reklam dla zabawy.
W rzeczywistości jest to bardzo, bardzo poważna sprawa
i po prostu zdaliśmy sobie sprawę, że było wiele wysiłków.
ZAAVV chce również poświęcić się ściganiu przestępstw.
Zdaliśmy sobie jednak sprawę, że w całej tej historii koronawirusa jest tak wiele pytań.
Często mamy też do czynienia z bardzo trudnymi postępowaniami dowodowymi lub historiami proceduralnymi.
Ralf Ludwig zdał sobie sprawę, że Bundestag robił i decydował
o rzeczach, których nie wolno mu było
robić.
I naprawdę przeszedł do podstaw, a mianowicie do słynnego artykułu 1 ustawy zasadniczej:
Godność ludzka jest nienaruszalna.
Tak.
Powiedzieliśmy sobie wtedy, że zapomnimy o wszystkim, o tych błahostkach,
w tym o uszkodzeniach spowodowanych przez szczepionki itp.
Ale musimy je teraz wstrzymać.
Powiedzieliśmy, że koncentrujemy się na najpoważniejszym przestępstwie,
jakim są obowiązkowe szczepienia.
Nie ma znaczenia, czy dotyczy to instytucji, czy tylko niemieckich
sił zbrojnych, czy czegokolwiek innego.
To po prostu pomysł, że państwo mówi komuś, co ma sobie wstrzykiwać pod skórę.
Nie jest to możliwe.
Zasadniczo Federalny Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnął
tę kwestię już dawno temu.
Ponieważ powiedział:
Państwo nie ma prawa porównywać ze sobą ludzkich istnień.
120 Nie wolno mu tego robić.
Istnieje kilka znanych przypadków.
Pamiętacie, że po 11 września niemiecki Bundestag również przyjął ustawę, która pozwoliłaby
rządowi zestrzelić samolot zmierzający w kierunku ruchliwego regionu, w kierunku miasta.
A prawnik, pan Schirach, stworzył słynną sztukę telewizyjną, teatralną - chyba
nazywała się Terror.
To właśnie tam rozgrywa się ta sprawa.
Porwany samolot zmierza w kierunku stadionu piłkarskiego pełnego ludzi.
A teraz pytanie: czy pilot może go zestrzelić, czy nie?
W jego sztuce, w teatrze, pytanie brzmi: czy dowódca, który nakazał zamknięcie, powinien
zostać skazany czy uniewinniony?
Interesujące było to, że publiczność telewizyjna była w przeważającej większości za, oczywiście około
90 procent - w Szwajcarii myślę, że było to tylko około 80 procent. Tak, ma rację, trzeba go zestrzelić.
Mówią: "Ratujemy więcej istnień ludzkich niż niszczymy w
samolotach.
Kilku polityków w Bundestagu podjęło kroki prawne przeciwko tej podstawie
prawnej, którą Bundestag wówczas przyjął. Sąd Federalny stwierdził:
Tak, takie prawo jest niedopuszczalne, ponieważ państwo nie może cenić niektórych ludzkich istnień wyżej niż innych.
Państwo musi chronić życie i nie może powiedzieć:
Tak, jeśli mogę zaoszczędzić na to tysiąc, to mogę poświęcić dziesięć teraz.
Nie jest to możliwe, ponieważ jest to rażące (wyraźne, oczywiste) wykroczenie przeciwko ludzkiej godności.
I to jest twój punkt wyjścia.
Z dala od indywidualnego przypadku, od szkód lub od tego, co jest naprawdę
złe, na co nie lubisz patrzeć.
Tak, dokładnie.
Bundestag już wtedy wiedział, że będą ofiary śmiertelne.
Zaakceptowałeś to.
Powiedziałeś, że ratujemy więcej ludzi.
Nie są oni jednak uprawnieni do dokonywania takiej oceny.
Jest też inna sprawa, słynna sprawa Gäfgen, porwanie
młodego chłopca Jakoba Metzlera.
Mhm.
Albo Metzer, nie jestem już pewien.
Został tam porwany.
Policja uważała, że chłopiec wciąż żyje.
Złapali zakładnika i chcieli wiedzieć, gdzie jest chłopiec.
A potem szef policji powiedział: Musimy wykręcić mu nadgarstek i tak dalej,
aż powie nam, gdzie jest chłopiec.
Nie doszło do tego.
Chłopiec został znaleziony, ale niestety już nie żył.
To zrodziło pytanie, czy zachowanie tego szefa policji było
uzasadnione, czy nie.
Sądownictwo stwierdziło: Nie,
czerwona linia została przekroczona, to niedopuszczalne.
A teraz ci wszyscy ludzie znowu mówią: Gdybyśmy byli rodzicami tego chłopca, sami
chwycilibyśmy za nóż
i pomogli mu się wydostać.
Ale właśnie dlatego mamy rządy prawa.
Bierzemy tę sprawę, nie chcemy smoka krwi.
To archaiczny system prawny.
Chcemy systemu, w którym państwo wypełnia to zadanie w ogólnym
interesie i przestrzega pewnych zasad.
Jedną z tych zasad jest godność ludzka i wynikający z niej zakaz tortur.
W tym przypadku Federalny Trybunał Konstytucyjny potwierdził wyrok dla dowódcy
policji, choć był on dość łagodny.
Następnie sprawa trafiła do Europejskiego Trybunału Praw
Człowieka, który również to potwierdził.
Napisali nawet:
Nawet gdyby fundamenty państwa były zagrożone, tj. gdyby od tego zależało przetrwanie państwa, ta czerwona linia nie może zostać przekroczona.
Niewiarygodne.
Nie da się jaśniej sformułować tego, co zrobili.
Naszym zadaniem będzie teraz zainicjowanie tej dyskusji i powiedzenie: Czy naprawdę
wiesz, co zrobiłeś z tymi obowiązkowymi
szczepieniami?
Majstrujesz przy ludzkiej godności.
A ustawa zasadnicza i inne systemy prawne - w tym Europejska Deklaracja Praw Człowieka
i Deklaracja Praw Człowieka ONZ - po prostu wyznaczają
granicę. Jest to imperatyw kategoryczny.
A jeśli zaczniemy relatywizować, stanie się to niezwykle niebezpieczne.
Chcę zobaczyć tego polityka lub prokuratora federalnego.
Być może coś wymyślą.
Mogą powiedzieć, że nie można wywierać na nich presji lub że popełniliśmy jakiś błąd formalny, albo coś wymyślą.
Ale pytanie, które zadajemy, jest bardzo ważne.
I musimy nalegać, abyśmy powiedzieli: Nie można tego po prostu zignorować.
Chodzi o słynny artykuł 1 ustawy zasadniczej. I nie ma tu nic do relatywizowania.
Nawet gdyby udało się ochronić 80 milionów ludzi za pomocą szczepionki, 100 milionów lub 500
milionów, nadal istniałaby ta czerwona linia.
To bardzo interesujące.
Nie można powiedzieć: oszczędzamy kilku i poświęcamy kilku w zamian.
Chodzi mi o to, że znowu jesteśmy jak wtedy, gdy w średniowieczu
rzucali smokom dziewice.
To po prostu niemożliwe.
Jest to rozwój w historii idei, że po prostu ustalamy granice państwa.
Godność ludzka wyznacza również granice dla państwa, których nie może ono przekraczać.
Limity, które sam sobie wyznaczył.
Tak ... zawsze bądź ostrożny,
państwo nie ma tyle dobrego.
Państwo musi być zawsze zmuszone do przestrzegania granic.
Ale jest to również w drugim zdaniu:
Władze, tj. państwo i wszystkie organy państwowe, są zobowiązane do poszanowania tej godności.
Ponieważ to interesujące.
Paragraf 2 nigdy nie został wspomniany.
Oczywiście ogranicza się to do instytucji państwowych.
I właśnie to ich nie obchodzi.
Jest to bardzo niebezpieczne.
A teraz po prostu chcemy wymusić na tobie tę dyskusję.
Musisz teraz zająć stanowisko:
Dlaczego uważasz, że masz prawo relatywizować lub majstrować
przy art. 1 ustawy zasadniczej?
Teraz, jeśli znajdziesz jakikolwiek powód, by powiedzieć: Nie, nie jesteśmy tym zainteresowani,
nie będziemy się tym zajmować. - z czym niestety musimy się liczyć - droga do Hagi jest otwarta.
Jesteśmy również w trakcie poszukiwania państw, które mogłyby nas w tym wesprzeć, ponieważ
wtedy trzeba się zaangażować.
Oczywiście są też państwa afrykańskie, które są zainteresowane przyłączeniem
się, ponieważ one również mają dość tego, że tylko czarni
Afrykanie są sądzeni w Hadze.
Mówią też: Tak, na Zachodzie jest kilku gangsterów, którzy na to zasługują.
Przyjrzyjmy się temu.
Prokurator federalny znajduje się więc w niezręcznej sytuacji, ponieważ musi podjąć decyzję:
Czy chcemy, że tak powiem, wyjaśnić sprawę wewnętrznie i powiedzieć: tak, naprawdę istnieje
potrzeba działania, musimy nad tym popracować;
Będziemy również musieli zamknąć winnych lub postawić ich w stan oskarżenia - a może
chcesz być zakłopotany faktem, że cała sprawa będzie wtedy rozpatrywana na arenie międzynarodowej
pod nadzorem światowej opinii publicznej?
Tak, bardzo interesujące.
Ale najważniejsze jest to, że odwracasz sytuację i te zasady, które państwo stworzyło lub w których
stwierdziło, w wysoce legalnych wyrokach, że aby chronić nawet tylko jedną lub nawet tylko
milion osób, nie wolno wprowadzać niczego, co z kolei zagraża tylko jednej osobie.
Uważam, że to bardzo interesujące, że odwracasz to i atakujesz.
Innymi słowy, już teraz dajesz mu duże szanse,
Mówię o logicznej argumentacji, inaczej by cię tu nie było.
Jeśli chodzi o rozumowanie intelektualne, sprawa jest dla mnie jasna.
Będziesz musiał wymyślić coś, aby to wyjaśnić.
Być może powiesz sobie z typową dla siebie nonszalancją, tak, tak, nie mamy
pojęcia o orzecznictwie i tak dalej.
Ale właśnie tam! - Chodzi mi o to, że niektóre przepisy prawa są sformułowane
tak prosto, że każdy je rozumie.
- W szczególności podoba mi się jeszcze jedno: nie ma cenzury.
Cóż, myślę, że sformułowanie przepisu prawnego nie mogłoby być łatwiejsze.
Ale widzę, jak wielu niemieckich polityków ma duże trudności ze zrozumieniem tego.
Pani Nancy Faeser nie dba o to, co jest tam napisane.
Mówi: Tak, cenzurujemy tylko dla twojej ochrony.
Chodzi mi o to, że kiedy oglądam Kla.TV - są tam te wszystkie dziwne cioty, które rozmawiają i
tak dalej, musimy chronić ludność przed tym.
Więc oczywiście mamy dobre intencje.
I - nie, konstytucja
jest absolutnie jasna - to się
nie dzieje!
A te prawa do obrony zobowiązują państwo do tolerowania właśnie tego, co
jest całkowicie sprzeczne z ziarnem.
Jeśli aprobuje tylko to, co sam uważa za dobre, to nie jest to wolność.
Nie.
Nie, musi go znaleźć, ... Brzmi logicznie.
...gdzie gniewają się na to i mówią, że tak, mają prawo; - lub słynne powiedzenie Voltaire'a:
Nawet jeśli potępiam to, co mówisz, chcę oddać za to życie i walczyć, abyś mógł to powiedzieć.
Taka jest zasada Partii Wolności.
Bardzo ładny cytat;
tak. - Panie pośle Zanetti, bardzo dziękuję za pańskie uwagi.
Co stanie się z 599 zarzutami, jeśli okaże się, że Międzynarodowy Trybunał
Karny nie jest niezależny, tj. jeśli
jurysdykcja ta nie zajmie się odpowiednio tymi zbrodniami
przeciwko ludzkości?
Ponieważ musi istnieć sposób, w pewnym momencie i w jakiś sposób, aby zapobiec
takim przestępstwom w przyszłości.
Poruszasz inną ważną kwestię: niezależność sądownictwa.
Również w Szwajcarii zawsze spieramy się o to, jak najlepiej to osiągnąć.
Taki międzynarodowy organ oczywiście nigdy nie jest całkowicie niezależny.
Jest to jednak próba umożliwienia karania nawet poważnych przestępstw
w prawie międzynarodowym.
Chodzi mi o to, że kiedy myślimy o procesie norymberskim lub po okropnościach drugiej wojny światowej
- oczywiście była to sprawiedliwość zwycięzcy, oczywiście jest skażona tą wadą - ale była
to pierwsza próba stworzenia sprawiedliwości, ustanowienia zasad, zbrodni przeciwko ludzkości
- lub jak teraz mówimy tutaj: ludzkości - lub zbrodni wojennych i tak dalej.
Mimo wszystko jest to milowy krok w historii ludzkości.
Trzeba to powiedzieć,
a standardy zostały ustalone również dla późniejszych przypadków.
Teraz powołano międzynarodowy trybunał, a duże kraje mówią:
Tak, to bardzo dobrze, ale dla nas to się nie liczy.
Amerykanie twierdzą, że jeśli jeden z naszych żołnierzy zostanie tam postawiony przed
sądem, prezydent lub kraj są zobowiązani do użycia siły militarnej, aby go wydostać.
Można sobie wyobrazić, jak niezależny jest taki sąd.
Nie sądzę, żeby Rosjanie byli w to zamieszani, ale teraz toczy się postępowanie przeciwko Putinowi.
Oczywiście wiele rzeczy ma podłoże polityczne.
Z drugiej strony mamy Afrykanów, jak już wspomniano, którzy mówią:
Dlaczego zawsze tylko my, a nie inni?
Następnie każdy kraj decyduje, czy zastosować się do tego orzeczenia.
Tak, dokładnie. To coś więcej niż tylko choroba wieku dziecięcego.
Są to oczywiście problemy, które taki międzynarodowy organ po prostu ma.
Pytanie brzmi, czy jesteśmy zmuszeni po prostu z tym żyć i czerpać z tego to, co najlepsze, czy też możemy
jakoś spróbować to poprawić krok po kroku.
Myślę, że byłoby to bardzo pożądane, ale oczywiście ważne jest również, aby było
to postrzegane jako sprawiedliwe przez szeroką globalną opinię publiczną.
Oczywiście wymaga to wiele wysiłku; wiele musi się zgadzać.
Politycy w krajach związkowych również muszą się zaangażować.
Jak jednak widzimy, obecnie trend jest raczej odwrotny.
Sądownictwo niemal degeneruje się w instrument rządzących.
To bardzo problematyczne,
prawda?
To znaczy, nawet ... widziałem to w Niemczech, gdzie minister spraw wewnętrznych używa tajnych służb przeciwko niepopularnym urzędnikom państwowym.
- Widzimy, jak absolutnie honorowa osoba, taka jak Hans-Georg Maaßen, zostaje
ukarana, ponieważ po prostu pozwoliła sobie na wyrażenie opinii.
Są to ... - A nawet całe imprezy, prawda?
Chodzi mi o to, że kiedy partia jest tak dominująca jak AfD, nie można nawet myśleć o jej zakazaniu w demokracji.
Mówi o tym artykuł 20 ustawy zasadniczej: Cała władza państwowa pochodzi od ludzi.
Innymi słowy, to ludzie wybierają rząd, a nie odwrotnie ... ...
Tak, tak powinno być.
Tak, ale myślę, że dziś brakuje jasności co do tak trywialnych rzeczy.
Albo odbywa się dyskusja: "Tak, czy możemy mieć demokrację od góry do dołu?
' ... Nie, musisz zdobyć demokrację.
Ci, którzy są u władzy, nie mają nad nami większej władzy niż ta, którą im dajemy.
I trzeba o to walczyć raz za razem.
Nie ma więc demokracji za darmo,
nie ma wolności za darmo.
Kiedy mówimy o 75 latach praw człowieka. To wszystko jest w porządku.
Ale tak naprawdę jest to tylko katalog ONZ, o którym mówiliśmy 75 lat temu,
kiedy obchodziliśmy rocznicę 10 grudnia.
Ale zrozumienie, że te prawa są prawami wrodzonymi, do których mamy prawo, ponieważ jesteśmy istotami
ludzkimi! Musimy przywrócić to ludziom do głów!
I widzieliśmy, że w przypadku Corony politycy działali...
Czasami myślałem o tym, jak bawiłem się kolejką Märklin jako mały
chłopiec, gdzie mogłem sprawić, by pociągi jechały szybciej
lub wolniej za pomocą transformatora,
i jak dziś traktują nasze wolności obywatelskie.
Rzucają nam kawałek i mówią: "Tak, zakończymy to", ustalają datę, kiedy konstytucja znów zacznie obowiązywać.
Jednak konstytucja lub ustawa zasadnicza musi być skałą na falach i musi obowiązywać
dokładnie w burzliwych czasach.
Konstytucja nie może zależeć od polityki.
Takie pytania nie są w ogóle omawiane.
Uważam to za niezwykle niebezpieczne.
Karl Schmitt powiedział, że suwerenem jest ten, kto ma do dyspozycji stan wyjątkowy.
I teraz widzimy, że jest to oczywiście administracja i rząd.
Korzystają ze stanu wyjątkowego i dlatego mogą go ogłosić.
A to całkowite zepsucie prawa idzie jeszcze dalej.
Chodzi mi o to, że kiedy teraz widzę w Niemczech, jak rząd poważnie dąży do wprowadzenia stanu wyjątkowego
i chce ogłosić stan wyjątkowy w celu uchwalenia niekonstytucyjnego budżetu, to nie jesteśmy
daleko od arbitralności, ponieważ jest to arbitralność.
Oczywiście
widać to w niezadowoleniu ludzi, notowania w sondażach
są w piwnicy jak nigdy wcześniej, ale tak
już mamy, jeśli dobrze rozumiem...
Nic się nie dzieje, nic się nie dzieje.
To szalona rzecz, potrzebuje
tego kontr-publiczności.
A może już zgadzamy się, że nie jest to możliwe.
Ale gdzie są duże media, które po prostu zadają kilka pytań?
Chodzi mi o to, że mamy ludzi, którzy są teraz ... w tym kanclerza federalnego, naprawdę nie chcę obrażać
tych ludzi tak bardzo, to nie jest moje miejsce jako obywatela Szwajcarii, ale istnieją
poważne zarzuty korupcji, na przykład w związku z tą historią cum-ex.
A on nie pamięta.
On po prostu mówi: nie pamiętam i to wyjaśnia sprawę.
I wszyscy to łykają.
Tak, ale bardziej poprawne byłoby stwierdzenie, że jeśli nie pamięta takich rzeczy, to być może nie jest odpowiednią osobą na stanowisko kanclerza federalnego.
Być może będziesz musiał zapytać kogoś innego.
Powinien się nad tym zastanowić.
Tak. Z przyjemnością to zrobimy.
W końcu ma wiceprezydenta i być może wiceprezydent jest tym, co powstrzymuje ludzi
przed obaleniem go.
Ale panie Zanetti, aby dojść do rozwiązania, jeśli faktycznie mamy teraz do czynienia z nadużywaniem
władzy na całym świecie, a także wszędzie w kraju, oczywiście.
Wszystkie przykłady, które właśnie wymieniłeś, są dość oczywistym nadużyciem władzy i całkowitym brakiem dyskursu.
Innymi słowy, byłby to punkt wyjścia, jak rozumiem, aby naprawdę skłonić ludzi
do ponownego swobodnego myślenia. Czy dobrze cię zrozumiałem?
Aby skłonić ich do dyskusji. Że opinie są ponownie dozwolone.
Kultura debaty jest ważna i musimy przestać...
Nie ma opinii, którą można z góry wykluczyć jako moralnie naganną. Nie
jest to możliwe.
Musisz na to pozwolić.
Można również obalić opinię.
Ale jeśli stracimy tę kulturę, nasza demokracja pójdzie na dno.
Po prostu musimy to zobaczyć.
I właśnie mieliśmy coś takiego.
Mam na myśli nadużywanie sądownictwa jako narzędzia władzy... Powinno być oburzenie.
To znaczy, kiedy widzę teraz, że Michael Ballweg spędził dziewięć miesięcy w więzieniu
i nie wystarczyło to nawet na akt oskarżenia.
A tych Reichsbürgerów nie znam. Są na wpół szaleni.
Ale w naszym kraju wciąż można nim być. W wolnym kraju można być na wpół szalonym.
Nie wiem, co dokładnie zrobili.
Ale są w więzieniu już od roku. I nie ma jeszcze pozwu sądowego.
Habeas Corpus Acte ma już kilkaset lat.
I oczywiście jesteśmy ponownie odrzuceni w kategoriach historii intelektualnej, ponieważ państwo
może po prostu wziąć każde prawo dla siebie.
Jeśli są przestępcami, powinni zostać ukarani i skazani.
Nie mam nic przeciwko temu.
Tak, ale potem im to udowodnij.
Ale ci ludzie... oni również naśmiewają się z ciebie, z zamachem na rolki i tak dalej.
I ta starsza kobieta, sposób, w jaki wysiadła z samochodu i tak dalej.
To jest teraz największe niebezpieczeństwo zagrażające Niemcom, pochodzące
od tych ludzi. To wstrząsa teraz Republiką.
Wiara w republikę nie jest więc odległa.
Tak, to prawdopodobnie prawda.
Bardzo ładnie podsumowane.
Panie pośle Zanetti, najważniejsze jest to, że potrzebujemy otwartego dyskursu.
Potrzebujemy kultury debaty. Dobrze cię zrozumiałem.
I skierowane do publiczności: kultura sporu, która nie jest po prostu delegowana do prawników
i prawników, ale którzy argumentują w swojej dziedzinie na poziomie prawnym.
My w społeczeństwie również musimy nauczyć się ponownie dyskutować.
Dobrze cię zrozumiałem, prawda? To stare dobre mechanizmy kontroli i równowagi
[System utrzymania podziału władzy]. Dokładnie z podziału władzy.
Uprawnienia są nie tylko rozdzielone. Istnieje również zahamowanie władzy.
Muszą więc od czasu do czasu paradować ze sobą.
To jest zadanie!
Ale wracając do Corony.
Chodzi mi o to, że najważniejszym organem decyzyjnym był ten słynny przełącznik,
te konferencje Zoom, które mieli, konferencje ministerialne z premierami.
Innymi słowy, organ, który nie jest przewidziany w ustawie zasadniczej.
Zdecydowali o wprowadzeniu stanu wyjątkowego.
I wtedy oni sami są suwerenem, parafrazując Karla Schmitta.
To nie może być prawda!
Nie, nie, nie.
Absolutnie nie.
Absolutnie haniebne.
Tak. Bardzo dobrze.
Bardzo, bardzo chętnie weźmiemy pod uwagę Twoje sugestie.
Rozdaj je publiczności.
Jesteśmy również bardzo wdzięczni każdemu prawnikowi, który walczy w tej bitwie.
Na poziomach, na których nie możemy, tak, nie zrobiłbym żadnego postępu.
To nie jest mój świat.
I jestem bardzo wdzięczny, że są ludzie tacy jak ty, którzy są w to zaangażowani.
Zdałem sobie jednak sprawę, że mogę wnieść swój wkład w tę kulturę debaty,
dyskutować o niej z ludźmi wokół mnie i przekazywać ją dalej.
I jestem bardzo podekscytowany, aby zobaczyć, jak to się jutro okaże.
Trzymamy kciuki.
Naprawdę włożyłem w to wydarzenie dużo energii i siły.
Dziękuję, panie Zanetti.