Ralf Ludwig jest niemieckim prawnikiem i inicjatorem Centrum Dochodzenia, Wyjaśniania, Ścigania
i Zapobiegania Przestępstwom Przeciwko Ludzkości w związku ze Środkami Corona (ZAAVV).
W przeddzień złożenia prawie 600 zarzutów karnych w Prokuraturze Federalnej w Karlsruhe,
Ralf Ludwig udzielił wywiadu telewizji Kla.TV, która
przyczynia się do ogólnej edukacji w zakresie praw człowieka.
Pan Ludwig, wielu niemieckich lekarzy i sędzia zostali uwikłani w niemiecki wymiar sprawiedliwości
z powodu ich krytycznego stanowiska wobec działań związanych z koronawirusem.
Konsekwencją był zakaz wykonywania zawodu, więzienie i utrata środków do życia.
Czy nie budzi to wątpliwości co do niemieckiego sądownictwa jako niezależnej władzy w państwie?
Tak, to nawet więcej niż wątpliwości. Tak więc niemieckie sądownictwo z pewnością nie jest niezależne.
Nie dokonuje również niezależnych osądów, ale dokonuje ich zgodnie z narracją - narracją,
która jest z góry określona i która przebiega przez wszystkie obszary społeczeństwa.
Tak więc sądownictwo nie jest teraz poza społeczeństwem,
ale sądownictwo jest częścią społeczeństwa.
W sądownictwie, prokuraturze i środowisku prawniczym narracja o koronawirusie po prostu zwyciężyła.
W związku z tym ci, którzy są krytyczni, są kryminalizowani i prześladowani.
Czasami mówię to również w sądzie.
Mówię w sądzie, że opinie, opinie naukowe, metoda leczenia są tutaj kryminalizowane,
co w rzeczywistości jest pierwotnym zadaniem lekarza, aby zdecydować,
co jest właściwe.
Są też sędziowie, którzy praktycznie dyktują lekarzowi, na przykład,
jak wystawić zaświadczenie o masce.
I tak, w zasadzie można tylko powiedzieć, że ja też śmiem wątpić, czy
rządy prawa działały przed kryzysem koronawirusa.
Ale kryzys związany z koronawirusem wyraźnie pokazał, że to nie działa i że nie jest niezależne.
Tak, bardzo dziękuję za wyjaśnienie.
Jeśli mogę zapytać osobiście, co mówi sędzia, gdy zadajesz mu takie pytanie?
Czy w ogóle na nie reaguje, czy też są one ignorowane?
Czasami jest to ignorowane.
Są więc bardzo różni sędziowie. Sądownictwo również odzwierciedla społeczeństwo.
Są sędziowie, z którymi z pewnością można polemizować.
Są sędziowie, którzy mówią: cóż, w zasadzie powiedzielibyśmy to samo lub powiedziałbym,
że masz rację, ale prawo lub przepisy mówią inaczej i muszę
ich przestrzegać.
Są sędziowie, którzy całkowicie to ignorują.
Są sędziowie, którzy wierzą mi na słowo.
Sędzia w Rostocku był naprawdę zły, powiedział mi nawet, że nie akceptuje... Nie
założyłem maski, ponieważ wymóg dotyczący maski został już zniesiony.
Ale on naprawdę chciał maskę.
Sędzia powiedział, że nie akceptuje nawet tego, że jestem obrońcą.
Więc jako obrońca jestem właściwie chroniony;
Ze względów historycznych w Niemczech jestem chroniony na sali sądowej.
Sędzia powiedział wtedy: Nie uznaję twojego statusu obrońcy i w razie
potrzeby każę cię aresztować.
Więc stosunkowo trudne. Są też sędziowie, którzy reagują bardzo, bardzo nerwowo.
Więc zaczęli... cóż, jedna sędzia ciągle podnosiła telefon,
trzymała go przy uchu, odkładała, podnosiła i tak dalej.
Przez cały czas łączył się z telefonem.
A potem grzebią w jakichś papierach, sędziowie wybiegają, a potem wracają.
Więc już się denerwują, ponieważ oczywiście trzymamy przed nimi lustro.
Nie jesteśmy jedyni, ale my, krytyczni prawnicy, pokazujemy im lustro.
A gdyby mieli uporządkować sprawy zgodnie z prawem,
nie robiliby tego, co robią.
A to oznacza, jak lubię powtarzać, że ludzie dążą do spójności.
Oznacza to, że to, co myślisz i jak działasz, musi być zgodne.
A jeśli tak nie jest, można na przykład zachorować.
A sędziowie po prostu nie działają spójnie, ponieważ tak naprawdę wiedzą, że robią coś złego, ale i tak to robią.
Bardzo interesujący punkt. Bardzo interesujący punkt.
To prowadzi mnie do drugiego pytania, ponieważ kryzys koronawirusa jasno pokazał, że ustawodawstwo, sądownictwo
i władza policyjna najwyraźniej zaczęły żyć własnym
życiem, zamiast służyć społeczeństwu. Tak, cała władza powinna pochodzić od ludzi.
Jak mogło dojść do tego, że sędzia działa w taki sposób, że policja, w
zasadzie w każdym obszarze, wydaje się być gdzieś infiltrowana?
Kto jest siłą napędową w tle?
Czysto osobiste zdanie ? Siła napędowa w tle?
Po pierwsze, możemy stosunkowo trzeźwo powiedzieć, że są lobbyści, są interesy, jest przemysł farmaceutyczny,
jest przemysł zbrojeniowy, jest kompleks finansowy.
Są to więc różne interesy, które naturalnie wywierają ogromny
wpływ na politykę i społeczeństwo.
Na przykład w przypadku kryzysu związanego z koronawirusem wyraźnie widać, że jedną
z sił napędowych był przemysł farmaceutyczny.
Oczywiście przechodzimy również zmiany społeczne.
Jesteśmy po prostu w trakcie cyfrowej rewolucji.
Społeczeństwo zmienia się niewiarygodnie szybko i to, co dzieje się teraz, jest moim wyjaśnieniem,
ale oczywiście każdy może to widzieć inaczej
... Zgadzam się z Verą Birkenbihl. To jak supermarket.
Oferuję pomysł, którym można się podzielić lub nie.
Uważam jednak, że polityka zawsze dostosowuje się
do ekonomicznej równowagi sił.
Mamy teraz globalne relacje władzy gospodarczej, więc
globalna gospodarka w zasadzie nie może tolerować barier państwowych.
Oznacza to, że szukają również sposobów na przełamanie tych barier stanowych.
Jednym ze sposobów na osiągnięcie tego celu jest polityka zdrowotna.
Jak widzimy, możemy osiągnąć tę standaryzację w cudowny sposób poprzez politykę opieki zdrowotnej.
Nagle mamy kod QR, mamy znormalizowany numer identyfikacyjny.
Obecnie podejmowane są próby stworzenia znormalizowanych, globalnie
jednolitych przepisów w ramach traktatu WHO, traktatu pandemicznego.
A jeśli to przejdzie, w rzeczywistości, jeśli traktat WHO w sprawie pandemii przejdzie, to po raz
pierwszy będziemy mieli jednolity, globalny standard na całym świecie, który będzie stosowany we
wszystkich krajach, a następnie - wiemy również, kto stoi za WHO, jak WHO jest finansowana - to w
zasadzie przemysł farmaceutyczny będzie miał faktycznie ogólnoświatową siłę interwencji.
Trzeba to sobie wyobrazić.
Innymi słowy, państwo narodowe jest w tym momencie wyłączone.
I to właśnie się dzieje, myślę, że właśnie tego teraz doświadczamy.
A my, którzy jesteśmy na ulicy, którzy jesteśmy krytyczni, z pewnością chcemy, aby było inaczej.
Możemy nie być w stanie powstrzymać globalizacji w jej obecnym kształcie, ale możemy
oczywiście powstrzymać lub zmienić sposób, w jaki jest ona wdrażana.
Innymi słowy, demokratyczna realizacja tego, co właśnie powiedziałeś,
że cała władza pochodzi od ludzi.
Jeśli traktat pandemiczny WHO zwycięży, wówczas władza nie będzie już pochodzić od ludzi,
wtedy nawet przedstawiciele ludu nie będą pytani, ale wtedy władza nagle będzie pochodzić od kilku,
którzy mają władzę nad tak niedemokratycznie legitymizowaną organizacją jak WHO, nagle będą
mieli władzę, będą suwerenem, że tak powiem, ponieważ mogą również decydować o stanie wyjątkowym,
jak powiedział Carl Schmitt.
To suweren decyduje o wprowadzeniu stanu wyjątkowego.
Oznacza to, że mamy do czynienia z całkowitym przesunięciem władzy ze struktury państw narodowych,
która wcześniej była niezbędna w kapitalistycznym świecie, do globalnej struktury władzy politycznej, która
nie jest kontrolowana w sposób, w jaki globalna struktura finansowa lub gospodarcza
po prostu potrzebuje.
To właśnie dzieje się teraz. Moje wyjaśnienie. Bardzo interesujące.
Więc można to bardzo, bardzo dobrze zrozumieć. Zaczęliśmy gdzieś podczas Corony.
Ostatecznie jest to również temat, który dominuje w tym wywiadzie.
Mówiłeś wcześniej o lobbystach z różnych sektorów, w tym broni itp.
Już teraz widać, że jest on bardziej rozbudowany.
Myślę, że to problem globalny.
Nie jest to problem narodowy, który można ograniczyć do jednego kraju.
Gdzieś tam jest pewien dramat.
A potem powiedziałeś również, że traktat WHO, traktat pandemiczny, jeśli się zmaterializuje,
czy możesz przedstawić widzom ocenę?
Jak to oceniasz? Czy jest szansa, że się przewróci?
A może taka możliwość jest raczej mało prawdopodobna?
W tej chwili, z tego co widzę, kraje globalnego Południa są
temu zdecydowanie przeciwne.
Są również bardzo krytyczni wobec całej kwestii szczepień, ponieważ w zasadzie powiedziałbym,
że korzyści medyczne na globalnym Południu nie były korzyściami, ale globalne Południe było
mniej więcej laboratorium testowym.
Teraz, po raz pierwszy, laboratorium testowe zostało wdrożone na całym
świecie z technologią mRNA.
Wciąż jest jednak dużo więcej sceptycyzmu.
Sceptycyzm wobec globalnych firm farmaceutycznych jest więc naturalnie znacznie
większy w Afryce niż w Europie.
Państwa afrykańskie już zasygnalizowały, że się na to nie zgodzą.
Innymi słowy, nie sądzę, by panowała jednomyślność.
Musimy jednak również o to walczyć.
Uważam za bardzo niepokojące, ale już nie zaskakujące, że niemiecki rząd w szczególności, a być
może także niemiecki parlament, są tak chętni do rezygnacji z własnej suwerenności
i suwerenności Niemiec w tej kwestii.
Tak, bardzo ładnie. Dziękuję bardzo za komentarze. Można to zrobić bardzo dobrze.
Aby zresetować łuk napięcia, oto nasza sytuacja: Jutro wielki dzień.
Jak sądzisz, jakie są szanse na odpowiednie rozpatrzenie 599 zarzutów karnych złożonych
w Prokuraturze Federalnej za naruszenie Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i § 7 Międzynarodowego
Kodeksu Karnego w związku z obowiązkiem szczepień na koronawirusa dla personelu
medycznego i członków niemieckich sił zbrojnych?
Jak to oceniasz?
Jeśli mogę wrócić do tego, co powiedziałem wcześniej: To,
co się teraz dzieje, to w zasadzie wojna kulturowa między tymi, którzy sprzeciwiają się Powszechnej
Deklaracji Praw Człowieka, ponieważ Powszechna Deklaracja Praw Człowieka
jest uniwersalną deklaracją indywidualnych praw człowieka.
To twoje prawo, moje prawo, prawo nas wszystkich.
Każdy z nas ma indywidualne prawa podstawowe od urodzenia.
Przychodzimy więc na świat jako istoty ludzkie i, w zależności od tego, jak chcesz to postrzegać,
czy chcesz to postrzegać religijnie, przychodzimy na świat jako istota boska.
Na razie jesteśmy niepokonani.
Po pierwsze, jako istoty ludzkie jesteśmy na świecie tacy, jacy jesteśmy i możemy robić, co chcemy.
A potem, oczywiście, żyjemy razem w społecznościach.
A to oznacza, że w społecznościach mniej więcej zgadzamy się, że mamy
pewien sposób wspólnego życia.
W tej formie konkubinatu rezygnujesz z pewnych swobód, a mianowicie tych,
w których ograniczasz innych ludzi.
I to jest mniej więcej umowa, którą zawarliśmy.
Ale nie dajesz społeczności, przedstawicielom tej społeczności, władcom tej
społeczności prawa do twojego życia.
Na przykład nie oddajesz prawa do decydowania o swoim zdrowiu, ale jest to twoje prawo, które zachowujesz
dla siebie i którego nigdy nie przekazujesz nikomu innemu w ramach tej umowy społecznej,
aby mógł o tym decydować.
Na razie jest to twoje indywidualne prawo.
A absolutnym prawem jednostki jest indywidualne prawo do życia, do tego, by nikt nie mógł
próbować odebrać ci życia i zdrowia.
Teraz próbujemy przekształcić to w prawa zbiorowe.
Nagle kolektyw, społeczność, jest o wiele ważniejsza niż ty.
Dokładnie to widzieliśmy teraz w przypadku koronawirusa.
Nagle Federalny Trybunał Konstytucyjny i Federalny Sąd Administracyjny
wstają i mówią: "Rozważamy różne rzeczy - z jednej strony wiele osób umrze, a z
drugiej tylko kilka umrze, jeśli zmusimy ich lub zobowiążemy
do szczepień.
Ale osoba, która umiera, na przykład ty lub ja, jest osobą, która ma to indywidualne prawo.
A państwo nie ma prawa ingerować w to indywidualne prawo.
A to oczywiście utrudnia globalną władzę polityczną lub globalne dążenie do władzy politycznej.
To wymaga kolektywnej władzy.
Nie potrzebuje mnie jako jednostki do walki, ale zasadniczo mówi, że powinienem funkcjonować
w tym społeczeństwie w sposób, który jest ode mnie wymagany, w sposób, który ma najbardziej ekonomiczny
sens, że tak powiem, że muszę funkcjonować.
Innymi słowy, próba, która ma teraz miejsce, polega na tym, że te indywidualne prawa podstawowe
Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka - która, nawiasem mówiąc, została ogłoszona
w Nowym Jorku 10 grudnia 75 lat temu - są osłabiane.
Dokładnie o to tutaj chodzi. Doświadczyliśmy tego w ciągu ostatnich trzech lat.
To walka przeciwko naszym indywidualnym prawom.
A ci, którzy naruszają nasze indywidualne prawa i faktycznie przeprowadzają
ataki na ludność cywilną, co ostatecznie prowadzi do śmierci ludzi, poważnego uszczerbku
na zdrowiu lub prześladowania ludzi poprzez utratę podstawowych praw,
takich jak prawo do wykonywania pracy, które mamy w dziedzinie medycyny.
Jest to również sankcjonowane w ramach międzynarodowego prawa karnego, ponieważ międzynarodowe
prawo karne i Powszechna Deklaracja Praw Człowieka nadal zapewniają prawa jednostki.
I to właśnie staramy się zwalczać i to jest przesłanie, które chcemy
wysłać, zwłaszcza za pomocą tej skargi karnej, że mówimy;
Hej, ci, którzy działali tutaj w ciągu ostatnich trzech lat, to nie jest tylko pogląd polityczny,
to nie jest tylko opinia, cóż, możesz szczepić lub nie, ale to jest atak na ludzkość jako
taką i jeśli spojrzysz na to czysto, trzeźwo, legalnie, to właśnie to jest.
Wiedzieli więc z góry, że pewna liczba osób zginie.
Wiedzieli o tym.
Wiedzieli, że pewna liczba osób będzie cierpieć na poważne choroby.
Zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zakrzepica itp. Wszystko to było wiadome wcześniej.
Niemniej jednak politycy, Bundestag, Bundesrat i prezydent federalny, przy wsparciu Federalnego Trybunału
Konstytucyjnego, nie tylko uczynili te szczepienia dobrowolnymi, ale także powiedzieli, że
pewien obszar musi zostać zaszczepiony, w przeciwnym razie stracą pracę.
Innymi słowy, jest to ukierunkowany atak na ludność cywilną.
I jest to coś więcej niż tylko interes przemysłu farmaceutycznego.
Jeśli to przejdzie i jeśli jako społeczeństwo to zaakceptujemy, to w zasadzie
zaakceptujemy kompromis między życiem indywidualnym a zbiorowym.
A to nigdy nie może się zdarzyć.
Jest to podstawowa zasada obowiązująca w naszej zachodniej cywilizacji.
I to jest zmiana w naszej zachodniej cywilizacji.
To znacznie więcej.
Jeśli pozwolimy, by ten argument, że wolno nam zabijać pojedynczych ludzi, przeszedł - jeśli pójdziemy o krok dalej, kogo jeszcze wolno nam zabijać?
Jakie inne myśli możemy mieć?
Kto jeszcze mógłby być niebezpieczny dla naszej społeczności?
Tak, nie ma już żadnych ograniczeń. Dokładnie.
I te granice nigdy nie mogą zostać zburzone, dlatego wciąż powtarzam, że państwo
nie może zabijać niewinnych ludzi.
Państwo nie może odebrać mi życia, ponieważ nigdy nie dałem mu prawa
do decydowania o moim życiu.
Nigdy mu tego nie dałem. Nie dałeś mu tego, nikt mu tego nie dał.
A jednak to zrobili i argumentują to.
I dlatego potrzebujemy tej siły teraz - jutro to w zasadzie początek, aby
przekazać to społeczeństwu i uświadomić ludziom, że nie chodzi
tylko o to, czy ta szczepionka była niebezpieczna, czy nie.
Chodzi raczej o to, czy w przyszłości państwo będzie mogło decydować, które życie nie jest warte życia
dla pewnej innej grupy, niezależnie od jej wielkości.
Bardzo, bardzo interesujący punkt wyjścia.
Innymi słowy, odchodzi się od indywidualnego losu, indywidualnego cierpienia, śmierci lub
skutku ubocznego i koncentruje się na fakcie, że tak naprawdę nie ma proporcjonalności,
że państwo nie może interweniować, że nie może decydować,
ilu ludzi uratuje, a ilu straci.
Czy dobrze to rozumiem? Nie, nie, musimy być bardzo, bardzo precyzyjni.
To bardzo ważne w tym momencie. Nie jest to kwestia proporcjonalności.
Nie ma proporcjonalności.
Ich życie nie może być zagrożone w żadnym teście
proporcjonalności.
Twoje życie jest warte tak wiele, ponieważ należy do ciebie.
Nie przekazałeś tego państwu jako aktywa do zbycia.
Państwo może, nawet jeśli w przeciwnym razie uratowałoby sto tysięcy istnień, zabijając
cię, państwo nie może cię zabić.
Nie może tego zrobić, ponieważ nie udzieliłeś mu takiego upoważnienia.
I to jest właśnie siła indywidualnych praw człowieka.
Europejski Trybunał Praw Człowieka powiedział to kiedyś w odniesieniu do zakazu tortur.
Było to we Frankfurcie, kiedy syn bankiera został porwany przez Magnusa Gäfgena.
Był porywaczem, złapali go, a potem myśleli, że chłopak
bankiera wciąż żyje.
I wtedy zastępca szefa policji we Frankfurcie powiedział do Magnusa Gäfgena,
załatwię ci teraz specjalnego policjanta, który zada ci niesamowity ból.
Zadaje ci tak silny ból, że nigdy w życiu nie doświadczyłeś czegoś podobnego. Jeśli nie
powiesz mi, gdzie jest chłopiec - ponieważ myślał, że chłopiec wciąż żyje.
A potem powiedział, że tam, gdzie był chłopiec, znaleźli ciało; On już nie żył.
Następnie Magnus Gäfgen podjął przeciwko niemu kroki prawne aż do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
Europejski Trybunał Praw Człowieka wyraźnie stwierdził,
że tortury nigdy nie są dozwolone.
Nigdy, nigdy, nigdy! Nie otwieramy tych drzwi.
Tortury są niedozwolone. Nawet po to, by uratować czyjeś życie.
A potem pojawia się to kluczowe zdanie: Nie, nawet jeśli w przeciwnym razie istnieje stan zagrożenia narodowego.
Tak więc tortury nie są dozwolone nawet w celu zapobieżenia wprowadzeniu stanu wyjątkowego.
A jeśli tortury nie są dozwolone, nie musimy mówić o zabijaniu.
Nie, wcale nie. Dziękuję bardzo za ponowne wyjaśnienie.
Pomaga to naprawdę zrozumieć sedno sprawy, niezależnie od przyjętego podejścia.
Co stanie się z 599 zarzutami karnymi, jeśli okaże się,
że Biuro Prokuratora Generalnego zbankrutuje?
Czy upadłość sądowa to problem globalny, czy ograniczony do Niemiec?
Myślę, że częściowo już o tym rozmawialiśmy.
Ale nadal jest to bardzo interesujące dla widza, aby to wyjaśnić.
Zdecydowanie obserwujemy więc różne wyroki i decyzje w innych krajach.
Ale nie teraz z wielką energią.
Warto zauważyć, że przynajmniej jeśli chodzi o okres koronawirusa, inne kraje zaczynają
teraz pogodzić się z sytuacją.
Tak więc teraz w Anglii toczy się postępowanie przeciwko AstraZeneca.
W Ameryce, w Teksasie, toczy się postępowanie przeciwko firmie Pfizer.
Jest to zasadniczo przypadek fałszywej reklamy, ponieważ twierdzono,
że skuteczność nie istnieje.
Zawsze myliliśmy skuteczność bezwzględną i względną.
Ale nadal uważam, że sądownictwo jako całość uległo tej narracji na całym
świecie, zwłaszcza w tej kwestii.
Prowadzimy więc wiele działań monitorujących, mamy też Międzynarodowe Stowarzyszenie
Prawników na rzecz Praw Człowieka.
Jest wielu, wielu kolegów z całej Europy.
Na całym świecie jest wiele, wiele krajów.
Sądzę, że obecnie zaangażowanych jest już 24 lub 25 krajów i wszystkie
one mówią o tych samych problemach.
Nie wierzę więc, że sądownictwo jest naprawdę niezależne.
Nie tego chcesz, wręcz przeciwnie.
Podejmowane są próby większego uzależnienia sądownictwa od decyzji politycznych, ponieważ
wtedy oczywiście łatwiej jest egzekwować decyzje polityczne.
Tak, bardzo interesujące.
A to oznacza, że wracając do 599 zarzutów karnych, wszyscy zgadzamy się
z tobą pod względem logiki. Myślę, że bardzo dobrze to rozumiesz.
Ale czy wymiar sprawiedliwości powinien po prostu, mówię, nie zaakceptować tego, gdyby po prostu
powiedział: odrzucamy to, to się tutaj nie wydarzy, nie zaakceptujemy tych zarzutów karnych.
Jaki będzie twój następny krok? Czy masz już jakieś plany?
Tak, tak. Przede wszystkim chodzi oczywiście o edukację społeczeństwa.
Tak więc ta skarga karna zostanie oczywiście również opublikowana, a koledzy również ją otrzymają.
Wielu prawników również będzie musiało sobie z tym poradzić.
Skarga karna jest stosunkowo prosta, w zasadzie bardzo prosta.
Przyjmuję Międzynarodowy Kodeks Karny i podporządkowuję go.
I to właśnie musiałby zrobić federalny prokurator generalny.
Jeśli więc Federalny Prokurator Generalny nie prowadzi teraz dochodzenia, jest to zasadniczo znak,
że państwo nie chce działać w tym obszarze.
Jest to również znak dla świata zewnętrznego.
Nie możemy patrzeć na całą sprawę z czysto prawnego punktu widzenia, musimy spojrzeć na nią politycznie.
A wiatr polityczny właśnie się zmienia.
Mamy więc do czynienia z sytuacją, w której zmienia się wiatr polityczny.
Widzimy to w sondażach w Niemczech.
To tylko kwestia czasu, zanim AfD wyprzedzi CDU w ogólnokrajowych sondażach.
Różnica jest więc coraz mniejsza.
Oznacza to, że zdecydowanie coś się dzieje.
Niezależnie od tego, co sądzisz o AfD, możesz zobaczyć, że sytuacja
polityczna w Niemczech się zmienia.
Innymi słowy, siła partii, która jest określana jako prawicowa przez wszystkie środki aparatu władzy
państwowej, ale która mimo to staje się coraz silniejsza, wskazuje, że mamy do
czynienia ze zmianą społeczną.
Ta zmiana społeczna jest również konieczna. Widzimy to na przykład we Włoszech.
Nastąpiła zmiana, a były
minister zdrowia jest objęty dochodzeniem we Włoszech.
Innymi słowy, nie mogę powiedzieć, czy Federalny Prokurator Generalny
przeprowadzi dochodzenie, czy nie.
Obecnie nie mamy jednak federalnego prokuratora generalnego.
Obecny został sędzią Federalnego Trybunału Konstytucyjnego tydzień temu.
Ma teraz drugi senat.
Oznacza to, że Drugi Senat jest również politycznie w twojej kieszeni.
Krótko mówiąc, pan Harbarth, który przeszedł już bezpośrednio z Bundestagu do Trybunału
Konstytucyjnego, zasiada w Pierwszym Senacie.
A prokurator generalny, pan Frank, który obecnie zasiada w Senacie II kadencji, był, jak zawsze
powtarzam, człowiekiem Södera w Berlinie.
I bardziej polityk niż prawnik. Jest oczywiście prawnikiem, ale bardziej politykiem.
Problemem dla Federalnej Prokuratury Generalnej jest to, że jeśli nie przeprowadzi śledztwa, otworzy
to drogę do Międzynarodowego Trybunału Karnego.
Oznacza to więc, że niemiecka prokuratura federalna musi dokładnie
przemyśleć, czy chcemy utrzymać te dochodzenia w sprawie domniemanych przestępstw
w Niemczech, aby mieć na nie wpływ.
Czy też pozwolimy, aby te postępowania trafiły do Hagi i ewentualnie zostały
zbadane na szczeblu międzynarodowym w Hadze,
ponieważ na przykład państwa afrykańskie mogą mieć interes we wspieraniu tych zarzutów
karnych, zwłaszcza w obecnym sporze, na przykład jako argument
przeciwko traktatowi WHO.
A jeśli jest wspierany, zasady w Hadze są nieco inne.
Wtedy mamy większe szanse na wyleczenie.
Oznacza to, że Biuro Prokuratora Generalnego musi również podejmować decyzje polityczne.
Z pewnością nie będą tego chcieli, podobnie jak prokuratury w Niemczech wielokrotnie
umarzały takie postępowania.
Ale w szczególności ta procedura, która została przeanalizowana w stosunkowo trzeźwy sposób pod względem
prawnym i jest, moim zdaniem, stosunkowo jasna pod względem prawnym, aby nie badać jej dalej teraz, ale faktycznie
przekazać ją międzynarodowym śledczym, jest to kwestia, którą musi rozważyć
federalny minister sprawiedliwości, który jest przełożonym prokuratora federalnego.
To oczywiście historia polityczna. Jestem tym bardzo podekscytowany.
Ale sama dyskusja na ten temat jest tak ważna i tak duża, że wierzę i jestem przekonany,
że trudniej będzie zrealizować tę zmianę z praw indywidualnych na prawa
zbiorowe, którą planują.
Ponieważ ludzie stają się po prostu bardziej czujni i uważniej słuchają.
Ponieważ zdaję sobie sprawę, że wiele, wiele osób to rozumie.
Ten argument, że państwo nie może zabijać niewinnych ludzi - nawet ci, którzy byli za obowiązkowymi
szczepieniami, nagle stanęli przede mną i powiedzieli: tak, tak, to było tylko kilka osób.
Wtedy mówię: tak, tak, niektórzy z nich to prawdziwi ludzie.
A prawdziwi ludzie nie mogą umierać w wyniku działań podjętych przez państwo.
Państwo nie może tego zrobić. A potem ludzie wycofują się coraz bardziej.
Więc ten argument naprawdę działa.
W życiu prywatnym zawsze sprowadzałem dyskusję do tego jednego punktu:
Państwo nie może zabijać niewinnych ludzi!
Jeśli ktoś przychodzi i chce dyskutować o tych sprawach, bez względu na to, o co chodzi, zawsze
chodzi o to, czy państwo zabija niewinnych ludzi?
Można to zastosować do wszystkiego. Można to również odnieść do wojny.
Nawet teraz sytuacja w Gazie, w Izraelu, jest dokładnie taka sama.
Państwo nie może więc zabijać niewinnych ludzi.
Oczywiście państwo ma prawo bronić się przed atakiem terrorystycznym.
Ale oczywiście państwo nie może zabijać cywilów i niewinnych ludzi.
Tutaj również widzimy redefinicję.
Obecnie zawsze twierdzi się, że jest to możliwe.
Ale nie, to nie jest dopuszczalne, to nie jest możliwe.
Nie wolno zabijać cywilów. Nie wolno też atakować celów, w których podejrzewa się obecność cywilów.
Tak więc cywile mogą być stratami ubocznymi w świetle prawa międzynarodowego,
ale nie tak, że faktycznie idziesz tam z otwartymi oczami, gdzie mówisz: tak,
ukrywają się za cywilami.
Jeśli terroryści ukrywają się za cywilami, to jako cywilizowane
państwo nie mam prawa strzelać.
Ponieważ nie wolno mi zabijać tych cywilów.
A kiedy zdasz sobie sprawę, że państwo nie ma prawa zabijać niewinnych ludzi -
kiedy zdasz sobie z tego sprawę, w każdej sytuacji dyskusja jest zawsze inna.
I możesz to wypróbować.
Spróbuj porozmawiać z wieloma ludźmi, którzy byli zwolennikami szczepionki, na przykład, niezależnie
od tego, czy ta szczepionka jest teraz terapią genową, co jest bardzo prawdopodobne, czy, jak powiedziałem,
były te wszystkie nadużycia w procedurach zatwierdzania, co poszło nie
tak - zawsze prześledź to z powrotem do tego jednego punktu.
Ale jeśli państwo czyni to obowiązkowym, to czy z twojego punktu widzenia
państwo może zabić niewinną osobę?
A kiedy ludzie zaczynają się nad tym zastanawiać, ponieważ w konsekwencji mówią, że
każde państwo może zdecydować, kto jest zagrożeniem dla mojego państwa, dla kolektywu,
a następnie mogę go zabić?
Nie! I wtedy wiele rzeczy staje się jaśniejszych.
Zabranie go ze sobą jest bardzo logiczne, a przede wszystkim bardzo, bardzo praktyczne.
Pomyślałem, że to świetne, że zastosowałeś to ponownie do różnych kryzysów.
Corona naprawdę jest przykładem tego, co dzieje się teraz.
I globalnie, mamy kilka innych problemów.
Ale myślę, że to bardzo miłe, że naprawdę dochodzisz do sedna sprawy, do tego jednego
punktu i mówisz, że państwo nie może zabijać.
To jest to, co zabieramy ze sobą, to jest to, co przekazujemy każdemu
widzowi, który ogląda to skądś.
Jest to argument, który moim zdaniem możemy przedstawić.
I naprawdę możemy to przenieść na stoły stałych bywalców, fora dyskusyjne lub
gdziekolwiek indziej. Dziękuję bardzo, panie Ludwig, za wywiad. Tak, dziękuję.
Że zawsze walczysz o to wyjaśnienie.
I przesyłamy ci dużo siły na jutro, na ważny dzień,
przekazanie zarzutów karnych.
Tak, dziękuję. Dziękuję również.