Што вы, дарагія гледачы, ведаеце пра маніпуляцыі надвор'ем?
Ці абмяркоўваецца гэтая тэма ў вашым асяроддзі таксама спрэчна і часта адхіляецца як тэорыя змовы?
У гэтым плане вельмі інфарматыўнай з'яўляецца наступная лекцыя доктара прыродазнаўчых навук на летнім WEFF 2022 у Давосе.
Філіп Цэлер вывучаў фізіку ў Цюрыхскім політэхнічным інстытуце і мае ступень доктара прыродазнаўчых навук.
Як пілот-аматар, Цэлер ужо больш за тры дзесяцігоддзі цесна звязаны з надвор'ем.
З часам ён усё часцей заўважаў незвычайныя з'явы на небе.
Ён пачаў праводзіць уласныя расследаванні і даследаванні.
У прыватнасці, на тэмы СРМ (кіраванне сонечным выпраменьваннем), САІ (упырск стратасфернага аэрозолю) і HAARP
(Праект даследаванняў актыўнай аўроры на высокіх частотах).
Былы ўніверсітэцкі выкладчык Цэлер шмат гадоў працуе ў галіне патэнтавання.
Вось чаму ён вельмі дасведчаны ў гэтай галіне.
Падчас сваіх даследаванняў ён знайшоў каля 1000 патэнтаў на тэхналогіі маніпулявання надвор'ем, датаваных 1892 годам.
Наступная прэзентацыя не мае на мэце выклікаць трывогу.
У любым выпадку надвор'ем маніпулююць, незалежна ад таго, ведаем мы пра гэта ці не.
Хутчэй, раскрыццё фактаў на аснове даных павінна супрацьстаяць любому адмаўленню гэтых падзей і
прапаноўваць аб'ектыўна абгрунтаваныя аргументы.
Таму, калі ласка, падзяліцеся гэтым відэа з людзьмі, якія не ведаюць, але шукаюць праўду.
За гэтым ідзе лекцыя доктара Філіпа Цэлера на летнім WEFF 2022 у Давосе.
Дык што ж насамрэч з геаінжынерыяй і здароўем?
Як я ўжо казаў, я хацеў бы даць невычарпальны агляд некалькіх урадавых дакументаў і законаў, якія тычацца патэнтаў.
Патэнты не рэгіструюць проста так; яны каштуюць шмат грошай.
І вам таксама трэба даказаць, што яны працуюць, інакш іх не зацвердзяць, а таксама апублікаваныя навуковыя працы,
але не мной асабіста, таму што, як я ўжо казаў, гэта таксама павінна дэманстраваць арыентацыю на здароўе.
Як я ўжо казаў, гэта толькі агляд; я працягваю даследаванні амаль бесперапынна.
Я не маю намеру чытаць тут навуковую лекцыю ў тым сэнсе, як на навуковай канферэнцыі, з пункту гледжання
структуры і гэтак далей, а хутчэй, як я ўжо казаў, агляд.
І, вядома, я магу памыляцца, рабіць памылкі ці прыводзіць нешта, што, магчыма, не зусім
абгрунтавана; я проста хачу сказаць пра гэта адразу.
Дык што ж такое геаінжынерыя?
Спадарыня Вайхельт раней згадвала хімследы. Я стараюся не ўжываць гэты тэрмін, бо ён адразу ж ставіць на вас
кляймо тэарэтыка змовы, хоць сам тэрмін быў вынайдзены ВПС ЗША ў 1970-х гадах. Вось у чым забаўнасць.
Геаінжынерыя — гэта, безумоўна, больш нейтральны тэрмін, і яна ў асноўным прадугледжвае маніпуляванне надвор'ем, што, па сутнасці,
з'яўляецца найважнейшым аспектам, шляхам выпуску часціц у атмасферу, а таксама выпраменьвання
высокаэнергетычных электрамагнітных хваль у атмасферу.
Потым, вядома, зондаванне зямлі, бо ўсё гэта пра яе пераўтварэнне, інжынерную апрацоўку, гейа, зямлі.
Гэта азначае, што вы правяраеце наяўнасць пустэч, масляных адкладаў, газу і г.д.
І насамрэч, я амаль не паверыў спачатку, але гэтымі дзейнасцямі сапраўды можна штучна выклікаць землятрусы. І ў канчатковым
выніку можна таксама маніпуляваць магнітным полем Зямлі, асабліва з дапамогай згаданых вышэй электрамагнітных промняў.
Навошта ўвогуле праводзіцца геаінжынерыя?
Насамрэч, гэта ўсё ідзе яшчэ з часоў Холоднай вайны, якая пачалася адразу пасля Другой сусветнай вайны.
Насамрэч, усё пачалося раней, прынамсі з спробамі паўплываць на надвор'е. Але буйное
геаінжынерства пачалося пасля Другой сусветнай вайны.
І я хацеў бы тут працытаваць былога амерыканскага прэзідэнта Ліндана Б. Джонсана. На канферэнцыі ў 1962 годзе ён
сказаў, і я цытую: «Хто кантралюе надвор'е, той кантралюе свет».
І вось такія памкненні гэтых супердзяржаў, на чале якіх Злучаныя Штаты.
Дарэчы, гэтая прамова даступная на YouTube, дзе вы можаце знайсці яе і паслухаць арыгінальны тэкст.
У мінулым — цікава, што людзі заўсёды адмаўляюць, што геаінжынерыя наогул вядзецца — але ў мінулым было шмат падобных праектаў.
Я хацеў бы згадаць некалькіх вельмі выбітных асоб, якія цяпер таксама атрымалі грамадскае прызнанне.
Праект «Кумулус», які прывёў да буйной паводкі ў Вялікабрытаніі ў 1952 годзе, калі ў хмары засявалі
семенамі, каб штучна стварыць іх і выклікаць дажджы.
Адбылася вельмі драматычная паводка, у выніку якой загінулі 34 чалавекі, а многія дамы былі знесеныя і г.д.
Вядома, ёсць і нашмат горшыя бедствы, але ў гэтым выпадку сувязь была відавочнай адразу.
Потым, вядома, гэта замоўчвалі шмат гадоў, пакуль гэта нарэшце не выйшла на святло.
Потым быў праект «Штормфуры», які працягваўся з 1962 па 1971 год. Мэтай быў уплыў на ўраганы з
дапамогай так званай «засеўкі», г.зн. выпуску часціц.
Сёння гэта робіцца значна больш прафесійна, чым тады.
У той час гэта быў толькі праект, які яшчэ знаходзіўся на даследчай стадыі.
А потым, як, напэўна, ведае большасць людзей, існаваў праект «Попай», у рамках якога падчас В'етнамскай вайны наўмысна
выклікаліся моцныя дажджы, каб замуліць маршруты паставак в'еткангаў і зрабіць іх непрыдатнымі для выкарыстання.
І нарэшце, я таксама хацеў бы нагадаць вам, што было праведзена больш за 2000 выпрабаванняў ядзерных бомбаў. Дык чаму
неабходна так часта выпрабоўваць бомбу, якая наносіць такі разбуральны ўрон і шкодзіць навакольнаму асяроддзю?
Я маю на ўвазе, калі вы хочаце іх пабудаваць, хоць у мяне ўжо ёсць сумневы наконт гэтага, то двух-трох
тэстаў дастаткова, каб даведацца, як яны працуюць.
І сёння вы ўсё яшчэ можаце выявіць яго ў вадзе, у глебе і ў атмасферы — усю гэту радыеактыўнасць.
Існуе дзясяткі, а то і сотні, афіцыйных дакументаў, некаторыя з якіх заўсёды былі ў адкрытым доступе, а іншыя былі
рассакрэчаны пазней, асабліва ў Злучаных Штатах, дзе можна сапраўды гадзінамі даследаваць і спампоўваць іх.
Я хацеў бы коратка паказаць тут адзін з іх, а менавіта прапанову па мадыфікацыі надвор'я, прадстаўленую ў Кангрэс ЗША.
Гэта вельмі комплексны дакумент, амаль на 200 старонках.
І там — я спецыяльна пераклаў, гэта з 1978 года — гаворыцца, што за апошнія 30 гадоў, гэта значыць з 1947 па 1978 год, — я не
кажу пра сёння, а пра апошнія 30 гадоў — у Кангрэс ЗША было прадстаўлена і зацверджана 110 праграм маніпулявання надвор'ем.
У 1978 годзе Кангрэс ініцыяваў і фінансаваў нацыянальную, г.зн. міжштатную, даследчую праграму.
У той час крытыкавалі, што ў ЗША не існавала ніякага нацыянальнага закона, які б рэгуляваў усё гэта.
Даводзілася імправізаваць і хацелася запусціць нешта адпаведнае.
І, вядома, людзі тады баяліся, бо такое ўжо рабілася – напрыклад, у В'етнаме, – таму яны, натуральна, баяліся, што вораг можа
зрабіць тое ж самае, па-першае, або што раптам абвінавацяць нацыю, калі дзе-небудзь здарыцца шторм ці засуха, і людзі скажуць:
«Гэта быў напад», і, вядома, яны хацелі гэтаму перашкодзіць. Таму яны мусілі адпаведна гэта рэгуляваць законам.
І потым, у 1978 годзе, — ініцыяваная ўжо ў 1976 годзе, — у Нью-Ёрку была ўнесена заканадаўчая рэзалюцыя.
За гэтым стаяла ААН, г.зн. пагадненне ААН, якое забараняе выкарыстанне маніпуляцый надвор'ем або любых іншых
тэхналогій змянення навакольнага асяроддзя ў ваенных мэтах.
І Швейцарыя таксама ратыфікавала гэты закон, а гэта значыць, што вельмі шмат краін па ўсім свеце ратыфікавалі гэты закон.
Швейцарыя, 1988 год, гэта значыць, што цяпер ён уключаны ў федэральнае заканадаўства, якое вы можаце
знайсці ў зборніку федэральных законаў пад нумарам 515.06.
Гэты закон насамрэч гучыць добра, і, як я ўжо казаў, ЗША ўвялі яго ў дзеянне ў перыяд з 1976 па 1978 год менавіта
таму, што баяліся, што іх ворагі могуць зрабіць тое ж самае.
Такі закон не азначае, што трэба яго выконваць.
Гучыць вельмі добра, першыя два асноўныя артыкулы таксама гучаць вельмі добра; сапраўды, справа ў тым, што гэта забаронена.
Але ж ёсць яшчэ трэці артыкул гэтага закона, і гэты трэці артыкул сцвярджае, перш за ўсё, што
выкарыстанне ў мірных мэтах, вядома ж, дазволена.
Аднак няма вызначэння таго, што ўяўляе сабой мірныя мэты.
А потым у гэтым Артыкуле 3 ёсць яшчэ і другі падпункт, які сцвярджае, што дзяржавы-ўдзельніцы нават бяруць
на сябе абавязацельства падтрымліваць гэта: садзейнічаць абмену ведамі і фінансаваму ўкладу ў гэта.
Яны не павінны актыўна ўдзельнічаць, але павінны падтрымліваць гэта і ўносіць свой уклад.
І тут з'яўляецца вяршыня ўсяго — так званае пагадненне па Артыкуле 3, у якім сцвярджаецца, што яно не разглядае
пытанне пра тое, ці парушае такая тэхналогія, што змяняе навакольнае асяроддзе, адпаведныя палажэнні міжнароднага права.
Гэта трохі нагадвае закон, які плануецца ўвесці ў дачыненні да кантролю за пандэміяй.
Магчыма, вы ўжо знаёмыя з гэтым, але мы, швейцарцы, ратыфікавалі яго яшчэ ў 1988 годзе.
Гэта насамрэч жахліва.
Цяпер я вярнуся ў Злучаныя Штаты і пакажу вам іншы апублікаваны дакумент — прапанову для
Ваенна-паветраных сіл ЗША адносна перспектыў на 2025 год.
Сам дакумент датуецца 1996 годам, а яго назва гучыць так: «Надвор'е як множнік сілы».
А падзагаловак такі: «Мы валодаем надвор'ем да 2025 года».
Кароткі ўрывак з гэтага дакумента: злева — як нанесці шкоду ворагу, а справа — як падтрымаць сябе і сваіх партнёраў.
Вось толькі некалькі ключавых слоў: нанясенне шкоды ворагу дажджом і прыліўнымі хвалямі, якія таксама прызначаны для
зніжэння маральнага духу салдат — з іншага боку, так бы мовіць.
Але можна таксама справакаваць засуху, дэфіцыт вады, пакуль людзі не апынуцца ў такім цяжкім становішчы, што здадуцца.
Можна выклікаць буры, можна маніпуляваць іёнасферай — я вярнуся да гэтага пазней — каб вораг больш не змог наладзіць радыёсувязь,
або каб яго радар больш не змог выявіць уласныя самалёты.
Вы можаце рассейваць туман і хмары, каб вораг не мог схавацца, або ствараць іх, каб зняначыць ворага.
І вы таксама можаце вызначыць, ці выкарыстоўвае вораг такія метады сам.
А іх уласная практыка — практычна поўная супрацьлегласць.
Так, значыць, калі ў вас буйная транспартная аперацыя, вы сочыце за тым, каб не было дажджу, каб дарогі былі сухія, каб не
было штормаў, і каб іёнасфера была аптымізаваная, калі вам патрэбны радарныя сігналы і добрая радыёсувязь і г.д.
Гэты дакумент — гэта ўсё яшчэ той самы дакумент — таксама сцвярджае, Як рэзюмэ, што, як толькі ўмовы стануць спрыяльнымі,
мы таксама павінны мець магчымасць рассейваць вугальную пыл — гэты дакумент ясна пазначае вугальную пыл, прычым дробную,
— у жаданым рэгіёне, г.зн. у варожым рэгіёне, у кантраляваным, бяспечным, эканамічна эфектыўным і надзейным спосабе.
Былі ацэнены метады, і сцвярджаецца, што незлічонае мноства тэхнік распылення ўжо было вывучана. Дакумент датуецца 1996 годам.
Самы бяспечны і эканамічна выгадны метад — гэта від дагаранай камеры, які выкарыстоўваецца ў рэактыўных рухавіках. Па
сутнасці, гэта ўпырсквальнае прыстасаванне, што мацуецца за рухавіком, каб уводзіць гэты вугляродны пыл у выхлапны струмень.
І пакуль самалёт ляціць праз гэтую зону, ён актывуецца або яго таксама можна зноў адключыць.
Чаму вугальны пыл? Гэта цікава. Ёсць яшчэ адзін дакумент, які быў апублікаваны пазней у
адпаведнасці з Законам аб свабодзе інфармацыі (FOIA).
Гэта быў канфідэнцыйны, сакрэтны дакумент.
Гэта паступае з лабараторыі Філіпса старэйшага аддзела геафізікі.
Яны, вядома, заўсёды кансультавалі амерыканскі ўрад і вайскоўцаў і г.д.
Там тлумачыцца, як павялічыць колькасць ападкаў, зменшыць колькасць ападкаў, павялічыць колькасць цырравых хмар —
хмар-павуцінак, якія цяпер у нас увесь час ёсць, што не з'яўляецца натуральным, але яны ў
нас усё роўна ёсць — або як развеяць туман.
І ўсё гэта — па сутнасці, гэта толькі чацвёрты раздзел, я выняў яго асобна — і там ясна сказана, што гэта пра чорны
вугаль, пра мадыфікацыю надвор'я з дапамогай чорнага вугалю.
Я на гэта змаўчу. Такіх дакументаў вельмі-вельмі шмат.
Страшна бачыць усю зброю, якую даследуюць і выпрабоўваюць.
Я хацеў бы коратка працытаваць урывак з кнігі, вельмі захапляльнай кнігі. Я знайшоў арыгінал у антыкварнай кнігарні.
Гэтая кніга называецца «Калі не прыйдзе мір», што, вядома ж, мы і спадзяёмся.
Яго ў 1968 годзе рэдагаваў Найджэл Калдэр, таму ён існуе ўжо даволі шмат гадоў.
І гэты Найджэл Калдэр быў вельмі ўплывовым і вядомым навуковым журналістам.
І ён папрасіў вядучых ваенных дарадцаў і вядомых навукоўцаў напісаць па раздзеле для гэтай кнігі пра сваю працу,
як яны кансультуюць урад і якія даследаванні праводзяць.
А самы вар'яцкі ці самы захапляльны раздзел у гэтай кнізе, якая мае 17 раздзелаў,
называецца: «Як мы знішчаем навакольнае асяроддзе».
Гэта назва раздзела, і гэты раздзел быў напісаны прафесарам Горданам Макдональдам, якога ўжо няма ў жывых, і
які быў кіраўніком аддзялення геафізікі і планетарнай фізікі ва Універсітэце Каліфорніі ў Лос-Анджэлесе.
І ён быў членам дарадчага штаба прэзідэнта Ліндана Джонсана, якога я ўжо цытаваў раней.
Урывак з гэтага раздзела, які чытаецца з жахам. Ён піша пра даследаванне, якое праводзілася ў 1968 годзе.
Халодныя хмары можна стварыць шляхам утварэння крышталікаў лёду, а цёплыя — шляхам штучнага
павелічэння існуючых кропелек з дапамогай часціц.
Магчыма стварыць сухія хмары, якія не прыносяць дажджу, што мы вельмі часта назіралі апошнім часам. Хмары
вакол навальніцы можна мэтанакіравана павялічыць, каб змяніць, узмацніць або аслабіць навальніцу.
Каб стварыць больш маланак, можна кінуць металічную фольгу або металічныя часцінкі; у
мінулым выкарыстоўвалася металічная фольга.
Такім чынам, маланка, якая ўзнікае без рэальнага дажджу ці навальніцы.
Мы вельмі добра гэта ведаем.
Вы можаце ствараць віхоры, вы можаце прадухіляць выпарэнне паверхні вады з дапамогай палімерных слаёў,
каб не было хмар, нават калі тэмпература павышаецца.
Насамрэч, выпарылася б больш вады.
Магчыма змяніць глабальны клімат, і ён піша, што гэта ўсё роўна адбываецца натуральным
шляхам, таму гэтыя дзейнасці лёгка схаваць.
Ніхто не заўважыць, натуральнае гэта ці нехта за гэтым стаіць.
Гэта яшчэ не ўсё, у мяне ёсць другая старонка.
Магчыма стварыць азонавыя дзіркі.
1968, проста праверыць арыфметыку.
Існуе выдатная тэхніка, якую можна выкарыстаць для правядзення атамнага выбуху, падземных
ядзерных выпрабаванняў пад антарктычным ледавіком.
Антарктычны ледавік мае таўшчыню каля 100 кіламетраў, што з'яўляецца неверагоднай колькасцю лёду.
Тады з-пад гэтага пласта лёду ад цяпла ўтвараецца плёнка вады, і значная частка гэтага лёду спаўзае ў мора, нібы па слімаку.
Гэта магло б выклікаць глабальны ледавіковы перыяд.
Гэта адносна проста. Вы можаце знішчыць прыбярэжныя палосы, і яны выклічуць цунамі.
Я не ведаю, хто ў 1968 годзе ведаў, што такое цунамі.
Мушу прызнацца, што я даведаўся пра гэта толькі ў 2006 годзе, хоць дагэтуль і вывучаў фізіку.
Але я не быў знаёмы з цунамі. Зямныя траслівы могуць узнікаць пры актывацыі вадзянога пласта, які
знаходзіцца прыкладна на глыбіні 10 кіламетраў пад зямлёй.
Гэта вельмі блізка да так званай трохвяртнёвай кропкі. Я не хачу зараз паглыбляцца ў дэталі
пра станы вады, выключна з-за недахопу часу.
Блізка да трохкратнай кропкі значыць там, дзе вада найбольш шчыльная, дзе яна можа адносна хутка
перайсці ў форму звышчыленай вады або пары і г.д.
Калі вы чуеце, што эпіцэнтр землятрусу знаходзіўся на глыбіні 10 кіламетраў, вы заўсёды павінны ўстрывожыцца.
Цікава адзначыць, што ўсе буйныя катастрофы, такія як Фукусіма, мелі эпіцэнтр на глыбіні 10 кіламетраў.
Я не магу нічога даказаць, але гэта цікавы супадзеньне.
Вы можаце змяніць кірунак патоку.
Я пакажу вам гэта пазней коратка. Для тых, хто не ведае, што такое струмень джэта: гэта моцныя вятры
на вышыні каля 10 кіламетраў, якія аблятаюць Зямлю.
Вы можаце выклікаць тарнада. Здаецца, я ўжо згадваў гэта на папярэдняй старонцы.
І вось выснова гэтага раздзела кнігі прафесара Макдональда заключаецца ў тым, што можна
распазнаць і выкарыстоўваць нестабільнасці ў Зямлі.
Такім чынам, калі нешта заўсёды знаходзіцца на мяжы, трэба толькі трохі энергіі, каб накіраваць яго ў адзін бок ці ў другі.
І нарэшце, ён таксама гаворыць пра кантроль над розумам. Што электрамагнітныя хвалі могуць
выкарыстоўвацца для кантролю над розумам чалавецтва.
Я лічу, што таксама становіцца ўсё больш відавочным, што насамрэч гэтым інтэнсіўна даследаваліся на працягу дзесяцігоддзяў.
Таксама ёсць шмат патэнтаў на гэты конт.
Страшна бачыць усё, што ўжо было зроблена.
Асабліва, напрыклад, у праграме «МК-УЛЬТРА» і г.д.
Яго таксама выкарыстоўваюць у добрых мэтах. Гэта вымяраецца з дапамогай ЭЭГ – электраэнцэфалаграмаў.
Вы вымяраеце, якія хвалі мозгу прысутнічаюць і ў якім стане яны знаходзяцца.
А потым вы ў асноўным можаце яго прайграць і прывесці людзей у вельмі пэўны стан.
Я не буду паглыбляцца ў дэталі, зноў жа, выключна з-за недахопу часу.
Гэта велізарны бочка, я не магу яе ўсю адкрыць.
У 1999 годзе Савет Еўропы склаў справаздачу аб'ёмам каля 35 старонак. Спецыяльная камісія Савета Еўропы.
Гэта тычыцца так званай праграмы HAARP. З двума «А».
Гэта расшыфроўка абрэвіятуры «Праграма даследаванняў актыўнай аўроры высокіх частат».
Гэта абрэвіятура ад англійскай назвы High Frequency Active Auroral Research — праграмы даследаванняў паўночнага ззяння.
Гэта адбываецца на Алясцы. Цяпер такія станцыі ёсць амаль па ўсім свеце.
Вядома, гэта ўсе даследчыя станцыі «ў двукоссі».
Я пазней вярнуся да таго, што гэта такое.
Гэта тычыцца сістэм маніпулявання іёнасферай.
Іёнасфера — вельмі высокая частка нашай атмасферы.
З прыкладна 80 кіламетраў і вышэй.
Яно іанізавана, таму што там увесь час знаходзяцца электрычныя зарады, якія іанізуюцца сонечным ветрам, а затым адхіляюцца.
Там, уверсе, па гэтай плазме пастаянна працякае ток.
Там, уверсе, усё электрычнае, і, вядома, там асабліва лёгка маніпуляваць рэчамі.
Савет Еўропы або Камісія пішуць, што гэта частка электрамагнітнай зброі і ўяўляе сабой надзвычай небяспечную пагрозу для ўсяго
навакольнага асяроддзя і, вядома ж, для здароўя чалавека, бо праект мае на мэце пранікненне ва
высокаадчувальнае энергетычнае поле ўсёй біясферы.
Такім чынам, не толькі ў іёнасферы, але і тут, унізе.
Гэта надзвычай небяспечная дзейнасць.
Цяпер існуе шмат такіх перадатчыкаў радыёхваль, і яны, безумоўна, уплываюць на здароўе ўсіх нас.
Цяпер я пераходжу да праекта HAARP, ці, хутчэй, да яго базавага патэнту.
Яно было нададзена ў 1987 годзе.
Тут напісана, што загаловак гучыць так: «Змяненне ў рэгіёне атмасферы, іёнасферы або магнітасферы».
Магнітасфера знаходзіцца яшчэ вышэй за іанасферу.
Іёнасфера — гэта наш магнітны ахоўны пояс, які непасрэдна звязаны з магнітным полем Зямлі, што
распаўсюджваецца ва ўсім свеце ў выглядзе квазітора.
У гэтым дачыненні, як я казаў на пачатку, магчыма маніпуляваць магнітным полем Зямлі.
У патэнце сцвярджаецца, што плазму можна награваць.
Гэта падштурхоўвае яго ўверх, ствараючы вакуум там, дзе ён узняўся.
Калі я награваю паветра і яно падымаецца, унізе ў мяне адмоўны ціск.
Гэта выклікае гарызантальнае руху, г.зн. вецер.
Тады я магу выкарыстаць гэтае электрамагнітнае выпраменьванне, каб дэзарыентаваць, збіць з курсу ці нават знішчыць ракету.
Гэта сістэма ўзбраення. Гэта тая праграма «Зорныя войны», якую ЗША прасоўвалі ў 1990-х гадах.
У тым жа патэнце таксама сцвярджаецца, што канцэнтрацыю азону або азоту можна змяніць.
Вы можаце змяніць канцэнтрацыю вуглякіслага газу. Вуглярод манаксід – яшчэ больш небяспечны.
Аксіды азоту і іншыя рэчывы можна канцэнтраваць або разбаўляць для рэгулявання экалагічных патокаў.
Таксама сцвярджаецца, што магнітнае поле Зямлі можна паменшыць або нават выключыць.
Мэта, вядома, адбіць ракеты, але гэта яшчэ не ўсё.
І што сапраўды неверагодна, дык гэта тое, што вы можаце маніпуляваць гэтымі плазменнымі часціцамі на вялікай вышыні
ў атмасферы, каб яны ўтварылі лінзу, аптычную лінзу, і гэта дазваляе сфакусаваць сонечны промень на кропку на Зямлі.
Многія з вас, магчыма, спрабавалі распаліць крэсіва праз павялічальнае шкло.
Я шмат гэтага рабіў у дзяцінстве. Потым гэта можна рабіць у вялікіх маштабах.
Ключавое слова: лясныя пажары або іншыя пажары або праблемы з спёкай і г.д.
Вось як выглядае арыгінальны лес антэн на Алясцы.
Гэта крыжава-дыяганальныя антэны, г.зн. тыповыя радыёантэны.
Гэтыя антэны могуць згенераваць частоты ад 30 кГц да 300 МГц.
Гэта тыповыя радыёхвалі. Тое, што я раней тлумачыў, выглядае прыкладна так.
Верхняя частка атмасферы падштурхоўваецца да вышыні іаносферы.
Гэта стварае негатыўны ціск. Затым адбываецца гарызантальнае перамяшчэнне і адпаведнае рухаў паветра.
Калі перавесці згаданыя мной раней частоты з HAARP у даўжыню хвалі і паглядзець на хвалю
сэрца, атрымаюцца даўжыні хвалі ад 10 м да 15 км.
Грэбень хвалі, яе жывот, — гэта палова гэтай адзнакі, г.зн. ад 5 да 7,5 км. Калі вы бачыце такія хмарныя ўтварэнні, трэба спытаць
сябе, ці з'яўляюцца яны стаячымі хвалямі з фён-далінкі, калі вы бачыце іх на Швейцарскім нагор'і ці
нават у Паўднёвай Германіі, ці ў іх ёсць іншая прычына.
Для мяне гэта выглядае менавіта так.
Гэта таксама з даследчай справаздачы па даследаваннях HAARP, якая тлумачыць, як радыёхвалі могуць адбівацца ад іёнасферы.
Паколькі ён электраправодны, яго можна выкарыстоўваць у якасці люстэрка, а таксама ён
забяспечвае значна лепшы радарны кантроль і радыёсувязь.
Вось таксама ўрывак з навукова-даследчай працы.
Тут можна ўбачыць, што ёсць розныя праводзячыя слаі.
Натуральна, толькі іёнасфера праводзіць электрычнасць.
Тут, унізе, у вас усё яшчэ ёсць праводзячыя слаі. Як вы гэта дасягаеце?
Выпускаючы праводзячыя часціцы на большай глыбіні ў атмасферы.
Яны вельмі дапамагаюць дасягнуць пэўных эфектаў з дапамогай гэтых HAARP-хваляў.
Цяпер я дакладна даходжу да гэтых часціц, якія там выкарыстоўваюцца.
Я прынясу табе яшчэ адзін патэнт. Гэта вельмі стары патэнт, выдадзены ў 1966 годзе.
Менавіта ВМС ЗША, а значыць, не прыватнай кампаніі, а дзяржаве.
Варта адзначыць, што ў той час паводле амерыканскага заканадаўства аб патэнтах тэрмін
дзеяння патэнта мог складаць максімум 17 гадоў.
Але гэта каштуе дорага. Чым старэйшы патэнт, тым больш трэба плаціць за падтрыманне яго аховы.
Так што за ўсе 17 гадоў было аплачана.
Гэты патэнт, хоць ён і такі стары, я лічу вельмі актуальным. Ён з'яўляецца прыкладам дзясяткаў, калі не соцень, патэнтаў
на металічную сумесь для атрымання гіграскапічнага дыму.
Дым прыцягвае ваду, прыцягвае вадзяную пару.
І там сказана, што вам патрэбна металічная сумесь, якая змяшчае наступнае, таму прытрымлівайцеся:
Карбанаты літыю, натрыю, калія, кесyu, рубідыю, кальцыю, магнію, стронцу і бару, а таксама іх сумесі.
Акрамя таго, лёгкія металы, такія як алюміній, магній, цынк або цырконій, або іх сумесі.
Акрамя таго, неарганічны акісляльны агент, такі як нітраты, перхлараты, натрый, літый, калій, кальцый, барый і стронцый.
А потым ёсць яшчэ і поліхалагензлучэнне, да якога я яшчэ вярнуся, напрыклад, гексахларэтан або
актахлорапрапан, якое было запатэнтавана, выдадзена і падтрымлівалася ВМС ЗША на працягу 17 гадоў.
У іншым такім патэнце сцвярджаецца, што стратасферныя часціцы Вэльсбаха можна вызваляць для змяншэння глабальнага пацяплення.
Яны скокнулі на вазок змянення клімату яшчэ ў 1991 годзе.
Вельсбах быў даследчыкам, адсюль і назвы «вельсбахскія часціцы».
Гэта адзін з тых, хто прыдумаў гэтую ідэю.
Я паказваю гэта толькі таму, што тут напісана, што аксід алюмінію або аксід тарыю найбольш падыходзяць.
Алюміній ужо згадваўся сёння як адзін з самых распаўсюджаных забруджвальнікаў у атмасферы.
Існуе шмат патэнтаў, у тым ліку адзін, у якім сцвярджаецца, што пясчынкі можна даставіць у верхнюю атмасферу.
Даволі лёгка перарабіць Boeing 737 для перавозу 25 тон грузу на вышыні 18 000 метраў.
Гэты патэнт быў выдадзены ў 2018 годзе. У ім таксама сцвярджаецца, што часціцы застаюцца на вялікай
вышыні ў атмасферы на працягу прыкладна двух гадоў.
Пакажу вам яшчэ адну рэч, спадзяюся, гэта не будзе занадта сумна. Гэта патэнт ад GelTech Solutions.
На гэтую тэму існуе незлічонае мноства відэа на YouTube. Іх называюць «Паляванне за ураганамі».
Яны здымалі з самалётаў, як ураганы ўзмацняліся або слабелі.
Яны вынайшлі нешта сапраўды дзіўнае — палімер, які з'яўляецца пластыкавым злучэннем. Яго распыляюць у
воблака, воблака высыхае, і тады з неба падае гель.
Гэта яшчэ адзін спосаб прадухіліць дождж.
А яшчэ ёсць аспект здароўя. Яшчэ адзін адносна новы патэнт быў выдадзены ў 2015 годзе юрыдычнай фірме.
Гэта звычайна знак таго, што вынаходнікі або сапраўдныя ўладальнікі жадаюць застацца ананімнымі.
Тут сказана, што гэта лятальная дастаўка таксічных камароў з дапамогай дронаў, г.зн. беспілотных лятальных апаратаў.
Калі паглядзець на патэнтныя фігуры, вы можаце іх тут дрэнна разгледзець, таму я зрабіў набліжэнне. Я гэтага не
дадаўляў; гэта патэнтная фігура з чэрапам у грузе дрону.
Пра тое, што там насамрэч робіцца, усё часцей чуць і чытаць у асноўных СМІ.
Але яны заўсёды кажуць, што гэтага не зробіцца, што мы павінны, мы павінны, бо гэта тэрмінова неабходна з-за змянення клімату.
Гэта нават большы ашуканскі схем, чым «Карона», але ў мяне зараз няма часу на гэта.
У любым выпадку, існуе вельмі цікавая кніга прафесара Дэвіда Кіта. Я не рэкамендую яе купляць,
але калі камусьці цікава, я магу даць з яе ўрыўкі.
У мяне ёсць «Абгрунтаванне кліматычнай інжынерыі», значыць, мы павінны займацца кліматычнай інжынерыяй.
На маю думку, ён зараз вядучы даследчык у галіне геаінжынерыі, які, вядома ж, заўсёды кажа, што гэтага не будзе зроблена.
Мы дакладна ведаем, як гэта зрабіць, але гэта не робіцца. Яны ўсе тэарэтыкі змовы, сцвярджае ён.
Ён падрабязна апісвае, як ён хоча спалучыць мікрачасцінкі аксіду алюмінію памерам 5 нанаметраў, 30 нанаметраў металічнага, г.зн.
чыстага алюмінію, і яшчэ 15 нанаметраў тытанату барыю, як у бутэрбродзе, бо гэта б
аптымальна адбівала сонечнае святло назад у космас.
Потым ёсць яшчэ адна кніга, пра якую вы, магчыма, чулі, — «Як пазбегнуць кліматычнай катастрофы»
пэўнага Біла Гейтса. Я дакладна не рэкамендую яе купляць.
Там проста гаворыцца, што гэта вельмі выгаднае інвеставанне.
Я больш пра гэта не буду казаць. Цяпер я пераходжу да наступстваў для здароўя, бо гэта галоўнае пытанне.
Такім чынам, лятучая попел. Раней я паказваў дакументы, у якіх згадвалася вугальная пыл.
Лёткі попел як фактар рызыкі раку лёгкіх.
Гэта аглядны артыкул, г.зн. артыкул, які падсумоўвае шмат даследчай працы.
Яно было апублікавана ў «Часопісе дасягненняў у медыцыне і медыцынскіх даследаваннях».
Даказана, што алюмініевыя сілікаты, аксід жалеза, магнетыт, радыеактыўныя нукліды, а таксама альфа-выпраменьвальнікі, якія
з'яўляюцца найбольш небяспечнымі пры ўдыханні, крэмній (чысты крэмній не з'яўляецца карысным для здароўя), арсен (таксама
вядомы як атрута), кадмій і хром, якія відавочна павялічваюць рызыку раку лёгкіх або выклікаюць акісляльны стрэс у
клетках, цытатаксічнасць (таксічнасць для клетак) і гентаксічнасць, што азначае, што яны таксама змяняюць геном.
Асбест цікавы; усе ведаюць, што гэта вельмі таксічная рэчыва.
Гэта валакністы сілікат, які таксама ўтрымлівае шмат аксіду жалеза ў так званай біядаступнай форме. Мы ўсе
ведаем, якія сур'ёзныя выпадкі раку лёгкіх гэта выклікала.
Акрамя таго, аглядны даследаванне 2019 года, таксама з часопіса Journal of Advances in Medicine and Medical Research,
выявіла, што ўздзеянне наначасціц аксіду жалеза прыводзіць да сардэчных захворванняў, зноў жа з-за акісляльнага стрэсу.
У гэтым артыкуле сцвярджаецца, што ўздзеянне аксіду жалеза таксама можа прывесці да сардэчных захворванняў.
Аўтары гэтага даследавання, пэўны Марвін Херндан, які інтэнсіўна працуе над гэтай тэмай разам з калегамі, таксама пішуць у гэтым
артыкуле, што неабходна спыніць геаінжынерыю шляхам выпуску аэролаў, асабліва лятучай попелу, якая з'яўляецца вельмі
дробным попельным пылам, каб пазбегнуць знішчэння ўсёй біясферы.
Дарэчы, гэта адзін з нешматлікіх здымкаў, які не з'яўляецца маім; яго зрабіла Ліліян Ансельметці з
Аўфрэхт-Берн. Вялікі дзякуй за тое, што зрабілі яго даступным.
Я думаю, што хмарныя ўтварэнні, якія яна бачыла ў раёне Берна, неверагодныя.
У іншым даследаванні за 2017 год сцвярджаецца, што забруджванне біясферы ртуццю рэзка павялічваецца і што гэта
таксама павінна быць наступствам маніпуляцый з кліматам.
Гэта было апублікавана ў часопісе «Journal of Geography, Environment and Earth Science International».
Гэта было даследаванне, а не агляд.
Дажджавая вада і снег былі прааналізаваны з дапамогай мас-спектраметрыі. Было вымерана надзвычай
высокае забруджванне ртуццю ў 2 мікраграмы на грам.
Хоць за апошнія 20 гадоў утрыманне свінцу і ртуці значна зменшылася дзякуючы
заканадаўству RoHS, гэтае забруджванне павялічваецца.
Гэта таксама стварае рызыку для здароўя ў неўралагічным, сардэчна-сасудзістым і ўрагенітальным плане.
Гэта можа выклікаць бясплоддзе, уплываць на імунную сістэму і таксама пашкоджваць ДНК.
Яшчэ адно даследаванне, якое я хацеў бы згадаць, з часопіса «Advances in Social Sciences Research Journal»,
тычыцца гіганцкіх секвояў у Каліфорніі, гэтых лясоў секвоі.
Некаторыя з іх старэйшыя за 3000 гадоў. Яны перажылі нашмат цяплейшы клімат, чым, як
мы сцвярджаем, маем сёння або насамрэч маем.
Яны перажылі неверагодныя засухі, працяглыя дажджы, хвалі холаду. Яны ўсё яшчэ жывыя, і цяпер усе яны паміраюць.
Больш пільны аналіз паказвае, што штучная засуха была выклікана дзесяцігоддзямі геаінжынерыі ў Каліфорніі.
Відавочна, што таксічныя наначасцінкі прыводзяць да гібелі дрэў. Гэта ў першую чаргу ўтрыманне алюмінію ў
гэтых наначасцінках прымушае дрэвы закрываць свае стомы, г.зн. адтуліны ў іголках або лісці.
Тады яны больш не маюць абмену вільгаццю і больш не могуць паглынаць CO2.
Дарэчы, CO2 — гэта газа жыцця па вызначэнні. Без CO2 не існавала б зялёных раслін.
Існуе нават адносна нядаўняе даследаванне NASA, якое сцвярджае, што за апошнія 15 гадоў Зямля стала зялёнейшай. Яны
пішуць, што гэта, верагодна, звязана са павышэннем узроўню CO2.
Што ў гэтым дрэннага? Але гэта ж проста другарадная сказазны.
Вельмі важным фактарам з'яўляецца азонавая дзірка, якая становіцца ўсё большай і большай.
Пра гэта ўжо нічога не чуваць. Хларафторвугляроды былі забаронены яшчэ ў 1980-х гадах.
Цяпер нас нішто больш не можа турбаваць. Таму яны не кажуць, што азонавая дзірка ўсё павялічваецца і павялічваецца.
Цяпер мы ведаем, як яго можна павялічыць.
Урад ЗША ўжо сам прызнаў гэта ў шматлікіх дакументах.
Гэтая азонавая дзірка азначае, што на паверхні Зямлі мы можам вымяраць УФБ і УФВ.
Нават асноўная навука прызнае, што мы маем значна больш высокія ўзроўні УФБ і УФВ выпраменьвання. Гэта
небяспечнае ультрафіялетавае выпраменьванне з даўжынямі хваль ад 100 нанаметраў да прыкладна 400 нанаметраў.
Гэта сапраўды небяспечнае УФ-выпраменьванне. У мінулым на паверхні Зямлі яго не было.
Гэта сыплецца на нас праз азонавую дзірку.
Гэта, вядома, гэтак жа небяспечна для нас, людзей, як і для гэтых секвояў.
Я прапушчу наступныя некалькі даследаванняў, бо яны ўсе кажуць адно і тое ж.
Што ўсё гэта выклікае. Катастрафічную смяротнасць пчол, смяротнасць насякомых, усе праблемы з водарасцямі.
Гэтыя таксічныя раставанні водарасцей насамрэч адбываюцца таму, што гіне планктон. З-за ўсяго гэтага
забруджвання наначасціцамі, а таксама азонавай дзіркі.
Папуляцыі птушак змяншаюцца, а таксама ўскосна, таму што знікаюць насякомыя, як і кажаны.
Гэта ўсе даследаванні, якія я чытаў. Яны сапраўды трывожныя з пункту гледжання ўплыву на ўсю
навакольнае асяроддзе, а не толькі на наша здароўе.
Гэта можа быць важным фактарам, які вызначае ўсе гэтыя выкіды часціц. Па гэты дзень я не магу сказаць, ці перарабляюцца
толькі самалёты, як апісана ў патэнце, на пырскальную працу.
B-77 з 25-тоннымі бакамі. Ці можа кожны пасажырскі самалёт таксама апырсквае? Я не ўпэўнены.
Я падазраю, але гэта толькі здагадка, што абодва выконваюцца паралельна.
Бензін сучаснага НАТА, Jet Propulsive 8 (JP8), утрымлівае неверагодна вялікую колькасць небяспечных дабавак.
НАТА не раскрывае сваім дзяржавам-членам, што гэта за дабаўкі.
Яны забяспечваюць абарону ад замаразкаў, выбухаў, добрыя ўмовы захоўвання і ўстойлівасць да тэмпературных уздзеянняў.
Яго можна выкарыстоўваць у арктычных раёнах гэтак жа добра, як і ў пустыні. Яго таксама можна выкарыстоўваць для прываду кемпінгавай
пліты, карабля або самалёта. Гэта патрабуе бясконцых дабавак.
Ёсць вельмі добрае даследаванне Марыён Хан. Яго таксама можна знайсці ў інтэрнэце.
Яна сама захварэла, таму што жыла каля авіябазы ВПС. Яна можа даволі выразна паказаць, што гэта трэба аднесці на рахунак JP8.
Тут можна ўбачыць, што я знайшоў дзясяткі ваенна-даследчых дакументаў ВПС ЗША.
Вось прыклад навуковай працы. Я мяркую, што яна з 1990-х ці 2000-х гадоў.
У любым выпадку, паліва было даследавана тут у складзе Ваенна-паветраных сіл ЗША. У гэтым JP-8 былі выяўлены алюміній,
барый, берылій, свінец, кадмій, хром, кобальт, жалеза, медзь, малібдэн, натрый, нікель, стронцый, тытан, ванадый, цынк і кала.
І потым, вядома, ёсць аксіды ўсіх гэтых металаў, а таксама поліцыклічныя араматычныя вуглевадароды,
такія як нафталін і алкілаваныя нафталіны – усе гэтыя дадаткі неверагодна карысныя для здароўя.
А калі паглядзець на гэта цяпер, гэтае паліва НАТА — ваеннае паліва. У Еўропе існуе
сістэма трубаправодаў, а гэтая выява з Вікіпедыі.
Усё, што я тут напісаў, — з Вікіпедыі. Я звычайна не цытую Вікіпедыю, бо большасць інфармацыі там усё роўна непраўдзівая.
Але вось гэты здымак з 1970-х гадоў. Цікава, што яго так і не абнавілі.
І тут вы можаце ўбачыць гэтую сістэму трубаправодаў па ўсёй Еўропе. Швейцарыя тут яшчэ не ўключана.
Але ў артыкуле Вікіпедыі далей гаворыцца, што ўжо ў 2009 годзе 90% перавозімага паліва — гэтага
авіяцыйнага паліва — было прададзена грамадзянскім кліентам.
А сярод найбуйнейшых грамадзянскіх заказчыкаў — аэрапорты Франкфурта, Кёльна, Бонна, Цюрыха і Мюнхена.
Паліва НАТА для грамадзянскіх аэрасуднаў. У 2016 годзе 12 мільёнаў кубічных метраў было
прададзена грамадзянскім кліентам у Еўропе.
Я раней казаў, што нават асноўныя СМІ публікуюць усё больш і больш артыкулаў на гэтую тэму,
але потым кажуць: так, гэта не можа быць праўдай.
Яшчэ адзін артыкул, які два тыдні таму распаўсюджваўся ў асноўных СМІ. Паўсюль, у тым ліку
на SRF, Watson, у англамоўных краінах і г.д.
Казалі, што якасць дажджавой вады лепшая для піцця, чым дзе-небудзь яшчэ на зямлі.
Нават у Антарктыдзе ці на высакагор'ях Тыбета ён усё роўна ў 14 разоў вышэйшы за ліміт,
устаноўлены Агенцтвам па ахове навакольнага асяроддзя ЗША.
Найперш, гэта тычыцца так званых ПФАС і ПФОА.
Гэта полі- і перфтарыраваныя вуглевадароды, г.зн. вуглевадароды, якія ўтрымліваюць фтарыд. Яны змяшчаюцца — і пра
гэта, вядома, згадваюць у асноўных СМІ — у касметыцы, шампунях, упакоўцы і сродках для чысткі.
Такім чынам, цяпер нас зноў вінавацяць. Але ў гэтым самым даследаванні Ваенна-паветраных сіл гаварылася, што
там ёсць фтарыраваныя злучэнні, і ў вялікіх маштабах.
Такім чынам, самае горшае ў гэтых фтарыраваных злучэннях паходзіць звыш.
Гэта арыгінальнае даследаванне, якое цытавалася ў асноўных СМІ.
Я заўсёды шукаю арыгінальныя даследаванні.
Я хачу прачытаць, што там зрабілі даследчыкі.
Таксама цікава, што «Тагес-анцайгер» цытаваў даследчыка з Даніі.
Марцін Шэрынгер з Цюрыхскага політэхнічнага інстытута таксама ўдзельнічае.
Тады, магчыма, я мог бы звязацца з ім і спытаць, ці ўлічвалі яны таксама атмасферныя фактары.
Я крыху паглыбіў даследаванне і наткнуўся на кнігу пад назвай «Вечныя хімікаты», якая распавядае пра
хімічныя рэчывы, што не разкладаюцца і застаюцца ў кругавароце Зямлі на працягу вельмі доўгага часу.
Гэта ў асноўным тычыцца ПФОА і ПФАС, г.зн. перфтарыраваных і паліфтарыраваных вуглявадародаў.
Гаворыцца, што насамрэч вядомыя і даследаваныя толькі чатыры з іх з пункту гледжання іх небяспекі і таксічнасці. І што
толькі для гэтых чатырох можна зрабіць канчатковы выснову.
Аднак толькі 6500 рэчываў знаходзяцца ў спісе, і, верагодна, іх налічваецца больш за 10 000.
Я бачу, як Алекс там стаіць, таму я зараз прапушчу астатняе.
Я хацеў бы коратка згадаць, што неіанізавальнае выпраменьванне і электрамагнітныя палі таксама
могуць выклікаць генетычныя пашкоджанні, хай і ўскосна.
Але я ведаю, што будзе яшчэ адзін дакладчык, таму я магу з чыстым сумленнем прапусціць гэта.
Пагрозу для здароўя ўяўляюць не толькі распыленыя там зверху рэчывы, але і ўсе радыё- і
мікрахвалевыя хвалі, што абрушваюцца на нас.
І я зараз кажу толькі пра гэтыя маніпуляцыі надвор'ем.
Пакуль што я не буду ўлічваць 5G, а таксама 4G, 3G і г.д.
Так, нарэшце, вось некалькі фотаздымкаў, якія я сам зрабіў у сакавіку і красавіку.
На праектары гэта дрэнна бачна.
Паколькі гэта сапраўды ў гарах, яно выглядае як смог над Лос-Анджэлесам.
Гэта проста не можа быць натуральным. І для мяне на гэтым усё.
Я прапусціў некалькі момантаў. Спадзяюся, я не занадта зацягнуў. Вялікі дзякуй за ўвагу.