Çfarë dini ju, të dashur shikues, për manipulimin e motit?
A diskutohet kjo temë gjithashtu në mënyrë kontroverse në mjedisin tuaj dhe shpesh hidhet poshtë si një teori konspiracioni?
Ligjërata e mëposhtme nga një doktor i shkencave natyrore në WEFF Veror 2022 në Davos është shumë informuese në këtë drejtim.
Philipp Zeller studioi fizikë në ETH Zurich dhe ka një doktoraturë në shkencat natyrore.
Si pilot rekreativ, Zeller ka qenë ngushtë i përfshirë me motin për më shumë se tre dekada.
Me kalimin e kohës, ai gjithnjë e më shumë vërehu fenomene të pazakonta në qiell.
Ai filloi të kryejë hetimet dhe kërkimet e tij.
Veçanërisht mbi temat SRM (menaxhimi i rrezatimit diellor), SAI (injektimi i aerosolit në stratosferë) dhe HAARP
(Projekti i Kërkimit Aktiv Auroral me Frekuencë të Lartë).
Ish-lektori universitar Zeller ka punuar në fushën e patentimit për shumë vjet.
Prandaj ai është shumë i ditur në këtë fushë.
Përmes kërkimeve të tij, ai ka gjetur rreth 1,000 patenta për teknologji manipulimi të motit – që datojnë që në vitin 1892.
Prezantimi i mëposhtëm nuk ka për qëllim të shkaktojë alarm.
Manipulimi i motit ndodh gjithsesi, me apo pa dijeninë tonë.
Përkundrazi, zbulimi i fakteve bazuar në të dhëna duhet të kundërshtojë çdo mohim të këtyre ngjarjeve
dhe të ofrojë argumente objektivisht të qëndrueshme.
Prandaj, ju lutem ndani këtë video me njerëzit që nuk e dinë, por kërkojnë të vërtetën.
Këtij i pason ligjërata e Dr Philipp Zeller në WEFF Veror 2022 në Davos.
Pra, çfarë po ndodh me gjeoinxhinierinë dhe shëndetin?
Siç thashë, do të doja të jepja një përmbledhje jo të plotë të disa dokumenteve dhe ligjeve qeveritare që lidhen me patentat.
Patentat nuk regjistrohen vetëm për argëtim; ato kushtojnë shumë para.
Dhe gjithashtu duhet të provoni që ato funksionojnë, përndryshe nuk do të miratohen, dhe artikuj kërkimorë të
publikuar, jo nga unë vetë, sepse, siç thashë, duhet të tregojë gjithashtu fokusin në shëndet.
Siç thashë, kjo është vetëm një përmbledhje; po vazhdoj të hulumtoj pothuajse vazhdimisht.
Nuk kam ndërmend të mbaj një ligjëratë shkencore këtu, në kuptimin e një konference shkencore, sa i përket
strukturës e të tjera, por më tepër, siç thashë, një pasqyrë.
Dhe natyrisht, mund të jem gabim, bëj gabime, ose mund të citoj diçka që ndoshta nuk qëndron fort; dua ta them këtë që në fillim.
Pra, çfarë është saktësisht gjeoinxhinieria?
Zonja Weichelt përmendi më parë chemtrails. Unë përpiqem të mos e përdor këtë term sepse menjëherë të etiketon si teoricien të
konspiracionit, edhe pse vetë termi u krijua nga Forcat Ajrore të SHBA-së në vitet 1970. Kjo është gjëja qesharake rreth tij.
Gjeoinxhinieria është padyshim termi më neutral, dhe gjeoinxhinieria kryesisht përfshin manipulimin e motit, që në
fakt është aspekti më i rëndësishëm, duke lëshuar grimca në atmosferë, por edhe duke emetuar valë
elektromagnetike me fuqi të lartë në atmosferë.
Pastaj, natyrisht, sondimi i tokës, sepse gjithçka ka të bëjë me ndryshimin, inxhinierimin e tokës, geo, toka.
Kjo do të thotë që ju kontrolloni për vrima, depozita vaji, gaz, etj.
Dhe me të vërtetë, pothuajse nuk e besoja në fillim, mund të shkaktoni tërmete artificialisht me këto aktivitete. Dhe në
fund, gjithashtu mund të manipuloni fushën magnetike të Tokës, veçanërisht me rrezet elektromagnetike të përmendura më parë.
Pse po kryhet geo-inxhinieria në radhë të parë?
Kjo në të vërtetë i kthehet tërë Luftës së Ftohtë, e cila filloi menjëherë pas Luftës së Dytë Botërore.
Në fakt, ajo filloi më herët, të paktën me përpjekje për të ndikuar motin. Por gjeoinxhinieria në shkallë
të gjerë filloi vërtet pas Luftës së Dytë Botërore.
Dhe do të doja të citoja ish-presidentin amerikan Lyndon B. Johnson këtu. Në një konferencë në vitin 1962, ai tha, dhe
po e citoj: "Kushdo që kontrollon motin, kontrollon botën."
Dhe këto janë aspiratat e këtyre superfuqive, të udhëhequra nga Shtetet e Bashkuara.
Rastësisht, ky fjalim është i disponueshëm në YouTube, ku mund ta gjeni dhe ta dëgjoni në tekstin origjinal.
Në të kaluarën – gjëja qesharake është se njerëzit gjithmonë e mohojnë se gjeo-inxhinieria po kryhet –
por në të kaluarën kishte shumë projekte të tilla.
Do të doja të përmendja disa figura shumë të shquara që tani gjithashtu njihen publikisht.
Projekti Cumulus, i cili çoi në një katastrofë të madhe përmbytjesh në Mbretërinë e Bashkuar në vitin
1952, kur retë u mbollën me substancë për t'i krijuar artificialisht dhe për t'i bërë të bien shi.
Ndodhi një katastrofë shumë dramatike përmbytjeje, me 34 persona të vrarë dhe shumë shtëpi të përmbytura, etj.
Ka, natyrisht, edhe katastrofa edhe më të këqija, por në këtë rast lidhja ishte shumë e dukshme menjëherë.
Pastaj u hesht për shumë vjet, natyrisht, derisa më në fund doli në dritë.
Pastaj ishte Projekti Stormfury, i cili zgjati nga viti 1962 deri në 1971. Qëllimi ishte të ndikoheshin uraganet me
anë të ashtuquajturit mbjellje, dmth. lirimit të grimcave.
Kjo bëhet sot shumë më profesionalisht sesa atëherë.
Në atë kohë, ishte vetëm një projekt, ende në fazën e kërkimit.
Dhe pastaj, siç e dinë shumica e njerëzve, ekzistonte projekti Popeye, ku reshje të dendura shiu u provokuan qëllimisht gjatë
Luftës së Vietnamit për të mbushur me sediment rrugët e furnizimit të Vietkongut dhe për t'i pamundësuar përdorimin e tyre.
Dhe së fundi, do të doja t'ju kujtoja se janë kryer më shumë se 2,000 teste me bomba bërthamore. Pra, pse është
e nevojshme të testohet kaq shumë herë një bombë kaq shkatërruese dhe dëmtuese për mjedisin?
Domethënë, nëse dëshiron t'i ndërtosh, dhe unë tashmë kam dyshimet e mia për këtë, atëherë dy ose tre teste
janë të mjaftueshme për të zbuluar se si funksionojnë.
Dhe edhe sot mund ta zbuloni, në ujë, në tokë dhe në atmosferë, gjithë këtë radioaktivitet.
Ka dhjetëra, nëse jo qindra, dokumente zyrtare, disa prej të cilave kanë qenë gjithmonë të disponueshme publikisht, ndërsa të
tjera u deklasifikuan më vonë, veçanërisht në Shtetet e Bashkuara, ku me të vërtetë mund të
kalosh orë të tëra duke kërkuar dhe shkarkuar.
Do të doja të paraqisja shkurtimisht njërën prej tyre këtu, konkretisht një propozim për
modifikimin e motit para Kongresit të SHBA-së.
Është një dokument shumë gjithëpërfshirës, pothuajse 200 faqe i gjatë.
Dhe aty – e kisha përkthyer posaçërisht, është nga viti 1978 – thuhet se në 30 vitet e fundit, domethënë nga viti 1947 deri në
1978 – nuk po flas për sot, për 30 vitet e fundit – 110 programe për manipulimin e motit u paraqitën
në Kongresin e SHBA-së dhe gjithashtu u miratuan.
Në vitin 1978, Kongresi nisi dhe financoi një program kërkimor kombëtar, domethënë ndër-shtetëror.
Në atë kohë kishte kritika se nuk kishte një ligj kombëtar në SHBA për të rregulluar të gjitha këto.
Duhej të improvizoje dhe doje të niseshe me diçka të përshtatshme.
Dhe natyrisht njerëzit atëherë kishin frikë, sepse tashmë ishte bërë – për shembull në Vietnam – kështu që natyrshëm ata
frikësoheshin se armiku mund të bënte të njëjtën gjë, për një gjë, ose se kombi papritmas do të fajësohej nëse diku do
të kishte stuhi ose thatësirë, dhe njerëzit do të thoshin:
"Ai ishte një sulm," dhe natyrisht ata donin ta parandalonin atë. Prandaj duhej ta rregullonin atë në përputhje me ligjin.
Dhe pastaj, në vitin 1978 – e nismuar që në vitin 1976 – u paraqit një rezolutë ligjore në Nju Jork.
OKB-ja ishte pas kësaj, d.m.th. marrëveshja e OKB-së që ndalon përdorimin e manipulimit të motit ose çdo
teknike tjetër që ndryshon mjedisin për qëllime ushtarake.
Dhe Zvicra gjithashtu ka ratifikuar këtë ligj, që do të thotë se një numër i madh vendesh
në mbarë botën e kanë ratifikuar këtë ligj.
Zvicra 1988, domethënë tani është inkorporuar në ligjin federal, të cilin mund ta gjeni në
koleksionin e ligjeve federale, numri 515.06.
Ky ligj në të vërtetë tingëllon mirë, dhe siç thashë, SHBA e prezantoi atë midis viteve 1976 dhe 1978 pikërisht sepse
kishin frikë se armiqtë e tyre mund të bënin të njëjtën gjë.
Një ligj i tillë nuk do të thotë që dikush duhet t'i nënshtrohet atij.
Duket shumë mirë, edhe dy artikujt kryesorë të parë duken shumë mirë; në të vërtetë
bëhet fjalë për faktin se kjo është e ndaluar.
Por pastaj ekziston neni i tretë i kësaj ligjeje, dhe ky nen i tretë thotë së pari se
përdorimi për qëllime paqësore, natyrisht, lejohet.
Megjithatë, nuk ka asnjë përkufizim se çfarë përbën qëllime paqësore.
Dhe më pas ka një nen-nen të dytë në këtë Nen 3, i cili thotë se shtetet kontraktuese madje angazhohen të
mbështesin këtë: të nxisin shkëmbimin e njohurive dhe të kontribuojnë financiarisht në të.
Ata nuk duhet të marrin pjesë aktivisht, por duhet ta mbështesin dhe të kontribuojnë.
Dhe pastaj vjen kremi mbi tortë, pra një ashtuquajtur marrëveshje mbi Nenin 3, e cila thotë se nuk trajton çështjen
nëse një teknologji e tillë që ndryshon mjedisin shkel dispozitat përkatëse të së drejtës ndërkombëtare.
Më kujton pak një ligj që do të prezantohet për kontrollin e pandemisë.
Mund të jeni tashmë të njohur me këtë, por ne zviceranët e ratifikuam atë në vitin 1988.
Kjo është me të vërtetë e frikshme.
Tani do të kthehem në Shtetet e Bashkuara dhe do t'ju tregoj një dokument tjetër të botuar, i cili ishte një propozim
për Forcën Ajrore të SHBA-së për perspektivën e vitit 2025.
Dokumenti në vetvete daton nga viti 1996, dhe titulli i tij është: "Moti si shumëzues i forcës".
Dhe nëntitulli është: "Ne zotërojmë motin deri në vitin 2025".
Një fragment i shkurtër nga ky dokument: Në anën e majtë, si të dëmtoni armikun, dhe në anën e
djathtë, si të mbështesni veten dhe partnerët tuaj.
Këtu janë vetëm disa fjalë kyçe: Dëmtimi i armikut me shi dhe valë baticë, të cilat gjithashtu synojnë të ulin
moralin e ushtarëve – në anën tjetër, për të thënë kështu.
Por ti gjithashtu mund të provokosh thatësirë, mungesë uji, derisa njerëzit të jenë kaq keq sa të dorëzohen.
Mund të provokosh stuhitë, mund të manipulosh jonosferën – do t'i kthehem kësaj më vonë – në mënyrë që armiku të mos
mund të vendosë më kontakt radiofonik, ose që radari i tyre të mos mund të shohë më avionët e tyre.
Ju mund ose të shpërndani mjegullën dhe reja në mënyrë që armiku të mos mund të fshihet,
ose t'i krijoni ato për të befasuar armikun.
Dhe gjithashtu mund të kuptoni nëse armiku po përdor vetë këto teknika apo jo.
Dhe praktikat e tyre janë praktikisht krejt e kundërta.
Po, kështu që nëse keni një operacion të madh transporti, siguroheni që të mos ketë shi, që rrugët të jenë të thata, që të
mos ketë stuhish, dhe që jonosfera të jetë e optimizuar nëse ju nevojiten sinjale radarësh dhe lidhje të mira radiofonike, etj.
Ky dokument – është ende i njëjti dokument – gjithashtu thotë, si përmbledhje, që sapo kushtet të jenë të përshtatshme, ne
gjithashtu duhet të jemi në gjendje të shpërndajmë pluhur qymyri – ky dokument qartë përmend pluhur qymyri, më saktë pluhur qymyri
të imët – në rajonin e dëshiruar, dmth rajonin e armikut, në mënyrë të kontrolluar, të
sigurt, me kosto efektive dhe të besueshme.
U vlerësuan metodat, dhe thuhet se janë studiuar tashmë pafund teknikash spërkatjeje. Dokumenti është nga viti 1996.
Metoda më e sigurt dhe më me kosto efektive është një lloj pasdjegësi që përdoret në motorët me reaktor, i cili në
thelb është një pajisje injektimi e montuar pas motorit për të futur këtë pluhur karboni në rrjedhën e gazrave të shkarkimit.
Dhe ndërsa aeroplani fluturon nëpër këtë zonë, ai aktivizohet ose mund të deaktivizohet përsëri.
Pse pluhur qymyri? Kjo është interesante. Ekziston një dokument tjetër që u publikua më vonë në
kuadër të Ligjit për Lirinë e Informacionit, FOIA.
Kjo më parë ishte një dokument konfidencial, sekret.
Kjo vjen nga Laboratori Philips i Departamentit të Lartë të Gjeofizikës.
Ata, natyrisht, gjithmonë kanë këshilluar qeverinë amerikane dhe ushtrinë, etj.
Shpjegon se si të rritet reshjet, si të reduktohen reshjet, si të shtohen retë cirruse, dmth. ato re të holla si vel
që tani i kemi gjithë kohës – ato thjesht nuk janë natyrale, por i kemi – ose si të shpërndajmë mjegullën.
Dhe e gjithë kjo – në thelb është vetëm kapitulli i katërt, e kam nxjerrë veçmas – dhe aty thuhet
qartë qymyri i zi, modifikimi i motit me qymyrin e zi.
Do ta anashkaloj atë. Ka shumë e shumë dokumente të tilla.
Është frikësuese të shohësh të gjitha armët që po hulumtohen dhe testohen.
Do të doja të citoja shkurtimisht nga një libër, një libër shumë emocionues. Gjeta origjinalin në një librari antikuarie.
Ky libër quhet "Përveçse paqja vjen", që natyrisht është ajo për të cilën të gjithë shpresojmë.
U redaktua nga Nigel Calder në vitin 1968, kështu që ka qenë rreth e rrotull për mjaft vjet.
Dhe ky Nigel Calder ishte një gazetar shkencor shumë me ndikim dhe i njohur.
Ai i kërkoi këshilltarëve kryesorë ushtarakë dhe shkencëtarëve të shquar të kontribuojnë secili me një kapitull
në këtë libër për punën e tyre, si i këshillojnë ata qeverinë dhe çfarë hulumtimesh kryejnë.
Dhe kapitulli më i çmendur ose më emocionues në këtë libër, i cili ka 17 kapituj, quhet: "Si po shkatërrojmë mjedisin".
Ky është titulli i kapitullit, dhe ky kapitull u shkrua nga profesori Gordon MacDonald, i cili nuk jeton më,
dhe që ishte drejtori i geofizikës dhe fizikës planetare në Universitetin e Kalifornisë në Los Anxhelos.
Dhe ai ishte anëtar i stafit këshillues të Presidentit Lyndon Johnson, të cilin e kam cituar më parë.
Nxjerrje nga ky kapitull, që është një lexim frikësues. Ai shkruan për kërkimet që po zhvilloheshin në vitin 1968.
Re të ftohta mund të krijohen duke formuar kristale akulli, ndërsa re të ngrohta mund të krijohen duke
zmadhuar artificialisht piklat ekzistuese me grimca.
Është e mundur të krijohen re të thata që nuk sjellin shi, të cilat i kemi parë shumë shpesh kohët e fundit. Reja
rreth një stuhie me bubullima mund të zgjerohen qëllimisht për të ndryshuar, intensifikuar ose dobësuar stuhinë.
Fletë metalike ose grimca metalesh mund të hidhen për të gjeneruar më shumë rrufe; në të kaluarën përdorej fletë metalike.
Pra, rrufe që ndodh pa shi ose stuhi.
Ne e dimë shumë mirë.
Ju mund të krijoni rryma rrotulluese, mund të parandaloni avullimin e sipërfaqeve të ujit me shtresa polimerësh,
në mënyrë që të mos ketë re, edhe kur temperatura rritet.
Në fakt, do të avullohej më shumë ujë.
Është e mundur të ndryshohet klima globale, dhe ai shkruan se kjo ndodh natyrshëm gjithsesi,
kështu që është e lehtë të fshehen këto aktivitete.
Askush nuk do ta vërejë nëse është natyrale apo nëse dikush qëndron pas saj.
Nuk është e gjitha, kam një faqe të dytë.
Është e mundur të krijohen vrima ozonike.
1968, vetëm për të kontrolluar matematikën.
Ekziston një teknikë e jashtëzakonshme që mund të përdoret për të kryer një shpërthim atomik, një test
bërthamor nëntokësor nën shtresën e akullit të Antarktidës.
Fletë-akullit antarktik është rreth 100 kilometra e trashë, që është një sasi e jashtëzakonshme akulli.
Pastaj, nga nxehtësia nën këtë shtresë akulli krijohet një shtresë uji, dhe një pjesë e madhe e këtij
akulli do të rrëshqasë në det sikur në një rrëshqitëse.
Kjo mund të shkaktojë një epokë akulli globale.
Është relativisht e thjeshtë. Mund të shpërtheni shiritat bregdetarë dhe ata do të shkaktojnë një cunami.
Nuk e di kush e dinte se çfarë ishte një cunami në vitin 1968.
Duhet ta pranoj se e kam ditur këtë vetëm që nga viti 2006, edhe pse më parë kisha studiuar fizikë.
Por unë nuk isha i njohur me cunamet. Tërmetet mund të shkaktohen nga aktivizimi i shtresës
së ujit që ndodhet rreth 10 kilometra nën tokë.
Është shumë afër ashtuquajturit pikë trefishtë. Nuk dua të hyj në detaje rreth gjendjeve të
materies së ujit tani, thjesht për shkak të kohës.
Afër pikës së trefishtë do të thotë aty ku uji është më i dendur, ku ai mund të kalojë relativisht shpejt
në formën e ujit të superftohtë ose të avullit, etj.
Kur dëgjoni se një tërmet ka pasur epiqendrën në thellësi prej 10 kilometrash, gjithmonë duhet të mprehni veshët.
Është interesante të vërehet se të gjitha katastrofat e mëdha, si Fukushima, kishin një epiqendër 10 kilometra të thellë.
Nuk mund të provoj asgjë, por është një rastësi interesante.
Ju mund të devijoni rrjedhën e xhetit.
Do ta tregoj shkurtimisht më vonë. Për ata që nuk e dinë se çfarë është rrjedha e avionëve: këto janë erëra të forta në
një lartësi prej rreth 10 kilometrash që rrotullojnë globin.
Ju mund të shkaktoni tornado. Mendoj se e kam përmendur tashmë këtë në faqen e mëparshme.
Dhe përmbledhja kryesore e këtij kapitulli të librit të Profesor MacDonald është se mund të
njihen dhe të shfrytëzohen paqëndrueshmëritë në Tokë.
Pra, në thelb, kur diçka është gjithmonë në prag, të duhet vetëm pak energji për ta drejtuar në njërën apo tjetrën drejtim.
Dhe së fundi, ai gjithashtu flet për kontrollin e mendjes. Se valët elektromagnetike mund të përdoren
për të ushtruar kontroll mbi mendjen e njerëzimit.
Besoj se gjithashtu po bëhet gjithnjë e më e qartë se kjo në të vërtetë është hulumtuar shumë intensivisht për dekada.
Ka gjithashtu shumë patenta për këtë.
Është frikësuese të shohësh gjithçka që tashmë është bërë.
Veçanërisht, për shembull, në programin MK-ULTRA, etj.
Ai gjithashtu përdoret për qëllime të mira. Kjo matet me anë të EEG-ve – elektroencefalogramave.
Ju matni se cilat valë truri janë të pranishme dhe në çfarë gjendjeje janë.
Dhe pastaj, në thelb, mund ta luash përsëri dhe t'i vendosësh njerëzit në gjendje shumë specifike.
Nuk do të hyj në detaje, përsëri thjesht për shkak të kohës.
Është një fuçi e madhe, nuk mund ta hap tërësisht.
Në vitin 1999, Këshilli i Evropës hartoi një raport prej rreth 35 faqesh. Një komision i veçantë i Këshillit të Evropës.
Kjo ka të bëjë me të ashtuquajturin projekt HAARP. Me dy A.
Kjo qëndron për "Programi Aktiv i Kërkimit Auroral me Frekuencë të Lartë".
Kjo do të thotë Kërkime aktive aurorale me frekuencë të lartë, që është një program kërkimor mbi Dritat e Veriut.
Kjo ndodh në Alaskë. Tani ka stacione të tilla pothuajse në të gjithë botën.
Sigurisht, këto janë të gjitha stacionet e kërkimit "në thonjëza".
Do të kthehem më vonë te ajo se çfarë është.
Bëhet fjalë për sisteme manipulimi të jonosferës.
Ionosfera është një pjesë shumë e lartë e atmosferës sonë.
Rreth 80 kilometrash e më lart.
Është jonizuar sepse aty kemi vazhdimisht ngarkesa elektrike që jonizohen nga era diellore dhe më pas devijohen.
Atje lart, një rrymë vazhdimisht rrjedh përmes këtij plazme.
Atje lart është elektrike, dhe natyrisht atje është veçanërisht e lehtë të manipulohen gjërat.
Këshilli i Evropës ose Komisioni shkruan se ai është pjesë e armëve elektromagnetike dhe përbën një kërcënim jashtëzakonisht
të rrezikshëm për mjedisin e tërë dhe, natyrisht, për shëndetin e njeriut, sepse projekti synon të depërtojë në fushën
energjetike jashtëzakonisht të ndjeshme të tërë biosferës.
Pra, jo vetëm në jonosferë, por edhe këtu poshtë.
Është një aktivitet jashtëzakonisht i rrezikshëm.
Tani ka shumë transmetues të tillë të valëve radio, dhe ata padyshim kanë një ndikim në shëndetin tonë të gjithëve.
Tani po i drejtohem këtij projekti HAARP, ose më saktë patentës së tij themelore.
U miratua në vitin 1987.
Këtu thuhet se titulli është: "Ndryshim në një rajon të atmosferës, jonosferës ose magnetosferës".
Magnetosfera ndodhet edhe më lart se jonosfera.
Ionosfera është brezi ynë mbrojtës magnetik, i cili lidhet drejtpërdrejt me fushën magnetike të
Tokës dhe shtrihet rreth globit në formë kuazi-torusi.
Në këtë drejtim, siç thashë në fillim, është e mundur të manipulohet fusha magnetike e Tokës.
Patenti thotë se plazma mund të ngrohet.
Kjo e ngrit lart, duke krijuar një vakum aty ku është ngritur.
Kur ngroh ajrin dhe ai ngrihet, kam presion negativ në fund.
Kjo shkakton një lëvizje horizontale, dmth. erë.
Pastaj mund ta përdor këtë rrezatim elektromagnetik për të hutuar, devijuar ose madje shkatërruar një raketë.
Është një sistem armësh. Është ai program Star Wars që u promovua nga SHBA-ja në vitet 1990.
E njëjta patentë gjithashtu thotë se përqendrimi i ozonit ose i azotit mund të ndryshohet.
Ju mund të ndryshoni përqendrimin e dioksidit të karbonit. Monoksidi i karbonit – edhe më i rrezikshëm.
Oksidet e azotit dhe substancat e tjera mund të përqendrohen ose të hollësohen për të menaxhuar rrjedhat mjedisore.
Gjithashtu thuhet se fusha magnetike e Tokës mund të reduktohet ose madje të fiket.
Qëllimi është, natyrisht, të devijojë raketat, por kjo nuk është e gjitha.
Dhe ajo që është vërtet e çmendur është se mund të manipulosh këto grimca plazmë lart në atmosferë në mënyrë që të
formojnë një lente, një lente optike, dhe kjo të lejon të fokusosh një rreze dielli në një pikë në Tokë.
Shumë prej jush mund të kenë provuar të ndezin tinderin me një xham zmadhuese.
E bëja shpesh kur isha fëmijë. Më pas mund të bëhet në një shkallë të gjerë.
Fjalë kyçe: zjarre pyjore ose zjarre të tjera ose probleme me nxehtësinë, etj.
Kështu duket pylli origjinal i antenave në Alaskë.
Këto janë antena kryqëzo-diagonale, dmth antena tipike radio.
Këto antena mund të gjenerojnë frekuenca nga 30 kHz deri në 300 MHz.
Këto janë valë radio tipike. Ajo që shpjegova më parë duket diçka si kjo.
Pjesa e sipërme e atmosferës shtyhet deri në lartësinë e jonosferës.
Kjo krijon presion negativ. Pastaj ka lëvizje horizontale dhe lëvizje përkatëse të erës.
Nëse konvertoni frekuencat që përmenda më parë nga HAARP në gjatësi vale, dhe shikoni valën e zemrës,
do të merrni gjatësira vale midis 10 m dhe 15 km.
Një luginë vale, një bark vale, është gjysma e kësaj, dmth. 5 m deri në 7,5 km. Kur sheh formacione re të tilla, duhet të pyesësh
veten nëse ato janë vale të qëndrueshme nga një luginë foehn, nëse i sheh në Platean Zviceran ose madje në
jug të Gjermanisë, apo nëse ka një shkak tjetër pas tyre.
Për mua, duket pikërisht ashtu.
Kjo gjithashtu vjen nga një raport kërkimor mbi HAARP, i cili shpjegon se si valët radio mund të reflektohen nga ionosfera.
Për shkak se është elektricitetisht i përçueshëm, mund të përdoret si pasqyrë dhe mund të sigurojë mbikëqyrje
radarike dhe komunikime radiofonike shumë më të mira.
Këtu është gjithashtu një fragment nga një punim kërkimor.
Këtu mund të shihni se ka shtresa të ndryshme të përçueshme.
Natyrisht, vetëm jonosfera përcjell elektricitetin.
Këtu poshtë, ju ende keni shtresa përçuese. Si e arrini këtë?
Duke lëshuar grimca të konduktueshme më poshtë në atmosferë.
Ato janë shumë të dobishme për arritjen e efekteve të caktuara me këto valë HAARP.
Tani arrij pikërisht te këto grimca që përdoren atje.
Do të të sjell një patentë tjetër. Është një patentë shumë e vjetër, e dhënë në vitin 1966.
Specifikisht, për Marinën e SHBA-së, që do të thotë jo për një kompani private, por për shtetin.
Do të doja të përmendja se në atë kohë, sipas ligjit amerikan të patentave, një patentë
mund të mbahej për një maksimum prej 17 vjetësh.
Por kjo kushton shumë. Sa më e vjetër të bëhet një patentë, aq më shumë duhet të paguash për të ruajtur mbrojtjen e saj.
Pra, u pagua për të gjithë 17 vitet.
Kjo patentë, edhe pse është kaq e vjetër, më duket shumë e rëndësishme. Ajo qëndron si shembull i
dhjetëra, nëse jo qindra, patentash për një përzierje metalike për prodhimin e tymit higroskopik.
Pra, tymi tërheq ujin, tërheq avullin e ujit.
Dhe aty thuhet se ju nevojitet një përzierje metalike, dhe ajo përmban të mëposhtmet, mbajeni fort:
Karbonatet e litiumit, natriumit, kaliumit, cesiumit, rubidiumit, kalciumit, magnezit,
stroncit dhe bariumit, si dhe përzierjet e tyre.
Për më tepër, metale të lehta si alumini, magnezi, zinku ose zirkoniumi, ose përzierje të tyre.
Për më tepër, një agjent oksidues joorganik si nitrati, perklorati, natriumi,
litiumi, kaliumi, kalciumi, bariumi dhe stroncimi.
Dhe pastaj ekziston edhe një përbërës polihalogen, të cilit do t'i kthehem më vonë, si heksakloretani ose
oktakloropran, i cili u patentua, u miratua dhe u mbajt në fuqi për 17 vjet nga Marina e SHBA-së.
Një patentë tjetër e tillë thotë se grimcat Welsbach stratosferike mund të lirohen për të reduktuar ngrohjen globale.
Ata iu bashkuan lëvizjes për ndryshimet klimatike që në vitin 1991.
Welsbach ishte një studiues, prandaj grimcat Welsbach.
Ai është një nga njerëzit që menduan këtë ide.
Po e tregoj vetëm sepse këtu thuhet se oksidi i aluminit ose oksidi i torit janë më të përshtatshëm.
Alumini është përmendur tashmë sot si një nga ndotësit më të zakonshëm në atmosferë.
Ka shumë patenta, përfshirë një që thotë se grimca të ngjashme me rërën mund të sjellën në atmosferën e sipërme.
Është relativisht e lehtë të konvertohet një Boeing 737 për të bartur 25 tonë ngarkesë në një lartësi prej 18,000 metrash.
Kjo patentë u dha në vitin 2018. Ajo gjithashtu thotë se grimcat mbeten lart në atmosferë për rreth dy vjet.
Do të të tregoj edhe një gjë tjetër, shpresoj që të mos jetë shumë e mërzitshme. Kjo është një patentë nga GelTech Solutions.
Ka video të panumërta në YouTube mbi këtë temë. Ato quhen "Gjueti e Uraganit".
Ata xhironin nga aeroplanët se si forconin ose dobësonin uraganet.
Ata kanë shpikur diçka vërtet të mahnitshme, një polimer, i cili është një përbërës plastik. Ai spërkatet në
një re, reja thahet dhe pastaj bie një xhel nga qielli.
Kjo është një mënyrë tjetër për të parandaluar shiun.
Dhe pastaj ekziston aspekti i shëndetit. Një patentë tjetër relativisht e re iu dha në vitin 2015 një firme ligjore.
Kjo zakonisht është një shenjë që shpikësit ose pronarët e vërtetë dëshirojnë të mbeten anonimë.
Këtu thuhet se ky është një sistem fluturues për shpërndarjen e mushkonjave toksike me dronë, dmth. mjete ajrore pa pilot.
Nëse shikon figurat e patentës, mund të mos e shohësh shumë mirë këtu, prandaj e kam zmadhuar. Nuk e shtova unë;
është figura e patentës me kafkën në ngarkesën e dronit.
Ajo që po bëhet atje me të vërtetë po dëgjohet dhe lexohet gjithnjë e më shumë në mediat kryesore.
Por ata gjithmonë thonë se nuk do të bëhet, ne duhet, ne duhet, është urgjentisht e nevojshme për shkak të ndryshimeve klimatike.
Kjo është edhe më shumë mashtrim se Corona, por nuk kam kohë të merrem me këtë tani.
Në çdo rast, ekziston një libër shumë interesant nga profesori David Keith. Nuk e rekomandoj ta blini, por nëse
dikush është i interesuar, mund t'ju ofroj fragmente prej tij.
E kam marrë "Një rast për inxhinierinë klimatike", kështu që duhet të bëjmë inxhinieri klimatike.
Sipas mendimit tim, ai aktualisht është studiuesi kryesor në gjeo-inxhinieri, i cili,
natyrisht, gjithmonë thotë se nuk do të bëhet.
Ne e dimë saktësisht si ta bëjmë, por nuk po bëhet. Ai pretendon se të gjithë ata janë teoricienë të konspiracionit.
Ai përshkruan në detaje se si dëshiron të kombinojë mikropartikula prej 5 nanometrash oksid alumini, 30 nanometrash
metali, dmth alumini i pastër, dhe pastaj edhe 15 nanometrash titanat bari, si një sanduiç, sepse kjo do të reflektojë
në mënyrë optimale dritën e diellit përsëri në hapësirë.
Pastaj ka edhe një libër tjetër, për të cilin ndoshta keni dëgjuar, Si të shmangni një katastrofë klimatike nga
njëfarë Bill Gates. Unë me siguri nuk e rekomandoj ta blini atë.
Thjesht thuhet se kjo është një investim jashtëzakonisht fitimprurës.
Nuk do të them më shumë për këtë. Tani do të kaloj te implikimet shëndetësore, sepse kjo është çështja kryesore.
Pra, hiri i fluturimit. Më parë kisha treguar dokumente që përmendnin pluhur qymyri.
Hiri i fluturimit si faktor rreziku për kancerin e mushkërive.
Ky është një artikull rishikues, dmth një artikull që përmbledh shumë punë kërkimore.
U botua në Revistën e Përparimeve në Mjekësi dhe Kërkime Mjekësore.
Është vërtetuar se silikatet e aluminit, oksidi i hekurit, magnetiti, radionuklidet, dmth. nukleidet radioaktive, dhe madje
edhe emetuesit alfa, të cilët janë më të rrezikshmit kur thithen, silicon (silikoni i pastër nuk është i shëndetshëm), arseniku (i
njohur gjithashtu si helm), kadmiumi dhe kromi, të cilët mund të rrisin qartë rrezikun e kancerit të mushkërive ose të shkaktojnë
stres oksidativ qelizor, citotoksicitet (toksicitet qelizor) dhe gjenotoksicitet, që do të
thotë se ata gjithashtu ndryshojnë gjenomin.
Azbesti është interesant; të gjithë e dinë që është një substancë shumë toksike.
Është një silikat fibrash që gjithashtu përmban shumë oksid hekuri në një formë të ashtuquajtur të disponueshme
biologjikisht. Ne të gjithë e dimë se çfarë rasteve serioze të kancerit të mushkërive ka shkaktuar kjo.
Për më tepër, një studim rishikues nga viti 2019, gjithashtu nga Journal of Advances in Medicine and Medical Research, zbuloi
se ekspozimi ndaj nanopartikujve të oksidit të hekurit çon në sëmundje të zemrës, përsëri për shkak të stresit oksidativ.
Ky artikull thotë se ekspozimi ndaj oksidit të hekurit mund të çojë gjithashtu në sëmundje të zemrës.
Autorët e këtij studimi, njëfarë Marvin Herndon, i cili ka punuar intensivisht mbi këtë temë së bashku me kolegët, gjithashtu
shkruajnë në këtë artikull se është thelbësore të ndalet geo-inxhinieria përmes lëshimit të aerosoleve,
veçanërisht hirit fluturues, i cili është një pluhur hiri shumë i imët, për të shmangur shkatërrimin e tërë biosferës.
Apropo, kjo është një nga pak fotot që nuk janë të mia; u fotografua nga Lilian Anselmetti nga Aufrecht
Bern. Shumë faleminderit që e bëtë të disponueshme.
Mendoj se formacionet e reve që ajo pa në zonën e Bernës janë të pabesueshme.
Një studim tjetër nga viti 2017 thotë se ndotja e biosferës me merkur po rritet në mënyrë dramatike dhe se kjo
duhet të jetë gjithashtu një pasojë e manipulimit të klimës.
Kjo u botua në Revistën Ndërkombëtare të Gjeografisë, Mjedisit dhe Shkencave të Tokës.
Ishte një studim, jo një rishikim.
Uji i shiut dhe bora u matën me spektrometri masive. U mat një nivel jashtëzakonisht i
lartë i merkurit prej 2 mikrogramësh për gram.
Megjithëse plumbi dhe merkuri janë reduktuar ndjeshëm gjatë 20 viteve të fundit falë legjislacionit RoHS, ky ndotje po rritet.
Kjo gjithashtu paraqet rreziqe shëndetësore me natyrë neurologjike, kardiovaskulare dhe urogjenitale.
Mund të shkaktojë infertilitet, të ndikojë në sistemin imunitar dhe gjithashtu të dëmtojë ADN-në.
Një studim tjetër që do të doja të përmendja, nga Revista Advances in Social Sciences Research, ka të bëjë
me sekvoja gjigande në Kaliforni, këto pyje redwood.
Disa prej tyre janë më shumë se 3,000 vjeç. Ata përjetuan një klimë shumë më të ngrohtë sesa
pretendojmë se kemi sot ose në të vërtetë kemi.
Ata kanë përjetuar periudha të pabesueshme thatësie, periudha të lagështa, periudha të ftohta.
Ata janë ende gjallë, dhe tani të gjithë po vdesin.
Një shqyrtim më i afërt i kësaj tregon se thatësira artificiale është shkaktuar nga dekada të geo-inxhinierisë në Kaliforni.
Nanopartikujt toksikë qartë po shkaktojnë vdekjen e pemëve. Kryesisht është përqendrimi i aluminit në këto
nanopartikuj që bën që pemët të mbyllin stomet e tyre, dmth. hapjet në gjilpërat ose gjethet e tyre.
Atëherë ata nuk kanë më shkëmbim të lagështisë dhe nuk mund të thithin më CO2.
Rastësisht, CO2 është gazi i jetës par ekselencë. Nuk do të kishte bimë jeshile pa CO2.
Ekziston edhe një studim relativisht i ri nga NASA që thotë se Toka është bërë më e gjelbër gjatë 15 viteve të fundit. Ata
shkruajnë se kjo ndoshta i detyrohet rritjes së niveleve të CO2.
Çfarë ka të keqe në këtë? Por kjo është vetëm një klauzolë e nënrenditur.
Një faktor shumë i rëndësishëm është vrima e ozonit, e cila po bëhet gjithnjë e më e madhe.
Nuk dëgjon më asgjë për të. CFC-të u ndaluan në vitet 1980.
Tani asgjë nuk mund të na shqetësojë më. Pra, ata nuk thonë që vrima e ozonit po bëhet gjithnjë e më e madhe.
Tani e dimë se si mund të zgjerohet.
Qeveria amerikane e ka pranuar tashmë vetë këtë në dokumente të shumta.
Kjo vrimë ozonit do të thotë që ne mund të masim rrezatimin UVB dhe UVC në sipërfaqen e Tokës.
Edhe shkenca kryesore pranon se kemi nivele shumë më të larta të rrezatimit UVB dhe UVC. Ky është rrezatimi UV i
rrezikshëm, me gjatësitë e valëve që variojnë nga 100 nanometra deri në rreth 400 nanometra.
Kjo është rrezatimi UV me të vërtetë i rrezikshëm. Ne nuk e kishim atë në sipërfaqen e Tokës në të kaluarën.
Po na bie mbi ne përmes vrimës së ozonit.
Kjo është, natyrisht, po aq e rrezikshme për ne njerëzit sa edhe për këto sekvoja.
Do t'i anashkaloj disa studime të ardhshme sepse të gjitha thonë të njëjtën gjë.
Çfarë shkakton e gjithë kjo. Vdekshmëri katastrofike e bletëve, vdekshmëri e insekteve, të gjitha problemet me algat.
Këto lulëzime toksike algash, të cilat në të vërtetë ndodhin sepse planktoni vdes. Për shkak të gjithë këtij
ndotjeje me nanopartikula dhe gjithashtu vrimës së ozonit.
Popullatat e zogjve po bien, edhe në mënyrë të tërthortë, sepse insektet po zhduken, ashtu si edhe lakuriqët e natës.
Këto janë të gjitha studimet që kam lexuar. Ato janë me të vërtetë alarmuese sa i përket ndikimit që
kanë në të gjithë mjedisin, jo vetëm në shëndetin tonë.
Kjo mund të jetë një faktor i rëndësishëm që nxit të gjitha këto emetime grimcash. Deri më sot, nuk mund të
them nëse vetëm aeroplanët, siç përshkruhen në patentë, po konvertohen që të spërkasin vetëm.
B-77 me rezervuarë 25-tonësh. A spërkat çdo avion pasagjerësh gjithashtu? Nuk jam i sigurt.
Dyshoj, por kjo është vetëm një supozim, se të dyja bëhen paralelisht.
Karburanti aktual i NATO-s, Jet Propulsive 8 (JP8), përmban një numër jashtëzakonisht të madh shtojcash të rrezikshme.
NATO nuk i zbulon shteteve anëtare çfarë janë këto shtesa.
Ato ofrojnë mbrojtje nga ngricat, mbrojtje nga shpërthimet, kushte të mira magazinimi dhe rezistencë ndaj temperaturave.
Mund të përdoret në rajonet Arktike po aq mirë sa në shkretëtirë. Mund të përdoret gjithashtu për të furnizuar
me energji një sobë kampimi, një anije ose një aeroplan. Kjo kërkon shtesa të pafundme.
Ekziston një studim shumë i mirë nga Marion Hahn. Ai gjithashtu mund të gjendet në internet.
Ajo vetë u sëmur sepse jetonte pranë një baze të Forcave Ajrore. Ajo mund të demonstrojë
mjaft qartë se kjo duhet t'i atribuohet JP8.
Këtu mund të shihni se kam gjetur dhjetëra dokumente kërkimore ushtarake nga Forcat Ajrore të SHBA-së.
Këtu është një shembull i një artikulli kërkimor. Mendoj se është nga vitet 1990 ose 2000.
Në çdo rast, karburanti u ekzaminua këtu nga Forcat Ajrore të SHBA-së. Në këtë JP8 u detektuan alumini, bariumi, beriliumi,
plumbi, kadmiumi, kromi, kobalti, hekuri, bakri, molibdeni, natriumi, nikel, stroncimi, titani, vanadiumi, zinku dhe kalaja.
Dhe pastaj, natyrisht, ekzistojnë oksidet e të gjithë këtyre metaleve, si dhe hidrokarburet aromatike policiklike
të tilla si naftaleni dhe naftaleni i zëvendësuar me alkil – të gjitha shtesa jashtëzakonisht të shëndetshme.
Dhe nëse e shikon tani, ky karburant i NATO-s është karburant ushtarak. Ka një sistem
tubacionesh në Evropë, dhe kjo imazh është nga Wikipedia.
Të gjitha ato që kam shkruar këtu janë nga Wikipedia. Zakonisht nuk citoj Wikipedinë sepse shumica e saj nuk është e vërtetë.
Por ja kjo imazh nga vitet 1970. Është interesante që nuk e kanë përditësuar.
Dhe këtu mund të shihni këtë sistem tubacionesh në të gjithë Evropën. Zvicra ende nuk është përfshirë këtu.
Por artikulli i Wikipedia-s më pas thotë se që në vitin 2009, 90% e karburantit të transportuar u
shit klientëve civilë – ky karburant aviacioni.
Dhe ndër klientët më të mëdhenj civilë janë aeroportet në Frankfurt, Këln, Bon, Cyrih dhe Mynih.
Karburanti i NATO-s për avionët civilë. Në vitin 2016, 12 milionë metra kub u shitën klientëve civilë në Evropë.
Thashë më parë se edhe mediat kryesore po publikojnë gjithnjë e më shumë artikuj mbi këtë temë, por
pastaj thonë: po, kjo nuk mund të jetë e vërtetë.
Një tjetër artikull që u përhap në mediat kryesore dy javë më parë. Kudo, përfshirë SRF, Watson, vendet anglishtfolëse, etj.
Thuhet se askund në botë nuk ka ujë të pijshëm më cilësor se ai i shiut.
Edhe në Antarktidë ose në lartësitë e Tibetit, ai është ende 14 herë më i lartë se kufiri i
vendosur nga Agjencia Amerikane për Mbrojtjen e Mjedisit.
Së pari dhe më kryesorja, bëhet fjalë për të ashtuquajturat PFAS dhe PFOA.
Këto janë hidrokarbure poli- dhe perfluorinuara, dmth hidrokarbure që përmbajnë fluor. Ato gjenden në –
dhe kjo, natyrisht, përmendet në mediat kryesore – kozmetikë, shampo, ambalazhe dhe produkte pastrimi.
Pra tani përsëri jemi ne faj. Por ky studim i Forcave Ajrore thotë se aty ka përbërje fluoriduese, dhe në shkallë të gjerë.
Pra, gjëja më e keqe për këto përbërje fluoriduese vjen nga lart.
Ky është studimi origjinal që u citua në mediat kryesore.
Unë gjithmonë kërkoj studimet origjinale.
Dua të lexoj se çfarë bënë atje studiuesit.
Është gjithashtu interesante që Tagesanzeiger citoi një studiues nga Danimarka.
Martin Scheringer, i cili është madje nga ETH Zurich, është gjithashtu i përfshirë.
Atëherë ndoshta mund ta kontaktoj dhe të pyes nëse ata gjithashtu kanë marrë parasysh faktorët atmosferikë.
Bëra pak më shumë kërkime dhe hasa në një libër të quajtur "Kimikate të Përjetshme", i cili flet për
kimikate që nuk degradohen dhe mbeten në ciklin e Tokës për një kohë shumë të gjatë.
Kjo kryesisht përfshin PFOA dhe PFAS, dmth hidrokarbure perfluorinuara dhe polifluorinuara.
Thuhet se vetëm katër prej tyre janë me të vërtetë të njohura dhe janë hetuar për sa i përket rrezikshmërisë
dhe toksicitetit të tyre. Dhe se vetëm këto katër mund të provohen në mënyrë përfundimtare.
Megjithatë, vetëm 6,500 substanca janë të listuara, dhe ka të ngjarë që të ketë mbi 10,000 prej këtyre substancave.
E shoh Alexin qëndruar atje, kështu që do të anashkaloj pjesën tjetër tani.
Do të kisha dashur të përmendja shkurtimisht se rrezatimi joionizues dhe fushat elektromagnetike gjithashtu mund të
shkaktojnë thyerje gjenetike, megjithatë në mënyrë të tërthortë.
Por e di që do të vijë një folës tjetër, kështu që mund ta anashkaloj këtë me ndërgjegje të qetë.
Nuk janë vetëm substancat e spërkatura atje lart që paraqesin një rrezik për shëndetin, por edhe të
gjitha valët radio dhe mikrovalë që po na bien mbi ne.
Dhe po flas vetëm për këtë manipulim të motit tani.
Do të lë jashtë ekuacionit 5G-në dhe madje edhe 4G-në, 3G-në, etj. për tani.
Po, më në fund, këtu janë disa foto që i bëra vetë në mars dhe prill.
Nuk e sheh shumë mirë në projektor.
Meqë është vërtet në male, duket si smog mbi Los Anxhelesin.
Kjo thjesht nuk mund të jetë natyrale. Dhe për mua kaq.
Kam lënë jashtë disa gjëra. Shpresoj që nuk jam zgjatur tepër. Faleminderit shumë për vëmendjen tuaj.