Шумо, тамошобинони азиз, дар бораи манипулятсияи обу ҳаво чӣ медонед?
Оё дар муҳити шумо низ ин мавзӯъ баҳсбарангез баррасӣ мешавад ва аксаран ҳамчун назарияи табаддулот рад карда мешавад?
Лексияи зерин, ки аз ҷониби доктори илмҳои табиӣ дар Саммити тобистонаи WEFF соли 2022 дар Давос
пешниҳод шудааст, дар ин замина хеле муфид аст.
Филипп Зеллер дар ETH Цюрих физикаро омӯхтааст ва дараҷаи доктори илмҳои табиӣ дорад.
Ҳамчун пилоти фароғатӣ, Зеллер беш аз се даҳсола бо обу ҳаво зич сарукор дорад.
Бо гузашти вақт, ӯ торафт бештар ҳодисаҳои ғайриоддиро дар осмон мушоҳида мекард.
Ӯ оғоз кард, ки таҳқиқот ва тадқиқоти худро гузаронад.
Махсусан дар мавзӯъҳои SRM (идоракунии радиатсияи офтобӣ), SAI (инъексияи аэрозол дар стратосфера) ва HAARP
(Лоиҳаи фаъоли тадқиқоти авроралӣ дар басомади баланд).
Зеллер, собиқ лектор дар донишгоҳ, солҳои зиёд дар соҳаи патентгузорӣ кор кардааст.
Аз ин сабаб ӯ дар ин соҳа хеле доно аст.
Бо ёрии таҳқиқоти худ ӯ тақрибан 1 000 патент барои технологияҳои тағйирдиҳии обу ҳаворо
ёфтааст, ки таърихашон то соли 1892 мерасад.
Маърузаи зерин барои ба вуҷуд овардани нигаронӣ пешбинӣ нашудааст.
Манипулятсияи обу ҳаво дар ҳар сурат, бо дониши мо ё бе дониши мо, сурат мегирад.
Балки ошкорсозии далелҳо бар асоси ҳақиқат бояд ҳар гуна инкор кардани ин рӯйдодҳоро рад кунад ва
далелҳои объективии боэътимодро пешниҳод намояд.
Аз ин рӯ, лутфан ин видеоро бо онҳое мубодила кунед, ки намедонанд, аммо дар ҷустуҷӯи ҳақиқат ҳастанд.
Баъд аз ин дар Саммити тобистонаи WEFF 2022 дар Давос лексияи доктор Филипп Зеллер баргузор мешавад.
Пас, бо геоинженерӣ ва саломатӣ чӣ гап аст?
Чуноне ки гуфтам, ман мехоҳам шарҳи ғайритамомӣ дар бораи чанд санади ҳукуматӣ ва
қонунҳое, ки ба патентҳо дахл доранд, пешниҳод кунам.
Патентҳо на танҳо барои фароғат сабт намешаванд; онҳо бисёр пул талаб мекунанд.
Ва шумо инчунин бояд исбот кунед, ки онҳо кор мекунанд, вагарна онҳо дода намешаванд, ва мақолаҳои таҳқиқотие, ки нашр
шудаанд, на аз ҷониби ман шахсан, зеро, чунон ки гуфтам, онҳо бояд инчунин тамаркуз ба саломатиро нишон диҳанд.
Чуноне ки гуфтам, ин танҳо як назари умумӣ аст; ман қариб ҳамеша таҳқиқотро идома медиҳам.
Ман ният надорам, ки дар ин ҷо лексияи илмӣ дар маънои конфронси илмӣ, аз ҷиҳати сохтор ва ғайра
пешниҳод кунам, балки, чунон ки гуфтам, як назари умумӣ.
Ва албатта, шояд ман хато кунам, хатоҳо мекунам ё шояд чизеро иқтибос кунам, ки асоси
устувор надорад; ман мехоҳам ҳаминро пешакӣ бигӯям.
Пас, геоинженерӣ дақиқан чист?
Хонум Вайхелт қаблан дар бораи «кемтрейлҳо» зикр кард. Ман кӯшиш мекунам ин истилоҳро истифода набарам, зеро он фавран шуморо
ҳамчун тарафдори назарияҳои табаддулот муаррифӣ мекунад, гарчанде худи ин истилоҳ дар солҳои 1970-ум аз ҷониби
Қувваҳои Ҳавоии ИМА ихтироъ шудааст. Ин ҷои хандовар аст.
Геоинженерӣ бешубҳа истилоҳи бетарафтар аст ва он асосан манипулятсияи обу ҳаворо дар бар мегирад, ки дар асл муҳимтарин
ҷанба мебошад: ин тавассути озод кардани зарраҳо ба атмосфера ва инчунин тавассути пахши мавҷҳои
электромагнитии пуриқтидор ба атмосфера сурат мегирад.
Сипас, албатта, таҳқиқи замин, зеро ҳамааш дар бораи тағйир додан ва муҳандисӣ кардани замин, яъне гео, замин аст.
Ин маънои онро дорад, ки шумо барои сӯрохҳо, ҷамъшавии равған, газ ва ғайра санҷиш мегузаронед.
Ва шумо воқеан метавонед, ман аввал қариб бовар намекардам, бо ин фаъолиятҳо заминларзаҳоро сунъӣ ба вуҷуд оред. Ва дар ниҳоят
шумо инчунин метавонед майдони магнитии Заминро, махсусан бо нурҳои электромагнитие, ки қаблан зикр шуданд, идора кунед.
Аввалан, чаро геоинженерӣ анҷом дода мешавад?
Дар асл, ин ба тамоми Ҷанги Сард бармегардад, ки фавран пас аз Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ оғоз ёфт.
Дар асл, он қаблан оғоз ёфта буд, ҳадди ақал бо кӯшишҳо барои таъсир расонидан ба обу ҳаво. Аммо геоинженерӣ дар
миқёси васеъ воқеан пас аз Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ оғоз ёфт.
Ва ман мехоҳам дар ин ҷо суханони собиқ президенти Иёлоти Муттаҳида Линдон Б. Ҷонсонро иқтибос кунам. Дар як
конфронс дар соли 1962 ӯ гуфт, ва ман иқтибос мекунам: «Ҳар касе, ки обу ҳаворо назорат мекунад, ҷаҳонро назорат мекунад.»
Ва ин ҳавасмандиҳои ин суперқувваҳост, ки Иёлоти Муттаҳида онҳоро роҳбарӣ мекунад.
Ҳамчунин, ин суханронӣ дар YouTube дастрас аст, ки шумо метавонед онро пайдо карда, матни аслиро гӯш кунед.
Дар гузашта – ҷолиб он аст, ки мардум ҳамеша рад мекунанд, ки геоинженерӣ ҳатто анҷом дода мешавад
– аммо дар гузашта лоиҳаҳои зиёде мисли ин буданд.
Ман мехоҳам чанд нафари хеле барҷастаеро номбар кунам, ки ҳоло низ ба таври оммавӣ эътироф шудаанд.
Лоиҳаи «Кумулус», ки дар соли 1952 дар Шоҳигарии Муттаҳида бо сея кардани абрҳо барои эҷоди сунъии онҳо
ва борон овардан боис ба фалокати бузурги сел гардид.
Як офати хеле драматикии сел рух дод, ки дар натиҷа 34 нафар кушта шуданд ва бисёр хонаҳо бурда шуданд ва ғайра.
Албатта, фалокатҳои ҳатто бадтар низ ҳастанд, аммо дар ин ҳолат робита фавран равшан буд.
Он пас, албатта, барои чандин сол пинҳон нигоҳ дошта шуд, то ниҳоят ошкор гардид.
Сипас лоиҳаи «Stormfury» буд, ки аз соли 1962 то 1971 идома кард. Мақсад он буд, ки бо истифода аз он чи «сеянкӣ»
меномиданд, яъне озодсозии зарраҳо, ба ураганҳо таъсир расонанд.
Имрӯз ин кор хеле касбӣтар анҷом дода мешавад, нисбат ба он замон.
Дар он вақт он танҳо як лоиҳа буд, ки ҳанӯз дар марҳилаи тадқиқот қарор дошт.
Ва сипас, чун эҳтимол аксари мардум медонанд, лоиҳаи «Попай» буд, ки дар давраи Ҷанги Ветнам борони шадидро бо мақсади пур
кардани роҳҳои таъминотии Ветконг бо лой ва ғайра ва ҷилавгирӣ аз истифодаи онҳо ба таври сунъӣ ба вуҷуд оварданд.
Ва ниҳоят, ман мехоҳам ба шумо хотиррасон кунам, ки зиёда аз 2 000 озмоиши бомбаҳои ҳастаӣ гузаронида шудаанд. Пас
чаро зарур аст, ки чунин бомбаи харобиовар ва ба муҳити зист зарароварро ин қадар маротиба озмоиш кунанд?
Яъне, агар шумо хоҳед онҳоро созед, ва ман аллакай дар ин бора шубҳа дорам, пас ду ё се озмоиш
кофист, то фаҳмед, ки онҳо чӣ гуна кор мекунанд.
Ва шумо ҳанӯз ҳам метавонед онро имрӯз дар об, дар хок ва дар атмосфера мушоҳида кунед — тамоми ин радиоактивӣ.
Даҳҳо, агар на садҳо, ҳуҷҷатҳои расмӣ вуҷуд доранд, ки баъзеи онҳо ҳамеша барои омма дастрас буданд, дар ҳоле ки дигарон
баъдтар, махсусан дар Иёлоти Муттаҳида, аз рӯйхати махфӣ хориҷ шуданд, ки дар он ҷо воқеан
метавонед соатҳоро ба таҳқиқ ва зеркашӣ сарф кунед.
Ман мехоҳам дар ин ҷо мухтасаран яке аз онҳоро нишон диҳам, яъне пешниҳоди тағйир додани обу ҳаво дар назди Конгресси ИМА.
Ин ҳуҷҷат хеле ҳамаҷониба аст, қариб 200 саҳифа дарозӣ дорад.
Ва дар он ҷо – ман онро махсус тарҷума кардам, он аз соли 1978 аст – ва дар он навишта шудааст, ки дар 30 соли гузашта, яъне аз
соли 1947 то 1978 – ман дар бораи имрӯз гап намезанам, дар бораи 30 соли гузашта – 110 барномаи манипулятсияи
обу ҳаво ба Конгресси ИМА пешниҳод ва тасдиқ шудаанд.
Дар соли 1978 Конгресс барномаи миллии тадқиқотиро, яъне байнидавлатии, оғоз намуда, маблағгузорӣ кард.
Дар он замон интиқод мешуд, ки дар Иёлоти Муттаҳида қонуни миллӣ барои танзими ҳамаи ин вуҷуд надошт.
Шумо маҷбур будед, ки эҷодкорӣ кунед ва мехостед як кори муносибро ба роҳ монед.
Албатта, он замон мардум метарсиданд, зеро ин аллакай дар ҷойҳои дигар – масалан дар Ветнам – анҷом ёфта буд, бинобар ин онҳо
табиатан метарсиданд, ки душман метавонад ҳамин корро такрор кунад, ё ки кишвар ногаҳон айбдор мешавад, агар
дар ҷое тӯфон ё хушксолӣ рух диҳад, ва мардум мегуфтанд:
«Ин ҳамла буд», ва албатта онҳо мехостанд инро пешгирӣ кунанд. Аз ин рӯ онҳо маҷбур шуданд
онро бо қонун мувофиқи зарурат танзим кунанд.
Ва сипас, дар соли 1978 – ки аллакай аз соли 1976 оғоз ёфта буд – дар Ню-Йорк як қатъномаи қонунгузорӣ пешниҳод шуд.
СММ дар ин замина қарор дошт, яъне созишномаи СММ, ки истифодаи манипулятсияи обу ҳаво ё ҳар гуна дигар усулҳои тағйирдиҳандаи
муҳити зистро барои мақсадҳои низомӣ манъ мекунад.
Швейтсария низ ин қонунро тасдиқ кардааст, ки маънои онро дорад, ки бисёр кишварҳо дар саросари ҷаҳон ин қонунро тасдиқ кардаанд.
Швейтсария 1988, яъне ҳоло он ба қонуни федералӣ ворид шудааст, ки шумо метавонед онро дар маҷмӯаи
қонунҳои федералӣ бо рақами 515.06 ҷустуҷӯ кунед.
Ин қонун дар асл хуб садо медиҳад ва, чунон ки гуфтам, ИМА онро дақиқан дар солҳои 1976–1978 ҷорӣ кард, зеро аз он
метарсид, ки душманонаш метавонанд ҳамин корро анҷом диҳанд.
Қонуни чунин маъно надорад, ки ҳар кас бояд ба он риоя кунад.
Ин хеле хуб садо медиҳад, ду моддаи асосии аввал низ хеле хуб садо медиҳанд; воқеан, ин дар бораи он аст, ки ин манъ аст.
Аммо сипас моддаи сеюми ин қонун аст ва ин моддаи сеюм пеш аз ҳама таъкид мекунад, ки истифода
барои мақсадҳои осоишта, албатта, иҷозат дода мешавад.
Аммо ҳеҷ таърифе вуҷуд надорад, ки чӣ чиз мақсадҳои осоишта ҳисоб мешавад.
Ва дар ин моддаи 3 боз як зермоддаи дуюм вуҷуд дорад, ки дар он давлатҳои шартномакунанда ҳатто ӯҳдадор мешаванд,
ки инро дастгирӣ кунанд: мубодилаи донишро тарғиб намуда, ба он аз ҷиҳати молиявӣ саҳм гузоранд.
Онҳо маҷбур нестанд, ки фаъолона иштирок кунанд, аммо бояд онро дастгирӣ карда, саҳм гузоранд.
Ва сипас болои торт яхбандӣ мешавад, яъне он чизе, ки «созишнома» дар бораи моддаи 3 номида мешавад, ки дар он гуфта мешавад, ки он
саволи он ки оё чунин технологияи тағйирдиҳандаи муҳити зист ба муқаррароти дахлдори ҳуқуқи
байналмилалӣ мухолифат мекунад ё не, баррасӣ намекунад.
Ин каме ба қонуне хотиррасон мекунад, ки дар бораи назорати пандемия қарор аст қабул шавад.
Шояд шумо аллакай бо ин ошно бошед, аммо мо, швейтсарҳо, онро дар соли 1988 тасдиқ кардем.
Ин воқеан тарсовар аст.
Ман ҳоло ба Иёлоти Муттаҳида бармегардам ва ба шумо як санади дигареро нишон медиҳам, ки нашр шуда буд ва он
пешниҳоди ба Нирӯҳои Ҳавоии ИМА оид ба дурнамои соли 2025 буд.
Худи ҳуҷҷат ба соли 1996 тааллуқ дорад ва унвони он «Ҳаво ҳамчун афзояндаи қувва» мебошад.
Ва зерсарлавҳа чунин аст: «Мо то соли 2025 соҳиби обу ҳаво ҳастем».
Як иқтибоси кӯтоҳ аз ин ҳуҷҷат: дар тарафи чап – чӣ гуна ба душман зарар расондан, ва дар тарафи
рост – чӣ гуна худро ва шарикони худ дастгирӣ кардан.
Инҷо танҳо чанд калимаи калидӣ ҳаст: зарар расонидан ба душман бо борон ва мавҷҳои баҳрӣ, ки ҳамзамон бо ҳадафи паст кардани рӯҳияи
сарбозон низ равона шудаанд – дар тарафи дигар, метавон гуфт.
Аммо шумо инчунин метавонед хушксоливу камбуди обро ба вуҷуд оред, то мардум ба дараҷае бадбахт шаванд, ки таслим шаванд.
Шумо метавонед тӯфонҳоро барангезед, шумо метавонед ионосфераро идора кунед – ман баъдтар ба ин бармегардам – то
душман дигар натавонад тавассути радио тамос гирад, ё то радарҳояшон дигар ҳавопаймоҳои худро ошкор накунанд.
Шумо метавонед туман ва абрҳоро парешон кунед, то душман натавонад пинҳон шавад, ё онҳоро эҷод кунед, то душманро ногаҳонӣ кунед.
Ва шумо инчунин метавонед фаҳмед, ки оё душман худаш чунин усулҳоро истифода мебарад ё не.
Ва амалҳои худи онҳо қариб пурра баръаксанд.
Бале, пас агар шумо амалиёти калони нақлиётӣ дошта бошед, шумо боварӣ ҳосил мекунед, ки борон набошад, роҳҳо хушк бошанд,
тӯфон набошад ва агар ба сигналҳои радарӣ ва алоқаи хуби радиоӣ ниёз дошта бошед, ионосфера оптимизатсия шуда бошад ва ғайра.
Ин ҳуҷҷат – он ҳанӯз ҳам ҳамон ҳуҷҷат аст – инчунин қайд мекунад, Ҳамчун хулоса, ки вақте шароит мусоид мешавад, мо бояд тавонем
чангчаи ангишт – дар ин ҳуҷҷат возеҳан чангчаи ангишт, махсусан чангчаи майдаи ангишт – дар минтақаи дилхоҳ,
яъне минтақаи душман, ба таври назоратшаванда, бехатар, сарфакорона ва боэътимод паҳн кунем.
Усулҳо арзёбӣ шуданд ва дар он зикр шудааст, ки техникаҳои бепоёни пошидан аллакай омӯхта шудаанд. Ҳуҷҷат аз соли 1996 аст.
Бехатартарин ва аз ҷиҳати хароҷот самараноктарин усул як навъи пасасӯз аст, ки дар муҳаррикҳои реактивӣ истифода мешавад ва аслан
дастгоҳи пошиши маводи кимиёвӣ мебошад, ки дар қафои муҳаррик насб шуда, ин хокаи карбонро ба ҷараёни ихроҷӣ ворид мекунад.
Ва дар ҳоле ки ҳавопаймо дар ин минтақа парвоз мекунад, он фаъол карда мешавад ё боз ғайрифаъол карда мешавад.
Чаро чангчаи ангишт? Ин ҷолиб аст. Ҳуҷҷати дигаре ҳаст, ки баъдтар тибқи Қонуни озодии иттилоот (FOIA) нашр шуд.
Ин қаблан ҳуҷҷати махфӣ ва пинҳонӣ буд.
Ин аз Лабораторияи Филипс дар Шӯъбаи калонсолони геофизика меояд.
Албатта, онҳо ҳамеша ба ҳукумати Амрико ва нирӯҳои низомӣ ва ғайра машварат додаанд.
Он шарҳ медиҳад, ки чӣ гуна боронро зиёд кардан, боронро кам кардан, абрҳои цирусро зиёд кардан – абрҳои
пардамонанд, ки ҳоло ҳамеша ҳастанд, ки табиӣ нестанд, вале мо онҳоро ҳастем – ё чӣ гуна туманро парешон кардан.
Ва тамоми ин мавод аслан танҳо боби чорум аст, ки ман онро ҷудо кардаам – ва дар он возеҳ навишта шудааст, ки он дар
бораи ангишти сиёҳ ва тағйири обу ҳаво бо ангишти сиёҳ аст.
Ман аз ин мегузарам. Ҳуҷҷатҳои чунин хеле зиёданд.
Дидани ҳамаи он силоҳҳое, ки таҳқиқ ва санҷиш мешаванд, даҳшатовар аст.
Ман мехоҳам кӯтоҳ аз як китоб, ки хеле шавқовар аст, иқтибос орам. Ман нусхаи аслии онро дар як китобфурӯшии антикварӣ ёфтам.
Ин китоб «Магар сулҳ наояд» ном дорад, ки, албатта, ҳамин чизест, ки мо онро умедворем.
Онро соли 1968 Найҷел Калдер таҳрир кардааст, бинобар ин он аллакай чанд сол вуҷуд дорад.
Ва ин Найҷел Калдер як рӯзноманигори илмӣ хеле таъсиргузор ва маъруф буд.
Ӯ аз машваратчиёни пешбари низомӣ ва олимони баландпоя хост, ки ҳар кадом як бобро ба ин китоб дар бораи кори худ, маслиҳатдиҳӣ
ба ҳукумат ва тадқиқоте, ки анҷом медиҳанд, нависанд.
Ва девонатарин ё ҳаяҷоновартарин боби ин китоб, ки 17 боб дорад, «Чӣ гуна мо муҳити зистро нобуд мекунем» ном дорад.
Ин унвони боб аст ва ин бобро профессор Гордон Макдоналд навиштааст, ки дигар дар қайсар нест ва сарвари геофизика ва
физикаи сайёравӣ дар Донишгоҳи Калифорния дар Лос-Анҷелес буд.
Ва ӯ узви ҳайати машваратии президенти Линдон Ҷонсон буд, ки ман қаблан аз ӯ иқтибос карда будам.
Иқтибос аз ин боб, ки хонданаш даҳшатовар аст. Ӯ дар бораи тадқиқоте менависад, ки дар соли 1968 гузаронида мешуд.
Обрӯбаҳои сард бо ташаккули кристалҳои ях ба вуҷуд меоянд, дар ҳоле ки обрӯбаҳои гарм бо васеъ кардани
сунъии қатраҳои мавҷуда бо зарраҳо ба вуҷуд меоянд.
Имкон дорад абрҳои хушк эҷод кард, ки борон намедиҳанд, ки мо дар рӯзҳои охир бисёр дидаем. Абрҳои атрофи тӯфонро
метавон бо мақсади тағйир додан, шиддат бахшидан ё заиф кардани он ба таври сунъӣ васеъ кард.
Лӯлаи металлӣ ё зарраҳои металлӣ метавонанд партофта шаванд, то барқҳои бештар ба вуҷуд
оянд; дар гузашта аз лӯлаи металлӣ истифода мешуд.
Пас барқе, ки бе он ки воқеан борон ё тӯфон бошад, рух мекунад.
Мо инро хеле хуб медонем.
Шумо метавонед гардишҳои шадидро эҷод кунед, метавонед бо қабатҳои полимерӣ аз буғи шудани сатҳи об пешгирӣ кунед,
то ҳатто вақте ҳарорат боло меравад, абрҳо пайдо нашаванд.
Дар асл, оби бештар бухор мешуд.
Имкон дорад иқлими глобалиро тағйир дод, ва ӯ менависад, ки ин ба ҳар ҳол ба таври табиӣ рӯй медиҳад,
бинобар ин пинҳон кардани ин фаъолиятҳо осон аст.
Ҳеҷ кас фарқ намекунад, ки оё он табиӣ аст ё касе дар паси он аст.
Ин ҳама нест, ман саҳифаи дуюм дорам.
Имкон дорад, ки сӯрохҳои озонӣ эҷод шаванд.
1968, танҳо барои санҷидани ҳисобҳо.
Як усули ҳайратангез вуҷуд дорад, ки онро метавон барои анҷом додани таркиши атомӣ, санҷиши зеризаминӣ бо
истифода аз қабати яхпӯши Антарктида истифода бурд.
Қабати яхпӯши Антарктида тақрибан 100 километр ғафс аст, ки ин миқдори ях воқеан ҳайратангез аст.
Пас аз он, бо гармӣ дар зери ин қабати ях як пардаи об ба вуҷуд меояд ва қисми зиёди ин ях мисли он
ки дар лағжишгоҳ бошад, ба баҳр лағжида мешавад.
Ин метавонад боиси оғози давраи ҷаҳонии яхбандӣ шавад.
Ин нисбатан сода аст. Шумо метавонед минтақаҳои соҳилиро тарконед ва онҳо цунамиро ба вуҷуд меоранд.
Ман намедонам, ки дар соли 1968 кӣ медонист, ки цунами чист.
Ман бояд иқрор шавам, ки танҳо аз соли 2006 инро медонам, гарчанде ки пеш аз он физика меомӯзидам.
Аммо ман бо цунамиҳо ошно набудам. Ларзишҳои замин метавонанд бо фаъолсозии қабати об, ки тақрибан 10
километр дар зери замин қарор дорад, ба вуҷуд оянд.
Он хеле ба он чи «нуқтаи сегона» номида мешавад, наздик аст. Ман ҳоло намехоҳам дар бораи ҳолатҳои моддаи об ба
таври муфассал ҳарф занам, танҳо аз сабаби маҳдудияти вақт.
Наздик ба нуқтаи сегона маънои он ҷое аст, ки об зичтарин аст, ки дар он метавонад нисбатан зуд ба
оби суперхунукшуда ё шакли буғ гузарад ва ғайра.
Вақте мешунавед, ки маркази заминларза дар чуқурии 10 километр қарор дошт, шумо бояд ҳамеша гӯшҳоятонро тез кунед.
Ҷолиб аст қайд кардан, ки ҳамаи фалокатҳои асосӣ, ба монанди Фукусима, маркази он дар чуқурии 10 километр қарор дошт.
Ман наметавонам чизеро исбот кунам, аммо ин як тасодуфи ҷолиб аст.
Шумо метавонед ҷараёни ҷетро равона кунед.
Ман баъдтар инро ба таври мухтасар нишон медиҳам. Барои онҳое, ки намедонанд ҷет-стрим чист: инҳо шамолҳои
пуршиддат дар баландии тақрибан 10 километр мебошанд, ки атрофи курраи Замин давр мезананд.
Шумо метавонед торнадоҳоро ба вуҷуд оред. Ман фикр мекунам, ки аллакай дар саҳифаи қаблӣ инро зикр карда будам.
Ва хулосаи асосии ин боби китоби профессор МакДоналд дар он аст, ки метавон ноустувориҳоро дар Замин шинохт ва истифода бурд.
Пас, аслан, вақте чизе ҳамеша дар канори бунёст, шумо танҳо бояд каме энергия сарф кунед,
то онро ба як самт ё самти дигар равона созед.
Ва ниҳоят, ӯ инчунин дар бораи назорати зеҳн сухан мегӯяд. Ки мавҷҳои электромагнитӣ метавонанд
барои назорати зеҳни инсоният истифода шаванд.
Ман бовар дорам, ки ин низ рӯз ба рӯз бештар равшан мешавад, ки дар асл ин мавзӯъ даҳсолаҳо боз хеле пуршиддат таҳқиқ шудааст.
Дар ин бора низ патентҳои зиёде ҳастанд.
Дидани ҳама чизе, ки аллакай анҷом ёфтааст, даҳшатовар аст.
Хусусан, масалан, дар барномаи MK-ULTRA ва ғайра.
Он инчунин барои мақсадҳои нек истифода мешавад. Ин бо ёрии ЭЭГ – электроэнцефалограммаҳо чен карда мешавад.
Шумо чен мекунед, ки кадом мавҷҳои мағзӣ мавҷуданд ва дар кадом ҳолат қарор доранд.
Ва сипас шумо аслан метавонед онро бозпахш кунед ва одамонро дар ҳолатҳои хеле мушаххас қарор диҳед.
Ман боз, танҳо аз сабаби маҳдудияти вақт, ба тафсилот намеравам.
Ин бочка хеле калон аст, ман наметавонам онро пурра кушоям.
Дар соли 1999 Шӯрои Аврупо тақрибан 35 саҳифа гузориш таҳия кард. Комиссияи махсуси Шӯрои Аврупо.
Ин ба он чизе дахл дорад, ки онро лоиҳаи HAARP меноманд. Бо ду ҳарфи A.
Ин маънои «Барномаи фаъоли тадқиқоти авроралӣ бо басомади баланд»-ро дорад.
Ин маънои «Тадқиқоти фаъоли аврорал бо басомади баланд»-ро дорад, ки барномаи тадқиқоти рӯшноиҳои шимолӣ мебошад.
Ин дар Аляска рӯй медиҳад. Ҳоло дар тамоми ҷаҳон қариб ҳама ҷо истгоҳҳои монанди ин вуҷуд доранд.
Албатта, инҳо ҳама истгоҳҳои тадқиқотӣ «дар иқтибосҳо» мебошанд.
Ман баъдтар бармегардам, то бигӯям, ки он чист.
Ин дар бораи системаҳои манипулятсионӣ барои ионосфера аст.
Ионосфера қисми хеле баланди атмосфераи мост.
Аз тақрибан 80 километр ва болотар.
Он ионизатсия шудааст, зеро дар он ҷо мо доимо зарядҳои барқӣ дорем, ки бодҳои офтобӣ
онҳоро ионизатсия карда, сипас равонашон мекунанд.
Онҷо, дар боло, ҷараён пайваста тавассути ин плазма мегузарад.
Онҷо барқӣ аст ва, албатта, идора кардани чизҳо онҷо махсусан осон аст.
Шӯрои Аврупо ё Комиссия менависад, ки он ҷузъи силоҳҳои электромагнитӣ аст ва таҳдиди хеле хатарнок ба тамоми муҳити зист
ва, албатта, ба саломатии инсон эҷод мекунад, зеро лоиҳа ҳадаф дорад, ки ба майдони
энергетикии хеле ҳассоси тамоми биосфера ворид шавад.
Пас на танҳо дар ионосфера, балки инҷо поён низ.
Ин як фаъолияти хеле хатарнок аст.
Ҳоло чунин интиқолдиҳандаҳои радиоӣ бисёранд ва онҳо бешубҳа ба саломатии ҳамаи мо таъсир мерасонанд.
Ман ҳоло ба лоиҳаи HAARP, ё дақиқтараш ба патенти асосии он меоям.
Он дар соли 1987 дода шуд.
Дар ин ҷо гуфта шудааст, ки унвон чунин аст: «Тағйирот дар минтақаи атмосфера, ионосфера ё магнитосфера».
Магнитосфера ҳатто аз ионосфера баландтар аст.
Ионосфера камарбанди муҳофизатии магнитии мост, ки бевосита ба майдони магнитии Замин пайваст аст ва
дар саросари ҷаҳон дар шакли қариб торус паҳн мешавад.
Дар ин ҷиҳат, чунон ки ман дар оғоз гуфтам, имконпазир аст, ки майдони магнитии Заминро идора кард.
Дар патент гуфта шудааст, ки плазмаро метавон гарм кард.
Ин онро боло мебарад ва дар ҷое, ки он боло рафтааст, вакуум эҷод мекунад.
Вақте ки ман ҳаворо гарм мекунам ва он боло меравад, дар поён фишори манфӣ дорам.
Ин ҳаракати уфуқӣ, яъне шамолро ба вуҷуд меорад.
Ман метавонам сипас ин радиатсияи электромагнитиро барои саргардон кардан, равона кардан
ё ҳатто нобуд кардани мушак истифода барам.
Ин як системаи силоҳ аст. Ин ҳамон барномаи «Ҷангҳои ситораҳо» аст, ки ИМА дар солҳои 1990-ум таблиғ мекард.
Дар ҳамин патент инчунин қайд шудааст, ки консентратсияи озон ё нитрогенро метавон тағйир дод.
Шумо метавонед консентратсияи диоксиди карбонро тағйир диҳед. Моноксиди карбон – ҳатто хатарноктар.
Оксидҳои нитроген ва дигар моддаҳоро метавон консентратсия кард ё равған кард, то ҷараёнҳои муҳити зистро идора кунанд.
Ҳамчунин гуфта мешавад, ки майдони магнитии Заминро метавон коҳиш дод ё ҳатто хомӯш кард.
Мақсад, албатта, равонкунии мушакҳост, аммо ин ҳама нест.
Ва он чи воқеан ҳайратангез аст, ин аст, ки шумо метавонед ин зарраҳои плазмаро дар баландии атмосфера идора кунед, то онҳо
линза, яъне линзаи оптикӣ, ташкил диҳанд, ва ин ба шумо имкон медиҳад, ки шӯълаи нури
офтобро ба як нуқта дар рӯи Замин тамаркуз кунед.
Шояд бисёре аз шумо кӯшиш карда бошед, ки тиндерро бо лупа оташ занед.
Ман вақте ки кӯдак будам, инро бисёр мекардам. Он гоҳ онро метавон дар миқёси васеъ анҷом дод.
Калимаҳои калидӣ: сӯхторҳои ҷангалӣ ё дигар сӯхторҳо ё мушкилоти гармӣ ва ғайра.
Ин аст он чизе, ки ҷангали аслии антеннаҳо дар Аляска ба назар мерасад.
Инҳо антеннаҳои диагоналӣ-кроссӣ мебошанд, яъне антеннаҳои радиоии маъмулӣ.
Ин антеннаҳо метавонанд басомадҳоро аз 30 кГц то 300 МГц тавлид кунанд.
Инҳо мавҷҳои радиоии маъмулӣ мебошанд. Он чизеро, ки ман қаблан шарҳ дода будам, тақрибан чунин менамояд.
Қисми болоии атмосфера то баландии ионосфера тела дода мешавад.
Ин фишори манфӣ эҷод мекунад. Сипас ҳаракати уфуқӣ ва ҳаракати мувофиқи шамол ба вуҷуд меояд.
Агар шумо басомадҳоеро, ки ман қаблан аз HAARP зикр карда будам, ба дарозии мавҷ табдил диҳед ва ба мавҷи дил назар
кунед, дарозии мавҷҳоро байни 10 м ва 15 км хоҳед гирифт.
Фора ё шиками мавҷ ним аст, яъне 5 м то 7,5 км. Вақте ки шумо чунин шаклҳои абрро мебинед, бояд аз худ пурсед, ки оё онҳо
мавҷҳои истода аз водии фоэн ҳастанд, агар онҳоро дар Платои Швейтсария ё ҳатто дар ҷануби Олмон
бубинед, ё оё сабаби дигаре дар паси онҳо вуҷуд дорад.
Ба назари ман, он дақиқ ҳамин тавр менамояд.
Ин низ аз як гузориши тадқиқотӣ дар бораи тадқиқоти HAARP аст, ки шарҳ медиҳад, чӣ гуна мавҷҳои
радиоӣ метавонанд аз ионосфера инъикос шаванд.
Азбаски он барқгузаронанда аст, онро метавон ҳамчун оина истифода бурд ва он метавонад назорати
радарӣ ва алоқаи радиоиро хеле беҳтар таъмин кунад.
Инчунин дар ин ҷо иқтибосе аз як мақолаи тадқиқотӣ оварда шудааст.
Дар ин ҷо шумо метавонед бинед, ки қабатҳои гуногуни гузаронанда вуҷуд доранд.
Албатта, танҳо ионосфера барқро мегузаронад.
Дар ин ҷо шумо ҳанӯз қабатҳои гузаронанда доред. Чӣ гуна инро ба даст меоред?
Бо озод кардани зарраҳои гузаронанда дар қабатҳои поёнии атмосфера.
Онҳо дар ба даст овардани таъсироти муайян бо ин мавҷҳои HAARP хеле кумак мерасонанд.
Ҳоло ман дақиқ ба ҳамин зарраҳое мерасам, ки дар он ҷо истифода мешаванд.
Ман бароят боз як патент меорам. Ин патенти хеле қадим аст, ки соли 1966 дода шудааст.
Махсусан ба Флоти баҳрии ИМА, яъне на ба ширкати хусусӣ, балки ба давлат.
Ман мехоҳам қайд кунам, ки дар он замон, тибқи қонуни патентии Иёлоти Муттаҳида, патент метавонист то 17 сол нигоҳ дошта шавад.
Аммо ин гарон аст. Ҳар қадар патент пиртар мешавад, ҳамон қадар барои нигоҳдории ҳифзаш бояд бештар пардохт кунед.
Пас он барои тамоми 17 сол пардохта шуд.
Ин патент, гарчанде хеле қадим аст, ман онро хеле муҳим мешуморам. Он намунаест аз даҳҳо, агар на садҳо,
патентҳо барои омехтаи металлӣ барои истеҳсоли дуди гигроскопӣ.
Пас дуд обро ҷалб мекунад, буғи обро ҷалб мекунад.
Ва дар он навишта шудааст, ки ба шумо омехтаи металлӣ лозим аст, ва он аз инҳо иборат аст, хуб гӯш кунед:
Карбонатҳои литий, натрий, калий, цезий, рубидий, кальсий, магний, стронсий ва барий, инчунин омехтаҳои онҳо.
Илова бар ин, металлҳои сабук монанди алюминий, магний, руҳ ё цирконий ва омехтаҳои онҳо.
Илова бар ин, агенти оксидкунандаи ғайриорганикӣ, ба монанди нитратҳо, перхлоратҳо,
натрий, литий, калий, кальсий, барий ва стронсий.
Ва инчунин як пайвастагии полигалогенӣ вуҷуд дорад, ки ман баъдтар ба он бармегардам, масалан гексахлорэтан ё
октахлоропропан, ки аз ҷониби Флоти баҳрии ИМА патент шуда, дода шуда ва дар тӯли 17 сол нигоҳ дошта мешуд.
Яке дигар аз чунин патентҳо мегӯяд, ки зарраҳои Велсбахи стратосфера метавонанд барои
коҳиш додани гармшавии глобалӣ озод шаванд.
Онҳо дар соли 1991 ба ҳаракати тағйирёбии иқлим ҳамроҳ шуданд.
Велсбах як тадқиқотчӣ буд, аз ин рӯ зарраҳои Велсбах.
Ин яке аз он одамонест, ки ин идеяро пешниҳод карданд.
Ман инро танҳо нишон медиҳам, зеро дар ин ҷо гуфта шудааст, ки оксиди алюминий ё оксиди торий беҳтаринанд.
Алюминий аллакай имрӯз ҳамчун яке аз маъмултарин ифлоскунандагони атмосфера зикр шудааст.
Патентҳои зиёде ҳастанд, аз ҷумла яке, ки мегӯяд, зарраҳои шабеҳи шағалро метавон ба атмосфераи болоӣ бурд.
Табдил додани Boeing 737 барои интиқоли 25 тонна бор дар баландии 18 000 метр нисбатан осон аст.
Ин патент дар соли 2018 дода шудааст. Он инчунин қайд мекунад, ки зарраҳо тақрибан ду
сол дар баландпояҳои атмосфера боқӣ мемонанд.
Ман боз як чизро нишон медиҳам, умедворам, ки он хеле хастаовар нахоҳад буд. Ин патент аз GelTech Solutions аст.
Дар ин мавзӯъ видеоҳои бепоёни YouTube вуҷуд доранд. Онҳоро «Hurricane Chasing» меноманд.
Онҳо аз ҳавопаймоҳо сабт карданд, ки чӣ гуна ураганҳоро шиддат мебахшиданд ё заиф мекарданд.
Онҳо чизе воқеан аҷиб ихтироъ кардаанд: полимер, ки як пайвастагии пластикӣ аст. Онро ба абр
пошида, абр хушк мешавад ва сипас аз осмон гел меафтад.
Ин роҳи дигари пешгирӣ кардани борон аст.
Ва сипас ҷанбаи саломатӣ низ вуҷуд дорад. Дар соли 2015 ба як ширкати ҳуқуқӣ боз як патенти нисбатан нав дода шуд.
Ин одатан нишонаест, ки ихтироъкорон ё соҳибони воқеӣ мехоҳанд номаълум бимонанд.
Дар ин ҷо гуфта шудааст, ки ин системаи парвозии таҳвили мошакҳои заҳрнок бо истифода аз
дронҳо, яъне ҳавопаймоҳои бесарнишин, мебошад.
Агар шумо ба рақамҳои патент нигоҳ кунед, шояд ин ҷо онро хуб надида натавонед, бинобар ин ман онро калонтар
кардам. Ман онро илова накардам; ин рақами патент аст, ки дар боркаши дрон сарчашма тасвир шудааст.
Он чи воқеан дар он ҷо анҷом дода мешавад, рӯз ба рӯз бештар дар ВАО-и асосӣ шунида ва хонда мешавад.
Аммо онҳо ҳамеша мегӯянд, ки ин кор анҷом намешавад, мо бояд, мо бояд, зеро ба далели тағйирёбии иқлим ба он фавран ниёз аст.
Ин ҳатто аз Корона ҳам фиреб аст, аммо ман ҳоло вақти он надорам, ки ба ин масъала сар кунам.
Дар ҳар сурат, китоби хеле ҷолибе аз профессор Дэвид Кит ҳаст. Ман харидани онро тавсия намедиҳам, аммо агар касе
хоҳишманд бошад, метавонам аз он иқтибосҳо пешниҳод кунам.
Ман онро дорам, «Пайдарбандии иқлимӣ», пас мо бояд иқлимро муҳандисӣ кунем.
Ба назари ман, ӯ ҳоло пешсафтарин муҳаққиқ дар соҳаи геоинженерӣ аст, ки, албатта, ҳамеша мегӯяд, ки ин кор анҷом дода намешавад.
Мо дақиқ медонем, ки чӣ гуна ин корро анҷом диҳем, аммо он иҷро намешавад. Ӯ иддао
мекунад, ки онҳо ҳама назариячиёни табаддулотанд.
Ӯ ба таври муфассал тавсиф мекунад, ки чӣ гуна мехоҳад микрочастицаҳои 5 нанометр оксиди алюминий, 30 нанометр металлӣ,
яъне алюминийи тоза, ва боз 15 нанометр титанати барийро мисли сэндвич якҷоя кунад, зеро онҳо нури
офтобро ба таври оптималӣ ба кайҳон инъикос хоҳанд кард.
Сипас китоби дигаре ҳаст, ки шояд шумо дар бораи он шунида бошед: «Чӣ гуна аз фалокати иқлимӣ пешгирӣ кардан»
аз Билл Гейтс. Ман ҳатман харидани онро тавсия намедиҳам.
Он танҳо мегӯяд, ки ин як сармоягузории хеле судманд аст.
Ман дар ин бора дигар чизе намегӯям. Ҳоло ба оқибатҳои саломатӣ мегузарам, зеро ин масъалаи марказӣ аст.
Пас, хокаи парвозӣ. Ман қаблан ҳуҷҷатҳоро нишон дода будам, ки дар онҳо аз чангчаи ангишт ёдоварӣ шуда буд.
Хокаи парвозӣ ҳамчун омил хатар барои саратани шуш
Ин мақолаи баррасӣ аст, яъне мақолае, ки натиҷаҳои як қатор тадқиқотҳоро ҷамъбаст мекунад.
Он дар Журнали пешрафтҳои тиб ва тадқиқоти тиббӣ нашр шуд.
Исбот шудааст, ки силикатҳои алюминий, оксиди оҳан, магнетит, радионуклидҳо, яъне нуклидҳои радиоактивӣ, ва ҳатто эмитерҳои
альфа, ки ҳангоми нафаскашӣ хатарноктаринанд, силикон (силикони тоза барои саломатӣ зараровар аст), арсен (ки ҳамчун заҳр маъруф
аст), кадмий ва хром, ки метавонанд равшан хатари саратани шушро зиёд кунанд ё стрессҳои оксидативии
ҳуҷайраҳо, цитотоксикӣ (заҳролудшавии ҳуҷайраҳо) ва генотоксикӣ (тағйирёбии геном) ба вуҷуд оранд.
Азбест ҷолиб аст; ҳама медонанд, ки он моддаи хеле заҳрнок аст.
Ин як силикати нахдор аст, ки дар шакли ба ном биодастрас миқдори зиёди оксиди оҳанро низ дар бар мегирад. Мо ҳама медонем,
ки ин ба чӣ ҳолатҳои вазнини саратани шуш оварда расонидааст.
Илова бар ин, як таҳқиқоти баррасии соли 2019, ки он низ дар маҷаллаи Journal of Advances in Medicine and Medical Research
нашр шудааст, муайян кард, ки дучоршавӣ ба нанозарраҳои оксиди оҳан бори дигар бо сабаби
стрессҳои оксидӣ ба бемориҳои дил оварда мерасонад.
Дар ин мақола омадааст, ки дучоршавӣ ба оксиди оҳан низ метавонад боиси бемории дил гардад.
Муаллифони ин тадқиқот, як нафар бо номи Марвин Ҳерндон, ки бо ҳамкоронаш дар ин мавзӯъ ба таври пуршиддат кор мекунад, дар ин
мақола ҳамчунин менависанд, ки барои пешгирӣ аз хароб шудани тамоми биосфера зарур аст, ки геоинженерӣ
тавассути озодсозии аэрозолҳо, бахусус хокаи парвозӣ, ки хокаи хеле майда аст, қатъ карда шавад.
Ҳамин тавр, ин яке аз чанд акси кам аст, ки ман онро гирифта накардаам; онро Лилиан Анселметти аз Ауфрехт Берн
гирифтааст. Барои дастрас гардонидани он бисёр ташаккур.
Ман фикр мекунам, ки шаклҳои абрҳое, ки ӯ дар минтақаи Берн дид, аҷибанд.
Як таҳқиқоти дигар аз соли 2017 нишон медиҳад, ки ифлосшавии биосфера бо симоб ба таври драматикӣ меафзояд
ва ин низ бояд натиҷаи дахолати инсон ба иқлим бошад.
Ин дар Журнали байналмилалии география, муҳити зист ва илмҳои Замин нашр шудааст.
Ин як таҳқиқот буд, на баррасӣ.
Борон ва барф бо спектрометрияи массавӣ чен карда шуданд. Сатҳи симоб хеле баланд — 2 микрограмм дар як грамм — чен карда шуд.
Ҳарчанд дар давоми 20 соли охир ба шарофати қонуни RoHS миқдори сурб ва симоб ба таври назаррас
коҳиш ёфтааст, ин ифлосшавӣ дар ҳоли афзоиш аст.
Инчунин хатари саломатиро дар соҳаҳои неврологӣ, кардиоваскулярӣ ва урогениталӣ ба бор меорад.
Он метавонад боиси нотавонии ҳомиладоршавӣ гардад, ба низоми масуният таъсир расонад ва инчунин ба ДНК зарар расонад.
Як таҳқиқоти дигаре, ки мехоҳам зикр кунам, аз маҷаллаи Advances in Social Sciences Research Journal, ба секвойяҳои
бузург дар Калифорния, яъне ин ҷангалҳои седуо, дахл дорад.
Баъзеи онҳо беш аз 3,000 сол доранд. Онҳо иқлимеро аз сар гузарониданд, ки хеле гармтар аз он
буд, ки мо мегӯем имрӯз дорем ё воқеан дорем.
Онҳо давраҳои ғайриоддии хушксолӣ, намнокӣ ва сарморо аз сар гузарониданд. Онҳо ҳанӯз зиндаанд, ва ҳоло ҳамаашон мемиранд.
Баррасии амиқтар нишон медиҳад, ки хушксолии сунъӣ дар Калифорния дар натиҷаи даҳсолаҳо геоинженерӣ ба вуҷуд омадааст.
Нанозарраҳои заҳрнок равшан сабаби мурдани дарахтон мешаванд. Асосан миқдори алюминий дар ин нанозарраҳо
сабаб мешавад, ки дарахтон стоматҳояшонро, яъне сӯрохиҳо дар сӯзанҳо ё баргҳо, мебанданд.
Пас онҳо дигар мубодилаи намӣ надоранд ва дигар наметавонанд CO2-ро ҷабб кунанд.
Ҳамчунин, CO2 беҳтарин гази ҳаёт аст. Бе CO2 растаниҳои сабз вуҷуд намедоштанд.
Ҳатто як таҳқиқоти нисбатан нав аз NASA вуҷуд дорад, ки мегӯяд Замин дар 15 соли охир сабзтар шудааст. Онҳо
менависанд, ки ин эҳтимолан ба афзоиши сатҳи CO2 вобаста аст.
Дар он чӣ хато аст? Аммо ин танҳо як ибораи зерсохта аст.
Як омиле, ки хеле муҳим аст, сӯрохи озонӣ мебошад, ки ҳар сол калонтар мешавад.
Шумо дигар дар бораи он чизе намешунавед. CFCҳо дар солҳои 1980-ум манъ карда шуданд.
Ҳоло дигар ҳеҷ чиз моро асабонӣ карда наметавонад. Пас онҳо намегӯянд, ки сӯрохи озон рӯз ба рӯз калонтар мешавад.
Ҳоло мо медонем, ки онро чӣ гуна калон кардан мумкин аст.
Ҳукумати ИМА аллакай худаш дар бисёр ҳуҷҷатҳо инро эътироф кардааст.
Ин сӯрохи озон маънои онро дорад, ки мо метавонем дар сатҳи Замин нурҳои УВБ ва УВЦ-ро чен кунем.
Ҳатто илми маъмулӣ эътироф мекунад, ки мо сатҳҳои хеле баланди радиатсияи УВБ ва УВЦ дорем. Ин радиатсияи
хатарноки ултрабунафш аст, ки дарозии мавҷҳояш аз 100 нанометр то тақрибан 400 нанометрро дар бар мегирад.
Ин радиатсияи ултрабунафш воқеан хатарнок аст. Дар гузашта дар рӯи Замин он вуҷуд надошт.
Ин аз сӯрохи озон ба болои мо меафтад.
Албатта, ин барои мо, инсонҳо, ҳамон қадар хатарнок аст, ки барои ин секвойяҳо.
Ман чанд таҳқиқоти ояндаро убур мекунам, зеро ҳамаашон якхела мегӯянд.
Ҳамаи ин чӣ меорад. Фалокатомези марги занбурҳои асал, марги ҳашарот ва ҳамаи мушкилоти алгҳо.
Ин гулшукуфаҳои заҳрнок, ки дар асл аз сабаби мурдани планктон ба вуҷуд меоянд. Ин ҳама ифлосшавии
нанозарраҳо ва инчунин сӯрохи озон сабаби ин аст.
Шумораи паррандаҳо коҳиш меёбад, инчунин ба таври ғайримустақим, зеро ҳашаротҳо нопадид мешаванд ва кажакҳо низ.
Инҳо ҳама таҳқиқоте ҳастанд, ки ман хондаам. Онҳо воқеан нигаронкунандаанд аз ҷиҳати таъсире, ки ин ба
тамоми муҳити зист мерасонад, на танҳо ба саломатии мо.
Ин метавонад як омиле муҳими ҳамаи ин ихроҷоти зарраҳо бошад. То имрӯз ман наметавонам бигӯям, ки оё танҳо ҳавопаймоҳо, тавре ки
дар патент тавсиф шудаанд, ба пошишӣ танҳо табдил дода мешаванд.
B-77 бо зарфҳои 25-тоннаӣ. Ё оё ҳар як ҳавопаймои мусофиркаш низ пошиш медиҳад? Ман бовар надорам.
Ман гумон мекунам, вале ин танҳо як тахмин аст, ки ҳарду ҳамзамон анҷом дода мешаванд.
Сӯзишвории ҳозираи НАТО, Jet Propulsive 8 (JP8), дорои шумораи бениҳоят зиёди иловаҳои хатарнок мебошад.
НАТО ба давлатҳои аъзояш ошкор намекунад, ки ҳамаи ин иловаҳо чӣ ҳастанд.
Онҳо муҳофизати яхзании, муҳофизати таркиш, шароити хуби нигоҳдорӣ ва муқовимати ҳароратиро таъмин мекунанд.
Онро дар минтақаҳои Арктика ҳамон қадар хуб истифода бурдан мумкин аст, ки дар биёбон. Онро инчунин барои
таъмини нерӯи печи сайёҳӣ, киштӣ ё ҳавопаймо истифода бурдан мумкин аст. Барои ин иловаҳои беохир лозиманд.
Як таҳқиқоти хеле хуб аз ҷониби Марион Ҳанн вуҷуд дорад. Онро инчунин дар интернет пайдо кардан мумкин аст.
Ӯ худаш бемор шуд, зеро дар наздикии пойгоҳи неруҳои ҳавоӣ зиндагӣ мекард. Ӯ метавонад хеле
возеҳ нишон диҳад, ки инро бояд ба JP8 нисбат диҳад.
Дар ин ҷо шумо метавонед бинед, ки ман даҳҳо ҳуҷҷатҳои таҳқиқоти низомии Қувваҳои Ҳавоии ИМА-ро ёфтаам.
Ин намунаи як мақолаи тадқиқотӣ аст. Ман бовар дорам, ки он аз солҳои 1990-ум ё 2000-ум аст.
Дар ҳар сурат, сӯзишворӣ дар ин ҷо дар доираи Қувваҳои Ҳавоии ИМА санҷида шуд. Дар ин JP8 алюминий, барий, берилий, сурб,
кадмий, хром, кобальт, оҳан, мис, молибден, натрий, никел, стронсий, титан, ванадий, руҳ ва калай ошкор шуданд.
Ва пас, албатта, оксидҳои ҳамаи ин металлҳо ҳастанд, инчунин гидрокарбонҳои полициклии ароматикӣ, ба монанди нафталин
ва нафталини алкилдор – ҳамаашон иловаҳои бениҳоят солим.
Ва агар шумо ҳоло ба он назар кунед, ин сӯзишвории НАТО сӯзишвории низомӣ аст. Дар Аврупо системаи қубургузаронӣ
вуҷуд дорад ва ин тасвир аз Википедиа гирифта шудааст.
Ҳама чизе, ки ман дар ин ҷо навиштаам, аз Википедиа аст. Ман одатан аз Википедиа
иқтибос намекунам, зеро аксари он дуруст нест.
Аммо ин тасвир аз солҳои 1970-ум аст. Ҷолиб аст, ки онҳо онро навсозӣ накардаанд.
Ва дар ин ҷо шумо метавонед ин системаи қубурҳоро дар саросари Аврупо бинед. Швейтсария ҳанӯз дар ин ҷо дохил нашудааст.
Аммо мақолаи Википедиа сипас мегӯяд, ки аллакай дар соли 2009 90% сӯзишвории интиқолёфта – яъне сӯзишвории
ҳавопаймоӣ – ба муштариёни ғайриҳарбӣ фурӯхта шудааст.
Ва дар миёни бузургтарин муштариёни ғайринизомӣ фурудгоҳҳои Франкфурт, Кёльн, Бонн, Цюрих ва Мюнхен мебошанд.
Сӯзишвории НАТО барои ҳавопаймоҳои шаҳрвандӣ. Дар соли 2016 ба муштариёни шаҳрвандӣ дар
Аврупо 12 миллион метри мукааб фурӯхта шуд.
Ман қаблан гуфтам, ки ҳатто ВАО-и асосӣ рӯз ба рӯз мақолаҳои бештаре дар ин мавзӯъ нашр мекунанд,
аммо сипас мегӯянд: «ҳа, ин наметавонад дуруст бошад».
Боз як мақола, ки ду ҳафта пеш дар ВАО-и асосӣ паҳн шуд. Дар ҳама ҷо, аз ҷумла SRF, Watson, кишварҳои англиззабон ва ғайра.
Гуфта мешуд, ки оби борони Рэйнвотер аз ҳар ҷои дигар дар рӯи Замин сифати беҳтари нӯшидан дорад.
Ҳатто дар Антарктида ё баландкӯҳҳои Тибет он ҳанӯз ҳам 14 маротиба аз ҳадде, ки Агентии ҳифзи муҳити
зисти Иёлоти Муттаҳида муқаррар кардааст, баландтар аст.
Аввалан, ин ба ном PFAS ва PFOA дахл дорад.
Инҳо гидрокарбонҳои поли- ва перфторкарбонӣ мебошанд, яъне гидрокарбонҳое, ки фторид доранд. Онҳо дар косметика,
шампунҳо, бастабандӣ ва маҳсулоти тозакунӣ пайдо мешаванд ва, албатта, дар маҳсулоти маъмулӣ низ мавҷуданд.
Пас ҳоло боз моро айбдор мекунанд. Аммо ҳамин таҳқиқоти Қувваҳои Ҳавоӣ нишон дод, ки дар он ҷо
пайвастагиҳои фтордор мавҷуданд ва дар миқёси васеъ.
Пас бадтарин чиз дар бораи ин пайвастагиҳои фтордор аз боло меояд.
Ин тадқиқоти аслӣ аст, ки дар ВАО-и асосӣ иқтибос шудааст.
Ман ҳамеша таҳқиқоти аслиро меҷӯям.
Ман мехоҳам бихонам, ки тадқиқотчиён дар он ҷо чӣ кор карданд.
Ҳамчунин ҷолиб аст, ки газетаи «Тагес-Анцайгер» аз як муҳаққиқ аз Дания иқтибос овардааст.
Мартин Шерингер, ки ҳатто аз ETH Цюрих аст, низ дар ин кор иштирок дорад.
Пас шояд ман метавонистам бо ӯ тамос гирам ва пурсам, ки оё онҳо низ омилҳои атмосфериро ба назар гирифтаанд.
Ман каме таҳқиқоти иловагӣ анҷом додам ва ба китобе бо номи «Химикатҳои абадӣ» рӯ ба рӯ шудам, ки дар бораи
моддаҳои кимиёвӣ аст, ки вайрон намешаванд ва муддати хеле тӯлонӣ дар давраи Замин боқӣ мемонанд.
Ин асосан ба PFOA ва PFAS дахл дорад, яъне гидрокарбонҳои перфторкарбонӣ ва полифторкарбонӣ.
Гуфта мешавад, ки дар асл танҳо чортои онҳо маълуманд ва аз ҷиҳати хатарнокӣ ва заҳрнокӣ таҳқиқ шудаанд. Ва
танҳо ҳамин чорторо воқеан метавон бо итминон исбот кард.
Аммо танҳо 6 500 моддаи феҳристшуда вуҷуд дорад ва эҳтимолан шумораи ин моддаҳо аз 10 000 зиёд аст.
Ман мебинам, ки Алекс он ҷо истодааст, бинобар ин ҳозир боқимондаро сарфи назар мекунам.
Ман мехостам кӯтоҳ зикр кунам, ки радиатсияи ғайриёнӣ ва майдонҳои электромагнитӣ низ метавонанд, ҳарчанд ба
таври ғайримустақим, шикастҳои генетикӣ ба вуҷуд оранд.
Аммо ман медонам, ки сухангӯи дигар меояд, бинобар ин метавонам бо виҷдони ором аз ин гузарам.
На танҳо моддаҳои пошидашуда дар он боло хатари саломатиро ба бор меоранд, балки ҳамаи радио ва микроволновӣ,
ки мисли борон болои мо меафтанд, низ хатар доранд.
Ва ман ҳоло танҳо дар бораи ҳамин масъалаи манипулятсияи обу ҳаво гап мезанам.
Ман ҳоло 5G-ро ва ҳатто 4G, 3G ва ғайраро аз ҳисоб берун мегузорам.
Бале, ниҳоят, инҳоянд чанд аксе, ки ман дар моҳи март ва апрел гирифтаам.
Шумо онро дар проектор хуб намебинед.
Азбаски он воқеан дар кӯҳҳо қарор дорад, ба дуди болои Лос-Анҷелес монанд аст.
Ин ба ҳеҷ ваҷҳ табиӣ буда наметавонад. Ва барои ман ҳамин кофист.
Ман чанд чизро гузаштаам. Умедворам, ки бисёр дароз нагуфтам. Аз таваҷҷӯҳи шумо бисёр сипосгузорам.