Ano ang alam ninyo, mga minamahal na manonood, tungkol sa manipulasyon ng panahon?
Pinag-uusapan ba rin ang paksang ito nang kontrobersyal sa inyong kapaligiran at madalas
ba itong itinuturing na teoryang konspirasyon?
Ang sumusunod na lektura ng isang doktor ng agham natural sa Summer WEFF 2022 sa Davos ay napaka-impormatibo tungkol dito.
Nag-aral si Philipp Zeller ng pisika sa ETH Zurich at mayroon siyang doktorado sa agham natural.
Bilang isang pilotong panglibangan, mahigit tatlumpung taon nang malapit na nakasangkot si Zeller sa lagay ng panahon.
Sa paglipas ng panahon, lalong napapansin niya ang mga hindi pangkaraniwang pangyayari sa langit.
Sinimulan niyang magsagawa ng sarili niyang mga imbestigasyon at pananaliksik.
Lalo na sa mga paksa ng SRM (pamamahala ng radyasyon ng araw), SAI (iniksyon ng aerosol sa stratospera) at
HAARP (High Frequency Active Auroral Research Project).
Si Zeller, na dating lektor sa unibersidad, ay nagtatrabaho sa larangan ng pagkuha ng patente sa loob ng maraming taon.
Kaya siya ay napakabihasa sa larangang ito.
Sa pamamagitan ng kanyang pananaliksik, natagpuan niya ang humigit-kumulang 1,000 patente para sa mga
teknolohiya sa manipulasyon ng panahon – mula pa noong 1892.
Ang sumusunod na presentasyon ay hindi nilalayong magdulot ng alarma.
Ang manipulasyon ng panahon ay nagaganap man tayo man ay nakakaalam o hindi.
Sa halip, ang paglalahad ng mga katotohanan batay sa ebidensya ay dapat lumaban sa anumang pagtanggi sa mga pangyayaring
ito at magbigay ng mga objektibong matibay na argumento.
Kaya, mangyaring ibahagi ang video na ito sa mga taong hindi pa nakakaalam ngunit naghahanap ng katotohanan.
Sinundan ito ng isang lektura ni Dr. Philipp Zeller sa Summer WEFF 2022 sa Davos.
Kaya, ano nga ba ang usapin tungkol sa geoengineering at kalusugan?
Tulad ng sinabi ko, nais kong magbigay ng hindi kumpletong pangkalahatang-ideya ng ilang dokumentong
pang-gobyerno at mga batas na may kinalaman sa mga patente.
Hindi nirerehistro ang mga patente para lang sa kasiyahan; malaki ang gastos.
At kailangan mo ring patunayan na gumagana ang mga ito, kung hindi ay hindi ito igagawad, at mga nailathalang papel
pananaliksik, hindi ako mismo ang nagsulat, dahil, gaya ng sinabi ko, dapat din itong magpakita ng pokus sa kalusugan.
Tulad ng sinabi ko, ito ay isang pangkalahatang-ideya lamang; patuloy akong nagsasaliksik halos palagi.
Hindi ko layuning magbigay ng isang siyentipikong lektura dito, sa diwa ng isang siyentipikong kumperensya,
sa usapin ng estruktura at iba pa, kundi, gaya ng sinabi ko, isang pangkalahatang-ideya.
At siyempre, maaaring mali ako, nagkakamali ako, o baka may sinipi akong bagay na hindi matibay ang
batayan; gusto ko lang itong sabihin nang maaga.
Kaya, ano nga ba talaga ang geoengineering?
Binigyang-pansin ni Ms. Weichelt ang chemtrails kanina. Sinisikap kong huwag gamitin ang terminong ito dahil agad kang tinatakan
bilang isang teoryang konspirasyonista, kahit na ang mismong termino ay inimbento ng US Air
Force noong dekada 1970. 'Yun ang nakakatawa rito.
Ang geoengineering ay tiyak na mas neutral na termino, at ang geoengineering ay pangunahing kinapapalooban ng manipulasyon ng
panahon, na siyang pinakamahalagang aspeto, sa pamamagitan ng pagpapalabas ng mga partikulo sa atmospera, ngunit
pati na rin sa pamamagitan ng pagpapalabas ng matataas na lakas na elektromagnetikong alon sa atmospera.
Pagkatapos, siyempre, ang pagsisiyasat sa daigdig, dahil tungkol ito sa pagbabago, sa pag-inhinyero ng daigdig, geo, ang daigdig.
Ibig sabihin nito ay sinusuri mo kung may mga cavity, deposito ng langis, gas, atbp.
At posible nga, bagaman sa una ay nahirapan akong maniwala, na artipisyal na magdulot ng mga lindol sa pamamagitan ng mga
aktibidad na ito. Sa huli, posible rin na manipulahin ang larangang magnetiko ng Daigdig, lalo na
gamit ang nabanggit na elektromagnetikong radyasyon.
Bakit nga ba isinasagawa ang geoengineering sa simula pa lang?
Talagang bumabalik ito sa buong Digmaang Malamig, na nagsimula kaagad pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Sa katunayan, nagsimula ito nang mas maaga, kahit sa mga pagtatangka na impluwensyahan ang panahon.
Ngunit ang malawakang geoengineering ay nagsimula lamang pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
At nais kong sipiin dito ang dating Pangulo ng Amerika na si Lyndon B. Johnson. Sa isang kumperensya noong
1962, sinabi niya, at sinipi ko: "Ang sinumang nakokontrol ang panahon ay nakokontrol ang mundo."
At ito ang mga hangarin ng mga superpuwersang ito, na pinangungunahan ng Estados Unidos.
Sa totoo lang, makikita ang talumpating ito sa YouTube, kung saan mo ito mahahanap at
mapapakinggan ang orihinal na pagkakabuo ng mga salita.
Noong nakaraan – nakakatawa dahil palagi nilang itinanggi na isinasagawa nga ang geoengineering –
ngunit noon ay maraming proyektong katulad nito.
Nais kong banggitin ang ilang napakahalagang personalidad na ngayon ay kinikilala na rin nang hayag.
Ang Proyektong Cumulus, na naging sanhi ng malawakang baha sa United Kingdom noong 1952 nang pinatubo ang mga ulap
upang artipisyal na mabuo ang mga ito at magdulot ng pag-ulan.
Nagkaroon ng napakadramang trahedya ng baha, na ikinamatay ng 34 na tao at maraming bahay ang tinangay, atbp.
Mayroon, siyempre, mas malalang mga sakuna, ngunit sa kasong ito ay agad na halata ang koneksyon.
Noon ay pinatahimik ito nang maraming taon, siyempre, hanggang sa sa wakas ay lumabas ito sa liwanag.
Pagkatapos ay naroon ang Project Stormfury, na tumagal mula 1962 hanggang 1971. Ang layunin ay impluwensyahan ang
mga bagyo sa pamamagitan ng tinatawag na seeding, ibig sabihin, ang pagpapakawala ng mga partikulo.
Mas propesyonal na ito ngayon kaysa noon.
Noong panahong iyon, isa pa lamang itong proyekto, na nasa yugto pa ng pananaliksik.
At saka, gaya ng alam ng karamihan, nariyan ang proyektong Popeye, kung saan sinadyang pinukaw ang malakas na
pag-ulan noong Digmaang Vietnam upang mapuno ng putik ang mga ruta ng suplay ng Vietcong at hindi na magamit ang mga ito.
At sa wakas, nais ko ring ipaalala sa inyo na may mahigit 2,000 na pagsubok ng bombang nukleyar. Kaya bakit
kinakailangang subukan nang paulit-ulit ang ganitong napakasirang at nakasisirang-kapaligirang bomba?
Ibig kong sabihin, kung gusto mo silang buuin, at nag-aalinlangan na ako tungkol diyan, sapat na ang dalawa o
tatlong pagsubok para malaman kung paano sila gumagana.
At matutukoy mo pa rin ito hanggang ngayon, sa tubig, sa lupa, at sa atmospera, ang lahat ng radyoaktibidad na ito.
May dose-dosenang, kung hindi man daan-daang, opisyal na dokumento, ang ilan ay palaging bukas sa publiko, habang ang iba
ay dineklasipika lamang kalaunan, lalo na sa Estados Unidos, kung saan maaari kang gumugol ng
maraming oras sa pananaliksik at pagda-download.
Nais kong maikling ipakita dito ang isa sa mga ito, partikular ang isang panukala para sa pagbabago ng
panahon na nasa harap ng Kongreso ng Estados Unidos.
Ito ay isang napaka-komprehensibong dokumento, halos 200 pahina ang haba.
At doon – ipina-translate ko ito nang espesyal, mula pa noong 1978 – at sinasabi rito na sa nakalipas na 30 taon, ibig sabihin
mula 1947 hanggang 1978 – hindi ko tinutukoy ang ngayon, ang nakalipas na 30 taon – 110 na programa sa manipulasyon ng panahon
ang naiharap sa Kongreso ng Estados Unidos at inaprubahan din.
Noong 1978, inilunsad at pinondohan ng Kongreso ang isang pambansang, ibig sabihin ay sumasaklaw
sa iba't ibang estado, programa sa pananaliksik.
Noong panahong iyon, may mga kritisismo na walang pambansang batas sa Estados Unidos upang regulahin ang lahat ng ito.
Kinailangan mong mag-improvise at gusto mong makapagsimula ng isang angkop na bagay.
At siyempre natakot ang mga tao noon, dahil nagawa na ito – sa Vietnam, halimbawa – kaya natural lang na natakot sila na baka
gawin din iyon ng kaaway, o baka biglang masisi ang bansa kung may bagyo o tagtuyot sa isang lugar, at sasabihin ng mga tao:
"Iyon ay isang pag-atake," at siyempre gusto nilang pigilan iyon. Kaya kinailangan nilang iregula ito nang naaayon sa batas.
At pagkatapos, noong 1978 – na sinimulan pa noong 1976 – ay ipinakilala ang isang resolusyong lehislatibo sa New York.
Ang UN ang nasa likod nito, ibig sabihin ang kasunduan ng UN na nagbabawal sa paggamit ng manipulasyon ng
panahon o anumang iba pang teknik na nagbabago sa kapaligiran para sa mga layuning militar.
At pinagtibay din ng Switzerland ang batas na ito, na nangangahulugang maraming
bansa sa buong mundo ang nagpatibay na nito.
Switzerland 1988, ibig sabihin, ito ay isinama na ngayon sa pederal na batas, na maaari mong
hanapin sa koleksyon ng pederal na batas, bilang 515.06.
Talagang maganda ang tunog ng batas na ito, at gaya ng sinabi ko, ipinakilala ito ng Estados Unidos sa pagitan ng 1976 at
1978 dahil sa takot na magagawa rin ito ng mga kaaway nito.
Ang ganitong batas ay hindi nangangahulugang kailangang sumunod rito ang isang tao.
Mukhang napakaganda nito, ang unang dalawang pangunahing artikulo ay mukhang napakaganda rin;
talagang tungkol ito sa katotohanang ipinagbabawal ito.
Ngunit narito ang ikatlong artikulo ng batas na ito, at sinasabi muna rito na ang paggamit para sa
mapayapang layunin ay, siyempre, pinahihintulutan.
Gayunpaman, walang depinisyon kung ano ang itinuturing na mapayapang layunin.
At may pangalawang sub-artikulo sa Artikulo 3 na nagsasaad na ang mga estadong kontratista ay nangangako pa
nga na susuportahan ito: itaguyod ang palitan ng kaalaman at mag-ambag nang pinansyal dito.
Hindi nila kailangang aktibong makilahok, ngunit dapat nilang suportahan ito at mag-ambag.
At saka narito pa ang icing sa cake, ang tinatawag na kasunduan sa Artikulo 3, na nagsasaad na hindi nito tinutugunan ang tanong
kung ang ganitong teknolohiyang nagbabago sa kapaligiran ay lumalabag sa mga naaangkop na probisyon ng pandaigdigang batas.
Medyo naaalala ko rito ang isang batas na ipapakilala tungkol sa kontrol ng pandemya.
Maaaring pamilyar ka na rito, ngunit inaprubahan namin ito noong 1988 pa sa Switzerland.
Talagang nakakatakot iyon.
Babalik na ako ngayon sa Estados Unidos at ipapakita ko sa inyo ang isa pang dokumentong nailathala, na isang panukala
para sa U.S. Air Force tungkol sa pananaw para sa taong 2025.
Ang dokumento mismo ay mula pa noong 1996, at ang pamagat nito ay: "Ang Panahon Bilang Pampakataas ng Lakas"
At ang sub-titulo ay: "Pag-aari namin ang panahon hanggang 2025".
Isang maikling sipi mula sa dokumentong ito: Sa kaliwang bahagi, kung paano saktan ang kaaway, at sa kanang bahagi, kung
paano suportahan ang iyong sarili at ang iyong mga kasosyo.
Narito ang ilang susi: ang pagdudulot ng pinsala sa kaaway gamit ang ulan at mga alon ng dagat, na layuning pababain din
ang moral ng mga sundalo – sa kabilang panig, gaya ng sinasabi.
Ngunit maaari mo ring pukawin ang tagtuyot at kakulangan sa tubig, hanggang sa lubos nang maghirap ang mga tao at sumuko.
Maaari mong pukawin ang mga bagyo, maaari mong manipulahin ang ionospera – babalikan ko iyon mamaya – upang hindi na makapagtatag
ng kontak sa radyo ang kaaway, o upang hindi na matukoy ng kanilang radar ang kanilang sariling sasakyang panghimpapawid.
Maaari mong palayuin ang usok at mga ulap upang hindi makatago ang kaaway, o maaari mo namang
likhain ang mga ito upang sorpresahin ang kaaway.
At maaari mo ring malaman kung gumagamit ang kaaway ng ganitong mga teknik o hindi.
At halos kabaligtaran naman ang kanilang sariling mga gawi.
Oo, kaya kung mayroon kang malaking operasyon sa transportasyon, sinisiguro mong walang ulan, tuyong-tuyo ang mga kalsada,
walang bagyo, at na-optimize ang ionospera kung kailangan mo ng mga signal ng radar at magandang koneksyon sa radyo, atbp.
Ang dokumentong ito – ito pa rin ang parehong dokumento – ay nagsasaad din, bilang buod, na kapag tama na ang mga kondisyon,
dapat din tayong makapagkalat ng alikabok ng karbon – malinaw na nakasaad sa dokumentong ito ang alikabok ng karbon, partikular
ang pinong alikabok ng karbon – sa nais na rehiyon, i.e. rehiyon ng kaaway, sa isang
kontrolado, ligtas, matipid at maaasahang paraan.
Sinuri ang mga pamamaraan, at sinasabi nito na napakaraming teknik sa pag-spray ang
naaaral na. Ang dokumento ay mula pa noong 1996.
Ang pinakaligtas at pinaka-matipid na paraan ay isang uri ng afterburner na ginagamit sa mga jet engine, na sa esensya
ay isang aparato ng pag-iniksyon na nakakabit sa likod ng makina upang ipasok ang alikabok ng karbon sa jet ng tambutso.
At habang lumilipad ang eroplano sa lugar na ito, maaari itong i-aktiba o maaari rin itong i-deaktiba muli.
Bakit alikabok ng karbon? Nakakatuwa iyon. May isa pang dokumento na inilathala kalaunan sa
ilalim ng Freedom of Information Act (FOIA).
Dati, ito ay isang kumpidensyal at lihim na dokumento.
Ito ay nagmula sa Philips Laboratory ng Mataas na Departamento ng Heopisika.
Siyempre, palagi silang nagbibigay ng payo sa pamahalaang Amerikano at sa militar, atbp.
Ipinapaliwanag nito kung paano dagdagan ang pag-ulan, bawasan ang pag-ulan, dagdagan ang mga ulap na cirrus – ang mga ulap na
parang belo na palagi nating nakikita ngayon, na hindi likas ngunit naroroon pa rin – o kung paano mawala ang hamog.
At ang buong bagay – iyon ay halos kabanata apat lang, inalis ko ito nang hiwalay – at malinaw na nakasaad na ito ay tungkol
sa itim na karbon, pagbabago ng klima gamit ang itim na karbon.
Hindi ko na iyon kukunin. Marami nang ganitong mga dokumento.
Nakakatakot makita ang lahat ng mga sandatang pinag-aaralan at sinusubok.
Nais kong maikling magbanggit mula sa isang libro, isang napaka-kapana-panabik na libro. Natagpuan ko
ang orihinal nito sa isang tindahan ng antigong libro.
Ang aklat na ito ay pinamagatang "Unless Peace Comes", na siyempre ang inaasahan natin.
Inedit ito ni Nigel Calder noong 1968, kaya matagal na itong umiiral.
At si Nigel Calder ay isang napaka-impluwensyal at kilalang mamamahayag sa agham.
At hiniling niya sa mga nangungunang tagapayo militar at mga nangungunang siyentipiko na mag-ambag ng tig-isang kabanata sa
aklat na ito tungkol sa kanilang gawain, kung paano nila pinapayuhan ang pamahalaan, at
kung anong pananaliksik ang kanilang isinasagawa.
At ang pinakanabaliw o pinaka-kapana-panabik na kabanata sa aklat na ito, na may 17 kabanata, ay
pinamagatang: "Paano natin sinisira ang kapaligiran".
Iyon ang pamagat ng kabanata, at ang kabanatang ito ay isinulat ni Propesor Gordon MacDonald, na hindi na
nabubuhay, na siyang pinuno ng geofisika at pisika ng planeta sa University of California sa Los Angeles.
At siya ay miyembro ng pangkat ng mga tagapayo ni Pangulong Lyndon Johnson, na naunang nabanggit ko.
Pinanlakip mula sa kabanatang ito, na nakakatakot basahin. Sinusulat niya ang
tungkol sa pananaliksik na isinagawa noong 1968.
Maaaring mabuo ang malamig na ulap sa pamamagitan ng pagbuo ng mga kristal ng yelo, samantalang ang mainit na ulap ay
maaaring mabuo sa pamamagitan ng artipisyal na pagpapalaki ng mga umiiral na patak gamit ang mga partikulo.
Posibleng makalikha ng tuyong ulap na hindi nagdudulot ng ulan, na madalas nating nakikita kamakailan. Maaaring
sinadyang palakihin ang mga ulap sa paligid ng kulog-kidlat upang baguhin, palakasin, o pahinain ang bagyo.
Maaaring ihulog ang metal foil o mga metal na partikulo upang makalikha ng mas maraming
kidlat; noong nakaraan, ginagamit ang metal foil.
Kaya kidlat na nangyayari kahit hindi naman umuulan o may bagyo.
Alam namin iyon nang lubos.
Maaari kang lumikha ng mga buhawi, at maaari mong pigilan ang pagsingaw ng ibabaw ng tubig gamit ang mga patong ng
polymer upang walang mga ulap, kahit na tumaas ang temperatura.
Sa katunayan, mas maraming tubig ang sumingaw.
Posibleng baguhin ang pandaigdigang klima, at sinulat niya na nangyayari ito nang natural,
kaya madaling itago ang mga aktibidad na ito.
Walang makapapansin kung ito ay natural o kung may nasa likod nito.
Hindi lang iyon, may pangalawang pahina ako.
Posibleng makalikha ng mga butas ng ozone.
1968, para lang suriin ang matematika.
May isang kahanga-hangang pamamaraan na maaaring gamitin upang magsagawa ng atomikong pagsabog, isang
ilalim-lupang pagsubok nuklear sa ilalim ng yelo ng Antarktika.
Ang yelo sa Antartiko ay humigit-kumulang 100 kilometro ang kapal, na isang kamangha-manghang dami ng yelo.
Pagkatapos, dahil sa init sa ilalim ng patong na yelo, nabubuo ang isang patong ng tubig, at malaking bahagi ng yelong ito ay
dederetsong lulubog sa dagat na parang dumadaan sa isang slide.
Maaari itong mag-udyok ng pandaigdigang yugto ng yelo.
Medyo simple lang ito. Maaari mong pasabugin ang mga tabing-dagat at magdudulot ito ng tsunami.
Hindi ko alam kung sino ang nakakaalam kung ano ang tsunami noong 1968.
Kailangan kong aminin na mula pa lamang noong 2006 ko ito nalaman, kahit na nag-aral ako ng pisika bago noon.
Ngunit hindi ako pamilyar sa mga tsunami. Maaaring mabuo ang mga lindol sa pamamagitan ng pag-aktiba ng patong ng tubig na
nasa humigit-kumulang 10 kilometro ang lalim sa ilalim ng lupa.
Napakalapit ito sa tinatawag na triple point. Ayaw kong pumasok sa detalye tungkol sa mga estado
ng tubig ngayon, dahil lang sa kakulangan ng oras.
Malapit sa triple point ay nangangahulugang doon pinakamadensidad ang tubig, kung saan maaari itong lumipat nang
medyo mabilis sa anyo ng supercooled na tubig o singaw, atbp.
Kapag narinig mong ang sentro ng lindol ay nasa lalim na 10 kilometro, dapat kang magmatyag nang mabuti.
Kawili-wili na mapansin na lahat ng malalaking sakuna, gaya ng Fukushima, ay may sentro na nasa lalim na 10 kilometro.
Hindi ko mapatunayan ang anumang bagay, pero kawili-wili ang pagkakataong ito.
Maaari mong ilihis ang daloy ng jet.
Ipapakita ko iyon sa iyo nang maikli mamaya. Para sa mga hindi alam kung ano ang jet stream: ito ay
malalakas na hangin sa altitud na humigit-kumulang 10 kilometro na umiikot sa buong mundo.
Maaari mong pasimulan ang mga buhawi. Sa tingin ko nabanggit ko na iyon sa nakaraang pahina.
At ang pangunahing punto ng kabanatang ito sa aklat ni Propesor MacDonald ay maaaring makilala at
samantalahin ang mga kawalang-tatag sa Daigdig.
Kaya, sa madaling sabi, kapag ang isang bagay ay palaging nasa bingit, kailangan mo lang maglaan ng kaunting
enerhiya para itulak ito sa isang direksyon o sa kabila.
At sa wakas, pinag-uusapan din niya ang kontrol sa isip. Na ang mga elektromagnetikong alon ay
maaaring gamitin upang makontrol ang isip ng sangkatauhan.
Naniniwala ako na lalo nang nagiging malinaw na ito ay aktwal na sinaliksik nang masinsinan sa loob ng maraming dekada.
Marami ring mga patente tungkol dito.
Nakakatakot makita ang lahat ng nagawa na.
Lalo na, halimbawa, sa programang MK-ULTRA, atbp.
Ginagamit din ito para sa mabubuting layunin. Sinusukat ito gamit ang mga EEG – electroencephalogram.
Sinusukat mo kung anong mga alon ng utak ang naroroon at sa anong estado.
At saka maaari mo na itong i-play back at ilagay ang mga tao sa napaka-espesipikong mga estado.
Hindi ako papasok sa detalye, muli, dahil lang sa kakulangan ng oras.
Isang napakalaking bariles ito, hindi ko ito mabuksan nang buo.
Noong 1999, naghanda ang Konseho ng Europa ng isang ulat na tinatayang 35 pahina ang haba.
Isang espesyal na komisyon ng Konseho ng Europa.
Ito ay tungkol sa tinatawag na proyektong HAARP. Na may dalawang A.
Ito ay nangangahulugang "High Frequency Active Auroral Research Programme".
Ibig sabihin nito ay High Frequency Active Auroral Research, na isang programa sa pananaliksik ng northern lights.
Nangyayari ito sa Alaska. Mayroon na ngayong mga istasyon na katulad nito halos sa buong mundo.
Siyempre, lahat ng ito ay mga istasyon ng pananaliksik na nasa panipi.
Babalik ako mamaya kung ano iyon.
Ito ay tungkol sa mga sistema ng manipulasyon para sa ionospera.
Ang ionospera ay isang napakataas na bahagi ng ating atmospera.
Mula sa humigit-kumulang 80 kilometro pataas.
Ionisado ito dahil palagi tayong may mga kargang elektrikal doon na ini-ionisa ng hangin ng araw at pagkatapos ay napapalingon.
Doon sa itaas, patuloy na dumadaloy ang kuryente sa plasmang ito.
Doon sa itaas, elektriko ito, at siyempre napakadaling manipulahin ang mga bagay doon.
Sinulat ng Konseho ng Europa o ng Komisyon na ito ay bahagi ng mga sandatang elektromagnetiko at nagdudulot ng napakadelikadong
banta sa buong kapaligiran at, siyempre, sa kalusugan ng tao, dahil layunin ng proyekto na tumagos sa
napakasensitibong larangang enerhiya ng buong biosfera.
Kaya hindi lang sa ionospera, kundi pati na rin dito sa ibaba.
Ito ay isang napakadelikadong gawain.
Marami na ngayon ang ganitong mga tagapagpadala ng radio wave, at tiyak na may epekto ito sa kalusugan nating lahat.
Ngayon ay napupunta ako sa proyektong HAARP na ito, o mas tama nga sa pangunahing patent nito.
Ito ay ipinagkaloob noong 1987.
Sinasabi rito na ang pamagat ay: "Pagbabago sa isang rehiyon ng atmospera, ionospera o magnetospera".
Mas mataas pa ang magnetosfera kaysa sa ionospera.
Ang ionospera ay ang ating magnetikong sinturon na pangprotekta, na direktang konektado sa magnetikong larangan ng
Daigdig, na bumabalot sa buong mundo sa hugis halos torus.
Sa ganitong paraan, gaya ng sinabi ko sa simula, posible na manipulahin ang larangang magnetiko ng Daigdig.
Sinasabi sa patente na maaaring painitin ang plasma.
Ito ay nagtutulak dito pataas, na lumilikha ng bakanteng puwang kung saan ito umakyat.
Kapag pinainit ko ang hangin at ito'y tumataas, nagkakaroon ako ng negatibong presyon sa ilalim.
Nagiging sanhi ito ng pahalang na paggalaw, ibig sabihin ay hangin.
Maaari ko na gamitin ang radyasyong elektromagnetiko na ito upang guluhin, ilihis, o kahit sirain ang isang rocket.
Ito ay isang sistemang pang-armas. Ito ang programang Star Wars na ipinagpalaganap ng Estados Unidos noong dekada 1990.
Sinasabi rin ng parehong patente na maaaring baguhin ang konsentrasyon ng ozone o nitrogen.
Maaari mong baguhin ang konsentrasyon ng carbon dioxide. Ang carbon monoxide – mas mapanganib pa.
Ang mga nitrogen oxide at iba pang mga sangkap ay maaaring gawing mas puro o mas maitim upang
pamahalaan ang mga daloy para sa kapaligiran.
Sinasabi rin na maaaring mabawasan o kahit patayin ang larangang magnetiko ng Daigdig.
Ang layunin, siyempre, ay itaboy ang mga misil, ngunit hindi lang iyon.
At ang talagang nakakabaliw ay kaya mong manipulahin ang mga partikulo ng plasma sa mataas na bahagi ng atmospera upang
bumuo ng lente, isang optikal na lente, at dahil dito maaari mong ituon ang sinag ng araw sa isang punto sa mundo.
Marami sa inyo ang maaaring nakapagsubok nang sindihan ang tinder gamit ang magnifying glass.
Madalas kong ginagawa iyon noong bata pa ako. Maaari na itong gawin sa malaking sukat.
Mga salitang susi: sunog sa kagubatan o iba pang sunog o mga problema sa init, atbp.
Ganito ang hitsura ng orihinal na gubat ng mga antena sa Alaska.
Ito ay mga cross-diagonal na antena, ibig sabihin, mga karaniwang antena ng radyo.
Ang mga antenang ito ay maaaring lumikha ng mga dalas mula 30 kHz hanggang 300 MHz.
Ito ang karaniwang mga radio wave. Ang ipinaliwanag ko kanina ay mukhang ganito.
Ang itaas na bahagi ng atmospera ay itinutulak hanggang sa taas ng ionospera.
Nagdudulot ito ng negatibong presyon. Pagkatapos ay may pahalang na paggalaw at katugmang paggalaw ng hangin.
Kung i-convert mo ang mga frequency na nabanggit ko kanina mula sa HAARP patungong haba ng alon, at titingnan mo
ang alon ng puso, makakakuha ka ng mga haba ng alon na nasa pagitan ng 10 metro at 15 kilometro.
Ang trough ng alon, o tiyan ng alon, ay kalahati nito, ibig sabihin 5 m hanggang 7.5 km. Kapag nakikita mo ang ganitong mga
anyong ulap, kailangan mong tanungin ang sarili kung ito ba ay mga nakatayong alon mula sa isang lambak ng foehn,
kung nakikita mo sila sa Swiss Plateau o kahit sa timog Alemanya, o kung may ibang sanhi sa likod nila.
Para sa akin, eksaktong ganoon ang itsura nito.
Ito rin ay mula sa isang ulat ng pananaliksik tungkol sa HAARP, na nagpapaliwanag kung paano maaaring
maipabalik ang mga radio wave mula sa ionosphere.
Dahil ito ay konduktibo sa kuryente, maaari itong gamitin bilang salamin at makapagbigay ng mas mahusay
na pagmamasid gamit ang radar at komunikasyong radyo.
Narito rin ang isang sipi mula sa isang papel-pananaliksik.
Dito makikita mo na may iba't ibang mga konduktibong patong.
Siyempre, tanging ang ionospera lamang ang nagpapadaloy ng kuryente.
Dito sa ibaba, mayroon ka pa ring mga konduktibong patong. Paano mo ito nakakamit?
Sa pamamagitan ng pagpapalabas ng mga partikulo na nagpapadaloy ng kuryente sa mas mababang bahagi ng atmospera.
Napakatulong nila sa pagkamit ng ilang epekto gamit ang mga HAARP na alon.
Ngayon ay napupunta ako sa eksaktong mga partikulo na ginagamit doon.
Magdadala ako sa iyo ng isa pang patente. Ito ay isang napakalumang patente na ipinagkaloob noong 1966.
Tiyak na para sa Hukbong Dagat ng Estados Unidos, ibig sabihin ay hindi para sa isang pribadong kumpanya, kundi para sa estado.
Nais kong banggitin na noong panahong iyon, sa ilalim ng batas ng patente ng Amerika, ang isang patente
ay maaaring mapanatili nang hindi hihigit sa 17 taon.
Ngunit napakamahal nito. Habang tumatanda ang isang patente, mas malaki ang kailangang
bayaran upang mapanatili ang proteksyon nito.
Kaya nabayaran ito sa buong 17 taon.
Ang patenteng ito, kahit na napakatanda na nito, ay napapanahon pa rin sa tingin ko. Ito ay isang halimbawa sa dose-dosenang,
kung hindi man daan-daang, mga patent para sa isang metalikong halo na ginagamit sa paggawa ng hygroscopic na usok.
Kaya't naaakit ng usok ang tubig, naaakit din nito ang singaw ng tubig.
At sinasabi roon na kailangan mo ng isang metalikong halo, at naglalaman ito ng mga sumusunod, humanda ka:
Mga karbonato ng lithium, sodium, potassium, caesium, rubidium, calcium, magnesium,
strontium at barium, pati na rin ang mga halo nito.
Bilang karagdagan, magagaan na mga metal tulad ng aluminyo, magnesiyo, sinko o zirkonium, o mga halo nito.
Bilang karagdagan, isang inorganic na ahenteng pang-oksida tulad ng nitrato, perklorato, sodium,
lithium, potassium, calcium, barium, at strontium.
At saka mayroon ding polyhalogen na compound, na babalikan ko mamaya, gaya ng hexachloroethane o
octachloropropane, na pinatentohan, iginawad, at pinanatili ng Hukbong Dagat ng Estados Unidos sa loob ng 17 taon.
Isa pang ganoong patente ang nagsasaad na maaaring pakawalan ang mga partikulo ng Welsbach sa
stratospera upang mabawasan ang pag-init ng mundo.
Sumakay sila sa uso ng pagbabago ng klima noong 1991.
Si Welsbach ay isang mananaliksik, kaya't tinatawag na mga partikulo ni Welsbach.
Isa siya sa mga taong nakaisip ng ideyang ito.
Ipinapakita ko lang ito dahil nakasaad dito na ang aluminium oxide o thorium oxide ang pinakaangkop.
Naibanggit na ngayong araw ang aluminyo bilang isa sa mga pinaka-karaniwang polutant sa atmospera.
Maraming mga patente, kabilang ang isa na nagsasaad na ang mga partikulo na parang
buhangin ay maaaring maihatid sa itaas na atmospera.
Medyo madali lang i-convert ang Boeing 737 para makapagdalang 25 toneladang kargamento sa altitud na 18,000 metro.
Ipinagkaloob ang patenteng ito noong 2018. Sinasabi rin nito na nananatili ang mga partikulo sa
mataas na bahagi ng atmospera nang halos dalawang taon.
Ipapakita ko pa sa iyo ang isa pang bagay, sana hindi ito masyadong nakakabagot. Ito
ay isang patent mula sa GelTech Solutions.
Walang katapusang mga video sa YouTube tungkol sa paksang ito. Tinatawag ang mga ito na "Hurricane Chasing".
Kinuhanan nila ng video mula sa mga eroplano kung paano nila pinapalakas o pinahihinang ang mga bagyo.
Nakatuklas sila ng isang talagang kamangha-manghang bagay, isang polymer na isang plastik na compound.
Iini-spray ito sa ulap, natutuyo ang ulap, at pagkatapos ay bumabagsak mula sa langit ang isang gel.
Ito ay isa pang paraan upang maiwasan ang ulan.
At saka nariyan ang aspeto ng kalusugan. Isa pang medyo bagong patent ang ipinagkaloob noong 2015 sa isang firmang pang-abogado.
Karaniwang senyales ito na nais ng mga imbentor o ng tunay na may-ari na manatiling hindi kilala.
Sinasabi rito na ito ay isang lumilipad na sistema ng paghahatid para sa mga nakalalasong lamok gamit ang mga drone,
ibig sabihin, mga walang-pilotong sasakyang panghimpapawid.
Kung titingnan mo ang mga patent figures, baka hindi mo ito masyadong makita rito, kaya ni-zoom ko
ito. Hindi ko iyon idinagdag; ito ang patent figure na may bungo sa payload ng drone.
Ang tunay na ginagawa doon ay lalong naririnig at nababasa sa pangunahing midya.
Pero palagi nilang sinasabi na hindi ito matatapos, dapat nating gawin, dapat nating gawin,
kailangan ito nang apurahan dahil sa pagbabago ng klima.
Mas malaking scam pa iyon kaysa sa Corona, pero wala akong oras para pag-usapan iyon ngayon.
Sa anumang kaso, may isang napaka-kawili-wiling aklat ni Propesor David Keith. Hindi ko inirerekomenda na
bilhin ito, ngunit kung sino man ang interesado, maaari kong ibigay ang mga sipi mula rito.
Nakuha ko na ang "A Case for Climate Engineering", kaya kailangan nating magsagawa ng climate engineering.
Sa tingin ko, siya ang nangungunang mananaliksik sa geoengineering, na siyempre
palagi niyang sinasabi na hindi ito gagawin.
Alam namin nang eksakto kung paano ito gawin, pero hindi ito nagagawa. Lahat sila ay
mga teoryista ng konspirasyon, ayon sa kanya.
Ipinapaliwanag niya nang detalyado kung paano niya gustong pagsamahin ang mga mikropartikulo ng 5 nanometro ng aluminyo
oksido, 30 nanometro ng metaliko, ibig sabihin purong aluminyo, at pagkatapos ay isa pang 15 nanometro ng barium
titanate, na parang sandwich, dahil ito ang pinakaepektibong paraan para maipabalik ang sikat ng araw sa kalawakan.
May isa pang libro, na baka narinig mo na, How to Avoid a Climate Disaster ni Bill Gates.
Hindi ko talaga inirerekomenda ang pagbili niyon.
Sinasabi lang nito na ito ay isang napakakumikitang pamumuhunan.
Hindi ko na sasabihin pa ang iba tungkol doon. Ngayon ay lilipat na ako sa mga implikasyon
sa kalusugan, dahil iyon ang pangunahing isyu.
Kaya, fly ash. Ipinakita ko na dati ang mga dokumento na nagbanggit ng alikabok ng karbon.
Ang fly ash bilang salik na panganib sa kanser sa baga.
Ito ay isang artikulong pagsusuri, ibig sabihin ay isang artikulo na nagbubuod ng maraming pananaliksik.
Ito ay inilathala sa Journal of Advances in Medicine and Medical Research.
Napatunayan na ang mga silikat ng aluminyo, oksiheno, magnetita, mga radionuklido, ibig sabihin mga nuklido na radioactive, at
maging ang mga alpha emitter, na siyang pinakamapanganib kapag nasisipsip, silicon (ang purong silicon ay hindi mabuti para sa
kalusugan), arseniko (kilala rin bilang lason), kadmiyo at kromo, na malinaw na nagpapataas ng panganib ng kanser sa baga o
nagdudulot ng oxidative cell stress, cytotoxicity (pagkalason ng selula) at genotoxicity, na
nangangahulugang binabago rin nila ang genome.
Kawili-wili ang asbestos; alam ng lahat na ito ay isang lubhang nakalalasong sangkap.
Ito ay isang hibla-hiblang silikat na naglalaman din ng maraming iron oxide sa tinatawag na bioavailable na
anyo. Alam nating lahat kung anong mga malulubhang kaso ng kanser sa baga ang naidulot nito.
Higit pa rito, natuklasan sa isang pag-aaral na pagsusuri noong 2019, mula rin sa Journal of Advances in Medicine and Medical
Research, na ang pagkakalantad sa mga nanopartikulo ng iron oxide ay nagdudulot ng sakit sa puso, muli dahil sa oxidative stress.
Ayon sa artikulong ito, ang pagkakalantad sa iron oxide ay maaari ring magdulot ng sakit sa puso.
Ang mga may-akda ng pag-aaral na ito, isang si Marvin Herndon, na masigasig na nagsasaliksik sa paksang ito kasama ang kanyang mga
kasamahan, ay nagsusulat din sa artikulong ito na mahalagang itigil ang geoengineering sa pamamagitan ng paglabas
ng mga aerosol, lalo na ang fly ash, na napakayuming alikabok ng abo, upang hindi masira ang buong biosfera.
Siyanga pala, isa ito sa iilang larawan na hindi sa akin; kinunan ito ni Lilian Anselmetti mula sa
Aufrecht Bern. Maraming salamat sa pagbibigay nito.
Sa tingin ko, kamangha-mangha ang mga hugis-ulap na nakita niya sa rehiyon ng Bern.
Ayon sa isa pang pag-aaral noong 2017, ang kontaminasyon ng biospera ng merkuryo ay tumaas nang malaki at
dapat din itong maging bunga ng manipulasyon ng klima.
Ito ay inilathala sa Journal of Geography, Environment and Earth Science International.
Ito ay isang pag-aaral, hindi isang pagsusuri.
Sinukat ang tubig-ulan at niyebe gamit ang mass spectrometry. Nasukat ang napakataas na
antas ng merkuryo na 2 mikrogramo kada gramo.
Bagaman malaki ang nabawas sa lead at mercury sa nakalipas na 20 taon dahil sa batas na
RoHS, patuloy na tumataas ang polusyong ito.
Nagbubunsod din ito ng mga panganib sa kalusugan na may kaugnayan sa nerbiyos, puso at mga daluyan ng dugo, at urogenital.
Maaari itong magdulot ng pagkabaog, makaapekto sa sistemang pang-imyunidad, at makasira rin sa DNA.
Isa pang pag-aaral na nais kong banggitin, mula sa Advances in Social Sciences Research Journal, ay tungkol sa mga higanteng
sequoia sa California, ang mga kagubatang redwood na ito.
Ang ilan sa kanila ay mahigit 3,000 taong gulang. Nakaranas sila ng mas mainit na klima kaysa sa sinasabi
nating mayroon tayo ngayon o sa tunay nating mayroon.
Naranasan na nila ang hindi kapani-paniwalang tagtuyot, tag-ulan, at taglamig. Buhay pa sila
noon, at ngayon ay namamatay na silang lahat.
Ang masusing pagsusuri rito ay nagpapakita na ang artipisyal na tagtuyot ay sanhi ng
geoengineering sa loob ng mga dekada sa California.
Malinaw na sanhi ng mga nakalalasong nanopartikulo ang pagkamatay ng mga puno. Pangunahing ang nilalaman ng aluminyo sa
mga nanopartikulong ito ang nagpapasara sa mga stoma ng puno, ibig sabihin, sa mga butas sa karayom o dahon.
Pagkatapos, wala na silang palitan ng halumigmig at hindi na nila kayang sumipsip ng CO2.
Sa katunayan, ang CO2 ang pinakapangunahing gas ng buhay. Walang berdeng halaman kung walang CO2.
Mayroon pa ngang medyo bagong pag-aaral ng NASA na nagsasabing naging mas luntiin ang Daigdig sa nakalipas na 15 taon. Sinulat
nila na malamang ito ay dahil sa pagtaas ng antas ng CO2.
Ano ang mali rito? Ngunit isa lamang itong pang-ibabaing pangungusap.
Isang napakahalagang salik ang butas ng ozone, na patuloy na lumalaki.
Hindi mo na naririnig ang anumang tungkol dito. Ipinagbawal ang mga CFC noong dekada 1980.
Ngayon, wala nang makaaabala sa atin. Kaya hindi na nila sinasabi na lumalaki nang lumalaki ang butas ng ozone.
Alam na natin ngayon kung paano ito mapapalaki.
Inamin na mismo ito ng pamahalaan ng Estados Unidos sa maraming dokumento.
Ang butas ng ozone na ito ay nangangahulugang maaari nating sukatin ang UVB at UVC sa ibabaw ng Daigdig.
Kahit ang pangunahing agham ay umamin na mas mataas ang antas ng UVB at UVC na radyasyon sa atin. Ito ang
mapanganib na UV na radyasyon, na may haba ng daluyong mula 100 nanometro hanggang mga 400 nanometro.
Iyon ang talagang mapanganib na radyasyon ng UV. Wala iyon sa ibabaw ng Daigdig noon.
Iyon ay bumabagsak sa atin mula sa butas ng ozone.
Ito ay, siyempre, kasing mapanganib para sa atin bilang mga tao gaya ng para sa mga sequoia na ito.
Lilaktawan ko na ang susunod na ilang pag-aaral dahil pareho lang naman ang sinasabi nila.
Ang lahat ng ito ang nagdudulot ng malawakang pagkamatay ng mga bubuyog, pagkamatay ng
mga insekto, at lahat ng mga problema sa alga.
Ang mga nakalalasong pagdami ng algae na ito ay nangyayari dahil namamatay ang plankton. Dahil sa lahat ng
polusyong nanopartikulo at pati na rin sa butas ng ozone.
Ang populasyon ng mga ibon ay bumababa rin nang hindi direkta dahil nawawala ang mga insekto, gayundin ang mga paniki.
Lahat ng ito ay mga pag-aaral na nabasa ko. Talagang nakababahala ang epekto nito sa buong
kapaligiran, hindi lamang sa ating kalusugan.
Maaaring ito ang mahalagang salik na nagpapatakbo sa lahat ng mga emisyon ng partikulo. Hanggang ngayon, hindi ko
masabi kung tanging ang mga eroplano, ayon sa inilarawan sa patent, ang ginagawang spray lamang.
B-77 na may 25-toneladang tangke. O baka naman lahat ng pampasaherong eroplano ay nagsi-spray din? Hindi ako sigurado.
Sa palagay ko, ngunit hula lang ito, na sabay na ginagawa ang pareho.
Ang kasalukuyang panggatong ng NATO, ang Jet Propulsive 8 (JP8), ay naglalaman ng
napakalaking bilang ng mga mapanganib na additive.
Hindi inilalantad ng NATO sa mga bansang kasapi nito kung ano ang mga additive na ito.
Nagbibigay sila ng proteksyon laban sa hamog na nagyelo, proteksyon laban sa pagsabog, magandang
kondisyon sa pag-iimbak, at pagtutol sa temperatura.
Maaari itong gamitin sa mga rehiyon ng Arctic nang kasing-buti gaya ng sa disyerto. Maaari rin itong gamitin para
magpagana ng kalan sa kamping, barko, o eroplano. Nangangailangan iyon ng walang katapusang mga additive.
May isang napakagandang pag-aaral ni Marion Hahn. Matatagpuan din ito sa internet.
Siya mismo ay nagkasakit dahil nakatira siya malapit sa isang base ng Hukbong Himpapawid. Malinaw niyang
maipapakita na dapat itong ituring na dulot ng JP8.
Dito makikita mo na nakahanap ako ng dose-dosenang mga dokumento ng pananaliksik militar mula sa US Air Force.
Narito ang isang halimbawa ng papel pananaliksik. Naniniwala ako na ito ay mula sa dekada 1990 o 2000.
Sa anumang kaso, sinuri ang panggatong dito sa loob ng US Air Force. Nadetect sa JP8 na ito ang aluminyo, baryo, berilyo,
tingga, kadmiyo, kromiyo, kobalt, bakal, tanso, molibdeno, sodyum, nikel, strontiyo, titaniyum, vanadyum, sink, at tingga.
At saka, siyempre, nariyan ang mga oksido ng lahat ng mga metal na ito, pati na rin ang mga polycyclic aromatic
hydrocarbon tulad ng naphthalene at alkyl-substituted naphthalene – lahat ay napakasalusog na mga additive.
At kung titignan mo ito ngayon, ang panggatong ng NATO na ito ay panggatong militar. Mayroong sistema ng
pipeline sa Europa, at ang larawang ito ay mula sa Wikipedia.
Lahat ng aking isinulat dito ay mula sa Wikipedia. Hindi ko karaniwang binabanggit ang
Wikipedia dahil karamihan rito ay hindi naman totoo.
Ngunit narito ang larawang ito mula pa noong dekada 1970. Nakakatuwa, hindi pa nila ito na-update.
At dito makikita mo ang sistemang pipeline na ito sa buong Europa. Hindi pa kasama rito ang Switzerland.
Ngunit sinasabi ng artikulo sa Wikipedia na noong 2009 pa lamang, 90% ng naihatid na gasolina – na
pang-aviation – ay naibenta sa mga sibilyang mamimili.
At kabilang sa pinakamalalaking sibilyang kustomer ang mga paliparan sa Frankfurt, Cologne, Bonn, Zurich at Munich.
NATO fuel para sa mga sibilyang eroplano. Noong 2016, 12 milyong metro kubiko ang naibenta sa mga sibilyang kustomer sa Europa.
Sinabi ko kanina na kahit ang pangunahing midya ay naglalathala na ng mas marami at mas marami pang artikulo tungkol sa paksang
ito, pero sasabihin naman, oo, hindi iyon maaaring totoo.
Isa pang artikulo na kumalat sa pangunahing midya dalawang linggo na ang nakalipas. Sa lahat ng lugar, kabilang
ang SRF, Watson, mga bansang nagsasalita ng Ingles, atbp.
Sinabi na mas maganda ang kalidad ng inuming tubig ng tubig-ulan kaysa sa kahit saan pa sa mundo.
Kahit sa Antartika o sa mataas na kapatagan ng Tibet, 14 na beses pa rin itong mas mataas kaysa sa limitasyong
itinakda ng American Environmental Protection Agency.
Higit sa lahat, ito ay tungkol sa tinatawag na PFAS at PFOA.
Ang mga ito ay mga poly- at perfluorinated na hydrocarbon, ibig sabihin mga hydrocarbon na naglalaman ng fluoride.
Matatagpuan ang mga ito sa – at siyempre, sa pangunahing media – pampaganda, mga shampoo, mga pakete, at mga produktong panlinis.
Kaya ngayon tayo na naman ang sinisisi. Ngunit ang mismong pag-aaral na ito ng Hukbong Himpapawid ay nagsabi na may
mga fluorinated na compound doon, at sa malawakang sukat.
Kaya ang pinakamasamang bagay tungkol sa mga fluorinated na compound na ito ay nagmumula sa itaas.
Ito ang orihinal na pag-aaral na binanggit sa pangunahing midya.
Palagi kong hinahanap ang mga orihinal na pag-aaral.
Gusto kong basahin kung ano ang ginawa ng mga mananaliksik doon.
Kawili-wili rin na binanggit ng Tagesanzeiger ang isang mananaliksik mula sa Denmark.
Kasangkot din si Martin Scheringer, na galing pa sa ETH Zurich.
Kung gayon, marahil maaari kong kontakin siya at itanong kung isinasaalang-alang din nila ang mga salik ng atmospera.
Nagsaliksik pa ako nang kaunti at natagpuan ko ang isang aklat na pinamagatang Forever Chemicals, na tungkol sa mga kemikal na hindi
nabubulok at nananatili sa siklo ng Daigdig nang napakatagal.
Ito ay pangunahing tumutukoy sa PFOA at PFAS, ibig sabihin ay mga perfluorinated at polyfluorinated na hydrocarbon.
Sinasabi na apat lamang sa kanila ang tunay na kilala at naimbestigahan kung gaano sila mapanganib at nakalalason. At
ang apat lamang na ito ang tunay na mapapatunayan nang tiyak.
Gayunpaman, may 6,500 lamang na nakalistang mga substansiya, at malamang na mahigit sa 10,000 ang mga ito.
Nakikita ko si Alex na nakatayo roon, kaya laktawan ko na lang ang iba.
Nais kong maikling banggitin na ang hindi ionising na radyasyon at mga elektromagnetikong larangan ay maaari ring
magdulot ng mga pagbasag sa genetika, bagaman hindi direkta.
Pero alam kong may darating pang tagapagsalita, kaya maaari ko nang laktawan ito nang may malinis na konsensya.
Hindi lang ang mga inihahandang sangkap doon sa itaas ang nagdudulot ng panganib sa kalusugan, kundi pati na rin ang
lahat ng mga alon ng radyo at mikrowawo na bumabagsak sa atin.
At pinag-uusapan ko lang ngayon ang mga bagay tungkol sa manipulasyon ng panahon.
Hindi ko muna isasama sa paghahambing ang 5G, pati na rin ang 4G, 3G, atbp.
Oo, sa wakas, narito ang ilang larawang kinunan ko mismo noong Marso at Abril.
Hindi mo ito masyadong makita nang malinaw sa proyektor.
Dahil talagang nasa kabundukan ito, mukhang smog sa Los Angeles.
Hindi talaga iyon maaaring natural. Tapos na ako rito.
May ilang bagay akong hindi nabanggit. Sana hindi ako naghabla nang masyado. Maraming salamat sa inyong pansin.