Στις 12 και 13 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε στο Dornbirn της Αυστρίας συμπόσιο με τίτλο "Γιατί εκπαίδευση;
Αυτό περιελάμβανε μια κριτική εξέταση των κατευθυντήριων γραμμών του ΠΟΥ για την εκπαίδευση και την υγεία.
Ο διοργανωτής, Erwin Rigo, θέλει να επισημάνει τα επικίνδυνα σχέδια που ακολουθούνται με τη συνθήκη για
την πανδημία του ΠΟΥ και τη συνεχιζόμενη σεξουαλικοποίηση των παιδιών μας.
Τον υποστήριξαν έξι διάσημοι
ομιλητές: DDr.
Daniel von Wachter, Univ.-Prof. DDr. Christian Schubert, Ao. Univ.-Prof.
Dr. Michael Geistlinger, η συγγραφέας Gabriele Kuby, ο δικηγόρος Philipp Kruse και ο καθηγητής DDr. Martin Haditsch.
Σε αυτή και σε άλλες ιδιωτικές εκδηλώσεις στο παρελθόν, δημοσιεύτηκαν πληροφορίες
για ορισμένα θέματα που έρχονταν σε αντίθεση με την επίσημη αφήγηση.
Οι διοργανωτές αντιμετώπισαν μαζική αντίσταση από τους πολιτικούς θεσμούς
και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.
Οι διοργανωτές έχουν ακόμη και ακυρώσει τους χώρους διεξαγωγής τους λόγω πολιτικών παρεμβάσεων.
Επιπλέον, τον Νοέμβριο του 2023, για παράδειγμα, η Kleine Zeitung κατήγγειλε εκ των προτέρων μια εκπαιδευτική
εκδήλωση στην Καρινθία σχετικά με την πανδημία του κοροναϊού, με αποτέλεσμα να αφαιρεθεί από το επίσημο
ημερολόγιο εκδηλώσεων του δήμου.
Παρά τις αντιδράσεις, το ενδιαφέρον για τέτοιου είδους εκδηλώσεις είναι εντυπωσιακά υψηλό,
όπως φάνηκε και στο συμπόσιο στο Dornbirn.
Η ομάδα του hoch2.tv βιντεοσκόπησε ολόκληρη την εκδήλωση, ώστε εσείς, αγαπητοί θεατές, να μπορείτε να παρακολουθήσετε
όλες τις παρουσιάσεις σε πλήρη έκταση.
Το Kla.TV παρέχει μια σύντομη εικόνα όλων των παρουσιάσεων και των συζητήσεων εδώ.
Το πρόγραμμα άνοιξε ο φιλόσοφος της θρησκείας
καθηγητής DDr. Daniel von Wachter.
Η έρευνά του επικεντρώνεται στη μεταφυσική, την αναλυτική φιλοσοφία της θρησκείας, την οντολογία, την αιτιότητα,
τους νόμους της φύσης και την ελεύθερη βούληση.
Daniel von Wachter: Οι ρίζες και οι κινητήριες δυνάμεις της σεξουαλικής αγωγής
Θα ήθελα τώρα να επιστρέψω και να ρωτήσω από πού προέρχεται στην πραγματικότητα
η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και μπορούμε να δούμε από πού προέρχεται;
Μπορούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει στο μυαλό αυτών που τις διαχειρίζονται και μπορούμε να αντλήσουμε κάτι από αυτό για το πώς πρέπει να αντιδράσουμε;
Η πρώτη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, το πρώτο μεγάλο πρόγραμμα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης,
έγινε υπό την καθοδήγηση ενός ανθρώπου
που ονομαζόταν Γκέοργκ Λούκατς, και ο Λούκατς ήταν δηλωμένος μαρξιστής,
και συμμετείχε στη σύντομη κομμουνιστική σοβιετική δημοκρατία στην Ουγγαρία για τέσσερις μήνες το 1919.
Έτσι, αυτή η σοβιετική δημοκρατία διήρκεσε τέσσερις μήνες και ήταν αναπληρωτής
λαϊκός κομισάριος για την εκπαίδευση.
Και σε αυτόν τον ρόλο, εισήγαγε ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης που ο κόσμος
δεν είχε ξαναδεί και το οποίο προκάλεσε μεγάλο σοκ στους καθολικούς Ούγγρους - και ήταν επίσης ένας
από τους λόγους για τους οποίους η σοβιετική δημοκρατία έφτασε στο τέλος της.
Αλλά ο Λούκατς εισήγαγε ένα πρόγραμμα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα
σχολεία με πλήρη ισχύ, ενθαρρύνοντας την απεριόριστη σεξουαλική επαφή.
Με άλλα λόγια, όλοι οι ηθικοί κανόνες που οι άνθρωποι συνήθως πάντα αποδέχονταν απορρίφθηκαν και τα παιδιά ενθαρρύνονταν
να απορρίψουν αυτούς τους κανόνες και στη συνέχεια να αναλάβουν δράση όσο το δυνατόν νωρίτερα.
Αυτό ενθάρρυνε επίσης τα παιδιά να επαναστατήσουν εναντίον των γονέων τους,
όπως συνέβη αργότερα τη δεκαετία του 1960 σε άλλες ευρωπαϊκές
χώρες και στις ΗΠΑ.
Και οι γυναίκες
θα πρέπει να επαναστατήσουν εναντίον των ανδρών και όλοι θα πρέπει να επαναστατήσουν εναντίον της εκκλησίας.
Αυτό ήταν το ύφος και το πρόγραμμα που υποστήριξε
με πρωτοφανή και πρωτοφανή ζήλο και
αμεσότητα [...]. Ο Λούκατς και ο Ράιχ είναι πολύ κοντά.
Μπορούμε να τους θεωρήσουμε ως τους θεμελιωτές της σεξουαλικής αγωγής. Και οι δύο είναι δηλωμένοι, ισχυροί μαρξιστές.
Αυτό που δεν έχω ακόμη απαντήσει είναι το ερώτημα γιατί είναι μαρξιστές ή, ακριβέστερα,
γιατί, ως μαρξιστές, επιδιώκουν τη σεξουαλικοποίηση με αυτόν τον τρόπο.
Ποια είναι η σύνδεση;
Η σύνδεση φαίνεται να υπάρχει, γιατί δεν είναι τυχαία στις βιογραφίες
τους και στο έργο τους, αλλά έχουν, όπως είδαμε ήδη με τον Ράιχ
και τελικά και με τον Λούκατς.
Ένα κίνητρο γι' αυτό είναι ότι είπαν ότι η σεξουαλική ηθική στέκεται με κάποιο τρόπο εμπόδιο στην επανάσταση.
[...] Και ο γενικός στόχος είναι να καταστραφούν οι
παλιές αξίες και να δημιουργηθούν νέες.
Η δημιουργία ενός νέου προσώπου και η δημιουργία νέων αξιών, και αυτό έχει πάντα μια πτυχή εξουσίας.
Έτσι, αυτή η πράξη καταστροφής δεν είναι απλώς μια πράξη καταστροφής,
αλλά πάντα και μια κατάληψη της εξουσίας.
Univ.-Prof. DDr. Christian Schubert
είναι ψυχονευροανοσολόγος και καθηγητής στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ.
Ο Δρ Schubert αναφέρεται σε μια εντελώς νέα άποψη της ιατρικής που διαφέρει θεμελιωδώς
από την τρέχουσα συμβατική ιατρική.
Στο λεγόμενο βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο, το σώμα, ο νους και η ψυχή ανήκουν μαζί, όπως και οι κοινωνικές και πολιτιστικές πτυχές.
Σύμφωνα με τον Christian Schubert, η βιοψυχοκοινωνική ιατρική δίνει έμφαση στα άυλα και όχι στα
υλικά, όπως οι αναλύσεις αίματος και οι υπέρηχοι στη συμβατική ιατρική.
Στην εποχή του κοροναϊού, οι εξετάσεις, οι μάσκες, τα λουκέτα και οι σύριγγες βρέθηκαν
επίσης στο επίκεντρο των γεγονότων.
Δεν ελήφθησαν υπόψη οι προσωπικές ευαισθησίες, τα συναισθήματα και οι σχέσεις - και η ζημία
που προκλήθηκε σήμερα είναι σημαντική.
Ακούστε τώρα τον ίδιο τον Christian Schubert: Christian Schubert: Γεωμετρία της ψυχής
Θυμάστε πολύ καλά τα τελευταία τρία χρόνια, όταν μας στέρησαν
τα πάντα όσον αφορά την αυτοδυναμία, την αποτελεσματικότητα και την αίσθηση του ελέγχου.
Μας φέρθηκαν σαν τα τελευταία καθάρματα, με ένα μωρό ελέφαντα ανάμεσά μας.
Δεν είναι μόνο πολιτική, είναι και ιατρική.
Το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να πάνε στην κλινική και αμέσως χάνουν την αξιοπρέπειά τους.
Χάνουν αμέσως τον ψυχισμό τους και την κοινωνική τους σχέση, τη βιογραφία τους.
Όλα αυτά παραδίδονται στο χερούλι της πόρτας αυτή τη στιγμή,
όταν τα καταλαβαίνεις μόνο μέσω αναλύσεων αίματος και υπερήχων και μαγνητικών τομογραφιών
και δεν ξέρω τι όλα αυτά γίνονται εκεί.
Εξαφανίζεσαι ως άνθρωπος.
Και μετά από τρία χρόνια κρίσης με τον κοροναϊό, θεωρώ πλέον ότι αυτό είναι απειλητικό για τη ζωή.
Αυτό το σύστημα της συμβατικής ιατρικής, στη σημερινή υλιστική του μορφή, είναι θανατηφόρο.
Δεν είναι απλώς ένα ασήμαντο αδίκημα να αποκλείεις την ψυχή και το πνεύμα και το κοινωνικό
από την ιατρική, είναι θανατηφόρο.
[...]
Θα έλεγα στον τίτλο αυτής της εκδήλωσης, ποιο είναι το νόημα αυτής της εκπαίδευσης;
Επειδή η εκπαίδευση από μόνη της είναι εντάξει, αλλά αυτή η εκπαίδευση; Όχι.
Ο αναγωγικός υλισμός καθορίζει τη δυτική άποψη για την ανθρωπότητα.
Η εκπαίδευση χρησιμεύει στη διατήρηση του status quo.
Και διατηρείται φυσικά από τις οικογένειες μέσω της γενετικής των παιδιών.
Ο άνθρωπος ως μηχανή, δύναμη παραγωγής και εμπόρευμα.
Κλέβουμε το μάρκετινγκ μας.
Υπάρχουν κουλτούρες όπου οι άνθρωποι εργάζονται όταν χρειάζονται κάτι.
Στην κουλτούρα μας, δουλεύουμε μόνο.
Υπάρχουν κουλτούρες όπου τα προϊόντα δημιουργούνται όταν τα χρειάζομαι εκείνη τη στιγμή.
Ναι, τότε θα το κάνω.
Αλλά για εμάς, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από την πίεση της παραγωγής. [...]
Το γεγονός είναι, για να κλείσουμε με μια θετική σημείωση:
Το νέο παράδειγμα, θα έλεγα, είναι βιοσημειωτικό-συστημικό, όπως σας έδειξα. Όλα ανήκουν μαζί.
Και αυτό που είναι πιο ισχυρό είναι οι μη υλικοί παράγοντες.
Όχι το υλικό, αλλά αυτό που κρέμεται από
πάνω του - οι σχέσεις μας, οι βιογραφίες μας.
Ο άνθρωπος είναι ολιστικός και πολύπλοκος.
Χρειαζόμαστε επειγόντως έναν επανα-ανθρωπισμό της κοινωνίας και της ιατρικής, έναν
επανα-ανθρωπισμό.
Πρέπει να ξαναγίνει άνθρωπος.
Η σαλουτογένεση, το ασυνείδητο και το άυλο πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο της εκπαίδευσής μας.
Είμαι βαθιά πεπεισμένος γι' αυτό.
Τα παιδιά μας πρέπει να το μάθουν αυτό.
[...] Univ.-Prof.
Ο Δρ Michael Geistlinger είναι αναπληρωτής καθηγητής διεθνούς δικαίου, συγκριτικού δικαίου στον τομέα του συνταγματικού και διοικητικού δικαίου
και ανατολικοευρωπαϊκού δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Σάλτσμπουργκ.
Michael Geistlinger: Νέα έκδοση των Διεθνών Κανονισμών Υγείας (ΔΚΥ) και της συνθήκης του ΠΟΥ για την πανδημία Αυτό το παγκόσμιο
καταστατικό του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και το πρώτο σημαντικό νομικό σημείο που πρέπει να σας επισημάνω
εδώ είναι ότι στην Αυστρία πρέπει να εκλαμβάνεται ως ένας απλός ομοσπονδιακός νόμος.
Αυτό σημαίνει ότι εγκρίθηκε από το Εθνικό Συμβούλιο και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, δημοσιεύθηκε
στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και, επομένως, έχει την ιδιότητα του απλού νόμου.
Τίποτα από αυτά δεν έχει αναχθεί σε συνταγματικό καθεστώς.
Όλες οι διατάξεις του δεν είναι παρά απλοί νόμοι.
[...] Η συνθήκη για την πανδημία βασίζεται αρχικά στο άρθρο 19.
Αυτή είναι η πραγματική νομική βάση. Αυτό είναι το ανώτερο μέρος αυτής της ταινίας.
Και εκεί βλέπετε ότι πρέπει να εγκριθεί με πλειοψηφία
δύο τρίτων [πλειοψηφία] στη Συνέλευση Υγείας.
Το όλο εγχείρημα έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Μαΐου 2024.
Στη συνέχεια πρέπει να τεθεί σε ισχύ σύμφωνα με τις διατάξεις της
αντίστοιχης βάσης του κράτους μέλους.
Αμέσως
κατά την έναρξη της διαδικασίας σύνταξης το 2021, τα κράτη συμφώνησαν
ότι θα υπόκειται σε επικύρωση.
Ο όρος "υπό επικύρωση" αναφέρεται σε μια συνθήκη του διεθνούς δικαίου που πρέπει να
εγκριθεί από τα εθνικά κοινοβούλια.
Αυτό σημαίνει ότι, όσον αφορά τη συνθήκη για την πανδημία, η Αυστρία θα είχε αρχικά τη δυνατότητα
να αποτρέψει την πλειοψηφία των δύο τρίτων.
Θα σας πω αργότερα γιατί αυτό είναι πλέον δύσκολο έως σχεδόν αδύνατο.
Στη συνέχεια, έχει επίσης τη δυνατότητα να μην επικυρώσει τη συνθήκη -
με άλλα λόγια, να μην την εγκρίνει το Κοινοβούλιο.
Φυσικά, αυτό εξαρτάται από την πολιτική σύνθεση του κοινοβουλίου.
Και στη συνέχεια, αυτό πρέπει να αιτιολογηθεί αναλόγως
και να κοινοποιηθεί στον Γενικό Διευθυντή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας εντός περιόδου
18 μηνών [τώρα 10], κάτι που μπορείτε να δείτε εδώ στο άρθρο 20.
[...
Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αυτή η προθεσμία, αυτό σημαίνει ότι οι διεθνείς υγειονομικοί κανονισμοί θα τεθούν αυτομάτως σε ισχύ στην Αυστρία και σε όλα τα άλλα κράτη μέλη.
[...] Οι συστάσεις
δεν είναι ρητά νομικά δεσμευτικές.
[...] Τα πρότυπα έχουν υιοθετηθεί μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Επομένως, δεν έχουν καμία νομική σημασία.
Αποκτούν νομική σημασία, όπως μας περιέγραψε στην αρχή ο Δρ Ρίγκο, μόνο
επειδή έχουν καταστεί δεσμευτικές σε εθνικό επίπεδο.
Σε μια συζήτηση που ακολούθησε, η κυρία Leni Kesselstatt είχε την ευκαιρία να πει τη γνώμη της.
Είναι συνιδρύτρια της Οικογενειακής Συμμαχίας στην Αυστρία και, μαζί με τον σύζυγό της Franz, δραστηριοποιείται στην
πολύτιμη πρωτοβουλία για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση.
Η Leni Kesselstatt περιγράφει τις απαρχές Το
2015, είχε έρθει η ώρα για το διαβόητο διάταγμα για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση
υπό την υπουργό Heinisch-Hosek.
Και με αυτό το διάταγμα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι άνοιξαν οι πύλες στην Αυστρία.
[...]
Η πραγματικότητα είναι ότι αυτά τα πρότυπα, αυτά του ΠΟΥ και του BZgA από τη Γερμανία, έχουν προ πολλού φτάσει στα σχολεία, όπως είπα.
Έτσι, αυτό έχει τελειώσει από το 2015. Μέσω αυτού του διατάγματος για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και μέσω αυτών των εξωτερικών οργανισμών.
Εκτός από την TeenStar, δεν υπάρχει καμία ένωση που να γνωρίζουμε, και έχουμε μια επισκόπηση
ολόκληρης της Αυστρίας που δεν είναι ιδεολογική.
Το ίδιο ισχύει για τις έννοιες και τις οργανώσεις ή τα εργαστήρια πρόληψης της κακοποίησης, καθώς
και για τα δικαιώματα των παιδιών.
Αυτοί είναι οι τρεις βασικοί τομείς όπου η σκληροπυρηνική ιδεολογία εισάγεται στα σχολεία.
Η κατάσταση τώρα είναι ότι οι εξωτερικοί σύλλογοι έρχονται στα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί
αποκλείονται ως επί το πλείστον, παρόλο που υπάρχει αυτός ο πολύ ισχυρός νόμος, δηλαδή ο νόμος περί σχολικής
εποπτείας, που ορίζει ότι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να παραμένουν στην τάξη, ακόμη και με εξωτερικούς συλλόγους.
[...]
Αυτό σημαίνει ότι οι δάσκαλοι αποσπώνται, δεν γνωρίζουν πλέον τι συμβαίνει στην τάξη.
Τα παιδιά ενημερώνονται ότι δεν πρέπει να μιλήσουν σε κανέναν για το τι συμβαίνει.
[...] Τώρα έχουμε μια νέα κατάσταση από το περασμένο φθινόπωρο.
Υπάρχουν νέα προγράμματα σπουδών που το ÖVP - λυπάμαι που το λέω - έχει ξεκινήσει.
Τα προγράμματα σπουδών, που σημαίνει ότι από το
πρώτο έτος του δημοτικού σχολείου,
η ταυτότητα των παιδιών αμφισβητείται σε όλα τα μαθήματα.
[...] Οι εκπαιδευτικοί που μόλις βγήκαν από τις ακαδημίες, από τα προγράμματα κατάρτισης, από το πανεπιστήμιο, είναι πραγματικά έμφυλοι, έτσι το λέω εγώ.
Δεν έχουν πλέον καμία διαφοροποίηση.
Δυστυχώς, συχνά πρόκειται για ανθρώπους που δεν έχουν οι ίδιοι παιδιά και νομίζουν ότι το κάνουν σωστά.
Τι πρέπει λοιπόν να συμβουλεύσουμε τους γονείς να κάνουν τώρα;
Πηγαίνετε στο σχολείο και μάθετε περισσότερα.
Ποια είναι η κατάσταση;
Θα διδαχθεί η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση σε αυτή την τάξη κατά τη φετινή σχολική χρονιά;
Πότε συμβαίνει αυτό;
Στη συνέχεια, πηγαίνετε ξανά
και σημειώστε την ημερομηνία.
Πηγαίνετε πίσω και ρωτήστε:
Εσείς οργανώνετε τα μαθήματα,
ή έρχεται μια εξωτερική ένωση;
Και προσπαθήστε να κάνετε μια ωραία, σωστή κουβέντα με τους καθηγητές
για να μάθετε πότε θα γίνει αυτό.
[...]
Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζετε ότι η κατάσταση έχει πλέον αλλάξει δραματικά, ξεκινώντας από την πρώτη τάξη.
Η Gabriele Kuby είναι κοινωνιολόγος και συγγραφέας 16 βιβλίων.
Το 2008, ψηφίστηκε δημοσιογράφος της χρονιάς από το ευαγγελικό εβδομαδιαίο περιοδικό idea.
Gabriele Kuby: Η σεξουαλική απελευθέρωση οδηγεί στην ελευθερία;
Δημοσίευσα το πρώτο μου βιβλίο κατά της ιδεολογίας των φύλων το 2006.
[...]
Εκείνη την εποχή, όλοι νόμιζαν ότι υπερβάλλει, ότι άκουγε το γρασίδι να μεγαλώνει.
Πράγματι, άκουσα τα ζιζάνια που φυτρώνουν και πνίγουν την ελευθερία μας.
Κανείς δεν το λέει αυτό πια.
Αντιθέτως, μένουμε
εμβρόντητοι από την τρέλα στην οποία μπορεί να εμπλακεί μια κοινωνία που έχει τοποθετήσει το
αυτόνομο άτομο στο θρόνο του Θεού.
[...]
Το Ινστιτούτο Σεξουαλικής Αγωγής του Uwe Sielert έδωσε τον τόνο, εκπαίδευσε τους ανθρώπους και κατάφερε να κάνει την ιδέα αποδεκτή: Τα παιδιά χρειάζονται σεξουαλικότητα.
Αυτή είναι μια απολύτως λανθασμένη θέση, που δεν υποστηρίζεται από καμία επιστήμη.
Σε αυτή τη σανίδα του σερφ, η κουλτούρα μας αλλάζει και τα παιδιά κακοποιούνται.
[...]
Αν [ο άνθρωπος] δεν προσανατολίσει την ελευθερία του προς την αλήθεια, γίνεται δουλοπάροικος των επιθυμιών του.
[...]
Σε σύντομο χρονικό διάστημα, το 2010, όλος αυτός ο αγώνας, αυτή η πεποίθηση συνεχίστηκε: Οι μητέρες, τα παιδιά χρειάζονται εκπαίδευση και πρέπει να τα βάλουν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς.
Τα παιδιά χρειάζονται έναν δεσμό.
Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για τη ζωή των παιδιών.
Χρειάζονται έναν σταθερό, σταθερό και αγαπημένο δεσμό.
Και τότε η προσωπικότητα
μπορεί να αναπτυχθεί [...]
Στα χρονικά της ιστορίας, δεν υπάρχει παράδειγμα κοινωνίας που να είχε υψηλή κοινωνική ενέργεια για μια ορισμένη χρονική περίοδο, εκτός αν ήταν απολύτως μονογαμική.
Επομένως, ο περιορισμός της σεξουαλικής ικανοποίησης πρέπει να θεωρηθεί
ως η αιτία της πολιτιστικής προόδου.
Τέλος του αποσπάσματος. [...] Θα αναφερθώ εν συντομία στο θέμα του φύλου.
Η σεξουαλική επανάσταση ξεκίνησε υπό τη σημαία της σεξουαλικής απελευθέρωσης και της απελευθέρωσης
των γυναικών από τη σκλαβιά της μητρότητας.
Ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε από τη Σιμόν ντε Μποβουάρ στο βιβλίο της
Το αντίθετο
φύλο από το 1948 [...].
Όχι η ευτυχία, αλλά η κατάθλιψη, η μοναξιά και ο φόβος είναι οι πικροί καρποί της σεξουαλικής επανάστασης.
[...] [ Μια κοινωνία χωρίς κυριαρχία] - έχει συντρίψει τα πάντα.
Η φιλία με τον Θεό, η ακεραιότητα του προσώπου ως ενότητα της πνευματικής ψυχής με το σώμα, η αγάπη
μεταξύ άνδρα και γυναίκας, ο δεσμός μεταξύ του παιδιού και των βιολογικών του γονέων.
Έχει αφήσει την ανθρώπινη ύπαρξη στο έλεος της τυφλής αυθαιρεσίας της επιθυμίας.
Μακριά από το να δίνει ελευθερία στο άτομο που ζει με αυτόν τον τρόπο, γίνεται σκλάβος των
επιθυμιών του και έτσι κυριαρχείται από το σώμα του, το οποίο ήθελε να κυριαρχήσει.
ΔικηγόροςPhilipp KruseisΔικηγόρος για φορολογικό δίκαιο και συνταγματικά θέματα Philipp Kruse:
Συνθήκη του ΠΟΥ για την πανδημία - ολοκληρωτική δυστοπία εις βάρος της δημοκρατίας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων
Είμαι απλός
δικηγόρος εδώ και 26 χρόνια,
Έγινα δεκτός ως δικηγόρος στη Βέρνη της Ελβετίας και ξεκίνησα ως εμπορικός δικηγόρος.
Από το φορολογικό νόμο του 2003,
ο φορολογικός νόμος είναι διοίκηση παρέμβασης.
Εκεί μαθαίνεις ως δικηγόρος, αλλά και με τις φορολογικές αρχές, υπό ποιες προϋποθέσεις
επιτρέπεται στο κράτος να βάζει χέρι στην τσέπη μας και να περιορίζει τη σφαίρα του πλούτου μας.
Και, παραδόξως ή λογικά, πρόκειται για πολύ ανάλογους κανόνες με εκείνους που εφαρμόζονται
όταν παραβιάζονται τα θεμελιώδη δικαιώματα.
Και γι' αυτό το λόγο, κατά την περίοδο του λουκέτου τον Μάρτιο του 2020, έδωσα ιδιαίτερη προσοχή στο πότε
ήταν κατάλληλες οι συνθήκες για μια τέτοια κολοσσιαία παρέμβαση στη ζωή μας, στην οικονομία μας,
αλλά και στην υγεία μας - για να μην αναφέρω πολλούς ανθρώπους στους οποίους αναβλήθηκε η θεραπεία
τους ή τους είπαν να μείνουν στο σπίτι - που ήταν
επίσης μια παρέμβαση στην υγεία τους.
Δεν έχω βρει ακόμη αυτή την αιτιολόγηση.
[...] Παραπλανητικό.
Άλλο ένα παράδειγμα από την πρέσβειρα Nora Kronig.
Στο τέλος αυτής της συνέντευξης, ο εκδότης της NZZ Fontana ρωτά: Τι θα ακολουθήσει;
Μπορούν το Κοινοβούλιο και ο λαός να έχουν λόγο στο σύμφωνο για την πανδημία;
Αυτό εξαρτάται από την έκβαση των διαπραγματεύσεων, λέει η Nora Kronig.
Και στη συνέχεια λέει για τους υγειονομικούς κανονισμούς - και αυτό είναι το κρίσιμο σημείο.
Λέει: "Οι προσαρμογές στους διεθνείς υγειονομικούς κανονισμούς είναι
ήσσονος σημασίας και τεχνικής φύσεως.
Αυτό δεν απαιτεί απαραίτητα κοινοβουλευτικό ψήφισμα.
Μας οδηγούν να πιστεύουμε σε όλες τις χώρες μας ότι αυτό που συμβαίνει τώρα
είναι μια μικρή τεχνική προσαρμογή.
Ένας διπλωμάτης δεν θα μπορούσε να μας μιλήσει με πιο παραπλανητικό τρόπο.
[...] Ο αντίλογός μου: λέω ότι συμβαίνει το αντίθετο.
Αυτοί οι νέοι, προσαρμοσμένοι υγειονομικοί κανονισμοί θα επιτρέψουν σίγουρα στον ΠΟΥ να
παρέμβει στους πιο θεμελιώδεις πυλώνες των δημοκρατιών μας, στην κυριαρχία μας.
Θα βλάψουν μαζικά τη δημοκρατία, θα καταστήσουν τη διάκριση των εξουσιών και, κυρίως, την αποτελεσματική
προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σχεδόν αδύνατη.
Και όλα αυτά είναι στοιχεία που συνιστούν ένα συνταγματικό
κράτος. Αν λείπει ένα από αυτά, τότε δεν έχουμε πλέον συνταγματικό κράτος.
[...]
Ο ΠΟΥ είναι ο νούμερο 1 διακινητής ψευδών ειδήσεων στον κόσμο - ΠΟΥ!
Και πάω ακόμα πιο μακριά.
Ο ΠΟΥ αποτελεί μεγαλύτερη απειλή για την υγεία μας από το Covid-19 [... ]
Τα ουσιώδη δεδομένα αποσιωπούνται.
[...] Ο καλός Παράκελσος
από το Einsiedel δεν θα
σταματούσε να γυρίζει στον τάφο του.
[...] Δεν βλέπουμε εδώ μάλλον μια αλλαγή στη βασική συνταγματική μας τάξη;
Επειδή τοποθετούμε ένα παράδειγμα πάνω από τα υψηλότερα παραδείγματά μας.
Μια οντότητα που δεν μπορούμε πλέον να ελέγξουμε.
Που δεν μπορούμε πλέον να αποδείξουμε ότι
είναι σωστή και που δεν είναι υπόλογη σε κανέναν.
Αυτό είναι που λέμε θεμελιώδης συνταγματική αναθεώρηση.
Και θα έφτανα στο σημείο να πω ότι δεν είναι καν δυνατόν να ληφθεί μια τέτοια απόφαση.
Επειδή παραιτείστε από τα δικαιώματά σας.
Παραιτείται κανείς από τα ιδιοκτησιακά του δικαιώματα.
[...] Prof. DDr.
Ο Martin Haditsch ειδικεύεται σε θέματα υγιεινής και μικροβιολογίας, ιολογίας και επιδημιολογίας λοιμώξεων, λοιμωξιολογίας και τροπικής ιατρικής.
Martin Haditsch: Συνθήκη του ΠΟΥ για την πανδημία και κατευθυντήριες γραμμές του ΠΟΥ για τη σεξουαλικότητα των μικρών παιδιών
Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία πρέπει να είναι κατάλληλη για την ηλικία.
Και το κατάλληλο για την ηλικία ορίζεται ως, παρακαλώ κρατηθείτε καλά:
Αυνανισμός στην ηλικία των 0 - 4 ετών, ομοφυλοφιλία 4 - 6 ετών, και αυτό περιλαμβάνει αμοιβαίο χούφτωμα.
Είναι απίστευτο.
Αντισύλληψη 6 - 9 ετών, προσανατολισμός φύλου 9 - 12 ετών και πρακτικές σεξουαλικές
εμπειρίες στην ηλικία των 12 - 15 ετών.
Και στη συνέχεια θα σας δείξω εν συντομία πώς ερμηνεύεται αυτό, ποιες
πιθανές ερμηνείες υπάρχουν.
Πρόκειται για τη λεγόμενη κρυφή ατζέντα.
Με άλλα λόγια, όλα αυτά αποφασίστηκαν χωρίς τη συμμετοχή παιδαγωγών, γονέων, ειδικών σε θέματα εκπαίδευσης,
γιατρών, ψυχολόγων ή ... στη διαδικασία.
Συνεπώς, η απόφαση αυτή ελήφθη, τρόπον τινά, κάτω από το ραντάρ, αλλά είναι δεσμευτική
για τα εμπλεκόμενα θεσμικά όργανα.
[...] Το παιδί είναι περίεργο, εξερευνά, κάνει ερωτήσεις.
Μια κατάλληλη οικογενειακή δομή παρέχει το κατάλληλο περιβάλλον για να αποκτήσουν τα παιδιά
γνώσεις και εμπειρίες ανάλογα με την ηλικία τους.
Σε μια ασφαλή και ανέπαφη οικογένεια ή στον κύκλο των φίλων που έχει μεγαλώσει,
κάθε παιδί θα βρει τους κατάλληλους συνομιλητές για τις απορίες που έχει.
Σε μια ευτυχισμένη και ανέμελη παιδική ηλικία, αμέτρητα θέματα βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, επειδή τα παιδιά είναι περίεργα.
Αλλά το σεξ σίγουρα δεν είναι ένα από αυτά.
Οι γονείς γνωρίζουν καλύτερα το στάδιο ανάπτυξης του
παιδιού τους και γνωρίζουν επίσης τι είναι κατάλληλο για το παιδί σε ποια κατάσταση.
Και αυτά τα αιτήματα περιλαμβάνουν επίσης ένα όχι.
Μπορείτε επίσης να πείτε: Είσαι ακόμα πολύ νέος για κάτι τέτοιο.
Εννοώ, έδωσα αυτά τα δύο παραδείγματα, έτσι δεν είναι;
Δεν δίνω σε ένα τρίχρονο παιδί ένα ξυράφι μόνο και μόνο επειδή μπορεί να
χρειαστεί να ξυριστεί αργότερα,
και δεν θα του δώσω τα κλειδιά του αυτοκινήτου, ακόμη και αν αργότερα γίνει οδηγός αγώνων.
Αυτό δεν είναι κατάλληλο για την ηλικία.
[...] Η οικογένεια είναι ο χώρος για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, το σχολείο είναι ο χώρος για την εκπαίδευση και τη μεταφορά γνώσεων.
Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να το κρατάμε αυτό χωριστά.
Δεν χρειαζόμαστε ένα κράτος νταντάδων.
Το κράτος πρέπει να υπηρετεί τους πολίτες.
[...]
Τελική έκκληση: Υποστηρίξτε τη γνώμη σας όσο καλύτερα μπορείτε, αλλά μην προσπαθείτε να προσηλυτίσετε.
Η αποστολή δημιουργεί πίεση.
Μπορείτε να το κάνετε αυτό με διακριτικό τρόπο, μπορείτε να προσπαθήσετε να κάνετε τους ανθρώπους να γίνουν περίεργοι.
Και τότε οι ερωτήσεις έρχονται αυτόματα.
Ενημερωθείτε για τα λεγόμενα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης, που τώρα ονομάζονται νέα μέσα
ενημέρωσης, αλλά παραμείνετε κριτικοί.
[...] Αλλά πάντα αναρωτιέστε: Τι θα μπορούσε να σημαίνει μια πολιτική απόφαση ή μια πολιτική
υγείας για εμένα ή τα παιδιά και τα εγγόνια μου στο χειρότερο σενάριο;
[... ]Στο τέλος της δεύτερης ημέρας, υπήρξε μια ερώτηση προς τον Gabriele Kuby στο πλαίσιο της συζήτησης:
Μπορείτε να φανταστείτε να πάρετε το εγγόνι σας από τα μαθήματα πρώιμης σεξουαλικοποίησης;
Η απάντησή σας μπορεί να είναι χρήσιμη για κάποιους γονείς:
Ως γιαγιά, δεν έχω την εξουσία να παίρνω τα εγγόνια μου από την τάξη.
Βρίσκομαι φυσικά σε διάλογο με τους γονείς.
Οι γονείς πρέπει να ηγηθούν αυτού του
αγώνα και καλώ τους πατέρες να πάνε στα σχολεία.
Μέχρι στιγμής είναι οι μητέρες που πηγαίνουν σε βραδιές γονέων και λένε: αλλά το παιδί μου κ.λπ.
Οι πατέρες (!) πρέπει να παλέψουν για την οικογένειά
τους και οι πατέρες πρέπει να παλέψουν για τα παιδιά τους και να πάνε στο σχολείο και να πουν: Όχι με το παιδί μου!
και με αυτόν τον τόνο.
Αγαπητοί θεατές - η διαδοχική δημοσίευση των παρουσιάσεων σε πλήρη έκταση έχει ήδη ξεκινήσει στο hoch2.tv. Οι σύνδεσμοι βρίσκονται στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος και θα προστίθενται σε συνεχή βάση.