در ژوئن ۲۰۲۳، پخش باواریا گزارش داد: پژوهشگران اتفاق نظر دارند: تغییرات اقلیمی کنونی ناشی از فعالیت‌های انسانی است.
رسانه‌های جمعی بارها به ما می‌گویند که بیش از ۹۷٪ از همه دانشمندان قانع شده‌اند که تغییرات اقلیمی ساخت بشر است.
اما آیا این واقعاً درست است؟
این اجماع به‌اصطلاح ۹۷ درصدی پیش‌تر در برنامه Kla.tv ما (www.kla.tv/27453) به‌عنوان جعلی افشا شده است.
همان‌طور که در این برنامه نیز فاش می‌کنیم، مطالعات انتقادی و مستقل حتی نشان می‌دهند که تنها ۰٫۵۴٪
از کل دانشمندان به تغییرات اقلیمی ساخت بشر معتقدند.
با این حال، در گزارش سال ۲۰۲۱ خود، هیئت بین‌دولتی کارشناسان تغییرات اقلیمی (IPCC) همچنین بیان می‌کند که
این موضوع که انسان‌ها در حال گرم کردن جو، اقیانوس‌ها و خشکی‌ها هستند، غیرقابل انکار است.
و این که این امر پیش از این تغییرات گسترده‌ای و سریعی را در جو، اقیانوس‌ها، کره یخ و کره زیست‌شناختی به وجود آورده است.
در نظر دانشمندان بی‌شمار، این ادعاها دروغی آشکار است.
در نتیجه، فهرستی از ۴۶ دانشمند منتشر شد که به‌عنوان مشارکت‌کنندگان سابق در هیئت بین‌دولتی
تغییرات اقلیمی، به‌شدت از آی‌پی‌سی‌سی انتقاد می‌کنند.
در واقع، شماری از دانشمندان اقلیم‌شناس پیش‌تر پشت به هیئت بین‌دولتی تغییرات اقلیمی کرده‌اند و روش‌های
کاری دستکاری‌گرانهٔ آن را به‌طور علنی افشا کرده‌اند.
پژوهشگران به‌طور یک‌صدا دستکاری گستردهٔ داده‌های موجود را مورد انتقاد قرار می‌دهند.
هر چیزی که با تصویر مطلوب مطابقت نداشته باشد، نادیده گرفته می‌شود.
– و برای حمایت از روایت، در صورت لزوم ادعاهای دروغین نیز با علم به موضوع منتشر می‌شوند.
بنابراین برخی از دانشمندان برای کسب شهرت و تأمین بودجهٔ تحقیقاتی در این بازی همراهی می‌کنند.
گزارش‌های IPCC صرفاً اسناد لابی‌گری هستند که یک هدف سیاسی واحد را دنبال می‌کنند: بی‌شرمانه از جهل و ساده‌لوحی
مردم در مورد مسئله پیچیده تغییرات اقلیمی سوءاستفاده می‌کنند.
اگر نگاهی دقیق‌تر به تاریخچهٔ هیئت بین‌دولتی تغییرات اقلیمی (IPCC) بیندازید، خواهید دید که انتشارات IPCC حاوی حجم
زیادی از اطلاعات نادرست و در برخی موارد حتی دروغ و فریب است.
IPCC از برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) پدید آمد.
موریس استرانگ پدر بنیان‌گذار و نخستین مدیر برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) بود که بعدها به
تأسیس هیئت بین‌دولتی تغییرات اقلیمی (IPCC) انجامید.
هدف اعلام‌شده‌ی آقای موریس استرانگ این بود (نقل قول): «مسئولیت ماست که شکست تمدن صنعتی را رقم بزنیم.»
در نگاه اول ممکن است فکر کرد که موریس استرانگ به محیط زیست بسیار اهمیت می‌داد.
و بنابراین می‌خواست سقوط تمدن صنعتی را رقم بزند. با این حال، این واقعیت که چنین نشد، از آن ناشی می‌شود که او در سال ۱۹۷۶،
اندکی پس از پایان دوره‌ی ریاستش، به برنامه‌ی محیط‌زیست سازمان ملل متحد پیوست و در صنعت نفت کانادا برای خود شغلی ساخت.
اما ارتباطات او با دیوید راکفلر، کلاوس شواب و مجمع جهانی اقتصاد نیز ابهام‌برانگیز است.
کلوس شواب گفت:
در هر کاری که او (موریس استرانگ) انجام می‌داد، مأموریت مجمع جهانی اقتصاد را عمیقاً مدنظر قرار می‌داد.
او یک دوراندیش بزرگ بود، همیشه در اندیشه‌اش از زمان خود جلوتر بود. او راهنمای من بود.
(راهنما) از زمان تأسیس انجمن: یک مشاور ضروری؛ و سال‌ها عضو هیئت مؤسسه ما.
بدون او، این انجمن به اهمیت کنونی خود دست نمی‌یافت.
بینندگان عزیز، بسیار نگران‌کننده است که IPCC از رؤیاهای مردانی مانند موریس استرانگ، که
بسیار به مجمع جهانی اقتصاد نزدیک بود، پدید آمد.
آیا بنابراین IPCC لزوماً ابزاری مشکوک برای تحمیل اهداف مجمع جهانی اقتصاد نیست؟
کلاوس شواب و تیم او در مجمع جهانی اقتصاد، راه‌حل مشکلات زیست‌محیطی و جهانی را در از هم پاشیدن تمدن صنعتی و
تمرکز تمام قدرت در دستان ائتلافی از شرکت‌های بزرگ می‌بینند، البته بدون هیچ‌گونه حق رأی دموکراتیک برای مردم.
چشم‌انداز آن‌ها یک «ریست بزرگ» است، با این هدف که طبق اجلاس اقتصاد جهانی ۲۰۳۰، ما دیگر مالک هیچ‌چیز
نخواهیم بود و با این حال همچنان خوشحال خواهیم بود.
در زیر چند نقل‌قول از دانشمندان پیشین مشارکت‌کننده در IPCC آمده است:
دکتر رابرت بالینگ: هیئت بین‌دولتی کارشناسان تغییرات اقلیمی (IPCC) اعلام کرده است که در طول قرن بیستم شتاب
قابل‌توجهی در افزایش سطح دریاها مشاهده نشده است. این موضوع در خلاصه IPCC برای سیاست‌گذاران درج نشده بود.
دکتر جان کریستی: عموم مردم تا حد زیادی نمی‌دانند که اکثر دانشمندانی که در هیئت بین‌دولتی کارشناسان تغییرات اقلیمی (IPCC)
مشارکت دارند، معتقد نیستند که گرمایش جهانی در حال وقوع است.
یافته‌های او در هر گزارش بعدی بارها تحریف و/یا سیاسی‌سازی شدند.
دکتر جودیت کری: من صرفاً مثل طوطی حرف‌های IPCC را تکرار و از آن حمایت نمی‌کنم، چون به این فرایند اعتماد ندارم.
دکتر رابرت دیویس: دماهای جهانی آن‌طور که مدل‌های اقلیمی مدرن پیش‌بینی کرده بودند، تغییر نکرده‌اند.
خلاصهٔ IPCC برای سیاست‌گذاران حتی یک بار هم به مشاهدات دما از طریق ماهواره اشاره‌ای ندارد.
دکتر ویلم دِ لانگ: در سال ۱۹۹۶، من توسط هیئت بین‌دولتی کارشناسان تغییرات اقلیمی (IPCC) به‌عنوان یکی از
توسط تقریباً ۳۰۰۰ دانشمند فهرست شده که بر این توافق داشتند که یک حضور انسانی قابل تشخیص وجود دارد.
تأثیر بر اقلیم.
من این کار را نکردم.
هیچ شواهدی دال بر این فرضیه وجود ندارد که تغییرات اقلیمی سریع و فاجعه‌بار ناشی از فعالیت‌های انسانی باشد.
دکتر آگیل فریس-کریستنسن: هیئت بین‌دولتی کارشناسان تغییرات اقلیمی (IPCC) از بررسی تأثیر خورشید بر
اقلیم زمین به‌عنوان موضوعی شایستهٔ تحقیق خودداری کرد.
IPCC وظیفه‌ی خود را صرفاً بررسی علل احتمالی انسانی تغییرات اقلیمی می‌دانست.
دکتر وینسنت گری: بیانیه درباره تغییرات اقلیمی سلسله‌ای از دروغ‌های نمایشی است.
دکتر مایک هولم: ادعاهایی مانند «۲۵۰۰ نفر از برجسته‌ترین دانشمندان جهان موافق‌اند که فعالیت‌های
انسانی تأثیر قابل‌توجهی بر اقلیم دارد» غیرصادقانه است.
... تعداد واقعی دانشمندانی که از این ادعا حمایت کردند تنها چند ده نفر بود.
دکتر یورگ کاسر: این رقم فقط کمی اشتباه نیست، بلکه به اندازه یک مرتبه ده برابر نادرست است.
آن‌قدر نادرست است که حتی ارزش بحث را ندارد.
دکتر مادهاو خاندیکار: من با دقت اثرات منفی تغییرات اقلیمی پیش‌بینی‌شده توسط هیئت بین‌دولتی کارشناسان
تغییرات اقلیمی (IPCC) را تحلیل کرده‌ام و این ادعاها را اغراق‌آمیز و بدون شواهد کافی رد کرده‌ام.
دکتر ریچارد لیندزن: فرآیند IPCC بیشتر تحت تأثیر سیاست است تا علم.
این از خلاصه‌ها برای تحریف اظهارات دانشمندان استفاده می‌کند،
و از جهل مردم سوءاستفاده می‌کند. دکتر مارتین منینگ: برخی از نمایندگان دولت که بر خلاصهٔ IPCC برای سیاست‌گذاران
تأثیر می‌گذارند، نویسندگان اصلی را تحریف یا نفی می‌کنند.
دکتر یوهانس اورلمانس: هیئت بین‌دولتی کارشناسان تغییرات اقلیمی بیش از حد سیاسی شده است.
بسیاری از دانشمندان نتوانستند در برابر وسوسهٔ شهرت، تأمین بودجهٔ پژوهشی و برگزاری نشست‌ها در مکان‌های عجیب‌وغریب که در
صورت مصالحه با اصول و صداقت علمی برای حمایت از دکترین گرمایش جهانی انسان‌ساخت در انتظارشان بود، مقاومت کنند.
دکتر راجر پیلکه: تمام نظرات من بدون هیچ ردّی نادیده گرفته شدند.
در آن لحظه به این نتیجه رسیدم که گزارش‌های IPCC در واقع به‌عنوان اسناد لابی‌گری برای اعمال برخی اقدامات سیاسی تهیه شده‌اند.
اما نه به‌عنوان یک ارزیابی صادقانه و واقعی از درک سیستم اقلیمی. دکتر
تام سگالستاد: مدل گرمایش جهانی IPCC توسط داده‌های علمی پشتیبانی نمی‌شود.
در تمام این جنون اقلیمی، آیا حتی کلارتو هم توسط نجواگران اقلیمی مورد بهره‌کشی قرار گرفت؟
یک برنامه هیجان‌انگیز در تاریخ ۱۰ فوریه برای حل این پرسش مهم پخش خواهد شد.
منتظر باشید!