მშვიდობის ხელშეწყობა დიალოგის გზით, საერთაშორისო უსაფრთხოების პოლიტიკის შესახებ დებატების მსოფლიოს წამყვანი ფორუმი
ეს არის მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის ზოგიერთი მიზანი.
მაგრამ როგორ შეუძლია მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციას ხელი შეუწყოს მშვიდობას და წვლილი შეიტანოს კონფლიქტების
მოგვარებაში, როდესაც მისი სპონსორები იარაღის მწარმოებლები არიან, რომლებიც ომებზე იღებენ მოგებას?
შესაძლოა, ამიტომ, მյունხენის უსაფრთხოების კონფერენცია ევროპელი მოსახლეობის უსაფრთხოებას არ ემსახურება?
განა შესაძლებელია, რომ ერ-სახელმწიფოებისა და ხალხის ნების გვერდის ავლებით, ის იქცა საიდუმლო მსოფლიო მთავრობის სამხედრო
მკლავად, რომელიც შედგება ბილდერბერგის ჯგუფის, CFR-ისა და ECFR-ისგან, ან განა სწორედ ამ მიზნით დაარსდა?
გვადევნეთ თვალი და მომდევნო გადაცემაში გაიგეთ ყველაფერი აფეთქებითი გამჟღავნებებისა და იმის შესახებ, თუ ვინ დგას
სინამდვილეში მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის უკან.
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია 2024 წლის 16-დან 18 თებერვლის ჩათვლით გაიმართება.
ამ პროცესში ის თავის 60-ე წლისთავს აღნიშნავს.
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია 1963 წელს დაარსდა და ყოველწლიურად მიუნხენში იმართება, როგორც საერთაშორისო კონფერენცია,
რომელზეც პოლიტიკოსები, სამხედრო და ბიზნეს წარმომადგენლები, არასამთავრობო ორგანიზაციები და სხვები გლობალური უსაფრთხოების
მდგომარეობის შესახებ სტრატეგიულ დებატებში ერთვებიან.
სანამ თავს დავუსვამთ კითხვას, თუ რა მიზნებს ისახავს მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია, პირველ რიგში,
გვსურს ვიცოდეთ, ვინ არიან მისი სპონსორები, რადგან სპონსორები ასევე ამხელენ კონფერენციის მიზნებს.
ერთგული ძველი გამოთქმისა, რომელიც ჯერ კიდევ მგალობელთა დროიდან მოგვივიდა: ვის პურს ვჭამ, იმის სიმღერას ვმღერი!
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის ოფიციალურ ვებსაიტზე, სხვებთან ერთად, ჩამოთვლილია შემდეგი სპონსორები:
ატლანტიკური საბჭო, ატლანტიკური ხიდი, ბილ და მელინდა გეიტსების ფონდი, როკფელერების ძმების ფონდი,
როკფელერის ფონდი, ჩათამ-ჰაუსის ანალიტიკური ცენტრი, ECFR, რომელიც წარმოადგენს ევროპის საგარეო ურთიერთობათა საბჭოს.
ჯორჯ სოროსის "ღია საზოგადოების ფონდები" აღარ არის მითითებული სპონსორად, თუმცა ბოლო წლებში იყო.
იარაღის მწარმოებლებიც ფიგურირებენ სპონსორების სიაში, მათ შორის Airbus, Rheinmetall, MBDA,
ევროპული იარაღის მწარმოებელი, და Lockheed Martin.
გაზეთ Handelsblatt-ის 2022 წლის 12 მარტის მიხედვით, Lockheed Martin მსოფლიოში ყველაზე დიდი იარაღის მწარმოებელია.
2020 წელს ჯგუფმა 58 მილიარდ დოლარზე მეტი ღირებულების იარაღი გაყიდა.
მიუხედავად იმისა, რომ იარაღის ინდუსტრია მას სპონსორობს, მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია
თავის მიზნებს გარე სამყაროს შემდეგნაირად აღწერს:
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია საერთაშორისო უსაფრთხოების პოლიტიკის შესახებ დებატების მსოფლიოში წამყვანი ფორუმია.
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია მიზნად ისახავს ნდობის გაძლიერებას და კონფლიქტების მშვიდობიანად მოგვარებაში
წვლილის შეტანას საერთაშორისო უსაფრთხოების საზოგადოებაში მიმდინარე, კურირებული და არაფორმალური დიალოგის ხელშეწყობით.
თავიანთი თავდაპირველი დევიზის შესაბამისად – მშვიდობის ხელშეწყობა დიალოგის გზით.
მაგრამ როგორ შეუძლია მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციას ხელი შეუწყოს მშვიდობას და წვლილი შეიტანოს
კონფლიქტების მოგვარებაში, როდესაც მისი სპონსორები იარაღის კომპანიები არიან, რომლებიც ომებზე ირჩენენ თავს?
ეს ცხადყოფს ინტერესთა აშკარა კონფლიქტს.
რუსეთ-უკრაინის კონფლიქტში ბოლო მოვლენები ცხადყოფს, თუ რაოდენ მტკიცედ იყო მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია ბოლო
წლებში კონფლიქტების მშვიდობიანი გზით მოგვარების ერთგული.
აი ოთხი მაგალითი: 1. მაგალითი: 2013/2014 წლებში უკრაინის კონფლიქტის გამოფეთქების შემდეგ, მაშინდელმა მიუნხენის უსაფრთხოების
კონფერენციის თავმჯდომარემ, ვოლფგანგ იშინგერმა, მხარი დაუჭირა აშშ-ის დელეგაციის გეგმას,
უკრაინისთვის იარაღის მიწოდების შესახებ, ჯერ კიდევ 2015 წელს.
იშინგერმა ეს მიზანშეწონილად და მნიშვნელოვნად ჩათვალა.
2. მაგალითი 2022 წლის დეკემბერში, გერმანიის ყოფილმა კანცლერმა ანგელა მერკელმა განაცხადა, რომ 2015 წლის მინსკის შეთანხმება, ანუ
რუსეთსა და უკრაინას შორის კონფლიქტის მოსაგვარებლად მიღწეული ცეცხლის შეწყვეტა, მხოლოდ იმისთვის იქნა
მხარდაჭერილი, რომ უკრაინის ხელახალი შეიარაღებისთვის დრო მოეგო.
ის ასევე იყო მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციების რეგულარული სტუმარი 2015, 2017 და 2019 წლებში.
3. მაგალითი: 2022 წლის აპრილის დასაწყისში – რუსეთის ჯარების შეჭრიდან ორ თვეზე ოდნავ მეტი ხნის შემდეგ – ბრიტანეთის მაშინდელმა
პრემიერ-მინისტრმა ბორის ჯონსონმა ხელი შეუშალა უკრაინასა და რუსეთს სამშვიდობო მოლაპარაკებების გზით შეთანხმების მიღწევაში.
მხოლოდ ისღა რჩებოდა, რომ ორივე მხარეს სტამბოლში სამშვიდობო ხელშეკრულება გაეწერა.
თუმცა, ეს არ მომხდარა, რადგან ბორის ჯონსონმა უკრაინის მხარეს შეთანხმების ხელმოწერა ბოლო წუთს შეუშალა.
დამატებითი იარაღის მიწოდების დაპირებით, ჯონსონი დაჟინებით მოითხოვდა კონფლიქტის მოგებას ბრძოლის ველზე და არა დიალოგის გზით.
ჯონსონი 58-ე მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის მონაწილე იყო, რომელიც 2022 წლის თებერვალში გაიმართა, მალევე სანამ მან რუსეთსა
და უკრაინას შორის სამშვიდობო შეთანხმების დადებას ხელი შეუშალა.
იგივე მიდგომა შეინიშნება 2023 წლის თებერვლის უსაფრთხოების კონფერენციაზე:
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის ახალი თავმჯდომარე, კრისტოფ ჰაუზგენი, კვლავაც მკაცრად იცავდა
უკრაინისთვის გერმანიის "ლეოპარდ" საბრძოლო ტანკების მიწოდებას.
ამავდროულად, გერმანიის კანცლერმა ოლაფ შოლცმა უკრაინასთან დაკავშირებით შემდეგი მოთხოვნა წამოაყენა:
ჩვენ გვჭირდება ჩვენი ყველაზე მნიშვნელოვანი შეიარაღების სისტემების უწყვეტი წარმოება.
და ბოლოს, 2023 წლიდან მოყოლებული, მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციაზე რუსეთის წარმომადგენლები აღარ იწვევენ.
პროვინციული დასკვნა. შეგახსენებთ: რა არის მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის საკუთარი აღწერა?
ის თავს უწოდებს საერთაშორისო უსაფრთხოების პოლიტიკის შესახებ დებატების მსოფლიოს წამყვან ფორუმს.
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია მიზნად ისახავს ნდობის განმტკიცებას და კონფლიქტების მშვიდობიანად მოგვარებაში წვლილის
შეტანას საერთაშორისო უსაფრთხოების საზოგადოებაში მიმდინარე დიალოგის ხელშეწყობით — თავისი თავდაპირველი დევიზის
შესაბამისად, დიალოგით მშვიდობის განმტკიცების შესახებ.
თუმცა, მოყვანილი ოთხივე მაგალითი არ აჩვენებს მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის მხრიდან რაიმე მცდელობას, რუსეთ-უკრაინის
კონფლიქტი მშვიდობიანად, ღია დიალოგის გზით მოაგვაროს. პირიქით:
იარაღის მიწოდებები და შეთანხმებების თავიდან აცილება კონფლიქტს კიდევ უფრო ასაზრდოებს!
ეს კითხვას ბადებს: თუ მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია რუსეთ-უკრაინის კონფლიქტის მშვიდობიანად
მოგვარებას არ ემსახურება, მაშინ რა მიზანს ემსახურება?
და რა არის მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის რეალური მიზნები, ან, უფრო სწორად, რა ფონური ინფორმაციაა საზოგადოებისთვის უცნობი?
ამ კითხვებზე პასუხის გასაცემად, საჭიროა, გადავხედოთ მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის ისტორიას და იმ
ადამიანებსა და ორგანიზაციებს, რომლებიც მას უკან დგანან.
მюнხენის უსაფრთხოების კონფერენციის ორგანიზატორები
დამფუძნებლები: უსაფრთხოების კონფერენციის წინამორბედია თავდაცვის კვლევების საერთაშორისო მოძრაობა.
ის 1963 წელს წამოიწყო ევაალდ-ჰაინრიხ ფონ კლაისტ-შმენცინმა, გერმანელმა ოფიცერმა და წინააღმდეგობის მოძრაობის მონაწილემ.
პირველი შეხვედრა 60 მონაწილით იყო შეზღუდული, მათ შორის ჰელმუტ შმიდტი და ჰენრი კისინჯერი.
ჰენრი კისინჯერი, რომელიც 2023 წელს გარდაიცვალა, მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის ერთ-ერთ ინიციატორად ითვლება.
ის ცნობილია, როგორც გლობალური სტრატეგი, რომელმაც ათწლეულების განმავლობაში მსოფლიო პოლიტიკა ჩამოაყალიბა.
ჰენრი კისინჯერი 1956 წლიდან იყო საგარეო ურთიერთობათა საბჭოს წევრი — მოგვიანებით საბჭოს დირექტორთა საბჭოშიც მსახურობდა
— და რეგულარულად მონაწილეობდა ბილდერბერგის შეხვედრებში.
ის ბილდერბერგის ჯგუფის მრჩეველთა საბჭოს წევრი იყო.
2009 წლიდან მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია ცნობილ მოღვაწეებს ევალდ ფონ კლაისტის პრემიით აჯილდოებს.
პირველი ჯილდო ჰენრი კისინჯერს გადაეცა.
თავმჯდომარეები: 1997 წლამდე მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციას ვონ კლაისტ-შმენცინი ხელმძღვანელობდა.
1999 წლიდან 2008 წლამდე მას ჰორსტ მ. ტელშიკი ჩაანაცვლა.
ტელჩიკი ჰელმუტ კოლის ახლო ნდობით პირადი იყო და ფედერალურ კანცლერის აპარატში მუშაობდა.
სხვა საკითხებთან ერთად, ის არის კონრად ადენაუერის ფონდის სამეურვეო საბჭოსა და ატლანტიკური ინიციატივის მრჩეველთა საბჭოს წევრი.
ჰორსტ ტელშიკი ასევე ესწრებოდა ბილდერბერგის კონფერენციებს 1982, 1984, 1988 და 1990 წლებში და იყო საგარეო
ურთიერთობათა საბჭოს (CFR) საერთაშორისო მრჩეველთა საბჭოს წევრი.
2008 წლიდან 2022 წლამდე მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციას ვოლფგანგ იშინგერი ხელმძღვანელობდა.
იშინგერი გერმანელი იურისტი და დიპლომატია.
ის არაერთხელ მონაწილეობდა ბილდერბერგის კონფერენციასა და მსოფლიო ეკონომიკურ ფორუმში (WEF).
სხვა საკითხებთან ერთად, ის არის საგარეო ურთიერთობათა ევროპული საბჭოს, CFR-ის ევროპული ფილიალის, წევრი.
ის ასევე კარგად იცნობდა ჰენრი კისინჯერს და სიტყვით გამოვიდა ჰენრი კისინჯერის ასი წლის იუბილესადმი მიძღვნილ ცერემონიაზე.
თავის გამოსვლაში იშინგერმა აღნიშნა, რომ მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის დამფუძნებელი, ევალდ ფონ კლაისტი, მრავალი
ათწლეულის განმავლობაში მჭიდრო კონტაქტში იყო ჰენრი კისინჯერთან.
საწყისი დასკვნა: თუ მხოლოდ მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის დამფუძნებლებსა და თავმჯდომარეებს განვიხილავთ, აშკარა
ხდება კავშირები გლობალურ სტრატეგოს ჰენრი კისინჯერთან, ბილდერბერგის ჯგუფთან და CFR-თან (გარე ურთიერთობათა საბჭო).
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის სრული სურათის შესაქმნელად, ქვემოთ მოცემულია მრჩეველთა საბჭოს წევრები.
ყურადღება მიაქციეთ, თუ რამდენად ხშირად ახსენდება აქ ასევე სახელები ჰენრი კისინჯერი და მისი მრჩეველთა ჯგუფი,
ტრილატერალური კომისია, ბილდერბერგის ჯგუფი, საგარეო ურთიერთობათა საბჭო (CFR) ან მისი ევროპული ფილიალი, ECFR.
ქვემოთ განხილული იქნება ამ ორგანიზაციების მნიშვნელობა და ინტერესები.
საკონსულტაციო საბჭოს წევრები 2009 წელს მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის საკონსულტაციო საბჭო დაარსდა, რათა
დახმარებოდა თავმჯდომარეს უსაფრთხოების კონფერენციის სტრატეგიულ ორიენტაციასა და განვითარებაში.
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის ამ მრჩეველთა საბჭოს თითქმის ყველა წევრი უკვე მონაწილეობდა ბილდერბერგის კონფერენციებში:
პოლ აშლაიტნერი, Deutsche Bank AG-ის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე, 2012-2022 წლებში.
ის 2015-2019 წლებში ესწრებოდა ბილდერბერგის კონფერენციას და არის მმართველი კომიტეტის წევრი.
ოლივერ ბატე Allianz SE-ის აღმასრულებელი დირექტორია.
ის 2017 წელს ბილდერბერგის კონფერენციის მონაწილე იყო და ტრილატერალური კომისიის გერმანიის ჯგუფის წევრია.
სამმხრივი კომისია არის კერძო, პოლიტიკური საკონსულტაციო ანალიტიკური ცენტრი, რომელიც 1973 წლის ივლისში ჰენრი
კისინჯერისა და დევიდ როკფელერის ინიციატივით დაარსდა.
ის წარმოადგენს ფორუმს ჩრდილოეთ ამერიკის, დასავლეთ ევროპისა და იაპონიის ელიტებს შორის გამოცდილების გაცვლისთვის.
კარლ ბილდტი, შვედეთის სამეფოს ყოფილი პრემიერ-მინისტრი, ტრილატერალური კომისიის ევროპის საკითხებში ვიცე-თავმჯდომარეა.
ის არის ევროპული საგარეო პოლიტიკის კვლევის ცენტრის (ECFR) ერთ-ერთი თავმჯდომარე და ბილდერბერგის კონფერენციის რეგულარული მონაწილე.
ხოსეპ ბორელი ფონტელესი ევროკომისიის ვიცე-პრეზიდენტია და 2023 წლის ბილდერბერგის კონფერენციის მონაწილე იყო.
თომას ენდერსი 2019 წლის ივნისიდან გერმანიის საგარეო ურთიერთობათა საბჭოს პრეზიდენტია და მონაწილეობდა
ბილდერბერგის კონფერენციაში 1984, 2005 და 2009-2015 წლებში.
ფუ ინი, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრის ყოფილი მოადგილე და 2011 და
2012 წლების ბილდერბერგის კონფერენციის მონაწილე.
ჯონ ფ. კერი, აშშ-ის ყოფილი სახელმწიფო მდივანი, 2012 წლის ბილდერბერგის კონფერენციის მონაწილე.
რადოსლავ სიკორსკი, პოლონეთის რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა ყოფილი მინისტრი, არის ბილდერბერგის ხელმძღვანელი წრის და ECFR-ის წევრი.
საბჭოს სხვა წევრებს, რომელიც მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის მმართველი ორგანოა, ასევე მჭიდრო
კავშირები აქვთ CFR-თან და ECFR-თან, რომელიც სოროსმა დააარსა.
ინე მარი ერიკსენ სორეიდი ნორვეგიის სამეფოს პარლამენტის საგარეო საქმეთა და თავდაცვის კომიტეტის თავმჯდომარეა.
ის 2013-2017 წლებში თავდაცვის მინისტრი იყო.
ის არის CFR-ის ევროპული ფილიალის, ECFR-ის, წევრი.
ჯეიმზ გ. სტავრიდისი არის აშშ-ის საზღვაო ძალების ყოფილი ადმირალი და CFR-ის წევრი.
არანჩა გონსალეს ლაია, ესპანელი დიპლომატი, 2020-2021 წლებში ესპანეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი იყო. ის ECFR-ის წევრია.
ჯეინ ჰარმანი, დემოკრატიული პარტიის ამერიკელი პოლიტიკოსი, არის CFR-ისა და სამმხრივი კომისიის წევრი.
კერსტი კალიულაიდი ესტონელი ეკონომისტი და პოლიტიკოსია.
ის 2016 წლიდან 2021 წლამდე ესტონეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტი იყო. ის ECFR-ის წევრია.
დევიდ მილიბენდი — ყოფილი ბრიტანელი პოლიტიკოსი, რომელიც 2007-2010 წლებში გაერთიანებული სამეფოს
საგარეო საქმეთა მინისტრად მსახურობდა. ის ECFR-ის წევრია.
ნატოს კავშირი მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციასთან
იენს სტოლტენბერგი, ნატოს გენერალური მდივანი, ასევე რეგულარულად ესწრება მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციას.
შტოლტენბერგი, რომელიც ასევე ბილდერბერგის ჯგუფის წევრია, აქ 2023 წელს მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციაზე თავისი გამოსვლის დროს.
პატივცემულო ბატონებო და ქალბატონებო, აშკარაა:
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის ხელმძღვანელობის თითქმის ყველა წევრს კავშირები აქვს ბილდერბერგის ჯგუფთან, CFR-თან და ECFR-თან.
როგორც Kla.TV-მ სხვადასხვა გადაცემაში განმარტა, ისინი როკფელერების ოჯახისა და მათი მოკავშირეების, მაგალითად ჰენრი
კისინჯერისა და ჯორჯ სოროსის მიერ, ჩრდილოვან მთავრობად დაარსდა.
მათი მიზანი: ახალი მსოფლიო წესრიგის დანერგვა და ერთიანი მსოფლიო მთავრობის დამყარება.
მოდით, ამიტომ, მოკლედ გადავხედოთ ამ ორგანიზაციებს.
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის უკან მდგარი ორგანიზაციები და მათი ინტერესები
ბილდერბერგის ჯგუფი და CFR: Kla.TV-მ ბილდერბერგის ჯგუფის შესახებ უკვე ვრცლად მოგვითხრო გადაცემაში:
"ბილდერბერგის ჯგუფი – საიდუმლო ჩრდილოვანი მთავრობა?"
ბილდერბერგის ჯგუფი დაარსდა დევიდ როკფელერის ინიციატივით.
ბილდერბერგის კლუბის დაარსების სტრატეგიული გეგმა საგარეო ურთიერთობათა საბჭოში (შემოკლებით CFR) დაიბადა.
CFR არის კერძო ამერიკული ანალიტიკური ცენტრი, დაარსებული 1921 წელს, რომელიც შეერთებულ შტატებში
ჩრდილოვანი მთავრობის მსგავსად მართავს პროცესებს.
2023 წლის 18-დან 21 მაისამდე კვლავ დადგა წლის ის დრო: ყოველწლიური ბილდერბერგის კონფერენცია შეიკრიბა.
ყველა პირი, ვინც ბილდერბერგის კონფერენციას დაესწრო, ამ მომენტიდან მოყოლებული, მუდმივად რჩება ბილდერბერგის ჯგუფთან დაკავშირებულად.
თითოეული კონფერენციის შემდეგ, ყველა მონაწილე და ყველა წინა მონაწილე მიიღებს შეხვედრის ოქმს.
გარდა ამისა, 1963 წლიდან მათ იღებენ თანმხლებ განმარტებით დოკუმენტს, კერძოდ, ბილდერბერგის კლუბის დღის წესრიგს.
ევროპის საგარეო ურთიერთობათა საბჭო: ECFR, CFR-ის ევროპული ფილიალი, უმთავრესად დაარსდა და დაფინანსდა ჯორჯ სოროსის მიერ.
თავად ჯორჯ სოროსი 2020 წლამდე მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის მრჩეველთა საბჭოს, ანუ საკონსულტაციო საბჭოს, წევრი იყო.
დევიდ როკფელერისა და ჰენრი კისინჯერის გვერდით, სოროსი მიიჩნევა იმ გლობალურ სტრატეგოსთაგან ერთ-ერთად,
რომელიც ფარული ჩრდილოვანი მთავრობის დაარსების მიღმა დგას.
Kla.TV-მ ჯორჯ სოროსისა და მისი ფონდების "ღია საზოგადოება" შესახებ გაავრცელა ინფორმაცია გადაცემაში: "ჯორჯ
სოროსი – გლობალური სტრატეგის გამოაშკარავებული ქსელი":
OSF არის ფონდებისა და არასამთავრობო ორგანიზაციების ასოციაცია, რომელიც 1979 წელს ჯორჯ სოროსმა დააარსა.
სოროსი ერთ-ერთი უდიდესი გლობალური სტრატეგოსია, რომლის მიზანია ახალი მსოფლიო წესრიგის
(იგივე NWO) დამყარება, რომელიც ერებს დაიმორჩილებს.
სოროსი OSF-ს იყენებს, როგორც ინსტრუმენტს, იმ პოლიტიკური საქმიანობის დასაფინანსებლად,
რომელიც ახალი მსოფლიო წესრიგის დანერგვას ემსახურება.
სადაც კი სოროსი ჩნდება, მოსახლეობისთვის შედეგი ყოველთვის დესტაბილიზაცია, ქაოსი, ომი ან მისი
ინტერესების მსახურნი პოლიტიკური ცვლილებებია.
მისი გავლენა ჩანს როგორც 2013–2014 წლებში უკრაინაში ევრომაიდანის გადატრიალებაში, ასევე
2015 წლიდან მოყოლებული ლტოლვილთა მოძრაობაში.
თუმცა, ასევე არსებობს კონკრეტული მინიშნებები, რომ სოროსი ჩართული იყო ყველა ფერად რევოლუციაში – ანუ,
ბოლო 15 წლის განმავლობაში მთავრობების დამხობაში.
ესენი მოიცავს ჯორჯიიდან ვენესუელამდე და "არაბულ გაზაფხულამდე" არსებულ მოვლენებს. OSF აქტიურია მსოფლიოს 120 ქვეყანაში.
ჯორჯ სოროსი მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის რეგულარული მონაწილეა. ბოლოს, ის 2023 წლის მიუნხენის უსაფრთხოების
კონფერენციას თავის ვაჟთან, ალექსანდრე სოროსთან, ერთად დაესწრო.
2021 წელს, მისი ვაჟი მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის მრჩეველთა საბჭოს წევრი გახდა ორწლიანი ვადით.
ალექსანდრე სოროსი არის ღია საზოგადოების ფონდების თავმჯდომარე, რომელიც მისმა მამამ დააარსა. ის არის ECFR-ის წევრი.
სხვა ჩართული გლობალური სტრატეგოსები
რიჩარდ ნეითან ჰასი, CFR-ის პრეზიდენტი 2022 წლამდე, ასევე არის მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის რეგულარული მონაწილე.
ის ბოლოს კონფერენციას 2023 წელს დაესწრო.
როკფელერის ფონდისა და როკფელერის ძმების ფონდის – როკფელერების ოჯახის ფონდის – წარმომადგენლები ასევე ყოველწლიურად
მოხვდებიან მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის მონაწილეთა სიაში.
ბილ გეიტსი არა მხოლოდ მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციის სპონსორია, არამედ მისი მონაწილეც – ბოლოს 2017 და 2022 წლებში.
გეიტსი არაერთხელ ჩნდება, როგორც გლობალური სტრატეგი, და მისდევს იმავე დღის წესრიგს, რასაც
დევიდ როკფელერი, ჰენრი კისინჯერი და ჯორჯ სოროსი.
დასკვნა: როდესაც ამ ყველაფერს განიხილავთ, უდავოა, რომ მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია ემსახურება არა ევროპელი
მოსახლეობის უსაფრთხოებას, არამედ რამდენიმე გლობალური სტრატეგისა და ანალიტიკური ცენტრის ინტერესებს.
განა შესაძლებელია, რომ ერ-სახელმწიფოებისა და ხალხის ნების გვერდის ავლებით, ის იქცა იმ საიდუმლო მსოფლიო მთავრობის
სამხედრო მუხად, რომელიც შედგება ბილდერბერგის ჯგუფის, CFR-ისა და ECFR-ისგან, ან განა სწორედ ამ მიზნით დაარსდა?
გაზეთმა "დი ლინკე" 2010 წლის 4 თებერვალს ზუსტად დაწერა:
მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენცია კვლავაც დარჩა შეხვედრად, რომელსაც იარაღის ინდუსტრია და ომის გამჩაღებლები აკონტროლებენ,
სადაც მსოფლიოს წამყვანი სამხედრო ძალები თავიანთ ინტერვენციისტულ ომებს განიხილავენ და ერთმანეთს ლეგიტიმურობას ანიჭებენ.
დაგვეხმარეთ ამ კავშირებისა და ფონური ინფორმაციის გამხელაში — გააზიარეთ ეს ტრანსლაცია და მიუნხენის უსაფრთხოების
კონფერენცია გლობალური საზოგადოების ყურადღების ცენტრში მოაქციეთ!
მხოლოდ მაშინ, როდესაც ომების შემოქმედები გამხელებიან, არსებობს იმედი მშვიდობისა!
დავასრულოთ რუსი მწერლის, ლევ ტოლსტოის (1828–1910) ციტატით:
ისტორიის მანძილზე არ ყოფილა ომი, რომელიც მთავრობებს, მხოლოდ მათ, არ მოეწყოთ ხალხის ინტერესების უგულებელყოფით, რადგან ომი
ხალხისთვის ყოველთვის დამანგრეველია, თუნდაც წარმატებული იყოს.
ბომბები ცვივა, ხალხი იღუპება
ვიყვირებ: როდის დადგება დედამიწაზე მშვიდობა?
ბავშვები ომის ზონაში, დგანან და ტირიან
კითხვები: როდის დასრულდება ეს ომი, დედი?
ღამით ვეღარ ვიძინებ
რადგან ბოროტმოქმედები გლობალური ძალით თამაშობენ
რაკეტები ოთახებს ურტყამენ
და საკუთარ თავს ეკითხებით: ღმერთო ჩემო, როგორ შეიძლება ეს იყოს?
მე ამ სამყაროსთვის მშვიდობა ვარ, თუნდაც მთელი არმია ჩემს წინააღმდეგ იდგეს.
არასდროს აღმოვმართავდი ხელს შენზე, ო, ჩემი სულის ფიცით!
მე ამ სამყაროსთვის მშვიდობა ვარ, თუნდაც მთელი არმია ჩემს წინააღმდეგ იდგეს.
რადგან შენ მე ხარ და ღმერთი შენში ცხოვრობს. შენი სიცოცხლე ჩემი სიცოცხლეა, ღმერთი ჩემშიც.
ჯარისკაცებო, დადეთ იარაღი. საკმარისია არასწორი ადამიანებისთვის სიკვდილი.
ხელისუფლება კვლავ ტრენეებში ზის.
კეთილი საქმის კეთება, უსამართლობის გამოსწორება
კიდევ რამდენი დაღუპული თანამებრძოლი? ეს ჯერ კიდევ არ გყოფნის?
არც ერთი სული არ უნდა მოკვდეს ხალხის ამ ღალატის გამო
ღამით ვეღარ ვძინებ, რადგან ბოროტმოქმედები გლობალური ძალით თამაშობენ
რაკეტები ოთახებს ურტყამენ
და საკუთარ თავს ეკითხებით: ღმერთო ჩემო, როგორ შეიძლება ეს იყოს?
მე ამ სამყაროსთვის მშვიდობა ვარ, თუნდაც მთელი არმია ჩემს წინააღმდეგ იდგეს.
არასდროს აღმოვმართავდი ხელს შენზე, ო, ჩემი სულის ფიცით!
მე ამ სამყაროსთვის მშვიდობა ვარ, თუნდაც მთელი არმია ჩემს წინააღმდეგ იდგეს.
რადგან შენ მე ხარ და ღმერთი შენში ცხოვრობს. შენი სიცოცხლე ჩემი სიცოცხლეა, ღმერთი ჩემშიც.
იცი, მე ძალადობას არ ვარგივარ.
რადგან ყოველდღიურ ცხოვრებაში მნიშვნელოვანია სიმშვიდის შექმნა.
უდიდესი სიყვარულია, როცა მეგობრებს უყვარხარ.
ვარჯიშე სახლში, დაძლიე დაყოფა
სანამ ღამით ისევ შევძლებთ ძილს (ღამით)
და ბოროტმოქმედებმაც გაფლანგეს თავიანთი ძალა
და ბავშვები ისევ სიცილით გამოდიან ქუჩაში
ღმერთო ჩემო, ამ ცხოვრებას მაინც ვნახავ.
მე ამ სამყაროსთვის მშვიდობა ვარ, თუნდაც მთელი არმია ჩემს წინააღმდეგ იდგეს.
არასდროს აღმოვმართავდი ხელს შენზე, ო, ჩემი სულის ფიცით!
მე ამ სამყაროსთვის მშვიდობა ვარ, თუნდაც მთელი არმია ჩემს წინააღმდეგ იდგეს.
რადგან შენ მე ხარ და ღმერთი შენში ცხოვრობს. შენი სიცოცხლე ჩემი სიცოცხლეა, ღმერთი ჩემშიც.