Nekazarien gobernuaren aurkako protestak egin eta gutxira, milaka pertsona kalera ateratzen ari dira.
AfDren aurkako gobernuaren aldeko manifestazioak
kalean
Hala ere, AUF1-eko zuzendari nagusi Stefan Magnet-ek kontuz ibiltzeko eskatzen du:
Erabilita izan al ziren manifestazio hauek nekazari protesten hedabideetako estaldura mozteko, aldi
berean gero eta indartsuagoa zen oposizioa ezabatzeko?
Estrategia hau guztiz bat dator Munduko Ekonomia Foroaren arlo berriarekin, "Desinformazioaren Aurkako Agenda"
leloaren pean ahots kritikoak isilaraztea helburu duena.
- dirudienez, Great Reset-a ezartzeko helburuarekin.
Stefan Magneten analisi bikaina, ondorio argiak dituena...
Agerian: Eskuinaren aurkako manifestazioek nola osatzen duten Berrezarpen Handiaren parte! Stefan Magnet,
AUF1, 2024ko urtarrilaren 26an. Zorigaitza den 2024. urtea.
– ekitaldiz betetako hasiera du,
Azkar hasten da.
Nekazari protestak jarraian, orain Alemaniako eskuinaren aurkako eta Munduko Ekonomia Foroan
masen manifestazioek egitarau nagusia ezarri dute:
Desinformazioaren aurka borrokatzea.
Desinformazioaren aurkako borroka Ursula von der Leyenek bere hitzaldian hurrengo bi
urteetarako egitarau nagusi gisa aurkeztu zuen.
Eta horrek esan nahi du, argi esan zuenez, une honetan ez dela Ukrainako gerra edo autoeragindako
klima-histeria garrantzitsuagoa, baizik eta kezka nagusia desinformazioaren aurkako borroka dela.
Horrela, globalistek nahi dute zein den desinformazioa eta zein den informazioa agindu.
eta desinformazio gisa etiketatzen dutena
Etengabe borrokatu behar da.
Etorkizunari berari buruzkoa izango litzateke.
Eskuinaren aurkako manifestazioak jada Alemanian egitarau honen lehen aplikazioa dira.
Baina kontuz:
Zirrara guztiek gauza askotatik gure arreta desbideratzeko asmoa dute.
Ez da helburu bakarra Europako eta Alemaniako gainbehera ekonomikoari, Great Resete-ren ondorengo
suntsiketari, ezartzen ari diren lege berriei eta sistemaren politikarien gaitasunik ezaari arreta desbideratzea.
Askoz gehiago martxan jarri behar da, eta prestaketa-lanak egin behar dira gu aurrez programatzeko, eraisketa
oso honen ondoren etorriko denarentzat eta Erreset Handiaren ondoren guri zain dagoenarentzat.
Beraz, benetan zertaz ari da?
Zer ari da une honetan planifikatzen?
Zer jartzen ari da martxan?
Eta zein izango da emaitza?
Gaur, hau hegazti baten ikuspuntutik aztertu nahi dugu.
Azaletik eta oso modu zehatzean, gaur egungo helburu politikoetaz, nagusi diren alderdiek, hedabide
nagusiek, zientzia politikoetako adituek eta erakunde osoak jarraitzen dituzten helburu politikoetaz ari da.
Lau puntu daude:
1. Masa-isteria, hau da, herritar arrunten artean sortzen den isteria
2. Orokorrean ezkerreko bezero gisa ezagutzen den talde osoaren mobilizazioa, baita ezkerreko berde sektorearen mobilizazioa ere
3. AfD zatitzea eta ostrazizatzea 4. AfDren aurkako errepresioa eta debekua prestatu
Hasi gaitezen 1. puntutik: masen histeriaren.
Demonstrazioek egiazki eguneroko albisteak bete ditzakete, nekazarien eta enpresarien protestetatik
hedabideen erreportajeak urrunduz. Hau merkantzien garraiolari eta transportistaetara ere hedatu da, eta abar.
Urtarrilaren lehenengo astean nekazarien protesten garapen osoak are gehiago larriagotzeko potentziala zuen.
eta, noski, hori modu zoragarrian arintzea nahi zuten.
Eskuinaren aurkako manifestazioek nekazarien manifestazioak gainditu dituzte, nahi baduzu.
Gobernuaren aurkako manifestazioetatik, bat-batean gobernuaren aldeko manifestazioetan aurkitu ginen.
eta erakustaldi hauek, oro har, arreta beste gauza askoren gainean kentzen dute.
Zenbait datu: zergadunek beren borondatez 60.000 milioi euro ordaintzen jarraitzen dute atzerriko
proiektu eta garapen-laguntzetarako beren gobernu federalaren, semaforo-koalizioaren, bidez.
Alemanian asiloan urtean 50 mila milioi euroko zerga-sarrerak gastatzen dira.
Esportazioak erortzen ari dira, aurrekontu-defizit izugarria dago, krater handi bat
irekita dago, eta dirurik ez dago txoko guztietan.
Hori dela eta, nekazarien kontura dirua aurreztu nahi zuten, eta oraindik ere hala egiten dute.
Enpresa ugari Alemaniatik alde egiten ari dira, Erreset Handia hain nabarmena bihurtzen ari delako.
Izena batzuk besterik ez, oso ezagunak: Magna Group (automobilgintzako hornitzailea), Michelin (txingetako
fabrikatzailea) eta Goodyear: haien lantegiak Alemaniatik alde egiten ari dira. Fordek Saarlouisen duen
lantegia saltzea nahi du. VWk Zwickaun gutxienez 2.200 lanpostu murriztuko ditu, eta abar, eta abar.
Eskualde guztietan izugarri gora egin duten kostuak,
Hemen ere, adibide bat besterik ez: Alemaniako sarearen hedapenak 2035erako 250.000
milioi euroko inbertsioa beharko zuela espero zen.
250 mila milioi aurrekontatu ziren.
Orain 550 eta 715 mila milioi bitarteaz ari gara.
Hau soilik komunikatzen da milioika iristen diren, hitz egin ezin daitezkeen eta
sinestezinak diren kopuru horien bikoizketa gisa.
Eta dirua lehenago beharko da: ez 2035ean, baizik eta 2030ean. Ekonomiako edozein enpresak modu honetan jardun eta jokatu balu,
ez litzateke bakarrik bankarrotan jarriko, baizik eta espetxean amaituko litzateke, izan
ere, hori nahita egindako neglizentzia litzateke.
Baina politikan edozer gerta daiteke.
Jakina, gobernuaren manifestazioek eta gobernu kazetariek, sistema kazetariek, sistema-politikarien
bozgorailu-amplifikatzaile hutsak besterik ez direnek, arreta honetatik desbideratzen dute eta, ondoren, manifestazio
handiak eta masa martxak eztabaidagai bihurtzen dituzte.
Jakina, han dauden pertsonak benetakoak dira. Nork bere iritzia eman dezake ibaian manifestatzea posible den ala ez, zenbait
argazki-muntaketa agertu direnean, eta manifestazio batean elkarrizketatutako pertsona
bakoitza ere berdea izan behar duen ala ez.
Ezkerreko politikari izan behar duzu eta herritar gisa saldu behar duzu.
Hau guztia eztabaidarako irekita dago, baina martxak benetan indartsuak dira. Handiak dira eta ikusgarriak.
Horregatik, sistemari aitortza eman behar diozu.
Eta hori izan zen bigarren puntua: alegia, ezkerreko berde bezeroen mobilizazioa.
Ez dugu ahaztu behar: ezkerreko, berdeko, woke burbuila honek azken urteotan ez du ezer izan hitz egiteko, Koronaren inguruan
ezer ulertu ez zuelako. Ez zuten Korona askatasunaren murrizketa gisa ulertu, eta, beraz, kexetan aritu ziren. Antifa leloa
gogoratzen dut: "Denok txertatuko zaituztegu eskuineko koronabirusaren aurkako manifestarien aurka" – horrela
aurkeztu zituzten. Eta gerra mota guztietan lo egin zuten.
Bai, Ukrainako gerra ez zuten ulertu. Israelgo eta Palestinarako gerra, genozidioa, ere ez zuten ulertu. Denak lo egin zituzten,
eta horregatik ez zuen ezker deiturikoak egitarau argirik.
Orain kausa bat dute: eskuinekoaren aurka borrokatzea. Hori beti da mobilizaziorik handiena eta azkena. Beti horrela izan da.
Hirugarren puntua AfDren zatiketa eta ostrazismoa da.
Hau nagusiki AfD beraren araberakoa izango da, nola uzten dion bere burua zatitzen.
Hurrengo asteetan argi geratuko da.
Eta laugarrena errepresioa prestatu eta AfDri debeku bat ezartzea da.
Hau guztia interesgarria da.
Hau guztia, egia esan, gaur egungo egoeran kontuan hartzeko merezi du. Gogoratzekoa da.
Baina, azken finean, bigarren mailakoa da.
Erabat garrantzirik gabea da AfD onartzen duten ala ez, AfDko kide diren ala ez, agian AfDri botoa emango lioketen ala ez, eta
baita protestagatik edo konbentzimenduagatik hurrengo hauteskunde orokorretan AfDri botoa ematea pentsatzen
duten %25eko nazio mailako edo ekialdeko %30 baino gehiagoko taldean sartzen diren ala ez ere.
Edonola ere, ezker muturraren begietan AfDren aldekoak direla jotzen dituzte, eta argi dago beren burua
ustiatzen uzten ari direla, eta ondoren pankartetan idazten dutela: AfDren aldekoak hil.
Ez dute soilik Weidel andreari edo Höcke jaunari erreferentzia egiten. AfDko kideei egiten diete erreferentzia.
Antifaxista zirkulu hauentzat, AfDren aldekoa dena ere, sinpleki AfDri botoa ematen diona da.
Eta horrek biztanleriaren heren bat edo lauren bat likidatzea besterik ez luke esan nahi. Horma baten aurka
lerrokatuta jarri eta buruaren atzealdetik tiro egin, komunismoaren gorenean eskala handian ohikoa zen bezala.
Beraz, zerbait handiagoari buruzkoa da.
Zein da handiagoa?
Nahi nuke berriro ere arreta jartzea desinformazioaren aurkako borroka Munduko Ekonomia Foroan lehentasuntzat ezarri zela.
Agenda nagusi gisa, garrantzitsuena den agenda gisa.
Ez dugu gure eraldaketa guregandik kendu behar utzi, esan zuten Davosen hizlariek.
Ez dugu utzi behar desinformazioak eta desinformazio hori beren interesak aurrera eramateko
erabiltzen duten talde eta alderdiek eraginda ibiltzea.
Horrela erabakitzen dute globalistek.
Sistemak esaten dizu zer den informazioa eta zer den desinformazioa.
Zer da, adibidez, Alemaniako lehen nazio-mailako konfinamendua baino bi egun lehenago gobernuak konfinamendurik ez egongo dela
iragartzea, eta ordutegi-murrizketen inguruan idazten, erreportatzen edo kexaka dabilen edonor gaitzestea, guk
kazetariek segurtasun-inguruneetatik aurretik jaso genituen informazio jakin batzuk baziren; idatzi eta zabaldu bagenu,
albiste faltsuak zabaltzen ari ginela leporatuko ziguten.
Hori da gobernuak esaten duena.
Gaur arte inork ez du erronka egin.
Gobernuak inoiz ez du honengatik barkamena eskatu.
Bi egun lehenago eta bi egun geroago, Jens Spahn-ek eta bere gobernuak 2020ko martxoan
herrialde osoko lehen konfinamenduak iragarri zituzten.
Informazioa al da hau edo desinformazioa?
Gobernuak dio informazioa zela.
Eta disinformazioa eta albiste faltsu klasiko gisa hartzen badugu, orduan pertsona baten hitza beste baten hitzaren aurka dago.
Baina nor den boteretsuagoa, nor den boteretsuagoa, eta hori da sistema, gezur-informazioa zabaltzen ari garela esan
dezake. Eta, beraz, gure aurka ekintzak hartuko ditu. Gerra deklaratu, Ursula von der Leyenek esan bezala.
Eta horrela, oso garrantzitsua den marko bat jarraitu, zabaldu eta indartu egiten hasten
da. Izan ere, oposizioan dagoena etsai baita.
Sistemarekin bat egin eta korrontearen arabera ibili nahi ez duen edonor, lapurketa jasotzea
edo ustel bihurtzea nahi ez duen edonor, etsai da.
Hori da aurkaria.
Hark da gaizkilea.
eta gizatasunik gabe tratatzea zilegi da, izan ere, benetan delinkuentea baita.
Eta hori da, dakigunez, totalitarismo-sistemen esentzia: aurka daudenak kriminalizatzea.
Gako puntu batzuk: ez dut behar azken egun eta asteotan AfDri aurka eta gobernuaren aldeko manifestazioen alde
egindako markaketari dagokionez gertatutako guztia errepikatzea.
Urtarrilaren 19an, adibidez, Deutsche Bahn-ek bere trenetan bidaiatzen ari ziren bidaiariei
gaur demokrazia defendatzeko deia egin zien.
Hau da estatuaren jabetzako enpresa batek egiten duen parte-hartze-propagandaren forma merkeenetakoa.
Deutsche Bahn Alemaniako zergadunen jabetzakoa da eta, beraz, gobernuarena.
Eta gobernuak dio gaur altxatu egin behar dutela, guk guztiok gaur altxatu egiten garelako.
Deutsche Bahn-ek hau iragartzeko ausardia handia behar du.
Bavieran, CDUk aurrera egin zuen, eta esan zuen AfDko kideei ez zaiola gehiago funtzionario gisa lan egiteko baimenik eman behar.
Beraz, berriro ere: indar demokratikoki hautatua, herritarren eta estatuaren babes sendoa duena, baina bozkekin
hornitua, hau da, AfD, eta haren kideei ez zaie funtzionario gisa lan egiteko baimenik eman behar.
Honek ez du zerikusirik hamarkadetan demokrazia, adierazpen askatasuna, berdintasuna eta aniztasuna gisa saldu digutenarekin.
CDUko Merz, BlackRock,
CDUko Merz-etik Alderdi Berdeetako Habeck-era, Manifestu Komunista,
Denek batera ongi etorri diote AfDren aurkako protestei.
Denak.
SPDk eta Berdeek AfDri ematen zaion estatu-finantzaketa murriztea eztabaidatzen ari dira.
Beno, ezin dituzu zuzenean debekatu, baina finantzaketa kendu diezaiokezu.
Hori milioika libera dira, eta, noski, horrek halako alderdi-aparatu bat erabat suntsituko luke.
Egun batetik bestera.
Egiturak ez dira gehiago eskuragarriak.
Hau irekita eztabaidatzen ari da, beraientzat egokia ez delako.
Zeren, zerbait ilegal egiten ari balira, AfD-k legea urratzen ari balitz, aspaldi debekatuta egongo lirateke.
Scholz-ek esan zuen, eta hona hemen bere hitzak: "Argi eta zorrotz esaten dut: eskuineko
muturrekoek gure demokrazia erasaten ari dira."
Gure batasuna suntsitu nahi dute.
Beraz, Scholz ez da demokrazia defendatzen eta babesten ari, adibidez, informazioa
desinformazio bihurtzen duten egiaztatzaileen aurka.
Ez du bozketa-makina informatizatuen bidezko hauteskunde-iruzurrik edo postazko boto-iruzurrik irudikatzen.
Ez da aurka hitzaldi horiei, hizlariei, batez ere World Economic Forumean parte hartzen duen Yuval Noah Harariri, zeinak dioten
adimen artifizialak etorkizunean gure bozak zenbatuko dituela.
Adimen artifizialak hauteskundeak beharrezkoak ez bihurtuko ditu.
Begiratu azkar honi. Baina entzun dudan beldur bat da, teknologia orain
da, eta teknologia digitalek batez ere ahalmen analitikoa dute. Orain aurreikuspen-ahalmenera mugitzen ari gara. Lehen adibideak
ikusi ditugu eta zure enpresa horretan oso inplikatuta dago. Baina hurrengo pausoa preskriptibo moduan sartzea izan daiteke.
Horrek esan nahi du hauteskundeak ere ez direla beharrezkoak izango. Izan ere, ondoren zer gertatuko den jada aurreikusi
dezakezuenez, galdetu dezakezu: zergatik behar ditugu hauteskundeak? Emaitza zein izango den dakigulako. Halako mundu
bat irudika al dezakezu? [Alemanezko itzulpena: Baina entzun dudan beldur bat da teknologia dagoeneko badagoela eta
teknologia digitalek batez ere gaitasun analitikoa dutela
Orain, begiratu dezagun aurreikusteko gaitasunari.
Lehen adibideak ikusi ditugu, eta zure enpresa honetan oso inplikatuta dago.
Baina hurrengo urratsa agindu-modu batera pasatzea izan daiteke.
Honek esan nahi du ez duzula gehiago haien artean aukeratu beharrik.
Zeren eta dagoeneko aurkezten ari zaren hori aurkez dezakezulako. Horren ondoren, hauteskunde-bilerak zergatik behar
ditugun azal dezakezu. Emaitza zer izango den dakigulako.
Halako mundu bat irudika al dezakezu?
Beraz, adimen artifizialak informazio guztia eskatzen digu.
Informazio guztia.
Eta informazio honekin, AI-k, hau da, informazioa sartzen duen norbaitek kontrolatutako
ordenagailu-makina batek, jendeak zer nahi duen kalkulatzen du.
Beraz, adimen artifizialak hurrengo hauteskundeen emaitza zein izango den gehienbat aurreikusi dezake, zure erabiltzaile-datuak
xurgatzen dituelako. Google-n zer begiratzen duzun ikusten duelako. Arratsaldean Netflixen eta Amazonen zer
ikusten duzun. Amazonen edo beste bilatzaile batzuetan zer erosten duzun. Zer bilatzen ari zara?
Eta ondoren, adimen artifizialak irudi orokor bat sortzen du eta dioenez, gaur egun AfDko bozkalarien %22 inguru, berde
bozkalarien %15 eta abar ditugula. Eta horregatik hauteskundeak baliogabe bihurtzen ari direla dio Klaus
Schwabek, Hararik urte askotan lehenago esan zuenez.
Hauek demokraziaren aurkako erasoak dira, demokrazia zer den ikasi dugulako. Hau da, herritarren agintea, non
herritarrek bozketa bidez gobernu bat hautatzen duten.
Orain hau soberakina bihurtzen ari da.
Ez dira aspirazio hauek, ez korporatibo eta globalista aspirazio hauek, demokrazia mehatxatzen dutenak.
Ez, eskuineko muturrekoak direla diote, dio Kancelari Scholz-ek, mason Scholz-ek, masoneriari
hitzaldiak ematea gustuko duena, adibidez Hamburgen.
Zer den hau oso argi dago.
Koronabirusarekin gertatzen den bezala, dena markoaren kontua da. Une horretan diskreditatu nahi
duzun taldearen giza-izaera sistematikoki kentzea da.
Gogoratzen al duzu koronabirusaren pandemiaren garaia?
Gizartearen aurkako idiota talde bat.
Horrela hitz egin zuten jendeak koronabirusaren aurkako protestarien gainean.
Ergel bat ergelen multzo baten aurrean.
Hauek ziren hizlari edo medikuak, zientzialariak, ausartu ziren esatera gene-injekzioa, azken finean, ez dela
hain segurua, esperimentala eta probatu gabea delako.
Edo albo-pentsalariak eta asteleheneroko oinezkoak matxinada entseguan ari dira. Izan ere, asteleheneroko oinezkoek
bakean esan dute ez dugula nahi gen-injekzioan behartuta egotea. Horregatik, oportunistoki estatuari aurka egin diote.
Azken finean, estatuak Alemanian derrigorrezko txertaketa ezarri nahi zuen.
Austrian egin zuen hori.
Beraz, estatuaren etsaiak ziren.
Hauek bizitzak dira haiek jolasten ari direnak.
Beste modu batera esanda, hilketa-teoria. Txertorik jartzen ez duen edonork bere aiton-amonen heriotzan
laguntzen du. Eta gizateriaren desagerpenean ere laguntzen du.
Eta badakigu. Ez ziren bake-aktivistak. Ez ziren eskubide zibilen aldeko aktivistak. Ez ziren askatasuna, eskubide
zibilak eta giza eskubideak defendatu nahi zituzten pertsonak.
Ez. Eskuin muturreko huliganoak eta txertoen zalantzan jartzaileak ziren, alegia, burugabeak.
Hamarka milaka lagunek koronabirusaren aurkako protestan parte hartu dute.
Hauek ziren titularrak.
edo konspirazio-teorikoek eta koronabirusa ukatzen dutenek
Indarkeriara gero eta joera handiagoa duena.
Odoltsu serioa da.
Hauek ziren titularrak.
Hori zen markaketa.
Eta horrelaxe borrokatu egingo dugu AfD orain.
Deportaziorako plan nagusi bat dago.
– markaketa guztiak, gezur guztiak.
Ez zen inoiz deportazioaz hitzik izan.
Hemen zer gertatzen ari den oso argi dago.
Eta badakigu zein den motiboa.
Eta orain, gaur benetan joan nahi dudan lekura iristen ari naiz.
Ekonomia, Erreset Handia, gure bizitzen eraldaketa gertatzen ari da.
Eta hemen ez dut nahi hamaika aldiz azaldu zer den inflazioa eta zer eragiten digun.
Uncut News-en bideo bat aurkitu nuen, non Ingalaterrako Bankuko Gobernadoreak inflazioari eta azken
urteotan hemen gertatu denari buruz hitz egiten duen.
Nik ezin nuen hobeto esan.
Azkar begiratu dezagun honi:
Banku zentralak inflazioaren kontrola galdu zuen.
Gobernuek finantza publikoen gaineko kontrola galdu zuten,
Ez da harritzekoa merkatuak horri erantzutea.
Eta norena da erantzukizuna?
Zer gertatuko litzateke, beraz, banku zentralak eta gobernuak kontrola galtzen badute?
Ba, uste dut Mendebaldeko banku zentral guztiek bitxikeriaz akats bera egin zutela.
Eta Covidaren garaian, konfinamenduaren ondorioz ekonomia benetan uzkurtzen ari zenean, banku zentralek
diru asko inprimatzeko une egokia zela erabaki zuten.
Eta hori akatsa izan zen.
Horrek inflaziora eraman zuen.
Guk izan genuen
Gehiegizko dirua gutxi diren ondasunen atzetik dabil.
Eta emaitza inflazioa izan zen.
Hori aurreikusgarria zen.
aurresan zen
eta gertatu zen!
inflazioaren kontrola galdu zuten, gobernuek finantza publikoen kontrola galdu zuten. Ez da harritzekoa merkatuak horri
erreakzionatu izana. Eta, beraz, norena zen erantzukizuna, banku zentralak eta gobernuak kontrola galdu bazuten? Ba, uste dut,
bitxia bada ere, Mendebaldeko banku zentral guztiek akats bera egin zutela. Eta koronabirusaren pandemian, konfinamenduagatik
ekonomia benetan txikitu zenean, banku zentralek diru asko inprimatzeko une egokia zela erabaki zuten. Eta hori akatsa izan
zen. Inflazioari bidea ireki zion. Ondasun gutxientzat diru gehiegi geneukan. Eta emaitza inflazioa izan zen.
Aurresan zitekeen, aurresan zuten, eta gertatu egin zen! Bideo-klipeko gizona Mervyn Allister King da.
Gizona ere Errege deitzen da.
Eta, esateko moduan, Ingalaterrako Bankuaren erregea zen.
Ingalaterrako Bankuaren Gobernadorea izan zen.
Duela urte batzuk erretiroa hartu zuen gizon bat, pentsio-funtsetan 7 milioi euro inguru zituena.
Eta 2003tik 2013ra bitartean Ingalaterrako Bankuaren, banku garrantzitsuenetako baten, burua izan zen.
Eta bideo-klip honetan garbi hitz egiten du eta zer gertatu zen azaltzen du.
Agian gogoratuko duzu, garaian jada arloan lanean ari bazinen, ekonomialariek eta ekonomia-adituek
2018an eta 2019an aurreikuspenak egin zituztela.
2020rako zehazki krisi ekonomiko bat aurreikusi zuten bi izen aipatu nahi nituzke.
Alde batetik, salmenta oneneko egile Mark Friedrich zen, eta bestetik, salmenta oneneko egile Markus Krall.
Eta biek esan zuten 2020an burtsako eta ekonomiaren krisi izugarria egongo dela, ziurrenik 2020ko udaberrian.
Baina ez zen gertatu, koronabirusak oztopo egin zuelako.
Eta udaberrian, koronabirusagatiko lehen konfinamenduak 2020ko martxoan gertatu ziren.
Eta fase honetan, Kingek bideo-klip honetan oso ondo deskribatzen duen bezala, estatu eta banku zentralek
diru-inprimagailuak martxan jarri eta dirua inprimatu zuten.
Merkatuetan dirua injektatu dute.
Diru-eskaintza osoa puztu dute.
Eta ogi-xerra eta marmeladaren antzekoa da.
Ogiari marmelada lodiz eta ondo zabaltzen diozunean, esaterako, oso lodia den aprikotako marmelada hartzen baduzu,
ez da ogitik behera isuriko eta mokadu bat har dezakezu.
Mermelada-ontzi honi ur azukre gehiago eta gehiago gehitzen badiozu, gero eta likidoagoa bihurtuko da.
Eta gero eta gehiago dago, eta zabal dezakezu; zure ogi gainetik isuriko da, likidotu egingo da.
Gutxiago balio du, gehiago dagoelako.
Han askoz gehiago dago.
Eta ondoren diru asko dago eskuragarri. Hala ere, produktuak berdin-berdinak dira.
Ezinezkoa da munduko benetako produktuak eta benetako balioak ehun aldiz biderkatzea botoi baten ukipenarekin.
Baina hori diru-eskaintzarekin egin dezakezu.
Diru kopurua etengabe handitzen denean eta produktuak berdin-berdinak direnean, diruaren balioa jaitsi egiten da.
Eta gero ikusiko dugu Erreset Handi hau eta berrantolaketa hau.
Eta gertatuko da zure aurrezkiak, zure kontu pribatuko edo enpresako kontuan duzun
dirua, gero eta balio gutxiago izango dutela.
Hori da guk bizi dugun inflazioa.
Askoz okerrago izango da.
Eta horrek esan nahi du, bigarren etxebizitza bat eta hiru auto dituztenez ondo bizi direla uste
duten klase ertainekoak ere expropiatuko dituztela.
Erreset Handia gizateriaren historian egondako espropiaziorik handiena da.
Eta ondoren zer dator?
Orduan zer gertatzen da?
Orduan, norbaitek esan dezake istiluak izango direla.
Ez, hori ez dago aurreikusita.
Ez dago bankarien erantzukizuna eskatuko duen planik.
Ez dago politikariei erantzukizuna eskatuko dien planik.
Izan ere, krisi hau gertatzea ez zuten onartu; ordea, birus bat baliatu zuten merkatuetan dirua detektatu gabe injektatzeko,
eta, beraz, ez dute inflazioa gero eta okerrera joaten utziko.
Estatuak orduan altxatu eta esango du: "Orain larrialdiko konponbide bat ezarriko dut."
Oinarrizko diru-sarrera bat ezartzen ari naiz.
Hala ere, oinarrizko diru-sarrera hau diru digitalarekin lotuta egongo da.
Eta diru digital hau oinarrizko diru-sarrera gisa jasoko duzu.
Eta uste baduzu guztiz zoro egin dugula, begiratu Txinara.
Txinatik kanpo, askoz errazagoa da Txinatik gertatzen ari dena mendebaldeko ikuspegitik ikustea.
Han dauden txinatarrek aspaldidanik utzi dute ulertzea haiei egiten ari zaiena.
Baina oraindik ikus dezakegu.
Begiratu Txinari.
Rongcheng hiria hartzen ari gara.
Rongchengek biztanle guztiei 1.000 gizarte-kreditu puntu ematen dizkie.
1.000 puntu lortzen dituzu.
Eta agintariek jarrera txarragatik, hala nola trafiko-delituengatik, zigor-murrizketak ezartzen dituzte.
Edo portaera onagatik puntu gehiago ematen dituzte.
Adibidez, ongintzako ekimen bati dohaintza egiten badiozu, puntu batzuk jasoko dituzu.
Berriro ere: etorkizunean diru digitaleko oinarrizko diru-sarrera bat jasoko duzu.
Ez dago diru beltzik gehiago. Dena banku-transferentzia bidez ordaintzen da.
Sarrera oinarrizko bat jasotzen duzu eta puntu batzuk jasotzen dituzu.
Eta gaizki jokatzen baduzu, adibidez alderdi okerrari botoa ematen badiozu, edo gobernua kritikatzen baduzu, edo
gobernuaren aurkako manifestazio batera joan nahi baduzu, orduan puntu batzuk kenduko dizkizute zure puntuaziotik.
Eta hau guztia diru digital honi buruzkoa da. Eta horrekin lotutako gizarte kreditu sistema.
Hori da desadostasun guztiak kontrolpean mantentzeko iruzur perfektua.
Eta hori da gaur egun bizi ari garen kanpaina osoaren helburua.
Honekin lotuta dago, jakina, hori guztia mugikorreko datuen eta beste biometria-datu batzuen bidez eskuratuko dela.
Txinako egoera dagoeneko halakoa da, ARD-k ere kritika eginez jakinarazten duen bezala: Pekinen gobernuaren kritikaria bazara
eta gobernuaren aurkako manifestazioa dagoen egunean manifestaziora joan nahi baduzu, ezin duzu metroan igo,
jada gobernuaren kritikaria gisa erregistratuta zaudelako.
Eta gobernuaren kritikari honek ezin du egun honetan metroa erabili, inor manifestaziora ez etortzeko.
Ez al da asmamen handiz adimentsua?
Eta orain eskuinaren aurkako manifestazioetara itzuliko gara.
Estatuko kanpaina, eta askok oraindik gogoratzen dituzte GDRko kanpaina hauek, eskuinaren aurkako fronte bateratua bada. Estatuko
kanpaina eskuinaren aurkako fronte bateratua bada, eskuinaren aurka martxan doan denek etorkizunean parte hartu behar dute.
Zeren eta orain han daudenak jada hainbat modutan estatuaren menpe daude.
Estatuak ustiatzen ditu; sistemak nahi duenean erraz deitu ditzake.
Sistemako irakaslea edo funtzionarioa bazara, nahiko erraza da esatea astelehena jai-eguna dela eta manifestatzera goazela.
Eta gero jarraitu egin behar duzu, bestela han lana galduko duzu.
Eta, noski, eskalazioaren beste fase batzuk ere badaude.
Puntuak kentzea gauza bat baita, baina Txinan, adibidez, zerrenda beltz bat dago.
Txinaren kasuan, bertan gertatzen ari dena nahiko argi ikus dezakegu.
Txinako zerrenda beltz bat dago.
Bat da zure gizarte-kreditu puntuazioa baliogabetuko dela, isunak jaso ditzakezula eta diru gutxiago jaso dezakezula.
Bestea zerrenda beltza da.
Hauek jasango dituzu, adibidez, gobernu-isuna sinpleki ordaindu ezean.
Esaten baduzu: "Orain maskara jantzita ez nengoelako isuna jarri didate, eta nik ez dut hori ordaindu nahi. Ekintza judizialak
hartuko ditut edo isuna ordaindu gabe utziko dut. Ez dut ulertzen zergatik ordaindu behar dudan isun hau", orduan gobernuak
zerrenda beltzean sartuko zaitu eta jazarri egingo zaituzte.
Okerren kasuan, eta hori aurreikusten dut, Erreset Handiaren ondoren ez da soilik zuri inolako ordainketarik egiteari uko
egitea izango; sinpleki etorriko dira eta atxilotuko zaituzte.
Zure bila etorriko dira. Eta hori da azken dimentsioa.
Eta, adibidez, Alemanian edo Austrian disidente politikoei ezarritako zigorrak begiratuta, estatuari uko egitea edo traizio
handia egitea egotzita akusatuta bazaude, benetan epaiketak egiten dira traizio handiagatik interneten zentzugabekeriak
argitaratu dituzten pertsonen aurka, eta orduan zigor gogor bera jasotzen duzu: 10 eta 20 urte
bitarteko espetxealdia. Txinan ere ez da bestelakorik.
Txinakoan ere ez dago bestelakorik.
Eta kritikariak jasoko dituzte.
Hori da dimentsioa.
Adibidez, Txinan tren batean musika ozenegi entzuten baduzu, etorkizunean gizarte-kreditu sistemaren
bidez eskubide batzuk kendu ahal izango dizkizute.
Orduan ezin izango duzu hegaldirik erreserbatu edo tren-txartelik erosi, adibidez.
Gaur egun Txina interesatzen bazaizu, honi buruz dena irakur dezakezu.
Harvardeko azken ikerketa batek aurkitu zuen Harvardeko Unibertsitateak Txinako enpresa batekin elkarlanean ikerketa bat
egin zuela Txinan. Ikerketak erakutsi zuen txinatarren %93k, hau da, inkestatutakoen %93k, Txinako Alderdi
Komunistaren Gobernu Zentralaren lanarekin asebeteta zeudela.
%93eko onespena. Mendebaldeko demokrazia eta gobernu mendebaldarrek halakorik beren
amets basatienetan ere ezin dute irudikatu.
Baina zergatik da hori?
Zergatik da hori?
Andreas Fulda, Nottinghamgo Unibertsitateko zientzia politikoetako ikertzaileak, dioenez, Txinan oso politizatuta dagoen
estatu batekin eta politizatuta dagoen gizarte batekin ari gara.
Eta Txinako herritarrek badakite sistema honetan arriskuei buruz egia esatea.
Beraz, posible da elkarrizketa hauetan egia batere ez kontatzea.
Zergatik esan behar diozu egia ezagutzen ez duzun ezezagun bati, informazioak nondik nora ibiliko den ere ez badakizu?
Zergatik hitz egin beharko litzateke modu irekian eta kritikoan sistema totalitario bati buruz, arriskutsua dela jakinda?
Eta kargu publikoan dagoen edonor gobernuaren markoak oso-oso gidatuta dago.
Horrela da, jendeak gobernuaren menpe jarraitzea nahi duelako.
Azken finean, zure lana gorde nahi duzu.
Adibidez, Ingalaterrako Bristolgo Unibertsitatean oinarritutako gizarte zientzialari Saltanat Janenovak Txinari eta beste sistema
totalitario batzuei dagokienez honakoa dio: testuinguru ez-demokratiko batean, gobernu-arduradunek zalantzan
dute beren iritziak modu irekian adieraztea eta estatuaren propagandaren 'gidoien' arabera hitz egitera jotzen dute.
Une honetan, dirudienez, AfDri bakarrik zuzenduta dago. Noski, orain egoera honetatik politikoki onura
atera dezaketen politikariek horretaz baliatuko dira.
Hori guztiz argi dago.
Baina dirudienez, AfDaren aurka bakarrik dago.
Dirudienez, eskuinaren eta ezkerren arteko kontu bat besterik ez da.
Gakoa da Great Reset-ek garapen bat abiarazten ari dela, eta garapen horrek biztanleriaren
atal guztien jabegoa kentzera eramango duela.
0,001%ek goian jarraituko du. Bere boterea zabalduko du. Gainerakoak desjabeturik geratuko dira.
Eta kontua da prozesu honetan korporazio handiak, miliardo-libreko korporazioak, gero eta
gehiago estatuko egiturekin bat egingo dutela.
Indarrak batuko dituztela.
Ez litzateke egokia uste izatea hau Alemaniako gobernuaren eta Amazonen arteko borroka bilakatuko denik, baizik eta
gero eta publiko-pribatu lankidetza gehiago egongo direla.
Azken programan aipatu nuen hau. Eta urtero Davosko Munduko Ekonomia Foroan, konbergentzia hau azkarrago
gertatzeko beharrari buruzko eztabaida intentsiboagoa izaten da.
Hori da guztia.
Eta kontua da boterearen eskuratze honen aurka isilean matxinatzen direnak markatzea, erasotzea eta baztertzea.
Gure garunetan aurrez programatuta dago: sistema bat dago, ona da, zaintzen zaitu, ez duzu ezer izango, zoriontsu izango zara.
Eta badira aurkariak, hau nahi ez dutenak eta horren aurka daudenak.
Sistema, aurkariak.
Sistema eta etsaiak.
Ona gaizkiaren aurka.
Hau orain aurrez programatu behar da.
Hau azken urteotan hain intentsitatez bizi izan dugun prozesu bat da.
Gaur AfD da. Duela bi aste besterik ez, nekazarien txanda zen.
Traktore bat gidatzeak, dirudienez, tonto bihurtzen zaitu.
Edo forko-multzoa
Marko egitea da.
Errebeldian dabiltzan pertsonak mespretxatu behar dira.
Gobernua babesten dutenak, orain manifestarien antzera, zerura goratzen dituzte.
Zer nolako konpromisoa da demokraziaarekiko, estatuak, Kanzilerrak, hedabideek, hezkuntza agintariek eta baita
Konstituzioaren Babeserako Bulegoaren buruak ere esaten dutenean: "Bai, mesedez, joan eta
gure demokrazia aldarrikatzera manifestatu"?
Zer da gure demokrazia?
Norena da gure demokrazia?
Baina horretarako asko ez da behar.
Baina badakizunean gezurrezko akusazioekin akusatu nahi zaituztela, nekazaritzako langile izan ala oinarrizko
eskubideez kezkatuta dagoen pertsona izan, adibide gisa jartzeko helburuarekin, orduan ausardia behar duzu.
Eta hori da jendearen burutik kendu behar dena marko honekin.
Gaur AfDko eskuineko muturreko gaiztoak dira, atzo nekazariek, eta horren aurretik
beroaren histeriarekin bat egin ez zuten pertsonak.
ez zuten sinetsi milioi urteetan udako beroena bizi izan genuela
edo neguko beroagatik ez zen dardaratu
eta, noski, deituriko koronabirus ukatzailek.
Esperimentu-geneko injekzio bat jasotzera presionatuta egon nahi ez zuten pertsonak.
Oinarrizko eskubide eta askatasunak negoziatu ezinak izan zitezen nahi zuten.
Haiek ere eskuineko muturrekoak ziren, konspirazio-teorikoak ziren.
Beti da framing bera.
Orain jendearen burmuinak programatzeari buruzkoa da, laguna eta etsaiaren arteko borroka.
Zeren behin prozesu hau amaitutakoan, behin Berrezarpen Handia amaitutakoan, esklabotze digital osoa egongo baita.
Eta ondoren, lerroak hausterik ez litzateke egon behar.
Eta orduan jendeak instintuz jakin beharko luke sistema hautatu behar dutela.
Borrokaldi honetan arma garrantzitsuena propaganda da.
Hori da hedabideen botere absolutua.
Azken urteotan hori ari gara bizitzen.
Guretzako zer den ona eta zer den txarra esaten saiatzen den hedabideen boterea.
Denori epaia ematen diona.
Konfliktu honetan arma indartsuena hedabideen boterea, propaganda da.
Eta askatasun mugimenduaren arma indartsuena haren aurka egitea da.
Azpimarratu behar da zerbait gaizki dagoela.
Zerbait egiten ari da.
Gure burmuinak manipulatzeko saiakerak egiten dituzte perfidioso taktikak erabiliz.
Eta horregatik da konformitate honen aurkako borroka garaiko borroka garrantzitsuena.
Hori dela eta, adierazpen publikoak eta manifestazioak, jakina, esatezinak dira.
Garrantzitsua. Izan ere, oraindik lerroan jarri nahi ez duten pertsonak daudela erakusten du.
Oraindik ere diktadura nahi ez duten pertsonak daude.
Demokrazia iritzi-aniztasun gisa ulertzen dutenak.
Iritzi onenak trukatu beharko lirateke.
Eta gero, jendeak berak erabaki beharko du zer den ona eta zer den txarra.
Uste dugu mundu globalisten uniformitatearen aldeko bultzadaren aurkako borroka hau borroka erabakigarria dela.
Eta globalistek gure arrazoia frogatu dute, desinformazioaren aurkako borroka hau beren egitarau nagusi bihurtuz.
Aurten eta datorren urtean.
Lege-proiektu bat abiaraziko dute.
Doako eta alternatibo hedabideak erasoko dituzte.
Medio sortzaileei erasoko diete.
Haiek dena saiatuko dira beren Erreset Handia aurrera eramateko.
Badakitelako askatasun mugimendua arrakastatsua izango balitz, jendea egoera vegetatibo honetatik astindu eta konturatzea
lortuko balute, eta ulertaraziko baliete honek beraiei ere eragiten diela eta beren askatasuna arriskuan
dagoela, orduan jokoa amaituta egongo litzatekeela.
Orduan jokoa amaituta egongo da, eta Erreset Handiak bere distopiko plan guztiak ezingo ditu ezarri.
masek jasateko beharra dutelako.
Ez da ezinezkoa prozesu hau geldiaraztea.
Ez batere.
Errealista da hemen 2024an aurrerapauso bat ematea lortuko dugula.
Baina denek egin behar dute hau.
Horretarako, denek pentsatu behar dute zer egin dezaketen.
Komunikabide-egile eta kazetari gisa, soilik bermatu dezakegu aurka egingo diogula.
Nire indar guztiekin.
Inoiz ez dugu isilaraztea onartuko.
Demokrazia eta askatasuna salbatzeko, baita oinarrizko giza eskubideak ere babesteko, ahal dugun guztia egingo dugu.
zeren horregatik baitira oinarrizko eskubideak.
Egin zure zatia.
Uste dut, ez, badakit gu guztia ematen badugu, gure askatasun zibilen suntsiketa eta gure
etorkizunaren oztopoa gelditu ahal izango ditugula!