مدت کوتاهی پس از اعتراضات ضد دولتی کشاورزان، هزاران نفر اکنون به خیابان‌ها آمده‌اند.
تظاهرات طرفداران دولت علیه AfD
به خیابان
با این حال، استفان مگنت، سردبیر AUF1، به احتیاط فرا می‌خواند:
آیا این تظاهرات عمداً برای قطع پوشش رسانه‌ای اعتراضات کشاورزان به کار گرفته شد تا هم‌زمان
مخالفان روزبه‌روز قدرتمندتر را از میان بردارد؟
این استراتژی کاملاً با تمرکز جدید مجمع جهانی اقتصاد همسو است که هدف آن ساکت کردن صداهای منتقد
تحت شعار «دستور کار علیه اطلاعات نادرست» است.
- ظاهراً با هدف اجرای «ریست بزرگ».
یک تحلیل عالی از استفان مگنت با نتیجه‌گیری‌های روشن...
افشا شد: چگونه تظاهرات ضد جناح راست بخشی از «ریست بزرگ» هستند! نوشتهٔ استفان مگنت، AUF1، در ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴ سال سرنوشت‌ساز ۲۰۲۴
– با شروعی پرماجرا آغاز می‌شود،
این با سرعتی زیاد شروع می‌شود.
پس از اعتراضات کشاورزان، اکنون با تظاهرات گسترده علیه جناح راست در آلمان و در مجمع جهانی اقتصاد، دستورکار بزرگ مشخص شده است:
مبارزه با اطلاعات نادرست
مبارزه با اطلاعات نادرست حتی توسط اورسولا فون درلاین در سخنرانی‌اش به‌عنوان دستورکار اصلی دو سال آینده ارائه شد.
و این یعنی، او صریحاً گفت، که در حال حاضر حتی جنگ اوکراین یا هیستری اقلیمی خودتحمیل‌شده هم مهم‌تر
نیستند، بلکه نگرانی اصلی مبارزه با اطلاعات نادرست است.
به این ترتیب، جهانی‌گرایان می‌خواهند دیکته کنند که چه چیزی اطلاعات نادرست است و چه چیزی اطلاعات درست.
و آنچه را که آنها «اطلاعات گمراه‌کننده» می‌نامند،
باید بی‌امان مبارزه شود.
این دربارهٔ خودِ آینده خواهد بود.
تظاهرات علیه جناح راست در آلمان، نخستین اجرای این برنامه است.
اما مراقب باشید:
تمام این هیجان‌ها قرار است ما را از چیزهای زیادی منحرف کند.
این کار تنها با هدف منحرف کردن توجه از افول اقتصادی اروپا و آلمان، از تخریب‌های ناشی از «ریست بزرگ»، از قوانین جدیدی که در حال
وضع شدن هستند، و از بی‌کفایتی سیاستمداران این نظام انجام نمی‌شود.
بسیار چیزهای بیشتری باید به جریان بیفتد و کارهای مقدماتی باید انجام شود تا ما را برای آنچه پس از این ویرانی کامل در پیش است،
از پیش برنامه‌ریزی کنند؛ آنچه پس از «ریست بزرگ» در انتظار ماست.
پس واقعاً موضوعش چیست؟
در حال حاضر چه چیزی در حال برنامه‌ریزی است؟
چه چیزی به حرکت درمی‌آید؟
و نتیجه چه خواهد بود؟
امروز می‌خواهیم از دید پرنده به این موضوع نگاهی بیندازیم.
در ظاهر و به طور بسیار ملموس، این درباره اهداف سیاسی کنونی و مقاصد سیاسی فعلی است که توسط احزاب جریان اصلی، رسانه‌های
جریان اصلی، دانشمندان علوم سیاسی و کل ساختار حاکم دنبال می‌شوند.
چهار نکته وجود دارد:
هیستری جمعی، از جمله هیستری در میان شهروندان عادی
۲. بسیج کل گروه که معمولاً به عنوان مشتریان جناح چپ یا بسیج بخش سبز چپ‌گرا شناخته می‌شود.
۳. تجزیه و طرد AfD ۴. آماده‌سازی سرکوب و ممنوعیت AfD بیایید با مورد اول شروع کنیم: هیستری جمعی.
تظاهرات واقعاً قادر است هر روز اخبار روزانه را پر کند و گزارش‌های رسانه‌ای را از اعتراضات کشاورزان و
کارآفرینان منحرف سازد. این موضوع به شرکت‌های حمل‌ونقل بار و باربران و غیره نیز سرایت کرده است.
کل روند تحولات اعتراضات کشاورزان در هفتهٔ اول ژانویه پتانسیل تشدید بیشتر را داشت.
و البته، آنها می‌خواستند آن را به طرز فوق‌العاده‌ای نرم کنند.
تظاهرات علیه جناح راست، اگر بخواهید، از تظاهرات کشاورزان پیشی گرفته است.
از تظاهرات ضد دولتی، ناگهان خود را در تظاهرات دولتی یافتیم.
و این تظاهرات معمولاً توجه را از بسیاری چیزهای دیگر منحرف می‌کنند.
چند رقم: مالیات‌دهندگان همچنان داوطلبانه ۶۰ میلیارد یورو از پول مالیات خود را برای پروژه‌های خارجی و کمک‌های توسعه‌ای
از طریق دولت فدرال‌شان، ائتلاف چراغ راهنمایی، می‌پردازند.
سالانه ۵۰ میلیارد درآمد مالیاتی صرف پناهندگی در آلمان می‌شود.
صادرات در حال فروپاشی است، کسری بودجه باورنکردنی وجود دارد، گودالی عظیم باز شده و در هر گوشه‌ای کمبود پول به چشم می‌خورد.
به همین دلیل آنها می‌خواستند در هزینه‌های کشاورزان صرفه‌جویی کنند و هنوز هم همین کار را می‌کنند.
شرکت‌های بی‌شماری در حال فرار از آلمان هستند، زیرا «ریست بزرگ» بیش از پیش آشکار می‌شود.
چند نام، نام‌های شناخته‌شده: گروه مگنا (تأمین‌کننده قطعات خودرو)، میشلن (تولیدکننده لاستیک) و گودیر: کارخانه‌هایشان در حال خروج
از آلمان هستند. فورد می‌خواهد کارخانه‌اش در زارلویز را بفروشد. فولکس‌واگن دست‌کم ۲۲۰۰ شغل در زویتساو حذف می‌کند و غیره و غیره.
هزینه‌های سرسام‌آور در همه زمینه‌ها،
در اینجا نیز تنها یک مثال: انتظار می‌رفت گسترش شبکه آلمان تا سال ۲۰۳۵، ۲۵۰ میلیارد یورو سرمایه‌گذاری هزینه داشته باشد.
۲۵۰ میلیارد بودجه شده بود.
حالا داریم دربارهٔ ۵۵۰ تا ۷۱۵ میلیارد صحبت می‌کنیم.
این صرفاً به عنوان دو برابر شدن این مبالغ غیرقابل بیان و باورنکردنی که به میلیاردها می‌رسد، منتقل می‌شود.
و پول زودتر لازم خواهد شد: نه در سال ۲۰۳۵، بلکه در سال ۲۰۳۰. اگر هر شرکتی در اقتصاد این‌گونه عمل و رفتار کند،
نه تنها ورشکسته خواهد شد، بلکه به زندان خواهد افتاد، زیرا این بی‌احتیاطی عمدی محسوب می‌شود.
اما در سیاست هر چیزی ممکن است.
البته تظاهرات دولتی و روزنامه‌نگاران دولتی، یعنی روزنامه‌نگاران نظام، که چیزی جز بلندگوهای تقویت‌کننده برای سیاستمداران
نظام نیستند، از این موضوع منحرف می‌کنند و سپس می‌توانند تظاهرات بزرگ و راهپیمایی‌های دسته‌جمعی را موضوع بحث قرار دهند.
البته، مردم آنجا واقعی هستند. می‌توان دربارهٔ این بحث کرد که آیا وقتی برخی فوتومونتاژها ظاهر شده‌اند، تظاهرات در
یک رودخانه ممکن است یا خیر، آیا لازم است هر مصاحبه‌شونده در یک تظاهرات همچنین یک سبز باشد یا
شما باید یک سیاستمدار چپ‌گرا باشید و خود را به‌عنوان یک شهروند معرفی کنید.
تمام این‌ها قابل بحث است، اما راهپیمایی‌ها واقعاً قدرتمند هستند. آن‌ها بزرگ و چشمگیر هستند.
باید به سیستم بابت این موضوع امتیاز داد.
و این نکته دوم بود: یعنی بسیج مشتریان چپ‌گرای سبز.
نباید فراموش کنیم: این حباب چپ‌گرا، سبز و بیدار – آنها در سال‌های اخیر حرفی برای گفتن نداشته‌اند چون کرونا را درک نکردند. آنها
کرونا را به عنوان محدودیتی برای آزادی درک نکردند و به همین دلیل به ناله و زاری پیوستند. شعار آنتیفا را به یاد می‌آورم: «ما
همه‌تان را علیه معترضان فرضی راست‌گرای کرونا واکسینه خواهیم کرد» – این‌گونه بود که آن‌ها را قالب‌بندی
کردند. و آن‌ها در برابر هر شکلی از جنگ خواب بودند.
بله، آنها جنگ اوکراین را درک نکردند. آنها جنگ اسرائیل/فلسطین، نسل‌کشی را درک نکردند. آنها به‌سادگی از همه چیز
خوابشان برد و به همین دلیل به‌اصطلاح چپ هیچ برنامه‌ای نداشت.
حالا آن‌ها یک هدف دارند: مبارزه با جناح راست. این همیشه بزرگ‌ترین و نهایی‌ترین بسیج است. همیشه همین‌طور بوده است.
نکته سوم، تفرقه و طرد شدن AfD است.
این تا حد زیادی بستگی به خود AfD و نحوه اجازه دادن آن برای تقسیم شدن دارد.
این در هفته‌های آینده آشکار خواهد شد.
و چهارم، آماده‌سازی سرکوب و ممنوعیت حزب AfD است.
همهٔ این‌ها جالب است.
تمام این‌ها در وضعیت کنونی واقعاً ارزش در نظر گرفتن را دارد. چیزی است که باید به خاطر بسپاریم. اما در نهایت، این موضوع فرعی است.
کاملاً بی‌ربط است که آیا آن‌ها از AfD حمایت می‌کنند، آیا عضو AfD هستند، آیا شاید به AfD رأی دهند، یا اینکه جزو آن ۲۵٪
در سراسر کشور یا بیش از ۳۰٪ در شرق هستند که در انتخابات عمومی بعدی از سر اعتراض یا باور به AfD رأی خواهند داد.
در هر صورت، از نظر چپ افراطی آن‌ها طرفداران AfD محسوب می‌شوند، کسانی که آشکارا اجازه می‌دهند مورد بهره‌کشی قرار
گیرند و سپس روی بنرها می‌نویسند: طرفداران AfD را بکشید.
آنها فقط به خانم ویדל یا آقای هوکه اشاره نمی‌کنند. منظورشان اعضای AfD است.
برای این محافل ضدفاشیستی، طرفدار AfD کسی است که صرفاً به AfD رأی می‌دهد.
و این به معنای ساده‌ی نابودی یک‌سوم یا یک‌چهارم جمعیت است. آن‌ها را پشت دیوار صف کنید و به پشت سرشان شلیک کنید،
همان‌طور که در اوج قدرت کمونیسم به‌طور گسترده مرسوم بود.
پس، این دربارهٔ چیزی بزرگ‌تر است.
کدام بزرگ‌تر است؟
مایلم بار دیگر توجه را به این موضوع جلب کنم که مبارزه با اطلاعات نادرست در مجمع جهانی اقتصاد در اولویت قرار گرفت.
به‌عنوان دستورکار فراگیر، به‌عنوان مهم‌ترین دستورکار.
سخنرانان در داووس گفتند: «ما نباید اجازه دهیم تحول‌مان از ما گرفته شود.»
نباید اجازه دهیم که با اطلاعات نادرست و گروه‌ها و احزابی که از این اطلاعات نادرست برای پیشبرد
منافع خود استفاده می‌کنند، تحت تأثیر قرار گیریم.
این‌گونه است که جهانی‌گرایان تصمیم می‌گیرند.
سیستم به شما می‌گوید چه چیزی اطلاعات است و چه چیزی اطلاعات گمراه‌کننده است.
مثلاً چه چیزی است که دو روز پیش از اولین قرنطینه سراسری در آلمان، دولت اعلام می‌کند که هیچ قرنطنه‌ای در کار نخواهد بود و هر کسی که
درباره منع ترددها بنویسد، گزارش دهد یا در این‌باره غر بزند، چون ما روزنامه‌نگاران از قبل از محافل امنیتی
اطلاعات مشخصی داشتیم؛ اگر آن را می‌نوشتیم و منتشر می‌کردیم، در واقع اخبار جعلی پخش می‌کردیم.
دولت همین را می‌گوید.
تا به امروز بی‌چالش مانده است.
دولت هرگز بابت این موضوع عذرخواهی نکرده است.
دو روز قبل و دو روز بعد از آن، ینس اشپان و دولت او اولین قرنطینه‌های سراسری را در مارس ۲۰۲۰ اعلام کردند.
آیا این اطلاعات است یا اطلاعات گمراه‌کننده؟
دولت می‌گوید که این اطلاعات بود.
و اگر بگوییم این را یک خبر جعلی کلاسیک و اطلاعات نادرست می‌دانیم، آنگاه حرف یک نفر در برابر حرف دیگری است.
اما هر کسی که قدرتمندتر باشد، هر کسی که قدرتمندتر باشد، و این سیستم است، می‌تواند ادعا کند که ما در حال پخش
اطلاعات نادرست هستیم. و بنابراین علیه ما اقدام خواهد کرد. اعلام جنگ کند، همان‌طور که اورسولا فون در لاین گفت.
و با این، یک چارچوب‌بندی بسیار مهم آغاز به ادامه، گسترش و قدرت‌گرفتن می‌کند. زیرا هر که مخالف باشد، دشمن است.
هر کسی که نمی‌خواهد با سیستم همراهی کند و با جریان پیش رود، هر کسی که نمی‌خواهد رشوه بگیرد یا فاسد شود، دشمن است.
آن حریف است
او آدم بد است.
و انسان‌زدایی از او مجاز است، زیرا او واقعاً یک جنایتکار است.
و این همان جوهر، همان جوهر نظام‌های تمامیت‌خواه است، که مخالفان خود را مجرم می‌خوانند.
چند نکته کلیدی: نیازی نیست همه آنچه در روزهای و هفته‌های اخیر در زمینه فضاسازی علیه AfD
و به نفع تظاهرات دولتی رخ داده را تکرار کنم.
برای مثال، در ۱۹ ژانویه، دویچه بان از مسافران خود خواست تا امروز از دموکراسی دفاع کنند.
این ارزان‌ترین شکل تبلیغات مشارکتی از سوی یک شرکت دولتی است.
دویچه بان متعلق به مالیات‌دهندگان آلمانی و در نتیجه به دولت است.
و دولت می‌گوید که آنها باید امروز بایستند، زیرا ما همه امروز ایستاده‌ایم.
برای دویچه بان اعلام این موضوع به شجاعت زیادی نیاز دارد.
در بایرن، حزب دموکراتیک مسیحی با شتاب پیش رفت و اعلام کرد که دیگر نباید به اعضای AfD
اجازه داده شود به‌عنوان کارمند دولت کار کنند.
پس بار دیگر: نیرویی که به‌طور دموکراتیک انتخاب شده، به‌شدت مورد حمایت شهروندان و دولت است، اما با آرای مردم مسلح شده، یعنی
AfD، که اعضای آن اجازه ندارند به‌عنوان کارمند دولت کار کنند.
این هیچ ربطی به آنچه دهه‌هاست به ما به‌عنوان دموکراسی، آزادی بیان، برابری و تنوع فروخته‌اند، ندارد.
از CDU مرس، بلک‌راک،
از مِرزِ حزب دموکراتیک مسیحی تا هابکِ حزب سبز، مانیفست کمونیست،
همه به‌طور یک‌صدا اعتراضات ضد AfD را خوشامد می‌گویند.
همه‌شان
سوسیال‌دموکرات‌ها و سبزها در حال بحث درباره کاهش بودجه دولتی برای AfD هستند.
خب، شما نمی‌توانید آنها را به‌طور کامل ممنوع کنید، اما می‌توانید بودجهٔ آنها را قطع کنید.
این میلیون‌ها پوند است و البته این کاملاً یک دستگاه حزبی این‌چنینی را نابود می‌کند.
از یک روز به روز دیگر
این سازه‌ها دیگر مقرون‌به‌صرفه نیستند.
این موضوع به‌طور علنی مورد بحث قرار می‌گیرد چون به نفعشان نیست.
زیرا اگر آنها کار غیرقانونی انجام می‌دادند، اگر AfD قانون را نقض می‌کرد، مدت‌ها پیش ممنوع می‌شدند.
شولز کلمه به کلمه گفت: «من این را با تمام وضوح و قاطعیت می‌گویم: افراط‌گرایان راست در حال حمله به دموکراسی ما هستند.»
آنها می‌خواهند اتحاد ما را از بین ببرند.
پس شولز از دموکراسی دفاع نمی‌کند و از آن حمایت نمی‌کند، برای مثال در برابر راستی‌آزمایانی که
اطلاعات را به اطلاعات گمراه‌کننده تبدیل می‌کنند.
او تقلب در انتخابات از طریق دستگاه‌های رأی‌گیری کامپیوتری یا تقلب در رأی پستی را تصور نمی‌کند.
او با سخنرانی‌ها و سخنرانان، به‌ویژه یووال نوآ هاریاری در مجمع جهانی اقتصاد، که می‌گویند هوش مصنوعی
در آینده آراء را برای ما خواهد شمرد، مخالفتی ندارد.
هوش مصنوعی انتخابات را غیرضروری خواهد کرد.
یک نگاه سریع به این بینداز. اما یکی از ترس‌هایی که شنیده‌ام این است که فناوری اکنون
است، و فناوری‌های دیجیتال عمدتاً قدرت تحلیلی دارند. اکنون ما در حال حرکت به سمت قدرت پیش‌بینی هستیم. ما اولین نمونه‌ها را
دیده‌ایم و شرکت شما در این زمینه بسیار درگیر است. اما گام بعدی می‌تواند ورود به حالت تجویزی باشد. یعنی دیگر نیازی به انتخابات هم
نیست. چون از قبل می‌توانید پیش‌بینی کنید چه اتفاقی خواهد افتاد، می‌توانید بگویید چرا به انتخابات نیاز داریم؟ چون می‌دانیم نتیجه
چه خواهد بود. آیا چنین دنیایی را می‌توانید تصور کنید؟ [ترجمه‌ی آلمانی: اما یکی از ترس‌هایی که شنیده‌ام این است که فناوری
اکنون وجود دارد و فناوری‌های دیجیتال عمدتاً قدرت تحلیلی دارند.
حالا بیایید به قدرت پیش‌بینی نگاه کنیم.
ما اولین نمونه‌ها را دیده‌ایم و شرکت شما در این زمینه بسیار فعال است.
اما گام بعدی می‌تواند حرکت به سوی یک حالت تجویزی باشد.
این بدان معناست که دیگر لازم نیست بین
چون شما همین حالا می‌توانید آنچه را که ارائه می‌دهید، ارائه کنید. بعد از آن می‌توانید توضیح دهید چرا به جلسات
انتخاباتی نیاز داریم. چون می‌دانیم نتیجه چه خواهد بود.
آیا می‌توانید چنین دنیایی را تصور کنید؟
پس هوش مصنوعی از ما همه اطلاعات را می‌خواهد.
تمام اطلاعات
و با این اطلاعات، هوش مصنوعی، یعنی یک ماشین رایانه‌ای که در نهایت فردی اطلاعات را به آن
وارد می‌کند، محاسبه می‌کند که مردم چه می‌خواهند.
پس هوش مصنوعی می‌تواند پیش‌بینی کند که نتیجهٔ احتمالی انتخابات بعدی چیست، چون داده‌های کاربری شما را جمع‌آوری می‌کند. چون
می‌بیند چه چیزهایی را در گوگل جست‌وجو می‌کنید. چه چیزهایی را شب‌ها در نتفلیکس و آمازون تماشا می‌کنید. چه چیزهایی را در آمازون
یا سایر موتورهای جست‌وجو می‌خرید. چه چیزهایی جست‌وجو می‌شوند؟
و سپس هوش مصنوعی یک تصویر کلی ایجاد می‌کند و می‌گوید در حال حاضر حدود ۲۲٪ از رأی‌دهندگان AfD، ۱۵٪ رأی‌دهندگان سبز و
غیره داریم. و به همین دلیل انتخابات بی‌فایده می‌شوند، به گفته کلاوس شواب، همان‌طور که هراری سال‌ها پیش گفته بود.
این‌ها حملاتی به دموکراسی هستند، زیرا ما آموخته‌ایم دموکراسی چیست. یعنی حکومت مردم که در
آن مردم با رأی دادن دولت را انتخاب می‌کنند.
این اکنون در حال حذف شدن است.
این آرمان‌ها، این آرمان‌های شرکتی و جهانی‌گرا نیستند که دموکراسی را تهدید می‌کنند.
نه، آنها ظاهراً افراطی‌های راست‌گرا هستند، می‌گوید صدراعظم شولز، فراماسون شولز، که دوست دارد برای
فراماسون‌ها، برای مثال در هامبورگ، سخنرانی کند.
کاملاً روشن است که این موضوع درباره چیست.
مثل ماجرای ویروس کرونا است؛ همه‌چیز به نحوهٔ چیدمان ماجرا بستگی دارد. این دربارهٔ انسان‌زدایی سیستماتیک از
گروهی است که می‌خواهید در آن لحظه آن را بی‌اعتبار کنید.
آیا دوران همه‌گیری ویروس کرونا را به یاد دارید؟
گروهی از احمق‌های ضداجتماعی.
این‌گونه مردم درباره معترضان ویروس کرونا صحبت می‌کردند.
یک احمق در میان جمعی از احمق‌ها.
این‌ها همان سخنرانان یا پزشکان، همان دانشمندانی بودند که جرأت کردند بگویند: خوب، تزریق ژن شاید
آن‌قدرها هم بی‌خطر نباشد، چون تجربی و آزمایش‌نشده است.
یا اندیشمندان جانبی و راهپیمایان دوشنبه در حال تمرین شورش هستند. زیرا راهپیمایان دوشنبه به‌طور مسالمت‌آمیز
گفته‌اند که نمی‌خواهیم مجبور به تزریق ژن شویم. به همین دلیل آن‌ها فرصت‌طلبانه با دولت مخالفت کرده‌اند.
بالاخره، دولت می‌خواست واکسیناسیون اجباری را در آلمان معرفی کند.
او این کار را در اتریش انجام داد.
پس آنها دشمنان دولت بودند.
این جان‌هایی است که آنها با آن بازی می‌کنند.
به عبارت دیگر، نظریه قتل. هر کسی که واکسن نزند، در مرگ پدربزرگ و مادربزرگش سهیم است و در انقراض بشریت به‌طور کلی مشارکت می‌کند.
و ما این را می‌دانیم. این فعالان صلح نبودند. این فعالان حقوق مدنی نبودند. این کسانی نبودند که
می‌خواستند از آزادی، حقوق مدنی و حقوق بشر دفاع کنند.
نه. آن‌ها اوباش افراطی راست‌گرا و شکاکان واکسن، یعنی دیوانگان بودند.
ده‌ها هزار نفر در تظاهرات ویروس کرونا شرکت کردند.
این‌ها تیترها بودند.
یا نظریه‌پردازان توطئه و انکارکنندگان ویروس کرونا
هرچه بیشتر مستعد خشونت.
خیلی جدی است.
این‌ها تیترها بودند.
این قاب‌بندی بود.
و دقیقاً به همین شکل است که حالا می‌خواهیم با AfD مبارزه کنیم.
یک طرح کلان برای اخراج وجود دارد.
– تمام قاب‌بندی‌ها، تمام دروغ‌ها.
هرگز صحبتی از اخراج نبود.
کاملاً روشن است که اینجا چه می‌گذرد.
و ما می‌دانیم انگیزه چیست.
و حالا دارم می‌رسم به جایی که واقعاً می‌خواهم امروز بروم.
اقتصاد، بازنشانی بزرگ، تحول زندگی ما در حال وقوع است.
و اینجا نمی‌خواهم برای هزارمین بار توضیح دهم تورم چیست و چگونه بر ما تأثیر می‌گذارد.
من ویدیویی را در Uncut News پیدا کردم که در آن فرماندار بانک انگلستان درباره تورم و آنچه
در سال‌های اخیر در اینجا رخ داده صحبت می‌کند.
من خودم نمی‌توانستم بهتر از این بگویم.
بیایید نگاهی سریع به این بیندازیم:
بانک مرکزی کنترل تورم را از دست داد.
دولت‌ها کنترل خود را بر امور مالی عمومی از دست دادند
تعجب‌آور نیست که بازارها به آن واکنش نشان دهند.
و مسئولیت چه کسی
در آن صورت چه اتفاقی می‌افتاد اگر هم بانک مرکزی و هم دولت کنترل را از دست می‌دادند؟
خب، فکر می‌کنم همه‌ی بانک‌های مرکزی در غرب به طرز جالبی همین اشتباه را مرتکب شدند.
و در دوران کووید، زمانی که اقتصاد به دلیل قرنطینه در حال انقباض بود، بانک‌های مرکزی تصمیم
گرفتند که زمان مناسبی برای چاپ پول فراوان است.
و این یک اشتباه بود.
این منجر به تورم شد.
ما داشتیم
پول زیادی در تعقیب کالاهای اندک.
و نتیجه تورم بود.
این قابل پیش‌بینی بود.
پیش‌بینی شده بود
و این اتفاق افتاد!
کنترل تورم از دست رفت و دولت‌ها کنترل امور مالی عمومی را از دست دادند. جای تعجب نیست که بازارها به این موضوع واکنش نشان دادند.
خب، فکر می‌کنم جالب است که توجه کنیم تمام بانک‌های مرکزی در غرب مرتکب یک اشتباه مشابه شدند. و در طول همه‌گیری ویروس کرونا، زمانی
که اقتصاد به دلیل قرنطینه عملاً کوچک شد، بانک‌های مرکزی تصمیم گرفتند که زمان خوبی برای چاپ پول فراوان است. و این یک اشتباه بود.
این امر منجر به تورم شد. ما پول زیادی برای کالاهای بسیار کم داشتیم. و نتیجه آن تورم بود. قابل پیش‌بینی بود، پیش‌بینی شده
بود و اتفاق افتاد! مرد این کلیپ ویدیویی مروین آلیستر کینگ است.
این مرد همچنین به نام کینگ نیز خوانده می‌شود.
و او، به نوعی، پادشاه بانک انگلستان بود.
او فرماندار بانک انگلستان بود.
مردی که چند سال پیش با حدود ۷ میلیون یورو در صندوق‌های بازنشستگی بازنشسته شد.
و او از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ رئیس یکی از مهم‌ترین بانک‌ها، بانک انگلستان، بود.
و او در این کلیپ ویدیویی واضح صحبت می‌کند و توضیح می‌دهد چه اتفاقی افتاده است.
شاید به یاد داشته باشید، اگر در آن زمان در این زمینه مشغول به کار بودید، که اقتصاددانان و کارشناسان
اقتصادی در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ پیش‌بینی‌هایی ارائه کردند.
مایلم دو نام را ذکر کنم که با دقت پیش‌بینی کردند سقوط اقتصادی در سال ۲۰۲۰ رخ خواهد داد.
از یک سو، نویسنده پرفروش مارک فریدریش بود و از سوی دیگر، نویسنده پرفروش مارکوس کرال.
و هر دو گفتند که در سال ۲۰۲۰، احتمالاً در بهار ۲۰۲۰، یک سقوط باورنکردنی در بازار سهام و اقتصاد رخ خواهد داد.
اما این اتفاق نیفتاد، چون ویروس کرونا مانع شد.
و در بهار، اولین قرنطینه‌ها به دلیل ویروس کرونا در مارس ۲۰۲۰ رخ داد.
و در این مرحله، همان‌طور که کینگ در این کلیپ ویدیویی به‌خوبی توضیح می‌دهد، ایالت‌ها و
بانک‌های مرکزی و دستگاه‌های چاپ پول، پول چاپ کردند.
آنها پول زیادی را به بازارها تزریق کرده‌اند.
آنها کل عرضه پول را متورم کرده‌اند.
و این درست مثل یک برش نان و مربا است.
وقتی مربای غلیظ و خوب را روی نان‌تان می‌مالید، مثلاً مربای زردآلو که خیلی غلیظ است و از
نان نمی‌ریزد، می‌توانید یک لقمه از آن بردارید.
اگر به این شیشه مربا مدام آب‌شکر اضافه کنی، هرچه بیشتر مایع می‌شود.
و هرچه بیشتر، و می‌توانید آن را پخش کنید، از نان‌تان سرازیر خواهد شد، مایع خواهد شد.
ارزشش کمتر است چون از آن بیشتر وجود دارد.
در آنجا چیزهای بسیار بیشتری هست.
و سپس پول زیادی در دسترس است. با این حال، محصولات همان‌طور باقی می‌مانند.
شما نمی‌توانید محصولات واقعی و مقادیر واقعی در جهان را با فشردن یک دکمه صد برابر کنید.
اما شما می‌توانید این کار را با عرضه پول انجام دهید.
وقتی مقدار پول مدام افزایش می‌یابد و کالاها ثابت می‌مانند، ارزش پول کاهش می‌یابد.
و سپس این «بازنشانی بزرگ» و این بازتوزیع را خواهیم دید.
و پیش خواهد آمد که پس‌انداز شما، پولی که در حساب شخصی یا شرکتی‌تان دارید، روزبه‌روز بی‌ارزش‌تر شود.
این همان تورم است که ما تجربه می‌کنیم.
وضعیت خیلی بدتر خواهد شد.
و این بدان معناست که حتی طبقه متوسط، که هنوز خود را با داشتن یک خانه دوم و سه خودرو مرفه می‌دانند، نیز مصادره خواهند شد.
«بازنشانی بزرگ» بزرگ‌ترین مصادره در تاریخ بشر است.
و بعد چه؟
آن وقت چه اتفاقی می‌افتد؟
سپس می‌توان گفت که شورش‌هایی رخ خواهد داد.
خیر، این برنامه‌ریزی نشده است.
هیچ برنامه‌ای برای پاسخگو کردن بانکداران وجود ندارد.
هیچ برنامه‌ای برای پاسخگو کردن سیاستمداران وجود ندارد.
زیرا همان‌طور که اجازه ندادند این سقوط رخ دهد، بلکه از یک ویروس سوءاستفاده کردند تا بتوانند بدون شناسایی پول را به
بازارها تزریق کنند، اجازه نخواهند داد تورم روزبه‌روز بدتر شود.
سپس دولت برمی‌خیزد و می‌گوید: «حالا می‌خواهم یک راه‌حل اضطراری را اجرا کنم.»
من در حال پیاده‌سازی درآمد پایه هستم.
با این حال، این درآمد پایه به پول دیجیتال متصل خواهد بود.
و شما این پول دیجیتال را به‌صورت درآمد پایه دریافت خواهید کرد.
و اگر فکر می‌کنید ما کاملاً دیوانه شده‌ایم، نگاهی به چین بیندازید.
در چین، از دیدگاه غربی بسیار آسان‌تر است که ببینیم در چین چه می‌گذرد.
چینی‌های آنجا مدت‌هاست که دیگر نمی‌فهمند چه بر سرشان می‌آید.
اما ما هنوز هم می‌توانیم آن را ببینیم.
به چین نگاهی بینداز.
ما شهر رونگچنگ را تصرف می‌کنیم.
رونگچنگ به همه ساکنان ۱۰۰۰ امتیاز اعتبار اجتماعی می‌دهد.
شما ۱۰۰۰ امتیاز دریافت می‌کنید.
و مقامات برای رفتار نامناسب، مانند تخلفات رانندگی، کسورات اعمال می‌کنند.
یا برای رفتار خوب امتیاز اضافه می‌کنند.
برای مثال، اگر به یک هدف خیریه کمک کنید، امتیاز دریافت خواهید کرد.
بار دیگر: در آینده، شما یک درآمد پایه به صورت پول دیجیتال دریافت خواهید کرد.
دیگر پول سیاه وجود ندارد. همه چیز از طریق انتقال بانکی پرداخت می‌شود.
شما یک درآمد پایه دریافت می‌کنید و امتیاز دریافت می‌کنید.
و اگر بدرفتاری کنید، مثلاً اگر به حزب اشتباه رأی دهید، یا اگر از دولت انتقاد کنید، یا اگر بخواهید در تظاهراتی
که علیه دولت است شرکت کنید، از امتیازتان کسر خواهد شد.
و همه‌ی این‌ها دربارهٔ این پول دیجیتال است. و سیستم اعتبار اجتماعی مرتبط با آن.
این کلاهبرداری بی‌نقصی است برای کنترل همه مخالفان.
و این هدف پشت کل کمپینی است که در حال حاضر تجربه می‌کنیم.
مرتبط با این موضوع این واقعیت است که البته همهٔ این موارد از طریق داده‌های تلفن همراه و
سایر داده‌های بیومتریک قابل دسترسی خواهند بود.
در چین، همین حالا هم چنین است، چنان‌که حتی شبکه ARD به‌طور انتقادی گزارش می‌دهد که اگر در پکن منتقد دولت باشید و بخواهید در
روزی که تظاهراتی علیه دولت برنامه‌ریزی شده به تظاهرات بروید، دیگر نمی‌توانید سوار مترو
شوید، چون از قبل به‌عنوان منتقد دولت ثبت شده‌اید.
و این منتقد دولت نمی‌تواند در این روز از مترو استفاده کند تا هیچ‌کس به تظاهرات نیاید.
این واقعاً هوشمندانه نیست؟
و حالا بازمی‌گردیم به تظاهرات علیه جناح راست.
اگر کارزار دولتی، و بسیاری هنوز این کارزارهای جمهوری دموکراتیک آلمان را به یاد دارند، یک جبهه متحد علیه جناح راست باشد. اگر
کارزار دولتی یک جبهه متحد علیه جناح راست باشد و همه در راهپیمایی علیه جناح راست شرکت کنند، پس همه باید در آینده شرکت کنند.
زیرا کسانی که اکنون آنجا هستند، از جهات مختلف به دولت وابسته شده‌اند.
آنها توسط دولت استثمار می‌شوند؛ سیستم می‌تواند به‌سادگی آنها را فراخوانی کند.
اگر شما معلم در این سیستم یا کارمند دولت باشید، گفتن اینکه دوشنبه تعطیل است و ما قصد داریم تظاهرات کنیم، برایتان کاملاً آسان است.
و بعد مجبور می‌شوی همراهشان بروی، وگرنه آنجا کارت را از دست می‌دهی.
و البته، مراحل بیشتری از تشدید وجود دارد.
چون یک موضوع این است که امتیازها کسر می‌شوند، اما در چین، برای مثال، یک فهرست سیاه وجود دارد.
در چین، ما می‌توانیم نسبتاً به‌وضوح ببینیم که چه اتفاقی در آنجا می‌افتد.
در چین یک فهرست سیاه وجود دارد.
یکی این است که امتیاز اعتبار اجتماعی شما لغو خواهد شد، ممکن است جریمه دریافت کنید، ممکن است پول کمتری دریافت کنید.
دیگری فهرست سیاه است.
برای مثال، اگر به‌سادگی جریمه دولتی را پرداخت نکنید، این هزینه‌ها را متحمل خواهید شد.
اگر بگویید «الان به خاطر نپوشیدن ماسک جریمه می‌شوم و اصلاً نمی‌خواهم آن را بپردازم. شکایت قانونی می‌کنم یا صبر می‌کنم.
نمی‌فهمم چرا باید این جریمه را بپردازم»، در این صورت توسط دولت در فهرست سیاه قرار می‌گیرید و مورد آزار و اذیت قرار خواهید گرفت.
در بدترین حالت، و من این را پیش‌بینی می‌کنم، پس از «ریست بزرگ» موضوع فقط امتناع از پرداخت به شما نخواهد
بود، آنها به سادگی خواهند آمد و شما را خواهند برد.
آنها خواهند آمد تا تو را ببرند. و این بُعد نهایی است.
و اگر به مجازات‌های اعمال‌شده بر مخالفان سیاسی در آلمان یا اتریش نگاه کنیم، برای مثال اگر متهم به رد نظام یا ارتکاب خیانت بزرگ
شوید، در واقع برای کسانی که در اینترنت مطالب بی‌معنی منتشر کرده‌اند نیز محاکمه‌ای به اتهام خیانت بزرگ
برگزار می‌شود و همان مجازات شدید—۱۰ تا ۲۰ سال زندان—در انتظار شماست. در چین هم تفاوتی ندارد.
در چین هم تفاوتی ندارد.
و منتقدان دستگیر خواهند شد.
این همان بعد است.
برای مثال، اگر در قطاری در چین موسیقی را با صدای خیلی بلند پخش کنید، ممکن است برخی از حقوق شما
در آینده از طریق سیستم اعتبار اجتماعی لغو شود.
برای مثال، شما دیگر قادر به رزرو پرواز یا خرید بلیط قطار نخواهید بود.
اگر امروز از قبل به چین علاقه‌مند هستید، می‌توانید همه چیز را درباره‌ی این موضوع بخوانید.
یک مطالعهٔ اخیر دانشگاه هاروارد نشان داد که دانشگاه هاروارد در چین با همکاری یک شرکت چینی تحقیقی انجام داده است.
آنها دریافتند که ۹۳٪ از مردم چین، یعنی ۹۳٪ از پاسخ‌دهندگان، از عملکرد دولت مرکزی حزب کمونیست چین رضایت دارند.
۹۳٪ تأیید. دموکراسی‌ها و دولت‌های غربی حتی در دیوانه‌وارترین رویاهایشان هم نمی‌توانند چنین چیزی را تصور کنند.
اما چرا چنین است؟
چرا چنین است؟
آندریاس فولدا، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه ناتینگهام، می‌گوید که در چین با یک دولت بسیار
سیاسی‌شده و یک جامعه سیاسی‌شده روبه‌رو هستیم.
و شهروندان در چین می‌دانند که در این نظام باید صادقانه دربارهٔ خطرات صحبت کنند.
بنابراین ممکن است که در این مصاحبه‌ها اصلاً حقیقت گفته نشود.
چرا باید به یک غریبه‌ای که نمی‌شناسی حقیقت را بگویی، وقتی نمی‌دانی این اطلاعات کجا به دستش می‌رسد؟
چرا باید کسی آشکارا و انتقادی درباره یک نظام توتالیتر صحبت کند در حالی که می‌داند خطرناک است؟
و هر کسی که در مقام دولتی قرار دارد، تا حد زیادی تحت تأثیر چارچوب‌بندی دولت قرار می‌گیرد.
همین‌طور است، چون مردم می‌خواهند وابسته به دولت باقی بمانند.
به هر حال، شما می‌خواهید شغلتان را حفظ کنید.
برای مثال، دانشمند علوم اجتماعی سلطنت جاننوا که در دانشگاه بریستول در انگلستان مستقر است، درباره چین و سایر نظام‌های
توتالیتر می‌گوید: در یک زمینه غیردموکراتیک، مقامات دولتی در بیان علنی دیدگاه‌های خود تردید می‌کنند و تمایل دارند
مطابق «متن‌های از پیش نوشته‌شده» تبلیغات دولتی سخن بگویند.
در حال حاضر، به نظر می‌رسد که این تنها علیه AfD باشد. طبیعی است که سیاستمدارانی که اکنون می‌توانند از این
موضوع بهره‌برداری سیاسی کنند، از آن استفاده خواهند کرد.
این کاملاً واضح است.
اما به نظر می‌رسد که فقط علیه AfD باشد.
به نظر می‌رسد که این فقط دربارهٔ راست در برابر چپ باشد.
نکته این است که «بازنشانی بزرگ» تحولی را آغاز می‌کند که به تملک تمام اقشار جمعیت خواهد انجامید.
۰٫۰۰۱٪ در صدر باقی خواهند ماند. آنها قدرت خود را گسترش خواهند داد. بقیه از حقوق خود محروم خواهند شد.
و نکته این است که در این فرایند، شرکت‌های بزرگ، شرکت‌های میلیارد پوندی، به‌طور فزاینده‌ای با دولت ادغام خواهند شد.
که آنها متحد خواهند شد.
نباید تصور کرد که این موضوع به نبردی میان دولت آلمان و آمازون تبدیل خواهد شد، بلکه باید انتظار
داشت که همکاری‌های عمومی-خصوصی بیشتری شکل بگیرد.
من این را در برنامهٔ قبلی مطرح کردم. و هر سال در مجمع جهانی اقتصاد در داووس بحث‌های شدیدتری
دربارهٔ ضرورت تسریع این همگرایی مطرح می‌شود.
تمام ماجرا همین است.
و این درباره قالب‌سازی، حمله و حاشیه‌نشین کردن کسانی است که بی‌صدا در برابر این تسلط بر قدرت اعتراض می‌کنند.
اینکه در مغز ما از پیش برنامه‌ریزی شده است: سیستمی وجود دارد، خوب است، از تو مراقبت می‌کند،
تو مالک هیچ‌چیز نخواهی بود، خوشحال خواهی بود.
و مخالفانی هستند که این را نمی‌خواهند و با آن مخالفت می‌کنند.
سیستم، حریفان.
سیستم و دشمنان
خیر در برابر شر
این اکنون باید از پیش برنامه‌ریزی شود.
این فرایندی است که ما در سال‌های اخیر به‌شدت آن را تجربه کرده‌ایم.
امروز AfD است. فقط دو هفته پیش کشاورزان بودند.
ظاهراً رانندگی با تراکتور آدم را احمق می‌کند.
یا خیل چنگک‌داران
این قاب‌بندی است.
کسانی که شورش می‌کنند باید بدنام شوند.
کسانی که از دولت حمایت می‌کنند، مانند تظاهرکنندگان کنونی، تا آسمان ستایش می‌شوند.
چه نوع تعهدی به دموکراسی است وقتی دولت، صدراعظم، رسانه‌ها، مقامات آموزشی و حتی رئیس دفتر حفاظت از قانون اساسی
می‌گویند: «بله، لطفاً بروید و برای دموکراسی‌مان تظاهرات کنید.»
دموکراسی ما چیست؟
دموکراسی ما متعلق به کیست؟
اما برای این کار لازم نیست زحمت زیادی کشید.
اما وقتی بدانید که در حال متهم‌سازی شدن هستید، که هدف قرار گرفته‌اید تا از شما عبرتی ساخته شود، چه
به‌عنوان یک کشاورز و چه به‌عنوان کسی که به حقوق اساسی اهمیت می‌دهد، آن‌گاه به شجاعت نیاز دارید.
و این همان چیزی است که باید با این چارچوب‌بندی از ذهن مردم زدوده شود.
امروز افراطی‌های شرور راست‌گرای AfD هستند، دیروز کشاورزان بودند و قبل از آن کسانی بودند که با هیستری گرما همراهی نکردند.
کسانی که باور نداشتند ما داغ‌ترین تابستان یک میلیون ساله را تجربه کرده‌ایم
یا آنهایی که از گرمای زمستان نمی‌لرزیدند
و البته، به اصطلاح منکران ویروس کرونا.
افرادی که نمی‌خواستند برای دریافت تزریق آزمایشی ژن تحت فشار قرار گیرند.
آنها می‌خواستند حقوق و آزادی‌های اساسی غیرقابل مذاکره باشند.
آنها همچنین افراط‌گرایان راست‌گرا بودند و نظریه‌پردازان توطئه بودند.
همیشه همان قاب‌بندی است.
حالا موضوع برنامه‌ریزی ذهن مردم است، دوست در برابر دشمن.
زیرا هنگامی که این فرآیند کامل شود، هنگامی که «ریست بزرگ» به پایان برسد، بردگی دیجیتال کامل برقرار خواهد شد.
و سپس دیگر نباید از صف خارج شد.
و سپس مردم باید به‌طور غریزی بدانند که باید سیستم را انتخاب کنند.
مهم‌ترین سلاح در این نبرد، تبلیغات است.
این قدرت مطلق رسانه‌ای است.
این چیزی است که ما در سال‌های اخیر تجربه کرده‌ایم.
این قدرت رسانه‌ای که می‌خواهد به ما بگوید چه چیزی خوب است و چه چیزی بد.
که بر همه حکم صادر می‌کند.
قدرتمندترین سلاح در این درگیری، قدرت رسانه‌ای و تبلیغات است.
و قدرتمندترین سلاح جنبش آزادی، مخالفت با آن است.
باید اشاره شود که چیزی اشتباه است.
چیزی در حال انجام است.
آنها سعی می‌کنند با استفاده از تاکتیک‌های فریبکارانه ذهن ما را دستکاری کنند.
و به همین دلیل مبارزه با این همسانی مهم‌ترین نبرد در این روزگار است.
به همین دلیل بیانیه‌های عمومی و تظاهرات، البته، غیرقابل بیان هستند.
مهم است. زیرا نشان می‌دهد که هنوز افرادی هستند که نمی‌خواهند خود را مطیع کنند.
هنوز هم افرادی هستند که دیکتاتوری را نمی‌خواهند.
کسانی که دموکراسی را به معنای تنوع آراء می‌دانند.
که بهترین نظرات باید مبادله شوند.
و سپس مردم باید خودشان قضاوت کنند که چه چیزی خوب است و چه چیزی بد است.
ما معتقدیم که این مبارزه علیه تلاش جهانی‌گرایان برای همسان‌سازی، نبرد سرنوشت‌ساز است.
و جهانی‌گرایان ثابت کردند که حق با ما بود. آن‌ها اکنون این مبارزه با اطلاعات نادرست را به دستورکار اصلی خود تبدیل کرده‌اند.
امسال و سال آینده
آنها قانون‌گذاری را آغاز خواهند کرد.
آنها به رسانه‌های آزاد و جایگزین حمله خواهند کرد.
آنها به تولیدکنندگان رسانه حمله خواهند کرد.
آنها برای پیشبرد «بازنشانی بزرگ» خود از هیچ تلاشی فروگذار نخواهند کرد.
چون آنها می‌دانند که اگر جنبش آزادی‌خواهی موفق شود، اگر بتوان مردم را از این حالت گیاهی بیرون کشید، اگر بتوان
به آنها فهماند که این موضوع بر آنها نیز تأثیر می‌گذارد و آزادی‌شان در خطر است، آنگاه کار تمام است.
آنگاه بازی به پایان خواهد رسید و «راه‌اندازی مجدد بزرگ» با تمام برنامه‌های دیستوپیایی‌اش قادر به اجرا نخواهد بود.
زیرا آنها نیاز دارند که توده‌ها آنها را تحمل کنند.
متوقف کردن این فرایند غیرممکن نیست.
اصلاً نه.
واقع‌بینانه است که ما بتوانیم در سال ۲۰۲۴ در اینجا به یک نقطه عطف دست یابیم.
اما ما به مشارکت همه نیاز داریم.
برای این منظور، هر کس باید در نظر بگیرد که چه کاری می‌تواند انجام دهد.
ما به‌عنوان تولیدکنندگان رسانه و روزنامه‌نگاران، تنها می‌توانیم تضمین کنیم که با آن مخالفت خواهیم کرد.
با تمام قوا
ما هرگز ساکت شدن را تحمل نخواهیم کرد.
ما هر کاری که از دستمان برآید انجام خواهیم داد تا دموکراسی و آزادی را نجات دهیم و حقوق اساسی بشر را حفظ کنیم.
زیرا به همین دلیل آنها حقوق بنیادین هستند.
سهم خودت را ادا کن.
من باور دارم، نه، می‌دانم که اگر تمام تلاش‌مان را بکنیم، می‌توانیم جلوی نابودی آزادی‌های مدنی‌مان و مانع شدن آینده‌مان را بگیریم!