Գյուղացիների հակակառավարական բողոքներից քիչ անց հազարավոր մարդիկ այժմ դուրս են գալիս փողոցներ։
Կառավարության կողմնակից ցույցեր AfD-ի դեմ
փողոց դուրս
Այնուամենայնիվ, AUF1-ի գլխավոր խմբագիր Ստեֆան Մագնետը զգուշավորում է։
Արդյո՞ք այս ցույցերը դիտավորյալ օգտագործվել են լրատվամիջոցների ուշադրությունը գյուղացիների բողոքներից շեղելու համար,
որպեսզի միաժամանակ վերացնեն օրեցօր ուժեղացող ընդդիմությունը։
Այս ռազմավարությունը լիովին համապատասխանում է Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի նոր կենտրոնացմանը, որի նպատակն է լռեցնել
քննադատական ձայները «Ագենդա դեզինֆորմացիայի դեմ» կարգախոսի ներքո։
- ըստ երևույթին՝ Մեծ վերագործարկումն իրականացնելու նպատակով։
Ստեֆան Մագնետի հիանալի վերլուծություն՝ հստակ եզրակացություններով...
Բացահայտվեց. Ինչպես են աջակողմյան ընդդեմ ցույցերը Մեծ վերագործարկման մի մասը! Ստեֆան Մագնետ,
AUF1, 2024 թ. հունվարի 26-ին։ Ճակատագրական 2024 թ.
– այն սկսվում է իրադարձություններով հարուստ,
Այն սկսվում է արագ տեմպով։
Գյուղացիների բողոքներից հետո, իսկ այժմ Գերմանիայում և Համաշխարհային տնտեսական ֆորումում աջակողմյանների դեմ
անցկացված զանգվածային ցույցերից հետո՝ մեծ օրակարգը սահմանված է։
Կեղծ տեղեկատվության դեմ պայքար
Դեզինֆորմացիայի դեմ պայքարը Ուրսուլա ֆոն դեր Լեյենը իր ելույթում անգամ ներկայացրեց որպես հաջորդ երկու տարիների գլխավոր օրակարգ։
Եվ դա, ինչպես նա հստակ ասաց, նշանակում է, որ այս պահին ոչ Ուկրաինայում ընթացող պատերազմը, ոչ էլ
ինքնահռչակված կլիմայական հիստերիան ավելի կարևոր չեն, այլ առաջնային հոգսը դեզինֆորմացիայի դեմ պայքարն է։
Այս կերպ գլոբալիստները ցանկանում են սահմանել, թե ինչը դեզինֆորմացիա է, և ինչը տեղեկատվություն։
և այն, ինչ նրանք պիտակավորում են որպես ապատեղեկատվություն,
Պետք է անխնա պայքարել։
Դա կլիներ հենց ապագայի մասին։
Աջակողմյանների դեմ ցույցերը արդեն Գերմանիայում այս օրակարգի առաջին իրականացումն են։
Բայց զգույշ եղեք։
Բոլոր այդ հուզմունքները նախատեսված են շեղելու մեզ բազմաթիվ բաներից։
Այն նախատեսված է ոչ միայն ուշադրությունը շեղելու Եվրոպայի և Գերմանիայի տնտեսական անկումից, Մեծ Վերագործարկման
արդյունքում իրականացվող քանդումներից, նոր օրենքների ընդունումից և համակարգի քաղաքական գործիչների անպարտունակությունից։
Շատ ավելին պետք է գործարկվի, և նախապատրաստական աշխատանքներ պետք է իրականացվեն, որպեսզի մեզ նախապես ծրագրավորեն
այն բանի համար, ինչ սպասվում է այս բոլոր քանդումներից հետո, Մեծ վերագործարկումից հետո։
Իսկ իրականում դա ինչի մասին է՞
Ներկայումս ինչ է պլանավորվում?
Ի՞նչ է գործի դրվում?
Եվ ինչ արդյունք կլինի՞
Այսօր մենք ուզում ենք այսին վերաբերվել թռչնի տեսանկյունից։
Մակերեսորեն և շատ կոնկրետ տերմիններով սա վերաբերում է ներկայիս քաղաքական նպատակներին, ներկայիս քաղաքական առաջադրանքներին, որոնց
ձգտում են հիմնական քաղաքական կուսակցությունները, հիմնական լրատվամիջոցները,
քաղաքական գիտնականները և ողջ իշխանական համակարգը։
Կան չորս կետեր:
1. Մասսայական հիստերիա, այդ թվում՝ միջին քաղաքացիների շրջանում հիստերիա
2. ամբողջ խմբի մոբիլիզացիա, որը սովորաբար կոչվում է ձախակողմյան հաճախորդախավ, ինչպես նաև ձախակողմյան կանաչ հատվածի մոբիլիզացիա
3. AfD-ի բաժանումն ու օտարումը 4. AfD-ի նկատմամբ ճնշումների և արգելքի նախապատրաստում
Սկսենք առաջին կետից՝ զանգվածային հիստերիայից։
Դեմոնստրացիաները իսկապես կարող են ամեն օր լրատվական օրակարգը լցնել, հեռու պահելով լրատվամիջոցների ուշադրությունը
գյուղացիների և ձեռնարկատերերի բողոքներից։ Սա տարածվել է բեռնափոխադրողների և բեռնակիրների վրա և այլն։
Հունվարի առաջին շաբաթվա ընթացքում գյուղացիների բողոքների ողջ զարգացումը կարող էր ավելի սրվել։
և, իհարկե, նրանք ցանկանում էին դա հրաշալիորեն փափկեցնել։
Աջակողմյանների դեմ ցույցերը, կարելի է ասել, գերազանցել են գյուղացիների ցույցերը։
Դեմ կառավարական ցույցերից մենք հանկարծ հայտնվեցինք կառավարական ցույցերում։
և այս ցուցադրությունները ընդհանուր առմամբ շեղում են ուշադրությունը բազմաթիվ այլ բաներից։
Մի քանի թվեր. հարկատուները շարունակում են կամավոր վճարել 60 միլիարդ եվրո հարկային միջոցներ օտարերկրյա նախագծերի
և զարգացման օգնության համար՝ իրենց դաշնային կառավարության, այսինքն՝ «լուսացույցային» կոալիցիայի միջոցով։
Գերմանիայում ապաստան ստանալու համար տարեկան ծախսվում է 50 միլիարդ եկամտային հարկ։
Արտահանման ծավալները փլուզվում են, բյուջեի աներևակայելի մեծ դեֆիցիտ կա, խորը անդունդ է բացվել, և գումար պակասում է ամենուր։
Դրա համար նրանք գյուղացիների վրա փող խնայել են ուզում և մինչ օրս էլ այդպես են անում։
Անթիվ ընկերություններ լքում են Գերմանիան, քանի որ Մեծ վերագործարկումը դառնում է այնքան ակնհայտ։
Պարզապես մի քանի հայտնի անուններ՝ Magna Group (ավտոմոբիլային մատակարար), Michelin (շինծու արտադրող) և Goodyear. նրանց
գործարանները լքում են Գերմանիան։ Ford-ը ցանկանում է վաճառել իր գործարանը Սարլուիզում։ VW-ն Զվիկաուում
կրճատում է առնվազն 2 200 աշխատատեղ, և այդպես շարունակ։
Բոլոր ոլորտներում ծախսերի երկնառաք գինը,
Այստեղ նույնպես միայն մեկ օրինակ՝ գերմանական ցանցի ընդլայնման ծախսերը մինչև 2035 թվականը, ինչպես
սպասվում էր, կկազմեին 250 միլիարդ եվրո ներդրում։
250 միլիարդ էր բյուջետավորվել։
Հիմա մենք խոսում ենք 550-ից մինչև 715 միլիարդի մասին։
Սա պարզապես հաղորդվում է որպես այս անհասկանալի, անհավանական միլիարդավոր գումարների կրկնապատկում։
Գումարը շուտով անհրաժեշտ կլինի՝ ոչ 2035-ին, այլ 2030-ին։ Եթե տնտեսության որևէ ընկերություն այսպես վարվեր,
այն ոչ միայն սնանկ կմնար, այլև կհայտնվեր բանտում, քանի որ դա դիտավորյալ անփութություն կլիներ։
Բայց քաղաքականության մեջ ամեն ինչ հնարավոր է։
Իհարկե, կառավարական ցույցերն ու կառավարական լրագրողները՝ համակարգային լրագրողները, որոնք ոչ այլ ինչ են, քան համակարգային
քաղաքական գործիչների ձայնասփյուռների ուժեղացուցիչներ, շեղում են ուշադրությունը այս ամենից և հետո կարող են մեծ
ցույցերն ու զանգվածային երթերը դարձնել քննարկման թեմա։
Իհարկե, այնտեղի մարդիկ իրական են։ Կարելի է վիճել՝ արդյոք հնարավոր է ցույց անցկացնել գետում, երբ հայտնվել են որոշ
ֆոտոմոնտաժներ, արդյոք ցույցի յուրաքանչյուր հարցազրույց տվող մասնակիցը նույնպես պետք է լինի «Գրին» կամ
Դու պետք է լինես ձախակողմյան քաղաքական գործիչ և ներկայացնես քեզ որպես քաղաքացի։
Այս ամենը վիճելի է, սակայն երթերը իսկապես հզոր են։ Դրանք մեծ են և տպավորիչ։
Դուք պետք է համակարգին դրա համար գովեստի խոսք ասեք։
Եվ սա երկրորդ կետն էր՝ ձախակողմյան կանաչ հաճախորդների մոբիլիզացիան։
Չպետք է մոռանանք՝ այս ձախակողմյան, կանաչ, «վոկ» փուչիկը վերջին տարիներին ոչինչ չուներ քննարկելու, որովհետև չէր հասկացել Կորոնան։
Նրանք Կորոնան չէին ընկալել որպես ազատության սահմանափակում և, հետևաբար, միացել էին բողոքողներին։ Հիշում եմ Անտիֆայի կարգախոսը՝
«Մենք ձեզ բոլորիդ կպատվաստենք ենթադրյալ աջակողմյան կորոնավիրուսի բողոքարարների դեմ» – այսպես էին նրանց
ներկայացնում։ Եվ նրանք քնել էին պատերազմի բոլոր ձևերի ընթացքում։
Այո, նրանք չէին հասկանում Ուկրաինայում պատերազմը։ Նրանք չէին հասկանում Իսրայել-Պաղեստինյան պատերազմը,
ցեղասպանությունը։ Նրանք պարզապես ամեն ինչի միջով քնել էին, և հենց դրա համար կոչված ձախերը օրակարգ չունեին։
Հիմա նրանք ունեն պատճառ՝ պայքարել աջ թևի դեմ։ Դա միշտ եղել է ամենամեծ և վերջնական մոբիլիզացիան։ Միշտ էլ այդպես է եղել։
Երրորդ կետը AfD-ի բաժանումն ու օստրակիզացիան է։
Սա մեծապես կախված կլինի AfD-ից ինքնին և նրանից, թե ինչպես է այն թույլ տալիս ինքն իրեն բաժանել։
Սա առաջիկա շաբաթներին պարզ կդառնա։
Եվ չորրորդը՝ ճնշումների նախապատրաստումն ու AfD-ի արգելքն է։
Այս ամենը հետաքրքիր է։
Այս ամենը, անշուշտ, արժե հաշվի առնել ներկայիս իրավիճակում։ Դա պետք է հիշել։ Բայց վերջիվերջո դա երկրորդական է։
Ամբողջությամբ անտեղի է, թե նրանք հավանություն են տալիս AfD-ին, թե նրանք AfD-ի անդամներ են, թե նրանք, հնարավոր է, կքվեարկեն AfD-ի
օգտին, թե նրանք պատկանում են երկրի 25%-ին կամ արևելքի ավելի քան 30%-ին, որոնք հաջորդ ընդհանուր ընտրություններում
բողոքի կամ համոզմունքի պատճառով մտածում են քվեարկել AfD-ի օգտին։
Այնուամենայնիվ, ծայրահեղ ձախերի աչքերում նրանք համարվում են AfD-ի աջակիցներ, ովքեր ակնհայտորեն թույլ են տալիս իրենց շահագործել,
իսկ հետո պաստառների վրա գրում են՝ «Սպանեք AfD-ի աջակիցներին»։
Նրանք նկատի չեն ունենում միայն տիկին Վայդելին կամ պարոն Հյոկեին։ Նրանք նկատի ունեն AfD-ի անդամներին։
Այս հակաֆաշիստական շրջանակներում AfD-ի աջակիցը նա է, ով պարզապես քվեարկում է AfD-ի օգտին։
Եվ դա պարզապես կնշանակեր բնակչության մեկ երրորդի կամ մեկ քառորդի ֆիզիկական ոչնչացում։ Դրանք շարել պատի դեմ և
գնդակահարել գլխի ետևից, ինչպես կոմունիզմի ծաղկման շրջանում լայնորեն կիրառվող պրակտիկա էր։
Այսպիսով, սա վերաբերում է ինչ-որ ավելի մեծ բանին։
Որն է ավելի մեծ?
Ես կցանկանայի կրկին ուշադրություն հրավիրել այն փաստին, որ ապատեղեկատվության դեմ պայքարը Համաշխարհային
տնտեսական ֆորումում առաջնահերթություն է համարվել։
Որպես ընդհանուր օրակարգ, որպես ամենակարևոր օրակարգ։
Մենք չպետք է թույլ տանք, որ մեր վերափոխումը մեզանից խլեն, ասացին Դավոսում ելույթ ունեցողները։
Մենք չպետք է թույլ տանք, որ մեզ ազդեն ապատեղեկատվությունն ու այն խմբերը և կուսակցությունները, որոնք օգտագործում են այդ
ապատեղեկատվությունը իրենց սեփական շահերը առաջ մղելու համար։
Այսպես են որոշում գլոբալիստները։
Համակարգը ձեզ ասում է, թե ինչն է տեղեկատվություն և ինչն է ապատեղեկատվություն։
Օրինակ, ի՞նչ է սա, երբ Գերմանիայում առաջին երկրի մասշտաբով լոքդաունից երկու օր առաջ կառավարությունը հայտարարում է, որ
լոքդաուններ չեն լինելու, և որևէ մեկը, ով գրում, հաղորդում կամ բողոքում է կորֆյուների մասին, մենք՝ լրագրողներս, արդեն
նախապես տեղեկություններ ունեինք անվտանգության շրջանակներից, և եթե գրեինք ու տարածեինք դրանք, ապա կեղծ լուրեր կտարածեինք։
Դա է, ինչ ասում է կառավարությունը։
Մինչև այսօր անառարկելի է մնացել։
Կառավարությունը երբեք դրա համար չի ներողություն խնդրել։
Երկու օր անց և երկու օր անց՝ 2020 թվականի մարտին, Յենս Սպաննը և նրա կառավարությունը հայտարարեցին
առաջին ամբողջ երկրի մասշտաբով լոքդաունների մասին։
Սա տեղեկատվություն է՞, թե ապատեղեկատվություն։
Կառավարությունը ասում է, որ դա տեղեկատվություն էր։
Եվ եթե մենք ասենք, որ սա դիտարկում ենք որպես դեզինֆորմացիա, որպես դասական կեղծ լուրեր,
ապա դա մեկ մարդու խոսքն է մյուսի խոսքի դեմ։
Բայց ով ավելի հզոր է, ով ավելի հզոր է, և հենց ինքը՝ համակարգը, կարող է պնդել, որ մենք տարածում ենք ապատեղեկատվություն։
Եվ, հետևաբար, մեր դեմ կձեռնարկի գործողություններ։ Հռչակել պատերազմ, ինչպես ասաց Ուրսուլա ֆոն դեր Լեյենը։
Եվ այսպիսով սկսվում է շատ կարևոր մի շրջանակավորում, որը շարունակվում է, տարածվում և դառնում ավելի
ուժեղ։ Քանի որ ով էլ որ ընդդիմությունն է, նա թշնամին է։
Յուրաքանչյուր ոք, ով չի ուզում համակարգի հետ խաղալ և հոսքի հետ գնալ, ով չի ուզում կաշառք ստանալ կամ կոռումպացվել, թշնամի է։
Դա հակառակորդն է
Նա վատ մարդն է։
և թույլատրվում է նրան անմարդացնել, քանի որ նա իսկապես հանցագործ է։
Եվ դա է էությունը, ինչպես գիտենք, տոտալիտար համակարգերի էությունը՝ նրանք քրեականացնում են նրանց, ովքեր իրենց դեմ են։
Մի քանի կարևոր կետ. Ես չեմ ուզում կրկնել վերջին օրերում և շաբաթներում AfD-ի դեմ և կառավարության օգտին
ցույցերի շրջանակավորման առնչությամբ տեղի ունեցած ամեն ինչ։
Օրինակ, հունվարի 19-ին Deutsche Bahn-ը կոչ արեց իր գնացքներով ճանապարհորդող ուղևորներին այսօր պաշտպանել ժողովրդավարությունը։
Սա պետական ձեռնարկության մասնակցային քարոզչության ամենաէժան ձևն է։
Deutsche Bahn պատկանում է գերմանացի հարկատուներին և, հետևաբար, կառավարությանը։
Եվ կառավարությունը ասում է, որ նրանք պետք է այսօր ոտքի կանգնեն, որովհետև մենք բոլորս այսօր ոտքի ենք կանգնած։
Deutsche Bahn-ին շատ քաջություն է հարկավոր սա հայտարարելու համար։
Բավարիայում Քրիստոնեա-դեմոկրատական միությունը շտապեց առաջ, հայտարարելով, որ AfD-ի անդամներին այլևս
չպետք է թույլատրվի ծառայել որպես պետական ծառայողներ։
Այսպիսով, կրկին՝ ժողովրդավարական ընտրված ուժ, որը քաղաքացիների և պետության կողմից ուժգին աջակցություն է վայելում,
սակայն զինված է ձայներով, այսինքն՝ AfD-ն, որի անդամներին չի թույլատրվում աշխատել պետական ծառայողների կարգավիճակով։
Սա ոչ մի առնչություն չունի այն բանի հետ, ինչը տասնամյակներ շարունակ մեզ վաճառել են որպես ժողովրդավարություն,
արտահայտվելու ազատություն, հավասարություն և բազմազանություն։
CDU-ի Մերցից, ԲլեքՌոքից,
CDU-ի Մերցից մինչև Կանաչների կուսակցության Հաբեկը, Կոմունիստական մանիֆեստ,
Բոլորը միաբերան ողջունում են հակա-AfD բողոքները։
Բոլորը
Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունն ու Կանաչները քննարկում են AfD-ի պետական ֆինանսավորումը կրճատելու հարցը։
Լավ, դուք չեք կարող դրանք ամբողջությամբ արգելել, բայց կարող եք դադարեցնել դրանց ֆինանսավորումը։
Դա միլիոնավոր ֆունտ է, և, իհարկե, դա ամբողջությամբ կխարխլեր նման կուսակցական ապարատը։
Մեկ օրվանից մյուս օրը
Շինությունները այլևս մատչելի չեն։
Սա բացահայտ քննարկվում է, որովհետև դա նրանց չի հարմարում։
Քանի որ եթե նրանք ինչ-որ ապօրինի բան անեին, եթե AfD-ն օրենքը խախտեր, ապա նրանց վաղուց արգելափակած կլինեին։
Շոլցը բառ առ բառ ասաց. «Ես սա ասում եմ լիակատար պարզությամբ և խստությամբ. աջ
ծայրահեղականները հարձակվում են մեր ժողովրդավարության վրա.»
Նրանք ուզում են ոչնչացնել մեր միասնությունը։
Այսպիսով, Շոլցը չի պաշտպանում ժողովրդավարությունը, օրինակ՝ փաստերի ստուգողների դեմ, որոնք
տեղեկատվությունը վերածում են ապատեղեկատվության։
Նա չի պատկերացնում համակարգչացված քվեարկության մեքենաների միջոցով կամ փոստային քվեարկության խարդախություն։
Նա չի ընդդիմանում դասախոսություններին, բանախոսներին, առաջին հերթին՝ Համաշխարհային տնտեսական ֆորումում ելույթ
ունեցող Յուվալ Նոա Հարարիին, ովքեր ասում են, որ ապագայում արհեստական բանականությունը մեր փոխարեն կհաշվի ձայները։
Արհեստական բանականությունը ընտրությունները անպետք կդարձնի։
Արագ նայեք սրան։ Բայց մի վախ, որը ես լսել եմ, այն է, որ տեխնոլոգիան այժմ
է, և թվային տեխնոլոգիաները հիմնականում ունեն վերլուծական ուժ։ Հիմա մենք անցնում ենք կանխատեսական ուժի։ Մենք տեսել ենք առաջին
օրինակները, և ձեր ընկերությունը մեծապես ներգրավված է դրանում։ Բայց հաջորդ քայլը կարող է լինել պրեսկրիպտիվ ռեժիմին անցնելը, ինչը
նշանակում է, որ այլևս ընտրությունների կարիք չի լինի։ Քանի որ դուք արդեն կարող եք կանխատեսել, թե ինչ կկատարվի հետո, կարող եք ասել՝
ինչո՞ւ մեզ պետք են ընտրություններ, երբ արդյունքը մեզ արդեն հայտնի է։ Կարո՞ղ եք պատկերացնել նման աշխարհ։ [Գերմաներեն թարգմանություն՝
Բայց մի վախ, որը ես լսել եմ, այն է, որ տեխնոլոգիան այժմ գոյություն ունի, և թվային
տեխնոլոգիաները հիմնականում ունեն վերլուծական ուժ։
Հիմա եկեք նայենք կանխատեսման ուժին։
Մենք տեսել ենք առաջին օրինակները, և ձեր ընկերությունը այս գործում շատ ներգրավված է։
Բայց հաջորդ քայլը կարող է լինել անցնելը պարտադրողական ռեժիմի։
Սա նշանակում է, որ այլևս ստիպված չեք ընտրել երկուսի միջև։
քանի որ դու արդեն կարող ես ներկայացնել այն, ինչ ներկայացնում ես։ Դրանից հետո կարող ես բացատրել, թե ինչու մեզ անհրաժեշտ են
ընտրական ժողովներ։ Քանի որ մենք գիտենք, թե ինչ արդյունք կլինի։
Կարո՞ղ ես պատկերացնել նման աշխարհ։
Այսպիսով, արհեստական բանականությունը մեզանից պահանջում է բոլոր տեղեկությունները։
Բոլոր տեղեկությունները։
Եվ այս տեղեկատվությամբ արհեստական բանականությունը, այսինքն՝ համակարգչային մեքենան, որի վերջում ինչ-որ մեկը
մուտքագրում է տվյալները, հաշվարկում է, թե ինչ են ուզում մարդիկ։
Այսպիսով, արհեստական բանականությունը կարող է կանխատեսել հաջորդ ընտրությունների ամենայն հավանական արդյունքը, քանի որ այն հավաքում
է ձեր օգտվողի տվյալները։ Այն տեսնում է, թե ինչ եք դիտում Google-ում, երեկոյան Netflix-ում և Amazon-ում, ինչ եք գնում
Amazon-ում կամ այլ որոնողական համակարգերում։ Ի՞նչ է որոնվում։
Եվ հետո արհեստական բանականությունը ստեղծում է ընդհանուր պատկեր և ասում՝ ներկայումս մոտ 22% AfD-ի ընտրողներ ունենք, 15% կանաչների
ընտրողներ և այլն, և այլն։ Եվ հենց դրա համար ընտրությունները դառնում են անիմաստ, ասում է Կլաուս
Շվաբը, ինչպես շատ-շատ տարիներ առաջ ասել է Հարարի։
Սրանք հարձակումներ են ժողովրդավարության վրա, քանի որ մենք արդեն գիտենք, թե ինչ է ժողովրդավարությունը։ Այն
է՝ ժողովրդի իշխանություն, երբ ժողովուրդը իր ձայների միջոցով ընտրում է կառավարություն։
Սա այժմ դարձվում է ավելորդ։
Դեմոկրատությանը վտանգ չեն ներկայացնում ոչ այս ձգտումները, ոչ էլ կորպորատիվ ու գլոբալիստական ձգտումները։
Ոչ, նրանք, ինչպես ենթադրվում է, աջակողմյան ծայրահեղականներ են, ասում է կանցլեր Շոլցը, ֆրիմեյսոն Շոլցը, ով սիրում է
ֆրիմեյսոններին դասախոսություններ կարդալ, օրինակ՝ Համբուրգում։
Ամբողջովին պարզ է, թե ինչի մասին է սա։
Կորոնավիրուսի դեպքում էլ ամեն ինչ կախված է ներկայացման ձևից։ Դա համակարգված մարդկային հատկանիշների զրոյացումն է
այն խմբի նկատմամբ, որը ցանկանում ես այդ պահին վարկաբեկել։
Հիշո՞ւմ եք կորոնավիրուսի համաճարակի ժամանակ։
Անսոցիալ հիմարների խումբ։
Այսպես էին մարդիկ խոսում կորոնավիրուսի դեմ բողոքողների մասին։
Մի հիմար մի խումբ հիմարների առջև։
Սրանք էին բանախոսները կամ բժիշկները՝ գիտնականները, որոնք համարձակվեցին ասել, որ գենային ներարկումը, ի վերջո, կարող է այնքան
էլ անվտանգ չլինել, քանի որ այն փորձարարական է և չփորձարկված։
Կամ կողմնակի մտածողներն ու երկուշաբթի քայլողները ապստամբություն են փորձարկում։ Քանի որ երկուշաբթի քայլողները խաղաղ կերպով
հայտարարել են, որ չեն ուզում պարտադրվել գենային ներարկմանը։ Դրա համար նրանք հնարավորամետ կերպով ընդդիմացել են պետությանը։
Վերջիվերջո, պետությունը ցանկանում էր Գերմանիայում ներդնել պարտադիր պատվաստում։
Նա դա արեց Ավստրիայում։
Այսպիսով, նրանք պետության թշնամիներ էին։
Սրանք կյանքեր են, որոնցով նրանք խաղում են։
Մյուս խոսքով՝ սպանության տեսությունը։ Ով չի պատվաստվում, նպաստում է իր պապիկ-տատիկի մահվանն ու մարդկության ամբողջական ոչնչացմանը։
Եվ մենք դա գիտենք։ Դա խաղաղության ակտիվիստներ չէին։ Դա քաղաքացիական իրավունքների ակտիվիստներ չէին։ Դա
մարդիկ չէին, ովքեր ցանկանում էին պաշտպանել ազատությունը, քաղաքացիական իրավունքները և մարդու իրավունքները։
Ոչ։ Նրանք աջակողմյան ծայրահեղական հուլիգաններ և պատվաստանյութերի նկատմամբ կասկածողներ էին, այսինքն՝ խելագարներ։
Տասնյակ հազարավոր մարդիկ մասնակցում են կորոնավիրուսի դեմ բողոքի ցույցին։
Սրանք էին վերնագրերը։
Կամ դավադրության տեսաբաններ և կորոնավիրուսը հերքողներ
բռնության նկատմամբ ավելի ու ավելի հակված
Սա անչափ լուրջ է։
Սրանք էին վերնագրերը։
Դա շրջանակավորումն էր։
Եվ հենց այսպես ենք մենք հիմա պայքարելու AfD-ի դեմ։
Գոյություն ունի արտաքսման գլխավոր պլան։
– բոլոր շրջանակավորումները, բոլոր ստերը։
Երբեք արտաքսման մասին խոսք չի եղել։
Այստեղ կատարյալ պարզ է, թե ինչ է կատարվում։
Եվ մենք գիտենք, թե ինչ է շարժառիթը։
Եվ հիմա ես հասնում եմ այնտեղ, ուր իսկապես ուզում եմ գնալ այսօր։
Տնտեսությունը, Մեծ վերագործարկումը, մեր կյանքի վերափոխումը տեղի է ունենում։
Եվ այստեղ ես չեմ ուզում արդեն անհաշիվ անգամ բացատրել, թե ինչ է ինֆլյացիան և ինչպես է այն մեզ վրա ազդում։
Ես Uncut News-ում գտա մի տեսանյութ, որտեղ Անգլիայի Բանկի նահանգապետը խոսում է գնաճի մասին և
վերջին տարիներին այստեղ տեղի ունեցածի մասին։
Ես ինքս ավելի լավ չէի կարող ասել։
Եկեք արագ նայենք սրան:
Կենտրոնական բանկը կորցրեց գնաճի վերահսկողությունը։
կառավարությունները կորցրին հանրային ֆինանսների նկատմամբ վերահսկողությունը,
Չի զարմանալի, որ շուկաները դրան արձագանքում են։
Եվ ում պատասխանատվությունն է
Այդ դեպքում ի՞նչ կպատահեր, եթե կենտրոնական բանկն ու կառավարությունը կորցնեին վերահսկողությունը։
Լավ, կարծում եմ, որ Արևմուտքի բոլոր կենտրոնական բանկերը հետաքրքիր կերպով նույն սխալն են թույլ տվել։
Եվ Covid-ի ժամանակ, երբ տնտեսությունը փաստացի կրճատվում էր լոքդաունի պատճառով, կենտրոնական
բանկերը որոշեցին, որ լավ ժամանակ է շատ գումար տպելու։
Եվ դա սխալ էր։
Դա հանգեցրեց գնաճի։
Մենք ունեցել ենք
Շատ փող է հետապնդում չափազանց քիչ ապրանքների։
Եվ արդյունքը գնաճն էր։
Դա կանխատեսելի էր։
դա կանխատեսվել էր
և դա տեղի ունեցավ!
Ինֆլյացիայի նկատմամբ վերահսկողությունը կորցնելու հետևանքով կառավարությունները նույնպես կորցրին պետական ֆինանսների նկատմամբ
վերահսկողությունը։ Չի զարմանալի, որ շուկաները արձագանքեցին դրան։ Իսկ եթե և՛ կենտրոնական բանկը, և՛ կառավարությունը կորցրին
վերահսկողությունը, ապա ո՞ւմ պատասխանատվությունն էր դա։ Իմ կարծիքով, հետաքրքիր է, որ Արևմուտքի բոլոր կենտրոնական բանկերը
նույն սխալն են թույլ տվել։ Եվ կորոնավիրուսի համաճարակի ժամանակ, երբ տնտեսությունը փակման (lockdown) պատճառով փաստացի կրճատվեց,
կենտրոնական բանկերը որոշեցին, որ դա լավ ժամանակ է մեծ քանակությամբ փող տպելու համար։ Եվ դա սխալ էր։ Դա հանգեցրեց գնաճի։
Մենք ունեինք չափազանց շատ փող՝ չափազանց քիչ ապրանքների համար։ Եվ արդյունքը գնաճն էր։ Դա կանխատեսելի էր, դա
կանխատեսվել էր, և դա տեղի ունեցավ։ Տեսանյութում պատկերված մարդը Մերվին Ալիսթեր Քինգն է։
Տղամարդուն նաև կոչում են Թագավոր։
Եվ նա, կարելի է ասել, Անգլիայի Բանկի թագավորն էր։
Նա Անգլիայի Բանկի նահանգապետն էր։
Մարդ, որը մի քանի տարի առաջ թոշակի անցավ՝ մոտ 7 միլիոն եվրոյի կենսաթոշակային ֆոնդերով։
Եվ նա 2003 թվականից մինչև 2013 թվականը Անգլիայի Բանկի՝ ամենակարևոր բանկերից մեկի ղեկավարն էր։
Եվ նա այս տեսանյութում հստակ խոսում է և բացատրում է, թե ինչ է տեղի ունեցել։
Եթե այդ ժամանակ արդեն աշխատում էիք ոլորտում, գուցե հիշում եք, որ տնտեսագետներն ու տնտեսական
փորձագետները կանխատեսումներ էին անում 2018 և 2019 թվականներին։
Ես կցանկանայի նշել երկու անուն, որոնք ճշգրիտ կանխատեսել էին տնտեսական ճգնաժամը 2020 թվականի համար։
Մի կողմից դա բեսթսելլեր հեղինակ Մարկ Ֆրիդրիխն էր, իսկ մյուս կողմից՝ բեսթսելլեր հեղինակ Մարկուս Կրալը։
Եվ երկուսն էլ ասացին, որ 2020 թվականին, հավանաբար 2020-ի գարնանը, տեղի կունենա անհավանական ֆոնդային շուկայի և տնտեսական փլուզում։
Բայց դա տեղի չունեցավ, որովհետև միջամտեց կորոնավիրուսը։
Գարնանը՝ 2020 թվականի մարտին, կորոնավիրուսի պատճառով տեղի ունեցան առաջին լոքդաունները։
Եվ այս փուլում, ինչպես Քինգը շատ լավ է նկարագրում այս տեսանյութում, նահանգներն ու կենտրոնական
բանկերը, ինչպես նաև փող տպող մամուլները տպեցին փող։
Նրանք շուկաներում մեծ քանակությամբ գումար են ներարկել։
Նրանք փչացրել են ամբողջ փողի զանգվածը։
Եվ դա պարզապես հաց ու ջեմի կտորի պես է։
Երբ հացդ վրա հաստ, լավ ջեմ ես քսում, օրինակ՝ շատ խիտ ալոճի ջեմ, որը չի թափվում հացից, կարող ես մի կտոր կծել։
Եթե այս ջեմի կաթսային անընդհատ ավելի ու ավելի շաքարաջուր ավելացնես, այն կդառնա ավելի ու ավելի հեղուկ։
Եվ այն ավելի ու ավելի է շատանում, և դուք կարող եք այն տարածել, այն կթափվի ձեր հացից, այն կհեղուկանա։
Այն արժե պակաս, քանի որ դրա քանակը ավելի մեծ է։
Այնտեղ շատ ավելին կա։
և հետո շատ գումար է հասանելի։ սակայն ապրանքները մնում են նույնը։
Դուք չեք կարող իրական արտադրանքներն ու իրական արժեքները աշխարհում հարյուրապատիկ բազմապատկել մեկ կոճակի սեղմումով։
Բայց դու դա կարող ես անել փողի առաջարկի միջոցով։
Երբ փողի քանակը շարունակաբար աճում է, իսկ ապրանքները մնում են նույնը, փողի արժեքը նվազում է։
Եվ հետո մենք կտեսնենք այս Մեծ վերագործարկումը և այս վերաբաշխումը։
Եվ կլինի այնպես, որ ձեր խնայողությունները, ձեր անձնական կամ ընկերային հաշվում եղած
գումարը գնալով ավելի ու ավելի անարժեք կդառնան։
Սա այն գնաճն է, որը մենք ապրում ենք։
Դա շատ ավելի վատ է լինելու։
Եվ դա նշանակում է, որ նույնիսկ միջին խավը, որը դեռ կարծում է, թե բարեկեցիկ է՝ ունենալով երկրորդ
տուն և երեք մեքենա, նույնպես զրկվելու է դրանցից։
Մեծ վերագործարկումը մարդկային պատմության մեջ ամենամեծ սեփականաշնորհումն է։
Իսկ հետո ի՞նչ է լինելու։
Այդ դեպքում ի՞նչ է լինում։
Այնուհետև կարելի է ասել, որ կլինեն անկարգություններ։
Ոչ, դա պլանավորված չէ։
Բանկիրներին պատասխանատվության ենթարկելու որևէ ծրագիր չկա։
Քաղաքական գործիչներին պատասխանատվության ենթարկելու որևէ ծրագիր չկա։
Ինչպես նրանք թույլ չտվեցին, որ այս տնտեսական անկումը տեղի ունենա, այլ օգտագործեցին վիրուսը, որպեսզի աննկատ
կերպով գումար ներարկեն շուկաներ, այնպես էլ չեն թույլատրի, որ գնաճը գնալով ավելի վատթարանա։
Այնուհետև պետությունը կկանգնի և կասի՝ «Հիմա ես կիրականացնեմ արտակարգ լուծում»։
Ես իրականացնում եմ հիմնական եկամուտ։
Այնուամենայնիվ, այս հիմնական եկամուտը կապված կլինի թվային փողի հետ։
Եվ դուք կստանաք այս թվային գումարն որպես հիմնական եկամուտ։
Եվ եթե կարծում եք, որ մենք ամբողջովին խելագարվել ենք, ապա նայեք Չինաստանին։
Չինաստանում արևմտյան տեսանկյունից շատ ավելի հեշտ է տեսնել, թե ինչ է տեղի ունենում Չինաստանում։
Այնտեղի չինացիները վաղուց արդեն չեն հասկանում, թե ինչ են իրենց հետ անում։
Բայց մենք դեռ կարող ենք այն տեսնել։
Նայեք Չինաստանին։
Մենք գրավում ենք Ռոնգչենգ քաղաքը։
Ռոնգչենգը բոլոր բնակիչներին տալիս է 1000 սոցիալական վարկային միավոր։
Դուք ստանում եք 1000 միավոր։
Եվ իշխանությունները վատ վարքի, օրինակ՝ ճանապարհային երթևեկության խախտումների համար կիրառում են տուգանքներ։
Կամ նրանք լավ վարքի համար միավորներ են ավելացնում։
Օրինակ, եթե դուք բարեգործական նպատակին նվիրաբերություն անեք, կստանաք միավորներ։
Մեկ անգամ ևս՝ ապագայում դուք կստանաք թվային փողով հիմնական եկամուտ։
Այլևս սև գումար չկա։ Ամեն ինչ վճարվում է բանկային փոխանցումով։
Դուք ստանում եք հիմնական եկամուտ և ստանում եք միավորներ։
Եվ եթե դուք վատ վարքագիծ ցուցաբերեք, օրինակ՝ եթե քվեարկեք սխալ կուսակցության օգտին, կամ եթե քննադատեք
կառավարությունը, կամ եթե ցանկանաք մասնակցել կառավարության քննադատական ցույցին, ապա ձեր միավորներից կհանվեն միավորներ։
Եվ այս ամենը այս թվային փողի մասին է։ Եվ դրան կապված սոցիալական վարկային համակարգը։
Սա իդեալական խաբեություն է բոլոր ընդդիմախոսներին վերահսկողության տակ պահելու համար։
Եվ հենց դա է ամբողջ արշավի նպատակը, որը մենք ներկայումս ապրում ենք։
Դրան կապված է այն փաստը, որ, իհարկե, այս ամենին հնարավոր կլինի մուտք գործել բջջային հեռախոսի
տվյալների և այլ կենսաչափական տվյալների միջոցով։
Չինաստանում արդեն այդպես է, ինչպես ARD-ն քննադատաբար է հաղորդում, որ եթե դու Պեկինում կառավարության քննադատ ես և ուզում ես գնալ
ցույցի այն օրը, երբ նախատեսված է կառավարությանը քննադատող ցույց, այլևս չես կարող մետրոյով երթևեկել,
քանի որ արդեն գրանցված ես որպես կառավարության քննադատ։
Եվ այս կառավարության քննադատը այս օրը չի կարող օգտվել մետրոյից, որպեսզի ոչ ոք չգա ցույցին։
Դա չէ՞, որ հանճարեղորեն խելացի է։
Եվ հիմա վերադառնում ենք աջ թևի դեմ ցույցերին։
Եթե պետական արշավը, և շատերը դեռ հիշում են այս ԳԴՌ արշավները, միավորված ճակատ է աջ թևի դեմ։ Եթե պետական արշավը
միավորված ճակատ է աջ թևի դեմ, և բոլորը քայլում են աջ թևի դեմ, ապա բոլորը պետք է մասնակցեն ապագայում։
Քանի որ նրանք, ովքեր այժմ այնտեղ են, բազմաթիվ առումներով արդեն կախված են պետությունից։
Նրանք շահագործվում են պետության կողմից; համակարգը կարող է նրանց պարզապես կանչել։
Եթե դու համակարգի ուսուցիչ կամ պետական ծառայող ես, ապա բավական հեշտ է ասել, որ երկուշաբթի
հանգստյան օր է և մենք պատրաստվում ենք ցույց անցկացնել։
Եվ հետո ստիպված ես համաձայնվել, որովհետև այլապես այնտեղ կորցնելու ես քո աշխատանքը։
Եվ, իհարկե, կան էսկալացիայի հետագա փուլեր։
Քանի որ մի բան է, երբ միավորներ են հանում, բայց Չինաստանում, օրինակ, գոյություն ունի սև ցուցակ։
Չինաստանում մենք կարող ենք համեմատաբար հստակ տեսնել, թե ինչ է այնտեղ կատարվում։
Չինաստանում կա սև ցուցակ։
Մեկը այն է, որ ձեր սոցիալական վարկային միավորները կչեղարկվեն, որ կարող եք տուգանքներ ստանալ, որ կարող եք ստանալ ավելի քիչ գումար։
Մյուսը սև ցուցակն է։
Օրինակ՝ դուք կկրեք այս հետևանքները, եթե պարզապես չվճարեք պետական տուգանքը։
Եթե դու ասես՝ «Ինձ հիմա տուգանում են դիմակ չկրելու համար, և ես պարզապես չեմ ուզում վճարել։ Ես կդիմեմ դատարան կամ պարզապես
կդիմադրեմ։ Չեմ հասկանում, թե ինչու պետք է վճարեմ այս տուգանքը», ապա կառավարությունը քեզ կմուգացուցակավորի և ճնշման կենթարկի։
Վատագույն սցենարի դեպքում, և ես դա կանխատեսում եմ, Մեծ վերագործարկումից հետո դա չի սահմանափակվի միայն ձեզ
վճարումներ չկատարելով, նրանք պարզապես կգան և ձեզ կհավաքեն։
Նրանք կգան քեզ վերցնելու։ Եվ դա վերջին չափն է։
Եվ եթե, օրինակ, նայենք Գերմանիայում կամ Ավստրիայում քաղաքական դիսսիդենտների նկատմամբ կիրառվող պատժամիջոցներին, եթե ձեզ
մեղադրում են պետությունը մերժելու կամ բարձր դավաճանություն կատարելու մեջ, իրականում մարդկանց, ովքեր ինտերնետում անիմաստ
գրառումներ են կատարել, դատում են բարձր դավաճանության համար և ստանում եք նույն խիստ պատիժը՝ 10–20
տարվա ազատազրկում։ Չինաստանում էլ ոչինչ չի տարբերվում։
Չինաստանում նույնպես ոչինչ չի տարբերվում։
Եվ քննադատները կհավաքվեն։
Դա չափն է։
Օրինակ, եթե Չինաստանում գնացքում երաժշտությունը չափազանց բարձր ձայնով նվագեք, ապա ապագայում սոցիալական
վարկային համակարգի միջոցով որոշ իրավունքներ կարող են զրկվել։
Օրինակ, դրանից հետո այլևս չեք կարողանա ամրագրել թռիչք կամ գնել գնացքի տոմս։
Եթե այսօր արդեն հետաքրքրված եք Չինաստանով, կարող եք այս ամենի մասին կարդալ։
Վերջերս Հարվարդում անցկացված մի ուսումնասիրություն պարզել է, որ Հարվարդի համալսարանը Չինաստանում չինական մի ընկերության հետ
համատեղ անցկացրել է հետազոտություն։ Պարզվել է, որ չինացիների 93%-ը, այսինքն՝ հարցվածների 93%-ը, գոհ է
Չինաստանի կոմունիստական կենտրոնական կառավարության աշխատանքից։
93%-անոց հավանություն։ Արևմտյան ժողովրդավարությունները և Արևմտյան կառավարությունները նույնիսկ իրենց
ամենաանհավանական երազներում չեն կարող պատկերացնել նման բան։
Բայց ինչու՞ է դա այդպես։
Ինչու՞ է դա այդպես։
Անդրեաս Ֆուլդան, Նոթինգհեմի համալսարանի քաղաքական գիտությունների մասնագետ, ասում է, որ Չինաստանում մենք գործ ունենք բարձր
քաղաքականացված պետության և քաղաքականացված հասարակության հետ։
Եվ Չինաստանի քաղաքացիները գիտեն, որ այս համակարգում պետք է անկեղծորեն խոսել ռիսկերի մասին։
Ուստի հնարավոր է, որ այս հարցազրույցներում ճշմարտությունը ընդհանրապես չի ասվում։
Ինչու պետք է ճշմարտությունը ասես մի անծանոթին, որին չգիտես, երբ չգիտես, թե որտեղ կհասնի այդ տեղեկությունը։
Ինչու՞ պետք է մարդը բացահայտ և քննադատաբար խոսի տոտալիտար համակարգի մասին, երբ գիտի, որ դա վտանգավոր է։
Եվ յուրաքանչյուրը, ով զբաղեցնում է պետական պաշտոն, մեծապես առաջնորդվում է կառավարության ներկայացմամբ։
Պարզապես այդպես է, որովհետև մարդիկ ուզում են մնալ կառավարության կախյալ։
Վերջիվերջո, դու ուզում ես պահպանել քո աշխատանքը։
Օրինակ՝ սոցիալական գիտնական Սալթանաթ Ջանենովան, ով հիմնված է Անգլիայի Բրիստոլի համալսարանում, ասում է Չինաստանի և այլ
տոտալիտար համակարգերի վերաբերյալ. ոչ դեմոկրատական համատեքստում պետական պաշտոնյաները հապաղում են բացահայտ
արտահայտել իրենց տեսակետները և հակված են խոսել պետական քարոզչության «սցենարների» համաձայն։
Այս պահին թվում է, որ այն ուղղված է միայն AfD-ի դեմ։ Բնականաբար, այն քաղաքական գործիչները, որոնք այժմ
կարող են դրանից քաղաքական շահ քաղել, կօգտվեն դրանից։
Դա ամբողջովին պարզ է։
Բայց թվում է, թե դա միայն AfD-ի դեմ է։
Դա միայն թվում է, թե խոսքը աջի և ձախի մասին է։
Գործը նրանում է, որ Մեծ Վերագործարկումը նախաձեռնում է մի զարգացում, որը կհանգեցնի
բնակչության բոլոր հատվածների սեփականության զրկմանը։
0.001%-ը կմնա վերևում։ Նրանք կընդլայնեն իրենց իշխանությունը։ Մնացածները զրկվելու են ամեն ինչից։
Եվ խնդիրը նրանում է, որ այս գործընթացում մեծ, միլիարդավոր ֆունտ ստերլինգ արժողությամբ
կորպորացիաները ավելի ու ավելի կհամախմբվեն պետության հետ։
որ նրանք միավորվելու են
Չպետք է կարծել, որ սա կվերածվի Գերմանիայի կառավարության և Amazon-ի միջև պայքարի, այլ պետք է
ակնկալել հանրային-մասնավոր գործընկերությունների թվի աճ։
Ես դա նշեցի վերջին ծրագրում։ Եվ ամեն տարի Դավոսում կայացող Համաշխարհային տնտեսական ֆորումում ավելի
ինտենսիվ քննարկումներ են ընթանում այն մասին, որ այս համընկնումը պետք է տեղի ունենա ավելի արագ։
Այդ ամենը հենց դրա մասին է։
Եվ սա վերաբերում է նրանց շրջանակավորմանը, հարձակմանը և մարգինալացմանը, ովքեր լուռ
ապստամբում են այս իշխանության զավթման դեմ։
Դա մեր ուղեղներում նախապես ծրագրավորված է. գոյություն ունի մի համակարգ, այն լավ է, այն հոգ է
տանում քեզ, դու ոչինչ չես ունենա, դու երջանիկ կլինես։
Եվ կան ընդդիմախոսներ, որոնք դեմ են դրան։
Համակարգ, հակառակորդներ։
Համակարգ և թշնամիներ
Լավը ընդդեմ չարի
Սա այժմ պետք է նախապես ծրագրավորվի։
Սա մի գործընթաց է, որը վերջին տարիներին մենք շատ ինտենսիվորեն ենք ապրել։
Այսօր դա AfD-ն է։ Միայն երկու շաբաթ առաջ դա գյուղացիներն էին։
Պարզվում է, որ տրակտոր վարելը հիմարացնում է։
Կամ պատառաքաղներով բազմություն
Դա շրջանակավորում է։
Ապստամբող մարդիկ պետք է վարկաբեկվեն։
Կառավարության կողմնակիցները, ինչպես հիմա ցուցարարները, երկինք են գովաբանվում։
Ի՞նչ տեսակի հանձնառություն է դեմոկրատիային, երբ պետությունը, կանցլերը, լրատվամիջոցները, կրթության իշխանությունները, անգամ
Սահմանադրության պաշտպանության գրասենյակի ղեկավարը ասում են. «Այո, խնդրում ենք, գնացեք և ցույց անցկացրեք մեր դեմոկրատիայի համար»:
Մեր ժողովրդավարությունը ի՞նչ է։
Մեր ժողովրդավարությունը ում է պատկանում?
Բայց դրա համար շատ բան պետք չէ։
Բայց երբ գիտակցում ես, որ քեզ մեղադրանք են կցում, որ քեզ թիրախավորում են՝ քեզ օրինակ ցույց տալու համար,
լինի դա որպես ֆերմեր, թե որպես հիմնական իրավունքների պաշտպան, ապա քեզ համարձակություն է պետք։
Եվ հենց սա է այն, ինչ պետք է այս ձևակերպմամբ մարդկանց մտքից դուրս մղվի։
Այսօր դա AfD-ի չար աջ ծայրահեղականներն են, երեկ՝ գյուղացիները, իսկ դրանից առաջ՝ նրանք, ովքեր չէին միացել ջերմության հիստերիային։
որոնք չէին հավատում, որ մենք ապրեցինք մի միլիոն տարվա ամենաթեժ ամառը
կամ ովքեր ձմեռային ջերմությունից չէին դողում
և, իհարկե, այնպես կոչված կորոնավիրուսի ժխտողները։
Այդ մարդիկ չէին ուզում, որ իրենց ճնշեն ստանալու փորձարարական գենային ներարկում։
Նրանք ուզում էին, որ հիմնարար իրավունքներն ու ազատությունները չպետք է բանակցության առարկա լինեն։
Նրանք նույնպես աջակողմյան ծայրահեղականներ էին, նրանք կոնսպիրոլոգիական տեսաբաններ էին։
Միշտ նույն կադրավորումն է։
Այժմ խոսքը մարդկանց մտքերի ծրագրավորման մասին է՝ ընկերն ընդդեմ թշնամու։
Քանի որ երբ այս գործընթացը ավարտվի, երբ Մեծ վերագործարկումը ավարտվի, կլինի ամբողջական թվային ստրկություն։
Եվ հետո այլևս կարգից չպետք է շեղվեն։
Եվ հետո մարդիկ բնազդաբար պետք է իմանան, որ պետք է ընտրեն համակարգը։
Այս պայքարում ամենակարևոր զենքը քարոզչությունն է։
Դա լրատվամիջոցների ամբողջական իշխանությունն է։
Վերջին տարիներին մենք հենց դա ենք ապրել։
Այս մեդիա ուժը, որը ուզում է մեզ ասել, թե ինչն է լավ և ինչն է վատ։
որը դատավճիռ է կայացնում բոլորի նկատմամբ։
Այս հակամարտության ամենահզոր զենքը լրատվամիջոցների ուժն է՝ քարոզչությունը։
Եվ ազատության շարժման ամենաուժեղ զենքը դրա դեմ դուրս գալն է։
Պետք է նշել, որ ինչ-որ բան սխալ է։
Ինչ-որ բան արվում է։
Նրանք փորձում են մանիպուլացնել մեր միտքը դավադիր taktikներով։
Եվ հենց դրա համար այս համապատասխանության դեմ պայքարը այս օրերին ամենակարևոր մարտն է։
Դրա համար հանրային հայտարարություններն ու ցույցերը, իհարկե, անբառք են։
Կարևոր է, որովհետև դա ցույց է տալիս, որ դեռ կան մարդիկ, ովքեր չեն ուզում ենթարկվել։
Դեռ կան մարդիկ, ովքեր չեն ուզում դիկտատուրա։
Նրանք, ովքեր ժողովրդավարությունը հասկանում են որպես կարծիքների բազմազանություն։
Լավագույն կարծիքները պետք է փոխանակվեն։
Եվ հետո մարդիկ պետք է ինքնուրույն որոշեն, թե ինչն է լավ և ինչն է վատ։
Մենք հավատում ենք, որ գլոբալիստների համապատասխանեցման ձգտման դեմ այս պայքարը վճռորոշ ճակատամարտն է։
Գլոբալիստները ապացուցեցին, որ մենք ճիշտ էինք՝ հիմա նրանք այս պայքարը ապատեղեկատվության դեմ դարձրել են իրենց գլխավոր օրակարգը։
Այս տարի և հաջորդ տարի։
Նրանք նախաձեռնելու են օրինագիծ։
Նրանք կհարձակվեն անվճար և այլընտրանքային լրատվամիջոցների վրա։
Նրանք կհարձակվեն մեդիա ստեղծողների վրա։
Նրանք ամեն ինչ կփորձեն, որպեսզի իրենց Մեծ վերագործարկումը անցկացնեն։
Քանի որ նրանք գիտեն, որ եթե ազատության շարժումը հաջողության հասնի, եթե մարդկանց կարելի լինի դուրս բերել այս բուսական
վիճակից, եթե նրանց ստիպեն հասկանալ, որ դա վերաբերում է նաև իրենց և որ իրենց ազատությունն է վտանգված, ապա խաղը ավարտված կլինի։
Այդ ժամանակ խաղը կավարտվի, և Մեծ վերագործարկումը իր բոլոր դիստոպիական պլաններով չի կարողանա իրականացվել։
քանի որ նրանց պետք է, որ զանգվածները հանդուրժեն նրանց։
Այս գործընթացը դադարեցնելը անհնարին չէ։
Այդպես չէ։
Իրատեսական է, որ մենք կկարողանանք այստեղ 2024 թվականին առաջընթաց գրանցել։
Բայց մեզ պետք է, որ բոլորը սա անեն։
Այս նպատակին հասնելու համար յուրաքանչյուրը պետք է մտածի, թե ինչ կարող է անել։
Որպես մեդիա ստեղծողներ և լրագրողներ, մենք միայն կարող ենք երաշխավորել, որ կդեմ լինենք դրան։
ամբողջ ուժով
Մենք երբեք չենք հանդուրժի լռեցվելը։
Մենք կանենք ամեն ինչ, ինչ կարող ենք, որպեսզի փրկենք ժողովրդավարությունն ու
ազատությունը, ինչպես նաև հիմնարար մարդու իրավունքները։
քանի որ հենց դրա համար դրանք հիմնարար իրավունքներ են։
Կատարիր քո բաժինը։
Ես հավատում եմ, ոչ, գիտեմ, որ եթե մենք տանք մեր ամբողջ ուժը, կարող ենք կանգնեցնել մեր քաղաքացիական
ազատությունների ոչնչացումը և մեր ապագայի խոչընդոտումը։