Sawisé protes anti-pemerintah déning para petani, ewonan wong saiki padha metu menyang dalan.
Demonstrasi pro-pemerintah nglawan AfD
menyang dalan
Nanging, pimpinan redaksi AUF1 Stefan Magnet ngajak supaya waspada:
Apa demonstrasi-demonstrasi iki sengaja digunakake kanggo mateni liputan media babagan protes para
petani supaya sakaligus ngilangi oposisi sing saya kuwat?
Strategi iki pas banget karo fokus anyar saka Forum Ekonomi Dunia, sing tujuane kanggo menengake swara
kritis kanthi slogan "Agenda nglawan Disinformasi".
- katoné kanthi tujuan ngetrapaké Great Reset.
Analisis sing apik banget saka Stefan Magnet kanthi kesimpulan sing cetha...
Dibukak: Kepiye demonstrasi anti-sayap tengen dadi bagéan saka Great Reset! déning Stefan Magnet, AUF1,
tanggal 26 Januari 2024 Taun kang nemtokake nasib 2024
– diwiwiti kanthi akèh kedadeyan,
Iku diwiwiti kanthi kacepetan sing cepet.
Sawisé protes para petani, saiki demonstrasi masal nglawan sayap tengen ing Jerman lan ing
Forum Ekonomi Donya, agenda gedhé wis ditemtokake:
Nglawan disinformasi.
Perjuangan nglawan disinformasi malah diajokaké déning Ursula von der Leyen minangka agenda
utama kanggo rong taun sabanjuré ing pidatoné.
Lan kuwi ateges, ujare kanthi cetha, manawa sanajan perang ing Ukraina utawa histeria iklim sing digawe dhéwé,
saiki ora ana sing luwih penting, nanging keprihatinan utama yaiku perang nglawan disinformasi.
Kanthi cara iki, para globalis kepengin nemtokake apa sing diarani disinformasi lan apa sing diarani informasi.
lan apa sing padha sebut minangka disinformasi,
kudu diperangi tanpa kendhat
Iku bakal babagan masa depan dhéwé.
Demonstrasi nglawan sayap tengen wis dadi implementasi pisanan saka agenda iki ing Jerman.
Nanging ati-ati:
Kabèh geger mau dimaksudaké kanggo ngalihake perhatian kita saka akèh bab.
Iki ora mung dimaksudake kanggo ngalihake perhatian saka kemunduran ekonomi Éropa lan Jerman, saka pembongkaran
sawisé Great Reset, saka undang-undang anyar sing diwènèhaké, lan saka ketidakmampuan para politisi ing sistem iki.
Isih akèh sing kudu diwiwiti, lan gawéan persiapan kudu ditindakake kanggo nyetel kita luwih dhisik
kanggo apa sing bakal teka sawisé kabèh pambongkaran iki, apa sing ngentèni kita sawisé Great Reset.
Dadi, iki pancen bab apa?
Apa sing saiki direncanakake?
Apa sing lagi digerakake?
Lan apa asilé?
Dina iki, kita pengin ndeleng iki saka sudut pandang manuk.
Ing permukaan, lan kanthi istilah sing cetha banget, iki babagan tujuan politik saiki, babagan tujuan politik saiki sing
digayuh déning partai-partai arus utama, media arus utama, para ilmuwan politik, lan kabèh kalangan panguwasa.
Ana papat poin:
1. Histeria massal, yaiku histeria ing antarané warga biasa
2. Mobilisasi sakabèhé klompok sing biyasane diarani klien sayap kiwa minangka mobilisasi sektor ijo sayap kiwa
3. Mbelah lan ngucilake AfD 4. Nyiyapake penindasan lan nglarang AfD Ayo miwiti karo poin 1: histeria massal.
Demonstrasi pancen bisa ngisi kabar saben dina, ngalihake laporan media saka protes para petani lan protes para
pengusaha. Iki wis nyebar uga marang perusahaan pengurusan kargo lan pengangkut barang lan sapiturute.
Kabeh perkembangan protes para petani ing minggu kapisan Januari nduweni potensi kanggo tambah parah.
Lan mesthi wae, padha kepengin mblandhangake kuwi kanthi apik banget.
Demonstrasi nglawan sayap tengen wis ngluwihi demonstrasi para petani, yen kowe kersa.
Saka demonstrasi anti-pemerintah, kita ujug-ujug nemokake awake dhewe ana ing demonstrasi pemerintah.
Lan demonstrasi-demonstrasi iki umume ngalihake perhatian saka akèh bab liyané.
Sawetara angka: para wajib pajak terus sukarela mbayar 60 milyar euro dhuwit pajak kanggo proyek manca lan bantuan pangembangan
liwat pamaréntah federalé, koalisi lampu lalu lintas.
50 milyar pendapatan pajak dibelanjakake saben taun kanggo suaka ing Jerman.
Ekspor ambruk, ana defisit anggaran sing nggumunake, ana kawah amba sing nganga, lan dhuwit kurang ing saben pojok.
Mulané padha kepéngin ngirit dhuwit marang para petani, lan saiki isih padha ngono.
Akèh perusahaan padha mlayu saka Jerman amarga Great Reset saya cetha.
Mung sawetara jeneng, jeneng-jeneng sing kondhang: Magna Group (pemasok otomotif), Michelin (produsen ban) lan Goodyear:
pabrik-pabriké padha ninggalake Jerman. Ford kepengin adol pabriké ing Saarlouis. VW nyuda paling
ora 2.200 pakaryan ing Zwickau, lan sapituruté.
Biaya sing munggah ngédab-édabi ing kabèh bidang,
Ing kéné uga mung siji conto: perluasan jaringan Jerman diprakirakaké mbutuhaké investasi €250 milyar ing taun 2035.
250 milyar wis dianggarkan.
Saiki kita lagi ngomong babagan 550 nganti 715 milyar.
Iki mung dikomunikasèkaké minangka kaping pindho saka jumlah sing ora bisa diucapake lan ora bisa dipercaya sing nganti milyaran.
Lan dhuwit kuwi bakal dibutuhake luwih cepet: ora ing taun 2035, nanging ing taun 2030. Yen ana perusahaan ing ekonomi
tumindak lan prilaku kaya ngono, ora mung bakal bangkrut, nanging uga bakal dipenjara, amarga iku kelalaian sengaja.
Nanging ing politik, apa waé bisa kelakon.
Mesthi wae, demonstrasi pamaréntah lan wartawan pamaréntah, yaiku wartawan sistem, sing ora liya mung dadi penguat swara kanggo para
politisi sistem, ngalihake perhatian saka iki lan banjur bisa ndadekake demonstrasi gedhe lan pawai masal dadi topik diskusi.
Mesthi wae, wong-wong ing kana iku nyata. Sapa wae bisa mbantah apa manawa bisa nganakake demonstrasi ing kali nalika
sawetara foto montase wis muncul, apa manawa saben wong sing diwawancarai ing demonstrasi uga kudu dadi wong ijo utawa
Kowe kudu dadi politikus sayap kiwa lan ngedol awakmu minangka warga.
Kabeh iki mbukak kanggo debat, nanging pawai-pawai kuwi pancen kuat. Pawai-pawai kuwi gedhe lan nggumunake.
Kowe kudu muji sistem kuwi amarga kuwi.
Lan kuwi poin kapindho: yaiku mobilisasi klien sayap kiwa ijo.
Kita ora kena lali: gelembung kiwa, ijo, woke iki – wis pirang-pirang taun ora ana sing bisa diomongake amarga padha ora
paham Corona. Padha ora nganggep Corona minangka watesan kabebasan, mula padha melu ngeluh. Aku kelingan slogan Antifa,
"Kita bakal vaksin kowe kabeh nglawan para demonstran coronavirus sing diduga saka sayap tengen" – kaya ngono carane
padha digambarke. Lan padha turu ngliwati saben wujud perang.
Ya, padha ora ngerti perang ing Ukraina. Padha ora ngerti perang ing Israel/Palestina, genosida. Padha mung turu
liwat kabeh, lan mulane sing diarani kiwa ora duwe agenda.
Saiki padha duwe sebab: nglawan sayap tengen. Iku mesthi dadi mobilisasi paling gedhe lan pungkasan. Wis mesthi kaya ngono.
Titik katelu yaiku pamisahan lan pangucilan AfD.
Iki bakal gumantung akèh marang AfD dhéwé lan carane AfD ngidini dhéwé dipérang.
Iki bakal cetha ing sawetara minggu sing bakal teka.
Lan sing kaping papat yaiku nyiapake penindasan lan nglarang AfD.
Kabeh iki menarik.
Kabeh iki pancen pantes dipikirake ing kahanan saiki. Iki kudu dieling-eling. Nanging pungkasane, iki mung ora penting.
Ora ana gandhèngané apa waé apa padha nyetujoni AfD, apa padha dadi anggota AfD, apa mbok menawa padha bakal milih AfD, apa
padha kalebu 25% ing saindenging nagara utawa luwih saka 30% ing wétan sing lagi mikir milih AfD ing
pemilihan umum sabanjuré amarga protes utawa kapercayan.
Ing kahanan apa waé, wong-wong mau dianggep pendukung AfD miturut pandangan wong-wong kiwa ekstrim, sing
cetha ngidini awake dhéwé dieksploitasi lan banjur nulis ing spanduk: Matèni pendukung AfD.
Ora mung ateges Bu Weidel utawa Pak Höcke. Nanging ateges para anggota AfD.
Kanggo kalangan anti-fasis iki, pendukung AfD uga wong sing mung milih AfD.
Lan kuwi mung ateges ngilangi sepertiga utawa sapapat saka populasi. Susun wong-wong mau ngadhep tembok
banjur nembak ing mburi sirah, kaya sing biyasa ditindakake kanthi skala gedhe nalika jamané komunisme.
Dadi, iki babagan bab sing luwih gedhe.
Endi sing luwih gedhe?
Kula kersa ngélingaké malih bilih perjuangan nglawan disinformasi wis ditetepaké dadi prioritas ing Forum Ekonomi Donya.
Minangka agenda utama, minangka agenda sing paling penting.
Kita ora kena ngidini transformasi kita dijupuk saka kita, ujare para pembicara ing Davos.
Kita ora kena ngidini awake dhewe dipengaruhi dening disinformasi lan dening klompok lan partai sing nggunakake
disinformasi iki kanggo nguntungake kapentingane dhewe.
Mangkono carané para globalis mutusaké.
Sistem iki ngandhani sampeyan apa sing kalebu informasi lan apa sing kalebu disinformasi.
Apa kuwi, contone, nalika rong dina sadurunge lockdown nasional pisanan ing Jerman, pamaréntah ngumumaké yèn ora bakal ana
lockdown lan sapa waé sing nulis, nglaporaké utawa ngomel babagan jam malam, amarga kita wartawan wis nduwé informasi
tartamtu saka kalangan keamanan luwih dhisik; yèn kita nulis lan nyebarake kuwi, mula kita bakal nyebarake warta palsu.
Kuwi sing diomongake pamarentah.
Durung ana sing nantang nganti saiki.
Pamaréntah durung tau nyuwun pangapunten babagan iki.
Iku rong dina sadurunge lan rong dina sawisé, Jens Spahn lan pamaréntahé ngumumaké karantina nasional pisanan ing Maret 2020.
Apa iki informasi utawa disinformasi?
Pamaréntah kandha yèn iku informasi.
Lan yen kita ngomong yen kita nganggep iki minangka disinformasi, minangka warta palsu klasik, mula
mung tembung siji wong nglawan tembung wong liyane.
Nanging sapa waé sing luwih kuwasa, sapa waé sing luwih kuwasa, lan kuwi sistemé, bisa ngaku yèn kita nyebarake
disinformasi. Lan mula bakal njupuk tindakan marang kita. Ngumumaké perang, kaya sing diomongaké Ursula von der Leyen.
Lan kanthi kuwi, pigura sing penting banget wiwit diterusake lan nyebar lan dadi luwih kuwat.
Amarga sapa waé sing dadi oposisi iku mungsuh.
Sapa waé sing ora gelem manut karo sistem lan ngalir bae, sapa waé sing ora gelem disuap utawa dadi korup, iku mungsuh.
Iku mungsuhé
Dheweke wong jahat.
lan diijini kanggo ngremehake manungsa, amarga pancen dheweke iku penjahat.
Lan kuwi intiné, kaya sing kita ngerti, intiné sistem totaliter yaiku padha ngukum
minangka kriminal marang sapa waé sing nentangé.
Sawetara poin penting: Aku ora perlu mbaleni kabeh sing wis kelakon ing sawetara dina lan minggu kepungkur babagan cara nyusun
kerangka sing nglawan AfD lan ndhukung demonstrasi pamaréntah.
Tanggal 19 Januari, umpama, Deutsche Bahn ngajak penumpang sing numpak sepur Deutsche Bahn supaya saiki padha mbela demokrasi.
Iki wujud propaganda partisipatif paling murah saka perusahaan negara.
Deutsche Bahn kagungané para wajib pajak Jerman lan mula kagungané pamaréntah.
Lan pamaréntah kandha yèn padha kudu ngadeg saiki, amarga kita kabèh padha ngadeg saiki.
Deutsche Bahn butuh akèh kawani kanggo ngumumaké iki.
Ing Bavaria, CDU cepet-cepet maju, kandha yèn anggota AfD ora kena manèh dadi pegawai negeri.
Dadi sepisan maneh: sawijining kekuwatan sing kapilih sacara demokratis, sing didhukung banget dening warga lan
negara, nanging dilengkapi hak milih, yaiku AfD, sing anggotane ora diijini dadi pegawai negeri sipil.
Iki ora ana gandhèngané karo apa sing wis didol marang kita suwéné puluhan taun minangka demokrasi,
kabebasan nyatakaké pendapat, kesetaraan, lan keragaman.
Saka CDU Merz, BlackRock,
Saka Merz saka CDU nganti Habeck saka Partai Ijo, Manifes Komunis,
Kabeh padha nampani protes anti-AfD kanthi bebarengan.
Kabeh mau.
SPD lan Partai Ijo lagi rembugan nyuda dana negara kanggo AfD.
Ya, sampeyan ora bisa langsung nglarang wong-wong mau, nanging sampeyan bisa nyabut pendanaane.
Iku yuta-yuta paun, lan mesthi wae kuwi bakal ngrusak sakabehe piranti partai kaya ngono.
Saka siji dina menyang dina sabanjure.
Struktur-struktur kuwi ora bisa dituku maneh.
Iki dibahas kanthi terbuka amarga ora cocog kanggo dheweke.
Amarga yen padha nindakake tumindak ilegal, yen AfD nglanggar hukum, mesthine wis dilarang suwé.
Scholz kandha tembung demi tembung: "Aku ngomong iki kanthi cetha lan tegas: para ekstremis tengen nyerang demokrasine kita."
Padha kepengin ngrusak persatuan kita.
Dadi Scholz ora mbela lan ora nglindhungi demokrasi, contone nglawan para pemeriksa
fakta sing ngowahi informasi dadi disinformasi.
Dheweke ora mbayangake panipuan pemilu liwat mesin pemungutan suara komputerisasi utawa panipuan swara pos.
Dheweke ora nentang ceramah-ceramah, para pembicara, utamane Yuval Noah Harari ing Forum Ekonomi Dunia, sing kandha
yen AI bakal ngetung swara kanggo kita ing mangsa ngarep.
AI bakal ndadekake pemilihan ora perlu.
Delengen iki sakedhap. Nanging ana siji wedi sing wis tak krungu, yaiku teknologi saiki
yaiku, lan teknologi digital umume nduwèni daya analitis. Saiki kita pindhah menyang daya prédiktif. Kita wis weruh conto-conto
pisanan lan perusahaan sampeyan melu banget ing babagan iki. Nanging langkah sabanjure bisa mlebu mode preskriptif. Sing
tegesé, sampeyan ora perlu maneh nganakake pemilihan umum. Amarga sampeyan wis bisa prédhiksi apa sing bakal kelakon sabanjure,
sampeyan bisa takon, ngapa isih perlu pemilihan umum? Amarga kita wis ngerti apa asilé bakal kaya
apa. Apa sampeyan bisa mbayangaké donya kaya ngono?
Saiki ayo ndeleng daya prédiktif.
Kita wis weruh conto-conto pisanan, lan perusahaanmu melu banget ing babagan iki.
Nanging langkah sabanjure bisa ngalih menyang mode preskriptif.
Iki ateges sampeyan ora perlu maneh milih antarane
Amarga kowe wis bisa nampilake apa sing arep kowe tampilake. Sawisé kuwi, kowe bisa nerangake kenapa kita
perlu rapat pemilu. Amarga kita wis ngerti apa asilé bakal.
Apa kowe bisa mbayangake donya kaya ngono?
Dadi AI njaluk kabeh informasi marang kita.
Kabeh informasi.
Lan kanthi informasi iki, AI, yaiku mesin komputer sing ana wong sing ngetik informasi
ing pucuké, ngetung apa sing dikarepake wong.
Dadi AI bisa prédhiksi apa asil pemilihan sabanjuré sing paling kamungkinan amarga nyedhot data pangguna sampeyan. Amarga AI
weruh apa sing sampeyan delok ing Google. Apa sing sampeyan tonton ing Netflix lan Amazon ing wayah bengi. Apa sing sampeyan tuku
ing Amazon utawa mesin telusur liyane. Apa sing lagi digoleki?
Lan banjur AI nggawe gambaran sakabèhé lan kandha, saiki kita nduwé watara 22% pemilih AfD, 15% pemilih Partai Ijo, lan
sapituruté. Lan mulané pamilihan dadi ora ana gunané, ujare Klaus Schwab, kaya sing wis
diomongaké Harari pirang-pirang taun kepungkur.
Iki serangan marang demokrasi, amarga kita wis sinau apa iku demokrasi. Yaiku pamaréntahan déning rakyat, ing
ngendi rakyat milih pamaréntahan kanthi mènèhi swarané.
Iki saiki lagi dibuwang.
Dudu aspirasi-aspirasi iki, dudu aspirasi korporat lan globalis iki, sing ngancem demokrasi.
Ora, miturut Chancellor Scholz, Freemason Scholz, sing seneng maringi ceramah marang para Freemason,
umpama ing Hamburg, dheweke konon ekstrimis sayap tengen.
Cetha tenan apa iki babagan apa.
Iki kaya karo coronavirus, kabèh gumantung marang cara nyusun kerangka. Iki babagan dehumanisasi sistematis marang
sawijining klompok sing arep kowe diskreditaké ing wektu kuwi.
Apa kowe kelingan nalika pandemi coronavirus?
Klompok wong bodho sing ora sosial.
Iki carane wong padha ngomongake para demonstran coronavirus.
Wong bodho ing ngarep klompok wong bodho.
Iki para pembicara utawa dhokter, para ilmuwan sing wani ngomong, ya, suntikan gen bisa uga ora pati
aman, amarga isih eksperimental lan durung dites.
Utawa para pamikir lateral lan para pengendara Senin lagi nglatih pemberontakan. Amarga para pengendara Senin wis kanthi
tentrem kandha yèn kita ora kepéngin dipaksa nampa suntikan gen. Mulané padha kanthi oportunistik nentang negara.
Sawise kabeh, negara kepengin ngenalake vaksinasi wajib ing Jerman.
Dheweke nindakake kuwi ing Austria.
Dadi padha dadi mungsuh nagara.
Iki nyawa sing lagi dipaénaké.
Kanthi tembung liya, teori pembunuhan. Sapa waé sing ora divaksin nyumbang marang pati simbahé.
Lan nyumbang marang punahé umat manungsa sakabèhé.
Lan kita wis ngerti. Iku dudu aktivis perdamaian. Iku dudu aktivis hak-hak sipil. Iku dudu wong-wong sing
kepengin mbela kabebasan, hak-hak sipil, lan hak asasi manungsa.
Ora. Wong-wong kuwi preman ekstremis sayap tengen lan wong-wong sing ragu-ragu marang vaksin, ya iku wong edan.
Puluhan ewu wong rawuh ing protes coronavirus.
Kuwi iku judhul-judhulé.
Utawa para teoris konspirasi lan wong sing mbantah coronavirus
Luwih rawan kekerasan.
Iki pancen serius tenan.
Kuwi iku judhul-judhulé.
Iku pigura.
Lan kuwi pancen cara kita bakal nglawan AfD saiki.
Ana rencana induk kanggo deportasi.
– kabèh pigura, kabèh goroh.
Ora tau ana omongan bab deportasi.
Cetha tenan apa sing kedadeyan ing kene.
Lan kita wis ngerti apa motifé.
Lan saiki aku wis tekan panggonan sing saktenane arep tak tuju dina iki.
Ékonomi, Great Reset, transformasi urip kita lagi kelakon.
Lan ing kene aku ora pengin nerangake kaping pirang-pirang apa iku inflasi lan kepiye pangaruhe marang kita.
Aku nemokake video ing Uncut News ing ngendi Gubernur Bank of England ngomongake babagan inflasi lan
apa sing wis kelakon ing kene ing taun-taun pungkasan.
Aku ora bisa ngomong luwih apik saka iki.
Ayo padha ndeleng iki kanthi cepet:
Bank sentral kelangan kendali marang inflasi.
pemerintah kelangan kendali marang keuangan umum
Ora nggumunake yen pasar nanggapi kuwi.
Lan tanggung jawab sapa
Apa sing bakal kelakon, banjur, yen bank sentral lan pamaréntah padha kelangan kendali?
Ya, aku mikir kabeh bank sentral ing Kulon kanthi menarik padha nggawe kesalahan sing padha.
Lan nalika Covid, nalika ekonomi sejatine nyusut amarga lockdown, bank-bank sentral mutusake
yen wektu kuwi pas kanggo nyetak akèh dhuwit.
Lan kuwi kaluputan.
Iku nyebabake inflasi.
Kita wis
Dhuwit kakehan nguber barang sithik.
Lan asilé yaiku inflasi.
Iku wis bisa ditebak.
iku wis diprediksi
lan iku kelakon! [Terjemahan Inggris: Bank sentral wis kelangan kendali
Kalah kendali inflasi, pamaréntah-pamaréntah uga kalah kendali marang keuangan umum. Ora nggumun yèn pasar nanggapi kahanan iki.
Lan tanggung jawabé sapa, yèn bank sentral lan pamaréntah padha kalah kendali? Nah, miturutku, menariké, kabèh bank sentral ing
Kulon padha nglakoni kesalahan sing padha. Lan sajrone pandemi coronavirus, nalika ekonomi pancen nyusut amarga lockdown,
bank-bank sentral mutusaké yèn wektu kuwi pas kanggo nyetak akèh dhuwit. Lan kuwi kaluputan. Kuwi nyebabaké inflasi. Kita nduwé
dhuwit sing kakehan kanggo barang sing sithik. Lan asilé ya inflasi. Kuwi bisa diprediksi, wis diprediksi, lan pancen
kelakon! Wong ing klip video kuwi ya Mervyn Allister King.
Wong lanang iku uga diarani Raja.
Lan dhèwèké, bisa diomongké, raja Bank Inggris.
Dheweke iku Gubernur Bank Inggris.
Wong lanang sing sawetara taun kepungkur pensiun kanthi dana pensiun watara 7 yuta euro.
Lan dhèwèké dadi kepala salah siji bank paling wigati, Bank of England, wiwit taun 2003 nganti 2013.
Lan dheweke ngobrol kanthi cetha ing klip video iki lan nerangake apa sing kelakon.
Sampeyan bisa kelingan, yen sampeyan wis melu nalika semana, yen para ekonom lan ahli
ekonomi wis nggawe prakiraan ing taun 2018 lan 2019.
Aku pengin nyebutake loro jeneng sing wis prédhiksi ambruké ékonomi kanthi tepat kanggo taun 2020.
Ing siji sisih, panulis paling laris Mark Friedrich, lan ing sisih liyane, panulis paling laris Markus Krall.
Lan loro-lorone kandha yèn bakal ana ambruké pasar saham lan ekonomi sing luar biasa ing
taun 2020, kamungkinan ing mangsa semi taun 2020.
Nanging kuwi ora kelakon, amarga coronavirus ngalangi.
Lan ing mangsa semi, penguncian pisanan amarga koronavirus kelakon ing Maret 2020.
Lan ing fase iki, kaya sing diterangake King kanthi apik ing klip video iki, negara-negara bagian,
bank-bank sentral, lan mesin cetak dhuwit padha nyetak dhuwit.
Padha wis nyuntik dhuwit menyang pasar.
Padha wis ngembangaké kabèh pasokan dhuwit.
Lan kuwi mung kaya sepotong roti lan selai.
Nalika kowe nyebar selai kandel sing enak ing roti, umpama selai aprikot sing kandel banget, ora
mili saka roti, kowe bisa ngunyah siji gigitan.
Yen kowe terus-terusan nambah banyu gula luwih akeh menyang panci selai iki, selaiane bakal saya cair.
Lan saya tambah akeh, lan kowe bisa nyebarake, bakal mili saka roti, bakal cair.
Iku regané luwih murah amarga luwih akèh.
Ana akèh manèh ing kono.
Lan banjur ana akèh dhuwit sing kasedhiya. Nanging, produké tetep padha.
Sampeyan ora bisa nglipatgandhaké produk nyata lan nilai nyata ing donya nganti satus kaping mung kanthi mencet tombol.
Nanging kowe bisa nindakake kuwi karo pasokan dhuwit.
Nalika jumlah dhuwit terus nambah lan produk tetep padha, regane dhuwit mudhun.
Lan banjur kita bakal weruh Great Reset iki lan redistribusi iki.
Lan bakal kelakon yèn tabunganmu, dhuwitmu ing akun pribadimu utawa akun perusahaanmu, bakal saya kurang ajiné.
Iku inflasi sing lagi kita alami.
Kahanané bakal dadi luwih parah.
Lan kuwi ateges sanajan kelas menengah, sing isih pracaya yen dheweke sugih kanthi omah
kapindho lan telung mobil, uga bakal dirampas.
The Great Reset iku panyitaan paling gedhé ing sajarah manungsa.
Lan apa sing bakal kelakon sabanjure?
Banjur apa sing kelakon?
Banjur wong bisa ngomong yèn bakal ana rusuh.
Ora, kuwi ora direncanakake.
Ora ana rencana kanggo nuntut pertanggungjawaban para bankir.
Ora ana rencana kanggo nuntut pertanggungjawaban para politisi.
Amarga kaya nalika padha ora ngidini krisis iki kelakon, nanging malah nggunakake virus supaya bisa nyuntik
dhuwit menyang pasar tanpa ketahuan, padha ora bakal ngidini inflasi saya tambah parah.
Negara banjur bakal tangi lan kandha, saiki aku bakal ngetrapake solusi darurat.
Aku lagi ngetrapake pendapatan dhasar.
Nanging, penghasilan dasar iki bakal digandhengake karo dhuwit digital.
Lan sampeyan bakal nampa dhuwit digital iki ing wangun penghasilan dhasar.
Lan yen kowe mikir yen kita wis edan tenan, delengen China.
Ing China, luwih gampang ndeleng apa sing kedadeyan ing China saka perspektif Kulon.
Wong Cina ing kana wis suwe ora ngerti apa sing lagi ditindakake marang dheweke.
Nanging kita isih bisa ndeleng.
Delengen China.
Kita njupuk kutha Rongcheng.
Rongcheng maringi kabeh warga 1.000 poin kredit sosial.
Sampeyan entuk 1.000 poin.
Lan panguwasa ngetrapake potongan kanggo tumindak ala, kaya pelanggaran lalu lintas.
Utawa padha nambah poin kanggo tumindak apik.
Contone, yen sampeyan nyumbang kanggo tujuan amal, sampeyan bakal nampa poin.
Sekali maneh: ing mangsa ngarep, sampeyan bakal nampa penghasilan dhasar ing awis digital.
Ora ana maneh dhuwit ireng. Kabeh wis dibayar liwat transfer bank.
Sampeyan nampa penghasilan dhasar lan sampeyan nampa poin.
Lan yen kowe tumindak ala, umpama kowe milih partai sing salah, utawa kowe ngkritik pamaréntah, utawa kowe
kepéngin mèlu demonstrasi sing ngkritik pamaréntah, mula poin bakal dikurangi saka skormu.
Lan kabèh iki babagan dhuwit digital iki. Lan sistem kredit sosial sing nyambung karo iku.
Iku penipuan sing sampurna kanggo njaga kabeh wong sing mbantah supaya tetep terkendali.
Lan kuwi tujuane saka sakabehe kampanye sing saiki lagi kita alami.
Sing ana gandhèngané karo iki yaiku kasunyatan yèn kabèh iki mesthi bakal diakses liwat
data telpon seluler lan data biometrik liyané.
Ing China, kahanané wis kaya ngono, malah ARD uga nglapor kanthi kritis, yèn kowe dadi kritikus pamaréntah ing Beijing lan péngin
menyang demonstrasi ing dina nalika wis dijadwalaké demonstrasi sing ngritik pamaréntah, kowe ora bakal isa numpak kereta
bawah tanah merga kowe wis kacathet dadi kritikus pamaréntah.
Lan kritikus pamaréntah iki ora bisa nggunakake kereta bawah tanah dina iki, supaya ora ana sing teka ing demonstrasi.
Apa kuwi ora pinter banget?
Lan saiki bali menyang demonstrasi nglawan sayap tengen.
Yen kampanye negara, lan akèh wong isih kelingan kampanye GDR iki, iku barisan persatuan nglawan sayap tengen. Yen kampanye
negara iku barisan persatuan nglawan sayap tengen, kabèh wong padha mèlu mlaku nglawan sayap
tengen, mula kabèh wong kudu mèlu ing mangsa ngarep.
Amarga wong-wong sing saiki ana ing kana wis gumantung marang negara ing pirang-pirang cara.
Padha dieksploitasi déning negara; sistem mung bisa gampang nelponé.
Yen sampeyan guru ing sistem utawa pegawai negeri sipil, mula gampang banget ngandhani sampeyan yèn
dina Senin iku libur lan kita bakal demonstrasi.
Lan banjur kowe kudu manut, merga yen ora kowe bakal kelangan pakaryanmu ing kana.
Lan mesthi wae ana tahap-tahap eskalasi liyane.
Amarga siji bab yaiku poin-poiné dikurangi, nanging ing China, umpamané, ana daftar ireng.
Ing China, kita bisa ndeleng kanthi relatif cetha apa sing kedadeyan ing kana.
Ana daftar ireng ing China.
Salah sijine yaiku poin kredit sosialmu bakal dibatalake, kowe bisa kena denda, kowe bisa nampa dhuwit luwih sithik.
Sing liyane yaiku dhaptar ireng.
Sampeyan bakal ngalami iki, contone, yen sampeyan ora mbayar denda pamarentah.
Yen kowe ngomong, "Aku saiki didendha amarga ora nganggo masker, lan aku ora gelem mbayar. Aku bakal nggawa perkara menyang
pengadilan utawa mung ngenteni wae. Aku ora weruh kenapa aku kudu mbayar denda iki," mula kowe bakal
mlebu daftar ireng pamaréntah lan bakal diintimidasi.
Ing skenario paling awon, lan aku prédhiksi iki, sawisé Great Reset ora mung prakara nolak mbayar apa waé
marang kowe, dheweke bakal langsung teka lan nggawa kowe.
Wong-wong mau bakal teka njupuk kowe. Lan iku dimensi pungkasan.
Lan yen kita ndeleng paukuman sing diwènèhaké marang para dissiden politik ing Jerman utawa Austria, umpamané, yèn kowe
dituduh nolak nagara utawa nindakake pengkhianatan agung – lan pancèn ana pengadilan pengkhianatan agung marang wong-wong sing
wis ngunggah omong kosong ing internet – mula kowe bakal nampa paukuman abot sing padha. Yaiku 10
nganti 20 taun penjara. Ing China uga ora béda.
Ing China uga ora beda.
Lan para kritikus bakal dijupuk.
Iku dimensi.
Contone, yen sampeyan muter musik kakehan banter ing sepur ing China, sawetara hak bisa
dicabut ing mangsa ngarep liwat sistem kredit sosial.
Banjur sampeyan ora bakal bisa pesen penerbangan utawa tuku tiket sepur, umpama.
Sampeyan bisa maca kabeh babagan iki yen sampeyan wis kasengsem karo China saiki.
Ana panaliten anyar saka Harvard, lan panaliten kasebut nemokake manawa Universitas Harvard nindakake panaliten ing China kanthi
kolaborasi karo sawijining perusahaan China. Panaliten kasebut nemokake manawa 93% wong China, yaiku 93% saka sing
disurvei, wareg karo karya Pamaréntah Pusat Komunis China.
Persetujuan 93%. Demokrasi Kulon lan pamaréntah Kulon ora bisa mbayangaké bab kaya ngono sanajan ing impen paling edan.
Nanging kenapa kuwi?
Kenapa kuwi?
Andreas Fulda, sawijining ilmuwan politik ing Universitas Nottingham, ngendika yèn ing China kita ngadhepi nagara
sing banget dipolitikaké lan masyarakat sing dipolitikaké.
Lan warga ing China ngerti, ing sistem iki, kudu ngomong jujur babagan risiko.
Mula saka iku, bisa uga kasunyatan ora dicritakake babar pisan ing wawancara-wawancara iki.
Kenapa kowe kudu ngomong jujur marang wong sing ora kowe kenal, nalika kowe ora ngerti ing endi informasi kuwi bakal tekan?
Kenapa wong kudu ngomong kanthi terang-terangan lan kritis babagan sistem totaliter nalika wis ngerti yèn iku mbebayani?
Lan sapa waé sing nyekel jabatan umum banget dipandu déning kerangka pamrentah.
Mangkono kuwi pancen wis kaya ngono, amarga wong-wong kepengin tetep gumantung marang pamaréntah.
Kowe pancen pengin njaga pakaryanmu, toh.
Contone, ilmuwan sosial Saltanat Janenova, sing manggon ing Universitas Bristol ing Inggris, ngendika babagan China lan
sistem totaliter liyane: ing konteks non-demokratis, pejabat pamaréntah ragu-ragu ngungkapake panemune kanthi
terbuka lan cenderung ngomong manut 'skrip' propaganda nagara.
Saiki, katoné mung ditujokaké marang AfD. Mesthi waé, para politikus sing saiki bisa nguntungaké saka
kahanan iki sacara politik bakal njupuk kauntungan.
Iku pancen cetha.
Nanging katoné mung nglawan AfD.
Kaya-kaya mung bab tengen lan kiwa.
Intine, Great Reset miwiti pangembangan sing bakal nyebabake panyitaan marang kabèh lapisan masyarakat.
0,001% bakal tetep ana ing pucuk. Padha bakal nggedhekake kekuwatane. Sing liyane bakal kelangan kabèh.
Lan intine yaiku ing proses iki, perusahaan-perusahaan gedhe, perusahaan-perusahaan bernilai
milyaran paun, bakal saya nyawiji karo negara.
manawa padha bakal padha nyawiji
Ora kena pracaya yèn iki bakal dadi perang antarané pamaréntah Jerman lan Amazon, nanging luwih becik
pracaya yèn bakal ana tambah akèh kemitraan publik-swasta.
Aku wis nyebutake iki ing program pungkasan. Lan saben taun ing Forum Ekonomi Donya ing Davos, ana diskusi sing luwih intens
babagan kabutuhan supaya konvergensi iki kelakon luwih cepet.
Mangkono intine.
Lan iki babagan nyusun kerangka, nyerang, lan memarginalake wong-wong sing meneng-meneng
mbangkang marang pangrebutan kekuwatan iki.
Yen iku wis diprogram sadurunge ing otak kita: ana sistem, iku apik, iku ngopeni kowe,
kowe ora bakal duwe apa-apa, kowe bakal seneng.
Lan ana para penentang sing ora kepengin iki, sing nentang.
Sistem, mungsuh.
Sistem lan mungsuh.
Apik nglawan ala.
Iki saiki kudu diprogram sadurunge.
Iki sawijining proses sing wis kita alami kanthi banget ing taun-taun pungkasan iki.
Dina iki AfD. Rong minggu kepungkur, para petani.
Kayane nyopir traktor nggawe kowe bodho.
Utawa massa garpu
Iki framing.
Wong-wong sing mbrontak kudu dicemuh.
Wong-wong sing ndhukung pamaréntah, kaya para demonstran saiki, dipuji nganti tekan langit.
Apa tegese komitmen marang demokrasi yen negara, Kanselir, media, panguwasa pendhidhikan, malah kepala Kantor
Perlindungan Konstitusi padha kandha, "Ya, monggo padha demonstrasi kanggo demokrasine kita."
Apa demokrasi kita?
Duwé sapa demokrasiné kita?
Nanging kuwi ora mbutuhake akèh.
Nanging nalika kowe ngerti yèn kowe lagi dipancing-pancing, yèn kowe dadi sasaran supaya dadi conto, apa kowe petani utawa
wong sing peduli marang hak-hak dhasar, mula kowe butuh kawani.
Lan kuwi sing kudu diusir saka pikirané wong-wong nganggo kerangka iki.
Dina iki para ekstremis tengen jahat saka AfD, wingi para petani, lan sadurunge kuwi wong-wong sing ora melu histeria panas.
sing ora pracaya yèn kita wis ngalami mangsa panas paling panas sajrone sejuta taun
utawa sing ora nggigil amarga panas mangsa adhem
lan, mesthi wae, sing diarani para penyangkal coronavirus.
Wong-wong sing ora kepengin dipaksa nampa suntikan gen eksperimental.
Padha kepéngin hak-hak dhasar lan kabebasané ora kena ditawar.
Padha uga ekstrimis sayap tengen, padha teoretikus konspirasi.
Rangkaé tansah padha.
Iki babagan ngprogram pikirané wong saiki, kanca versus mungsuh.
Amarga sawisé proses iki rampung, sawisé Great Reset rampung, bakal ana perbudakan digital total.
Lan banjur ora kena maneh nglanggar barisan.
Lan banjur wong-wong kuduné sacara naluriah ngerti yèn kudu milih sistem kuwi.
Senjata paling penting ing perang iki yaiku propaganda.
Iku daya media sing mutlak.
Iku sing wis kita alami ing taun-taun pungkasan iki.
Kekuwatan media iki sing kepengin ngandhani kita apa sing apik lan apa sing ala.
Sing maringi paukuman marang saben wong.
Senjata paling kuat ing konflik iki yaiku kekuwatan media, propaganda.
Lan senjata paling kuat saka gerakan kamardikan yaiku nentangé.
Kudu ditunjukake yen ana sing salah.
Ana sing lagi ditindakake.
Padha nyoba ngapusi pikiran kita nganggo taktik licik.
Lan mulane perjuangan nglawan keseragaman iki dadi pertempuran paling penting ing jaman iki.
Mulané pranyatan umum lan demonstrasi mesthi ora bisa diucapake.
penting. Amarga iki nuduhaké yèn isih ana wong-wong sing ora gelem manut.
Isih ana wong-wong sing ora kepengin diktator.
Wong-wong sing mangerteni demokrasi tegesé manéka pendapat.
Yèn panemu paling apik kudu dituker.
Lan banjur wong-wong kudu mutusake dhewe apa sing apik lan apa sing ala.
Kita pracaya yèn perjuangan nglawan upaya para globalis kanggo nggayuh keseragaman iki iku pertempuran penentu.
Lan para globalis wis mbuktekake yèn kita bener. Saiki padha nggawe perjuangan nglawan disinformasi dadi agenda utama.
Taun iki lan taun ngarep.
Padha bakal miwiti nggawe undang-undang.
Padha bakal nyerang media bebas lan alternatif.
Padha bakal nyerang para pembuat media.
Padha bakal nyoba apa waé kanggo nglaksanakake Great Reset-é.
Amarga padha ngerti yèn gerakan kamardikan iki kasil, yèn wong-wong bisa digugah saka kahanan kaya tanduran iki,
yèn padha bisa dimangertèni yèn iki uga mengaruhi awake dhewe, yèn kamardikané ana ing ancaman, mula wis game over.
Banjur dolanané bakal rampung, lan Great Reset karo kabèh rencana distopiané ora bakal bisa ditrapaké.
Amarga padha butuh wong akeh supaya nahan marang dheweke.
Ora mokal kanggo mandhegake proses iki.
Ora pisan-pisan.
Wajar yèn kita bakal bisa nggayuh terobosan ing kéné ing taun 2024.
Nanging kita butuh saben wong nindakake iki.
Kanggo tujuan iki, saben wong kudu mikir apa sing bisa ditindakake.
Minangka panyipta media lan wartawan, kita mung bisa njamin yèn kita bakal nentang kuwi.
kanthi kabèh kekuwatanku
Kita ora bakal tau nampa menawa kita dibungkam.
Kita bakal nindakake kabeh sing bisa kanggo nylametake demokrasi lan kabebasan, uga hak asasi manungsa sing dhasar.
amarga kuwi hak-hak dhasar.
Tindakna perané.
Aku yakin, ora, aku ngerti yèn yèn kita nyawisaké kabèh tenaga, kita bisa nyegah karusakan
kabebasan sipil kita lan alangan marang masa depan kita!