Hindi nagtagal matapos ang mga protesta ng mga magsasaka laban sa pamahalaan, libu-libong
tao na ngayon ang nagmamartsa sa mga kalye.
Mga demonstrasyong pro-gobyerno laban sa AfD
patungo sa kalye.
Gayunpaman, hinihikayat ni Stefan Magnet, punong patnugot ng AUF1, ang pag-iingat:
Ginamit ba nang sinadya ang mga demonstrasyong ito upang patigilin ng media ang mga protesta ng mga magsasaka
at sabay na alisin ang lalong lumalakas na oposisyon?
Ang estratehiyang ito ay ganap na naaayon sa bagong pokus ng World Economic Forum, na naglalayong
patahimikin ang mga kritikal na tinig sa ilalim ng bandila ng Agenda Nito Laban sa Disimpormasyon.
- tila may layunin na ipatupad ang Great Reset.
Isang mahusay na pagsusuri ni Stefan Magnet na may malinaw na mga konklusyon...
Ibinunyag: Paano bahagi ng Great Reset ang mga demonstrasyon laban sa kanang pakpak! ni Stefan Magnet,
AUF1, noong 26 Enero 2024 Ang mapagpasyang taon 2024
– nagsisimula ito nang puno ng kaganapan,
Nagsisimula ito sa mabilis na bilis.
Pagkatapos ng mga protesta ng mga magsasaka, at ngayon ng malawakang demonstrasyon laban sa kanang pakpak sa Alemanya
at sa World Economic Forum, itinakda na ang malaking adyenda:
Laban sa maling impormasyon.
Ang pakikipaglaban sa maling impormasyon ay itinanghal pa ni Ursula von der Leyen bilang pangunahing adyenda
para sa susunod na dalawang taon sa kanyang talumpati.
At ibig sabihin niyan, malinaw niyang sinabi, na kahit ang digmaan sa Ukraine o ang sariling ipinataw na histeriya sa
klima ay hindi mas mahalaga sa ngayon, kundi ang pangunahing alalahanin ay ang pakikipaglaban sa maling impormasyon.
Sa ganitong paraan, nais ng mga globalista na itakda kung ano ang maling impormasyon at kung ano ang impormasyon.
at ang kanilang tinatawag na maling impormasyon,
Dapat itong labanan nang walang humpay.
Ito ay tungkol sa hinaharap mismo.
Ang mga demonstrasyon laban sa kanang pakpak ay unang hakbang na patungo sa pagpapatupad ng adyendang ito sa Alemanya.
Ngunit mag-ingat:
Ang lahat ng kasabikan ay nilalayong maglihis ng ating pansin mula sa maraming bagay.
Hindi lamang ito nilalayon na maglihis ng pansin mula sa pag-urong ng ekonomiya ng Europa at Alemanya, mula sa demolisyon
kasunod ng Great Reset, mula sa pagpapakilala ng mga bagong batas, at mula sa kakulangan sa kakayahan ng mga politiko ng sistema.
Marami pang kailangang ilunsad, at kailangang isagawa ang mga paunang gawain upang ma-programa tayo nang maaga para sa
mga susunod pagkatapos ng buong demolisyon, at para sa mga naghihintay sa atin pagkatapos ng Dakilang Pag-reset.
Kaya ano nga ba talaga ito?
Ano ang kasalukuyang pinaplano?
Ano ang pinapagana?
At ano ang magiging kinalabasan?
Ngayon, nais naming tingnan ito mula sa mata ng ibon.
Sa unang tingin, at sa napaka-konkretong paraan, ito ay tungkol sa kasalukuyang mga layunin at mga layuning pampulitika na
itinataguyod ng mga pangunahing partido, ng pangunahing midya, ng mga siyentipiko sa politika, at ng buong establisyemento.
May apat na punto:
1. Malawakang histerya, kabilang ang histerya sa mga karaniwang mamamayan
2. Pagpapagalaw ng buong grupo na karaniwang tinatawag na kliyente ng kaliwa bilang pagpapagalaw ng berdeng sektor ng kaliwa
3. Paghahati at pag-iisang-sisi sa AfD 4. Paghahanda ng panunupil at pagbabawal sa AfD
Magsimula tayo sa punto 1: malawakang histeriya.
Talagang kayang punuin ng mga demonstrasyon ang pang-araw-araw na balita, na inililihis ang mga ulat ng media mula sa
protesta ng mga magsasaka at ng mga negosyante. Kumalat na ito sa mga freight forwarder at haulier at iba pa.
Ang buong pag-unlad ng mga protesta ng mga magsasaka sa unang linggo ng Enero ay may
potensyal na lumago pa at maging mas malaki.
at siyempre, gusto nilang gawing komportable iyon nang husto.
Ang mga demonstrasyon laban sa kanang pakpak ay nalampasan pa ang mga demonstrasyon ng mga magsasaka, kung baga.
Mula sa mga demonstrasyong kontra-gobyerno, bigla kaming napunta sa mga demonstrasyong pabor sa gobyerno.
at karaniwang inililihis ng mga demonstrasyong ito ang pansin sa maraming iba pang bagay.
Ilang datos: patuloy na kusang-loob na nagbabayad ang mga nagbabayad ng buwis ng 60 bilyong euro na pondo ng buwis para sa
mga proyektong panlabas at tulong sa pagpapaunlad sa pamamagitan ng kanilang pederal na pamahalaan, ang koalisyong traffic light.
50 bilyong kita sa buwis ang ginagastos taun-taon para sa asylum sa Alemanya.
Nabubuwal ang mga export, napakalaki ng kakulangan sa badyet, may malawak na bangin, at kulang ang pera sa bawat sulok.
Kaya gusto nilang makatipid sa mga magsasaka, at ginagawa pa rin nila iyon.
Walang bilang na mga kumpanya ang tumatakas mula sa Alemanya dahil napakalinaw na ng Great Reset.
Ilang kilalang pangalan lang: Magna Group (tagapagtustos ng sasakyan), Michelin (gumagawa ng gulong) at Goodyear: umaalis na
ang kanilang mga pabrika sa Alemanya. Nais ng Ford na ibenta ang pabrika nito sa Saarlouis. Nagbawas ang VW
ng hindi bababa sa 2,200 trabaho sa Zwickau, at iba pa.
Ang napakataas na pagtaas ng gastos sa lahat ng larangan,
Narito rin, isang halimbawa lamang: inaasahang aabot sa €250 bilyon ang pamumuhunan para sa
pagpapalawak ng network sa Alemanya pagsapit ng 2035.
250 bilyon ang inilaan sa badyet.
Ngayon pinag-uusapan natin ang 550 hanggang 715 bilyon.
Ito ay simpleng ipinapahayag bilang pagdodoble ng mga hindi masabi at hindi kapanipaniwalang halagang umaabot sa bilyon-bilyon.
At kakailanganin ang pera nang mas maaga: hindi sa 2035, kundi sa 2030. Kung ang anumang kumpanya sa ekonomiya ay kikilos at
mag-uugali nang ganito, hindi lang ito mabubangkarote, kundi mapupunta pa ito sa
bilangguan, dahil iyon ay sinadyang kapabayaan.
Ngunit sa pulitika, posible ang lahat.
Siyempre, ang mga demonstrasyong pang-gobyerno at ang mga mamamahayag ng gobyerno, pati na ang mga mamamahayag ng sistema,
na walang iba kundi mga tagapagpalakas ng tinig para sa mga pulitikong nasa sistema, ay naglilihis dito
at saka ginagawang paksa ng pag-uusap ang malalaking demonstrasyon at malawakang martsa.
Siyempre, tunay ang mga tao roon. Maaaring pagdebatehan kung posible bang mag-demonstrasyon sa isang ilog kapag lumitaw na
ang ilang photo montage, kung kinakailangan ba na ang bawat taong na-interview sa isang demonstrasyon ay isa ring berde o
Kailangan mong maging isang kaliwang politiko at ipagbili ang sarili bilang isang mamamayan.
Lahat ng ito ay bukas sa debate, ngunit ang mga martsa ay tunay na makapangyarihan. Malaki ang mga ito at kahanga-hanga.
Dapat mong kilalanin ang sistema para doon.
At iyon ang ikalawang punto: ang mobilisasyon ng kaliwang-pakpak na berdeng kliyente.
Hindi natin dapat kalimutan: ang bula ng kaliwa, berde, woke – wala silang mapag-usapan nitong mga nakaraang taon dahil hindi
nila naintindihan ang Corona. Hindi nila naintindihan ang Corona bilang paghihigpit sa kalayaan kaya sumali sila sa pagrereklamo.
Naalala ko ang slogan ng Antifa, "Babakunahan namin kayong lahat laban sa diumano'y mga maka-kanang
nagpoprotesta sa Corona" – ganoon sila ipinakita. At hindi nila pinansin ang bawat uri ng digmaan.
Oo, hindi nila naintindihan ang digmaan sa Ukraine. Hindi nila naintindihan ang digmaan sa Israel/Palestine, ang
genocide. Natulog lang sila sa lahat ng nangyari, kaya ang tinatawag na kaliwa ay walang adyenda.
Ngayon ay mayroon na silang dahilan: ang pakikipaglaban sa kanang pakpak. Iyon ang pinakadakila
at huling mobilisasyon. Palagi na itong ganoon.
Ang ikatlong punto ay ang paghahati-hati at pag-oostrasisa ng AfD.
Malaki ang magdudepende rito sa mismong AfD at kung paano nito hinahayaan ang sarili na mahati.
Magiging maliwanag ito sa mga darating na linggo.
At ang ika-apat ay ang paghahanda ng panunupil at pagbabawal sa AfD.
Kawili-wili ang lahat ng ito.
Talagang karapat-dapat isaalang-alang ang lahat ng ito sa kasalukuyang sitwasyon. Ito ay dapat
tandaan. Ngunit sa huli, ito ay hindi mahalaga.
Walang kaugnayan kung gusto nila ang AfD, kung miyembro sila nito, kung baka boboto sila para rito, o kung kabilang sila sa
25% sa buong bansa o higit sa 30% sa silangan na iniisip na bumoto para sa AfD sa susunod na halalang
pambansa bilang protesta o dahil sa paninindigan.
Sa anumang kaso, itinuturing silang mga tagasuporta ng AfD sa paningin ng mga ekstremistang kaliwa, na malinaw na
pinapayagan ang kanilang sarili na magamit at pagkatapos ay sumusulat sa mga bandila: Patayin ang mga tagasuporta ng AfD.
Hindi lang nila tinutukoy sina Gng. Weidel o G. Höcke. Tinutukoy nila ang mga miyembro ng AfD.
Para sa mga anti-fascistang sirkulo, ang isang tagasuporta ng AfD ay simpleng taong bumoboto para sa AfD.
At ibig sabihin nito ay simpleng pagpatay sa isang katlo o isang-kapat ng populasyon. Ilinya sila sa tabi ng
pader at barilin sa likod ng ulo, gaya ng karaniwang malawakang ginagawa noong kasikatan ng komunismo.
Kaya, tungkol ito sa isang bagay na mas malaki.
Alin ang mas malaki?
Nais kong muling ituro na ang pakikipaglaban sa maling impormasyon ay itinakda bilang prayoridad sa World Economic Forum.
Bilang pangkalahatang adyenda, bilang pinakamahalagang adyenda.
Hindi natin dapat hayaang agawin sa atin ang ating pagbabago, sabi ng mga tagapagsalita sa Davos.
Hindi natin dapat hayaang maimpluwensyahan tayo ng maling impormasyon at ng mga grupo at partido na
ginagamit ito upang isulong ang kanilang sariling interes.
Ganito magpasya ang mga globalista.
Sinusabi sa iyo ng sistema kung alin ang impormasyon at alin ang maling impormasyon.
Ano nga ba iyon, halimbawa, noong dalawang araw bago ang unang nationwide lockdown sa Alemanya, inanunsyo ng gobyerno na hindi
magkakaroon ng anumang lockdown at sinumang magsulat, mag-ulat o magreklamo tungkol sa curfew, dahil kami bilang mga mamamahayag
ay may naunang impormasyon mula sa mga sangay ng seguridad, kung susulat at ipapamahagi namin iyon,
ibig sabihin ay nagkakalat kami ng pekeng balita.
Iyan ang sinasabi ng pamahalaan.
Hindi pa nahahamon hanggang ngayon.
Hindi kailanman humingi ng paumanhin ang pamahalaan para dito.
Dalawang araw iyon bago, at dalawang araw pagkatapos, inanunsyo nina Jens Spahn at ng kanyang pamahalaan
ang kauna-unahang nationwide lockdowns noong Marso 2020.
Impormasyon ba ito o disimpormasyon?
Sinasabi ng pamahalaan na impormasyon iyon.
At kung sasabihin natin na itinuturing natin ito bilang disimpormasyon, bilang klasikong pekeng balita, kung
gayon ay salita ng isang tao laban sa salita ng isa pa.
Ngunit sino man ang mas makapangyarihan, sino man ang mas makapangyarihan, at iyan ang sistema, ay maaaring sabihing
nagkakalat kami ng maling impormasyon. At dahil dito, kikilos sila laban sa amin. Magdeklara ng
digmaan, gaya ng sinabi ni Ursula von der Leyen.
At dahil dito, nagsisimula nang magpatuloy, kumalat, at lalo pang lumakas ang isang napakahalagang
balangkas. Sapagkat ang sinumang nasa oposisyon ay kaaway.
Sinumang ayaw sumabay sa sistema at magpadala sa agos, sinumang ayaw matumbok o maging tiwali, ay kaaway.
Iyon ang kalaban.
Siya ang kontrabida.
at pinapayagan na gawing hindi tao siya dahil siya ay tunay na kriminal.
At iyan ang diwa, gaya ng alam natin, ng mga totalitaryong sistema: ginagawang kriminal ang mga sumasalungat sa kanila.
Ilang mahahalagang punto: Hindi ko na kailangang ulitin ang lahat ng nangyari nitong mga nakaraang araw at
linggo pagdating sa pagbuo ng kuwento laban sa AfD at pabor sa mga demonstrasyon ng gobyerno.
Noong ika-19 ng Enero, halimbawa, hinimok ng Deutsche Bahn ang mga pasaherong naglalakbay sa mga tren ng
Deutsche Bahn na ipagtanggol ang demokrasya ngayon.
Ito ang pinakamurang anyo ng partisipatibong propaganda ng isang pag-aari ng estadong negosyo.
Ang Deutsche Bahn ay pag-aari ng mga nagbabayad ng buwis sa Alemanya at samakatuwid ay pag-aari ng pamahalaan.
At sinasabi ng pamahalaan na dapat tayong tumindig ngayon, dahil tayong lahat ay tumitindig ngayon.
Kailangan ng maraming tapang ng Deutsche Bahn para ianunsyo ito.
Sa Bavaria, nagmadali ang CDU at sinabi na hindi na dapat payagang magtrabaho bilang mga
kawani ng pamahalaan ang mga miyembro ng AfD.
Kaya muli: isang demokratikong halal na puwersa, na matatag na sinusuportahan ng mga mamamayan at ng estado, ngunit
armado ng mga boto, ang AfD, na hindi dapat payagang maglingkod bilang mga kawani ng pamahalaan ang mga miyembro nito.
Walang kinalaman ito sa ipinipilit sa atin sa loob ng mga dekada bilang demokrasya, kalayaan sa
pagpapahayag, pagkakapantay-pantay, at pagkakaiba-iba.
Mula kina CDU Merz, BlackRock,
Mula kay Merz ng CDU hanggang kay Habeck ng Green Party, Komunistang Manifesto,
lahat ay sabay-sabay na tinatanggap ang mga protesta laban sa AfD.
Lahat ng mga ito.
Pinag-uusapan ng SPD at ng Greens ang pagbawas ng pondo ng estado para sa AfD.
Hindi mo sila maaaring ipagbawal nang tuluyan, pero maaari mong bawiin ang kanilang pondo.
Milyun-milyong pounds iyon, at siyempre lubos nitong sisirain ang ganitong kasangkapang pamparty.
Mula sa isang araw hanggang sa susunod.
Hindi na abot-kaya ang mga estruktura.
Ito ay lantad na pinag-uusapan dahil hindi ito pabor sa kanila.
Dahil kung gumagawa sila ng ilegal na gawain, kung nilalabag ng AfD ang batas, matagal na sana silang ipinagbawal.
Sinabi ni Scholz, at binabanggit ko: "Sinasabi ko ito nang may buong kalinawan at tindi: ang mga
ekstremistang kanan ay sumasalakay sa ating demokrasya."
Gusto nilang sirain ang ating pagkakaisa.
Kaya hindi tumitindig si Scholz para sa demokrasya at ipinagtatanggol ito, halimbawa, laban sa mga fact
checker na ginagawang disimpormasyon ang impormasyon.
Hindi niya iniisip ang pandarayang halalan sa pamamagitan ng mga kompyuterisadong makina ng pagboto o pandarayang boto sa koreo.
Hindi niya tinututulan ang mga lektura, ang mga tagapagsalita, lalo na si Yuval Noah Harari sa World
Economic Forum, na nagsasabing ang AI ang magbibilang ng mga boto para sa atin sa hinaharap.
Gagawing hindi na kailangan ang mga halalan ng AI.
Tingnan mo ito nang mabilis. Ngunit isang takot na narinig ko ay ang teknolohiya ngayon
ay, at ang mga digital na teknolohiya ay pangunahing may kakayahang analitikal. Ngayon ay lumilipat na tayo sa
makapanghulaang kapangyarihan. Nakita na natin ang mga unang halimbawa at lubos na kasangkot ang inyong kumpanya rito. Ngunit
ang susunod na hakbang ay maaaring lumipat sa preskriptibong mode. Ibig sabihin, hindi mo na kailangang magkaroon pa ng
halalan. Dahil mahuhulaan mo na kung ano ang mangyayari pagkatapos, maaari mong sabihin, bakit pa tayo magkakaroon ng
halalan? Dahil alam na natin kung ano ang magiging resulta. Maiisip mo ba ang ganitong mundo? [Saling Aleman: Ngunit isang
takot na narinig ko ay na umiiral na ang teknolohiya at ang mga digital na teknolohiya
ay pangunahing may kakayahang pang-analitika.
Ngayon, tingnan natin ang kakayahang panghula.
Nakita na namin ang mga unang halimbawa, at lubos na kasangkot ang inyong kumpanya rito.
Ngunit ang susunod na hakbang ay maaaring lumipat sa isang mapag-utos na paraan.
Ibig sabihin nito ay hindi mo na kailangang gumawa ng pagpili.
Dahil maaari mo nang iprisinta ang iyong ipinaprisinta. Pagkatapos noon, maaari mong ipaliwanag kung
bakit kailangan natin ng mga pulong panghalalan. Dahil alam na natin kung ano ang magiging resulta.
Maaari mo bang isipin ang ganoong mundo?
Kaya hinihiling sa atin ng AI ang lahat ng impormasyon.
Lahat ng impormasyon.
At gamit ang impormasyong ito, ang AI, ibig sabihin ay isang kompyuter na makina na pinapakain ng impormasyon ng isang
tao sa huli, ay kinakalkula kung ano ang gusto ng mga tao.
Kaya mahuhulaan ng AI kung ano ang malamang na magiging resulta ng susunod na halalan dahil kinokolekta nito ang iyong datos
bilang gumagamit. Dahil nakikita nito kung ano ang tinitingnan mo sa Google. Ano ang pinapanood mo sa Netflix at
Amazon tuwing gabi. Ano ang binibili mo sa Amazon o sa iba pang mga search engine. Ano ang hinahanap?
At pagkatapos ay lumilikha ang AI ng kabuuang larawan at sinasabi, kasalukuyan kaming may humigit-kumulang 22% na botante
ng AfD, 15% na botante ng Green, at iba pa. At iyan ang dahilan kung bakit nagiging walang silbi ang mga
halalan, sabi ni Klaus Schwab, gaya ng sinabi ni Harari maraming, maraming taon na ang nakalipas.
Ang mga ito ay pag-atake sa demokrasya, dahil natutunan na natin kung ano ang demokrasya. Ibig sabihin, pamumuno ng bayan,
kung saan ang bayan ang bumoboto upang pumili ng pamahalaan.
Ngayon ay ginagawang hindi na kailangan ito.
Hindi ang mga hangaring ito, hindi ang mga hangaring korporatibo at globalista, ang nagbabanta sa demokrasya.
Hindi, diumano'y sila ay mga ekstremistang maka-kanan, sabi ni Chancellor Scholz, si Scholz na Freemason, na mahilig
magbigay ng mga lektura sa mga Freemason, halimbawa sa Hamburg.
Lubos na malinaw kung tungkol saan ito.
Parang sa coronavirus, lahat ay tungkol sa framing. Ito ay tungkol sa sistematikong pag-dehumanisa ng isang
grupo na gusto mong siraan ng reputasyon sa sandaling iyon.
Naalala mo ba noong pandemya ng coronavirus?
Isang grupo ng mga anti-sosyal na hangal.
Ganito pinag-usapan ng mga tao ang mga nagpoprotesta laban sa coronavirus.
Isang tanga sa harap ng maraming tanga.
Ito ang mga tagapagsalita o doktor, ang mga siyentipiko na nangahas na magsabi na marahil ay hindi
ganoon kaligtas ang pag-iniksyon ng gene, dahil ito ay eksperimento at hindi pa nasubukan.
O ang mga lateral thinkers at mga naglalakad tuwing Lunes ay nagsasanay ng pag-aalsa. Dahil payapang sinabi ng mga naglalakad
tuwing Lunes na ayaw naming mapilitang magpa-iniksyon ng gene. Kaya naman oportunistikong tinutulan nila ang estado.
Pagkatapos ng lahat, nais ng estado na ipakilala ang sapilitang pagbabakuna sa Alemanya.
Ginawa niya iyon sa Austria.
Kaya sila ay mga kaaway ng estado.
Buhay ang pinaglalaruan nila.
Sa madaling salita, ang teorya ng pagpatay. Ang sinumang hindi magpapabakuna ay nakakatulong sa pagkamatay
ng kanilang mga lolo at lola. At nakakatulong din sa pagkawala ng sangkatauhan sa kabuuan.
At alam natin iyan. Hindi sila mga aktibista para sa kapayapaan. Hindi sila mga aktibista para sa karapatang
sibil. Hindi sila mga taong nais ipagtanggol ang kalayaan, karapatang sibil, at karapatang pantao.
Hindi. Sila ay mga ekstremistang karapatan na hooligan at mga nagdududa sa bakuna, ibig sabihin mga baliw.
Daan-daang libo ang dumalo sa protesta laban sa coronavirus.
Iyon ang mga headline.
O mga teoryang konspirasyon at mga nagtatanggi sa coronavirus
Lalong madaling gumamit ng karahasan.
Sobrang seryoso ito.
Iyon ang mga headline.
Iyon ang framing.
At iyan mismo ang paraan ng pakikipaglaban natin sa AfD ngayon.
Mayroong isang pangunahing plano para sa deportasyon.
– lahat ng balangkas, lahat ng kasinungalingan.
Hindi kailanman napag-usapan ang deportasyon.
Lubos na malinaw kung ano ang nangyayari rito.
At alam natin kung ano ang motibo.
At ngayon ay nararating ko na ang lugar na talagang gusto kong puntahan ngayon.
Ang ekonomiya, ang Dakilang Pag-reset, ang pagbabago ng ating mga buhay ay nagaganap.
At dito ay ayaw ko nang ipaliwanag sa paulit-ulit na pagkakataon kung ano ang implasyon at kung paano tayo nito naaapektuhan.
Nakakita ako ng video sa Uncut News kung saan pinag-uusapan ng Gobernador ng Bangko Sentral ng Inglatera ang
implasyon at kung ano ang nangyari dito sa mga nakaraang taon.
Hindi ko na ito mas mahusay na masabi pa.
Tingnan natin ito nang mabilis:
Nawalan ng kontrol ang bangko sentral sa implasyon.
Nawalan ng kontrol ang mga pamahalaan sa pananalapi ng publiko.
Hindi nakakagulat na tumutugon ang mga pamilihan dito.
At kaninong responsibilidad
Ano ang mangyayari, kung gayon, kung mawalan ng kontrol ang bangko sentral at ang pamahalaan?
Sa tingin ko, nakakatuwang pareho nilang nagawa ng lahat ng mga sentral na bangko sa Kanluran ang iisang pagkakamaling ito.
At noong Covid, nang aktuwal na lumiliit ang ekonomiya dahil sa lockdown, nagpasya ang mga sentral na bangko na
magandang panahon ito para mag-imprenta ng maraming pera.
At iyon ay isang pagkakamali.
Nagdulot iyon ng implasyon.
Nagkaroon kami
Masyadong maraming pera ang nag-uusig sa kakaunti lamang na kalakal.
At ang resulta ay implasyon.
Inaasahan na iyon.
Ito ay hinulaan.
at nangyari nga! [Saling Ingles: Nawalan ng kontrol ang bangko sentral
Nawalan ng kontrol sa implasyon, nawalan ng kontrol sa pananalapi ng publiko ang mga pamahalaan. Hindi nakapagtataka na tumugon ang
mga pamilihan dito. At kaninong responsibilidad iyon, kung pareho nang nawalan ng kontrol ang bangko sentral at ang pamahalaan? Sa
tingin ko, kawili-wili, nagkamali nang pareho ang lahat ng bangko sentral sa Kanluran. At noong pandemya ng coronavirus, nang
aktwal na lumiliit ang ekonomiya dahil sa lockdown, nagpasya ang mga bangko sentral na magandang panahon iyon para mag-imprenta ng
maraming pera. At iyon ay isang pagkakamali. Naging sanhi ito ng implasyon. Sobrang dami ng pera para sa kakaunting kalakal. At ang
resulta ay implasyon. Mahuhulaan ito, nahulaan nga, at nangyari nga! Ang lalaki sa video clip ay si Mervyn Allister King.
Ang lalaki ay tinatawag ding Hari.
At siya ay, gaya ng sinasabi, hari ng Bangko ng Inglatera.
Siya ang Gobernador ng Bangko ng Inglatera.
Isang lalaki na ipinadala sa pagreretiro ilang taon na ang nakalipas na may
humigit-kumulang 7 milyong euro sa pondo ng pensiyon.
At siya ang pinuno ng isa sa pinakamahalagang bangko, ang Bangko ng Inglatera, mula 2003 hanggang 2013.
At malinaw siyang nakikipag-usap sa video clip na ito at ipinaliwanag niya kung ano ang nangyari.
Maaaring naaalala mo, kung kasali ka na noon, na gumawa ng mga pagtataya ang mga ekonomista
at mga eksperto sa ekonomiya noong 2018 at 2019.
Nais kong banggitin ang dalawang pangalan na tumpak na nakapredikta ng pagbagsak ng ekonomiya para sa taong 2020.
Sa isang banda, ito ay ang pinakamabentang may-akda na si Mark Friedrich, at sa kabilang banda
naman, ang pinakamabentang may-akda na si Markus Krall.
At sinabi ng pareho na magkakaroon ng kamangha-manghang pagbagsak ng pamilihan ng stock at ng
ekonomiya sa 2020, marahil sa tagsibol ng 2020.
Pero hindi ito nangyari dahil naabala ng coronavirus.
At noong tagsibol, naganap ang mga unang lockdown dahil sa coronavirus noong Marso 2020.
At sa yugtong ito, gaya ng mahusay na inilarawan ni King sa video clip na ito, nag-imprenta ng pera ang mga estado, ang
mga bangko sentral, at ang mga makina ng pag-imprenta ng pera.
Nagpuno sila ng pera sa mga pamilihan.
Pinalobo nila ang kabuuang suplay ng pera.
At parang isang hiwa ng tinapay at jam lang ito.
Kapag naglagay ka ng makapal at masarap na jam sa tinapay mo, halimbawa ng aprikot na jam na sobrang kapal,
hindi ito tumutulo mula sa tinapay, maaari mo nang kagatin.
Kung patuloy kang magdaragdag ng mas maraming tubig na may asukal sa palayok ng jam na ito, lalong magiging likido ito.
At lalo pa itong dumarami, at maaari mo itong ikalat; tatakbo ito sa iyong tinapay at lilikido.
Mas mababa ang halaga nito dahil mas marami ito.
Marami pang iba roon.
at pagkatapos ay maraming pera ang magagamit. Gayunpaman, nananatiling pareho ang mga produkto.
Hindi mo maaaring paramihin nang daang beses sa mundo ang mga totoong produkto at totoong
halaga sa pamamagitan ng pagpindot ng isang pindutan.
Ngunit maaari mong gawin iyon sa suplay ng pera.
Kapag patuloy na tumataas ang halaga ng pera at nananatiling pareho ang mga produkto, bumababa ang halaga ng pera.
At pagkatapos ay makikita natin ang Dakilang Pag-reset na ito at ang muling pamamahagi na ito.
At mangyayari na ang ipon mo, ang perang nasa pribado o kumpanyang account mo, ay unti-unting mawawalan ng halaga.
Iyan ang implasyon na ating nararanasan.
Lalala pa ito nang husto.
At nangangahulugan ito na kahit ang gitnang uri, na naniniwala pa rin na may maayos silang kabuhayan dahil may pangalawang bahay
at tatlong sasakyan, ay kukunin din ang kanilang mga ari-arian.
Ang The Great Reset ang pinakamalaking pagsamsam sa kasaysayan ng sangkatauhan.
At ano ang susunod?
Ano ang mangyayari pagkatapos?
Pagkatapos ay masasabi ng isa na magkakaroon ng mga kaguluhan.
Hindi, hindi iyon nakaplano.
Walang plano na panagutin ang mga bangkero.
Walang plano na panagutin ang mga pulitiko.
Dahil tulad ng hindi nila hinayaan na mangyari ang pagbagsak na ito, kundi sinamantala nila ang isang virus upang
makapagpuno ng pera sa mga pamilihan nang hindi napapansin, hindi rin nila hahayaan na lalo pang lumala ang implasyon.
Tatayo ang estado at sasabihin, "Ngayon ay ipatutupad ko na ang isang solusyong pang-emergency."
Ipinapatupad ko ang isang pangunahing kita.
Gayunpaman, ang pangunahing kita na ito ay ikakabit sa digital na pera.
At matatanggap mo ang perang digital na ito bilang pangunahing kita.
At kung sa tingin mo ay tuluyan na kaming nabaliw, tingnan mo ang Tsina.
Sa Tsina, mas madaling makita kung ano ang nangyayari sa Tsina mula sa pananaw ng Kanluran.
Matagal nang hindi naunawaan ng mga Tsino roon kung ano ang ginagawa sa kanila.
Ngunit nakikita pa rin natin ito.
Tingnan mo ang Tsina.
Sinakop namin ang lungsod ng Rongcheng.
Nagbibigay ang Rongcheng sa lahat ng residente ng 1,000 puntos sa social credit.
Makakakuha ka ng 1,000 puntos.
At ipinapataw ng mga awtoridad ang mga bawas para sa masamang pag-uugali, gaya ng mga paglabag sa trapiko.
O nagdaragdag sila ng puntos para sa mabuting pag-uugali.
Halimbawa, kung magdo-donate ka para sa isang kawanggawang layunin, makakatanggap ka ng mga puntos.
Muli: sa hinaharap, makakatanggap ka ng pangunahing kita sa anyo ng digital na pera.
Wala nang itim na pera. Lahat ay binabayaran sa pamamagitan ng bank transfer.
Nakatatanggap ka ng pangunahing kita at nakakatanggap ka rin ng mga puntos.
At kung magpapakita ka ng hindi magandang asal, halimbawa kung boboto ka para sa maling partido, o kung susumbatan mo ang
pamahalaan, o kung gusto mong sumali sa isang demonstrasyon na pumupuna sa pamahalaan,
ibabawas ang mga puntos mula sa iyong iskor.
At lahat ng ito ay tungkol sa perang digital na ito. At ang sistemang social credit na kaugnay nito.
Iyon ang perpektong panlilinlang para panatilihing kontrolado ang lahat ng tutol.
At iyan ang layunin sa likod ng buong kampanyang kasalukuyan nating dinaranas.
Kaugnay nito ang katotohanang lahat ng ito ay, siyempre, maa-access sa pamamagitan ng datos
ng mobile phone at iba pang biometric na datos.
Sa Tsina, ganoon na nga, gaya ng kritikal na iniulat ng ARD, na kung ikaw ay isang kritiko ng pamahalaan sa Beijing at nais mong
pumunta sa isang demonstrasyon sa araw na nakatakda ang demonstrasyong pumupuna sa pamahalaan, hindi ka na makasakay sa
subway dahil nakarehistro ka na bilang kritiko ng pamahalaan.
At hindi makagamit ng subway ang kritiko ng pamahalaan sa araw na ito, upang walang dumalo sa demonstrasyon.
Hindi ba napakatalino niyan?
At ngayon, bumalik tayo sa mga demonstrasyon laban sa kanang pakpak.
Kung ang kampanyang pang-estado, at marami pa rin ang nakakaalala ng mga kampanyang GDR na ito, ay isang nagkakaisang prente laban
sa kanang pakpak. Kung ang kampanyang pang-estado ay isang nagkakaisang prente laban sa kanang pakpak, kung
lahat ay nagmamartsa laban sa kanang pakpak, kung gayon ay dapat lumahok ang lahat sa hinaharap.
Dahil ang mga naroon ngayon ay nakadepende na sa estado sa maraming paraan.
Sila ay pinagsasamantalahan ng estado; maaari lamang silang tawagin ng sistema.
Kung ikaw ay guro sa sistema o isang empleyado ng pamahalaan, madali lang sabihin sa iyo na
araw ng pahinga ang Lunes at magrerebolusyon tayo.
At saka kailangan mong sumunod, dahil kung hindi mawawalan ka ng trabaho doon.
At siyempre, mayroon pang mga karagdagang yugto ng pag-igting.
Dahil isang bagay na nababawasan ang mga puntos, ngunit sa Tsina, halimbawa, mayroon silang blacklist.
Sa Tsina, makikita natin nang medyo malinaw kung ano ang nangyayari doon.
May blacklist sa Tsina.
Isa ay mawawala ang iyong mga puntos sa social credit, maaari kang multahan, at maaari kang makatanggap ng mas kaunting pera.
Ang isa pa ay ang itim na listahan.
Makakatamo ka ng mga ito, halimbawa, kung hindi mo lang babayaran ang multa ng pamahalaan.
Kung sasabihin mo, "Pinapatawan na ako ngayon ng multa dahil hindi ako nakamaskara, at ayaw ko lang itong bayaran. Maghahain
ako ng kaso o hihintayin ko na lang. Hindi ko nakikita kung bakit kailangan kong bayaran ang multang ito,"
mapapasama ka sa blacklist ng gobyerno at babulien ka.
Sa pinakamalalang senaryo, at hulaan ko ito, pagkatapos ng Great Reset hindi na lang ito basta pagtanggi na
magbayad sa iyo; darating na lang sila at kukunin ka.
Darating sila para kunin ka. At iyan ang huling dimensyon.
At kung titingnan natin ang mga parusang ipinapataw sa mga politikal na dissidente sa Alemanya o Austria, halimbawa, kung
ikaw ay inaakusahan ng pagtanggi sa estado o paggawa ng matinding pagtataksil, may mga paglilitis para sa matinding pagtataksil
laban sa mga taong nag-post ng kalokohan sa internet, at makakatanggap ka ng parehong mabigat na parusa: 10 hanggang
20 taon na pagkakakulong. Wala namang pinagkaiba sa Tsina.
Walang pinagkaiba sa Tsina.
At ang mga kritiko ay kukunin.
Iyon ang sukat.
Halimbawa, kung magpapatugtog ka ng musika nang masyadong malakas sa tren sa Tsina, maaaring bawiin ang ilang karapatan
mo sa hinaharap sa pamamagitan ng sistema ng social credit.
Hindi mo na, halimbawa, makakapag-book ng flight o makakabili ng tiket sa tren.
Maaari mong basahin ang lahat tungkol dito kung interesado ka na sa Tsina ngayon.
May isang kamakailang pag-aaral mula sa Harvard, at natuklasan nito na nagsagawa ang Unibersidad ng Harvard ng pag-aaral sa
Tsina sa pakikipagtulungan ng isang kumpanyang Tsino. Natuklasan nila na 93% ng mga Tsino, ibig sabihin 93%
ng mga na-survey, ay nasisiyahan sa gawain ng Sentral na Pamahalaang Komunista ng Tsina.
93% na pag-apruba. Hindi man lang maisip ng mga demokrasyang Kanluranin at ng mga pamahalaang Kanluranin ang
ganitong bagay kahit sa kanilang pinakamabaliw na panaginip.
Ngunit bakit ganoon?
Bakit ganoon?
Sinasabi ni Andreas Fulda, isang siyentipiko pampulitika sa University of Nottingham, na sa Tsina ay nakikitungo tayo sa
isang lubos na politisadong estado at isang politisadong lipunan.
At alam ng mga mamamayan sa Tsina na sa sistemang ito, dapat magsalita nang tapat tungkol sa mga panganib.
Kaya't posible na hindi talaga sinasabi ang katotohanan sa mga panayam na ito.
Bakit mo sasabihin ang katotohanan sa isang estranghero na hindi mo kilala, kung hindi mo
alam kung saan mauuwi ang impormasyong iyon?
Bakit dapat magsalita nang bukas at kritikal tungkol sa isang totalitaryong sistema kung alam mong ito ay mapanganib?
At sinumang humahawak ng pampublikong tungkulin ay lubos na ginagabayan ng paglalarawan ng pamahalaan.
Ganun talaga, dahil gusto ng mga tao na manatiling nakadepende sa gobyerno.
Gusto mo pa rin namang mapanatili ang iyong trabaho.
Halimbawa, ayon sa sosyolohistang si Saltanat Janenova na nakabase sa University of Bristol sa Inglatera, tungkol sa Tsina
at iba pang mga totalitaryong sistema: Sa isang hindi demokratikong konteksto, nag-aatubili ang mga opisyal ng
pamahalaan na hayagang ipahayag ang kanilang mga pananaw at karaniwang nagsasalita
ayon sa mga 'skript' ng propaganda ng estado.
Sa kasalukuyan, tila nakatuon lamang ito laban sa AfD. Siyempre, sasamantalahin ito ng mga
pulitikong maaari nang makinabang dito sa pulitika.
Iyon ay ganap na malinaw.
Ngunit mukhang laban lamang ito sa AfD.
Mukhang tungkol lamang ito sa kanan at kaliwa.
Ang punto ay sinisimulan ng Great Reset ang isang pag-unlad na magreresulta sa pagsasamsam sa lahat ng sektor ng populasyon.
Ang 0.001% ay mananatiling nasa tuktok. Palalawakin nila ang kanilang kapangyarihan. Ang iba ay mawawalan ng lahat.
At ang punto ay sa prosesong ito, ang malalaking korporasyon, ang mga korporasyong nagkakahalaga
ng bilyong-pounds, ay lalong magsasanib sa estado.
na magkakaisa sila
Hindi dapat paniwalaan na mauuwi ito sa labanan sa pagitan ng pamahalaang Aleman at ng Amazon, kundi na
lalong dumarami ang mga pampubliko-pribadong pakikipagsosyo.
Binanggit ko ito sa huling programa. At bawat taon sa World Economic Forum sa Davos, mas nagiging masidhi
ang talakayan tungkol sa pangangailangang mangyari nang mas mabilis ang pagsasanib na ito.
Iyon ang lahat ng tungkol dito.
At tungkol ito sa pag-frame, pag-atake, at pag-marginalisa sa mga tahimik na tumututol sa pagsakop ng kapangyarihan.
Na ito ay naka-programa na sa ating utak: mayroong isang sistema, mabuti ito, inaalagaan ka nito, hindi
ka magmamay-ari ng anumang bagay, magiging masaya ka.
At may mga kalaban na ayaw nito, na tutol dito.
Sistema, mga kalaban.
Sistema at mga kaaway.
Mabuti laban sa masama.
Ito ay kailangang i-pre-program na ngayon.
Ito ay isang proseso na lubos naming nararanasan nitong mga nakaraang taon.
Ngayon, ito ang AfD. Dalawang linggo lang ang nakalipas, ito naman ang mga magsasaka.
Tila nagiging tanga ka kapag nagmamaneho ka ng traktora.
O pulutong ng tinidor.
Ito ay framing.
Ang mga taong nagrerebelde ay dapat siraan ng puri.
Ang mga sumusuporta sa pamahalaan, tulad ng mga nagpoprotesta ngayon, ay pinupuri nang lubos.
Anong uri ng pangako sa demokrasya ito kung ang estado, ang Chancellor, ang media, ang mga awtoridad sa edukasyon, pati na
ang pinuno ng Tanggapan para sa Proteksyon ng Konstitusyon ay nagsasabing, "Oo, sige,
magdemonstrasyon kayo para sa aming demokrasya."
Ano ang ating demokrasya?
Kanino ito pag-aari, ang ating demokrasya?
Pero hindi naman iyon mahirap.
Ngunit kapag alam mong ikaw ay pinagtatangkaang isisi-sisi, na ikaw ay tinatarget upang gawing halimbawa, maging
ikaw man ay magsasaka o isang taong nagmamalasakit sa mga pangunahing karapatan, kailangan mo ng tapang.
At iyan ang kailangang matanggal sa isipan ng mga tao sa pamamagitan ng framing na ito.
Ngayon, ang masasamang ekstremistang kanan ng AfD, kahapon ay ang mga magsasaka, at bago iyon ay ang
mga taong hindi sumunod sa histeriya tungkol sa init.
na hindi naniwala na naranasan natin ang pinakamainit na tag-init sa isang milyong taon
o hindi nanginig dahil sa init ng taglamig
at, siyempre, ang tinatawag na mga nagtatanggi sa coronavirus.
Ang mga taong ayaw mapilitang tumanggap ng isang eksperimentong iniksyon ng gene.
Nais nilang maging hindi mapagkakasunduan ang mga pangunahing karapatan at kalayaan.
Sila rin ay mga ekstremistang maka-kanan, sila ay mga teoryang konspirasyonista.
Palagi nang pareho ang framing.
Tungkol ito sa pagprograma ng isipan ng mga tao ngayon, kaibigan laban sa kaaway.
Dahil kapag natapos na ang prosesong ito, kapag natapos na ang Dakilang Pag-reset,
magkakaroon ng ganap na digital na pagkaalipin.
At pagkatapos, hindi na dapat maglabag sa hanay.
At dapat ay awtomatikong malaman ng mga tao na dapat nilang piliin ang sistema.
Ang pinakamahalagang sandata sa labanang ito ay ang propaganda.
Iyon ang ganap na kapangyarihan ng media.
Iyon ang aming nararanasan sa mga nakaraang taon.
Ang kapangyarihang ito ng media na gustong sabihin sa atin kung ano ang mabuti at kung ano ang masama.
Na humahatol sa lahat.
Ang pinakamakapangyarihang sandata sa tunggalian na ito ay ang kapangyarihan ng media, ang propaganda.
At ang pinakamakapangyarihang sandata ng kilusang kalayaan ay ang tutol dito.
Dapat ipunto na may mali.
May ginagawa.
Sinusubukan nilang manipulahin ang ating isipan gamit ang mapanlinlang na taktika.
At iyan ang dahilan kung bakit ang pakikipaglaban sa pagsunod na ito ang pinakamahalagang labanan sa mga panahong ito.
Kaya naman, ang mga pampublikong pahayag at demonstrasyon ay, siyempre, hindi matatawaran.
Mahalaga. Dahil ipinapakita nito na may mga tao pa rin na ayaw pasunurin.
May mga tao pa rin na ayaw ng diktadura.
Yaong mga nauunawaan ang demokrasya bilang pagkakaiba-iba ng opinyon.
Na dapat ipagpalit ang pinakamahusay na mga opinyon.
At pagkatapos, dapat husgahan ng mga tao para sa kanilang sarili kung ano ang mabuti at kung ano ang masama.
Naniniwala kami na ang laban na ito laban sa pagsisikap ng mga globalista para sa pagkakapareho ay ang mapagpasyang labanan.
At pinatunayan ng mga globalista na tama tayo. Sa pamamagitan ng paggawa nila ngayon sa laban na ito laban sa
maling impormasyon bilang kanilang pangunahing adyenda.
Ngayong taon at sa susunod na taon.
Sila ay magsisimula ng panukalang batas.
Aatakehin nila ang malaya at alternatibong media.
Sila ay aatakihin ang mga gumagawa ng media.
Susubukan nila ang lahat para itulak ang kanilang Dakilang Pag-reset.
Dahil alam nila na kung magtatagumpay ang kilusang kalayaan, kung magigising ang mga tao mula sa ganitong tila vegetative na
kalagayan, kung mapapaintindi sa kanila na naaapektuhan din sila nito at nakataya ang kanilang kalayaan, tapos na ang laro.
Pagkatapos ay matatapos na ang laro, at hindi maisasakatuparan ang Dakilang Pag-reset
kasama ang lahat ng mga dystopian na plano nito.
Dahil kailangan nilang tiisin sila ng nakararami.
Hindi imposible na mapigilan ang prosesong ito.
Hindi naman.
Realistiko na makakagawa tayo ng malaking pagsulong dito sa 2024.
Ngunit kailangan naming gawin ito ng lahat.
Para sa layuning ito, dapat isaalang-alang ng bawat isa kung ano ang maaari nilang gawin.
Bilang mga tagalikha ng media at mga mamamahayag, tanging ang aming pangako ay tututol kami rito.
Sa buong lakas ko.
Hindi namin kailanman papayagan na tayo ay patahimikin.
Gagawin namin ang lahat ng aming makakaya upang iligtas ang demokrasya at kalayaan, at upang
iligtas ang mga pangunahing karapatang pantao.
dahil iyon ang dahilan kung bakit sila ay mga pangunahing karapatan.
Gawin mo ang bahagi mo.
Naniniwala ako, hindi, alam ko na kung ibibigay natin ang lahat ng ating makakaya, mapipigilan natin ang pagkawasak ng ating
mga sibil na kalayaan at ang pagharang sa ating kinabukasan!