De Australiër Julian Assange zit nu al vier en een half jaar vast in de zwaarbeveiligde gevangenis
Belmarsh in Londen.
Volgens Prof.
Nils Melzer, de voormalige speciale VN-rapporteur inzake foltering - onschuldig en daarom onrechtmatig.
Melzer bekleedt de leerstoel Mensenrechten aan de Academie voor Internationaal Humanitair
Recht en Mensenrechten in Genève en is hoogleraar internationaal recht aan
de Universiteit van Glasgow.
In 2010 publiceerde Julian Assange via zijn internetplatform Wikileaks materiaal
dat onder andere bewijs leverde van oorlogsmisdaden van de VS tijdens de oorlog in Irak.
In plaats van dat justitie actie onderneemt om dit bewijs te onderzoeken en deze misdaden
te bestraffen, heeft de Amerikaanse regering een ware jacht op Assange geopend.
De VS heeft bijvoorbeeld een uitleveringsverzoek ingediend bij het Verenigd Koninkrijk
nadat de ene na de andere wereldwijde mediacampagne tegen Assange werd gelanceerd.
Voor zijn onwettige arrestatie had Assange bescherming gezocht tegen politieke vervolging
in de Ecuadoraanse ambassade in Londen.
Deze bescherming werd in 2019 ingetrokken.
Britse autoriteiten gebruikten vervolgens geweld om hem van de ambassade te ontvoeren.
Daarna werd hij tot op de dag van vandaag opgesloten in de zwaar beveiligde
Belmarsh gevangenis in Londen.
Britse rechtbanken hebben nu het uitleveringsverzoek van de VS behandeld.
In eerste instantie oordeelde een Britse rechtbank dat Assange
niet mag worden uitgeleverd.
Hij werd daarna echter niet vrijgelaten.
Toen de VS tegen deze uitspraak in beroep gingen, werd het uitleveringsverzoek
in tweede instantie ingewilligd.
Een laatste hoorzitting zal nu plaatsvinden voor de hoogste instantie van het Britse
High Court op 20 en 21 februari 2024.
Prof.
Nils Melzer behandelde de zaak Assange in zijn rol als speciale VN-rapporteur voor foltering.
Net als de meerderheid van de mensen in de westerse wereld vertrouwde ook
hij de rechtsstaat en de vrije pers.
Daarom was hij aanvankelijk niet bereid om betrokken te raken bij de zaak van Julian Assange.
Hij was ervan overtuigd dat Assange een verkrachter en narcist
was; zoals de media beweren.
Pas toen hij Assange in de gevangenis bezocht en de feiten onderzocht, doorzag hij de misleidende
manoeuvres van de betrokken staten, de rechterlijke macht en de media en begon hij de
zaak te zien voor wat hij werkelijk was: het verhaal
van een politieke vervolging.
Tijdens de beoordeling van de zaak werden hem onder andere de volgende aspecten duidelijk:
1. Er was bewijs van psychologische marteling in de Belmarsh gevangenis in Londen.
2.
Verschillende rechtbanken in Zweden en het Verenigd Koninkrijk hebben de wet overtreden ondanks duidelijk ontlastend bewijs.
3. De massamedia over de hele wereld hebben Assange eenzijdig negatief afgeschilderd.
4.
Na de ontkrachting van alle beschuldigingen van verkrachting hebben de massamedia desondanks nauwelijks campagne gevoerd voor de rehabilitatie
van Assange en de publicatie van de Amerikaanse oorlogsmisdaden.
Nu rijzen de volgende vragen:
Is het buigen van de wet door de rechtbanken en laster door de massamedia in de zaak Assange
slechts een ongelukkig individueel lot?
Of zijn er andere voorbeelden van hoe iemand die een misdaad rapporteert
of grieven aankaart, plotseling door justitie en de media in
een misdadiger wordt veranderd?
De coronaviruscrisis in het bijzonder heeft aangetoond dat het buigen van de wet in de zaak Assange en de laster
door de media geen geïsoleerd incident is.
Het is eerder een systematisch falen van de rechterlijke macht en de media.
Hier volgen enkele voorbeelden uit het onlangs uitgezonden programma "Justizbankrott"
van zeer populaire en geëngageerde artsen, van wie sommigen openlijk kritiek hebben
geuit op de coronamaatregelen en daarvoor
zijn gestraft door de rechterlijke macht: - Dr. Bianca Witzschel:
Hij zit al 11 maanden in hechtenis op beschuldiging
van het afgeven van valse maskercertificaten, huiszoekingen
bij 84 familieleden en patiënten,
berechting in een streng beveiligde vleugel,
de arts wordt in handboeien gepresenteerd,
er zijn 40 procesdagen gepland - de straf
is niet te overzien - Dr Rolf Kron:
Veroordeeld tot een proeftijd en een boete van €10.000 voor het zogenaamd
verstrekken van valse maskercertificaten, tijdelijk
beroepsverbod, account geblokkeerd voor 15
maanden - Dr Martin Bündner:
Veroordeeld tot een boete door de rechtbank voor het zogenaamd
uitgeven van valse certificaten voor kinderen en adolescenten na massale vooroordelen
en belasteren door de massamedia - Dr. Heinrich Habig:
Zat 11 maanden in voorlopige hechtenis voor valse vaccinatiecertificaten zonder aanklacht of veroordeling, hoewel de wet slechts 6 maanden voorlopige
hechtenis toestaat, behalve in gerechtvaardigde ernstige uitzonderingsgevallen.
- Dr Bodo Schiffmann:
Moest twee huiszoekingen ondergaan vanwege kritiek op het Corona-beleid, 81.000 patiëntendossiers
werden in beslag genomen, wat zijn financiële ondergang betekende.
- Dr. Ronald Weikl: werd
beschuldigd van meer dan 1000 gevallen van vermeende valse maskerverklaringen.
Omdat hij de schadelijke effecten van het langdurig dragen van maskers op de gezondheid kon aantonen,
moesten de aanklachten worden ingetrokken.
Desondanks werd hij veroordeeld tot een boete van €20.000 voor ontrouw aan het systeem.
Volgens de rechter waren de medische feiten in deze zaak irrelevant.
- Prof. dr. Stefan Hockertz: bracht feiten over corona die niet strookten met het regeringsbeleid.
Gevolg: huiszoeking, bevriezing van zijn hele vermogen vanwege vermeende belastingontduiking.
- Dr. Jens Bengen: sprak zich publiekelijk uit tegen de coronavirusvaccinatie en gezichtsmaskers.
Onderzoeken door het Openbaar Ministerie en de medische vereniging en voortdurende laster;
Gearresteerd en opgenomen in een gesloten inrichting, waar hij
officieel stierf door zelfmoord - Dr Monika Jiang:
Veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf, een beroepsverbod en een boete voor het testen van maskers.
Zelfs de praktijkassistent kreeg een boete.
Tussentijdse
conclusie: Ondanks het feit dat bewezen is dat het langdurig dragen van maskers nadelige
gevolgen kan hebben voor de gezondheid, pakken advocaten die zelf geen arts zijn
medische professionals aan die oprecht het beste voor hun patiënten wilden.
Net als bij de zaak Assange was er geen protest in de media over deze schandalige vonnissen.
In het beste geval rapporteerden ze neutraal, vaak luguber, door de beschuldigden
te bevooroordelen of in een schuin daglicht te stellen.
Naast de artsen waren ook belangrijke onderzoekers betrokken bij het rechtssysteem.
In december 2021 moest onderzoeksjournalist Gerhard Wisnewski onder valse voorwendselen
een huiszoeking ondergaan.
Lateraal denkende frontman
Michael Ballweg werd meer dan 9 maanden in voorlopige hechtenis gehouden totdat een rechtbank oordeelde dat de meeste aanklachten te mager waren voor een rechtszaak.
Er werden ook gerechtelijke stappen ondernomen tegen de bekendste criticus van de coronavirusmaatregelen,
Prof. Dr. Sucharit Bhakdi - tot zijn pensionering professor en voorzitter aan het Instituut voor Medische
Microbiologie en Hygiëne aan de Johannes Gutenberg Universiteit Mainz en hoofdredacteur van het medische
tijdschrift "Medische Microbiologie en Immunologie" - en er werd een aanklacht tegen hem ingediend
wegens vermeende ophitsing van het volk en antisemitisme.
Hoewel hij in eerste aanleg werd vrijgesproken [www.kla.tv/26149], heeft het Openbaar Ministerie beroep
aangetekend tegen deze beslissing.
Bhakdi werd lang beschouwd als een zeer gerespecteerde persoonlijkheid.
In 2005 werd hij onderscheiden met de Orde van Verdienste van de deelstaat Rijnland-Palts en ontving hij talrijke
onderscheidingen van verschillende universiteiten.
Vanwege zijn kritische uitspraken over de MRNA-vaccinatie werd hij door
de media ernstig belasterd als "vloeker", "corona-ontkenner", enz.
Deze voorbeelden tonen duidelijk aan dat de rechterlijke macht en de toonaangevende media, als de zogenaamde 3e
en 4e macht in de staat, niet onafhankelijk van de politiek handelen, maar er duidelijk mee verweven zijn.
De scheiding der machten werkt blijkbaar maar ten dele.
De volgende vragen rijzen nu: 1. Wat
zijn de redenen voor dit systematisch falen van de rechterlijke macht en de media
als derde en vierde macht in de staat?
2) Waarom hebben de rechterlijke macht en de media zo weinig gefaald in hun plicht om echte gerechtigheid
en eerlijke, volledige verslaggeving te bieden in politiek explosieve zaken?
Een antwoord op deze vragen kan worden gevonden door te kijken naar de verwikkelingen van
de toonaangevende media met de politiek en de haute finance.
Op de zogenaamde Bilderbergconferentie bijvoorbeeld ontmoeten vertegenwoordigers van de
massamedia elk jaar achter gesloten deuren zakelijke bazen, de financiële wereld,
de aristocratie en politieke besluitvormers.
Maar niet om verslag te doen van hun discussies en afspraken.
Integendeel, de aanwezige media zijn ook verplicht om absolute
stilte te bewaren over de inhoud.
Wat is dan het nut van hun deelname als ze zich niet melden?
Ze beïnvloeden de publieke opinie in de richting van de doelen die op de conferentie zijn afgesproken,
wat we in detail hebben uitgelegd in het programma "Bilderberg
Groep - de geheime schaduwregering?".
Om de omvang van deze invloed te begrijpen, is het de moeite waard om
te kijken welke media al hebben deelgenomen aan deze conferenties:
USA: Washington Post, New York Times, Foreign Affairs, Bloomberg, The Wallstreet
Journal, Newsweek International, Thomson Magazine
Canada: National Post, CB Media Ltd, Canadian Business, Le Devoir, The Globe and Mail
Groot-Brittannië: The Times, The Economist, The Financial Times, Sunday
Times, The Observer, Daily Telegraph
Frankrijk: Le Monde, Le Figaro, Les Echo's, L'Obs, Le Point, Valeurs Actuelles
Duitsland: Axel Springer Verlag, Burda Verlag, Die Zeit, Süddeutsche Zeitung Oostenrijk:
Standart Media AG Zwitserland:
Ringier Inc, Tamedia AG Spanje:
El Pais, Prisa Media Portugal:
Jornal Expesso Italië: de
kranten Corriere della Sella, La Stampa en Domani, de televisiezenders
RAI TV, LA7 TV Ierland: Irish Times
Nederland: NRD
Handelsblad Zweden: Svenska Dagbladet en Dagens Nyheter
Denemarken: Weekendavisen, Politiken en Berlingske Tidende Noorwegen:
Aftenposten Finland:
Helsingin Sanomat - het grootste dagblad in Finland IJsland:
Morgunbladid Griekenland:
de krant Kathimerini Turkije: Hürriyet
In het licht van deze verwikkelingen tussen 's werelds toonaangevende media en 's werelds belangrijkste
besluitvormers is het niet verrassend dat de verslaggeving over de zaak Julian Assange ook aarzelend is.
Deze conferenties worden immers ook bijgewoond door de krachten die oorlogen helpen organiseren - zoals
de oorlog in Irak - en profiteren van deze oorlogen, zoals BlackRock, die allemaal betrokken
zijn bij de grootste wapenbedrijven.
Uiteraard maakt de rechterlijke macht ook deel uit van deze verwikkelingen, zelfs als
ze niet aanwezig is bij dergelijke conferenties.
Het voorbeeld van de president van het Federale Constitutionele Hof, Stephan
Harbarth, die uitvoerig werd onderzocht in het programma "Die Akte Stephan Harbarth", laat echter
duidelijk zien hoe deze netwerken werken.
Voordat hij bij het Federale Constitutionele Hof kwam, was Harbarth 30 jaar lang een actief
CDU-politicus. Hij studeerde ook aan de Yale University, een eliteschool met een paar zorgvuldig
uitgekozen studenten, waar hij zeker belangrijke contacten heeft kunnen leggen.
Als advocaat vertegenwoordigde hij de grote bedrijven bij hetzelfde advocatenkantoor dat ook
de cum-ex frauduleuze transacties uitwerkte.
Tijdens zijn periode als parlementslid ontving Harbarth hoge extra inkomsten, alleen
al in 2016 meer dan een miljoen euro, waarvan de herkomst onbekend is.
Harbarth werd door politici benoemd tot grondwettelijk rechter, ook al had hij
geen ervaring als rechter en was hij geen specialist in grondwettelijk recht.
Onder zijn leiding werden alleen al tijdens de coronavirusmaatregelen in 2020 239 grondwettelijke
klachten ingediend tegen de maatregelen van de federale overheid, waarvan er
slechts drie werden gehonoreerd.
Gezien de voorgeschiedenis van Harbarth is dit niet verwonderlijk.
Het is aannemelijk dat in andere landen mensen met goede connecties ook door
politici worden gepromoveerd naar de hoogste justitiële functies.
Als iemand van de lagere niveaus zich echt losmaakt, ondergaat hij hetzelfde lot als de Weimarer familierechter
Christian Dettmar, die de verplichting om maskers te dragen op twee scholen ophief.
Er werd een huiszoeking tegen hem bevolen, zijn pc en mobiele telefoon werden in beslag genomen en hijzelf
werd veroordeeld wegens belemmering van de rechtsgang en geschorst uit zijn rechterlijke functie.
Het is zeer de vraag of Julian Assange nog een leven in vrijheid zal kunnen leiden
tegenover dit geïnfiltreerde rechtssysteem.
Zijn moedige onderwijswerk heeft hem in het vizier gebracht van machtige financiële
belangengroepen - zoals de Bilderbergers - die dit zien als een gevaar
voor de uitvoering van hun agenda.
Maar het zijn juist deze belangengroepen, zoals de Bilderbergers of het WEF, die aantoonbaar
veel geld verdienen aan elke oorlog, elke pandemie en elke crisis.
Ze hebben duidelijk de rechterlijke macht en de massamedia wereldwijd als een
octopus in hun greep, zodat ze hun mandaat niet langer kunnen vervullen.
Aan de hand van het lot van Assange en de andere genoemde personen willen ze de hele wereld laten
zien wat er gebeurt met degenen die het bereiken van hun verraderlijke doelen in gevaar brengen
door hun verhelderende onderzoek en publicaties.
Ze willen het iedereen laten zien: "Doe ze niet na, anders eindig je op dezelfde manier."
In een openbare toespraak beschreef voormalig VN Speciaal Rapporteur Prof. Nils Melzer hoe Assange's
publicatie van de geheime documenten en video's effectief de schijnwerpers
had gericht op de oorlogsmisdaden van de Amerikaanse regering.
Hierdoor kwamen ook hun wetsovertredingen onder het mom van de wet en de ernstige schendingen
van de mensenrechten aan het licht.
Maar toen draaiden de rollen om en werd Julian Assange in de schijnwerpers gezet.
De media bespraken alleen zijn karakter en fouten en niet langer de misdaden die hij beging
in naam van de Amerikaanse overheid.
Ondanks enorme hoeveelheden bewijsmateriaal werd niemand voor het gerecht gebracht.
In plaats daarvan worden degenen die de wreedheden aan het licht brengen nu vervolgd als criminelen.
Julian Assange onthulde martelingen, maar nu wordt hij zelf gemarteld.
In zijn toespraak stelt de speciale VN-rapporteur dit misbruik terecht aan de kaak en moedigt
hij iedereen aan om de aandacht weer op de echte criminelen te richten:
"Dus ik denk dat het hoog tijd is dat we onze eigen koplampen aandoen en ze richten op de
olifant in de kamer [d.w.z. de echte crimineel] en stoppen met discussiëren over
de persoonlijkheid van een man die meer dan genoeg heeft gedaan om
onze samenleving te dienen.
De tijd is gekomen om te beseffen waar het allemaal om draait.
We kunnen ons geen staten met ongecontroleerde macht veroorloven.
Mensen kunnen niet omgaan met ongecontroleerde macht.
Daarom hebben we de scheiding der machten, daarom hebben we het systeem
van wederzijdse controle gecreëerd.
Maar deze controlerende instanties, deze staats- en regeringstakken, hebben de neiging om met elkaar
samen te spannen als we ze niet in de gaten houden.
En daarom hebben we de vrije pers, die de taak heeft precies dat te doen.
Maar een pers die dit niet doet, is niet vrij.
Het is helemaal geen pers.
Het is gewoon een PR-afdeling van deze regeringen.
Daarom is de opkomst van Wikileaks slechts het natuurlijke gevolg van
het feit dat de media hun werk niet doen.
Want iemand moet het publiek informeren en mondig maken.
En nu is het aan ons om in de bres te springen.
Ja, dit gaat over Julian Assange.
Maar het gaat nog meer om jullie allemaal, jullie kinderen en jullie families.
Heb je over 20 jaar nog steeds het gevoel dat je de waarheid kunt
achterhalen over wat je regering doet?
Of wordt het dan een misdaad om jou te informeren over wat jouw regering doet met
jouw belastinggeld aan andere mensen die niet schuldig
zijn aan enige overtreding.
Dus het is aan ons, we moeten onze eigen koplampen in onze handen
nemen en ze op de olifant richten."
Aan het einde van dit programma willen we je graag eenvoudige maar zeer effectieve manieren
laten zien waarop ieder individu in de bres kan springen of een licht kan laten schijnen
op de olifant - d.w.z. de echte crimineel: 1. Verhef
je stem en deel deze achtergrondinformatie met iedereen om je heen die zich
er nog niet van bewust is.
2. verspreiden Je bezoekt onze Kla regelmatig. TV-programma's aan mensen die erin geïnteresseerd zijn.
3. geef onze gratis internetonafhankelijke en wekelijkse educatieve krant Stimme und
Gegenstimme - afgekort S&G - net zo regelmatig door aan mensen in je buurt.
4. deelnemen aan demonstraties om de vrijlating van Julian Assange te eisen.
→ Data onder de volgende links: Op deze
manier kunt ook u helpen om licht te werpen en mensen in staat te stellen
om een weloverwogen mening te vormen.
Als jullie, lieve kijkers, niet aarzelen om hier aan mee te doen, zal er een wereldwijde
kettingreactie van licht-maken ontstaan.
En dan is de tijd van de olifant in het donker voorbij.