Australijczyk Julian Assange jest przetrzymywany w więzieniu o zaostrzonym rygorze Belmarsh w Londynie
od czterech i pół roku.
Jednak według prof.
Nils Melzer, były specjalny sprawozdawca ONZ ds. tortur - niewinny, a zatem bezprawny.
Melzer jest kierownikiem Katedry Praw Człowieka w Akademii Międzynarodowego Prawa
Humanitarnego i Praw Człowieka w Genewie oraz profesorem prawa międzynarodowego
na Uniwersytecie w Glasgow.
W 2010 r. Julian Assange opublikował materiały za pośrednictwem swojej platformy internetowej Wikileaks,
które między innymi dostarczyły dowodów na zbrodnie wojenne popełnione przez USA podczas wojny w Iraku.
Zamiast podjęcia działań przez wymiar sprawiedliwości w celu zbadania tych dowodów i
ukarania tych przestępstw, rząd USA rozpoczął prawdziwe polowanie na Assange'a.
Na przykład, Stany Zjednoczone złożyły wniosek o ekstradycję do Wielkiej Brytanii po tym,
jak jedna globalna kampania oszczerstw i kłamstw została uruchomiona przeciwko Assange'owi.
Przed bezprawnym aresztowaniem Assange szukał ochrony przed prześladowaniami politycznymi
w ambasadzie Ekwadoru w Londynie.
Ochrona ta została wycofana w 2019 roku.
Następnie brytyjskie władze użyły siły, aby uprowadzić go z ambasady.
Następnie został uwięziony w londyńskim więzieniu Belmarsh
o zaostrzonym rygorze.
Brytyjskie sądy rozpatrzyły już wniosek USA o ekstradycję.
W pierwszej instancji brytyjski sąd orzekł, że Assange nie
może zostać poddany ekstradycji.
Nie został jednak później zwolniony.
Kiedy USA odwołały się od tego wyroku, wniosek o ekstradycję został rozpatrzony
pozytywnie w drugiej instancji.
Ostateczna rozprawa odbędzie się teraz przed najwyższą instancją brytyjskiego High
Court w dniach 20 i 21 lutego 2024 r.
Prof.
Nils Melzer zajmował się sprawą Assange'a jako specjalny sprawozdawca ONZ ds. tortur.
Podobnie jak większość ludzi w zachodnim świecie, ufał także
rządom prawa i wolnej prasie.
Dlatego też początkowo nie chciał angażować się w sprawę Juliana Assange'a.
Był przekonany, że Assange jest gwałcicielem i narcyzem;
jak twierdzą media.
Dopiero gdy odwiedził Assange'a w więzieniu i zbadał fakty, przejrzał zwodnicze manewry
zaangażowanych państw, sądownictwa i mediów i zaczął postrzegać sprawę tak,
jak wyglądała naprawdę: jako historię politycznego
prześladowania.
Następujące aspekty, między innymi, stały się dla niego jasne podczas przeglądu sprawy:
1. istniały dowody na stosowanie tortur psychologicznych w londyńskim więzieniu Belmarsh.
2.
Kilka sądów w Szwecji i Wielkiej Brytanii zostało uznanych za naruszające prawo pomimo wyraźnych dowodów uniewinniających.
3. Środki masowego przekazu na całym świecie Assange przedstawiony w jednostronnie negatywny sposób.
4.
Po unieważnieniu wszystkich zarzutów o gwałt, środki masowego przekazu nie prowadziły kampanii na rzecz rehabilitacji
Assange'a i publikacji amerykańskich zbrodni wojennych.
Pojawiają się teraz następujące pytania:
Czy naginanie prawa przez sądy i zniesławienie przez środki masowego przekazu w sprawie
Assange'a to tylko niefortunny indywidualny los?
A może są inne przykłady tego, jak ktoś, kto zgłasza przestępstwo lub
zgłasza skargę, zostaje nagle zamieniony w przestępcę przez
wymiar sprawiedliwości i media?
Kryzys związany z koronawirusem w szczególności pokazał, że naginanie prawa w sprawie Assange'a i zniesławienie
przez media nie jest odosobnionym przypadkiem.
Jest to raczej systemowa porażka sądownictwa i mediów.
Oto kilka przykładów z niedawno wyemitowanego programu "Justizbankrott" niezwykle
popularnych i zaangażowanych lekarzy, z których niektórzy publicznie krytykowali
działania koronawirusa i zostali za to
ukarani przez wymiar sprawiedliwości: - Dr Bianca Witzschel:
Od 11 miesięcy przebywa w areszcie pod zarzutem
wystawiania fałszywych zaświadczeń o stanie zdrowia,
przeszukania domów 84 krewnych
i pacjentów, proces w oddziale o zaostrzonym
rygorze, lekarz jest przedstawiany
w kajdankach, zaplanowano 40 dni rozprawy
- kary nie można przeoczyć - dr Rolf Kron:
Skazany na karę zawieszenia i grzywnę w wysokości 10 000 euro za rzekome
dostarczanie fałszywych certyfikatów maski, tymczasowy
zakaz wykonywania zawodu, blokada konta na 15
miesięcy - dr Martin Bündner:
Skazany przez sąd na karę grzywny za rzekome wystawianie
fałszywych zaświadczeń dla dzieci i młodzieży po masowym uprzedzeniu
i oczernianiu przez środki masowego przekazu - Dr Heinrich Habig:
Był przetrzymywany w areszcie tymczasowym przez 11 miesięcy za fałszywe zaświadczenia o szczepieniach bez postawienia zarzutów lub wyroku skazującego, chociaż prawo zezwala jedynie
na 6 miesięcy aresztu tymczasowego, z wyjątkiem uzasadnionych, poważnych i wyjątkowych przypadków.
- Dr Bodo Schiffmann:
Musiał przejść dwie rewizje w domu z powodu krytyki polityki koronawirusa, skonfiskowano
81 000 akt pacjentów, co oznaczało jego finansową ruinę.
- Dr Ronald Weikl: został
oskarżony o ponad 1000 przypadków rzekomo fałszywych zaświadczeń dotyczących masek.
Ponieważ był w stanie udowodnić szkodliwy wpływ długotrwałego noszenia maski na zdrowie,
zarzuty musiały zostać wycofane.
Mimo to został skazany na grzywnę w wysokości 20 000 euro za nielojalność wobec systemu.
Według sędziego fakty medyczne w sprawie były nieistotne.
- Prof. dr Stefan Hockertz: przedstawił fakty dotyczące koronawirusa, które nie były zgodne z polityką rządu.
Konsekwencje: przeszukanie domu, zamrożenie całego majątku z powodu domniemanego uchylania się od płacenia podatków.
- Dr Jens Bengen: publicznie wypowiedział się przeciwko szczepieniom przeciwko koronawirusowi i maseczkom na twarz.
Dochodzenia prowadzone przez prokuraturę i stowarzyszenie medyczne, a także ciągłe zniesławienia;
Aresztowany i umieszczony w zakładzie zamkniętym, gdzie oficjalnie
zmarł śmiercią samobójczą - dr Monika Jiang:
Skazany na dwa lata pozbawienia wolności, zakaz wykonywania zawodu i grzywnę za testowanie masek.
Nawet asystent treningowy został ukarany grzywną.
Wniosek pośredni:
Pomimo faktu, że udowodniono, że długotrwałe noszenie maski może mieć negatywne konsekwencje
zdrowotne, prawnicy, którzy sami nie są lekarzami, rozprawiają się z pracownikami służby
zdrowia, którzy szczerze chcieli jak najlepiej dla swoich pacjentów.
Podobnie jak w przypadku sprawy Assange'a, w mediach nie było oburzenia z powodu tych skandalicznych wyroków.
W najlepszym wypadku relacjonowali neutralnie, często w sposób podły, uprzedzając
oskarżonych lub rzucając na nich skośne światło.
Oprócz lekarzy, ważni śledczy zostali również uwikłani w wymiar sprawiedliwości.
W grudniu 2021 r. dziennikarz śledczy Gerhard Wisnewski musiał przejść przeszukanie
domu pod fałszywym pretekstem.
Frontman myślący lateralnie
Michael Ballweg był przetrzymywany w areszcie tymczasowym przez ponad 9 miesięcy, dopóki sąd nie orzekł, że większość zarzutów jest niewystarczająca do przeprowadzenia procesu.
Podjęto również kroki prawne przeciwko najbardziej znanemu krytykowi środków koronawirusa,
prof. dr Sucharitowi Bhakdiemu - do czasu jego przejścia na emeryturę profesorowi i przewodniczącemu
Instytutu Mikrobiologii Medycznej i Higieny na Uniwersytecie Johannesa Gutenberga w Moguncji oraz redaktorowi
naczelnemu czasopisma medycznego "Medical Microbiology and Immunology" - i postawiono mu
zarzuty rzekomego podburzania ludzi i antysemityzmu.
Chociaż został on uniewinniony w pierwszej instancji [www.kla.tv/26149], prokuratura
odwołała się od tej decyzji.
Bhakdi był od dawna uważany za bardzo szanowaną osobistość.
W 2005 roku został odznaczony Orderem Zasługi Nadrenii-Palatynatu i otrzymał liczne wyróżnienia
od różnych uniwersytetów.
Ze względu na swoje krytyczne wypowiedzi na temat szczepień MRNA został poważnie
zniesławiony przez media jako "przysięgły", "zaprzeczający koronie" itp.
Przykłady te wyraźnie pokazują, że sądownictwo i wiodące media, jako tzw. trzecia i czwarta władza
w państwie, nie działają niezależnie od polityki, ale są z nią w oczywisty sposób powiązane.
Podział władzy najwyraźniej działa tylko częściowo.
Powstają teraz następujące pytania:
1. Jakie są przyczyny tej systemowej porażki sądownictwa i mediów jako trzeciej
i czwartej władzy w państwie?
2) Dlaczego sądownictwo i media w tak niewielkim stopniu wywiązują się z obowiązku zapewnienia prawdziwej
sprawiedliwości i uczciwego, kompleksowego informowania w sprawach o politycznie wybuchowym charakterze?
Odpowiedź na te pytania można znaleźć, przyglądając się powiązaniom wiodących
mediów z polityką i wysokimi finansami.
Na przykład na tak zwanej Konferencji Bilderberg przedstawiciele środków masowego przekazu
spotykają się co roku za zamkniętymi drzwiami z szefami biznesu, wysokimi finansistami,
arystokracją i decydentami politycznymi.
Ale nie po to, by informować o ich dyskusjach i porozumieniach.
Wręcz przeciwnie, obecne media są również zobowiązane do zachowania
absolutnej ciszy na temat treści.
W takim razie jaki jest sens ich uczestnictwa, jeśli się nie zgłaszają?
Wpływają na opinię publiczną w kierunku celów uzgodnionych na konferencji,
które szczegółowo wyjaśniliśmy w programie "Grupa
Bilderberg - tajny gabinet cieni?".
Aby zrozumieć zakres tego wpływu, warto przyjrzeć się,
które media już wzięły udział w tych konferencjach:
USA: Washington Post, New York Times, Foreign Affairs, Bloomberg, The Wallstreet
Journal, Newsweek International, Thomson Magazine
Kanada: National Post, CB Media Ltd, Canadian Business, Le Devoir, The Globe and Mail
Wielka Brytania: The Times, The Economist, The Financial Times, Sunday
Times, The Observer, Daily Telegraph
Francja: Le Monde, Le Figaro, Les Echo's, L'Obs, Le Point, Valeurs Actuelles Niemcy:
Axel Springer Verlag, Burda Verlag, Die Zeit, Süddeutsche Zeitung Austria: Standart
Media AG Szwajcaria: Ringier Inc,
Tamedia AG Hiszpania: El Pais, Prisa
Media Portugalia: Jornal Expesso
Włochy: gazety Corriere
della Sella, La Stampa i Domani, kanały telewizyjne RAI TV, LA7 TV
Irlandia: Irish Times Holandia:
NRD
Handelsblad Szwecja: gazety Svenska Dagbladet i Dagens Nyheter
Dania: gazety Weekendavisen, Politiken i Berlingske Tidende Norwegia:
Aftenposten Finlandia:
Helsingin Sanomat - największy dziennik w Finlandii Islandia:
Morgunbladid Grecja:
gazeta Kathimerini Turcja: Hürriyet
W świetle tych uwikłań między wiodącymi światowymi mediami a najważniejszymi decydentami na
świecie, nie jest zaskakujące, że informowanie o sprawie Juliana Assange'a jest również niezdecydowane.
W końcu w konferencjach tych uczestniczą również siły, które pomogły zorganizować wojny - takie
jak wojna w Iraku - i czerpią z nich zyski, takie jak BlackRock, z których wszystkie
są zaangażowane w największe firmy zbrojeniowe.
Oczywiście sądownictwo jest również częścią tych uwikłań, nawet jeśli
nie jest obecne na takich konferencjach.
Jednak przykład prezesa Federalnego Trybunału Konstytucyjnego, Stephana Harbartha,
który został szczegółowo przeanalizowany w programie "Die Akte Stephan Harbarth", wyraźnie
pokazuje, jak działają te sieci.
Przed dołączeniem do Federalnego Trybunału Konstytucyjnego, Harbarth był aktywnym politykiem
CDU przez 30 lat. Studiował również na Uniwersytecie Yale, elitarnej szkole kadrowej z kilkoma
starannie dobranymi studentami, gdzie z pewnością był w stanie nawiązać ważne kontakty.
Jako prawnik reprezentował duże korporacje w tej samej firmie prawniczej, która zajmowała
się również transakcjami cum-ex fraud.
W czasie, gdy Harbarth był członkiem parlamentu, otrzymał wysoki dodatkowy dochód,
ponad milion euro w samym 2016 roku, którego pochodzenie jest nieznane.
Harbarth został powołany na urząd sędziego konstytucyjnego przez polityków, mimo że nie
miał doświadczenia jako sędzia i nie był specjalistą w dziedzinie prawa konstytucyjnego.
Pod jego kierownictwem tylko w 2020 r. złożono 239 skarg konstytucyjnych na działania
rządu federalnego w związku z koronawirusem, z których tylko trzy
zostały uwzględnione.
Biorąc pod uwagę wcześniejszą historię Harbarth, nie jest to zaskakujące.
Można przypuszczać, że w innych krajach dobrze skomunikowani ludzie również
będą promowani przez polityków na najwyższe urzędy sądownicze.
Jeśli ktoś z niższych szczebli naprawdę się wyłamie, spotka go ten sam los, co sędziego sądu rodzinnego
w Weimarze Christiana Dettmara, który anulował obowiązek noszenia masek w dwóch szkołach.
Zarządzono przeszukanie jego domu, skonfiskowano jego komputer i telefon komórkowy, a on sam został
skazany za utrudnianie pracy wymiaru sprawiedliwości i zawieszony w obowiązkach sędziego.
Jest wysoce wątpliwe, czy Julian Assange będzie w stanie wieść kolejne życie na wolności
w obliczu infiltracji wymiaru sprawiedliwości.
Jego odważna praca edukacyjna postawiła go na celowniku potężnych grup interesów
finansowych - takich jak Bilderbergowie - które postrzegają to jako zagrożenie
dla realizacji ich programu.
Ale to właśnie te grupy interesu, takie jak Bilderbergowie czy WEF, zarabiają
mnóstwo pieniędzy na każdej wojnie, każdej pandemii i każdym kryzysie.
Wyraźnie widać, że sądownictwo i środki masowego przekazu na całym świecie są w ich
uścisku jak ośmiornica, tak że nie mogą już dłużej wypełniać swojego mandatu.
Wykorzystując los Assange'a i innych wspomnianych osób, chcą pokazać całemu światu,
co dzieje się z tymi, którzy zagrażają osiągnięciu ich perfidnych celów poprzez
swoje pouczające badania i publikacje.
Chcą pokazać wszystkim: "Nie naśladuj ich, bo skończysz tak samo".
W publicznym wystąpieniu były specjalny sprawozdawca ONZ prof. Nils Melzer opisał, w jaki
sposób opublikowanie przez Assange'a tajnych dokumentów i nagrań wideo
skutecznie rzuciło światło na zbrodnie wojenne rządu USA.
Ujawniło to również ich naruszenia prawa pod pozorem prawa i
poważne naruszenia praw człowieka.
Ale potem sytuacja się odwróciła i Julian Assange znalazł się w centrum uwagi.
Media dyskutowały tylko o jego charakterze i błędach, a nie o przestępstwach
popełnionych w imieniu rządu USA.
Pomimo ogromnej ilości dowodów, nikt nie został postawiony przed sądem.
Zamiast tego ci, którzy ujawniają okrucieństwa, są teraz ścigani jako przestępcy.
Julian Assange ujawnił tortury, ale teraz sam jest torturowany.
W swoim przemówieniu specjalny sprawozdawca ONZ słusznie potępia te nadużycia i zachęca
wszystkich do zwrócenia uwagi na prawdziwych przestępców:
"Myślę więc, że najwyższy czas, abyśmy włączyli własne reflektory i skierowali je
na słonia w pokoju [tj. prawdziwego przestępcę] i przestali dyskutować o osobowości
człowieka, który zrobił więcej niż wystarczająco, aby służyć
naszemu społeczeństwu.
Nadszedł czas, aby uświadomić sobie, o co w tym wszystkim chodzi.
Nie możemy sobie pozwolić na to, by państwa miały niekontrolowaną władzę.
Ludzie nie radzą sobie z niekontrolowaną władzą.
Dlatego mamy podział władzy, dlatego stworzyliśmy
system wzajemnej kontroli.
Ale te organy kontrolne, te gałęzie państwa i rządu, mają tendencję do zmawiania
się ze sobą, jeśli ich nie monitorujemy.
I właśnie dlatego mamy wolną prasę, która ma za zadanie właśnie to robić.
Ale prasa, która tego nie robi, nie jest wolna.
To w ogóle nie jest prasa.
To tylko dział public relations tych rządów.
Dlatego pojawienie się Wikileaks jest tylko naturalną konsekwencją
faktu, że media nie wykonują swojej pracy.
Ponieważ ktoś musi informować i wzmacniać pozycję społeczeństwa.
Teraz to my musimy wkroczyć do akcji.
Tak, chodzi o Juliana Assange'a.
Ale jeszcze bardziej chodzi o was wszystkich, wasze dzieci i wasze rodziny.
Czy za 20 lat nadal będziesz czuł, że możesz dowiedzieć się
prawdy o tym, co robi twój rząd?
Czy też informowanie o tym, co rząd robi z pieniędzmi z podatków innych
osób, które nie są winne żadnych wykroczeń,
stanie się przestępstwem?
Więc to zależy od nas, musimy wziąć nasze własne reflektory
w dłonie i skierować je na słonia".
Na koniec tego programu chcielibyśmy pokazać proste, ale bardzo skuteczne sposoby, w
jakie każda osoba może wkroczyć w wyłom lub rzucić światło na słonia - tj. rzeczywistego
przestępcę: 1. podnieś głos i podziel się tymi
podstawowymi informacjami ze wszystkimi wokół ciebie, którzy jeszcze nie
są tego świadomi.
2. rozpowszechniać Regularnie odwiedzasz nasz Kla. Programy telewizyjne dla osób nimi zainteresowanych.
3. równie regularnie przekazywać naszą bezpłatną, niezależną od Internetu i cotygodniową
gazetę edukacyjną Stimme und Gegenstimme - w skrócie S&G - ludziom w swoim sąsiedztwie.
4. brać udział w demonstracjach domagających się uwolnienia Juliana Assange'a.
→ Daty pod poniższymi linkami: W ten
sposób Ty również możesz pomóc rzucić światło i umożliwić ludziom
wyrobienie sobie świadomej opinii.
Jeśli wy, drodzy widzowie, nie zawahacie się zaangażować tutaj, powstanie ogólnoświatowa
reakcja łańcuchowa tworzenia światła.
I wtedy czas słonia w ciemności dobiegł końca.