Мой голас назаўжды стане глыбейшым, падбародак — больш выразным, а нос — даўжэйшым.
Мая касцявая структура застанецца мужчынскай. Маё яблычка Адама больш выразны, мая фертыльнасць невядомая.
Часам я гляджу ў люстэрка і адчуваю сябе монстрам.
І ўпершыню я стаяў перад люстэркам і ўбачыў гэта: здавалася, быццам на мяне напалі.
Гэта было сапраўды жорстка.
Я адчуваў сябе спустошаным і меў адчуванне, што здрадзіў сабе найгоршым магчымым чынам.
І вось так усё і было, ведаеш.
Гэта незваротна.
Для мяне эксперымент скончыўся. Цяпер ужо сапраўды няма звароту назад.
23 жніўня 2023 года ўрад Германіі зацвердзіў праект так званага Закона аб самавызначэнні.
Дарослыя павінны мець магчымасць змяніць свой запіс аб гендары і імя, проста падаўшы заяву ў загс.
Непаўналетнія ва ўзросце ад 14 гадоў павінны мець магчымасць падаць неабходную дэкларацыю самастойна.
Калі апекуны не згаджаюцца, гэтая згода можа быць заменена сямейным судом.
Закон аб самавызначэнні павінен уступіць у сілу ў лістападзе 2024 года.
Многія людзі не ўсведамляюць, што гэта азначае на практыцы.
Тут маладым людзям на вельмі ўразлівым этапе развіцця даецца свабода выбару, якая мае
далёкасяжныя наступствы для ўсяго іх жыцця.
У большасці выпадкаў змяненне рэгістрацыі полу суправаджаецца гарманальнай і хірургічнай зменай полу.
Гэтая змена полу называецца транзіцыяй.
Існуюць сведчанні таго, што колькасць пераходаў у апошнія гады імкліва ўзрасла.
Тэма вельмі распаўсюджаная ў сацыяльных сетках і ўсюдыісная для многіх маладых людзей.
У асноўных СМІ асвятленне, амаль без выключэння, вельмі станоўчае, бескрытычнае і падтрымліваючае.
Рызыкі, пабочныя эфекты і негатыўныя наступствы працэдур абмяркоўваюцца рэдка.
У той жа час расце колькасць людзей, якія шкадуюць пра свой пераход.
Аднак іх цэнзуруюць, маргіналізуюць або іх досвед замоўчваюць.
Гэтая праграма дае гэтым людзям голас.
Прыводзіцца некалькі прыкладаў для ілюстрацыі рызык і праблем пераходу, а таксама для таго,
каб зазірнуць за кулісы гендарнай ідэалогіі.
Так, як гэта адбылося. Я быў там усяго гадзіну.
Ён спытаў, чаму я там быў. Ён сам гаварыў даволі шмат. Я не вельмі шмат гаварыў.
І што мяне крыху турбавала, дык гэта тое, што ён — ну, можна амаль сказаць, што ён у пэўным сэнсе падштурхнуў
мяне пачаць тэрапію там і не шукаць іншых тэрапеўтаў.
Ён таксама сказаў, што, тэарэтычна, на атрыманне гармонаў патрабуецца год ці паўгода.
На практыцы гэта выглядае карацей. Гэта азначае, што ён таксама не выключае магчымасці, што гэта можа адбыцца хутчэй.
Магчыма, у мяне насамрэч зусім іншая праблема, і я спрабаваў ад яе ўцячы.
Я проста баюся, што зраблю ўсё гэта, а потым усё роўна не буду шчаслівым.
Або што, у самым горшым выпадку, я нават магу гэта пашкадаваць.
Потым, у рамках гэтай тэрапіі, я таксама даволі хутка пачаў прымаць гармоны – тэстастэрон.
Здаецца, я хадзіў на тэрапію, можа, тры месяцы.
Тэрапеўт мусіць з гэтым крыху займацца, бо яму трэба тлумачыць гэта кампаніям медыцынскага страхавання. Насамрэч, гэта адзіная ў
Германіі рэкамендацыя наконт таго, як хутка можна перайсці. Па сутнасці, менавіта кампаніі медыцынскага
страхавання дыктуюць, за што яны плаціць будуць, а за што — не.
А потым ён сцвярджаў, што гэта быў асабліва тэрміновы і вельмі выразны выпадак транссексуалізму.
Адпаведна, потым гэта было ўхвалена даволі хутка.
Потым ён неяк парэкамендаваў свайго знаёмага, гінеколага, які працуе вельмі хутка, і ў яго можна лёгка запісацца на прыём.
Я думаў, што мне давядзецца прайсці нейкую працэдуру, каб атрымаць тэстастэрон, напрыклад псіхалагічную экспертызу або
пэўную колькасць візітаў да псіхіятра і г.д., але замест гэтага я меў 30-хвілінную размову па тэлефоне з
доктарам, якога ніколі раней не сустракаў асабіста, і мне па тэлефоне прапісалі тэстастэрон.
Такім чынам, вы пайшлі ў «Планаванае бацькоўства» і сказалі: «Я ідэнтыфікую сябе як
хлопчык, я лічу, што я хлопчык» — і яны сказалі:
«Добра, вам трэба паразмаўляць з некалькімі тэрапеўтамі некалькі месяцаў ці нават гадоў», ці, можа, яны сказалі: «Вось таблеткі,
мадам... э-э, пане... вось таблеткі, бывайце, добрага дня...»?
Так, нешта накшталт таго. Гэта былі нават не таблеткі, а ўколы.
Вось ін'екцыі, сэр. – Так, маё прызначэнне заняло каля гадзіны.
Першыя каля дваццаці хвілін былі кароткім абменам рэплікамі паміж сацыяльным работнікам,
якога я сустрэла ў «Планаванае бацькоўства».
А калі вы прачытаеце мой артыкул на Substack — я напісаў артыкул на Substack пра ўвесь свой шлях — там я згадваю
пытанні, якія задаў мне сацыяльны работнік, і гэта, мякка кажучы, не зусім глыбокая псіхалагічная праца.
Такім чынам, у мяне была кароткая ўступная гутарка з сацыяльным работнікам, а потым яна вярнулася і сказала: «Вы
ідэальны кандыдат на тэстастэрон, мы можам пачаць адразу».
Таму я пайшоў да медсястры, і яна прайшлася са мной па вельмі кароткім спісе рызык, якія былі значна прыменшаныя.
Гэта былі такія рэчы, як: «У вас могуць быць перапады настрою» — што не зусім добры спосаб апісаць
магчымасці гарманальнай тэрапіі, — але ў любым выпадку,
Я паглядзеў кароткі спіс, а потым мы абмеркавалі дозу.
Каманда медыцынскіх работнікаў, якая мне дапамагала, фактычна падштурхнула мяне да пераходу;
яны не прапанавалі мне ніякіх іншых варыянтаў.
Казалі, што доля тых, хто шкадуе аб такім кроку, складае менш за адзін-два працэнты.
Яны нават хлусілі маім бацькам, кажучы, што ў мяне будзе рызыка самагубства, калі мне не дазволяць змяніць пол.
Мой медыцынскі пераход заняў каля трох з паловай гадоў.
У той час сапраўды быў толькі адзін доктар, які быў супраць, і гэта быў першы
эндакрынолаг, да якога я звярнуўся, каб атрымаць гармоны.
Ён сказаў мне і маёй маме, што гэта будзе небяспечна для развіцця майго мозгу.
Але адразу пасля гэтага я звярнуўся да іншага эндакрынолага, і ўсяго праз шэсць месяцаў пасля пастаноўкі
дыягназу «дысфарыя» мне прызначылі блакатары пубертату.
А потым тэстастэрон, прыкладна праз месяц.
Джанін – змена полу на мужчынскі. Джанін: У мяне была мастэктомія ва ўзросце 21 года.
Потым, ва ўзросце 25 гадоў, была зроблена фалапластыка — стварэнне пеніса, для чаго скура
была ўзята з рукі і затым перасаджана ў пахвіну.
І з гэтага павінен быў сфарміравацца штучны пеніс.
Пасля гэтага ў мяне было яшчэ каля дзесяці аперацый. Тады ж была зроблена злучэнне мачавыспускальнага канала.
Лекары кажуць вам, што вы павінны гэта закрэсліць.
Але я лічу, што гэтае апісанне занадта негатыўнае.
Я не мог сапраўды ўявіць, што гэта азначала.
Рэальнасць такая, што ў гэтым штучна створаным пенісным утварэнні мача насамрэч працякае, нібыта гэта быў дадатак.
Насамрэч немагчыма ўсё змыць, таму нешта заўсёды сцякае.
І гэта прыводзіць да рэцыдывавальных інфекцый мачавых шляхоў.
І цяпер у гэтым годзе я іду на аперацыю, каб усё гэта вярнуць назад.
Гэта вельмі цяжка, асабліва таму, што знаходжанне ў бальніцы забрала так шмат майго жыцця.
Я думаю, што гэта самае горшае. Увесь змарнаваны час. І, вядома, аспекты здароўя.
Хлоі Коўл – Вялікія шнары Хлоі Коўл: Мой голас заўсёды будзе глыбейшым, падбародак выразнейшым, а нос даўжэйшым.
Мая касцявая структура застанецца мужчынскай. Маё яблычка Адама больш выразны, мая фертыльнасць невядомая.
Часам я гляджу ў люстэрка і адчуваю сябе монстрам.
Пасля таго, як мне выдалілі грудзі, тканку спалілі.
Перш чым я дасягнула ўзросту, калі атрымліваеш вадзіцельскае пасведчанне, у мяне
забралі значную частку майго будучага жаноцтва.
Я ніколі не змагу карміць дзіця грудзьмі.
Мне часам цяжка глядзець на сябе ў люстэрка, і дагэтуль я змагаюся са сэксуальнай дысфункцыяй.
І ў мяне на грудзях велізарныя шнары.
А скураныя шчапіны, якія яны ўзялі з маіх саскаў, дагэтуль сліняць; па іх словах, іх
перасадзілі ў больш мужчынскае становішча.
Пасля аперацыі мае адзнакі ў школе пагоршыліся.
Усё, праз што я прайшоў, не дапамагло вырашыць мае глыбінныя псіхалагічныя праблемы.
А мае дактары са сваімі гендарнымі тэорыямі лічылі, што ўсе мае праблемы знікнуць, як толькі мяне
хірургічна пераўтвораць у нешта, што цьмяна нагадвае хлопца.
Іх тэорыі аказаліся памылковымі; лекі і аперацыі змянілі маё цела, але яны не змаглі змяніць
фундаментальны факт, што я жанчына і заўсёды ёю буду.
Я ніколі б не мог сабе ўявіць, што гэта такое — калі мае шнары зноў рассякаюць, каб ручной ўчасткай дастаць тромбы з
груднай поласці, пакуль гэта не здарылася са мной, пакуль я не апынуўся ў той бальніцы і не перажыў гэта.
У той момант я думаў, што памру.
Рана запалілася, і, здавалася, нікому гэта было нецікава.
Я не думаю, што хто-небудзь разумее ўсе ўскладненні, звязаныя з гэтымі працэдурамі і лячэннямі, пакуль не перажыве іх сам.
Працэс генітальнай аперацыі надзвычай жорсткі.
Спачатку выконваецца працэдура, вядомая як арыэктомія, г.зн. выдаляюцца яечкі.
Затым яны здымаюць скуру з пеніса, каб яе можна было паўторна выкарыстаць.
А потым выдаляецца тканіна пеніса, эрэкцыйная тканіна.
Кожны чалавек, незалежна ад таго, хто ён, заўсёды будзе мець крыху эрэкцыйнай тканкі.
Калі ўявіць, што ваш сустаў пачаў распадацца з гэтага моманту, што вы страцілі палец, у вас усё роўна застанецца
астатняя частка сустава, якую вы ўсё яшчэ зможаце рухаць.
Такім чынам, на жаль, у вас усё яшчэ застаецца гэтае фантомнае адчуванне.
Падчас усяго гэтага яны таксама перамяшчаюць мачавыспускальны канал і змяняюць яго нахіл, што прыводзіць да вельмі
распаўсюджанага ўскладнення, якое я таксама адчуваю, — стenoзу мачавыспускальнага канала, які перашкаджае нармальна мачыцца.
Мача выдзяляецца павольна, балюча або, у некаторых выпадках, зусім не выдзяляецца.
Некаторым людзям даводзіцца насіць катэтар усё астатняе жыццё.
Некаторыя людзі сутыкаюцца з сапраўды жахлівымі ўскладненнямі.
Я сам страціў шмат крыві падчас аперацыі, бо дрыль праходзіць проста праз таз.
Інфекцыі, якія вы падхопліваеце пасля гэтага, кажуць: «Гэта абсалютна нармальна».
Проста атрымліваеш інфекцыі.
Ёсць людзі, у якіх ёсць некратычныя тканкі, што азначае, што тканкі ўнутры паміраюць або адторгаюцца.
Існуе рызыка пралапсу.
А яшчэ ёсць псіхалагічныя праблемы, пра якія ніхто не хоча гаварыць.
Псіхічныя праблемы пасля аперацыі — гэта цяжка, нават калі ты сам хочаш аперацыю, нават
калі ты ёю задаволены, гэта ўсё роўна цяжка.
Вы губляеце энергію.
Вы становіцеся надзвычай выматанымі і, у пэўным сэнсе, уразлівымі, таму што разумееце, што ў вас няма гэтых сіл.
У пэўным сэнсе, гэта вельмі дзіўнае адчуванне. Так, гэта даволі жорстка.
Я дакладна не памятаю, на наступны дзень пасля аперацыі, калі я ачуняў.
Але гэта быў той момант, калі я ўстаў з ложка, і бінт знік.
Такім чынам, гэта, мусіць, быў каля чацвёртага ці пятага дня.
І ўпершыню я стаў перад люстэркам і ўбачыў гэта:
Здавалася, на мяне напалі. Гэта было сапраўды жорстка.
Я адчуваў сябе спустошаным і меў адчуванне, што зрадзіў сабе найгоршым магчымым чынам.
І вось гэта ўсё, ведаеш. Гэта незваротна. Для мяне эксперымент скончыўся. Сапраўды, назад дарогі няма.
Гэтыя прыклады, перш за ўсё, ілюструюць адну рэч. Гаворка ідзе не пра дабрабыт людзей.
Менавіта ў гэтым і заключаецца сутнасць.
Гендарная ідэалогія і трансгендарнасць падаюцца чалавецтву як гуманітарныя, але насамрэч яны аказваюцца зусім наадварот.
Гендарная ідэалогія і трансгендарнасць, якія з яе выйшлі, з'яўляюцца часткай
Сусветнага эканамічнага форуму і Агенды 2030 ААН.
Гэтая праграма мае на мэце цалкам пераўтварыць усе існуючыя структуры і сферы жыцця.
Нібыта дзеля ўсіх, у чалавецтва адбіраюць усю яго прыродную прыгажосць і перавагі.
Праграма «Зманлівае маркіраванне: парадак дня 2030 – як ААН зацягвае свет у бездань»
падрабязна паведамляе пра гэтую катастрафічную падманку.
Вось чаму амаль усе заходнія ўрады імкнуцца ўкараніць гендарную ідэалогію нават у самых маленькіх дзяцей.
Дарэчы, і як стымул, гендарная медыцына — гэта велізарная крыніца даходу.
Тысячы і тысячы гендарных клінік з'явіліся ў заходнім свеце ў апошнія гады.
Адна аперацыя па змене полу прыносіць гэтым клінікам некалькі тысяч еўра.
Акрамя таго, існуе пажыццёвы прыём гармонаў, які ў большасці выпадкаў пакрываецца медыцынскай
страхоўкай, а таксама звязаныя з гэтым тэрапіі.
У залежнасці ад прыкладаемых намаганняў, працягласці і прынятых мер, могуць узнікнуць пяцізначныя сумы ў верхнім дыяпазоне.
Таму аперацыя па змене полу з'яўляецца надзвычай прыбытковым крыніцай даходу.
Яшчэ адным наступствам пераходу з'яўляецца тое, што ў адпаведнасці з мізантапічнай
Праграмай-2030 гэтыя людзі часта становяцца непладавітымі.
Гэта, у сваю чаргу, служыць мэце кантролю над насельніцтвам, да якой вядучыя сусветныя
стратэгі адкрыта імкнуцца ўжо дзесяцігоддзямі.
Але «Дзённы парадак 2030» ідзе яшчэ далей: трансгуманісцкія тэхналогіі імкнуцца ператварыць
людзей у біяробатаў, злучаючы іх з штучным інтэлектам.
Меркавана, каб надзяліць яго звышчалавечымі здольнасцямі.
Але насамрэч, мутацыя адбываецца ў пераходзе;
Людзі зводзяцца да кіраваных машын, што відавочна дэманструецца ў паказанай праграме.
Стартап Ілана Маска Neuralink упершыню загінуў чалавеку імплант у мозг некалькі дзён таму, пра што ён абвясціў 29 студзеня
2024 года на сваёй платформе «X», якой раней быў Twitter.
Выснова: Той факт, што людзі становяцца аб'ектам такіх знявечванняў і знешняга кантролю, ясна паказвае, што толькі
людзі, са сваімі зноў адкрытымі, геніяльнымі боскімі здольнасцямі, могуць спыніць гэты
дэструктыўны «Парадак дня-2030» і тых, хто за ім стаіць.
І менавіта гэтага тэрмінова не хапае.
І вы таксама можаце дапамагчы, падзяліўшыся гэтай праграмай з сябрамі і знаёмымі, каб сталі
відавочнымі наступствы і сутнасць гэтых інтрыг!
Напішыце свайму дэпутату або патэлефануйце яму.
Выкажыце сваю незадаволенасць Актам аб самавызначэнні і згадайце факты, прыведзеныя ў гэтай праграме.
Глядзіце таксама наступную праграму на гэтую тэму.
Давайце не дазволім, каб нашых дзяцей, а значыць і наша грамадства, знішчалі гэтыя агідныя чалавечыя эксперыменты.
Маё дзяцінства было знішчана, як і ў тысяч дэтранзіцыянераў, якіх я ведаю праз нашы сеткі. Гэта павінна спыніцца!
Толькі вы можаце гэта спыніць!
Дастаткова шмат дзяцей сталі ахвярамі гэтай варварскай псеўданавукі.
Калі ласка, няхай гэта будзе тваім апошнім папярэджаннем! Дзякуй.