Nire ahotsa betirako sakonagoa izango da, nire mandibula-lerroa zorrotzagoa eta nire sudurra luzeagoa.
Nire hezur-egitura maskulinoa izaten jarraituko du. Nire Adan-sagarra nabarmenagoa da, nire ugalkortasuna ezezaguna da.
Batzuetan ispiluan begiratzen dut eta munstro bat naizela sentitzen dut.
Eta lehen aldiz ispilu baten aurrean zutik jarri eta hori ikusi nuen: erasotu izan banindute bezala zirudien.
Benetan bortitza izan zen.
Suntsituta sentitu nintzen eta nire burua modu okerrenean traizionatu nuela sentitu nuen.
Eta horixe zen, badakizu.
Hau atzeraezina da.
Niretzat esperimentua amaitu da. Orain benetan ez dago atzera bueltarik.
2023ko abuztuaren 23an, Alemaniako gobernuak onartu zuen hain deitutako Autoerabakitzeko Legearen zirriborroa.
Helduak beren genero-sarrera eta izenak aldatu ahal izango dituzte erregistro-bulegoan adierazpen bat aurkeztuta soilik.
14 urteko eta gehiagoko adingabeek beharrezko adierazpena beraiek aurkezteko gai izan beharko lukete.
Zaintza duten gurasoek ez badute ados, baimen hau familia epaitegiak ordezka dezake.
Autoerabakitzeko Legea 2024ko azaroan indarrean jarriko da.
Jende askok ez daki praktikan zer esan nahi duen honek.
Hemen, garapenaren fase oso ahul batean dauden gazteei bizitza osorako ondorio sakonak
dituzten hautatzeko askatasuna ematen zaie.
Kasu gehienetan, genero-erregistroaren aldaketa hormonazko eta kirurgiko genero-berrantolaketa batekin batera doa.
Genero-berrantolaketa hau trantsizioa deitzen da.
Azken urteotan trantsizio kopurua azkar igo dela frogatzen duten ebidentziak daude.
Gaia sare sozialetan oso zabaldua dago eta gazte askorentzat nonahi dago.
Prentsa nagusiko hedabideetan, erreportajeak ia salbuespenik gabe oso positiboak, kritikorik gabekoak eta lagungarriak dira.
Prozeduren arriskuen, albo-ondorioen eta ondorio negatiboen inguruan gutxi eztabaidatzen da.
Era berean, trantsizioa damutzen duten pertsonen kopurua handitzen ari da.
Hala ere, zentsuratuak, baztertuak edo haien esperientziak isilarazten dituzte.
Programa honek pertsona horiei ahotsa ematen die.
Trantsizioaren arriskuak eta arazoak ilustratzeko zenbait adibide erabiltzen dira, aldi berean
genero ideologiaren atzean dagoena ikusarazteko.
Bai, nola joan zen hori. Ordu bakarra egon nintzen han.
Zergatik nengoen han galdetu zidan. Berak nahiko asko hitz egin zuen. Ni ez nintzen hainbeste hitz egin.
Eta pixka bat mindu ninduen gauza zen, berak – ba, ia esan genezake nolabait behartu ninduela han terapia
hastera eta beste terapeuta batzuk bilatzeari utziko nion.
Gainera, esan zuen, teorikoki, hormonak lortzeko urtebete edo sei hilabete behar direla.
Praktikan, laburragoa dirudi. Horrek esan nahi du azkarrago gerta daitekeela ere onartuta duela.
Agian benetan arazo erabat desberdin bat daukat eta horretatik ihes egiten saiatzen ari naiz.
Beldur naiz hori guztia egingo dudala eta, hala ere, oraindik ez naizela zoriontsu izango.
Edo, kasu txarrenean, agian damutuko naiz ere.
Ondoren, terapia honen zati gisa, hormona hartzen hasi nintzen nahiko azkar – testosterona.
Uste dut hiru hilabetez inguru terapian egon nintzela.
Terapeutak zertxobait arduratu behar du honekin, osasun aseguru-konpainiei azaldu behar baitie. Izan ere, Alemanian nola
azkar trantsizioa egin daitekeen arautzen duen gida bakarra da hori. Oso oinarrizkoa da: osasun aseguru-konpainiek
erabakitzen dute zer ordainduko duten eta zer ez.
Eta ondoren argudiatu zuen bereziki premiazkoa zela eta transseksualitatearen kasu oso garbi edo nabarmena zela.
Horrenbestez, nahiko azkar onartu zen.
Ondoren, nolabait, bere ezagun bat gomendatu zuen: oso azkarra den ginekologo bat, eta bertan hitzorduak azkar lor daitezkeen.
Uste nuen testosterona lortzeko nolabaiteko prozesu bat pasa beharko nuela, hala nola ebaluazio psikologiko bat edo psikiatra
batekin bisita kopuru jakin bat, etab., baina, ordea, inoiz aurrez aurrez ezagutu ez nuen mediku batekin 30
minutuko telefonozko elkarrizketa izan nuen, eta telefonoz testosterona preskribatu zidaten.
Beraz, Planned Parenthood-era joan zinen eta esan zenuen: «Mutila naizela identifikatzen naiz,
mutila naizela uste dut» – eta haiek esan zuten:
'Ados, hilabete edo urte batzuetan hainbat terapeutarekin hitz egin behar duzu,' edo esan zuten: 'Hona hemen
pilulak, andre – eh, jauna – hona hemen pilulak, zaindu zaitez, egun on izan dezazula...'?
Bai, halako zerbait. Pilulak ere ez ziren, injekzioak baizik.
Hemen daude injekzioak, jauna. – Beraz, bai, nire hitzordua ordubete inguru iraun zuen.
Lehenengo hogei minutu inguru Planned Parenthood-en ezagutu nuen gizarte-langilearekin
izandako laburki joan-etorri bat izan ziren.
Eta nire Substackeko artikulua irakurtzen baduzu – nire bidaia osoari buruzko Substackeko artikulu bat idatzi nuen –
gizarte langileak niri egin zizkidan galderak zerrendatzen ditut, eta, gutxienez esateko, ez da sakoneko lan psikologikoa.
Beraz, gizarte langilearekin hartze-elkarrizketa labur bat izan nuen, eta gero berriro sartu eta esan zuen: 'Testosteronarako
hautagai ezin hobea zara, berehala hasi gaitezke.'
Beraz, erizainarengana joan nintzen, eta hark nirekin arriskuen zerrenda oso labur bat
aztertu zuen, arrisku horiek oso gutxietsiak zeuden.
Hala esaten zuten: 'Umoretako aldaketak izan ditzakezu' – hormona-tratamenduaren aukerak
azaltzeko modu egokia ez dena – baina ez zuen axola.
Labur zerrenda begiratu nuen, eta ondoren dosia eztabaidatu genuen.
Benetan trantsizioa egitera bultzatu ninduten niri lagundu zidaten mediku profesionalen
taldeak; ez zidaten beste aukerarik erakutsi.
Esan zuten halako pauso bat damutzen dutenen tasa ehuneko bat edo bi baino txikiagoa dela.
Nire gurasoei ere gezurra esan zioten, transizioa egiteko baimenik ez banu izango neure buruaz beste egingo nuela esanez.
Nire mediku-trantsizioak hiru urte eta erdi inguru iraun zuen.
Garai hartan, egiazki, bakarrik mediku bat zegoen horren aurka, eta hark izan zen
hormonaak hartzeko lehen ikusi nuen endokrinologoa.
Niri eta nire amari esan zigun nire garunaren garapenean arriskuak egongo zirela.
Baina berehala ondoren beste endokrinologo bat ikustera joan nintzen, eta disforia diagnostikatu zidatenetik sei
hilabetera bakarrik pubertasun-blokeatzaileak eman zizkidaten.
Eta gero testosterona, hilabete bat inguru geroago.
Janine – Gizonera sexu-berrantzea Janine: 21 urte nituenean mastektomia egin zidaten.
Ondoren, 25 urte zituela, faloplastia egin zioten, penoide bat eraikitzeko, eta horretarako
besoaren azala kendu eta hankartean txertatu zuten.
Eta honetatik penis artifiziala osatu behar zen.
Horren ondoren, hamar ebakuntza inguru gehiago izan nituen. Orduan egin zuten uretraren konekzioa.
Medikuek esaten dizute hori gurutzatu egin behar duzula.
Baina deskribapen hau apur bat negatiboegia iruditzen zait.
Egia esan, ezin nuen benetan irudikatu zer esan nahi zuen.
Errealitatea da artifizialki sortutako penoide honetan, gernua benetan bertatik pasatzen dela, luzapen bat balitz bezala.
Benetan ezin duzu dena erabat kendu, eta horrek esan nahi du beti zerbait isuriko dela.
Eta horrek gernu-bideetako infekzio errepikakorrak eragiten ditu.
Eta orain, aurten ebakuntza egingo dut dena atzera botatzeko.
Benetan zaila da, batez ere ospitalean egoteak nire bizitzako hainbeste hartu duelako.
Uste dut hori dela, egiazki, gauzarik txarrena. Galdu den denbora guztia. Eta, noski, osasun arazoak ere.
Chloe Cole – orbain handiak Chloe Cole: Nire ahotsa beti sakonagoa izango da, nire
mandibula-lerroa zorrotzagoa eta nire sudurra luzeagoa.
Nire hezur-egitura maskulinoa izaten jarraituko du. Nire Adan-sagarra nabarmenagoa da, nire ugalkortasuna ezezaguna da.
Batzuetan ispiluan begiratzen dut eta munstro bat naizela sentitzen dut.
Nire bularrak kendu ondoren, ehuna erre zuten.
Gidabaimena lortzeko adinera iritsi baino lehen, nire etorkizuneko emakumetasunaren zati handi bat kendu zidaten.
Ezinezkoa izango zait inoiz haurra bularrean ematea.
Batzuetan zaila egiten zait ispiluan neure burua ikustea, eta gaur egun arte sexu-disfuntzioarekin borrokan jarraitzen dut.
Eta bularrean zehar orban handiak ditut.
Eta nire mamutietatik hartu zituzten azal-transplanteek gaur egun oraindik ere likidoa isurtzen dute; maskulinoago
den posizio batera transplanteatu zituztela esan zuten.
Ebakuntzaren ondoren, nire eskolako notak okerrera egin zuten.
Bizitako guztia ez zen lagungarria izan nire oinarrizko arazo psikologikoak konpontzeko.
Eta nire medikuek, beren genero-teoriekin, uste zuten nire arazo guztiak desagertuko zirela kirurgikoki mutil
baten antzeko zerbait bihurtu ninduten bezain pronto.
Haien teoriak okerrak zirela frogatu zen; medikazioek eta ebakuntzek nire gorputza aldatu zuten, baina ezin izan zuten
aldatu oinarrizko egia: emakumea naiz eta beti izango naiz.
Inoiz ezin nuen irudikatu nire orbainak berriro ebakitzea eta odoleko koagulak eskuz nire bular-kavitotik kentzea
nolakoa izango zen, gertatu zitzaidan arte, ospitale hartan nengoen arte eta hori bizi izan nuen arte.
Une hartan uste nuen hilko nintzela.
Zauria kutsatu egin zen, eta inori ez zitzaion benetan axola.
Ez dut uste inork ulertzen dituenik prozedura eta tratamendu hauetan dauden konplikazioak, beraiek bertatik bertara bizi arte.
Geniatal ebakuntzaren prozesua oso bortitza da.
Lehenik eta behin, orkiektomia izeneko prozedura bat egiten da, hau da, barrabilak kentzen dira.
Ondoren, zakilaren azala kendu egiten dute berriro erabili ahal izateko.
Eta ondoren peniseko ehuna, errekzitzaile ehuna, kentzen da.
Pertsona bakoitzak, nor den kontuan hartu gabe, beti izango du pixka bat errekzitibo-ehun.
Imajinatu hatz-muina puntu honetatik datorrela; hatza galtzen baduzu ere, hatz-muinaren
gainerakoa oraindik duzu eta mugitu dezakezu.
Beraz, zoritxarrez, oraindik ere sentsazio fantasma hau duzu.
Hori guztia egiterakoan, uretra ere mugitzen eta berriro kokatzen dute, eta horrek oso ohikoa den konplikazio bat eragiten
du, nik ere pairatzen dudana, alegia, uretrako estutasuna, eta horrek behar bezala pixa egitea eragozten dizu.
Guria poliki-poliki ateratzen da, mingarriz edo, kasu batzuetan, batere ez.
Pertsona batzuek bizitza osoan kateter bat eraman behar dute.
Pertsona batzuek benetan izugarriak diren konplikazioak izaten dituzte.
Ni neu operazioan odol asko galdu nuen, zulagailuak pelbisa zeharkatzen zuelako.
Ondoren hartzen dituzun infekzioak, diote: erabat normala da.
Infekzioak besterik ez dituzu izaten.
Badira nekrotiko ehuna duten pertsonak, eta horrek esan nahi du ehuna barnean hiltzen dela edo baztertua izaten dela.
Prolapso arriskua dago.
Eta gero daude inork hitz egin nahi ez dituen arazo psikologikoak.
Ebakuntza baten ondorengo arazo mentalak gogorrak dira; ebakuntza nahi baduzu ere, eta horrekin pozik bazaude ere, gogorra da.
Energia galtzen duzu.
Oso nekatuta geratzen zara eta, nolabait, ahul bihurtzen zara, indar hori ez duzula konturatzen zarelako.
Modu batean, oso sentimendu bitxia da. Bai, nahiko bortitza da.
Ezin dut zehazki gogoratu ebakuntzaren ondorengo egunean noiz esnatu nintzen.
Baina ohetik jaiki nintzen unea izan zen, eta bendaia desagertu egin zen.
Beraz, laugarren edo bosgarren eguna izango zen.
Eta lehen aldiz ispilu baten aurrean zutik jarri eta hori ikusi nuen:
Niregan erasotu izan banindute bezala zirudien. Benetan bortitza izan zen.
Suntsituta sentitu nintzen eta nire burua modu okerrenean traizionatu nuela sentitu nuen.
Eta horixe zen, badakizu. Hau atzeraezina da. Niretzat esperimentua amaituta dago. Benetan ez dago atzera bueltarik.
Adibide hauek, beste edozer baino gehiago, gauza bat erakusten dute. Hau ez da pertsonen ongizateari buruzkoa.
Hori da zehazki puntua.
Genero-ideologia eta trantsizioa gizateriari giza-eskubideak balira bezala aurkezten zaizkio, baina
errealitatean guztiz kontrakoa direla frogatzen dute.
Genero ideologia eta hortik sortu den trantsizioa Munduko Ekonomia Foroaren eta Nazio Batuen 2030 Agendaren parte dira.
Agenda honek bizitzako egungo egitura eta eremu guztiak erabat eraldatzea du helburu.
Denon onurarako omen, gizateriari bere edertasun natural eta abantaila guztiak lapurtzen ari zaizkio.
"Misleading Labelling: Agenda 2030 – Nola NBEk mundua amildegira eraman duen" izeneko programak engainu
hondamenditsu honi buruz xehetasunez jakinarazten du.
Hori dela eta, mendebaldeko gobernu ia guztiak genero-ideologia txertatzeko irrikan daude haur txikienengan ere.
Bide batez, eta pizgarri gisa, genero-medikuntza diru-sarrera iturri izugarria da.
Azken urteotan, milaka eta milaka genero klinikak agertu dira Mendebaldeko munduan.
Genero-berrantolaketa ebakuntza bakar batek klinika hauei hainbat mila euro ekartzen dizkie.
Gainera, bizitza osoko hormonen hartzea dago, kasu gehienetan osasun aseguruak ordaintzen
duena, baita horiekin lotutako terapiak ere.
Egin beharreko ahaleginaren, iraupenaren eta hartutako neurrien arabera, goi-mailako bost zifrako zenbatekoak sor daitezke.
Sexu-berrantolaketa-ebakuntza, beraz, diru-sarrera iturri oso errentagarria da.
Trantsizioaren beste ondorio bat da, misantropiko Agenda 2030arekin bat eginda, pertsona hauek
askotan ugalketa-gaitasunik gabe geratzen direla.
Honek, berriz, populazioaren kontrolaren helburua betetzeko balio du, munduko estrategista nagusiek
hamarkadetan zehar modu irekian bilatu duten helburua.
Baina Agenda 2030ek are urrunago doa: transhumanismoaren teknologiak gizakiak biorobot
bihurtzea du helburu, adimen artifizialarekin lotuz.
Esan denez, gizatiar gaindiko gaitasunak emateko.
Baina errealitatean, mutilazioa trantsizioan gertatzen da;
Gizakiak kontrolatu daitezkeen makinetara degradatzen dira, programan argi erakusten den bezala.
Elon Musk-en Neuralink start-up-ak duela egun batzuk lehen aldiz giza batean garun-inplante bat txertatu zuen, 2024ko urtarrilaren
29an bere 'X' plataforman (lehen Twitter) iragarri zuenez.
Ondorioa: Gizakiak modu honetan mutilazioaren eta kanpoko kontrolaren helburu izateak argi uzten du soilik gizakiek, beren
berriro aurkitutako, adimentsu eta jainkozko gaitasunekin, Agenda 2030 suntsitzaile hau eta
hariak mugitzen dituztenak gelditu ditzaketela.
Eta hori da zehazki premiaz behar dena.
Zuk ere lagun dezakezu programa hau zure lagun eta ezagunen artean zabalduz, makurkeria
hauen ondorioak eta atzealdea argi geratzeko!
Idatzi zure parlamentariari edo deitu berari.
Autoerabakitzeko Eskubidearen Legearekiko zure desadostasuna adierazi eta programan aipatutako datuak aipatu.
Ikusi ere gai honi buruzko hurrengo programa.
Ez diezaiogun gure seme-alabei, eta, ondorioz, gure gizarteari, utzi utzaz bestelako
gizaki-esperimentu gorrotagarri hauek suntsitzen.
Nire haurtzaroa hondatu zen, gure sareen bidez ezagutzen ditudan detransizio-egile
milaka pertsonen antzera. Hau gelditu behar da!
Bakarrik zuk gelditu dezakezu!
Nahikoa haur erori dira pseudozientzia basati honen biktima.
Mesedez, izan nazazu zure azken ohartarazpena! Eskerrik asko.