Swaraku bakal luwih jero salawas-lawase, garis rahangku luwih landhep lan irungku luwih dawa.
Struktur balungku bakal tetep maskulin. Tenggorokanku luwih menonjol, kesuburanku durung dingerteni.
Kadhangkala aku ndelok ing pangilon lan krasa kaya monster.
Lan iku pisanan aku ngadeg ing ngarepé cermin lan weruh kuwi: katoné kaya aku diserang.
Iku pancen kejem banget.
Aku krasa remuk lan krasa wis ngianati awakku dhéwé kanthi cara sing paling awon.
Lan kuwi waé, kowe ngerti.
Iki ora bisa dibalèkaké.
Eksperimen kanggo aku wis rampung. Saiki pancen ora ana dalan bali.
Ing tanggal 23 Agustus 2023, pamaréntah Jerman nyetujoni rancangan Undhang-Undhang Dhirin-Dhiriné.
Wong diwasa kudu bisa ngganti cathetan gender lan jeneng ngarep kanthi nggawe deklarasi prasaja marang kantor pendaftaran.
Anak sing umuré 14 taun lan luwih kudu bisa ngirim deklarasi sing dibutuhake dhéwé.
Yen wong tuwa sing nduwèni hak asuh ora sarujuk, persetujuan iki bisa diganti déning pangadilan kulawarga.
Undhang-Undhang Penentuan Nasib Diri dijadwalake bakal ditrapake ing wulan November 2024.
Akeh anggota masyarakat sing ora ngerti apa tegese iki ing praktik.
Ing kéné, para mudha ing tahap pangembangan sing rentan banget diwènèhi kabebasan milih
sing nduwèni akibat jembar kanggo sak uripé.
Ing umume kasus, owah-owahan pendhaptaran gender disertai dening reassignment gender hormonal lan bedah.
Perubahan jender iki diarani transisi.
Ana bukti manawa jumlah transisi wis mundhak kanthi cepet ing taun-taun pungkasan iki.
Topik iki nyebar banget ing media sosial lan ana ing endi-endi kanggo akèh para mudha.
Ing media arus utama, pelaporan meh tanpa kecualian banget positif, ora kritis, lan ndhukung.
Arang ana diskusi babagan risiko, efek samping, lan akibat negatif saka prosedur-prosedur kasebut.
Ing wektu sing padha, cacahé wong sing nyesel wis ngalami transisi saya tambah.
Nanging, dheweke disensor, dimarginalake, utawa pengalamane dipendem.
Program iki menehi swara marang wong-wong iki.
Sawetara conto digunakake kanggo nerangake risiko lan masalah transisi, lan uga menehi sekilas ing balik layar ideologi gender.
Ya, kepiye kahanané. Aku mung ana ing kana sakjam.
Dheweke takon kenapa aku ana ing kana. Dheweke dhewe ngomong akèh banget. Aku ora ngomong akèh.
Lan sing rada ngganggu aku yaiku dhèwèké – ya, kowe meh bisa ngomong yèn dhèwèké kaya meksa aku supaya
miwiti terapi ing kono lan ora nggoleki terapis liyané.
Dheweke uga ngomong manawa sacara teoretis butuh setaun utawa enem sasi kanggo entuk hormon.
Ing praktik, katon luwih cekak. Iku ateges dhèwèké uga mbukak marang kamungkinan yèn kuwi bisa kelakon luwih cepet.
Mbok menawa aku sejatine nduwé masalah sing béda banget lan wis nyoba mlayu saka kuwi.
Aku mung wedi yen aku wis nindakake kabeh kuwi nanging isih ora bakal seneng.
Utawa, ing skenario paling awon, aku malah bisa nyesel.
Banjur, minangka bagéan saka terapi iki, aku uga wiwit njupuk hormon kanthi lumayan cepet – testosteron.
Aku kira aku wis terapi watara telung wulan.
Terapis kudu ngadhepi kuwi sethithik, amarga dhèwèké kudu nerangaké marang perusahaan asuransi kesehatan. Sejatine kuwi
siji-sijiné pedoman ing Jerman babagan sepira cepeté kowe bisa ngalih. Sakjane perusahaan asuransi kesehatan sing nemtokaké
kapan bakal mbayar kanggo apa lan kapan ora bakal mbayar.
Lan banjur dhèwèké ngandhakake yèn kuwi pancèn mendesak banget lan kasus transseksualitas sing cetha utawa kenthel.
Mula saka iku, banjur disetujoni kanthi cepet.
Banjur dheweke kanthi cara apa wae nyaranake kenalane, yaiku dokter kandungan sing cepet
banget lan sampeyan bisa gampang entuk janji.
Aku kira aku kudu ngalami proses tartamtu kanggo entuk testosteron, kaya evaluasi psikologis utawa sawetara kunjungan
marang psikiater, lan sapiturute, nanging sebaliké aku mung ngobrol liwat telpon suwéné 30 menit karo dhokter sing durung tau
ketemu langsung, lan aku diwènèhi resep testosteron liwat telpon.
Dadi kowe menyang Planned Parenthood lan kandha, "Aku ngenali diriku minangka bocah lanang,
aku yakin aku bocah lanang" – lan padha kandha:
'Oke, kowe kudu ngomong karo sawetara terapis sajrone sawetara wulan utawa taun,' utawa apa padha kandha, 'Iki pil-pilé,
ibu – eh, bapak – iki pil-pilé, sing ati-ati, sugeng dinten...'?
Ya, kaya ngono. Kuwi malah dudu pil, nanging suntikan.
Iki suntikané, Pak. – Dadi, ya, janjiku watara sakjam.
Watara rong puluh menit pisanan iku sawijining obrolan cekak bolak-balik karo pekerja
sosial sing wis tak temoni ing Planned Parenthood.
Lan yen kowe maca artikelku ing Substack – aku nulis artikel ing Substack babagan kabèh lelampahanku – ing kono aku nyebut
pitakon-pitakon sing ditakokaké marang aku déning pekerja sosial, lan kuwi ora persis dadi karya psikologis sing jero, paling ora.
Dadi aku nganakake wawancara intake sing cekak karo pekerja sosial, banjur dheweke bali maneh lan kandha, 'Kowe calon
sing sampurna kanggo testosteron, kita bisa miwiti saiki uga.'
Dadi aku menyang perawat, lan dheweke nerangake dhaptar risiko sing cekak banget marang aku, sing kabeh diremehake.
Iku kaya ngene, 'Sampeyan bisa ngalami fluktuasi swasana ati' – sing ora persis cara sing apik kanggo
nerangake kemungkinan perawatan hormon – nanging ya wis,
Aku ndeleng dhaptar cekak, banjur kita rembugan babagan dosis.
Tim profesional medis sing mbantu aku saktenane meksa aku supaya ngalami transisi; padha ora nuduhake pilihan liyane marang aku.
Padha kandha yèn persentase wong-wong sing nyesel amarga tumindak kaya ngono kurang saka siji utawa loro persen.
Padha malah goroh marang wong tuwaku, ngomong yèn aku bakal kena risiko bunuh diri yèn aku ora diijini ngalami transisi.
Transisi medisku watara telung setengah taun.
Wektu kuwi pancen mung ana siji dhokter sing nentang, lan dhèwèké iku ahli endokrinologi
pisanan sing tak temoni kanggo njaluk hormon.
Dheweke ngandhani aku lan ibuku yen bakal ana risiko marang pangembangan otakku.
Nanging sakwise kuwi, aku langsung menyang dhokter endokrinologi liyane, lan mung enem wulan sawisé
didiagnosa disforia, aku diwènèhi obat panyegah pubertas.
Lan banjur testosteron, watara sasi sabanjure.
Janine – ganti jinis kelamin dadi lanang Janine: Aku wis ngalami mastektomi nalika umur 21 taun.
Banjur, nalika umuré 25 taun, phalloplasty, yaiku pambangunan penoid, kanggo sing kulit dijupuk saka
lengen lan banjur dipindhahaké ing antarané sikil.
Lan saka iki, penis buatan bakal dibentuk.
Sawisé kuwi, aku ngalami watara sepuluh operasi maneh. Wektu kuwi sambungan uretra digawe.
Para dhokter kandha marang kowe yen kowe kudu ngilangake.
Nanging aku rumangsa yèn katrangan iki rada kakehan negatif.
Aku pancen ora bisa mbayangake apa tegese kuwi.
Kasunyatane, ing penoid sing digawe sacara artifisial iki, urin sejatine mili liwat kaya-kaya iku minangka ekstensi.
Sampeyan ora bisa mbusak kabeh, sing artine mesthi ana sing tetes metu.
Lan kuwi nyebabake infeksi saluran kemih sing bola-bali.
Lan saiki aku bakal ngalami operasi taun iki kanggo mbalèkaké kabèh iki.
Iki pancen angel banget, utamane amarga aku wis suwe banget dirawat ing rumah sakit.
Aku mikir kuwi pancen sing paling awon. Kabeh wektu sing wis kliwat. Lan mesthi wae uga babagan kesehatan.
Chloe Cole – bekas gedhe Chloe Cole: Swaraku bakal tansah luwih jero, garis rahangku luwih landhep, lan irungku luwih dawa.
Struktur balungku bakal tetep maskulin. Tenggorokanku luwih menonjol, kesuburanku durung dingerteni.
Kadhangkala aku ndeleng ing pangilon lan krasa kaya monster.
Sawisé payudara kuwi dicopot, jaringané kobong.
Sadurunge aku tekan umur kanggo entuk SIM, akèh pérangan saka kelakuan wadon ing mangsa ngarepku wis dijupuk saka aku.
Aku ora bakal bisa nyusoni bocah.
Kadhangkala aku angel ndeleng awakku ing pangilon, lan nganti saiki aku isih ngalami gangguan fungsi seksual.
Lan aku duwe bekas luka gedhe ing dhadaku.
Lan cangkokan kulit sing dijupuk saka putingku isih ngocor nganti saiki; miturut dheweke, cangkokan
kuwi dipindhah menyang posisi sing luwih maskulin.
Sawisé operasi, nilai-nilai aku ing sekolah dadi mudhun.
Kabeh sing wis tak alami ora mbantu ngrampungake masalah psikologis dhasar sing tak alami.
Lan para dhokterku, karo teori-teori genderé, padha mikir yèn kabèh masalahku bakal sirna sakwise aku
dioperasi dadi wujud sing rada mirip bocah lanang.
Teorine kabuktèn salah; obat-obatan lan operasi wis ngganti awakku, nanging ora bisa ngganti
kasunyatan dhasar yèn aku wadon lan bakal tansah dadi wadon.
Aku ora tau mbayangno kepiye rasane yèn bekas lukaku dibukak maneh supaya gumpalan getih bisa dijupuk metu saka
rongga dhadaku nganggo tangan, nganti kedadeyan marang aku, nganti aku ana ing rumah sakit lan ngalami kuwi.
Wektu kuwi, aku kira aku bakal mati.
Lukane dadi kena infeksi, lan kayane ora ana sing tenanan peduli.
Aku ora mikir ana sing ngerti komplikasi sing ana gandhengane karo prosedur lan perawatan iki nganti padha ngalami dhewe.
Proses operasi genital iku banget kejem.
Kaping pisan, prosedur sing dikenal minangka orkièktomi ditindakake, yaiku nyopot testis.
Banjur padha nyukur kulit saka penis supaya bisa digunakake maneh.
Lan banjur jaringan penis, jaringan ereksi, dicopot.
Saben wong, sapa waé, mesthi nduwé sethithik jaringan ereksi.
Yen kowe mbayangake yen sendi jempolmu ana ing titik iki, lan kowe kelangan jarimu, kowe isih
duwe sisa sendi jempolmu lan isih bisa nggerakake.
Dadi sayangé, kowe isih nduwé rasa hantu iki.
Nalika nindakake kabèh iki, dhèwèké uga mindhah uretra lan mbeneraké suduté, sing nyebabaké komplikasi sing
asring banget lan uga tak alami, yaiku penyempitan uretra, sing nyegah kowe kencing kanthi bener.
Kencing metu alon-alon, nyeri, utawa ing sawetara kasus ora metu babar pisan.
Sawetara wong kudu nganggo kateter saklawasé uripé.
Sawetara wong ngalami komplikasi sing pancen nggegirisi.
Aku dhewe kelangan akeh getih nalika operasi amarga boré nembus langsung panggul.
Infeksi sing kowe entuk sawisé, padha kandha: kuwi pancen lumrah.
Kowe mung kena infeksi.
Ana wong-wong sing duwé jaringan nekrotik, sing tegesé jaringan mau mati ing jero utawa ditolak.
Ana risiko prolaps.
Lan banjur ana masalah psikologis sing ora ana sing kepengin ngomongake.
Masalah mental sawisé operasi iku angel, sanajan kowe péngin operasi, sanajan kowe seneng karo kuwi, isih angel.
Kowe kelangan energi.
Kowe dadi kesel banget lan, ing sawijining cara, rentan amarga kowe nyadari yen kowe ora duwe kekuwatan iki.
Ing sawijining cara, iki krasa banget aneh. Ya, iki cukup kejem.
Aku ora bisa éling persis dina sawisé operasi nalika aku tangi.
Nanging iku wektu nalika aku metu saka amben lan perbané wis ora ana.
Dadi mesthine wis watara dina kaping papat utawa kaping lima.
Lan iku pisanan aku ngadeg ing ngarepé cermin lan weruh kuwi:
Kaya-kaya aku diserang. Iku pancen kejem banget.
Aku krasa remuk lan krasa wis ngianati awakku dhéwé kanthi cara sing paling awon.
Lan kuwi waé, kowe ngerti. Iki ora bisa dibalèkaké. Eksperimené wis rampung kanggo aku. Tenan ora ana dalan bali.
Conto-conto iki nggambaraké siji bab sing paling utama. Iki dudu babagan kesejahteraan wong.
Mangkono pancen intine.
Ideologi gender lan transisi dipresentasikake marang manungsa minangka manungsawi, nanging sejatine malah dadi kebalikané.
Ideologi gender lan transisi sing muncul saka iku minangka bagéan saka Forum Ekonomi Dunia lan Agenda 2030 PBB.
Agenda iki tujuane kanggo ngowahi sakabehe struktur lan bidang urip sing ana saiki.
Konon kanggo kapentingan kabèh, manungsa lagi dirampok kabèh kaendahan alamiah lan kaluwihané.
Program "Misleading Labelling: Agenda 2030 – How the UN is dragging the world into the abyss"
nglaporake kanthi rinci babagan penipuan sing nggegirisi iki.
Mulane meh kabèh pamaréntah Kulon kepéngin banget nglebokaké ideologi gender malah marang bocah-bocah sing paling cilik.
Kebetulan, lan minangka insentif, kedokteran gender iku sumber penghasilan sing ageng.
Ewon-ewon klinik gender wis muncul ing donya Kulon ing sawetara taun pungkasan.
Siji operasi ganti jinis kelamin nggawa marang klinik-klinik iki sawetara ewu euro.
Kajaba iku, ana panggunaan hormon saklawasé urip, sing ing umume kasus dibayar déning
asuransi kesehatan, uga terapi-terapi sing magepokan.
Gumantung saka upaya, suwene, lan langkah-langkah sing dilakoni, biaya limang digit ing kisaran paling dhuwur bisa muncul.
Mula saka iku, operasi ganti kelamin iku sumber panghasilan sing banget nguntungake.
Konsekuensi liyane saka transisi iki yaiku, selaras karo Agenda 2030 sing misantropik, wong-wong iki asring dadi mandul.
Iki banjur nglayani tujuan pangendalian populasi, sing wis puluhan taun diupayakake kanthi
terang-terangan dening para ahli strategi global terkemuka.
Nanging Agenda 2030 malah luwih adoh: teknologi transhuman nargetake ngowahi manungsa dadi
biorobot kanthi nyambungake marang kecerdasan buatan.
Konon kanggo maringi dhèwèké kakuwatan supermanungsa.
Nanging sejatine, mutilasi kelakon nalika transisi;
Manungsa diremehake dadi mesin sing bisa dikontrol, kaya sing cetha ditampilake ing program kasebut.
Perusahaan rintisané Elon Musk, Neuralink, wis nancepake implan otak ing manungsa kanggo pisanan sawetara dina
kepungkur, kaya sing diumumake ing tanggal 29 Januari 2024 ing platformé 'X', sing biyèn Twitter.
Kesimpulan: Kasunyatan manawa manungsa dadi sasaran mutilasi lan kontrol saka njaba kanthi cara kaya ngene iki nerangake manawa
mung manungsa, kanthi kabisan ilahi sing wis ditemokake maneh lan cerdik, sing bisa mandhegake Agenda
2030 sing ngrusak iki lan wong-wong sing narik tali.
Lan kuwi pancen sing paling dibutuhake kanthi darurat.
Sampeyan uga bisa mbantu kanthi nyebarake program iki marang kanca-kanca lan kenalan supaya
efek lan latar mburi saka rekayasa iki dadi cetha!
Nulis marang anggota parlemenmu utawa nelpon dheweke.
Ungkapake rasa ora puasmu marang Undhang-Undhang Penentuan Nasib Diri lan sebutake fakta-fakta sing kasebut ing program iki.
Delengen uga program ing ngisor iki babagan topik iki.
Aja nganti anak-anak kita, lan uga masyarakat kita, rusak amarga eksperimen manungsa sing nggegirisi iki.
Masa cilikku rusak, bebarengan karo ewonan wong sing bali maneh saka transisi sing tak
kenal liwat jaringan kita. Iki kudu mandheg!
Mung kowe sing bisa mandhegake iki!
Cukup akèh bocah wis dadi korban pseudosains barbar iki.
Mangga, wenehana aku dadi peringatan pungkasanmu! Matur nuwun.