Mijn stem zal voor altijd dieper zijn, mijn kaaklijn scherper en mijn neus langer.
Mijn botstructuur zal permanent mannelijk zijn. Mijn adamsappel zal
prominenter zijn, mijn vruchtbaarheid onbekend.
Soms kijk ik in de spiegel en voel ik me een monster.
En het was de eerste keer dat ik voor de spiegel stond en het zag: het leek alsof ik was aangevallen.
Het was echt wreed.
Ik voelde me verpletterd en had het gevoel dat ik mezelf op de ergst mogelijke manier had verraden.
En dat was het, weet je weet je.
Dit is onomkeerbaar.
Het experiment is voorbij voor mij. Er is echt geen weg meer terug.
Op 23 augustus 2023 keurde de federale regering het ontwerp voor de zogenaamde zelfbeschikkingswet goed.
Mensen die meerderjarig zijn moeten hun geslachtsaanduiding en hun voornaam
kunnen veranderen door een eenvoudige verklaring af te leggen bij de burgerlijke stand.
Minderjarigen van 14 jaar en ouder moeten zelf de nodige verklaring kunnen afleggen.
Als de voogden het er niet mee eens zijn, kan deze toestemming worden vervangen door de familierechtbank.
De Zelfbeschikkingswet moet in november 2024 van kracht worden.
Veel mensen beseffen niet wat dit in de praktijk betekent.
Hier krijgen jongeren in een zeer kwetsbare fase van hun ontwikkeling de vrijheid om
beslissingen te nemen die verstrekkende gevolgen zullen hebben voor hun hele leven.
In de meeste gevallen gaat een geslachtsverandering gepaard met hormonale
en chirurgische geslachtsverandering.
Deze geslachtsverandering wordt transitie genoemd.
Er zijn aanwijzingen dat het aantal overgangen de afgelopen jaren snel is gestegen.
Het onderwerp is erg wijdverspreid op sociale media en alomtegenwoordig voor veel jongeren.
Bijna zonder uitzondering zijn de berichten in de mainstream zeer positief, kritiekloos en gunstig.
De gevaren, bijwerkingen en negatieve gevolgen van de interventies worden zelden besproken.
Tegelijkertijd groeit het aantal mensen dat spijt heeft van hun overgang.
Ze worden echter gecensureerd, gemarginaliseerd of hun ervaringen worden verzwegen.
Dit programma geeft deze mensen een stem.
De risico's en problemen van transitie worden geïllustreerd aan de hand van een aantal
voorbeelden, terwijl er tegelijkertijd achter de schermen van de genderideologie wordt gekeken.
Ja, hoe dat gebeurde. Ik was er maar een uur.
Hij vroeg waarom ik daar was. Hij praatte zelf zelf ook. Ik praatte niet zoveel.
En wat me een beetje stoorde was dat hij - nou ja, je zou bijna kunnen zeggen dat hij me een beetje
pushte om daar therapie te gaan volgen en niet meer op zoek te gaan naar andere therapeuten.
Hij zei ook dat het theoretisch een jaar of zes maanden duurt om hormonen te krijgen.
In de praktijk ziet dit er korter uit. Dit betekent dat hij open staat
voor het feit dat het ook sneller kan.
[Misschien heb ik eigenlijk een heel ander probleem en heb ik geprobeerd daaraan te ontsnappen.
Ik ben gewoon bang dat ik het allemaal achteraf doe en toch niet gelukkig ben.
Of dat ik er in het ergste geval zelfs spijt van zou kunnen krijgen.
Ik begon toen vrij snel hormonen te slikken als onderdeel van deze therapie - testosteron.
Ik denk dat ik misschien drie maanden in therapie ben geweest.
De therapeut moet dit dan een beetje interpreteren, hij moet het voorleggen aan de zorgverzekeraars, wat
eigenlijk de enige richtlijn is in Duitsland. In Duitsland zijn het in principe de zorgverzekeraars
die beslissen wanneer ze iets wel of niet vergoeden.
En hij stelde toen dat het bijzonder dringend was en een zeer veilig of
uitgesproken geval van transseksualiteit.
Het werd dan ook vrij snel goedgekeurd.
Toen raadde hij me op de een of andere manier een vriend aan, een gynaecoloog die heel snel
is en waar je snel een afspraak kunt krijgen.
Ik dacht dat ik een soort proces moest doorlopen om de testosteron te krijgen, een psychologisch onderzoek of
een bepaald aantal bezoeken aan de psychiater enz..., maar in plaats daarvan had ik een telefoongesprek van
30 minuten met een dokter die ik nog nooit persoonlijk had ontmoet en kreeg ik de
testosteron via de telefoon voorgeschreven.
Dus je ging naar Planned Parenthood en zei: Ik identificeer me als een jongen. Ik identificeer me als
jongen, ik denk dat ik een jongen ben - en zij zeiden:
Ok, je moet een paar maanden of jaren met therapeuten praten,' of zeiden ze: 'Hier zijn de pillen, dame - eh
meneer - hier zijn de pillen, nog een fijne dag...'?
Ja, zoiets. Niet eens pillen, het zijn spuiten.
Hier zijn de injecties, meneer. Dus, ja, mijn afspraak duurde ongeveer een uur.
De eerste twintig minuten of zo waren een kort heen en weer tussen de maatschappelijk
werkster die ik had ontmoet bij Planned Parenthood.
En als je mijn Substack-artikel leest - ik heb een Substack-artikel geschreven over mijn hele reis -
daarin geef ik een opsomming van de vragen die de maatschappelijk werker me stelde, en dat is op
zijn zachtst gezegd geen diep psychologisch werk.
Dus ik had een kort intakegesprek met de maatschappelijk werker en toen kwam ze
terug en zei: 'Je bent de perfecte kandidaat voor testosteron, we kunnen meteen beginnen.
Dus ik ging naar de verpleegster en ze nam een heel korte lijst met risico's
met me door, die heel onderschat waren.
Het waren dingen als: 'Je kunt last krijgen van stemmingswisselingen' - dat is niet bepaald een
goede manier van goede manier om over te brengen wat een hormoonbehandeling kan doen - maar laat maar,
Ik heb de korte lijst bekeken en toen hebben we het gehad over de dosering
het team van medische professionals dat me hielp, hebben me eigenlijk gedwongen om over te
stappen, ze hebben me geen andere opties laten zien.
Ze zeiden dat het percentage mensen dat spijt heeft van zo'n stap minder dan één of twee procent is.
Ze logen zelfs tegen mijn ouders dat ik zelfmoordneigingen had als ik niet mocht veranderen.
Mijn medische overgang duurde ongeveer drieënhalf jaar.
In die tijd was er eigenlijk maar één arts die er tegen was, en dat was de eerste
endocrinoloog bij wie ik hormonen kreeg.
Hij vertelde mij en mijn moeder dat er risico's zouden zijn voor mijn hersenontwikkeling.
Maar meteen daarna ging ik naar een andere endocrinoloog en slechts 6 maanden nadat de diagnose
dysforie was gesteld, kreeg ik puberteitsremmers.
En dan testosteron, ongeveer een maand later.
Janine - Geslachtsverandering naar man Janine: Ik heb een borstamputatie ondergaan toen ik 21 was.
Toen ze 25 was, onderging ze een falloplastie, de penisreconstructie, waarvoor huid van
de arm werd verwijderd en vervolgens tussen de benen werd getransplanteerd.
Hieruit moet dan de kunstpenis worden gevormd.
Daarna heb ik nog ongeveer tien operaties gehad. Waarbij ook de urethrale verbinding werd gemaakt.
De dokters zeggen dat je moet uitslaan.
Maar ik vind dit een iets te slechte beschrijving.
Ik kon me niet echt voorstellen wat dat betekende.
In werkelijkheid zit ik gewoon in deze kunstmatig gecreëerde penoïde, waar de
urine als een verlengstuk doorheen stroomt.
Je kunt niet echt alles uitsmeren, wat betekent dat er altijd iets uitloopt.
En dit kan leiden tot terugkerende urineweginfecties.
En nu heb ik dit jaar de operatie om alles terug te draaien.
Het is echt moeilijk, vooral omdat mijn verblijf in het ziekenhuis ook veel
van mijn leven in beslag heeft genomen.
Ik denk eigenlijk dat dat het ergste is. Al die tijd, die is weg. En natuurlijk de gezondheidsaspecten.
Chloe Cole - Enorme littekens Chloe Cole: Mijn stem zal voor altijd dieper zijn,
mijn kaaklijn scherper en mijn neus langer.
Mijn botstructuur zal permanent mannelijk zijn. Mijn adamsappel zal
prominenter zijn, mijn vruchtbaarheid onbekend.
Soms kijk ik in de spiegel en voel ik me een monster.
Nadat mijn borsten waren verwijderd, werd het weefsel verbrand.
Voordat ik de leeftijd had bereikt waarop je je rijbewijs kunt halen, werd een groot deel
van mijn toekomstige vrouwzijn van me afgenomen.
Ik zal nooit borstvoeding kunnen geven.
Ik vind het soms moeilijk om naar mezelf in de spiegel te kijken en ik
worstel nog steeds met seksuele disfunctie.
En ik heb enorme littekens op mijn borst.
En de huidtransplantaten die ze van mijn tepels hebben gehaald, huilen nog steeds. Ze werden in een
meer mannelijke positie getransplanteerd, zeiden ze.
Na de operatie gingen mijn cijfers op school achteruit.
Alles wat ik meemaakte hielp niet om de onderliggende geestelijke
gezondheidsproblemen die ik had op te lossen.
En mijn artsen, met hun gendertheorieën, dachten dat al mijn problemen zouden verdwijnen als
ik eenmaal operatief was getransformeerd in iets wat vaag op een jongen leek.
Hun theorieën bleken niet te kloppen, de medicatie en operaties veranderden mijn lichaam, maar maar
ze konden het fundamentele feit dat ik een vrouw ben en altijd zal blijven niet veranderen.
Ik had me nooit kunnen voorstellen hoe het zou zijn als ze mijn littekens weer opensneden om mijn
borstholte vrij te maken van bloedproppen met de hand, totdat het mij overkwam, totdat
ik in dat ziekenhuis was en het meemaakte.
Op dat moment dacht ik dat ik dood zou gaan.
De wond raakte geïnfecteerd en het leek niemand iets te kunnen schelen.
Ik denk dat niemand begrijpt welke complicaties deze procedures en behandelingen met zich
meebrengen totdat je het zelf hebt ervaren.
Het proces van genitale chirurgie is extreem wreed.
De eerste stap is een orchiectomie, dat wil zeggen dat de testikels worden verwijderd.
Daarna scheren ze de huid van de penis zodat deze opnieuw gebruikt kan worden.
En dan wordt het penisweefsel, het erectieweefsel, verwijderd.
Iedereen, ongeacht wie, zal altijd wat erectiel weefsel hebben.
Als je je voorstelt dat je knokkel vanaf dit punt dat je je vinger verliest, je nog steeds de rest van
de knokkel hebt. vinger, je hebt nog steeds de rest van de knokkel, je kunt hem nog steeds bewegen.
Dus helaas heb je nog steeds dat fantoomgevoel.
Tijdens dit alles verplaatsen ze ook de plasbuis en wordt deze opnieuw in de war gebracht, wat leidt tot
een veel voorkomende complicatie die ook in mijn geval voorkomt, namelijk urethrale
strictuur, waarbij je niet goed kunt plassen.
Urine komt langzaam, pijnlijk of in sommige gevallen helemaal niet.
Sommige mensen moeten de rest van hun leven een katheter dragen.
Sommige mensen ervaren echt vreselijke complicaties.
Ik heb zelf veel bloed verloren tijdens de operatie omdat de boor dwars door het bekken gaat.
De infecties die je daarna krijgt, zeggen ze: dat is heel normaal.
Je krijgt gewoon infecties.
Er zijn mensen met genecrotiseerd weefsel. Dit betekent dat het weefsel
inwendig afsterft of zichzelf afstoot.
Er is een risico op prolaps.
En dan zijn er nog de psychologische problemen waar niemand over wil praten.
De mentale problemen na een operatie zijn moeilijk, zelfs als je de operatie wilt. de operatie,
zelfs als je er blij mee bent, het is moeilijk.
Je verliest energie.
Je raakt extreem uitgeput en op een bepaalde manier kwetsbaar omdat je je
realiseert dat je deze kracht niet hebt.
Op een bepaalde manier is dat een heel vreemd gevoel. gevoel. Ja, het is behoorlijk wreed.
Ik kan me niet meer precies herinneren wanneer ik de dag na de operatie bijkwam.
Maar het was het moment dat ik uit bed stapte en het verband eraf was.
Dus het moet ongeveer de vierde of vijfde dag zijn geweest.
En het was de eerste keer dat ik voor de spiegel stond en het zag:
Het leek alsof ik was aangevallen. Het was echt wreed.
Ik voelde me verpletterd en had het gevoel dat ik mezelf op de ergst mogelijke manier had verraden.
En dat was het, weet je. Dit is onomkeerbaar. Het experiment is voorbij
voor mij. Er is echt geen weg meer terug.
Deze voorbeelden illustreren vooral één ding. Dit gaat niet over het welzijn van de mensen.
Dat is precies het punt.
Hoewel genderideologie en transitie aan de mensheid worden voorgesteld als filantropisch, blijken ze in
werkelijkheid precies het tegenovergestelde te zijn.
De genderideologie en de transitie die daaruit is voortgekomen zijn onderdeel van de 2030
Agenda van het World Economic Forum en de VN.
Deze agenda is gericht op een volledige reorganisatie van alle bestaande
structuren en gebieden van het leven.
Zogenaamd voor het welzijn van iedereen, wordt de mensheid beroofd van al
haar natuurlijke schoonheid en voordelen.
Het programma Agenda 2030 - Hoe de VN de wereld de afgrond in sleurt afgrond, doet het programma
gedetailleerd verslag van dit rampzalige bedrog.
Daarom staan bijna alle westerse regeringen te popelen om genderideologie in te
planten bij zelfs de jongste kinderen.
Als neveneffect en lokmiddel is gendergeneeskunde een immense bron van geld.
De afgelopen jaren zijn er duizenden genderklinieken opgedoken in de westerse wereld.
Eén geslachtsveranderende operatie levert deze klinieken duizenden euro's op.
Daarnaast is er de levenslange inname van hormonen, die in de meeste gevallen door de
ziektekostenverzekering wordt betaald. In de meeste gevallen wordt dit betaald door
de ziektekostenverzekering, evenals de bijbehorende therapieën.
Afhankelijk van de inspanning, de duur en de maatregelen kunnen er in het bovenste segment
bedragen van vijf cijfers worden uitgegeven.
Geslachtsverandering is daarom een zeer lucratieve bron van inkomsten.
Een ander gevolg van de overgang is dat deze mensen in veel gevallen onvruchtbaar
worden, in lijn met de inhumane 2030 Agenda.
Dit dient op zijn beurt de bevolkingscontrole waar vooraanstaande mondiale strategen
al tientallen jaren openlijk naar streven.
Maar de 2030-agenda gaat nog verder: met transhumane technologie moeten mensen worden worden
getransformeerd in een biorobot door ze te koppelen aan kunstmatige intelligentie.
Ogenschijnlijk om hem bovenmenselijke gaven te geven.
Maar in werkelijkheid vindt er een verminking zoals de overgang plaats;
De mens wordt gedegradeerd tot een bestuurbare machine, zoals duidelijk te zien is in het programma.
Een paar dagen geleden heeft Elon Musk's start-up Neuralink voor het eerst een hersenimplantaat gebruikt
bij een mens. in een mens, zoals hij op 29 januari 2024 aankondigde op zijn platform 'X', voorheen twitter.
Conclusie: Het feit dat mensen zo'n doelwit worden voor verminking en externe controle maakt duidelijk
dat alleen mensen met met hun herontdekte, ingenieuze goddelijke vermogens deze destructieve
Agenda 2030 en haar touwtrekkers kunnen stoppen.
En dat is precies wat dringend nodig is.
Je kunt ook helpen door dit programma te verspreiden onder vrienden en kennissen, zodat de effecten en
de achtergrond van deze machinaties duidelijk worden!
Schrijf of bel je parlementslid.
Spreek je afkeuring uit over de Self-Determination Act en vermeld de feiten
die in dit programma worden genoemd.
Bekijk ook het volgende programma.
Laten we niet toestaan dat onze kinderen, en daarmee onze samenleving, vernietigd worden
door deze afschuwelijke menselijke experimenten.
Mijn jeugd was geruïneerd, samen met duizenden andere overlopers, die ik ken
via onze netwerken. Dit moet stoppen!
Alleen jij kunt het stoppen!
Genoeg kinderen zijn het slachtoffer geworden van deze barbaarse pseudo-wetenschap.
Alsjeblieft, laat mij jouw laatste waarschuwing zijn! Dank u.