Овозам то абад чуқуртар хоҳад буд, хати чеонам тезтар ва биниям дарозтар.
Сохтори устухонҳои ман мардӣ боқӣ хоҳад монд. Гӯшаи Ҳаввоям барҷастатар аст, қобилияти таваллуди ман номаълум аст.
Баъзан ба оина менигарам ва худро монстр эҳсос мекунам.
Ва ин аввалин бор буд, ки ман дар назди оина истодам ва онро дидам: гӯё ба ман ҳамла карда буданд.
Он воқеан ваҳшиёна буд.
Ман хеле шикаста ва ноумед шуда будам ва эҳсос мекардам, ки ба бадтарин шакл ба худам хиёнат кардаам.
Ва ҳамин буд, медонӣ.
Ин баръакс намешавад.
Таҷриба барои ман тамом шуд. Ҳоло воқеан дигар баргашт нест.
23 августи соли 2023 ҳукумати Олмон лоиҳаи қонуни ба ном «Қонуни худмуайянкунӣ»-ро тасдиқ кард.
Калонсолон бояд тавонанд бо пешниҳоди як изҳорот ба идораи сабти асноди ҳолати шаҳрвандӣ воридкунии
ҷинси худро ва номҳои аввалини худро тағйир диҳанд.
Ноболиғони синнашон 14-сола ва калонтар бояд тавонанд изҳороти заруриро худашон пешниҳод кунанд.
Агар волидони нигоҳбон розӣ нашаванд, ин розигиро метавонад додгоҳи оилавӣ иваз кунад.
Қонуни худмуайянкунӣ қарор аст дар ноябри соли 2024 ба иҷро дарояд.
Бисёре аз аъзои ҷомеа намедонанд, ки ин дар амал чӣ маъно дорад.
Дар ин ҷо ба ҷавонон дар марҳилаи хеле осебпазири рушд озодии интихоби дода мешавад, ки
барои тамоми умрашон оқибатҳои дуррасо дорад.
Дар аксар ҳолатҳо тағйири сабти ҷинс бо табдили гормоналӣ ва ҷарроҳии ҷинс ҳамроҳ аст.
Ин тағйири ҷинс «транзиция» номида мешавад.
Шоҳидӣ вуҷуд дорад, ки шумораи гузаришҳо дар солҳои охир босуръат афзудааст.
Ин мавзӯъ дар шабакаҳои иҷтимоӣ хеле паҳн шудааст ва барои бисёре аз ҷавонон ҳамеша ҳузур дорад.
Дар ВАО-и асосӣ гузоришҳо қариб бе истисно хеле мусбат, беинтиқодӣ ва пуштибонӣ мебошанд.
Дар бораи хатарҳо, таъсироти паҳлӯӣ ва оқибатҳои манфии ин равандҳо кам баҳс мешавад.
Дар ҳамин вақт шумораи одамоне, ки аз гузариши худ пушаймон мешаванд, меафзояд.
Аммо онҳо сензур мешаванд, ба канор тела дода мешаванд ё таҷрибаҳояшон пинҳон карда мешаванд.
Ин барнома ба ин одамон садо медиҳад.
Барои нишон додани хатарҳо ва мушкилоти гузариш чанд мисол истифода мешаванд, ҳамзамон назари кӯтоҳе ба
паси саҳнаҳои идеологияи гендерӣ пешниҳод мегардад.
Бале, чӣ гуна шуд. Ман дар он ҷо танҳо як соат будам.
Ӯ пурсид, ки чаро ман онҷо будам. Ӯ худаш хеле зиёд гап зад. Ман он қадар зиёд гап назадам.
Ва он чизе, ки маро каме нороҳат мекард, ин буд, ки ӯ — хуб, қариб метавон гуфт, ки ӯ маро водор кард, то дар он ҷо
терапияро оғоз кунам ва ба ҷустуҷӯи терапевтҳои дигар наравам.
Вай инчунин гуфт, ки аз ҷиҳати назариявӣ барои гирифтани гормонҳо як сол ё шаш моҳ вақт лозим аст.
Дар амал он кӯтоҳтар менамояд. Ин маънои онро дорад, ки ӯ низ ба имкони он, ки ин метавонад зудтар рӯй диҳад, кушод аст.
Шояд воқеан ман мушкили комилан дигар дорам ва кӯшиш мекардам, ки аз он гурезам.
Ман танҳо метарсам, ки ҳамаи ин корҳоро мекунам ва боз ҳам хушбахт нахоҳам шуд.
Ё дар бадтарин ҳолат шояд ҳатто аз ин пушаймон шавам.
Пас, ҳамчун қисми ин терапия, ман низ нисбатан зуд гирифтани гормонҳоро – тестостеронро – оғоз кардам.
Ман фикр мекунам, ки шояд се моҳ дар терапия будам.
Терапевт маҷбур аст то андозае бо ин масъала сарукор гирад, зеро бояд онро ба ширкатҳои суғуртаи тиббӣ шарҳ диҳад. Дар асл, ин
ягона дастур дар Олмон аст, ки муайян мекунад, шумо то чӣ андоза зуд метавонед гузаред. Асосан ширкатҳои суғуртаи тиббӣ муайян
мекунанд, ки кай барои чизе пардохт хоҳанд кард ва кай не.
Ва сипас ӯ иддао кард, ки ин махсусан таъҷилӣ ва ҳолати хеле возеҳ ё барҷастаи транссексуализм буд.
Аз ин рӯ, он ба зудӣ тасдиқ шуд.
Сипас ӯ ба таври аҷибе як шиноси худро, як гинеколог, тавсия дод, ки хеле зуд аст ва дар он ҷо шумо метавонед зуд вақт гиред.
Ман фикр мекардам, ки барои гирифтани тестостерон бояд аз як навъ раванд гузарам, масалан арзёбии равонӣ ё якчанд маротиба муроҷиат
ба равонпизишк ва ғайра, аммо ба ҷои ин ман бо духтуре, ки ҳеҷ гоҳ шахсан вохӯрда набудам, 30 дақиқа сӯҳбати телефонӣ
доштам ва ба ман тестостерон тавассути телефон таъин карданд.
Пас шумо ба Planned Parenthood рафтед ва гуфтед: «Ман худро писар мешиносам, бовар дорам, ки ман писар ҳастам» – ва онҳо гуфтанд:
«Хуб, шумо бояд чанд моҳ ё чанд сол бо чанд терапевт сӯҳбат кунед», ё онҳо гуфтанд: «Инҳо ҳабҳоянд, хонум — э,
ҷаноб — инҳо ҳабҳоянд, худатонро эҳтиёт кунед, рӯзи хуб...»
Бале, чизе монанди он. Онҳо ҳатто ҳаб набуданд, онҳо инъексияҳо буданд.
Инҳо инъексияҳо ҳастанд, ҷаноб. – Бале, қабули ман тақрибан як соат давом кард.
Аввалин тақрибан бист дақиқа мубодилаи кӯтоҳе байни ман ва мутахассиси иҷтимоӣ буд,
ки ман дар Planned Parenthood вохӯрда будам.
Ва агар шумо мақолаи маро дар Substack хонда бошед – ман дар он мақола дар бораи тамоми саёҳати худ навиштаам – ман
саволҳое, ки коргари иҷтимоӣ аз ман пурсид, овардаам, ва, ҳадди ақал, ин кор дақиқан таҳлили амиқи равонӣ нест.
Пас ман бо мутахассиси иҷтимоӣ як мусоҳибаи кӯтоҳи қабули ибтидоӣ доштам, ва сипас ӯ баргашт ва гуфт: «Шумо номзади
комил барои тестостерон ҳастед, мо метавонем фавран оғоз кунем.»
Пас ман ба ҳамшираи тиббӣ муроҷиат кардам ва ӯ бо ман рӯйхати хеле кӯтоҳи хатарҳоро баррасӣ
кард, ки онҳо хеле кам нишон дода шуда буданд.
Инҳо чизҳое буданд, мисли: «Шояд шумо тағйирёбии кайфият дошта бошед» – ки воқеан роҳи хубе барои баён кардани
имкониятҳои табобати гормоналӣ нест – аммо, ба ҳар ҳол,
Ман рӯйхати кӯтоҳро нигаристам ва сипас мо дозаро муҳокима кардем.
Дастаи мутахассисони тиббӣ, ки ба ман кӯмак карданд, воқеан маро ба гузариш водор карданд;
онҳо ба ман ягон варианти дигар нишон надоданд.
Онҳо гуфтанд, ки сатҳи онҳое, ки аз чунин қадам пушаймон мешаванд, камтар аз як ё ду фоиз аст.
Онҳо ҳатто ба волидонам дурӯғ гуфтанд, ки агар ба ман иҷозаи гузариш дода нашавад, ман даст ба худкушӣ мезанам.
Гузариши тиббии ман тақрибан се солу ним вақт давом кард.
Дар он вақт воқеан танҳо як табиб буд, ки бо он мухолифат мекард, ва он аввалин эндокринологе буд, ки ман
барои гирифтани гормонҳо ба ӯ муроҷиат карда будам.
Ӯ ба ман ва модарам гуфт, ки барои рушди мағзи ман хатарҳо вуҷуд хоҳанд дошт.
Аммо фавран пас аз он ман ба дидани эндокринологи дигар рафтам ва ҳамагӣ шаш моҳ пас аз ташхиси
дисофория ба ман блокаторҳои балоғат дода шуданд.
Ва сипас тестостерон, тақрибан як моҳ пас.
Ҷанин – тағйири ҷинс ба мард. Ҷанин: ман дар синни 21-солагӣ мастэктомия гузаронидам.
Сипас, дар синни 25-солагӣ фаллопластика, яъне сохтани пениоид, гузаронида шуд, ки барои он пӯст аз
даст гирифта шуда, сипас байни пойҳо шинонда шуд.
Ва аз ин пениси сунъӣ бояд ташаккул ёфта мешуд.
Пас аз он ман тақрибан даҳ амалиёти дигар гузаронидам. Он вақт пайвасткунии уретра анҷом дода шуд.
Духтурон ба шумо мегӯянд, ки шумо бояд онро хат занед.
Аммо ман ин тавсифро каме аз ҳад манфӣ мешуморам.
Ман воқеан тасаввур карда наметавонистам, ки ин чӣ маъно дошт.
Дар асл, дар ин пениси сунъӣ пешоб воқеан тавассути он ҷорӣ мешавад, гӯё тавассути як дарозкунанда.
Шумо воқеан наметавонед ҳама чизро пурра пок кунед, ки маънои онро дорад, ки ҳамеша чизе аз он қатра меафтад.
Ва ин боиси такроршавии сироятҳои роҳи пешоб мегардад.
Ва ҳоло ман дар ин сол амалиёт мекунам, то ҳама чизро баръакс кунам.
Ин воқеан душвор аст, махсусан аз он сабаб, ки дар бемористон будан қисми зиёди ҳаёти маро гирифтааст.
Ман фикр мекунам, ки дар асл ин бадтарин чиз аст. Ҳамаи он вақт, ки гузаштааст. Ва, албатта, ҷанбаҳои саломатӣ низ.
Хлое Коул – доғҳои калон Хлое Коул: Овозам ҳамеша амиқтар хоҳад буд, хати жагам тезтар ва биниям дарозтар.
Сохтори устухонҳоям мардӣ мемонад. Гӯшаи Ҳаввоям барҷастатар аст, қобилияти таваллуди ман номаълум аст.
Баъзан ба оина менигарам ва худро монстр эҳсос мекунам.
Пас аз он ки синаҳоямро бардоштанд, бофтаҳо сӯхта шуданд.
Пеш аз он ки ман ба синни гирифтани иҷозатномаи ронандагӣ расам, қисми зиёди ояндаи занонагиам аз ман гирифта шуд.
Ман ҳеҷ гоҳ наметавонам кӯдакро бо шири худ ширмаконӣ кунам.
Баъзан бароям душвор аст, ки худро дар оина бубинам, ва то имрӯз бо дисфунксияи ҷинсӣ мубориза мебарам.
Ва дар синаам доғҳои калони зишт дорам.
Ва пӯстгузаронии синаҳоям, ки аз ниппелҳоям гирифтаанд, то ҳол об мебароранд; онҳо
гуфтанд, ки онҳоро ба макони мардонатар кӯчонданд.
Пас аз амалиёт, баҳоҳои ман дар мактаб бад шуданд.
Ҳама чизе, ки ман аз сар гузаронидам, ба ҳалли мушкилоти равонии амиқи ман кумак накард.
Ва духтурони ман, бо назарияҳои ҷинсӣ, фикр мекарданд, ки ҳамаи мушкилоти ман ҳамон лаҳзае, ки маро бо ҷарроҳӣ ба чизе табдил
диҳанд, ки то андозае ба писар монанд бошад, нопадид хоҳанд шуд.
Назарияҳои онҳо нодуруст баромаданд; доруҳо ва амалиётҳо баданамро тағйир доданд, аммо онҳо натавонистанд ҳақиқати асосиро
тағйир диҳанд, ки ман зан ҳастам ва ҳамеша зан хоҳам монд.
Ман ҳеҷ гоҳ тасаввур карда наметавонистам, ки чӣ гуна хоҳад буд, агар захмҳоямро боз кушоянд, то лахтаҳои хунро аз хонаи
синаам бо даст хориҷ кунанд, то даме ки ин бо ман рӯй дод ва ман дар он беморхона будам ва онро эҳсос кардам.
Он вақт ман фикр мекардам, ки мемирам.
Ҷароҳат сироят шуд ва ба назар мерасид, ки касе воқеан ғамхорӣ намекунад.
Ман фикр намекунам, ки касе мураккабиҳои ин амалиётҳо ва табобатҳоро дарк мекунад,
то даме ки худашон онҳоро таҷриба накунанд.
Раванди ҷарроҳии узвҳои таносул хеле ваҳшиёна аст.
Аввал амалиёте, ки бо номи орхиэктомия маъруф аст, гузаронида мешавад, яъне тухмдонҳо хориҷ карда мешаванд.
Сипас онҳо пӯсти калавиро мебуранд, то онро дубора истифода бурдан мумкин шавад.
Ва сипас бофтаи пенис, яъне бофтаи эректилӣ, хориҷ карда мешавад.
Ҳар шахс, новобаста аз он ки кӣ аст, ҳамеша каме бофтаи эректилӣ дорад.
Агар шумо тасаввур кунед, ки буғум аз ин нуқта аст ва шумо ангушти худро аз даст медиҳед, боз ҳам
боқимондаи буғумро доред ва метавонед онро ҳаракат диҳед.
Пас, мутаассифона, шумо ҳанӯз ин ҳисси фантомӣ доред.
Дар ҳангоми иҷрои ҳамаи ин амалиётҳо онҳо уретраро низ ҳаракат дода, кунҷи онро тағйир медиҳанд, ки ин ба мураккабии хеле
маъмул меорад, ки ман низ онро эҳсос мекунам, яъне тангшавии уретра, ки шуморо аз пешоб кардани дуруст бозмедорад.
Ҳаҷгардон суст, бо дард ё дар баъзе ҳолатҳо умуман намебарояд.
Баъзе одамон маҷбур мешаванд, ки то охири умр катетер пӯшанд.
Баъзе одамон воқеан мураккабиҳои даҳшатнокро аз сар мегузаронанд.
Ман дар ҷараёни амалиёт хуни зиёдеро аз даст додам, зеро дрилл бевосита тавассути тагӯя мегузарад.
Инфексияҳое, ки баъд мегиред, мегӯянд: «Ин комилан муқаррарӣ аст.»
Шумо танҳо сироятҳо мегиред.
Баъзе одамон бофтаҳои некротикӣ доранд, ки маънояш он аст, ки бофтаҳо дар дохил мемиранд ё рад мешаванд.
Хавфи пролапс вуҷуд дорад.
Ва сипас мушкилоти равонӣ ҳастанд, ки ҳеҷ кас намехоҳад дар бораи онҳо сӯҳбат кунад.
Мушкилоти равонӣ пас аз ҷарроҳӣ душворанд, ҳатто агар шумо ҷарроҳиро хоҳед ва аз он хушҳол бошед, ин душвор аст.
Шумо энергияатонро аз даст медиҳед.
Шумо хеле хаста мешавед ва, ба як маънӣ, осебпазир мешавед, зеро дарк мекунед, ки чунин қувват надоред.
Дар як маънӣ, ин ҳисси хеле аҷиб аст. Бале, он хеле ваҳшиёна аст.
Ман дақиқ ёд надорам, рӯзи баъд аз амалиёт кай ҳушёр шудам.
Аммо он лаҳзае буд, ки ман аз тахт баромадам ва бинти надошт.
Пас, ин бояд тақрибан рӯзи чорум ё панҷум будааст.
Ва ин аввалин бор буд, ки ман дар назди оина истодам ва онро дидам:
Ба назар мерасид, ки гӯё ба ман ҳамла кардаанд. Он воқеан ваҳшиёна буд.
Ман хеле шикаста ва ноумед шуда будам ва эҳсос мекардам, ки ба бадтарин шакл ба худ хиёнат кардаам.
Ва ҳамин буд, медонӣ. Ин баръакс намешавад. Таҷриба барои ман тамом шуд. Воқеан дигар баргашт нест.
Ин мисолҳо аз ҳама бештар як чизро нишон медиҳанд. Ин дар бораи некӯаҳволии мардум нест.
Ҳамин аст нуқтаи асосӣ.
Идеологияи гендерӣ ва гузариш ба инсоният ҳамчун инсондустона муаррифӣ мешаванд, аммо дар асл онҳо комилан баръакс мебароянд.
Идеологияи гендерӣ ва гузарише, ки аз он сарчашма мегирад, ҷузъи Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ
ва Агендаи 2030-и Созмони Милали Муттаҳиданд.
Ин барнома ҳадаф дорад, ки ҳамаи сохторҳо ва соҳаҳои ҳаётро пурра тағйир диҳад.
Гуё барои манфиати ҳама, инсоният аз тамоми зебоӣ ва афзалиятҳои табиии худ маhrум карда мешавад.
Барномаи «Нишондиҳии гумроҳкунанда: Агендаи 2030 – Чӣ гуна СММ ҷаҳонро ба амиқи ҳалокат мекашад» дар бораи
ин фиреби фоҷеабор ба таври муфассал гузориш медиҳад.
Аз ҳамин сабаб қариб ҳамаи ҳукуматҳои Ғарбӣ шавқманданд, ки идеологияи гендериро ҳатто ба кӯдакони хурдсол ворид кунанд.
Ҳамчунин, ҳамчун ангеза, тибби ҷинсӣ манбаи бузурги даромад аст.
Дар чанд соли охир дар ҷаҳони Ғарб ҳазорон-ҳазор клиникаҳои ҷинсӣ пайдо шудаанд.
Як амалиёти тағйири ҷинс ба ин клиникаҳо чанд ҳазор евро меорад.
Илова бар ин, истеъмоли доимии гормонҳо вуҷуд дорад, ки дар аксар ҳолатҳо аз ҷониби суғуртаи тиббӣ
пардохт карда мешавад, инчунин терапияҳои марбут ба он.
Вобаста ба кӯшиш, муддат ва чораҳои андешида, метавонад маблағҳои панҷ рақамӣ дар доираи болоӣ сарф шаванд.
Аз ин рӯ, ҷарроҳии ивазсозии ҷинс манбаи хеле сердаромад аст.
Яке аз дигар оқибатҳои ин гузариш он аст, ки дар мувофиқат бо Агендаи 2030-и зидди инсонӣ,
ин одамон аксаран нотавонони таваллуд мешаванд.
Ин, ба навбати худ, барои назорати аҳолӣ хизмат мекунад, ки стратегҳои пешсафи ҷаҳонӣ
даҳсолаҳо боз ошкоро барои он талош карда истодаанд.
Аммо Агендаи 2030 боз ҳам пештар меравад: технологияҳои трансгуманистӣ ҳадаф доранд, ки инсонҳоро тавассути пайваст
кардани онҳо ба зеҳни сунъӣ ба биорӯботҳо табдил диҳанд.
Гуё барои бахшидани қобилиятҳои фавқулодда ба ӯ.
Аммо дар асл, ваҳшигарӣ дар гузариш рух медиҳад;
Одамон ба мошинҳои назоратшаванда поин оварда мешаванд, ки ин дар барномаи нишондодашуда равшан дида мешавад.
Ширкати стартапии Илон Маск Neuralink чанд рӯз пеш бори аввал импланти мағзро дар бадани инсон насб кард,
ки ӯ инро 29 январи 2024 дар платформаи худ «X», ки қаблан Twitter ном дошт, эълон кард.
Хулоса: Ин ки инсонҳо ба ин тарз барои таҷҳизу таҷзия ва назорати беруна ҳадаф қарор гирифтаанд, равшан нишон медиҳад, ки танҳо
инсонҳо, бо қобилиятҳои бозёфтаи олимонаву илоҳии худ, метавонанд ин барномаи харобиовари Agenda 2030 ва
онҳое, ки аз пушти парда идора мекунанд, боздоранд.
Ва ҳамин чизест, ки фавран зарур аст.
Шумо низ метавонед бо мубодилаи ин барнома бо дӯстон ва шиносони худ кӯмак расонед, то
таъсирот ва заминаи ин найрангҳо равшан шаванд!
Ба вакили парлумони худ мактуб нависед ё ба ӯ занг занед.
Норозигии худро аз Қонуни худмуайянкунӣ баён кунед ва ба далелҳое, ки дар ин барнома оварда шудаанд, ишора кунед.
Ҳамчунин барномаи зеринро дар ин мавзӯъ бинед.
Нагузорем, ки фарзандонамон ва, дар натиҷа, ҷомеаи мо аз ин озмоишҳои даҳшатноки инсонӣ нобуд шавад.
Кӯдакии ман, ҳамроҳ бо ҳазорон нафаре, ки ман онҳоро тавассути шабакаҳои мо мешиносам ва ба ҳолати
пешина баргаштаанд, хароб шуд. Ин бояд қатъ шавад!
Танҳо ту метавонӣ онро боздошт кунӣ!
Кӯдакони кофӣ қурбонии ин псевдоилми ваҳшӣ шудаанд.
Лутфан, бигзор ин охирин ҳушдори ту бошад! Ташаккур.